장음표시 사용
161쪽
Hiero phantae munera , ac dignitatem uberrime , a CCurateque demonst ravit Μ eursius . Illud unum hic indica sse iuverit, Hierophantam in Eleusiniis Sacris, si ve Μysteriis non Mastas solum, hoc est, qui primo initiabantur, atque ad solum sacrarii vestibulum admittebantur ; sed 'Optas etiam , eos nimirum , qui mysteria revisebant , atque ad interiora usque adyta sacris , arcanisque ritibus penetrabant , introduXisse, eosque gravibus, horrendisque vocibus docui sse. Neque in Graecis modo, sed in Latinis quoque blarmoribus
Hieropbantae, aut Heterinantae nomen occurrit : quemadmodum etiam mulier Hierophantria , ac Hier antria memoratur in ; sed ubique tamen Hecatae deae tribuuntur: quod nimirum, quamvis Eleusinia sacra nunquam Athenis Romam translata fuerint, ut contra Aur. Victoris testimonium demonstravit Salmasius sacra tamen quaedam Eleusiniis assinia Romae instituta , iisdemque fere ritibus , ac Μinistrorum ordine celebrata videantur. Ceterum in Μ armore mox subiiciendo I εροφαντης Πομ . Hierophanta Pum legitur, simplex nimirum, mutilumque nomen occurrit; in alio ' Γουλ. ερα- φαντης : Iulius Hierophanta legitur; in alio denique Μ armor Γεροφάντης Hierophanta, omisso nomine, recensetur . Daduchus, Facifer nimirum, aut Taedfer Hiero phantae Μysteriis initianti, myrto & ipse coronatus aderat, Lacramque facem praeferebat . Ac Hiero phanta quidem castam , coelibemque vitam ducere cogebatur , Daducho tamen uxorem habere concedebatur , ut observavit Meursus: quod facile i Eleusinio Marmore confirmari posse conspicio , in quo
siclea Apollonii Acharnensis filia O rgias is sirum suum Soph0elem Xenoclis Acharnen em his Da chi munere Cereri f-Baeque perfunctum consecraOit . At ex hoc ipso Marmoreo Meiarsit sententia refelli facile poterit, ubi Daduchos , Hleropnantarum instar , perpetuo , quandiu nimirum Viverent, eo munere defunctos esse putavit . Sophocles enim ille , quim A armore nominatur, Daduchi munus his obivisse dicitur: quod certe a constantis , perpetuaeque dignitatis indole per-
162쪽
1so FΑs T. ATTI C. PARs I. spicue abhorret . Nec quidpiam certe ex illustri Pausaniae loco, quem Μ eursius hic protulit , exsculpi potest. Siquidem ille Acestii fortunatissimae feminae patrem, avum, pro a V Umque memoran S, ait: τύτους δε Δαδύχους παντας υπηρξε γενεσθαι παρὰ τον βίον τον αυτης. πρωτον μἐν τον ἁδελφόν Σοφοκλέα ειθε Δαδ χύντα , ἐπ i δε τλω τον ἁνδρα Θεμιςοκλξα τελευτησαντος δεη τέτου , Θεόφρατον τον παῖδα in . hos autem omnes , dum illa siveret, Daduchos fuisse contigit. Deinde vero primum quidem Sophoclem fratrem Daduchum vidit, post illum autem Themistoclem virum, ipsoque mortuo, Theophrasum flium. Itaque ambiguum plane , obscurumque superest , an illorum singuli perpetuum Da duchi munus obiverint;&quamvis etiam id illis contigerit , de ceteris tamen Daduchis omnibus hoc intelligi , vel inferri sane non poterit. Nihil est autem, cur in supplendo Daduchi nomine hic immorer, quod in Μarmore sy
Occurrit. Cum enim Δαδυχος Παι. . . Daduchus Pae. . . e Xeso
nimirum, mutiloque nomine legatur, facile Vel Παιων , vel
quidpiam simile intelligi , supplerique poterit ; in alio vero
