장음표시 사용
21쪽
telii quippe Epistola erat talis , quales postmo dum Augustinus Epistopus eum suo dilectissimo
concive severo miseere eonsuevecat, de quibus ita ipse ad Episcopum Novatum. D leigmas conci Epist. . , meus se rear ni, Θ Is redam μν exutias cbar l
rat eum Augustino Aurelius de universa Eeelesti Asieana resormanda , de retor mando di populo ct Claro : deque eommodioli huius reformatio. nis vita de modo. Hi ne Augustinus ea non ad nouellum modieae Eeelesiae presbyterum, sed ad umteranos ae primates Episeopos pertinere eonfide, rans, quid reseri tet, dudum haesitavit . Aurelium tamen ostendere nolens, sylum atque tabulam suam Deo commisit diena rescripta in illis operaturo . in istis verti resetiptis se legimus in.
a a re o tua ps a s Me . In hisce verbis elueet ra. tio, eur Λurelius altas ae spirItales cogitationes suas, non eum veteranis Episeopis, sed eum ty. rone Augustino voluerit communieatas : Quia nempe tyto Augustinus monaehos habebat, at. que quotidie plures ae plures aeeipiebat, vasa uti.
lia Domino ad omne opus bonum , apta ad implendas ruinas Eeelesiae Astieanae, Quapropter dubitangum non est , quin Presbyter Saturninus tamquam Aurelii Legatus Hipponem advenerit, atque eum Augustino transegetit de monae his se inst ituendis , ut non soldm sibi, sed etἰam e m. muni matri Eeelesiae Catholi, prodessent. Ita palam eos ligimus ex omnibus Augustini poserio. tibus seriptis Ee Actis. Seribit quippe ad Eudoxium, aliosque Eremitas facis in soli lugine ae in.
se reetu Deo , cum man uertiaene ponantes eam.
itis preces de bono νἱtae monae halis proposito su
νIoria i sera o caelesta ab νὰ in κιοι Et haee est caussa cur ingeniosum Lieentium, aliosque id EpIst. genus luminosi relebri adolestentes consueverit 89. adeo importunis suasionibus a3 statum Erem Iti-
eum cogere atque urgere . F. teor hane non suisse Augusini monast otia exorgientis mentem ac eo.
gitationem . Intendebat metos solitatios ae intrasylvas abditos monae hos, ne vel per somnium cingitans de eorum ad elerum evastatione . Has ec Itationes genuit Sanctus Aurelius , partim per
praesentiam presbyteri Saturnini. Immo & per mutua eum Augustino colloquia. Tandem enim ab Hipponensibus ae Episeopo Valetio Presbyteri Augustini aduentum obtinuit Aurelius, de quo ita Λugustinus in tritia suarum Retrae alio.
fundι. Factum id est , non Carthagine, sed pro pe illam , nempe in monasterio, quod ibi in agro
Aurelius sundarat. Credoque tandem Presbyterum Augustinum eo esse ite permissum, partim ut de resormanda Asiorum Eeelesa eum Aureli
ageret, partim ut novo monasterio leges ae vi vendi modum daret, tamquam institutor ac gmnetalis Pater novorum in Africa monachorum .
Et quidem quos Augustinus vel bo suos monachos doeuit, etiam tam ipse quam quivis eji, diseipulus op re adimplevit. De ipso namque dieit Possigaus i Hos enti doctrina Diti na, sib
δει in proveram. Derem isti laetunt Λlipius
22쪽
Profuturus, Euodius , Possidius , Urbanus, ante suste pium monaehi sinum I 8 s munganis no
Novatus, severus, Samsu eius, Privatus ae Ser- vibus implieatos, bonum Aurelium atro sucivilius. Eminentioles autem Eeelesae suerunt Ca- penteillo apud Papam In noeentium ita depinx, lamensis, cui datus est Possidius, ae eui datus est I re. Licet namque Aurelius, ut mox dicturus sum. Severus. Μi levitana. Mittebantur porro Rugusti quandoque manus suas monae his Issis imposuerit ni fratres praesertim ad reeens a Donato ad Chris nimium eito ad gradus eleri inferiores, nequa. tum eonversas, ideoque sertibus humeris indi- quam tamen id eiediderim de Episcopatu . Au. Epist. gentes eivitates. Sie ad Eeclesiam Thianensem e tellus erat prudentior . Neque id laeuisset aut 239. Tagasens Alipii monasterio missus atque ordi, permisisset Augustinus . Aeriter namque Λutel Epist. natus est Sanctus Honoratus , se infelix Λntoni una corripuit propter inseriores eleri eos, atqueas I. us e monasterio Hipponensi ad Eeelesiam Fussa, adversus ipsis m Deit 1 Coneilio eondi Epistopalensem . Ita ineognitus isse , sed probatissimus lem ea nonem 1 Quanto ergo su inet ad vel sus i auctor in vita Sancti Fulgentii dicit de Eremo sum etelosor pro reverem; i conseetationis Epis P. 24. Viveeens . Es In medio Bado maris v νneaas e ldeopalis Et aduersum istos Aurelii invidos de νum Uinreto nimi maximum , Vennesos autemselatores euravit August nus condi hune ea nonem
elati ei sibi a monachis piaetipi, non solum bona deseruerum, nobis quantum potui cis pro eorum sinpresbyteria, sed etiam eminentiores Episeopa- liare sterirentibus . Eι de Donara qti dein, ρώIa j istus , adversum monachorum ordinationes de of Etim es , ut, antequam de sae re I quia in comhaeehari caeperunt , idque tam aeriter, ut mona, cilio sortieremus , ordinareιών, fi forie a s. rtiis si, ordination s auctor Aurelaus coactus luetit preMorate correctus es , facias quia isti potiri sese defendere per legem imperialem . t a tuis. De fνωνι vera ejus, e M HI madid
Noe sensu intelligo duodeeimam Sancti papae te ossa de monosteνio etiam jsse Donartis obscessi, Itinoeentii Epiuolam , ubi facta ι quorumdam cum inutilas quia sentiam. nes a quiis responde
Elum Autelium , quod clericos Eci I os cortim do. νιι rique itiae non audeo , o Da/orea id re factu. ematum nun tias πιι inua Cirim alta/ιὰ sona fas eum, quod membris Ecclesiis stubre prispexeris . contemnens, ad sacrum supremi sacridorti codie. Mee , Aurelius erat adeo festinus se imuidus,rium ad se seret mundanis nexιbias , is sua, vel ut etiam Apostatis , contra Augustini volunta--ostibus in lutos, quonefas foret ad Priminum tem , manus ordinationis imponeret . Velum
pre ordanem pervenire. Quis emuncta natis homos quodnam istud Conei lium y litud, de quo seii. non intelligat haste querimonias ρ Λ sileant ele-0b;t Λugustinus ad Pte,bFietum Quintianum. ii et . quia se iam pridem in Eeesesiastiea militia Meenti Concitis statutum est , ωι G ah o monos .
ad seligiosae meritos vadebant non assumi ad E- ria qui recesserint, non fiam ahbs etirici aut praes. --
piseopatus. assumi autem, idque Λurelii Opera, si monasteriorum . iste namque Aurelii servor ae Lateos Monaehos, & quidem quosdam forsitan praeeeps ratus fuit per Africam adeo uulgaris, ut Lupi Chrs. Opera rim. XII. B Σ Λ u.
