장음표시 사용
11쪽
non e8Se verSUS, Uibias lugeatur, qui mortuus sit postea; quos Contra Cilnio ne abjudicunt alarius, alii, malunt Suetonii orbis vim lacore interpretando. Quod quum indignarer, rationesque disquirerem, quibus Cilnium vindicarem ab ea ContUmelia, multa Versanti, quae ad rem faCerent, pro re etiam visum
est si vorsiculis Epicedii commentitii pistola opponeretur Horatii ad Alagustiam, quae ut
praestantiori aliquatat operae quum SUSCipionda de Epicedio disputatio, ita memorabilior sit futura. Quod inepto fortasse feci. Sod a discoptatione inCipiamUS. Isidorus Ispalensis Originiam lib. XIX CAP. XXXII extremo, editionis Vulcanii Basiloae a. 157 2, p. 479, habet haec: inius purus se est, primum in Bithinia fabricatus quam
si olim tinam voCabant. FlaCCUS: Lugente mea, vita, nec maragdo herilloSque, mi Flacce, si nec nitente per candida margarrita quaero, nec si cortinalis me perpolibit anulus, nec Iaspius o
12쪽
, pillus. Verba, quae Flacci perhibet, recte puto a Iano Douga emendata, ut alarius affert:
Lugens te, mea ita , nec maragdos, Beryllos mihi, Flacce me nitenteS, Nec percandida margarita quaero
Nec quos Thynica lima perpolivit Anellos , nec aspios lapillos.
Νisi xcipioiada prima vo est lugens, de qua dicam postea Cetera manUScriptis ComSentiunt, a quibus nullam opem attulit huic loco F. I. uirout Isidorum edens arisiis a. 16ΟΙ. Nam ne una quidem litorula a Vulcanio in his verbis discrepat pagina 68, Cui COn ferenda sunt adnotata p. 88u At Consultis Bibliothecae Taurinensis, quos doctissimia ejus praefectus Iosephus Vernagga indicavit mihi. Originum libris mombranaceis tribus prae stantioribus, inveni lectiones omnes Ougae Confirmatas, mihi pro mi in codico I. II 5 fol.
CLXXXVJ margarita in eodem atque in I. IV.
13쪽
144 142 quos thnica lima pro cortinalis me in utroque, atque itidem in tertiora. H. 19. Loo6 quod enim tinica, non Thnica in libris est, ut etiam in prima Isidori voco It nius pro Thnius, id ad orthographiam solam pertinet perpolivit habetur in I. II S, et Ι. IV. 14 anellos in I. II S, et I III. 19; aspios lapi los in omnibus, nisi quod I. III. 19, habet
iaspeos. Duae reliqUae emendationes Certae sunt indicio metri, et Sententiae, nimirumque deletum post be Illos, et eo additum ante percandida. Jam vero ut ad primam OCem CCeda mu8, quae in omnibus S lugente, ea nequit sano levior modi Cina addUCi ad versus no mum et Intaxeos, quam Ouga fecerit. Sed
si propterea de MaeCenate Cogitas, qui tu geret Horatium, tun hi vorsiculi vadunt perabsurdi. Nam primum illud minus p
tUm, AtqUe a natura est mea vita ad vita
funCthim, per quem vitalis ideo jam tibi vita
14쪽
modi luctus acerbitate non quaerer Sma ragdos, non berylloS, non margarita, non
amatos, non iaspios lapillo. Si quis dicorsis dolicias ejusmodi non quaerere, quum amico fruitur, is magis aliquid mihi dicorovideretur. At fortasse quum se dicit non quaerere, Vult signifiCare se oblivisci. ut Vero, quum tot verbis Singillatim quaeque Commemoret At memorabat quidem, sed nullam jam inde capiebat voluptatem. Cilico id Cilnius volebat omnes Cire, in hominis amicissimi desiderio angi se dolore adeo ingenti, ut Consolari nequiret gemmis aliquot adspiciendis, atque tractandi , ut
crepundiis puer. Potuit earum in amore Curiosior, dignUSMSSe, quem propterea, ut ferunt,
Augustus aliquando per oCum 8Simulans irrideret. Sed ideone etiam credibile stipsum imprudontem ludibrio semet habuisses ac deridiculo, jusmodi versiculis, quales
15쪽
poterat scribere, qui eum vellet satyrico lusu traduCere tamquam bipedUm, quotquot lo quiantur, ineptissimum Atqui in quo irrisus fuerat, non poterat non Videre, quod inest irridondum Sed quid adeo multa Hominem Cogita Senem, aegrotum, in recenti amici funere vere dolentem, a Sentie non Ο-tuisse ita nugari Quare si omnino hi versus habondi ossent MaeCenatis, eorum initio non lugens sed legens rescriberem. am Phalaucii prima brovisunt satis frequentes, cujusmodi habes tres continuos initio carminis Catulliani XXXII; et
legens te pro legens versus tuos ejuSdem a tionis est atque illa Horatii Q. Sat. X. . 17. quos tiroso neque pulcher. Hermogenes unquam legit. o Ovidii in Remediis amorum V. INaso legendus erat tunc, quum didicistis amare Idem nunc vobis as legendus erit,
16쪽
Si quis in hoc artem populo non novit amandi, Me legat.