Marmore A λ. Δαὁύχος Aelius Daduchus nominatur sJ ProXime post Hiero phantae, Uaduchique nomen sequitur Hieroceox, ct Geox Senatus, ac Populi. Siquidem Varios distinctosque Cerdicum , aut Pria econtim ordines Athenis fui fleex Scriptoribus si, simulque Marmoribus erudimur; quemad- admodum certe in alio Marmore I in Κηρυξ τυ εξ Α' Ηοπάγου βουλης: Praeco Areopagitici Senatas, & Κη υζ άρχοντι Praeco Archontis occurrit ; itemque in alio , in , praeter Hierocery
mi Vopisci memoratur ; in alio denique Κ υξ βουλῆς , κ, ὸ η μου
Ep. . . 7Τ NEικαγόρου Praeco Senatus , ac Populi Heros filius Nicag0rae recensetur . Quamvis autem Ceryces, aut Praecones omnes sacro propemodum munere decorati viderentur , Hieroce ces tamen aliqui , vel sacri Praecones appellantur βλ; eoque nomine Ceryces illos designari putaverim , qui Mysteriis , vel Eleusiniis sacris intererant , simulque cum Hierophanta, & Daducho M 3 steriis illis operabantur. Hinc in Romanis quoque Marmoribus non Hiero phantae soluta , , sed etiam Hieroceo es Solis observantur M: quod nimirum,
163쪽
ut antea dixi , sacra quaedam Romaee instituta Eleusiniis
Denique inter alios sacrorum Praesides, aut Ministros, qui Eleusiniis sacris intererant, b επῖ βωμω Arae Praefectu vel ad Aram Min rans a Philostrato s/ , atque Eusebio -Τrecensetur . Id vero facile Μarmoris exemplo confirmatur, quod Num. 3O. proferetur. Si quidem in illo diserte legitur MEM. ELIELMOI Mem. Arae Praefectius; Cumque Eusebius ο ε πῖ βωμω ; Philostratus vero ο επὶ βωμω Σωσπις Ara σPra me Ius Sospis nitide diserteque dixerit ; manifestissime inferri poterit, quod Minister ille non Eri βωμος Dibomus , sed E ι βωμω vocari debet ; adeoque in Sponii Μ armore ΕΠΙΒΩ-MΩI scribendum fuerat ; eodemque prorsus modo in alio Μarmore legendum erit , ubi Μinister ille simpliciter EldISOM I,
suppresso nomine recensetur Hieraulis quidem , aut Sacri Tibicinis mentio semel iterumque in Μarmoribus nostris occurrit , cum in primo Ιεραυλης A φρου oe Hieraules Aphrodisus ; in altero rεραύλης. . . . ονος Hieraulas .... nus habeatur. At incertum plane, an re
ipsi quoque ad Eleusinia , vel ad alia potius Atheniensium
Festa spectaverint : quemadmodum prorsus in Latinis et jam Marmoribus Sacri Tibicines subinde occurrunt . Quinetiam in hoc ipso Marmore , Sacerdotes, ac Ministros alios inscriptos esse conspicio. Etenim versu a s. diserte legitur I ερευς Φωσφ . - .6 Eπισκιαδος E'ρμεία, A'ζηνιεύς; nulliusque dubito , quin Hermias ille Areniensis Phosphoriorum , vel Phosphori Sacerdos , aue Sacerdos Phosphorus haberi debeat. Phosphori nimirum Festa, sive Pbi phoria Athenis celebrari consuevisse testatur Hesychius; Plutarchus vero non Phosphoria solum, sed Pho Oboros etiam veluti Festorum Praesides , aut sacrorum Ministros
μηδε Βακχεις , ψ Φωσφόρ9e I ): quomodo autem Phosphoria, oe Bacchica celebrabimus, nisi Bacchantes , ac Ph phoros relinquamus ZItaque in Sponii Marmore Φωσφορίων, Phosistboriorum, si Ve Φωσ- φορου Phosphori ; sive denique Φωσφόρορ Pbo prirus legendum , ei j t. Quod si coni edi uris istis conieeturas alias addere hic liceat , sui picor, hic Phosphori nomine Antinoum designari, cui
164쪽
a se FAs T. ATTI C. PAR s. I. cui divinos honores ab Hadriano , atque in Hadriani ipsitio
gratiam a variis Vrbibus decretos esse erudimur . Certe Antinous ipse subinde Phosphorus appellatur; atque in Marmore , quod eruditus Romanarum Antiquitatum Enarrator exhibet w , diserte legitur Deo. Amabili. Bono. Deo. Puero.
