장음표시 사용
401쪽
E variis Graecarum Vrbium Cyclis, atque Pe-H riodo, simulque de singulis Mensium nominibus, Η n annique forma , quae a variis Graeciae Populi Sn is adhiberi consueverat , loquuturo , mirari certe
nunc subit cur tanta in Cyclis illis , mensium nominibus , ac popularis anni forma varietas vel a primis usque temporibus usurpata fuerit, vel temere subinde irrepse rit: ut singulae fere Gentes illae, quae finitimae, sibique coniunctae fuerant, variis, distinctisque Cyclis, ac mensium nominibus uterentur. Ita Corinthios ab Elidensibus, Argivis, atque Laconibus in mensium nominibus , annique cardine dissidentes esse conspicimus; quamvis omnes iisdem prorsus, &angustis oppido , Peloponnesi finibus coercerentur. Thebana Civitas vix Iro. stadiis a Corintho aberat ; sed Corinthia tamen Periodus a Thebana, menses a mensibus discrepabant. Aegina Piraeeo, vel Atticae litori fere coniuncta Atheniensium imperio subieeta etiam fuit; suos tamen & ipsa menses ab Atticis distinctos habuit. Quid vero quod singuli fere Cretensis Insulae Populi peculiaribus suisque mensibus utebantur; ac quaedam Cypriorum Vrbes Aegyptios, Cyprios
aliae , aliae fortasse Macedonicos usurparunt λ Ex eiusmodi vero maximo, atque incredibili discrimine, ac varietate , quae in Graecarum Vrbium, Populorumque Mensibus, ipsorum nominibus, situ, civilis anni cardine mox ostendetur, maXima quoque atque infinita fere perplexitas , vel uri fonte, mana-Vit, quae in Graecis Marmoribus, atque Scriptoribus Obser-Vatur. Etenim, cum Scriptorum quilibet rerum gestarum tem pora
402쪽
39o FAs T. ATTI C. PARI I. pora non aliis, quam Gentis patriaeque suae, mensibus, veluti icharacte bus , expresserat ; ideoque plurima mensium nomina in veteribus Μonimentis istis occurrant , quis facile coniicere, vel definire unquam possit quo anni tempore, quo Romani, nostrique anni mense res a Scriptoribus memorata contigerit λ cui nam civilis nostri Iulianique anni diei victoria, clades, aut Ludus in Μ armore celebratus adscribi debeat pnisi peculiares illi Graecarum Vrbium Cycli, civilium anno.
Tum ratio, mensiumque nomina explorata iam fuerint ; ut cum fortasse mensis alicuius nomen repente nobis affulserit, facile intelligi, ostendique etiam possit cui nam Genti mensis ille concedi debeat; quem in civilibus Gentium illarum, ac Romanorum annis locum mensis ille occupaverit; adeoque verum rei gestae tempus accuratissime demonstretur. Quantum vero splen. doris, atque praesidii in definiendis rerum gestarum , celeberrimorum Graeciae Ludorum temporibus , aliisque innumeris Historiae capitibus illustrandis ex eiusmodi Cyclorum,annorum, mensiumque cognitione oriatur; quanta vicissim perplexitas e X ipsorum ignorata One , atque obscuritas ob fundatur , ex plurimis inferri, deprehendique poterit, quae variis in locis opportune proferentur ubi praesertim de Atticis, Aegyptiis, ac Macedonicis
II. Itaque praeclare de Literis, Historia, Chrono Iogia, Eruditae Antiquitatis scientia meriti videntur illi, qui
de variis Graecarum Gentium Cyclis rite contexendis ita cogitarunt , ut ipsarum Μenses , Periodos , civilis anni cardines, aliaque id genus plurima subtiliter, & accurate nobi S e X ponerent. Ac principem quidem hac in parte locum obtinere , & chorum veluti ducere existimatur Gyraldus ;qui cum renatis in Italia literis primam Μythologiae , veraeque Eruditae Antiquitatis illustrandae facem in variis Ο- peribus extulisset , aureolum quoque . Libellum de Mensibus anno Is I. edidit, in quo civiles plurimarum Gentium Menses , ipsorum nomina, seriem, ac situm, a die et is etiam Romanorum , Atticorumque Calendariis, exposuit. Proxime post Gyrat dum ipsum Spartam hanc adornandam suscepit immortalis Scaliger , qui admirabili, qua certe fuerat, ingenii ubertate, bcriptorum cognitione, dcctrinaeque copia de Graecis omnibus, de Latinis, de barbaris etiam novjque orbis Men. sibus
