장음표시 사용
131쪽
Stephanus Byzantinus in Α, mi , ut ostenderet quod huius Atticae Pagi popularis A θηνεύς Ateneus vocatur sequentis Inseriptionis laciniam exhibet. . . Πατροκλης A 'τηνεὼς εχορηγει , και Παντακλης ; si ve , ut in Perusino ΜSS. legitur , Προκλῆ, Λ τ νευς Patrocles , aut Procles Ateneus Choragum egit , Ef
Si mutilus iste Stephani locus sincerus haberi , mendoque carere debeat , nihil est certe quod Archontis Eponymi Domen e Xculpere e X inde libeat , cuius nec vola nec vestigium illum superesset . At , nisi plurimum fallor , in brevem illam , multilamque Inscriptionis Atticae partem mendum irrepsit ; sive quod Hermolaus Stephani Epitomator A uetoriste X tum minuS accurate ii obis expresserit ; sive quod imperiti librarii vitio Stephani , vel Hermolai verba mirifice variata erint . Itaque in superiori Stephani loco omnino scriptum
erat Pantiacies : ut nempe exprimatur in solemnibus Ludis, aut certaminibus Antiochidem Tribum , ad quam Atene Po- palus spectaverat , vicisse dum Patrocles Ateneus Choragimunere fungebatur anno , quo P nt acies Eponymus Athenis
Salpicionem hanc mihi latra pridem iniecerat solemnis illa formula ; qua eiusmodi Inscriptiones , sive victoriae monumenta concipi , vel excitari consueverant ; ut in iis nimirum unius semper Choragi , Iribus , quae vicerat , Auletae , ΡOetae , Archontisque nomen exprimeretur ; nulli bi vero duplicis Choragi nomen Occurreret . Harum Inscriptionum e Xempla plurima apud Scriptores Occurrunt , ut apud Sponium Itiner. Tom. II pag. 2I. atque in Pop. Atticae Artic. 2. IS. 35. quemadmodum Plutarchus in Themistoclis Vita antiquius exemplum aliud conservavit Θεμισοκλης ο Φρεάριος εχορηγει Φρυνιχος έλ ασκεν A δείμαντος ηοχεν. Theminiocles Phrearius Choragus crat , Phonicus Fabulam docuit , Adimantus
132쪽
Ita propemodum plurima Veterum testimonia , quae de Choragi muneribus accurate disserens collegit Sigonius , unicum in Tribu qualibet Choragum fui sie memorant , nec testimonium , aut monimentum aliud offendi poterit, in quo plures eiusmodi Choragi memorentur . Certius id tamen , longeque illustrius in eximio Vlpia es loco deprehendisse videor. cum enim Demosthenes ad ver sus Leptinem Choragi unius , vel duarum Tribuum memini stet , Scholiastes ille adnotavit
εν τοῖς Θαργηλίοις δυοῖν φυλῆιν εις μόνος κα ςατο κορηγὸς . τοῖς δεμεγάλοις Διονυσίοις A'νθεςηριωνος μηνος , πλβίωνος άυτω γιγνομένης της δαπλης, εις κορηγὸς εκαζης φυλης καθίςατο in Tharieliis unus tantumm0do pro duabus Tribubus Choragus eligebatur ; at in Diona sitis magnis Antherierione mense celebratis , cum maior impensa requireretur , unus pro Tribu qualibet Choragus eligebatur . Itaque dubitari non poterit quin unicus in Tribu qualibet Choragus eligi consueverit , culus proinde nomen in victoriae monumento , sive Inscriptione memoraretur adeoque manifestissime inferri debet quod in Stephani te X tum vox illa και θ te me. re prorsus irrepsit , ac Pant acies ille , non Choragi munus sed dignitatem aliam obtinuit ..
