장음표시 사용
141쪽
tot eruditae Antiquitatis Monumenta in variis orientis partibus, praesertim vero in Attica regione diligentissit me cina-quisivit; quorum praesidio Atticae Populi, Senatus sesta , aliaque id genus plurima feliciter illustrantur, ut variis subinde in locis opportune demonstravi. Quantum vero splendoris, ac pia es dii in illustrandis etiam , supplendis , augendisque Atheniensium Archontum Fastis ex Sponio ipso, Muratorio , aliisque pluribus , qui Graeca Marmora protulerunt, oriatur ex hac ipsa Dissertatione manifestissime deprehendi poterit Si quidem ex iis Μ armoribus, quae diligentissimi Scriptores illi in lucem extulerunt, plurima Archontum nomina, quae a Veteribus omnibus ommissa fuerant, adeoque in Fastis omnibus haetenus editis desiderantur, adiungi possunt. Hinc mi rari plane non possumus si Μeurisius ille , qui post Si gonium nostrum omnium primus Atheniensium Archon tumohassos adornavit; ac Lydia tus ipse,& Pridea incius, qui plu-IS A. Ontes allos Opportunius alibi syλ a me recensitos ex Arundelliano Μ armore collegerunt , novos Archontes istos Praeterierint; cum ipsorum aetate, vel superiori seculo eius modi Marmora nondum edita vel ex scripta fuissent. Neque Illud etiam mirari quis possit quod Dod vellus ipse, qui post edita Cyriaci, Spomique Marmora accuratiorem, uberiorem que Archontum serie in anno 17 οχ. contexuit, aliosque Plures ex Rhernesii, Sponiique ipsius Μ armoribus adiecit, Archontes tamen istos omiserit; cum in aureo quidem, atqueam mortali, sed alterius tamen argumenti opere seriem illam adiecerat; atque ipsorum quidam non perspicue, diserteque. sed obscurius aliquando in his Marmoribus indicentur, ut exin-
VH P0iς uri' Vri acriori studio exculpendi videantur.
M. Quandoquidem ergo varios eiusmodi Atheniensium Arehontes ceteris haetenus ignoratos mihi nunc omnium primo mendisse Trigit, illorum singulos ita nunc ordine complectar, ut ipsorum aetas, ii fieri id quidem possit, ostenda ur, simulque Μ armora ipsorum nominibus exornata variis adnotationabus illustrentur, ideoque non Fastis solum novuς ille Archontum numerus, sed variis etiam Atticae Scrinioribus, ac Μommentis aliis splendor accedat . Ut vero sin tala
142쪽
II 8 PAs T. AT Tre. PARs I. veluti in Classes distinxisse libuit ; ut initio quidem IX.
Marmora, vel inscriptiones illas exponam, quae in Caesaris, vel civis alicuius honorem Athenis positae, vel dedicatae videantur. ProXimo deinde loco VII. Inscriptiones alias, aut Marmora subiiciam, quae vel ab Ephebis posita fortasse suerint ; vel in quibus certe Epheborum mentio, seu nomina reperiantur . Denique IV. Marmora , vel Inscriptiones illas complectar, in quibus Potanes, & Aίοπτοι Pariasti recensentur. Atque optime hic quidem novi, ingenueque profiteor, quod illustrandis solum , augendisque Archontum Fastis sola plerumque Archontum ipsorum nomina ex Marmoribus eX- scripsisse poteram; quemadmodum fere Μeursius ipse aliquot Archontum nomina ex Gruterianis Μarmoribus indicavit. Satius tamen duXi integra hic potius Μ armora ipsa proferre, Iatinaque insuper interpretatione donare: non modo quod illa variis in Scriptoribus dispersa forent ; verum etiam quod plurima in ipsis implexa, minusque feliciter ab aliis exposita , latineque reddita viderentur. Id facile, ut opinor, intelliget, qui varias adnotationes illas inspexerit, quae suis in locis opportune asterentur, ipsasque cum editis aliorum in.