403쪽
DIssERTATIO XIV. 3srsibus, ipsorumque Cyclis, atque Periodo tum in Isagogicis Li
bris, tum in opere de Emendatione Temporum uberrime disputavit. Scaligero facem hanc praeferente lingulas Chrono lologiae Partes, adeoque eximiam hanc Cyclorum, Μensiumque doctrinam longe felicius, atque accuratius e X plicavit Peta- VIus et quippequr varios errores, qui Scaligero obrepserant ,
emendavit ; atque omnia nitida certaque methodo demonstravit. Vtrumque tamen Chrono logicae doctrinae principem superavit Donvellus in aureo atque immortali opere ae Θ-cos ; q ui, licet Graecos solum, Latinosque Cyclos explorandos, ct exponendos susceperit; id tamen feliciter adeo , subtiliter , ingenioseque perfecit , ut ipse hac in parte ceteris pabmam praeripere merito videatur Plurima quoque de Grae- Corum, aliarumque Gentium Mensibus eximii Scriptores alii tradiderunt, Castelianus nimirum, Lalamantius, aliique plures; qui, quamvis Triumviris illis minime sint accensendi, aliqua tamen egregie subinde observarunt I atque in eiusmodi eruditionis genere eximiam , 'laudatamque operam collocarunt, ur suis an locis ingenue opportuneque observabitur. Quamvis autem haec pulcherrima , maximeque necessaria Graecae eruditionis pars a clarissimis Viris illis exposita, feliciter atque uberrime illustrata iam fuerit; non tamen actum hic agere, vel a suscepti iam pridem Operis argumento, Fastorumque Atticorum finibus digredi fortasse ego videar, si de variis illis Graecarum Gentium Mensibus , ipsarumque Periodo in hac postrema Dissertarione , veluti coronidis cuiusdam loco, nunc disseram. Cum en Im mihi pro positum fuerit illustriora rerum capita opportune complecti, quorum cognitione, quibusdam veluti facibus. , atque praesidio, ingenui Adolescentes Atticae Historiae, atque eruditionis cultores in explicandis Graeciae Scriptor abus , Numis , Marmoribus, ac monimentis aliis uterentur, aliqua de variis Graecorum Cyclis hic una disserenda fuerant , quae e X pluri' bus alioquin disiunctisque fontibus haurienda forent .. Accedit etiam quod eiusmodi Mensium nomina, Cyclorumque varietaS non e X uno eodemque Scriptore, quicumque ille fuerit; sed ex pluribus omnino , distinctisque monimentis exsculpenda fuerant : cum plurima certe Dod vel Ius ipse ceteris ube mor, atque recentior omiserit; aliqua interdum, quae t plaus
404쪽
392, FAST. ATTrc. PARs Laetate ex Graecis Marmoribus nondum affulserant, ignoraverit. In explorandis etiam, definiendisque quorundam Mensium nominibus . ipsorumque situ vel ordine demonstrando Dod vellus ipse a Scaligero, interdum etiam a Petavio dissidet; adeoque repente intelligi, vel definiri non potest quae vera Cyclorum methodus, Μ ensiumque series habenda sit. Quid vero quod aliquis etiam Cl. Viris illis error obrepsit, qui nativam illam, veterem, constantemque Mensium seriem mirifice perturbaret, adeoque graves aliquando tenebras Historicis, ac Monimentis aliis offunderet λ ut variis in locis opportune ostendetur; praesertim vero ubi de Aegyptiis, Atticis, Elidensibus, Μacedonicis Μensibus agencium erit' Ita. que rem & erudiendis Adolescentibus utilem, & eruditis etiam Viris iucundam me facturum putavi si non Atticae solum, sed aliarum quoque Gentium Menses hic una cominpleoterer: cum tanta praesertim assinitas , atque connexio inter eiusmodi Populorum Cyclos reperiatur; ac Mensium istorum nomina in Graecis, atque Atticis etiam Scriptoribus frequentissime occurrant. Antequam vero Menses illos hic ordine, vel alphabetipa serie, demonstrem, quorundam Mensium nomina subiecisse nunc iuverit , quae in Saviliano Codice cum Romano Ianuario committuntur s0.