Phosphoro . quod de Antinoo intelligendum esse Cl. Scriptor ille demonstrat. Itaque nihil propemodum verisimilius essingi potest, quam Athenienses in amantissimi Caesaris gratiam Antinoo divinos honores, ae Sacerdotes etiam decrevisse; adeO-que in Μarmore, quod Hadriano non superstite solum; sed , Ut opinor, Athenis etiam degente, positum fuit, Phinphori Sacerdotem, una cum aliis Sacrorum Ministris memorari. Quid vero muneris sequenti voce ΕΠΙΣΚΙΑΔΟΣ designa eur bi quidpiam in tanto veterum Scriptorum silentio coniicere , Atticamque vocem nusquam alibi usurpatam e Xponere liceat, Prytanaei Praefectum aliquem ab illa designaeum esse putaverim. Sciadis enim nomine Prytaneum ipsum, aut Tholum, in quo convivabantur, ac sacrificabant Prytanes , vocat rim esse conspicio, ut Ammonii , Suidaeque testi monio demonstravit Meursius si . Itaque facile qui Sciaui, vel Sacris in Sciade faciendis praeerat, ο ετῖ Σκιάθος appella eus: adeoque in alio Sponii Μ armore i in integrum Eni ΣΚΙΑΔΟΣ nomen supplendum erit. Addi postremo etiam poterit, quod hunc ipsum Potanei, aut Sciaris, aut Tholi Praefectum , vel Curatorem in alio quoque Sponii Marmore in deprehendisse videor, in quo nominatur Θεοφιλος Διοδωρου κλαιευς E=τι μελητης γ νομενος Πρυτανευ . . Theopbilus Diodori filius Halaeur Curat0r Potane . . . quod alterutro fortasse nomine Curator
ille designaretur ; ut variis subinde nominibus Μagistratus , aut Ministros alios appellatos esse conspicimus. XI. Atque hactenus quidem Sacrorum Ministros in Μa moribus istis memoratos exposui . Ceteros modo brevissime
complaetar , qui publica , sed profana solum , aut politica munera obibant; cuiusmodi certe fuerunt, qui περί το δημα ad Tribunal sive suggesum adflans , & Γραμματεῖς Scriba
Dominatur . Varios Scribarum Atheniensium ordines , aps Cumque munera veterum Scriptorum testimoniis accuratissime
165쪽
istis allustrari, vel confirmari 1acile poterunt; in quibus accuratior alicubi, longeque subtilior Scribarum Varietas, quam in Scriptoribus, observatur. Ita nimirum alicubi ΠΤ Γραμμα- τευς βουληe Scriba Senatus ; alibi Γραμμα τευς τῶν βουλευτῶν
Scriba Senatorum ; alibi se in Γραμματευe βυλης , 6 δήμου Scriba Senatus, ct Populi nominatur: quod nimirum praeter Prytaniae Scribam fi), qui singulis nempe Prytaniis eleetus crat, Scriba quidam in Populi Concione seligeretur, qui benatui, Populoque recitaret: duo vero in Senatu eligebantur ἰ quo rum alter leges , alter Psephismata , publicasque literas custodiret. Additur etiam Προγραμματεῖα in Pro-Scriba, idem que prorsus nomen in alio quoque Μarmore spin supplendum
esse putaverim , in quo lacinia superest .... ματρυς . - . β λης cum nitiae su perius Γραμματευ: βουλης , moxque in postrς moversu T πογραμματευς habeatur. Denique , praeter et πογραμμ 'τρα Sub Scribam, etiam A'ντιγραφευρ Contra - Scriptor in MarmQ-
re nominatur; ille nimirum, qui Prytania qualibet publico Tum reddituum rationes Populo subducebat Ν Τ; ipsasque cum calculis a Senatus Scriba subductis conferebat. Qui plura dς Scribis ipsis desideret, uberrimos Sigonii fontes adire pote rit. Illud unum hic addidisse iuverit, quod Scribarum n,m' nu S, Vlpiano teste , non liberis , vel Atheniensium ci Vi-Dus, sed servis solum, belloque captis concedebatur. At in
Μ armore, quod Num. Io. proferetur, Senatorum Scriba Stra-ro OH ii Meliten sis , adeoque Atheniensis civis, Cccurrit: quemadmodum Aeschinem , certe Atheniensis civitatis iure decoratum , Scribae munus obivisse testatur Demosthenes ΝΤ Τ:quod facile exemplis etiam aliis ostendi posset. Itaque id optime , Vereque Vlpianus , quod οἱ του δημοσίου Γραμματεῖς publici Scribae in Tholo convivabantur ; illud etiam optime Demosthenes , quod humilioris solum, tenuiorisque fortunae Viri eo munere funge oantur e id vero prorsus, ut opinor, Vlpianus, alii que plurimi, immerito, quod id muneris servis solum, capti Vrique concederetur: Quandiu vero Scribarum singuli in o Dcio forent , definiri vix potest. In Μarmore quidem , quod mum. 23. subiicietur , Strato CFtheronis filius Acharnensis διω
166쪽
15 FΑs T. AT aere. PARs I. ὀιου Scriba perpetuus appella ur ; sed illud , ut arbitror, Scribae genus non ad Senatum , aut Populum , sed ad Gymnasium potius referri debet ; adeoque ceteris Scribarum generibus adiungendum erit.