terpretationibus accurate contulerit. Cum vero plura non
uni solum, sed variis etiam eiusdem Classis Marmotibus illustrandis explicanda fore intellexerim, ne eadem semel iterumque excribere, vel ad notare subinde cogerer, e re fui rum putavi, si haec omnia seorsim brevissime exponerem ,
adeoque in ipso Dissertationis limine quidquid ad Titulos , vel bonorarias Inscriptiones ; quidquid ad Ephebos ; quidquid
denique ad Parasitos, ad varias nimirum Marmorum Clas,ses a me constitutas, speetaverit, legentium oculis hic ordine subiiceretur. IlI. Itaque, ut a prima Marmorum Classe exordiar, in quibus aut Caesarum, aut Atheniensium quandoque Civium inscripta nomina reperiuntur , quibus eadem Μ armora, honoris caussa , excitata fuerint, nihil est certe cur Veterem , atque a primis usque temporibus usurpatum morem pluribus hic persequar, quo aut Caesaribus , aut viris praeclare de Patria meritis non statuas solum, sed etiam publica id genus alia Μonumenta , Senatus, Populique decreto, excitari coniueverant. Innumera propemodum eiusmodi moris exempla a
143쪽
pla, vel argumenta subinde occurrunt; idque perspicue fatis
eadem illa Marmora ostendunt, quae mox proferentur, quo rum nonnulla quidem Caesaribus; alia vero Novem viris, vel Eponymis Archontibus; alia denique Civibus egregie de Patria meritis inscribuntur. Illud unum hic potius indicasse iuverit quod in eiusmodi Μarmorum fronte plerumque scri intum conspicitur Α'γαθῆ Tύχη Bonae Fortunae, si ve cum B na Fortuna; quamvis in plurimis etiam Marmoribus alis eadem prorsus inscriptio, vel titulus offendatur. Etenim solemnis illa bene ominandi formula publicis Atheniensium de-eretis prefigi consueverat, ut testatur PlutarChus quemadmodum sane in Psephismate de honorando Demetrio Rege , quos Plutarchus si in ipse recenset , initio dicitur A'γαθη fora δεδόχθη τῶ δήμω ..uuod faunum H. Placuit Populo . . . in
induciis inter Lacedaemonios, ac Athenienses initis praescribitur Tιαγαθῆ τῆ τῶν A θηναιων cum bona Fortuna Athenienstrum, si ve suod Athenien sibus bene vertat . atque in Μarmore Delphis posito Dorica Dialecto scriptum conspicitur Αγαθα Tυχα sin cum Bona Fortuna . Μirari vero non subeat si in publicis decretis illis haec ominandi forma frequenter adeo ab Atheniensibus usurpata fuerit; cum Athenienses ipsi Αγαθὴν Τύχην Bonam Fortunam veluti praesens quoddam, ac tutela re Vrbis Numen coluerint; Aelianoque sq) taeste rhi; Αγαθῆς Tύχηe Bonae Fortunae statuam prope Prytaneum dedicaverint . Quo certe loco Cl. Μeursum I) falli putaverim, qui, cum superius Aeliani testimonium excripsisset, repente subdit eius statuae, quae Bonae Fortunae excitata fuerat, Demosthenem meminisse cum ait: εγώ την πόλιν τὴν υμε
τεραν ευτυχες ην πασῶν πολεων υπολαμβάνω C. . ταυτα ριδα 6
τώς Θεους ) λεγοντας εν ταῖς μαντείαις, κ, προσεπισύφραγι ζομενους
την Αγαθὴν Tυχην εν τῆ πόλει εἰναι τή παρ υμῖν o urbem ves iram omnium urbium felici Pimam existimo . . . oe haec scio rectari oobis deos in oraculis; confirmantes insuperesse vobis in urbe Osra Bonam Fortunam. Etenim, nisi plurimum fallor, nihil hic certe de Fortunae sta tua Athenis posita intelligi, vel exculpi poterit: perinde quasi Athenienses ipsi arcanis deorum oraculis doceri debuerint, quod in ipsorum urbe Bonae R 1 F0r-
144쪽
13a Fas T. ATTI C. ΡΑRs I. Portunae statua pubblice consecrata reperiretur; cum in illustri urbis ipsius loco posita haec omnium oculis obversaretur. Sed iamdiu est quod doctissimi viri maximam , atque incredibilem Μ eursiri solertiam in observandis , congerendisque Atticae monimentis commendarunt , sed acrius tamen alicubi , severiusque iudicium in eX cernendis illis optarunt . Sic , ut