Quandoquidem vero in Inscriptionibus illis non Chora. .gi solum , atque Archontis Eponymi , sed etiam Tribus,
Auletae , ac Poetae nomen recenseri consueverat , incertum .plane , obscurumque fore conspicitur quodnam ex variis muneribus illis Pant acies ipse obiverit . Suspicor tamen , longeque verisimilius existimo , quod Archontis solum munere per- funestis fuerit ; adeoque pro και non ηυλεν , modos fecit aut ἐδίδασκεν Fabulam docuit ; sed ηρχεν Archon erat rescribi debeat . Id ipsa verborum amnitas , ac similitudo innuere , vel postulare propemodum videtur cum longe facilius eX ηρχεν, quam ex verbis aliis , ab imperito e X scriptore VOX καί conflari potuerit . Nec quempiam certe movere poterit, quod in Inscriptionibus aliis inter Choragi , & Archontis nomen aliquando Tribus, vel Auletae, vel Poetae nomina inserantur. Quamvis enim hic nominum ordo in plerisque observetur , in duabus tamen Inscriptionibus illis , quae Pytharati Archontis anno positae sunt , repente pos Choragi nomen , Archontis , tum Agono thetae , mox Tribus , deinde Auletae ,
133쪽
DrssERTATIO X. 12 Idenique Poetae nomen occurrit. Ο δημος εχορηγει Πυθάρατος
lus Choragi munus obivit , PFtharatus Archon erat , Agonotheta Thrastis Thrasui Decelenses , Hippothoontis Tribus Puerorum Agone vicit . Theon Thebanus modos fecit , Pronomus Thebanus docuit ; quemadmodum prorsus in Inscriptione nostra post Patrocli Choragi nomen Pantactis Archontis Eponymi
At in re sub obscura , levibusque coniecturis istis innixa nihil temere definire velim ; sed fuspicionem solum , ac argum erat a proponere , quibus Pantactis nomen Eponymis Archontibus, restituto Stephani textu , inserendum esse conie
XX. Plutarchus , & Boeotus . Plutarchum alicubi Archontis munere perfunctum esse Plutarchus ipse commemorat in Sympos . Lib. VI. Quaest. 8.& clarius etiam Lib. II. Quaest. Io. se non Archontem modo, sed 'ovmum quoque fuisse dicit : ἴτε την επωνύμων δεχ
pοvmi munere fungerer , domi in sacri siclis pleraeque caenae agitabantur . ubi rescribendum existimo επώνυμον ἀρχην , ut in variis Inscriptionibus , aC monimentis aliis conspicitur Poti erus in Archaeol. Graeca Lib. I. c. I 2. Ut ostenderet Archontis Eponymi dignitatem , quae indigenis solum Abheniensibus olim patebat , adscriptis etiam Civibus deinde concellam esse , superiora Plutarchi verba , quemadmodum antea l'etrius, arripuit; asteritque Plutarchum Atheniensi.CLvitate reo natum , O in Tribum Leontidem relatum Archonta creatum fuisse . SIN f Lib. I. Pris. 1Ο. Ο Libro X Problultimo . Ac Certe se in Leontidem Tribum adscitum fuisse 'lutarchus ipse testatur Libro I Problemate , sive Quaest. IO Archontis vero munere perfunctum esse non Libro X ut in Pottero citatur , sed Libro II. Quaest. 1 o. diserte scrabit. Hadrianus vero 1 unius, & Cruserius etiam superiora Plutarchi verba sic anterpretantur, ut ille non Athenis, sed Par. I. Tom. II. Τ.