23쪽
nori prospieiens, eciactus suetit eum per istudeoneilii statutum cohibere. Caussa itaque, ob quam monasti eum ae Elemitieum Augustini institutum ita foveret ae promoveret Aurelius, erat, ut ex illo sibi eleticos Ahriearet, atque in Asileanae Eeeles di inopiam sublevaret, rui. nasque impletet. Et quidem spes eum non se.
sellit. Dieit namque de Augustino Possid Ius :Clotim s. olentus iam o mosofreta Eccle Cap. 3I. dimisi . Isti Ecclesiae ; quae non ita pridem
vix unum Diaconum aut lectorem poterat repetite.
ERat Aurelius magnus ae glorἰosus Asto
rum Doctor, unieus eorum Ate hi-Episcopus ae Primas, gerens sollieitudinem omnium omnino per Astieam Eeeleliarum . Etenim Astieana Eeesesia , liret haberet plures Episcoporum provincias, in quinti Carthaginensis Coneilii calce enumeratas , v Igelieet pro uinei, am Carthaginensem , provinciam Numidiae,
provinciam Byracenam . prouineiam Mautita. niae Sitifensis , ae provine iam Tripolitanam. Pies ter Di osius dividat eis aliter . assignat. I. e. que plures. Nempe Provinciam Tripolitanam Lybiae proximam . quae etiam subventana ae Arguetitana dicebatur, cujusque eaput erat Le. piis ; provinciam Byraeenam , ubi Adtume. tum ; provinciam Zeugitanam seu Carthagi.
tentem ἔ provineiam Numidiae , in qua Hirpona erat, ae tres Mauritaniae provine as , Sili. fensem, Caesariensem, ae Tingitanam. At vero septima Carthaginenss synodus provineiam L. t. Sitifensem eonfundit cum Tingitana. Sanctus potio victor Vticens s Episeopus piovineiam Catii ag nersem vorat passim Proeonsulatem, ad. diique aliam Aeturitanam, dicens in ea sola D. Ble Episeopos centum viginti. Eiusque est Dequens mentio in Conciliis Asrieanis . Lieot , inquam, Astieana Meles a habuerit tot Episeopotum p νineias, habuit tamen uni eum pas. io insignitum Λrehi. Episeopum Carthaginen. sem , eumque omnium Primatem ae quasi Pa. triateham . Patet id ex sancto Leone Papa no no . sie ad Thomam Carthagὶnensem Episto. rum set bente adversus nescio ubi sun datam piae iei sonem Episeopi Gummitant . Noen ssjoeul dubia , quia pos Romanum Panti, m pri
a. tim , fictis o alii a stam D scopi . e. d. Ca,riise nens Anοι Episcopi aget . Et elatio, eu alia ejusdem Sanctissimi Pontificis Episto.
i istis poto tis . Tantummodo procinabit ille Gu-
t Carthaginenss.l Astieana itaque Eeelesia habebat Hierarehi. am sbi propriam atque ab aliis Christianis
gent; bus quoad varia plane diversam. De qui titis omnibus ita pergit sanctus Leo Papa no
interpretatur mareν eiditas, Metropolitani erant:
24쪽
ι aliquid tu usmodi, set tantum pνlmae sed so scutis . Sancti itaque Eeeletarum patres ae Fundatores Apostoli Melesiarum ae Episeopalium Cathedrarum dignitatem atque amplitudi. minem quasi ad amussim proportionarunt digni. rati ae splendori suae ei vitatis. Hinc prima ae omnium pri neeps Sedes erecta est Romae , secunda Alexandriae , tertia Λntioehiae r Quia nempe Roma erat eaput mundi , Alexandra aetat sim sectura Angustalis aut potius istius Praesectutae eaput . Antioehia caput Praefictu. rae secundae . Hine Palaesinae Arehi. Episeopa. tum , non Hierosolyma , sed maritima Cae. satea aceepit: Quia nempi ea erat Sedes prae. si dis Romani. Hi ne natae sunt omnes istae solemnes ae ambitiosissimae lites pro Deundo lo. eo Episeopi Constantinopolitani . Hae , inquam, de caussa, ubi Byzantium in Constantinopo. Iim ae novam Romam exaltatum est , adversus sanctum Ponti fieem Damasum retalei travit synogus generalis prima Consantinopolitana , adversus sanctum Leonem non solus Constan. tinopolis Episeopus Λnatholius aut Mateianus Rugustus , sed etiam omnis Synodus Chalce. Acinensis; aduersus sanctos Ponti fiees Hilarum;
Simplietum ae Pelieem Leo Augustus ae Episeopus Aeaeius, adeo ut hie non erubuerit so-
cum istum mendieare ab impiissimo Tyranno Basiliseo . Etenim quia iam Constantinopolis obtinebat seeundum locum in Imperio Roma.mo , credebant isti Deundum In Eeelesa Chii niana loeum deberi Episeopo Constantinopoli. tano. Eaque sanctorum Apostolotum providen. tia fuit admodum eongrua , atque illis haud dubiὰ giuitii ius inspirata. Etenim Divina provi.
ἁ entia saetosancto dilecti Filii sui Domitii .eDEI nostii Jesu Christi Evangelio Romanum
ἔmperium tamquam aptam materiam praepara.
rat, in quo, expulsis idolis eorumque saeti, legis Sacerdotibus & sacris , usque ad novissi. reum eiu em Domini Iesu adventum , tam . quam apta Romanae Reipublieae forma et enim sine vela in Jesum Christum fge nulla est aut esse potest uera respubliea perseveraret . At veto nova forma debet & materiae , in quam C M. LUI Opera Tom. XII. indueitur, & priori. quam expellἱt, sormae esse proportionata . Hine ergo plene eonveniebat, ut in maioribus, ubi hactenus majora s erilegia suerant, ei vitatibus majores quoque ripiseopi ae splen Aidiota di .inae legis facta eo nuituerentur . Nihilominus haee Optima regulaleeepta non fuit ab Astis . Apud ipsos enim prima euiusque provinciae, Carthaginensem ex. cire. Epistopalis sedes , non in digniori eivitate erat sua immobilitet, sed mobilitet de ei vitate ag civitatem transbat, videt ieet ad se,niorem Episeopum, lieet Episeopus esset abjeotissimi Civitatis. Patet id ex variis locis San EpIst. Oi Augustini. Etenim tempore ventilatae inter Caecilianum ae Majorinum magnae istius, a qua omne Africanae Eeelesiae malum traxit oragi nem , quaestionis , Numidiae Primas erat be- eundus Episeopus Tisigitanus ; at vero dum Augustinus in Episeopum ordinaretur. Numidiae pii mas erat Megalius Episeopus Calam/n. Epist. sis, ex intervallo autem fuit sylvanus Episto 92- 93, pus Perdieensis, Aein Xantippus Episcopus Ta- is: gassensis , ae ante hune ne telo cujus Meleliae Episcopus Senex Valentinus . eujus eksiant a T. littet E ad sanctos Papax Bonis eium ae tale
tinum, eorumque ad ipsum . Hic compilaior sermonum aἡ Fratres in Eremo nimium stoli.