e Xemplum aliud hic proferam , Μeursius ipse Elephantis imaginem inter publica Atheniensis Vrbis ornamenta , vel monimenta recenset H qnod Themistius alicubi di κerit
κατα συμβεβηκὸς δε τον εν Γνδία sensus quidem per se videt eumphantem, qui Athenis pinius eLI; per accidens vero elephantem
illum, qui in India reperitur: perinde quasi perspicua Themistii verba de pubblica quadam Elephantis imagine; non Vero commodiori, veriorique sensu de privata potius intelligi debeant, quae alicubi fortasse Athenis extaret. Verum, ut ad formulam illam , Bonaeque Fortunae nomen revertar, ipsam in Graecis istis Marmoribus Latine emerendis ita subinde
reddidi, ut aliquando Ctim Bona Fortuna; alibi Luod fassumst ; alicubi Bonum Fas tum , vel Bono Eventui dixerim . Et enim singulas eiusmodi phrases in latinis Marmoribus usurpatas esse conspexi Ita nimirum in ipsorum aliquibus Oi Bon. Eventui , vel Bono Evento vel Eventui Aug. μὶ vel denique Bonum Eventum legitur; in aliis vero Laod Bonum faustim, felixque si reperitur : quemadmodum a Latinis Scriptoribus Bonum fia tum , sive Edna fortuna si usurpatum esse Pri- deauxius 7 variis exemplis elegantissime demonstravit . Ita propemodum , cum in Marmore Num. XXII. proferendo Κπισάρος legatur , Cl. Gorio inhaerens latine reddidi Caesaris Victoriae : quod nimirum saepissime in latinis Ma moribus η Uictioriae Augurii nobis occurrat . Atque ista quidem brevissime de prima Inscriptionum , vel Μarmorum nostrorum Classe dicta sum ciant. IV. Nunc ad alterius generis Μ armora , vel Inscriptiones alias digrediar , in quibus Epheborum nomina , ipsorumque Cosmetae , Paeritribae, & Gγmnosarchae recensentur .
Quo quidem loco plurima de Ephebis ipsis, illorutaque mi-
145쪽
mero ἰ aetate , O muneribusὶ praefari possem , quae apud vet: res Scriptores Omnes Occurrun . Qualidoquidem vero Pitus 0, Prideauxius I 0', atque omnium' uberrime, accuratissimeque Sigonius in aureo , praestantissimoque opere de Republica Atheniensum s3ὶ argumentum illud exposuit; suprema hic solum veluti rerum capita complectar, atque illa potissimum clari*ra, breviorique, quo poterit ordine feligam, eKquibus marmoribus ipsis opportune splendor accedat; ac virucissim Marmorum praesidio veterum Scriptorum testimonia
confirmentur aut interdum etiam corrigantur.
Itaque , ut hinc exordiar quilibet Atheniensium civis tertia Apaturiorum die, quae Pyantepsione mense agebantur, primo, ut ait Elymologus , sive tertio, ut Proclus asserit, aetatis anno inter φράτορα e Cognatos, mox inter δημότας Populares iis ritibus . inscribebatur, quos alibi exposui. Vbi vero adoleverat, inter hoc est Pueros censebatur; Pueri vero, seu Παιδες isti, si humiliori genere nati forent, atque angusta domi re premerentur, mechanicis artibus addiceribantur; honestiores vero Solonis lege Τ , non Literas modo,
Philosophiam , & Μusicam ; sed equestrem etiam, & gymnasticam artem docebantur; simulque in venandi, natandique studio exercebantur. Ac dubitari certe non poterit, quin publicis eius modi Puerorum exercitationibus praefectus aliquis pubblica autoritate, si ve is ab Areopagitico Senatu, sive ab universo Populo, sive potius a tribu qualibet eligeretur, qui Puerorum omnium, aut Contribulium saltem modestiae, ordini, decorique confideret, ut Omnia rite, suisque temporibus peragerentur. Nullibi tamen Praefectus ille, quod noverim, diserte memoratur, aut a veteribus scriptoribus accurate describitur. Paedo tribae quidem mentio apud Scriptores ipsos, atque in Μarmoribus etiam occurrit; Sed ambiguum plane, obscurumque superest, an dignitas illa adiPueros solum, vel Ephebos etiam referatur; cum praesertim unum, idemque munus modo Paedo tri. Dis, modo Gymnasi archis apud varios Scriptores tribuatur. ta Vlpianus sq) asserit oleum a Gymnasi archis iis, qui tria palaestra eXercebantur, ministrari consuevisse; idque de Ephebis antelligendum esse subindicant Marmora mox pro serenda trin
