장음표시 사용
31쪽
25 quod praecipue me non POSSE EXPrimere
Itaque omnis incoepti mei dissicultas orat non in imitatione, sed in quadam quasi divi
natione eorum, quae verisimiliter Horatius extrema aetate XCogitare potuisset atque
adhibure ad solamen Augusti in morte MaeCenatis. Quod nihilominus non deerunt, qui non probent me Conatum qui si ideo aspernabuntur, quia male praestiti, nihil habeo, quod respondeam. Sed erunt, qui tantummodo maluton id a m factum Italicis versibus quos
orabo Ut aequiore animo sinant suae ipsius
unumquemque indulgere voluptati, quae sit honesta. Erunt qui propterea reprehendent, quia nullos omnino volunt versus jam latine edi qui non sunt in hac epistola redarguendi, quam non legent. Sed tibi me gratum facturum puto, Si quaedam adscribam, quae mihi vi dontur non ad desideria a volunta tem docte aut callide cogitata, sed ad verib
32쪽
26tatem perspicue Pleraque enim in quaestionodo lingua a scriptoribus eligenda ad speciem tantum sunt atque ad rhetoricam facultatem flagrantibus studiis et quasi factionibus agi
tata, neque ad rem faCiunt. Ut enin cetera
omittam, qui Iocus in posterum latinis litoris in institutione puerili sit relinquendus, non
hujus, neque adeo Xpeditae quaestionis est: adhu autem Certe eas nescire eruditis in magna orbi terrarum, eaque Xpolitiore
parte non liCuit. Quod autem vellent quidamoas coli a nobis eatenus modo ut intelligamus, praeterquam quod id instituta plerarumque
Civitatum non Consentiebant, a ratione abit longe. Quae Ut perCipiatur, animadverten
dum est linguae cujusque Cognitionem dUabus Constare quaSi partibUS analogia et USU, quarum prior non est explicita nisi doctorum ingeniis, quum ejus notitia quaedam involuta in USU, et quasi latens, vim tamen habeat insignificatione praecipuam, et utilitate ma-
33쪽
2 ximas Ei dobemus quod ingentem Verborum copiarn mediocris memoria faCile teneat, ei quod plerumque dicere OSSis, quae nemo Ante atque eadem, Uae Saepe alii dicoro nove. Quod vero Un Volo, analogia praestat ut ingenio aesdoctrina Citius nun ac mi nori opera facultas Comparetur Scribondi Iatino probabiliter, quam recte a vere intelli gondi scriptores Latinos, non diCam Ornnes, sud vel solius aureae quae Celebratur aetatis;
quia Latina analogia, qualis in libris adhuc
Cernitur, a Subtilius multo et rectius nunc multorum studiis est PerCepta, qUam a Caesare potuerit Xpli Cari, quarnquam fax est ad intelligendum peraeque atque ad Cribendum neCeSSaria, non peraeque etiam sussicit; sed veterum interpretatio longe majorem aliam poscit notitiam et verborum et rerum.
Ut bono intellligas libros quoquo SiaperSUnt elegantioris aevi, nihil ignore oportet, Unde eorum vel unius loci pendeat intellectus;
34쪽
quod paene infinitum est ad scribundum satis est Cire, quibus utare. Sed qui nobis advorsantur, ii quid sit latino scribero volneSCiunt, vel Simulant se nescire. Aio igitur VOCem Cripto partim praestare, Partim alere minus, at eumdem omnino scriptioni ac
dictioni finem esse propositum quem qui Consequitur, is bene aut scribit, aut dicit. Ambo contendunt ad quamdam in alienas
montos quasi inCUrSionem, Ut Certo Signo rum instrumento, Sive literis, Sive OniS,
ideas excitantes quascumque juvet, essiciant quod volunt in animis sive legentium, Sive audientium. Quare ut bene scribas aut dicas prima a potissima ratio semper habenda ostanimorUm, in quos Cupis invaderes atque indeleCtu verborum spectandum quam sint in eorum mentibus vim habitura, quum SingUla, tum ConjUnCta. Unde primum patet non QSSe Vocabula eadem omnia ad omnes libros
adhibunda vel improbanda quandoquidem
35쪽
alios alii libri sibi poscunt ac sperant leCto res non iisdem omnino imbutos literis, nec peraeque. Tum intelligitur ab iis vocibus otioquendi modis foro semper abstinendum, qui rarioris sint usus, nisi ea vi atque Si gnificatione . quam habeant ab analogia. Quae quo pertineant in scriptione latina,
longiam 8Set enuCleare ne debeo quum satis sint indicata ut perspi Ciatur, non modo nullum opus esse eorum, quae jam nemo SCiat, Sed eorum, quae Uni nunesin Censulatino, Cognitionem haberi posse, quae inscriptor sit nimia, ni Caveat quum Con tra nulla unquam tanta Comparari possit, qua majorem non desideres ad voteros illos Aureo penitus Cognoscendos. Ita suo fit ut dum his legendis pauci evadunt revera satis idonei, plures aliquam nancisCantur latino
scribondi facultatom , intelligendi horum scripta quamplurimi quibus ἘUUm non
idem omnibus sit sermo VernaCUIUS, Om-
36쪽