134쪽
FAsΤ. ATTI C. PARs I. in patria solum , si ve Chaerone , dignitatem illam obtinuisse videatur . Siquidem Iunius ita graecum Plutarchi locum latine reddidit Cum domi con latus munere fungerer ; Cruserius vero Cum I mmo M iseratu in Patria fungerer : quod nimirum illorum uterque Plutarchi verba sic interpungenda putavit ut οἶκοι domi ad priorem periodi partem, aut ad illa verba, quae praecesserant , referretur quod tamen ab ipso conte X tu, nativoque dicendi genere abhorret , ut optime a Xylandro ob servarum videtur , quippequi graeca Plutarchi verba sic latine reddiderit : Luo tempore eum Magis rutum gess, qui, quoa anno dat appellationem , Epoumus dicitur . Itaque non ex ambiguo Plutarchi loco, sed clarioribus argumentis aliis ostendendum fuerat an ille in Patria , vel Thebis , vel Athenis supremo Archontis munere defunctus fuerit. Atque initio quidem cum Poti ero , ac Petito suspicabar id Athenis solum contigisse, ubi Archontes plures, atque inter illos 'Ovmus eligebatur ; idque ma X lina Viri dignitas , atque praestantia suadere videbatur , ut Quemadmodum Atheniensis Civitatis iure donatus, Leontidi Tribui adscriptus, Consularis quo-
denique plurimum versatus, atque mirifice probatus fuerat, ita quoque vel sorte, vel Populi suffragio, vel Caesaris auctoritate supremam illam Archontis dignitatem aliquando obtinueri P. Sed, quamvis haec omnia maximam veri speciem prae se ferant, Obscurum adhuc , & incertum esse putaverim an inter Eponymos Atheniensium Archontes Plutarchus haberi, illorumque Fastis adiungi debeat. Etenim apud Baeotos ipsos Archon, tes eligi consueverunt , ut innuere videtur Polybius - , a quo
memorantur οἱ των Βοιωτων αρξαντες, Boeotorum Archontes, Vel ut
rescribendum e X istimavit Valesius, K ρχοντες ; & clarius etiam conspicitur in Inscriptione quadam apud Spontum ῖ , in qua
diserte legitur . . . A ρχοντος Βοιωτοις BGe0t0rum Archonte quamvis in altera non Archontis, sed Boeotarchae mentio fieri videatur . . . ταρχου Βοιωτοις B0e t0rum Bueotarcha sq) quae tamen Boetarchae dignitas apud Boeotas omnium suprema fuisse dicitur των βαρυτο των αρχων , οῖος Στρατηγίας Α'θηνησι , Πρυτανε
135쪽
tuum , ut Strategi Athenis , et Potanis in Rhodo , o' Boe 3 tarchae apud nos : ut ipsa proinde Boeotarchae dignitas ab Archontis dignitate distinguenda videatur. Ergo , si apud Boeotos etiam , quos inter Plutarchus ipse censebatur , Archontes eligi consueverant , quis aperte non videat, quod ibi fortasse potius , quam Athenis, Plutarchus dignitatem illam obtinuit Θ Longe tamen illustrius id ex altero Plutarchi testimonio inferri posse putaverim , in quo nitide diserteque docet Chaeronensium Archontes una simul epulari consuevisse ,
Vesperi autem Archontibus tina de more caenantibus : quod optime, ut Opinor, cum superiori Plutarchi loco conspirat . Addi postremo poterit quod Plutarchus ipse testatur sese , dum Archontis Eponymi munere fungeretur , solemnem illum Bu- limi eiiciendi ritum peregi sie , quem Libro VI. quaest. 8. fuse describit. At ritus ille non Athenis, sed in Boeotia solum,
obtinuisse: Videtur cum a nullo certe Scriptore inter alios Atheniensium ritus memoretur ; quamvis ipsam Aulimi vocem non modo Plutarchus , sed Suidas etiam , & Hysichius ex. plicaverint Βέλιμος μεγας λιμο ς : Bulimus , ingens fames : quod nimirum haec syllaba vocibus aliis praefixa rerum ripsarum magnitudinem eYprimat. Hinc facile depravatum Hesychii locum restitui , corrigique posse putaverim. Ait ille Βάπαις , νεορμεγας , ἀφηλιξ , μεγας παῖς, ἡ ἐχθυο : nimirum Βουπαις idem eniac iuvenis magnus , adultus , magnus puer , vel piscis . At nullus , ut opinor , locus ad Clescenti , pueroque magno cum piscibus hic esse potest . Itaque rescribendum arbitror μεγας πα , ἡ ισχυρος puer magnus , vel fortis : ut nempe puer ille hoc nomine designetur , qui corporis proceritate , vel robore
Ceterum , ut ad Plutarchum revertar , quamvis illum Chaeronensium potius , quam Atheniensium , Fastis inscribendum e ste iam dixerim , ipsius tamen nomen hic opportune memorandum esse putavi sive quod clarius aliquando testimoniis aliis Petiti, ac Potteri Sententia confirmari fortasse possit , si e quod Μ eursus ipse , dc Dodvelliis in contexendis Atheniensitum Fassis Archontes etiam illos expresserint , quos incertum esse putaverant an Atheniensium Potius, quam Des 2 lio.
