Brevis elucidatio totius missae interrogationibus et responsionibus distincta...

11쪽

TOTIUS MISSAE

OUAEDAM PRAE LUDIA MISSAE.

Priusquam elucidationem ipsius Missae ingrediamur, sex praeludia praemittemus.

PRAE LUDIUM l.

DE SACRIFICIO.

Q. l. Quid est sacrimium proprie dierum ' R. Est externa oblatio rei sensibilis, per realem illius immutationem, a legitimo ministro facta Deo, in recognitionem supremi 0- minii ipsius, et nostrae subjectionis. u. 2. An omnis oblatio sit sacrisiorum'

12쪽

II. Omne sacrificium est oblatio, et d0ni alicujus praesentatio, aula Deo sed non e di vers 0mnis oblatio facta Deo est Sacrificium, ut constat ex oblationibus primogenitorum, primitiarum, decimarum, ut ejusmodi rerum in quibus nulla fiebat realis mulatio. 0 3. An interna oblatio, qua quis cor 8uum et se totum Deo ossert, tun sit aeri

sidium '

R. Vocatur quidem Sacrificium, Ps. 4:Merilleat Merseium justitim et Ps. 50:

Saerisidium Deo viritus contribulatus; et alibi: non tamen est aerisicium proprie dictum, nam ad illud etiam requiritur externa oblatio. Quamvis enim Deus intueatur cor, et non egeat externis signis ad cognoscendum hominis affectum nihilominus recte voluit hominem constantem invisibili anima, et vi sibili corpore, sibi cum interna submissione,

devotione, et assectu offerre exteriores rerum

sensibilium hostias et prosteri coram homi nibus fidem suam, et Religionem divinam. 0 4 Si rei, quin offertur, immutatio rea lis ad Sarescium requiratur, quomodo in Veter Lege oblationes bestiarum pae ea-

13쪽

bantur, sed pars cedebat ferenti erantum='um Saerificium 'R. Ad ess0nliam Sacrificii non requiritur realis immutatio lolius rei oblatae, sed sufficit ad ullum Dei consum hostia ac rei oblatae partem, et sic realiter immulari. 0 5. An Deo ratius sit Merseium, quum impleae rei oblatio R. Est gratius, caeteris paribus in uia bestiae immutatione reali et Sacrificio, tamquam porsectissimo Dei cultu , protestamur, non simplex dominium divinum sed absolute supremum in nos, et re omneS qu tamquam supremus Dominus vitae et mortis potest mortisticare et vivificare, immulare re omnes et in alias convertere, ac in unum omnia coamctare cujusmodi prolestatio non sit per simplicem rei oblationem. 0. 6. Quomodo in uersei Misso sit immutatio, eum Corpus Christi, quod o sertur, sit immortale, nec ulli immutationi δυ eetum R. Fit vere realis immutatio, quia materia ut substantia panis et vini, quae est secunda

14쪽

ria hostia, et terminus a quo transsubstantiationis, tota immutatur in Corpus et Sanguinem Christi, tamquam terminum ad quem primariamque hostiam Proeterea Christus per consecrationem mystico quodam modo ceciditur , dum per modum hostiae occisae, seorsim vi verborum Corpus et Sanguis in aliari exhibentur. Et hic modus est facilior intellectu magisque respondet ordinario sacrificandi modo, qui supponit hostiam, non producit. Itaque sicut olim fiebat Sacrificium, quando malleo gladio, vel cultro materiali

mactabatur, jugulabatur et caedebatur hostia, nempe agnus, vel vitulus, et sanguis separabatur a carne ita nunc si Sacrificium, quando vi verborum consecrationis, Corpus et

Sanguis Christi ponuntur seorsim tanquam rei occisa et immolatae, Corpus sub specie panis, et Sanguis sub specie vini. Unde verba consecrationis sunt instar gladii, Corpus Christi, quod est in coelo vivum est instar hostia viva et immolandae Corpus ut positum sub specie panis, et Sanguis sub specie vini,

habent se ut corpus agni nunc immolati Leo- nardus Less. lib. 2 depere divinis n. 95.

15쪽

0. T. An soli Deo ut uer eium, et nulli alteri sieri possit 'R. Fit soli Deo, eique soli debetur Sacri

ficium, tamquam supremus cultus latriae. Unde S. Aug. l. 10 de Civit. Dei, c. 4: Quis, inquit, aerisseandum ensuit, nisi ei quem Deum aut seisit, aut putavit, aut naeit 'Itsi alteri cuicumque Sacrificium fiat, non erit Sacrificium, sed Sacrilegium.

PRAELUDIUM II.

DE I SPARATIONE ADHIBENDA, T DIGNEAELIS MISSAM CELEBRET. Notandum.

Sacerdotem celebraturum memorem Seoportet ordinationis Concilii Trid. Sess. 13. in decreto de sanctissimo Eucharistia Sacramento cap. 7. ita statuentisci Si non decet, ad saeras ullas functiones quempiam accedere, nisi sanete; certe, quo magis sanctitas et divinitas oelestis hujus Sacramenti viro Christia tomperta est, eo diligentius cavere ille debet, ne absque magna reverentia, et sanetitate ad id percipiendum accedat, prodisertim cum illa plena formidinis verba apud

16쪽

Ap03tolum legamus sui mandum is bimit initione judicium sibi mandueat, et bibit, non dijudieans Corpua Domini. Quare eum-

municare volenti revoeandum est in memoriam ejus princeptum Probet seipstim homo. Ecclesiasti et autem consuetudo eclarat, eam probationem ne essariam rase, ut nullus

sibi conseius mortalis peccati, quam tum vis sibi contritus videatur, absque proemina Saeramentali Confessio=ὶ ad 8aeram ueharistiam accedere debeat quod a Christianis omnibus, etiam ab iis Sacerdotibus, quibus eae spei incubuerit celebrare, hoste saneta Synodu perpetuo ervandum 88e decrevit, modo non est illis copia Confes- Aoris suod si necessitate urgente Sacerdos absque revi Confessione celebraverit; quamprimum consiteatur. seu plenius Sacerdos consequatur Saluberrim0s Missae ructus, ipsi curandum est ut illud,sserat, non solum conscientia pura, Sed etiam sincer pietatis sensu. Ad quem excitandum atque nutriendum et prom0vendum, maxime juvabit sequentia interdum ac p sertim in recollectione spirituali, attenta mente meditari.