de suam prodit imperii iam ae imposturam. Hune 3s
namque Valentinum, quem eo tempore, quo
Aurelius sedebat Αrehi Episeopus Carthagine, elate eonstat fuisse Numidiae pii matem , faeit Epist. Αrehi. Episeopum Carthaginensem . Atque ibi est eardo solemnis istius inter Victorinum ne- seio eujus Sed is Episeopum ae xantippum Episeopum Tagas ensem eontrouersiae pro Numi. diae Prima tu; uterque enim asserebat se iti E. C II piseopali ἡ ignitate es. seniorem . Eaque est eaussa, eur in Mile ita no Concisio, ad instantiam Palemini Episcopi inter se servent ordionem aetatis Epistopalis, neque quis iunior audeat se euiquam seniori praeponere aut antei, Epistium sedete . Hueque respexit Sanctus Augusti- 1i . nus, dum in litteris ad synodum tractoriis se a Victorino Episeopo legens praepositum multis Episeopis se senioribus, est tam serio indignatus . Hae denique de caussa in eommunibus litteris semper m ponitur Augustino Alipius rQitia nempe Alipius erat Senior in Episeopatu . Et iste senior Episeopus variis in titula b
tur nominibus. Primo, voeabatur Senex . sie
enim Sylvanus voeat seipsum , atque ita vo. Epist. eatur 1 sancto In noeentio Papa Primo, istum. 92 93 que Xantippum, qui adversus Victor; num eaussam suam obtinuisse videtur, se appellat Sanctus Augustinus . De inge , foeabatur Primas.
Sic eum voeat Augustinus in Epistola ad siti. Epist.ctum Episeopum profuturum , in Epiuola ad 37-Episeopum victorinum , ae in Ep stola ad sanis a II
ctum Ponti seem Caelestinum . Atque ita etiam passim voeat ut in Conei liis Carthaginensibus.
Tettio voeabatur Primae seius Episcopus . Ita iam audivimus a sancto Leone Papa nono, cistante canonem Coneilii Carthaginens s : Utique eoneilii tertii ea nonem vigesimum sextum. Epist. Quarto vocabatur P. M : Sie voeat Augustinus
in Epistola ad' Episeopum Victorinum. Qui
25쪽
to genique, voeabatur Metropolitanus : Iti pa- stam voeatur a tertio Coneilio Carthaginens.
Haec tamen vox habebat apud Λ nos etiam s. gnificationem aliam . Patet ex hoe ea non e Λ. frieani Cone illi habiti sub Ponti seatu Sancti 3s, Papae Bonifaeli. Plis ιι amn btis , in maιν cutio arebreti, Numimae 2 opud primam sedem Isi, o in νιινυοδε, id es, Conflamma. Eeee, distinguit inter primam Sedem di Metropolim, adeoque etiam inter Primae Sed is Episeopum ac Episeopum Metropolitanum. Et hie ritimae Segis Episeopus, licit omnibus suae proviseiae Iunioribus Episeopis praeesset, pleno lamen ju re suberat Episeopo Carthaginensi , adeo ut sine ejus consensu videatur non potuisse Episcopos consecrare aut deponere , nee concilium provinciale eonvoeate . Carthaginens s quippe E. piseopus erat solus pallio in tignatus atque pe. nes ipsum solum etat sollieitudo omnium Attii ranarum Eeeleliarum . Erat regimen ab aliis gentibus valde diversum ; erat tamen . Et exhine oriebatur, quod Carthaginenss Episeopus ferme singulis diebus Dominicis Episeoposeon
Verum histe omnibus obstare videtur primo hie ea non secundi Concilii Catthaginensis .
tes omnino primae Sed is Episcopus lute suo coniserare Episcopos , neque ad hoc opus habet jussu aut eo sensu A te hiepiscopi Cartha.ginensis. Latus est namque canon iste ad vel suin quosdam Nurei diae Episcopos , qui omnem piaetergressi tegulam , ausi sunt duo soli , ii ne sui
Ptimatis eonsensu ae stitu , Episcopos conse erare . Adversum eos statuitur , ut de caetero non minus quam 1 ttibus, neque sine edi presso ae se ii pio Ptimatis mandato actus isse attentetur.
Nullaque fit mentio Ate hi-Episcopi Carthagi.nens s. Sie ipse Augustuus , ct quidem eum dispensatione in ea non e Concilii Nieaeni , a Numidiae Ptimate Megalio eonseeratus suit, neque ibi inter .enit , nisi ad dispensandum, Episti Episeopus Carthaginens s . Si e tempote sancti 8ν. Leonis Papae magni primas Provinetae Caesa. xienss, quia etiam tune gravissimam ibi Cle. riectum inopiam induxerant inandali, ad api.eem Epistopalem levavit bigamos ae viduatum maritos, eui abusui reformando ad Primatem istum Leo Pontifex delegavit quemdam so tentium , ne seio cuius Eeclesiae Episeopum. Relebit id Primas iste sua auctoritate. Alioquin enim Pontifex, non ipsum solum, sed etiam Carthaginensem Archi Episeopum debuerat arguisse . Quin i mred etiam Ptimates isti pote. rant non solummodo defunctis Episcopis novos substituete , sed etiam novas Cithegras erigere, novosque Epistopatus patet is exemplo ipsius sancti Augustini, qui iam plenἡ Ω- inex , adeoque Asricanorum Canonum plene Epἰst petitus , sultus auctoritate atque assissentia D.
161. lius Numidiae Primatis, quem et o suisset Valentinum Senem, erex ἰt Episeopatum Fun
salensem, eique primum Episcopum ordinauite suo Monasterio Antonium, in selirem illum Sie ad Carthaginensem collationem ventuti Donatissae , quo numeros essent, varios erexei e novos Episeopatus ; neque exinde a quoquam arguuntur tamquam Africanorum ea nonum praevaricatores .
