Epistola Horatii ad Augustum in morte Maecenatis : munera cum aliis literis missa ad amplissimum virum Ludovicum de Breme, equitem insignis coronae ferreae imperatori in Regno Italico a stipe distribuenda praefectum Sacris Aulicis institutionique eph

21쪽

I5Sed neque si facultas versuum pangendo rum in adeo brevi specimine agnoscenda erat egregia. Han tamen qualemCUmque ut OS- tenderet in se uno reperiri, quid ferant Virgilium XCogitasse perpende. Uater UnUmidomque hemistichium Complendum Proponit; quasi vero pateret epigrammatis laudati

auCtorem SSe neminem posse, nisi qui non videret ad iniquum se Certamen TOVOCari,

atque ineptiam, ideoque detrectandum. Quid Vero postquam aliqui conati prodiderunt stultitiam suam Tunc vatem ferUnt epigrammati in valvis praescripto subjunXisse Hos ego versiculos feci. Si quis in tenebris occurrens familiaris quaerat quis isti est Respondere non stulte poteris ego; VoCem enim agnoscet. At scriptum in valvis illis ego non unum Potius quam alium, Ut Cripsisset, significabat. Finxissent igitur saltem Crip

sisse Virgilium:

Hos Maro versiculos feci, laus parta Bathyllo es

22쪽

Quamquam hoc leve illud non ferendum, quod volunt Vatem, Si qui Unquam, SenSUPulcri atque Sublimis praestantissimum, sibi nihilominus in concinnitate quadam lusu que puerili similiter desinentium placuisse

adeo, Ut putaret eo specimine se omnibus demonstraturum quantuS 8Set poeta quum

vorsiculi illi procul dubio demonstrent ingenium, at quale alicui tribuas non Virgilio, sed Orbilio, ut ipso etiam ludam similibus

sonis. Quare eXemplum hoc equidem habsolabellarum , quae non Caventibus Obtruduntur, a VerSUum, Ut obscuro facti studio ignotorum hominum, magniS quandOCUmque nominibus sunt inscripti. Quamquam alii aliter a plerique a libris veteribus quum haberent auctoritatem, recentiore doctorum animadversione sunt Xplosi Contra Vero Conjectura est reCentiorum quorundam, quod inscribantur nunc Maecenati, UOS superius jebam per lusum videri confictos.

23쪽

De quibus ut absolvam, quae dicenda

sunt, fatear, portet, mihi, quamvi Satagenti, non SUCCurriSSe, ni Si nuper demum, eo quaerere in memorata modo Anthologia Veterum Latinorum. Uam ego meae memoriae tarditatem neque miror, qui jamdiu eam deficere, meque jam crebro fallere ac destia tuere, heu nimis saepe Xperiar, et in hoc saltem non doleo, quum huic oblivioni fortasse debeam totam han ad te, mi Ce ΟΡ- time, Commentationem et Carmen. Nam istatim in o Anthologia legissem, qUae Uni adnotata ejusdem primi voluminis P. I 2 415, poteram facile nihil amplius quaerere, neque XCogitare. Ibi enim quae Burmanno probantur, neC Maecenati sunt injuriosa, et tempora nequaquam perturbant ejus mortis atque Horatii. Etenim de initio versilum, quod in teXtu nesCio Cur, editum Si Lugent, o mea vita, Urmannia in annotatione suo suffragio plane confirmat Sententiam CVjUS

24쪽

18 auctores aut suffragatore laudat Scriverium, Androam Scholium Salmasium, Alciatum, Massonium, qui omne legunt Lucentes, mea vita qua emendatione non satis quidem apparet quid toto Carmine SpeCtaverit, qui Pamxit; at nihil reliquum eS Curium noli e8Se Maecenatem Vide modo hi rescriptiam, ut Ιogitur in adnotatione Salmasi ad Historiae Augustae Scriptores, PariSii a. 162Ο, P. I 2.

Lucentes , mea ita , ne Smaragdox Berillos mihi, Flacce , nec nitentes Nec percandida margarita quaero:

Nec quos Thynia lima perpolivit Anellos; nec aspios lapillos.

Ubi quod Thiria est sine , id qUamquam

contra ConSensum est librorum, qUos indiC vi placere tamen ideo poteSt,qUia verSus ab

Isidoro sunt allati ad vocem Thynius, quae in libris, quos viderim, omnibus Si in c. De Thynia autem, quae regio est in Bithynia septentrionali ad Euxinum id Collarium

25쪽

t. II p. 24o, et Jo Ant. Vulpium ad Catullum

XXV. V. 7, et XXXI. .

Rostat ut dicam de ratione temporum, per quam nequit Carmen funebre in Hor tium abori ascenatis. Afferam autem primo verba Suetonii, ad quae adnotati opertinet alarii, quam suscepi refutandam. Ea igitur, ut ipse edidit, hae sunt Maecenas quantopere eum ditiaeerit, Satis testatur eo epigrammat E, Ni te visceribus meis morati, Jam plus diligo, tu Titi sodalis

Ginno me videas trigosiorem.