A ,διναῖος Audinaeus Graecorum Α'πελλαῖος
Atheniensium M ετάρχιος Metarchius Cretensium
Iulius Cypriorum Περί τιος Per tius Ephesiorum
405쪽
Aeginetae Vnicus est Aeginetarum mensis Δελφίνιος Delphinius , quia Graecis Scriptoribus, utroque nimirum Pindari Scholiaste, memoretur. Cum enim Pindarus Pytheam Aegine tam , qui in Nemeacis Ludis pancratio palmam retulerat , celebrans
A' Νεμέα μεν ἀρηρε , MEίστ επιχωριος, ον φίλησ' Α'πόλλων Nemea quidem aptata eLI Ei, Mens que patrius, quem amat Apollo: lScholiastes haec adnotavit ' παρ Αιγινηταις Δελφίνιος μεις α γεται Δελφινιου. Α ποηλωνος ιερος , εν ω ἴσως φησι γεγενησθαι τμῖ, e μεα. γῆ, ριη αν ὀ μην εἰπος, εν ω θυουσιν Α'ιγινηται A πολλωνι οι- κις' , θωμα τιτη . apua Aeginetas Delphinius mensi habetur
D elphinio Apollini sacer, in quo Nemea quoque celebrata fuisse se dicit: mens que issile fuerit, in quo Apoliini coloniae aedium , qu e pracsai, vel auctori , sacrificant Aeginetae: quemadmodum
Scholiastes alius observavit M εις επιχωριος. ὁ Δελφίνιος μην καμλύμενος , καθ ον τελειται δε πολλωνος ἁγ ων Tu οφόρια καλουμενος Men-
fis patrius. Delphinius menses vocatus . in quo Apollini Certamen celebratur, quod Hydrophoria dicitur. Itaque , si Delphinio Aeginetarum mense Nemeaci Ludi agebantur, Delphi mus ille cum Hecatombaeone , sive Gamelione Attico committi debet, cum illo quidem aestivae, hoc autem hibernae Nemeades agerentur, ut in Agonasticis Dissertationibus contra Dod vellum ostendi. Ac certe Dod vellus ipse , qui Ne meacas Attico Μ et agit nione celebratas esse putavit, Delphi nium mensem cum Μ et agit mone committendum voluit; nihilque verisimilius esse observavit, quam menses illos uni, eidemque Apollini consecratos sibi accuratissime respondisse . Quandoquidem vero Aeginetae Pausania uin teste Argivorum Colonia uerant, facile coniicere vel fus picari quis posset A eginetas ip Os non aliis, quam Argivorum , mensibus usos fuis 1e ; adeoque Hermaeum Argivum Aeginetis etiam od scri-Pa1t. I. Tum. II. D d d ben-
406쪽
39 FAs T. ATTI C. PLRs I. hendum esse; nisi eiusmodi coniecturae genus levissimum , fallaXque foret atque Hermaeus Argivus , Delphinii Aeginetae instar, eidem Attico Hecatombaeoni respondisse videre cur, ut m OX Ostendemus
bium annis, mensibus, ipsorumque Periodo loquuturus aliqua de civilibus etiam Aegyptiorum annis hic opportune non disseram : cum celeberrimus ille Aegyptiorum annuS , mea sitimque nomina apud Plutarchum, aliosque plurimos Graeciae Scriptores frequentissine occurrant; atque Aegyptiorum menses, Periodus , annique forma a Graecis etiam Urbibus usurpata fuerit, ut Opportunius ostendetur ubi de communibus Cypriorum mensibus agendum erit. QIam vi S autem plurima de Aegyptiorum mensibus, atque Periodo e X uberrimis
Scaligerio, Petavii in, Norisii, 3 α A vera nil fontibus expressa proponi facile possent, suprema solum hi C rerum capita complecti iuverit, ut perplexitas illa, a opinionum varietas ostendatur, quae in definienda Aegyptii anni forma apud principes etiam, clarissi nosque Viros conspicitur; sit mulque vera tum Veteris, tum novi acini forma clarioribus, ut Opinor, atque certioribus charaeheribus demonstretur .