136쪽
lFΑs T. ATTI C. Pans I. liorum , vel Smyrnaeorum , Archontibus accensendi forent. Quid vero si postremo tandem loco alterius etiam Archontis nomen interseram , qui quamvis ut ego quidem existimo , Atheniensium Fastis inscribi nequeat, a Dodvello tamen , Meursioque Fastis i psi s inseribendus erat λ Iosephus Libro XIV. c. Io. Antiquit. Iudaic. ubi Decreta plurima a variis Civitatibus in Iudaeorum gratiam edita compleetitur , sequens etiam Deliorum Decretum e X hibet Num Ι . Ψηφri a
τ=σμος Στρατηγῶν . Psephisma Deliorum sub Archonte Boeoto , mensi Thargelionis vigesina die , responsum Praetorum . Si Archontes illi , qui in Deliis Μ armoribus , ac Monimentis occurrunt, Eponymi Atheniensium Archontes habeo-di forent , ut Meursius , Dod vellus , aliique plurimi existimarunt , dubitari certe non posset quin Boeotus etiam ipse Eponymis Atheniensium Archontibus adjungendus esset . Aemirari sane quis poterit cur Μ eursius ipse , qui Arintechmum, Zenonem Archontes in Deliis Marmoribui memoratos Atheniensium Fastis inscripsit , Boeotum hunc praeterierit, aut fortasse potius ignoraverit , qui eodem dc ipse iure ceteris Atheniensium Eponymis accensendus esset . Quandoquidem vero rationibus , & eXemplis etiam ostendi quod Smyrna , Paros , ac Delos iis etiam temporibus, quibus Atheniensium imperio obnogiae fuerant , proprios Archontes habuere, quorum nomina decretis, publicisque Monimentis inscriberent , longe vero similius eXistimo Boeotum ipsu in non Atheniensium, sed Deliorum Fastis inserendum esse . Sin vero cui libeat , aut clarioribus argumentis aliis ostendissse liceat Atheniensium potius Archontum nomina in Deliorum Μonumentis inscripta fore , is novum , ceterisque Fastorum Scriptoribus ignoratum Archontis nomen habere iam poterit , quod Fastis ipsis adiciat ; quemadmodum ipso. rum plures a me recensitos , inventos , ac insertos esse comspiciet.