Sed multo magis eriremis, tali ad Augustum elogio, Horatii Flacci, ut mei esto memor. De epigrammate Consulere licet Burmannum in Anthologia jam bis indicato volumine P. 15. obis satis est quod Suetonius non noniam Flacco Cilnium cecinisse refert, sed extremis eum flagranter Augusto Commendasse. Νam quod post alios alarius id fac-

26쪽

tum interpretatur testamento, quod Cilnius

triennio aetatis Supremo insomni8 atque aeger sive scripserit, Sive UnCUPAVerit, Praem riturUm Se UtanS, Uod Contra evenerit,hOC Somni Um eSt rei, quae Sane poterat fieri,

at non iis verbis tradi, quae PerpendimUS. Etsi enim quod fuisset testamento factum aliquot ante mortem menses, dici factum poterat aetremis tabulis, non ideo itidem referendum erat factum aetremis simpliciter et absolute. Adde modo, quod a Suetonio postremum de Horatio perhibetur Humatus et conditus 3 ertremis Esquiliis juxta Maece natis tumulum. An vivi adhuc t Hoc oro fuisset disertim significandum, ne legentes falleret, qUibu erat pronum Cogitare, eo id factum, quia, quiam EsqUilias tunc, ibique omne jus sepeliendi heres Maecenatis haberet Augustus, idemque heres Horatii ossicium procurandi ejus funeris a sepulcri clientem voluerit compositum juxta Patronum, a quo

27쪽

s uorat sibi singulariter commendatUS. Con stat praeterea ex Dionis Cassii libro V. 7

edit Hamburgi a. 1752 p. 777 obiisso

MaeCenatem a. V. C. 46 Asinio Gallo, et Marcio Censorino Coss. quibus Consulibus tost Suetonio docessit Horatius quinto k londas decembres. Supererant igitur ad annisi non dios omnino triginta qUatuor, in quos interitus ConjiCi MaeCenatis potest, ut iam adhuc tum valetudine usum Sati Commoda, ut vacaret scribendis versibus in amici mo tem iisque nugacibus, id vero probabilitor dici n0quit ab his certe, qui letalem jUS invaletudinem eam autument, Ua, ESte Plinio H. . l. VII. c. III febri laboravit in

Singula animo Versa, quae Tranquillus narrat, facile intelligo fiori omnia minus veri similia, nisi prior si Cilnius vita fun-CtUS. Neque ambiges quin id ipso putaverit Historicus, qui novisse Optime Censendus

28쪽

est, quandoqUidem natus post Horatii obitum anno C1rC1ter Septuaginta et octo, floruit Romae cibique multam ac diligontoni dodit operam iis Cognoscendis, quae de Claris tradoret Grammaticis Rhetoribus, Poetis nominis Romani. eque obest, quod falsus tamen Cernatur in ratione putanda annorum vitae Horatii. am in facillimis , quia minUS a Vent, errant interdum alioqui diligentissimi: ac si quis vellet in Suetonio annorum numerum habere veriorem, quam indicationem ConSulum, tum adhu Serius annis duobus vita foro Horatii producenda. am de ejus natali sexto idus decembres, Lucio Cotta, et Lucio Torquato Coss. a. V. C. 689, non Solum oumdum Tranquillum habemus testem, sed Poetam ipsum, quum alibi, tum ubi librum SUUm, PrimUm epistolarum, his dimittit:

Forte meum si quis te percontabitur aevilm Me quater undenos sciat implevisse decembres,

Collegam Lepidum quo duxit Lollius anno.

29쪽

Qui consules quum fuerint a V. C. 735 dem Ptis 44 habes natalem annum eumdem V. C.

689 cui si addis 39, quo attribuit Tranquillus vitae Horatii, prodibit supremus a. V. C. 748. Jamdiu autem sentio me pluribus disputare quam sit opus, ut Obtineam, quod ultro omnes dabunt statim atque viderint mendo sos illos apud Isidorum versi Culos vel non esse aeCenatis, vel non lugentis Horatium. Ad Carnaen igitur accedamus, de quo illud primum scire te volo, ejus mihi scribendi causam praeCipuam fuisse ut UnusCulum haberem, quod ad te mitterem, quale avebam. Argumentum, Statim atque ejus me subiit Cogitatio, visum est ejusmodi ut Xpectandum jam non putarem opportunita meae

voluntati. Itaque protinus impetu quodam animi aggressus illud sum do viribus nihil Cogitans, an vel exiguae illae, quibus olim interdum quaedam latinis versibus lusi, adhuc suppeterent. De quo tuum erit udib

30쪽

Cium Unum CCupabo, quod videri possum nunc id fecisse, quod fore stultum ipso praedi Xerim eo Carmine, in editis XIII, quod

inscripsi ad Horatium. In eo enim POSCEn tibus versiculos usos ejus rudi Ore, ut i detur, moneta me ObSeCuturum negavi ne

stulto , bovi aemUla rana, Memet disrumpens nisu, nova fabula fiam.

At plane alia res est. Nun enim quod Suscepi, non est imitari artis formam o quasi CharaCterem, Stilum, versus Horatii in iis, quae scripsit sermoni propiora; sed ejus personam SVStinere in Carmine, cujusmodi nullum extat ipsius exemplum quodque dum longo subsistit infra lyricos ejus modos, renuit amo demitti ad satura Lucilianae humilitatem , Omnesque respuens laetitias ac ocos, nihil eget illius latitantis acuminis a Sali S,

Urbem quod saperet festivam , aulamque dicacem Ingenue,