Itaque Civilis ac vetus Aegyptiorum annus ex Scaligeri, Petavit, Norisii, aliorumque Chron ologorum omnium sententia 36s dies ita compleetebatur , ut inensium singuli tricenarii forent οῦ ac post tricesimam ultimamque Messore diem quinque solum dies, velati Epagomenae, si ve adiunctae , sub licerentur iterumque post Epagomenas ipsias, neglectis semper sex horis, aut intercalari die, quae quarto quoque anno ex horis ipsis componi, insierique poterat, novus Thor , sive Prima civilis alterius anni dies, hoc est annus alius, inciperet et ut in subiecta mensium Aegyptiorum serie conspicitur I. Ea
407쪽
Exinde vero perspicue apparet quod si vetus ille Aegyptiorum annus cum Iuliano Romanorum anno conferatur , in quo praeter g 6 s. dies, se X insuper horae continentur, ideoque si gulis quadrienniis intercalaris una, vel embolima dies inseritur, ut quartus quique annus 366. dies compleetatur, Aegyptius Thol, annique cardo singulis quadrienniis ab illa Iuliani anani die, in quam inciderat, integro diei unius spatio retro. gradiendo aberrabit; ut pro unde retrogradus ille Aegyptii anni cardo, vel Thol, per singulos anni Iuliani dies sensim excurrat , iterumque eXacto 1 6 O. annorum Iulianorum spatio ad ean dem illam anni Iuliani diem, ex qua discesserat, accuratissime revertatur. Ita civilis Aegyptiorum annus aut Thol, qui Censorino teste anno V. C. 891. vel Chr. 13 8. die et O. Iuli i inceperat , anno V. C 89 s. die 19 mensis ipsius incepisse debuit; idem. que Thot annique principium anno V. C. 99 I. in as. Iunii diem incidere; ut anno demum V. C. 233 I. Thot ille, qui retrogradiendo per singulos anni Iuliani dies evagaverat, ad eandem illam et O. Iulii diem rediret. Hinc annus ille , si veanni cardo i mobilis , vagus , retrogradus appellari consueverat; semperque nova distinctaque anni Iuliani die incipiebat, quae facile inito calculo ex superiori methodo , annique forma iam explicata deprehendi poterit. At ubi Caesar Auoustus proximo post vietoriam Actiacam anno, Antonio & Cleopatra sublatis , Aegyptum est ingressus decrevit την τε οιρανέν η η Κλεξάνδρεια εάλω ἀγαθη τε εἶναι, ψ εις τὰ επειτα ετη ἀρ- της .άπα ριθμησεως αυτων νομίζεσθαι ut oe dies , quo Alexandria capta eri, festus haberetur, Atque ab illo annorum deru-ceps numerandorum initium sumerettir. Itaque Scaliger , Peta-D d d 1 VluS
408쪽
33 6 FAs T. ATTI C. PARs I. vitis, Norisius, Dod vel is, ceterique Scriptores omnes Una vel tua voce conspirant ut Actiacos, sive Augusteos Aeoyptio ructa annos ab anno V. C. 72 . Nabona stari 719 P. I. 4684. numerari cepisse velint ; eamque in civilibus Aesyptiorum
annis varietatem invectam esse ut, cum Thot antea mobilis, semper retrogradias, vagusque foret , tunc fixus esse coe perit; ideoque civilis annus in posterum semper a 29. Auou-1ti Iuliani die, in quam eo anno Thot inciderat, in commula Ibus annis inciperet , in embolimaeis autem a Io. Auousti die: quod nimirum duodecim mensibus, ut antea, tricenarias quinque e pagomenae in communibus annis accederent ,