moditas existit scribendi ad multos, quorum aggrediendi mentes animosque potestas nulla tibi foret lingua tua vernacula. Quid autem
a ratione magis abSonum quam non dicam postulare, sed Sperare ut cui suppetat in Strumentum a modus ossiciendi aliquid, quod et liceat, et juvet atque deleCtet, is Suarae abstineat aliorumque utilitato 'Nam si dicant non se nolle latine Umquam scribi,sod contendere id plerumque non eXpedire, jam alia plane hae admonitio St a Sententia, quam refutaVi, et in quaestionem incidit infinitam, quum quid itaque expediat videre nequeas, nisi quid quisque spectet,
Quod autem pertinet ad SCriptionem Carminum, equidem ejia studium non om mendabo, a quo potius adolescentes arbitrer deterrendos, ut pauCiora sint saecli incommoda , pauciores male sibi consulant quum nimia Censes jamdudum possit, quae
37쪽
libris oditis suppetit, facile cuique parabilis,
PraeStanti iam poetarum Copia. Et nihilomi rius dulces musarum illecebrae, inCensusque in lusibus inutilibus ximia laudis amor multos faciunt miseros, multo inesto quosdam etiam insanos Sed haeC, et quae plura dici possunt ut a Cultu poeseOS UVentus studiosa retrahatur, non Latina magis SpeCtant Carmina quam Italica, aut Gallica;
et, si vera quaerimUS , qua ConSequantur studium versuum Condendoriam non dam
nabimus, nisi quod Sit revera inopportuniam. De Cujus opportunitatibus univors dicere non est mei propositi. De poesi latina satis est animadvertere in ejus Cultu aliquo Romanas literas non addisci qui tamen Cultus,
ut a plerisque fit longo infra facultatomsubsistit latini carminis in lucem publicam
emittondi. At non propterea Vi e Pertingat, Semper nimius Multus enim quamvis et Iongias, vix antiquis susscit interpretandis
38쪽
atque emaculandis quidquid autem accedat, oportet, ut Romanos vates non intelligas modo, sed aemuleris, id ab ingenio morescit. Plura non addam perinde invidiosa quum praestet profiteri, ingenio quod tribui, non stulta id opinione dixisse, qua ingeni mi
nu Valere putem, quiCumque verSibu non dant operam. Ingenii SpeCtavi non PraeStantiam omnimodam , adeoque invidendam sed habilitatem quamdam atque a Congruentia propensionem ad USAS, qua non admodum pauCi, fortasse miserandi, earum in Conspectu ludoque versari aliquamdiu ne queunt, quin ipsarum amore inCendantur, et Conentur versibus aliquid. Atque haec quum sperem tibi satis futura, atqU Omnibus, quorum in animos incursionem facere nunC Sum latinis copiis aggressus, dulcissime LUDO UICE, Vale. Dabam Augustae Taurinorum III Idus Iunii,
39쪽
33 EPISTOLA HORATI AD AUGUSTUM
I. o nunc te officio solari, Auguste , doloris Vim tantam mulcere tamen quo Carmine quiboci Saevius eximii qui sim perculsus amici Μorte, magis qui te si longe atque unice amabat Dignum adeo et laetum benefactis VinCere, quae sors Est tua sci quanto quoque me CompleXu amore Multa nihil sperans , et fecerit ipse benigne Semper, et id summum, quod me tibi tradidit. O cur Hac anima Libitinae animam solvisse redemptam Νon est fas Quamquam revocari non Cupit illas io Et satius multo est , olim quod VeruS, Opinor Tunc vate sum pollicitas, prope Persequi averna PraeVectum Cymba , quo me feret invalidum jam , Inque dies gravius fractum 1 Stina SeneCta. Μox ergo ipse etiam mox te levis umbra reviSam, Maecenas, jungarque tibi, dilecte fruarque Perpetuo jam te, Superest Si manibus ullus
40쪽
Sensus. At interea num te , quod , quatenus aegri Concessere artus, tibi sit feliciter acta Fabula ad extremum , te fessa aetate podagrae mi
Ereptum , et saevo ludo vicibusque dolebo Fortuna, Aut quam is laudando in funere lessum
Me facere est rectum , me nempe Licymnia grato Ne minus esse animo putet, et non Pectore Vero
Dilexisse virum, prae oculi quem saepe meis mi Carum dicebam 8 Vel ut unus forsan et alter, Qui bonus aspiciat lacrimantem, CommiSeretur, Quod jucunda mihi, quod sint tot Commoda adempta Atqui non misera, sed forti his mente carendum est; Atque optanda Venit mihi am pax una Sepulcri o Tun , Caesar , memini, tunc indulsisse dolori Nos decuit, quum mirificas mors abstulit uno Tot spes in puero, quo non CtaVia nat , Non tam tu genero, tua non tam Iulia Sponso orbati Nemesim sensisse poteSti acerbam, Quam late una orbi minitans gen Romula toti, Quae sibi magna nimis spondebat ab indole tanta. Quamquam vel tunc insano CompeSCere questuS, Et lacrimas poterat pietas abstergere inanOS. Tristia namque bonis Acherusia numina nulla est OCredere fas At ubi hic superis Fors addita divis Duplex Circaeas celebrat pulvinar ad oras, Omnipotensque homines fatis exercet iniquis,