Seeundo obstate videntur septimus , octavus , ae nonus ea non tertii Cone illi Cartha. inensis, qui Primatibus istis, eorumque proin vinetalibus Synodis dant plenam auctoritatem
Episcopos judieandi ae deportandi. Sie enim I Numidiae Primas deportasset istum Fussalensem
bari poetiassent. Si e Ptimas Caesarienss depone. re potuisset Priscum , victorem , ae Lauren. tium , suae provinetae Episeopos, si eorum etἱ-mina iὰ exegissent . idque suo Iure, eitra assistentiam Λ te hi Episeopi Carthaginens s. Patete9 hoe eano ne Cone illi Carthaginensis quarti . Dνtiam esse injusam Epheoportim damnationem, o id re) a s nodo retractandam . Iussa ergo damnatici plane valebat . Neque mireris hoe. Antiquitus enim quieumque Archi Episeopus poterat suos sustra ganeos judicare ae Sacerdotio ptivare , gempto uno casu , de quo ita Cone ilium Sardieense . Cum ali 1s Episcopas Cap. depositis δεινιι eortim Episcoporum judicis , qtiι
ous , dum ad istos pia satos Asileanos Epio eopos scribit nullum Episcopum δeponi possetiis a Romano Pontifice , loquitur de iure
Tettio denique obstare videtur hie ea non a levitani Cone illi. PLeti ι, ιε Λιὰ fit si is Op 9 farganius fatribas ann versaria nece as , ses
cernentibus cogere Synodos provine ales. Si e Cp ' eam adversus Pelagianos eoeg t Numidiae sci, 92. 332. mas Sylvanus in Civitate Mileuitana , adversus Donatissas autem in Civitate Cirthensi . Sieque eam nescio qua de caussa cogere volebant Xantippi adversarius ae Numidiae Primatus competitor Victorinus . Sie olim smi. Epist. lem Synodum adversus Episeopos nuper in a II. perseeutione lapsos in Ci. itate Cirthen si eoegit Meundus tune Numidiae Ptimas ae Episeopus Tisgitanus: ae postmodum sub Pontἱ-seatu Theodori adversus Paulum, Constantinopolitanum Episcopum , Monothesi tam , Columbus , primae ibi Sed is Episeopus . Tunc Pio hine iam suam Bi Ea cenam etiam convocavit Stephanus , suamque Caesariensem sciri ast Reparatus. Eo tum is nodales litteras tam ad Theo-
26쪽
Tithodorum Ponti fieem , quam ad Constantem ite in Breviculo collation seum Donatistis. Do L. s. e. Augustum repeties in Coneilio Lateranensi subi isti e longa proseeurione agebant, qtios non ex. I 6. sancio Martino primo . Eaque omnia faciebant pictaveris Caecilianus , ut Priχceps ia mincipe sine stitu Episcopi Carthaginensis. Sanctus ram. M. narer ν 1 Cum alud labeat Callotieae Eeae que Augustitius Tractotias Episcopi Victori nix sae consuerudo , ut non Numadrae , sed propin litteras arguit dumta diat de tribus . Pii mo,s θυιονes D scopI E soptim Eeti ae Cisνιsaeims quod non consarent de scribentis Prima tu,Hordinente scur me Romanae Eecti ordinar a. eum quippe etiam Xantippus suum asserebat iis ιι Nesropolitanus , sed de prodii mo Osiens Seeundo, quod eonvocati ad Synodum Epis D sapas. me autem aecenies in Da consuetudi-eopi non essent seripti legitimo ordine. Tet ne , quam nescio quando inmisertini , Ecclesiaelio , quod convoea et etiam Mauritaniae Epis catl eae praejud tiare conaban/ιν : Iuae consume possine adjuncta auctoritate ac nomine istorum iuda fi ans qua esset, Me ipsum objtileni CH Ptimatum. De Episcopi autem Carthaginem culano, quanda non absensem damnaverunt. Ve.ss nomine, quod tamen eertum est defuisse, tum de hisce omnibus plura tempus non pa- totus iacet Augustinus. Ideoque etiam certum titur neque loeus . Di eo itaque Leonem sa- est , Episeopi lilius eonsensum ad convoean- pam nonum eum omni isto in contrarium ais
dis aliatum Piovineiatum Synodos non fuisse ducto Asileano canone quam optime eo haerere. Meessarium . Proinde Leo Papa nonus vide Histi quippe omnes Astieani eano nes , omniaquetur male asserete , quod isti Λstorum Prima ex sancto Augustino adducta exempla loquuntes non potuerint Episcopos eonsecrare aut iur de provinetis Primatem habentibus, quibus deponete, neque Synodos convocare. line Carthaginentis Arehi. Ptimatis mandato ae Respondeo illos Asilea, primates seu pr Imae eonsensu omnino lirebat Episcopos ereare ae Sedis Episeopos non fuisse in omnibus pro odeponete, eoneiliaque pro vitiei alia eogere ; at vinetis, sed dumtaxat in quibusdam. Patet ex vero Leo Papa nonus de provinciis Piimatem ea non e seeundo tertii Carthaginensis Concilii, non habentibus loquitur , deque earum Episquod de Coneilio Nationali agens se dicit. Adoeopis , quibus ista omnia sne tuo consensu ad omnes μου neiae, quae primas sedes basent, non lieebant. De tali namque provineta erat Doros milianι. cur quae primas sedes habem' isse Episcopus Gummitantis. Quia quaedam tales s des non habebant. Cla- At inquies, erant In Africa quatuor Ptima. tius id patet ex eo siee graeeo Asticanorum tes, eisque subjectae provinciae quinque , Nu-Cap. I7. ea nonum , in quo se habemus. Hae ait , tit midiae enim Ptimas praeerat provinetis duabus: Naisitania sιι νοοι , tis pestilavit , Primiatem Si ergo omnium istarum provinciarum Episto. Protine ae Numi ae , ex cujus eaetu separatur, si potuerint o inari a suis Ptimatibus , unde .tivi subeat primarem : Itiem consentiensibus om- potuit Λ telii Primas Carthaginensis per singu-nibus P/ιmuribus Provise aνtim Ajs canartim, vel las sei me Dominicas habete Episeopos ordi--ndbva D sopis , ρνυιιν longinquitarem labere ningos Respondeo id se iri posse ex ipsius san-- ρινmga est. Utique longinquitatem a civitate Aurelii verbis , prolatis in teitici Concilio ae provincia Carthaginensi . Etenim omnes Carthaginensi. EpIgonius ti Iulianus , nescio proprium Primatem non habentes provinciae