atque in embolimaeis Aegyptiorum annis, qui bissextiles Italia. nos annos proxime praecedebant, sex e pagomenae adiungerentur. Hinc novus iste Aegyptiorum annus Thol fxus, vel Auiacus, vel Augurialis vocatur; eiusque cardo ac initium 49 o. diebus Augurialis sive potius Augusani Romanorum , anni initium praecessit; cum ille a 29. Augusti die anno V. C. 72 . P. I. 468 . hic vero a Kalendis Ianuarii anno V. C. 72s. P. I 686. inceperit. Recepta vero ab Aegyptiis hac nova Iuliani, fixique anni forma, veteris, retrogradi, atquem Norisii verbis utar, vagi anni usus apud Dios Arironomosrrmansit: quemadmodum certe Nicolaus Averanius in aureolo prorsus Libello de Mensibus Argutiorum, quem Cl. Gorius e-d dit , mira atque incredibili subtilitate , ac ingenii vi ex
plurimis Ptolemaei, ac Theonis etiam observationibus accinratillime de monitravit nullum unquam annum apua Aeg=ptior
pluribus quam 36s diebus componi solitum fui se H, cum Ar-gntii nunquam diebus intercalaribus uterentur λ . Clarissimum tamen italiae nostrae decus Scipio Masteius 3 constantem illam Scaligeri, Petavit, Norisii, aliorumque sententiiam n quam Chronologorum chorus conspirat, indubitim non tinarantum e caussa revocavit 3 quod nimirum recens illa Aegyptii anni forma sine luculentis , ac disertis Veterum testimoniis adstruenda non erat ; quod eadem mensitum Aegyptiorum nomina post Augustum perstiterint , quibus antea ' utebantur ;quod Censorinus Augustorum annos aliter quidem ab Aegyptiis , quam a Romanis , numeratos , non autem ad Romani
anni formam directos fui sie dixerit ; quod Dionis verba id unum i)CδP. 7. pag. 48. λ Cap. s. pag. 62. 3 GalIiae Antiqui Epist. VIII.
409쪽
num prae se ferant Aegyptiorum annos in posterum ab Aetia cavi etoria numeratos esse ; non vero veterem anni formam mutari , tricenarios menses reiici , novam diei intercalationem
admitti coepisse ; quod Plinius H sextam Μechiris Aegyptii
diem cum Ianuariis Romanorum idibus commiserit; quod Porphyrius Aegyptii anni initium a cancro de sumi dixerit , Censorinus autem semper a primo die menses eius , cui apud Ae-gγptios nomen e fit Thol 3 , adeoque nunquam Aegyptii a Ianuario annum auspicati sit ni ; quod Censorino ipso teste anno V. C. 98 i. civilis Aegyptiorum annus die a o Iulii, ac anno V. C. 99 i. quo ipse scribebat, et s. Iunii die inceperit ; quod plurima Epagomenarum post Augusturn quoque ab Aegyptiis adhibitarum mentio apud Scriptores occurrat, atque Syncellus adjectitios dies post vigesmam quartum Augusti diem ab Aegyptiis interseri doceat : quod denique Geminus nitide diserteque de Ae
gyptiis dixerit ἄγουσι τον ενιαυτὰν ημέρων τριακοσίων εξηκοντα πέντε. δωδεκα γὰρ μηνας ἄγουσι τριακονθημερους , κ, πέντε ημέρας ε πάγουσι. το δε V ύκ επάγουσι , ινα αυτοῖς ἁναποδίζονται αι ἐορταί. Ἀ) Agunt