146쪽
F Α s v. Arra C. PARa. I. ex quibus Ephebos palaestra certasse erudimur. At Aphrodilaeus testatur Athletas ante luctam oleo α των παι τριβων apua Paeritribas perungi consuevisse; Itaque Prideauxius Faedo trabam unum , eundemque fuisse existimat, qui GFmna- sarcisae quandoque nomine decoretur: perinde quasi unum, idemque munus vario subinde nomine distingueretur. Curru, tamen in Marmoribus ipsis, quae Num. 2I. 2 proferam , ymnasiarchae nitide , diserteque a Paedo tribis secernantur , atque ita quidem, ut Gymnasiarchae dignitas unius mensis spatio finiretur , Paedo triba vero διὸ βίου, quoad viveret eiusmodi munere sy , fungeretur longe verisimilius existimo Pae-dotribae , Gymnasiarchaeque munera ita distincta fuisse, ut Ρaedo triba quidem Pueris, Gymnasiarcha mero fortasse utrisque, sed Ephebis praecipue praesideret. Id facile ex Platonis, Vel alterius Scriptoris testimonio, qui Axiochum Dialogum edidit , deprehendi potest; in quo non Paedotribae solum, GImnasiarchae, & Sophoroni Iae, sed alia quoque plura
ad Puerorum , Epheborumque cultum spectantia memora
μια, η, Γυμνασιαρχία . . . s πας ὁ του μειρακίσκου 'χρονος ἐτιν υπὸ
Σωφρονιτας, η την ἐπι τους νίους ὰιρεσιν της ἐξ A ρειοπάγου βουλης .Poniquam vero Puer ad septimum iaetatis annum pervcnerit , exanthiatis multis liaboribus, GFmnasiae, ac Paedotribae Urannico imperio imponuntur . . . psquam autem inter Ephebus inscriptus eri, tum vero gravior metus ingruit, seceum , Academia , G=mnasiarchia . . ita omne adolescientiae tempus sub Sophronisis traducitur, qui ab Areopagitico senatu eletti iuven-ruti ad temperantiam, morumque honestatem conformandae invigilant. Itaque hic GFmnasiarchia, sive potius, ut legendum existimo, *mnasarcha ad Ephebos solum referri conspicitur, atque Paedo triba ad Pueros: quamvis in monimentis aliis Paedo tribae cum Gymnasi archis , simulque Pueri cum Ephebis recenseri, ac veluti confundi videantur. I duobus certe Μarmoribus non Ephebi solum . sed etiam Παιδευται Pueri recensentur 3ὶ Quod si in Μarmoribus aliis solum Paedo tribae nomen occurrit, neque etiam Pueri me
147쪽
I 33 morantur, id facile tamen intelligi, vel explicari poterit;
s Ue quod in Μonimentis illis etiam Puerorum Praefectus inscriberetur; sive quod Paedo tribae munus aliqua in parte ad Ephebos etiam spectaret. Illud unum hic optime cum Petito veluti certum constitui poterit, quod Epheborum Gymnasia, a Puerorum Gymnasiis ita distinguebantur, ut in illa , quidem viris ingredi liceret, in haec vero adultis aditus prohiberetur; ac Gymnasiarcha quidem Puerorum modestiae atque eXercitationibur praesideret. V, Ceterum, ne minutioribus his immorer, ubi iam Pueri su b Gymnasiarcha, sive Paedo triba quoque si mavis pueritiam exegerant, decimumque, & octavum aetatis annum excesserant , Ud M Ephebi dicebantur, atque in E 'F ut Arrianus appellat; sive, ut Harpocration Pollux ia), Suidas ), atque Aristoteles vocavit, των Ε ἡβων 'Aηξιαρχικω Epheborum albo inini bebantur, solemnique ritu in Aglauri Templo iurabant si se rite, fortiterque pro Patria 'dimicaturos, ut ex ipsa Iuris iurandi formula apparet, quam