qualum Eeelesiarum Episeopi, grauit et ibidi. suberant Arthoptimati Carthaginensi . Et quia mieabant pro quodam clerico , quem Epigoni prout uela Sitifensis ab ista provincia longe a-0us sibi praere pium caussabantur a Iuliano: Ide herat, erat autem proxima Numidiae, suerat que statutum est, ne quis Episcopus tale piumque eum illa olim una provincia, petivit ac plagium Ae caetero eommitteret . Episeopus ob: inuit, non quidem reuniti in unam pro- porio Cati haginensis solebat a quibuscumque vinetam, tamen illius subiacere Ptimati. πι- Astieanis Ecelestis rogari , non solummodoles itaque Ptimates habuetunt provincia Nu- quosdam minores cleti eos , sed etiam Presby-midiae, provincia Mauritaniae sariensis, pro 'teros ac Episcopos. Et quia eos omnes e largi. vineia Byracena , ae provineia Tripolitana. ri non poterat de gremio Eeelesiae suae , evo- Omnes aliae subiiciebamur Atelli Episcopo Cat. ea re eos solebat de aliis quibustumque per Ληthaginensi. praeter Sitifensem , quam jam au- fricam Ecclesiis. Hi ne de isto ea none exortum
di. imus Numidatum P timati fuisse subjeelam 'est dubium , an ipsum etiam Catthaginensem Quod porro etiam hae olim subjecta suetit Episcopum obligaret . Cumque sanctus Aure, sit Alchi. Episcopo , elare patet ex Episcopa, i lius dixisset ad Patres , nullum a se unquam libus subseriptionibus primi Coneilii Arelaten ine voeati alienum elerieum , nisi ptius ecinsulto sis: Ibi namque Surgentius Episeopus Sitisen, ejus propito Episeopo, sic subdit . si veνδ E Cap. 44.ss subselibit tamquam Episeopus de provincia sp scopus indetotus ex uerti , quid censet Cha, 43. Carthaginens. Et quidem Numidiae Primas , juas mora facundum p Ego en m cti Bartim Prima 1 sue Caesatiensis habuete jura ae privi. Eccles νtim , dignatione Dei , ιι sevis fν ινes , legia quadam particularia, pro quibus ita Ea lasore ιad rim sustinea . Cui sie respondit Epis-matum est ab omnibus Episeopis Cone illi Mi. eopus Numidius. Fiat se est laee Beeηι a stire
levitani. salia jura primatus Num diae 2 Mau-Hsedi, unde velleι , o de cvittis nemine δε set con-νitaniae. Erant jura magna . Eaque, prae lettim 'ventus , pro viseris custosque Erelera ordinore
Numidi ei Piimatus iura, ut ista via Gellia. Epoeo m. Respondit ei dein etiam Episcopus hi Catthaginensis olim Episcopi orginationem Epigonius, in cuius gratiam latus suit iste jamittitam redderent, lalgiter ampliare conati sunt dictus ea non adversus Epistorum Iulianum: Donat ille. Palet id ex Augustino sie seri n. Bonitas sequestrvi poss)b lituum. Μιntis ea praeissam a
27쪽
misi reddis. Habes enim μω in πιι erio , satis non egrediamin . Quario, poterat ae debebat τέ- est , ut satisfiat μνsonae timiseritis sa Episcopi Ial 11 tale omnes omnino Africanas provincias , et iis
prima tantummodo contenriem . si autem quodl - am Prima tales. Hi ne namque Honorato ae Useber lute Lia hinduandam furati siri is,stipisjur , baro, provineiae Sitifensis Episeopis, suam pr necesse habet tam/n omnes Leeselis, stimidiis. m. vinetam visitari rogantibus, respondit Aurelius, de tibi non potesarem damus , sed itiam ossina. id uix fieri posse ob batharos , uti eadem de eausemus, 2 liceri testiniisti semper , ω tenere quem si visitari non poterant ptovineia Tripolitana voles , edi Praepostos plebibus iis Eceusis eo, his atque Arguritana . Quinto Aenique , nemo Epic Q 3ω ruis, qρι postulari fuerint, ετ tinde iocis. Cum. copus prose isti poterat ad laetum Augusti Coque Episeopus Post humi anus Epigonio repo. mitatum sine Lieentia ae iii teris formatis Epis. neret, este quosdam in Asriea Episeopes, qui. eopi Carthaginens s. bus unicus tant sim esset Presbyter , atque m. Et haee sancti Aurelii in omnes Astieanas Eogaret , an etiam istum auctoritate sua posset Hesas plenissima potestas est prima eaussa, cui evocare Carthaginenss Episeopus ae alteri Ee. Elemiti eum sancti Augustini institutum debet clesiae elargiri , responsum ei est affirmative. suam per omnes Astieanas Melesas propaginem Carthaginens s itaque Episeopus, lieet quoegam ae diffusionem . Uigens namque Aurelius sibi provinciae haberent suos proprios primates, ha. impositam omnium istatum Eeelesiarum solli. bebat tamen omnium omnino per Afri eam Ee. citudinem, adeoque earum inopiam esse per seclesiarum , omniumque primatum ae Episcopo. sublevandam, ruinasque instaurandas, misit sorum plenam sollicitudinem , potens omnibus lemnem Legationem ad S. Λnastasum Pontifi- Ecclesiis quos vellet date Episeopos i Eaque cem , ae Venereum Episeopum Mediolanensem, est caussa , eur per singulas sermε Dominieas Reeessorem S Cypriam, aliquot insignes eleti. Episeopos ordinatet . Otδinabat quippe Epis eos ab illis emendicaturam . Erant tum quidem copos, non solummodo sua Proeunsularis pio. in Africa Λugustinenses Eremitae , eo quippe vinciae ae pro vinetarum non habentium propti. tempore Augustinus jam pridem erat Episcopus. um Primatem, sed etiam Episcopos pro vineta. eisque etiam jam oeulos ae manus injecerat Au. Ium Primatialium, dum ἱδ rostaretur, aut suo relius i Nihilomi sis quibusdam de caussis deet motu id ipse vellet . Et hine sanctus Possidius vit ae misit istam legationem . Neque ver4 suit agens de sancto Augus in oeontra Nieaenos Ca- inanis. Aliquos namque Anastasius, aliques et non es in Coepiseopum sublevando , sie seribit: tieos misi venereus, atque inter illos insignem C. b. 3. Formidans Veηerabios senex Valerius , erit serae. istum Hrtes s Pelagianae inimi eum, ae vitae s.