XII. Xenon , si ve Zeno , Mennei filius Phileus .
167쪽
XΙ. 15 Archonoe Sacerdos Drus Confulis Zeno Menneae filius phbeus Rex Heraclitus Arsociis Sphettius Polemarchus Alcetes Alcetiae Perit hordeae I see mothetae
Philotias Theodori ex M=rrhinunte Demetrius Cineae CF thenaeus Sextus Leucii Diradiutes Athenodorus Eugitonis Phrearrius Alexander Alexandri Thrious Praeco Areopagitici Senatus Leonides Leonidis Melitensi Praeco Archontis Diodorus Hermiae Tibicen
I bilus Asclepiadis Ammoneus Minister Hesiaeus Dionasi Milesus
Ptol. vel Cecro P. Acaman. Oeneid. Erechth. Pandion. Pandion. Leontid. Leontid. Oenid. Cecr. vel Aeg 'Cecrop. Ignotae.
Haec eadem elegantissima Inscriptio a Sponio quoque profertur ad Pop. Atticae Artic. I . sed mutila tamen, Variisque in locis mirifice perturbata . Ita nimirum incipit Constantinopoli apud Galliae Legatum Athenis illuc delata
168쪽
156 F L s T. AT aer C. PA R S.I. Itaque , Ut leviores errores alios omittam , in Sponii exemplo duae voces illae Βασιλευ: Rex , & Αιτουργοe Minisere X ciderunt ; vox alia Θεσμοθεται Thesmothetae depravata est ;quodque gravius est , Archontis Eponymi dignitas non Zenoni , sed Druso Caesari , simulque Consuli tribuitur : quo
Plane fieret , ut non amplius novem ; sed decem potius Archontes in eximio hoc Marmore recenserentur quod a Veteri , constantique Atheniensium more longissime abhorret . Hinc dubitari certe non poterit , quin Mura torra, vel ΜOnt fauconii exemplum nitidius , longeque accuratius haberi debeat; adeoque verum Archontis Eponymi nomen, quod Μarmoris huius praesidio Fastis adiungi debet, non Drusini , ut Perperam existimavit Sponius , 1ed Zeno Menneae filius Phlyeus censendum sit . Quandoquidem vero Di usus Tiberii Caesaris filius semel
iterumque Consularibus Fastis inscribitur , anno nimirum V. C. 768. & 77 . hoc est, anno Chr. I 3. & 2I. sive a.
ille Leuo Drus Consulis Sacerdos hic appellatur , si alterutro e X annis illis, quibus Drusus Consulatum gessit , Archontis dignitatem obtinuit Leno, ipsius imperium ad alterutrum ex annis illis manifestissime referri debet . Sin vero Sacerdotis dignitatem , quam Druso Consule Leno susceperat , in Posterum conservavit, ut annis etiam pone sequentibus Dras Confidis Sacerdos appellari potuerit , ambiguum plane , Obscurumque iam foret, quo potius anno Leno ille imperaverit;
idque unum certissime constabit, ipsius principatum post primum Drusi Consulatum, sive Olymp. CXCVIII. incidisse . Neque enim facile intelligendum, latineque reddendum concesserim Druso Constite : perinde quasi Drus Confidis anno ,
hoc est, ut opinatur Cl. Μuratorius , anno Chr. Is . Leno Archontis , simulque Atheniensis Sacerdotis munus obiverit. Itaque longe verissimilius existuno, Sacerdotium aliquod in Drusi Caesaris honorem Athenis institutum esse, idque muneris a Zenone fusceptum fuisse. Certe in Inscriptionibus aliis occur-
Augosar ; atque Herodes ille Marathonissis , quem Eponymo rum Archontum Fastis , Lenonis huius instar , adiungendusa esse
i Q Murali Pag. 33I. num. I. Vide Differt. UI. rum . a.