137쪽
I. ita Raeclara Sponii , alioramque riuia . labores , ac δε- lietentia in colligendis , excribendisque Marmoribus
commendatur , ex quibus nova quoque Archontum Atheniensium, nominia ha tenus incognita exculpi , Epoumorum Fasis adiungi pefant . II. Series , ordo proponitur , quo Marm ra eiusmodi Archontum nominibus insignita tres veluti in Classes distributa proferentur , varii rue adnutationibus explicabuntur; ut ipsorum praesio varia Atticae H sortiae , vel Antiquitatis cap ta illurirentur . III. De prima Marmorum Classe , vel honorariis Ioscriptionibus disseritur , slemnis quarundam titulus , Bbnaeque Fortunae nomen iis praemum exponitur , Latinis etiam Marmoribus illustratur Mecisi error semel iterumque -- dicatur : . IV. De secunda Marmorum Classe , quibus Ephoborum numina inscribuntur , agitur Puerorum ab 'bebis , oePaeritribarum a Gamnasarchis discrimen partim ex Scriptoribus , partim cae Marmoribus ipsi exponitur ; ipsorumque munera demonsrantur . V. 'beborum aetas , institutio , iusiurandum ,
, ' munera indiciantur. Duplex militiae genus apud Athenie es exponitur. Utriusque tempus explicatur; ac Ulpiant . Volsique error ostenditur . VI Dissidentes Scriptorum Sentemriae ae vcro aetatis anno , quo Pueri Athenis Epheborum albosscribi consueverant , cxponuntur ; ipsarumque sngulae Demo-j senis tesimonio confutantur . Natalis Demosthenis annas ast mensis etiam ha tenus incognitus expluratur . Diovsi Halicarnasei calculus , atque S nientia refellitur . VII. Varia Epheborum certamina indicantur Oxumense Marmor contra Sel eni 'ac Pride auxit Θpotbe sim reaelituitur , ac explicatur. Marmor aliud exponitur , smulque Petiti error demonstratur. VIII Cosmeta-
tinosopbronistarum numerus , d scrimen , ac munera declaran,
138쪽
tur. E mologi locus notatur . Verus Epheborum Athenien sium mi. merus exploratur , o Cl. Attali Archontis annus ostenditur. IX. In tertia Marmorum Classe Parastorum nomina observantur . Ipsorum dignitas , convivandi locus , varietas , ac numerus demonstratur . In signis Athenaei locus expbnitur , conieἱλι- ra restituitur , ac illuriiratur . X. Hierophantae , Daauchi , Praeconum , Tibi tum , aliorumque Parasitorum , vel Minfrorum munera recensentur ; ac Latinis etiam Marmuribus illustrantur . Meusi conieἱtura de perpetuo Daduchi munere refollitur. Verum τύ όπῖ Βωμῶ nomen , ac dignitas , resilutis Marmoribus, explicatur . Phosphoriorum Sacerdos , smulque ὁ ἐπὶ - κιαJ'ος , nera has tenus incognita , ex Marmoribus proferuntur. XIrin Scribarum genera , ipsorumque munera ex Scriptoribus , ac Marmoribus Uenduntur. Ulpiani , aliorumque Sententia de Scri- harum conditione refellitur ; novumque Scribiarum genus Marm ris praesto ceteris hactenus cognitiae accensetur. XII. Lenonis. 'Ovmi Archontis . nomen Fantis adiungitur . Ipsius aetas , aut annus ontenditur ; Sponiique error in excribendo , explicandoque
Marmore demonstratur. XIII. Μ. Vlpius Eubio ius Fasii it' inseritur . Eius ae as inquiritur ; Marmorisque verba supplentvr , ac illustrantur . XIV. Themistoclis Archontis Dbvmi
nomen ex Marmore eruitur . Ipsus annus ostenditur ; ac Marmor ipsum exponitur , ac illus ratur . XV. Nicias Eponmis Amchontibus aliis accensetur. Chi ulli Sententia de ipsius aetate confirmatur . XVΙ . motus 'ommortim Pessis inscribitur . In evanido Archontis huius nomine Marmor suppletur , eiusque annus indicatur . XVII. Tiberius Iulius Macer Atheniensum potius , quam Milesorum Fatriis triluitur , ei que aetas definitur . XVIII. P. Herennius Dexippus Archon ex Marmore exhibetur ; simulque Marmor i tim suppletur , ct explicatur . XIX. Tiberii Cl audi Sospidis nomen Archcnt m Fa- Itis adiu retur . XX carpus etiam , suppleto , explicatoque Marmore , Fa iis ipfs inseritur. Panel enia FeΠα , vel Ludi obiter declarantur. XXI. Caius Iulius Casius Athenienses Archon elegantissimi Marmoris ope Epo umorum Fastis ariiungitur Isimulqtie plura in ipso Marmore si ervantur. XXII. Lucius etiam Epoumis Arch0ntibus alterius Marmoris praesto a