tu litteris apud primarem Disoportim Cisthaei. Ambrosii conseriptorem , Diaeonum Paulinum nensem , a Iesans imbecilluarem corporis sui, isto. qui ad Iudietum Epistopale Carthaginense priisque gratiιatem , or sisere ηs, ut Hipponens Eo mus peti ax It impium Caelestinum . euque postocto e oraesaretur Episcopus , qui suae Cisrhedris , modum promotus ad nestio euius Eeelesiae Ase, an tam suecederer, sed consacerdos Meederat Aia. Deanae Episeopaium . Huius namque paulini Epi-atistinus . Et quae optauu er νogalla, raso pro ι- stolam puto esse illam , quae inter Augustinianas per rarit. Post quom petit oκem ad vi andum i est qua diagesima octava , nimiumque impetite veniente ad Eccle m Hipponensem tune Pν molesi quidam putant eam esse Paulini Episeopi No
Ntims is Metistio Cala mens Episcopo, fie. Vocatis leniri. Interim pauet eu istis Italia videntur Α- Megalium Numidiae ἡumtaxat Ptimatem , n0stis populis suine fructuos, neque bene eum illis
piseopum vero Carthaginensem vocat stimatem eonvenisse. Quod namque Itali & Asia diuers Episeoporum : utique Episcoporum omnium, tum humorum sint, patet ex iis , quae in virorum etiam Provinei alium Primatum . Ipse erat in illustium eatalogo seribit S Hieronymus de Λ Diea patriare ha madiimus, ae Episeopus Epis Tertulliano . ne eum usque ad mediam aetarem coporum. Atque hoe es , quod signiscatum vo- Pre uestre Ereti ae pomaκ set. In dia postea effluit sanctus Leo Papa nonus, dum dixit de E. consumestis Clericoram Romanae Eccle , ad Nonis piscopo Carthaginensi. Episcopus e sereandi prin. tani dogma delapsus es . Et ex iis, quae set ibit S. e pati er antiquum jus habet. Habebatque a 3 hue Augustinus in libris de ordine, agens de vario aliam vatiam plinei palem potesatem . Primo, modo pro nuneiahdi linguam latinam . in psum, L 1. e. illam , de qua jam audivimus loquentem san- cui magna necessias fata ista perdisere, adlae inctum Possidium. Eam , inquam potestatem, qua mtitiis herborum sonis Itali exagitant, er a me I- solus dispensate poterat in legibus generalium cissim, qώod ad ipsam sutim attinet, reprehendun- aut etiam Nationalium Cone illorum . seeundo, tar. Aliud est enim e se te, aliud gente se am. illam, de qua se gieit tertium eo ne ilium Cat-0patet id praesettim ex isto Asieano canone, quo Cap. I. thaginense. Pueuir prepreν errorem, qui saepe soler sub paena eveommunicationis omnibus suis ele-obor ri, ut amnes Astianae protine ae Epsop A.'tieis Asrieana concilia interdixerunt appellatio-θν vatiorem P ebatim ab Ereti sis cor harinensem nem ad Episeopos transmarinos, utique Italos . rem accipera. Tettid , illam, de qua se habe. Latus namque est ea non iste a s Cypriano, ad mus in eodice Graeeo ea nonum Asti ea notum. versum quinque suos perduelles presbyteros, quἰCap. 8s. D Iutinae dictandae in eam ho mataeνιηι, -- a Novato quodam, impiissimo Italo Episeopo, nes nisus Epis opus, qui sale sedi praefid ι, om. insipati, ag Italos appellarant, eaque appellanitim nomin/ dictis . o subseribere dunetur, in qu . tione egregie conturbatam omnem Melesiambus etiam aὰ Episcopos Letatas , qui per provincias Antea nam . Errant vero nostri Lepros Magis
Africanas si ea su Donatistarum mirier saxi, pla. de burgenses , dum ex isto canone supremum Romani
28쪽
enim Mesesiast leat antiquitatis petito elatum es; canonem istum extenium nunquam fuisse usque
ad Romanum Episeopum , ad quem ab Λstis sitit
semper appellatum . Etiam advellas sentencias
Episcopi Carthaginensis. Et sane Italica Eeele. sa & Melesa Λ sileana disparatissimis regebantur legibus, ideoque mirum non est , quod Advenatisti eletiei itali, qui se ad regendum atque Idilat mandum vocatos et ebant, eum Indigenis Λsis non potuerint eonvenire. Quapropter vi dens Aurelius Italos elati eos esse suis populis regendis non plene suctuosos, oeulos conjecit in solos Augustini Monaehos, elepitque sacere ea Omnia, quae jam supra ex sancto Augustino aeS Postidio ditii suisse ab illo facta. Dispersit Λugustini institutum per omnem omnino Africam, atque ex illo supplevit abundantissime omnes ruinas Melctae Astieatiae. Quae dum quandoque penes me cons dero, rogo Ptudentissimis, Da
ctissimis , Plissimisque Oidinis noliti Praelatis
di .initus inspirari, quatenus istum sancti stamum Eeelesiae Carthaginensis Archi-Episeopum Aurelium . de tota quidem orthodoxa Ecclesia , praesertim tamen de saeto nostio ordine adeo solemniter bene metitum, reeipi eutent in perpetuum annuum dupue is ossicii honorem . Videbat Auietius orthodo2am omnis Asionae Eeeleste ndem laborate varia Rabie, ae in Christianam cleri ae populi Aistiplinam situmas ii
replisis admodum grossas. Saeramentorum a d.
ministratio scatebat litibus superuitiosis ae princoneit ei bus h leticis . Dolus, impostum, aliaque id
Nile. c. genus fides punica maior erat in clericis quam I 2. in lateis . Asieana ebrietas vella erat in Reli. gionem,culiumque Marty um, adeo ut caemeteria Epist. aeBatiliati ei seni quas ebriosorum latibula, tolem, Nesque popacae. Super omnia glassabatur labes ista de qua set ibit S. Salvianus Episcopus Mallaiietilas: Tum impossibile es Afrum esse cis m. quiam Arrium non esse Afrum ' Erat tune vere mouis rotum sae. eunda parens ΛDiea . Dormierant enim illae ho. mines , id est, Melesiarum praeposita negligenistius egerant, ideoque inimicus homo quaecum. que Trania in medio tritici super seminarat. Erant in ea Donatissae , plurimaeque eoium suis
fur a Videt ieet Primianistae, Maximanaliae, Claudianistae , Rogatis di. Urbanistae, veraque Asilaana monstra Citremeelliones. Quis enim ne seit eorum latroeinia , homieidia , supra , gladios. sultes , acetum ti caleem, quibus Deo laudes decantantes solebant etiam in semetipsos monstro se saevire Erant ibi Mantehaei, Mat. elonitae , Nararaei, Tertullianistae , aliique M. pi Id genus plurimi, paucissimi autem dentati Pastores . Noverat Aurelius, quid nuper ad vet. sum similia AEgyptia tum Eeelesia tum mala se.
eis et Archi, Epileopus Athanasius, edoctus ejus litteris ad S. Draconitum, nuper e monasterio voeatum ad euras Epistopales . Neque enim tusius ex monactis ea consitatus Episcopus , aequastis me nasterio maestiis , neque sitis a monachis Glictus es. Nos enim seνopsonem monachum esse, o quat Monachorum Pνaefectum. Nequo a re ea
saloepistini bisne curam , neque ministerium hoc aspeνnati sunt : Ne P propterea se ras deterisessam sua , sed edi laboris mer edem exspectant, μ scientes iis, ahosque proficere adhoriantes . suae ab
uue hi sunt i ii .Egyptii Episeopi quibus solis in
Synodo Seleueienti communieavit S Hilarius P,
ctaviensis Episeopus, atque ab illis didicit mona. sti eum institutum , quod ieeum in Gallias detulit, ibique tia Aidit sancto suo Distipulo Martino Tutonensi Episcopo, qui id per omnem Galli. am largissime propagavit. istud itaque Λthan, si leonsilium imitatus est S. Aurelius Augustinenses Etemitas turmatim levavit in elerum ae ea-thedras Episeopales, sperans eos tanquam fidos pugiles aguet m praefata ista Astieana monstrast tenue dimieaturos. Neque ipiam spes sesellit. Quam enim strenuὰ dimieari ni, norunt homines Asrieanae antiquitatis periti, neque diei potest uno uerbo . Graviter dumtaxat doleo illum saetinositi ordinis pικesarissimum fautorem Aureli. um dupli ei ossieto a nobis non coli.