169쪽
DI ssERTATIO XI. Is 7 esse demonstravi , Αρπερεὐρ τῶν Σεβάτων H Pontifex Maximus Ariussorum vocatur : ut optimo proinde , maXimoque Hir defendi possit, etiam Druso Caesari honores illos , ac Sacerdotes institutos; quamvis id a nullo vel Graec , vel Ro mano Scriptore , quod no Perim , memoretur . Illud unum maureo , atque immortali Spata hemii opere observavi, quod Germanici , Drusiique Numus a Morellio , ipsoque Spanhemio exhibetur, in cuius antica areae part C legitur Δρουσος Γερμανικος Καισαρες Νεοι Θεοι Φιλαδελφοι Drusus , o Germanicu Caesares , Novi , vel iuniores Dii , se mutuo amantes e quod argumento esse poterit, utrumque Caesarem in Asia, ubi Nu-mus ille cusus fuit, adeoque in Urbibus etiam aliis, divinos honores , ac Sacerdotes adeptum esse . Denique in eximio hoc marmore observari facile poterir,
quod in illo integrum , ut ita dixerim , Archontum Collegium exhibetur, hoc est Novem virorum singuli , ipsorumque nomina, dignitas , ac Populus hic ordine recensentur e cui HS quidem rei egemplum aliud in astra in Scriptoribus, vel Marmoribus aliis inquiras XIII. M. Vlpius Eubiotus ;Apud Μuratorium in novo Inscriptionum Thesauro
170쪽
Splendidi: mum Consularem Virum , oe Eponrmum Archontem ,
virtutis ergo , oe erga Patriam 'udii tum in frumentariis copiis , quas abundanter praebuitn riadibus viginti quinque ; tum in cibis , quos in magna penuria suppeditavit : ex decreto praenanitis morum- Areopagitarum , Sacerdos Patrii Apollinis Ptibiicis Ael. Zeno Berenicida comunem benefa iorem , Ostium Patronum honorat.
Cum Μ. Ulpius Eubiotus iste Eponymus Archon , simulque Consularis dicatur , facile adducor , ut illum non alium fui illa existimem a M. Vipio Crinito , qui in Confularibus Fastis conspicitur anno V. C. Io 12. Chr. 259 save 2. Olympiad. CCLIX. Quamvis enim Pagius ipse depravatos Codices, Fastosque sequutus M. Ulpium veluti Consulem ordinaeium ad annum Chr. 238. Fastis inscripserit so ; alibi tamen accuratissime ostendit H, ipsum veluti Suffectum ad annur Chr. 2s9. referendum esse. Itaque M. Ulpius Eubiotus, si cum M. Ulpio Crinito confundi possit , proxime post annum illum
Athenis Archontis munere perfunctUS erit. Porro quid illa vocum compendia Aευρον γαγη ... significent, facile coniici , at definiri certe non poterit . Cum tamen Eponymus Archon ille patria fuerit Atheniensis , fortasse eY AH κοπυρα L uconra Atticae Populo esse potuit , qui sub Antiochi de Tribu censebatur, ideoque Αευκοπυραιον . Leuconraeum legendum eri r : quod nimirum M. Vlpius Eubio tus Atheniensis civitatis iure donatus in Leucopyrae Populo inscriptus esset. Hinc etiam facile intelligi poterit, quod M. Vlpius hic Προτάτης Patronus Romano potius, quam Veteri Atheniensi more vocetur . Siquidem, ut Harpocrationait , προπάτης inquilinis solum , iis nimirum , qui Atheniensium civitate minime donati fuerant, concedebatur; at in Μarmore Publius Aelius Leno Berenicida, adeoque Atheniensis civis, M. Vlpium veluti Patronum honorat. Quandoquidem vero P. Aelius Patrii Apollinii Sacerdos vocatur , quid