censetur ; Marmor ipsum suppletur alicubi , Nc emendatur ; at-oue eius aetas ostenditur. XXIII. Philotirru Archontis nomen
139쪽
1 27 ex alio Marmore profertur. Maemacterionis mensis situs in Atricorum mensum serie notatur . XXIV Palleneus , mutilum nempe , extritumque Arabontis nomen inicatur , ipsu)sque aetas inquiritur. XXV. Rhoemetalcis Regis nomine Atheniensum Archbntum Frisi decorantur. Ipsus artas , integrumque nomen ostenditur . Sponii , UrI quadratarii error indicatur. XXVI Cl Heraclides Marmoris ope Pastis adiungitur ; ac Marmor ipsum suppletur alicubi , oe emendatur. XXVII. Μetrodorus Archon Epondimis aliis additur. Ipsius aetay ex Marmore definitur . XX Ui II. Te . . . ni us Ρonticus , smulque Theopompus Epondimorum Fri sis accensetur ; variisque in locis nomina Marmori inscripta supplentur , ac illustrantur. XXIX. M. Valerius Μamertinus alterius Marmoris praesdio Fastis inseritur . Cyriaci , vel quadratarii error in Marmore demonstrarur. XXX. Μ. Μunatius Μa ximianus Vopiscus Atheniensi Archon exhibetur ; Marmorisque ope Daria Scriptorum teritimonia confirmantur . XXXI. Demostrati Archontis nomine Movmorum Fasi augentur. Ipsus aetas ex Murmore ostendit ac Marmor ipsum alicubi suppletur , oe emendatur . XXXII. Μ. Aurelii Licho phori Pros dedit , smulque Thrasonis nomina ex
marmoribus prin runtur. Ambigitur tamen an illa veris Arch0ntibus , OrI Epondimorum Fusis a iungi po sit; hic vero Pariorum potius , quam Athcniensum Archontum Pasis inscribitur .
140쪽
I. m T si maxima , atque immortali gloria clarissimos N U Viros illos dignos existimem , qui in corrigendisti illustrandisque veterum Scriptorum monimentisn I accuratam operam collocarunt; longe tamen mamiorem Iaudem iis tribuendam esse putaverim , qui nobiliori quodam eruditionis amplificandae amore incensi non finitimas solum , sed exteras etiam , barbarasque Gentes adierunt , ut eximia Antiquitatis monumenta apud illas inviserent ; eademque disiecta fere , brevique interitura scruptis suis edita conservarent. Illi nimirum tranquilla , paeataque mente domesticos inter parietes in evolvendis Ueterum scriptis otia plerumque fallunt ; atque in excutiendas, & corrigendis istis humanissima voluptate perfundi solent : hi vero maxima subinde rei domesticae laetura , s lutis incommodo, ipsius interdum vitae periculo ingenuis Literarum cultoribus prodesse volunt . Accedit etiam , quod quidquid fere splendoris monimentis , ac scriptis illis, quae omnium oculis obversantur , superiori seculo accessit , nostra quoque , seu ceteris pone sequentibus aetatibus a doctissimis Viris aliis sperari facile potuisset . At nisi pervicacibus istorum stii diis , ac labo
ribus monumenta vetera conquisita , exscripta , atque Immor
talitati consecrata iam forent , in eluetabili qnodam rerum humanarum fato temporis iniuria periissent; adeoque pulcher
rima eruditionis copia perpetuo careremus, quae e X mori-
mentis ipsis veluti ex uberrimo sonte profluXerat . Itaque praeclare de Literis, exterarum Gentium Historia , omnique Eruditionis genere meritos esse conspicimus Iucundum , A-Pianum, Cyriacum Anco nitan laim, atque, ut innumeros Scriptores alios ommittam , Spomum , qui Wheelero comite ,