Pollux nobis conservavit. Interim vero, duobus nimirum annas, quibus Epheborum munere fungebantur, non Gymnasti. ος solum exercitationibus publice in Gymasio vacare consueverant, sed hasta quiniue, & scuto in Populi concione a 'cepto urbana praesidia obire, universiam Atticae regionem lustrare, & excubias in illa agere cogebantur; unde πεμπολος circuitores appellabatur M. At ubi vigesimum aetatis annum Compleverant, militum albo inscribebantur; atque, si bellum Ingrueret, ad externa quoque bella cum militibus aliis prodire, & in acie dimicare tenebantur ; quamvis in tutiori
ipsius parte locari seorsimque a militibus aliis disponi consueverint . inno alia militiae species ἡ is rota pGrt - , quam unus Aeschines 7ὶ memoravit, ubi se M
nis locum hoc Suidae testimon o Palmerius illustravit
148쪽
cum aliis , sed separatim in tutioribus partibus totius aciei t ideo eam militiam vocari in partibus'. Itaque hoc uno discrimine , nimirum ex tutiori, commodiorique loco, quo Ephebi in acie disponi consueverant , a militibus aliis ipsi distinguebantur ; at hoc ipsum levioris quodam odo militiae tempus in legitimo annorum numero censebatur, quo Atheniensium quilibet veteri, constantique lege militare cogebatur. Quamvis enim Aeschines ipse dixerit την εν Tοῖο Ε πονύμοις, καὶ τοῖς μερέσιν εξηλθον , militiae illi, quae in partibus , atque in Epοvmis appellatur , iu-terfui , perinde quasi priori similitiae tempus ab alterius militiae tempore distinguatur , perspicuis tamen Veterum testimoniis erudimur utrumque militiae genus , aut tempus in integro 62. annorum tempore contineri , qui totidem Eponymorum Archontum nominibus ita designari consueverat , ut initio
dueto ab Eponymi Archontis anno , quo pueri inter Ephebos admissi fuerant, ad quadragesimi secundi mox insequentis A
Chontis annum, hoc est ad sexagesimum usque aetatis annum , militare tenebantur ; unde in Epondimis , vel Epoumiana militia dicebatur. Id optime, accurateque ex Aristotelis opere de Ateniensum Republica exposuit Harpocration ; εισὶ γαρ
επωνυμοι ὁ κα εκ των φυλῶν , δυο και τετταράκονrα οἱ των ηλικιῶν.
οι δε ἔφηβοι ἐγγραφόμενοι πρότερον μεν εις λελευκωμένα γραμμα τρια ενεγραφοντο , και ἐπεγράφοντο αὐτοῖς θ τε A 'ρχων, ἐφ' ου επε- γραφησαν , και ο επώνυμος ό τω προτέρω ἔτει ἐπιδεδημεκὼς . νυν δεεις την βουλην αναγράφονται , καὶ μετ ολι γαλ. χρῶντα δῖ τοῖς επω- νυμοις , κα- ηρὸς τάς τρατείας , καί οταν ηλικίαν ἔκπεμητωσι , προγραφου ἀπὸ τινοο Α ρχοντος Cπωνυμου μέχρι τίνος δεῖ πατεύετα
Ovmi decem quidem funi, qui Tribuum dicuntur ἰ quadraginta duo vero , qui aetatum . Ephebi enim primum quidem in dealbatis tabellis inscribebantur , ct adscribebatur Archon, sub quo inscripti fuerant, oe 'Ovmus , qui primo anno erat in Urbe ; nunc vero in Senatu inscribuntur . Et paulo pon ; Utuntur autem Epoumis ad expeditiones militares ; oe quando aetates foras mittunt , inscribunt a quonam Archonte Epon
mo , oe usque ad quem, debent militaret. Id ipsum clarius alibi , longeque brevius expressit ; επώνυμοι διττοῖ ἐισιν . οἱ
149쪽
κοντα , αφ' ἄν αι ηλικίαι προσαγορευονται τὼν πολιτων καy εχας γ
rτος , από - ὀκτωκαίδεκα ετύν - ρίς ερηκοντα . Epovmi duplicis ge neris sunt: alii quidem numero decem , ex quibus Atheniensium Tribus ; alii vero quadraginta duo , ex quibus aetates civium quotanni1 denominantur, ab octavo decimo ad sexage simum aetatist annum. Ulpianus tamen, ipsique inhaerens Mausiacus eius modi militiae tempus non nisi o. annorum fui sse prodidit.