Itaquo dixerit aecenas: UUm lego te, Flacco mi dulcissime, tanta tuorum Carminum pulcritudine ita delinior, a suavissima voluptate perfundor, ut nihil jam Uaeram, nihil desiderem delicias gemmarum
quamvis amator harum Sim adeo, ut in tudium hocce meum mecum jocari multis Au-gUStO, UOd non nescis, Collibuerit. Qua in sententia non erat inepta illa tot gemmarum
enumeratio, praesertim Si easdem Plerasque memorabat, quas Augustu ludens. Ne tamen Contendo, quum in prima syllaba L consentiant libri omnes eorum SSΘaUCtoritatem aspernandam, quUm SUSPiCari liceat esse versus ab homine Confictos, qui
legisset, sive in Macrobio, sive in antiqUiore, Unde sumpserit Macrobius, ea quae habentur 1. u.' Saturnalium capite I , in quod jocos Augusti, quum alios congessit, tum
17쪽
hunc retulit, quo epistolae Cuidam ad Maecenatem subteXuerit vale, me gentium, me cule, ebur eae Etruria, laser retinum, adamas Supernas , Tiberinum margaritum , Cilniorum
smaragde, aspi figulorum , berylle Porsenae
carbunculum habeaS, ἴνα συνοίμω παντα μαλαγματα
moecharum. Qui sensum habent urbanitatis, aegre, pinor, Credent AUgustum adeo prolixum in oco fuisse, quasi vereretur ne Cilnius se irrideri non intelligeret. Sed seu vere, seu falso ea verba scripta ferrentur ab Augusto, ab his ducere potuit argumentum, in quo Iuderet auCtor versiculorum, Sive is
Flaccus aliquis fuit, quo nomine allegatur ab Isidoro, sive qui non ipse quidem Flaccus VOCaretUr, Sed versus illos in Codico quodam suo Flacci scripserit, nimirum Horatii iam Vatorii aut Persii minus foro verisimiles Isidorus autem, quod Unum noverat, librum indicaverit, in quo legerat quamvis indicium fallax nimia brevitas faceret. Nam qui
18쪽
non librum composUerit, Sed PAUCOS VerSUS, quos in morte Horatii Scriptos Confinxerit, is os ad memoriam inmoratio suo, nulla addita de so auCtore adnotatione , facile consignaverit et falsa permulta Commini sci ad argumentum, ut aliquid dicant, quod oblectet aut perCellat, poetae in primis, ut ingeniosi homines passim omne Solent. Undo ingens fabellarum seges in Historia; quum pauci admodum satis Caveant sibi, ne Commentis ejusmodi adhibeant fidoni, vel quum aliquid ferunt, quod subabsur
dum aut non Consentaneum sit minus incertis. De qua labe Historiae non plura di-Cam, Cujusmodi non pauca Voltatrius sub titulo Ana , necdotes. Unum afferre liboteXemplum affine meo proposito, quod fallit vulgo in vita Virgilii, quae Donato insCribitur, ubi laudatur Virgilius, qui non aegre ferret quum quidam sibi adscriberent quosdam ejus versus. Jam quibus orbis id de-
19쪽
I3 monstretur animadverte. Quum enim disti chon, quod laudem felicitatemque Auguεti continebat, fecisset, valviSque non nominat auctore
Nocte pluit tota redeunt Spectacula mane
Divisum imperium cum Iove Caesar habet diu quaeritans Augustus, cuiusnam hi versusESSent, eOTum auctorem non inveniebat Bathyllus vero poeta quidam mediocris, tacentibus aliis,
sibi adscripsit. Quamobrem donatus honoratusque a Caesare fuit. Quod aequo animo non ferens Virgilius, iisdem valvis assisit quater hoc principium Si vos non vobis. Postulabat Augustus, ut hi complerentur quod quum frustra alia qui conati essent, Virgilius, praeposito disticho, sic subjunrit
Hos ego versiculos feci tulit alter honores. Sic vos non vobis nidificatis aves. Sic vos non vobis vellera fertis oves. Sic vos non vobis mellificatis apes. Sic vos non vobis fertis aratra boves.
20쪽
Quo cognito aliquandiu Bathyllus Romae fabula fuit, Maro vero eaealtatior DiSti Chon, quam quam non indignum quod et secori Virgilius, et Contra Subripientem asserer sibi non negleXerit, est tamen ejusmodi, ut a
quovis alio poeta, immo ab eo etiam Bathyllo potuerit proficisci, qui aucenati in doliciis
erat, Summus in Comoedia altator et pantomimus, dummodo is, ut Credibile est, etsi Alexandrinus, non tamen esset literarum Latinarum eXper omnino. Nam in illo quod Iaudes, aut etiam admireris, Ulcrum C lix, id non magis est poetiCae,AEURm AU-licae, aut Gnathonicae disciplinae In verbis nihil habet, quod prodat multam Cum musis consuetudinem quae tamen aliqua Cernitur, si legimus in pentametro, ut editum est a Burmanno secundo in Anthologia Veterum Latinorum, Amstelaedam 1759,