Horum quidem aliqua praesenti nostro seo.
po non sunt necessaria, spero tamen ea
hominibus Augustinum, hominem sane amore dignum , amantibus non sole ingrata. Sedulo Augustini lectori erunt forsitan etiam fructuosa. Itaque dum Augustinus in Episcopum ordinate. tur , Numidiae Primas erat Megalius, Episcopus Melesiae Calamensis, homo in Augustinum ea. Iumnio ius, utpote eum in noeeatissimum de
propinatis poeulis amatoriis, calumniatus, quas ealumnias ex intervallo relampsere Donatissae,ptae sertim Petilianus eorum Episeopus Constan. tinentis sive Citthensis. Quod Megalius Mel sidi Cala mens piae fuerit , palam patet ex sanocto possidio proximo eius in istam Eeelesiam suerelate . Clatὰ enim dieit . nu Primate Cap. . Num iis Megalia Cala meo Episcopa . Hie potio Megalius postmodum non diu vixit. Patet
29쪽
mi et id ex histe Augustini vetbis ad sanctum it . Profuturum. Gad Senex Muia tis ristinctus se
τί si ad Profututum istum, de quo sie seribit alibi
ipse rati per eum fam commendaιιον, quam ipse Epist io in iterum. Primar eriam, quas ad iae,p i a vi presbstra titteras praeparaveram mittendas per quemdam fratrem nostram Pro Murem , qui
xu adhue totus juvenis, ad haste namque litteras respondens Hieronymus ei iuventutem expro-hravit. Erat porro profuturus tunc mortuus ,
adeoque dum ei adhue vivo Augustinus fgnificavit mortem Megalii, debuit fuisse adhue Ν-m or, atque ita debuit Megalius parvo tempore post ordinatum Augustinum supervixisse. Dor. io in Megalii loeum ordinatus est ex monast ditio Hipponensi sanctus Possidius, idque , ut ui. detur , opera Auguilini , atque haud dubiἡ etiam opera sanctissimi Λmiei nostri Aurelii ,
euius propos tum erat omnes Astieanas Cathm
sat , eeee, tam Augustinum quam Profuturum , utique eae Augustini Eremo assumptum Episto.
pum, de novo Calamensis Eeelesiae Episeoposuisse sollicitos, eumque is suetit Possidius, du. hilare non possum. quin Augustini ae Pio .etuti, atque pinsertim Aurelii opera suetit pio.
Λt veto; n Num giae Primatum tune laeeessit Senex Sylvanus, quem puto fuisse Episeopum Eeelesae Perdicensis. Constat quippe ex Syno.
Aili Clitheniis Synogi ad Donatistas Epistola, Sylvanum hune intersui ae Collationi Carthaginensi . Porro quia tum Numidiat Senex ae Pri. mas erat, comparuisse ibi debet inter primos rΑt veto primus ibi eomparens sylvanus , eo ram
cognitore autem Comite Mareellino nominatimae personatim comparuere Donatissae atque Odithodoxi Episeopi omnes, fuit Episeopus Pet. dieens s. Hie est ille Sylvanus, qui adversum Vp 9M Phlagianos eoegit Synodum Numidarum Epi,
seopotum Mileuitanam ,& adversum Donatistas ithaginensem Collationem, in qua faed8 eoo. victi fuerant, calumniantes, Synodum Cisthensem . Primatum itaque suum ingressus est aut
sub finem Ponti seatus sancti Anastasi, aut sub ὰ2ordium Ponti fieatus sancti Innocenti; , eum. que gessit usque prope Ponti seatum sancti Botii Aeli, atque tune ei fueressit nestio euius Sedi, Episeopus valentinus. Patet id ex Epistola eon. eilii Mileuitani ad Innocentium Papam , stripta adversum Pelagianos, ae ex Epistola eoneilii Citi hensa ad Donatistas . Illie enim post Senem Sylvanum mimus subscripsit Valentinus , ut.
pote ei aetate proximus , adeoque ei in Prima.
tum Reeessurus. Suecessit sub finem Pontifiea. tus Torymi aut sub initium Pontiseatus Botii
Laelii Etenim tamquam Numidiae primas inter. suit sexto conellio Carthaginens , quod eitea iam dictum tempus constat fuisse celebratum Item tamquam Numidiae primas un cum Aurelio seripsit ad Pontificim Bonisaeium, istaeque sunt primae ipsus Synodales litterae , ideoque planum est, primatum ejus citra haee tempora suisse ine hoatum. Proinde graviter errant, qui Ualentini Primatum ne iunt Primatu Xantippi posteriorem r Xantippus enim primatum ingressus non est, nisi post mortem Λli pii, adeoque non potuisset Valentinus iste una eum Alipio tamquam Numidiae Primas intersuisse sexto Coti. eilio Carthaginensi . Protraxit potid vitam unque ad initium Pontifieis Caelestini r EYstane enim eius ad Caelestinum, ae Calestini litterae ad ipsum . Quapropter ipse est ille Numidiae Primas , qui ad sancti Λugustini instantiam ere. xit Episeopatum Fussalensem, eique ordinavit primum Episcopum Antonium. ipse est , qui Antonium istum prius se justissime damna.
pam Bonisaeium exeusavit ae commendavit ramis quam omni mori in I tum ac male accusatum,
maleque iudieatum, Omne malum istud resum dens in Λugustinum, agoo ut tribulatione ista Augustinus sat gatus de deponendo Episeopatueogitarit haud per transennam . Ipse est , qui salsis istis suis delationibus in agrum Fussalensem
adeo a ι m,s νι Fussalenses jam rarissam erisia ea graviora formidarent a catholico Episeopo, quam
Legibus formidolam. Ipse est, qui postmodum laeti paenitens omnes istas salsas delationes rev eavit apud Pontifirem Caelestinum. Revoeavit eas statim sub exordium Ponti status Caelesti ei Etenim ista omnia Augustinus refert in ea ipsa
epistola , qua Ponti set Caelestino de pulses adepto Ponti featu fine una isti d sumne, qualis nuper Pontisei Bonifaelo per se hisma Eulalianum eontigerat, gratulatus est , quam quidem Epistolam statim in initio Pontificitus G-lestini seriptam esse, est manifestum. Proinde Primas Valentinus, ut quidem ibidem Augustinus satis elare insinuat, ei tea extrema Bonifaeilae Caelesini tempora in ei piebat prae senio repue raseere, eaque de eaussa in rebus seriis adeo finde in utrumque latus claudieabat, atque adeo penitus probabile est, ipsum Potiti fiet Caelesti. no non dudum eonvixisse. Tune ergo ei in Pt, matum sueeessit Xantippus Episeopus Melesae Tagastensis. Quapropter omnino lapsus est Em, a dentissimus Cardinalis Batonius, Aum Xanti p. pum saeti Sylvano antiquiorem . Etenim Xanistippus fuit Episeopus Tagastensa , ut palam
tibit Augustinus ad Xantippi pro Numidiae SP a17
Ptimatu eorti valem Episeopum Uictorinum .