annum dierum 365 duodecim . enim menses agunt 3 o. dierum , quinque dies eparitas addunt ; sed quadrantem illum diei non intercalant , ut illis Fesa antici ent. Itaque , concludit Mameius, consat Aeg=prios annum Iulianum minime adoptasse ; sed mobilem, ac retrogradum perpetuo retinui r I tricenariis nimirum post Augustum quoque mensibus usos esse , quibus quinque adiiciebant dies; ut antiqua proinde anni forma in perpetuo snt. Pleraque tamen ex argumentis istis, quod eruditissimi Viri pace dictum velim , leviora fortasse censeri facile poterunt quam ut ipsorum praesidio celeberrima sententia refellatur. Facile nimirum ex Norisii, aliorumque hypothesi reponi poterit eadem mensium Aegyptiorum nomina ,& Epagomenarum usum non in retrogrado solum veterique , sed in si Xo quoque ac novo Aegyptiorum anno perstitisse : hoc uno tamen discrimine quod in veteri quidem quin qu ; in novo autem quartis quibusque e Xeuntibus annis sex e pagomenae adhiberentur Plinii, Porphyrii , & Censorim locum non de civilibus , sed de arcanis solum , 5 astronomicis annis intelligendum esse. Geminum , cuius certe locus illustrior e siet, ante Augusti tempora, Syl
410쪽
ast FAs T. AT ae IC. PARs I. I aeque aetate vixisse ; recentem illam civilis anni formam satis ex superiori Dionis loco indicari ; ipsam luculentis disertisque veteris Epigrammatarii x ', Aetii medici, & Isaaci Argyri verbis ostendi, quorum uterque Alexandriae vixit, atque
Aegyptium Thot cum Septembri Iuliano committit; perspicuo denique Bedae testimonio dei non strari , qui Aegyptii Thor, annique cardinem in a9. Augusti Romani die collocatum esse testatur'; singulosque tricenarios menses, ipsorumque in i t ia ita
cum Romanis mensibus comparavit, ut primam Thot cum 29. extremamque Alesori diem cum 23. Augusti die coniunxerit, atque in communibns annis e pagomenas quinque insertas esse testetur , quibus etiam quarto quoque anno diem sextum , qui ex quadrantibus conficitur , annectunt.
Quid vero quod hunc ipsum novi fixique anni cardinem magnus Scaliger eximio Marmoris testimonio demonstravit λIn illo perspicue diserteque legitur 'Τ τω προ A MLων, ἡ
εςιν κατα A'λεξανδρεις Παχων iii Σεξτω E ρουκiω Κλάρω si I 9Iω Κλαυ- ω Σεβηρω Κωζ. Pridie Nonas Mari , quae dies es undecima mensis Pachon iuxta Alexandrinos . . . Sexto Erucio Claro iterum,& Cneo Claudio Severo Coisse. Itaque , si anno Chr. i 5. Antonini Pii sexta Maii dies in undecimam Aegyptii Pachon inciderat , dubitari certe non poterit quin d bot 19. Augustidie inceperit, qui tamen in veteri Aegyptii anni forma, adeoque in Masinii hypothesi , decimaoctia Oa Romani Iulii die incepisset . Certius id etiam , longeque illustrius ex pulcherrimo Theonis testimonio deprehendisse videor , quod a Scriptoribus aliis dissimulatum esse conspicio . Accuratissimus Scriptor ille
Lunae coniunetionem , quae anno Nabo nassari II 12. vicesma-
quarta Thot Aegyptii die contigerat , in vicesimam secundam Payni Alexandrini diem incidisse docet in I Lunaeque oppositionem, quae in sextam Phamen oth Aegyptii diem inciderat, vicesma nona Athyr Alexandrini die contigisse ' Itaque, cum anno Nabonaffari 1 Iia. sive Chr. 37 qui certe bissextilis erat,
Thot anni veteris Aegyptiorum et . Μaii die inceperit , e X utroque Theonis calculo manifestissime apparet Alexandrinorum Thot in go. Augusti Romani diem incidisse ; tunc ab Alexandrinis ipsis intercalatum esse; adeoque illos non veteri S , vagique