Ait enim , νόμος κελευει παρὰ A'θηναίοις μέχρι τεσσαρακοντα ετύν ρατευεσθαι , αρξαμενους ἀπο ὀκτωκαίδεκα , και με χρι μέντοι τωνεικοσι Παιδας οντας τέως τεριπολεῖν τα περι προ π λιν φρουρια. εις με θριουe δε πολέμους ἀπο ετων εικοσιν et apud Athenienses lex
jubee ipsos ad annum usque quadrage fimum militare, incipiendo ab anno decimoctavo ; oe quidem ad O esmum usque , dum Pueri fune 6 prae sala Urbi circumposita obire; ad externa vero bella piissu inmum annum exire . At Vlpianus ipse vel fallitur, vel militiae tempus non accurato , sed rotundo, ut potius fieri amat, numero expressit, vel in ipsius textu pro τεσσαρακοντα quadraginta δυο κ, τεσσανάκοντα duo, oe quadraginta rescribi debet, ut Scholiastes ille cum Harpocratione, sive potius cum Philochoro, α Aristotele conspiret . Quamvis autem legitimum militiae tem pus ad sexagessimum usque aetatis annum extenderetur si gravius tamen aliquando bellum ingrueret , ii quoque , qui aetatem illam excesserant , militare cogebantur; unde Demosthenes asserit, imminente Philippi Macedonis bello Athenienses decrevisse , ut triremes insit ruerentur 6 τους μέχρι πεντε f τετταρακοντα 'Eτὼν αυτους εμβαινειν τας τριήρεις 3Τ, atque illi, qui in ore quadragesmum quintum militiae , hoc e si sexagesimum tertium aetati S annum esse ut, triremes conscenderent. Quo certe loco insignis Vir, atque de Graecis , Latinisque literis egregie meritus Volsius fallitur , qui non militiiae , sed aetatis annos hic ex pii mi exulimavit , adeoque superiora De mosthenis verbalat me reddidit, qui infra annum aetatis e ssent quintum. ' quadragesimum. o Quandoquidem Vero conflans militiae templis , aut multa S accas ab anno illo numerari consueverat , quo Cives se Ephesorum albo in scri bebantur , illud hic ' et iam Duullo mira accuratius eae plorandum esse putaverJm, quo ver
150쪽
recentioresque dissidentes esse conspicio in . Siquidem Didymus apud Harpocrationem f*in asserit, Athenienses sexto decimo aeta. s anno Ephebos , suique iuris censeri consuevisse ; idque ex Hyperidis testimonio confirmari posse videtur. Harpocration tamen hoc ipso loco, ceteri s que superius laudatis, asserit Atheniensium Pueroς olda υ9 decimo aetatis anno inter Ephebos. inscriptos est e I nati ibi tamen e X ponens , an annum illum si attigui e totaim , vel excessisse debuerint. Sigonius vero. Harpocrataonis aliorumque verba de octavo decimo aetatis anno,
non completo quidem ,-Ced inchoato solum intelligenda fore putavit , quamvis id nullo veterum testimonio , vel exemplo confirmaverit. Itaque perspicuo Demosthenis testimonio , Aerixemploque ostendisse iuverit non sexto decimo , ut, Puta Uc rat Didymus . non ineunte solum , uita volebat Sigonius , ,std absoluto potius octavo decimo aetatis anno Pueros in Epheborum album referri suique iuris censeri consuevisse I non modo ut perplexitas illa dimiratur, oppositaeque Scriptorum sententiae , ac doetissimi Sigonii coniectura refellatur ; verum etiam, ut insignis Dionysii error demonstretur. Accuratissipaus Orator ille cum Tutores suos male gestae tutelae reo S, ageret , testatur si , se a moriente Patre septennem una cum quinquenni sorore sub Tutoribus relictum fui si e ; tum variis in locis nitide, constata terque docet, TutO-
res ipsos decennii spatio pupillorum opes diripuisse ; seque ,
cum primum virilem togam susceperat , sive δοκιμασθῶς , hoc est , ut Harpocration 'in e X ponit , es. ανδρας εγγραφεις inter Uiros inscriptus fuerat , Tutores ipsos in iudicium vocasse. Ergo, cum Pueri viris inseri , fui que iuris esse non possent , nisi Epheborum Lexi archico inscriberentur , ῆς δ εγεγραφοντο οι τε
scribebantur ii , qui ex Pueris exeuntes patrias opes adminifrare poterant , dubitari certo non poterit quin Demosthenes Ephebis inscriptus esset ubi Tutores in ius vocavit. At Orator ipse perspicuos temporis charaeteres, e X ponens, asserit sororem
suam Poθrelo Archonte , Scirrephorione mense nupsisse ; seque flatim poni nuptias virilem togam sumpsile ; atque sub Cephi