17쪽

1. Quanta cura, inquit Tridentinum, adhibenda si ut sacrosanctum Missae sacrificium omni religionis cultu, ac veneratione celebretur, quivis facile existimare poterit, qui cogitarit, maledictum in sacris litteris eum vocari qui facit opus Dei negligenter. Quod si necessario latemur nullum aliud opus adeo sanctum, ac divinum a Christi fidelibus tra tari posse, quam hoc ipsum tremendum mysterium, quo vivis ea illa hostia, qua Deo Patri reconciliati sumus, in altari per Sacerdotes quotidie immolatur satis etiam apparet, omnem operam et diligentiam in eo ponendam esse, ut quanta in axima fieri potest interiori cordis munditia , et puritate, atque exteriori devotionis ac pietatis specie pera-g itur ... Ἀαδ. 22. Deeret de observandis in elebratione MisSin.

Similia profer Urbanus Vlli in sua Bulla, Si quid, Missali praefixa si Si quid est, ait,

in rebus humanis plane divinum quod nobis superni cives si in eos invidia caderet invidere possent, id certe est sacrosanctum Missae Sacrificium I cujus benefici lit, ut homines quadam anticipatione possideant in terris

18쪽

coelum, dum ante oculos habent, et manibus contrectant ipsum coeli terraeque Conditorem. Quo magis est mortalibus laborandum, ut hoc tantum privilegium cultu atque honore debito tueantur, caveantque Angel0s negligentia fores, qui sunt aemuli venerationis n2 si Sacerdos celebraturus Missam, praevia consessione sacramentali, quando pus est, et saltem Matutino cum Laudibus absoluto, Orationi aliquantulum vacet et rationes

in serius positas pro temporis opportunitate

dicat. Ru eelebr. Miss. it. I. n. 1. Quocirca advertendum est per Rubricam modo absoluto ordinari ut Sacerdos celebraturus

Orationi vacet. s. S. Alp. de Lig. h. mor. l. 6 de Eueh. n. 4 θ. d. l. 3. Valde etiam salutare est monitum quod Vinitor, P. II. I it. I. de prinparatione S eerdotis celebraturi, 34, tradit hisce verbis: st Cum Sacerdos sacris induitur vestibus, nemini colloqui debet, neque loquentibus

aures praebere, sed mentem et oculos ab omnibus amovere, quibus distrahi possit quod multo magis observandum, dum jam est

19쪽

vestitus, et serie in sacristia expectandum; neque sacris vestibus indutus e sacristia exire, nisi cum ad altare eundum sit, neque cum iis, ut supra dictum est, confiteri, sed id faciendum, antequam sacris vestiatur vestibus . ni f. S. Lig. Selva lom. 2. Inδt . n. 6, etc., necnon lib. IV Imitat Christi, e. l.

4. Ad mentem praeterea revocentur mala quae ex omissione seriae et congruae praeparationis ad Missam, sequuntur u Excuset qui potest, inquit Oncaglia, a gravi scandalo illum Sacerdotem, qui antequam celebret, per aliquod tempus in sacristia confabulatur,

non solum de rebus indisserentibus colloquendo, sed etiam de iis, quae non parum dedecent Sacerdotem Accedit deinde ad sacras vestes induendas, et tunc vel mittit sacras preceS, quarum sola omissio in opinione aliquorum est gravis culpa vel, si recitet, variis sermonibus interrumpit. Procedit inde ad altare cum magna festinatione, huc,

illucque ocul0 divagando ac Missam ita sestinanter celebrat, ut in ipsius initi jam

ad finem anhelare demonstret quae acceleratio potest de se, ut dixi supra, Sse

20쪽

grave peccatum. Accedit, ad iugendum scandalum , dari aliquando Sacerdotes , qui dum se ad 0pulum convertunt, oculis procaci bus adstantes et fortasse foeminas inluentur. Si nimis verum est, juxta vulgatum dictum, ut Sacerdos, qui Missam principitat

in infernum principitat, quid dicendum de Sacerdote ex tot capitibus gravis scandali culpabili istaec Ronea glia, r. XVIII de

Sacram Euch et de Missae Saeris. q. f. e. 4. m. f. n. Cfr quae de Sacerdotes estinanter celebrantes, scribit S. Lig. h. mor. l. p. de Euch. n. 400 uan, ait ibi, quomodo de hoc conquiritur venerabilis cardinalis Bellai minus, relatus in Bulla, Annus

qui, etc. N. S. Benedicti l V in Bullast. t. 3. n. 3. 45j si Aliud est etiam lacrymis uberrimis dignum , quod ob nonnullorum

Sacerdotum incuriam aut impietatem, Sacro sancta mysteri tam indecore tractentur, ut qui illa tractant, vidcantur non credere majestatem Dei esse praesentem. Sic enim aliqui sine spiritu, sine asseclia, sine timore, et tremore, festinatione incredibili Sacrum perficiunt quasi id Christum Dominum non viderent,