Non fuit autem sancti Λlipii Praeessor Etenim Xantippus atque Alipius fuere simul in quibusdam eone illis Λstionis. Deinde, Λ lipius fuit
ad Episeopatum evectus ante Augustinum, adeoque si Xantippus suisset Alipii in Sede Tagastensi praecessor , praxessisse debuisset etiam Prim
30쪽
tum Megalii. ae per eonsequens Primas fuisse, inon sub Papatu sancti Inn Oeentii. ut ponit Ba. lmnius , sed sub Pontis eatu sitieii , quod est lpenitus devium atque alienum . Dieci itaque Megalio sueeellisse Sylvanum, Sylvano valentinum, 'Mie autem Xantippum. Errat hie rursum Cat. dinalis Batonius, dum Augustini eum Fortu-hio Donatistarum Tubulsieensi Episeopo, aliam.
que ibidem eum Caelicolarum Maiore disputatio. hem dieit habitam fuisse, dum Λugustinus unaeum Alipio pro fiet stetetur ad praefatam Prima. iii Sylvani Synodum Cirthensem, eonstat enim disputationi isti Λlipium in tet suisse. Ciedo ab v κ amplissimo ordinali lecta sui me hae Rugusti hi 'in ..iba, seripia de istis disputationibus. Cum ad
Hurrus eum Faraunia esse ne id ua . lbat ergo
Λugustinus Cartham per Tubuiseum, non ad Sue nodum, sed ad Episcopum ordinandum . Adoidinati flum isti Eeeleliae Episeopum Fortuna tum, qui post in eollatione Carthaginensi fuit unus eorum septem , quibus Catholi et Episeopi
commisere omnem caussae suae proseeutionem .
Hune namque Fortunatum suisse Episeopum Citthensem seu Constaminensem, patet ex Augustino sie dirente in libris ad .ersus litteras Pe. L. r. e. i. tiliani . Cum essem in Ecclesia Constam is o . absent a maestate , o Coctera mea Fortunato ejus Ueus . Mitiseruat miM fratres Epistolom. F lum id fuit dudum ante eollationem ae eolla. tione posteriorem SI nodum Cirthensem. Fol.
tu natus namque iste fuit Episeopus ante Megalii sueeassolem Pollidium . adeoque ordinatus fuisse debet non sub Papatu lunoeentii , sed ei rea tempora Anasta iii aut Sitieii. Potii Augustinus Citthe coram novo Episeopo etiam eontionatus est. Idque eκ eo laudabili Eeeleliat A lii ea nae usu, de quo dieit quarta Synodus Q 33. Carthaginensis Episcopi ves presister .s causa viseri. dis Ecetilia attritus Episcopi veneνιnter ιaaradu suas. re suscipiaημν , ct tam ad verbum Desea in qua
' Episeoposia in Eeelesia sua Hipponensi eo telo
'' tiandum invitavit ae quas coegit Λugustinus. 3'' Eratq; ritus iste reeeptus per omnem Eeelesiam. Hi ne namqc sanctus Papa Λ nicetus Romet ad eon-eionandum atque offerendum invitavit sanctum
Polyearpum Episeopum Smyrnensem i sie sati.ctu, Cyrillus Alexandriae dieere feeit paulum Episeopum Emisenum, Legatum Ioannis Λ r.ehi. Episeopi Antioeheni r sie sanctus Grego. rius Episeopus Nyssenas apud sanctum Amphi. loe hium leoniensem Episeopum conqueri tui de Helladio Cappadoeum Caeciliensi Episeopo, quod sibi non cibi utetit saeuitatem de loeum populi in Eeelesia doeendi. Et quidem ea unitas iri, Augustini eoncio non fuit in Ductvola. Totam
' a ' damque Citthensem eivitatem a Donato ad Christum transtulit, adeo ut Cirthenses solem. rem ex intervallo ad Augustinum destinarint legationem, ei gratias agentes, eumque ad se
in .itantes, publieo haud dubie ipsum, si ad .enisset , honore exeepturi . Tantus Cone tona.
tot fuit sanctus Augustinus . Cittha namque erat amplissima totius Num d ἰω Meilopolis , prima Asileae Civitas post Carthaginem, ideo.
que a Constantino magno vocata Constantina. Erat rereptaeulum ae prima origo omnium Donatistarum, adeoque paueillimi erant in ea G.
tholiet, uti patet ex iis, quae Alipius de Augu. stinus stribunt ad Gener sum. Mortuo tandem sene valentino , atque iasεde ejus ordinato novo Episeopo . debebatue Numigiae Plimatus xantippo Episeopo Taga. stetis. Vet diu quia ei se destio euius Sedis Ep, seopus Victorinus opposuit , naneisci nequiit paeiseam sui sutis possessionem. De hae mero inter Victorinum ae Xantippum eontroversis se Oribit Cardinalis Batonius, agens de Synodo
dum primatum praetendit , erat Tagastensis Episeopus . nequaquam Constantinensis . Diserte id seribit Augus inua in Epistola aὰ dictum
Uictolinum . Batonius in dicta Angustitit Epistola ponit lectiones duas: In eorpore ponit Ta. eastra si, in margine Cari an in Eni. At putem quod sine fundamento e Etenim Lovanienses
nostri , qui quasvis Augustini varias lectiones
diligentissime eonquisierunt . atque ace utatissi. mὸ typis mandaverunt, istam vatiam lectionem non norunt. Ideoque ἡim hane altereationemptius motam fuisse post mortem Alipii Episeopi
Tagas ensis, ae Valentini Primatis, anno se. eundo aut tertio Papae Celestini. Nequἱt Risia mota statim post mortem Alipii. qui primo aut seeundo anno Papae Boni saeti ereditur oblime . Etenim primo Boni saeti anno fuit Alipius prosectus Ravennam ad nerum Comitatum. Familiariter ibi usus est illustii Comite Valerio, aceepitque ab eo quaedam exeerpta ex libris Iuliani Pelagiam , aduersus librum Augustini danuptiis de eoneu piseentia . Tune a maledi eo Iuliano intimatus fuit , quod eaussae suae advesesus veritatem obtinendae gratia , Afros equos miti addukisset . Tune per oecasionem Ro.mam aeressit, salutaturus Papam Boni faetum .esque ab illo ossetosissime hospitio exceptus. Tune intersuit septimo Carthaginens e ne illo, estque uni eum aliis eminentioribus Astra Epi.
opis ab Honorio Λugusto voeatus ad syn dum Itali eam, auditutus ae iudieaturus turbas, quas Romae adget sus papam Bonifaeium con- eitarat se hisma Eulalianum. Post modum de san.cto Λlipio nihil amplius audimus , ideoque
portet eum e rea ea tempora ex hae vita seeessisse ad meliorem. At vero Xantippi eum victo-tino lis est recentior: Moveri enim dumtaxat potuit