장음표시 사용
251쪽
Domin rerum coepisse ex naturali posscsione , di quare Lui illa ius praeis cituum dederit Ex naturae regula dominium di posset ionem in eadem causa esses hac remissa illud quoque remitti . Ues igitim hujus iuris redinans se in iis suae usu Civitatis in dominium redacta non sunt . Explicitae l. I. O. st de acq rer dom. l. c. o. eod. l. s. I. m. o. pr. ff. de rer divis. Vetus eccupatio quid praestiterit ' quia noeta
pr. et Ultra detentionem corporalem dominium non extendi nisi ex conventio-
e . Eam es e civium in quaque Civita. te . Dominia citra poscisonem non vide. i rata nisi ex solo iure civili . . . . pus ilius in hanc sententiam certus can. I. caUs. q. quaest. . di can. I. diis stinc . . Si res mea sine ne extra Ci
vitatem ni eam reperiatum, occupant cedere. . uctores nostros etiam ea iurispruden
tia ut in . S. E. l. . ff. de capi. postlim revers. Non alga at one haec subsistere , quam quod coninnunis nos moliatis sponsis Gentibus rexteris non praeiudicet secus se rem habere, si in citia inter Geotes fit coni acta , O quam ob rem . Turci qui eo quoque ii re nitanis turri narratur priυilegium, quod Acb-met anno Mi DCxit Eelgis dedit . In causa liberorum hominum videri tamen eum peccare, defenso circa id Pomponio in . . . H. . de capita postl. revers. quin, Turcorum Imperatore secundit principia religionis suae Luibus-foederibus recessum videatur a commuΠIone rerum non possessarum Illus rata GaIli sententia apud Fesum . Inter Gentes tantum non omnes ejusmodi foedera in tercedere. Hinc iuri gentium attribui dominiorum disinctionem in . . . ejust. Hur Marci Tullii locus lib. I.
de CSc. cap. I. in rem proesentem deducitur, varie i m emendatur, tum
explicatur. Communionem antiquam fui sese quam perperam negetur . De secessu ab illa communione rotium nou fatis recte disputasse ideri Originem dominii que ab utilitate atque a necessitate eis petendam esse Argumenta in eam rem Ex elusa apprehensione nihil esse tu istam in ad piscendo , quam retinendo rerum rum dominio . vise animo simul, ο pore perpetuo ii incumbamus . Tinptetic, in G, otium. Ob eZ iones Thomas et Titii contra ea , quae de origine dominii disputabi , expenduntur. Quoin
252쪽
Uoniam rantes dominiorum distinctio item, ex qua un- taxat ingussorum in dimnia potestaS, naturae tegula fuit, Wadhuc est, nihil moveri nisi a magis valido , ex naturali possessione dominium rerum coep si recte Nerva obseruat in I. I. I. V. de acqu r. vel initi posses ex e enim L consta bat in pari causa conditionem positis delitis esse meliorem Videoque rem deis
tentam radimi non posse e nil ab eo, qui in ea plus juris habebat , hoc est
a nemine , omnium quippe lac in res qualis conditio fuit, cum proprie telluris erum natura ne illum, nec me, nec quemquam statuit . Domin itina d. happellat ius praecipuum habendi a iidquis , nisi iniuriari depelli in equit rutisque id jus coepit, ex raturali possessio. ne, ita non aliter duravit quam re possessas Dominium S possessio ambulabant passu pari , neque aliud praestabat antiqua illa apprehensio Liam jus detinendi, quod a jure separatim habendi nihil omnino Mifferebat Ide autem rius
quum ultra detentationem non extenis deretur ex remissa aes in antiquam
causam recidebat, quodi Nerva, Paulus uidentur animadvertist in r. non obscure enim ibi videas occupatio. Dem veterem secernit a novari ita ut hodie res nullius occupatae in occupantis dominium Redant , , uti plene fiant ipsus olim vero per apprehensionem
naturalam , non 3 aliter . apprehendentium censerentur praecipuae, quam si tenerenta corporaliter,in quamdiu illa delenisti durabat , Atques hujus duris vestigium remansit in iis, quae usu Civitatis in dominium redacta mon sunt si casar, in littore exstruxero, soli dominus essicior sed diruta casa, remis
sa fiet possessione , quasi si ure postlimi
nii revertitur locus in pristinam ausam l. s. his em . . pr. F., de rer didis . I I. . de aequi 'rer doinin Ut
autem alicujus jus etiam ultra extenderetur, ex apprehensione aeri non po- tuit, quia aeque ad omnes eadem res
pro indiviso pertinebat ad illud igitur
conventio fuit necessariari qua quis uri, quod naturaliter habebat, renuncia inret , quoque alioquin protinus occupaturo , cui alius poli apprehensionem non continuo in cun bebat. Cujusmodi pactum aliquando nivisse universu in genus uis manum scio qui dicantet at illud cum perquam sit absurdum , nihil putem supereste , quam ut dominium auscribamus iuri civili , civium enim est conventio , ut quisque sua habeat tu ita separatim , etiana citra possessionem praecise naturalem.
Perspicue illud quoque comprobat D.
Augustini disputatio in can. I. caus 38. U. . praesertim in can. i. dis ne l. 8 de quo ad alia detorquendo tantum laboratum est in partes laboris Venerunt cedeus in comment ad I g2. . de Cerb. ignis .ii Lyesama vin Lib. 2. eclog. I S. sed irrito conatu . Recte Augustinus dominia rerum jure humano, quidem civili subsistere, stac sublato illa quoque tolli disputavit retenim verissimum est , dominiata, Gentium occupatione quaesita'. non nisi eis gibus cujusque Gentis rata esse , in tantum scilicet, ut res, etiam non detentae, solo animo retineri possint . Quapropter si res mea extra civitatem meam reperiatur , me absente bi non niscumbente , cedet rursus primum occupanti, ceu res nullius , vel potius ceu
res communis Q, ut inquit ille , innaedio posita . Neque aliter auctores juris Romani sensiste constat ex Pomponio in l. s. h et Zus de capi di postim.
253쪽
re Gers. ioculo in . . pr. eod dum ad neminem rem suarum domini nextra Civitatem suam pertinere liquido satis pronunciant, non alia ratione , quam quod communis civitatis sponsio Gentibus exteris non praejudice , sed teneat untaxat illius civitatis membra, juri suo dum renunciarent. Ad exteros itaque , ad quos nihil civitatis nostrae jussa , ubi bona nostra pervenerint, dominorum es e desinunt d. l. s. h a. d. can. I. s. . nisi, quod recte excipit d. h et inter eos Populos amicitia
sit contractara per eam enim alterius civitatis conventio alteri rata habetur , qtium , nisi id si atri nullo modo mi. citia inter homines rerum suarum amantes possit consistere .
Ea etiam juris prudentia Turcos oti significat ' Pr , leti in
quod Achmet anno IDCXII. Belgis foederatis dedita ait enim , si quis inditiones suas adpellat , cujus populus neque foedus neque amicitiam secum habeat, ejus bona publicari, ipsumque in seruitutem redigi ' a quo Belgae etsi in peregrina naeve adpellant , Virtute ejus privilegi eximuntur .a s. nituntur haec jure , quod diximus. Peccat tamen tu eo haec uris prudentia Turcorum , quod liberos homines ea ratione dominio suo addicat, nam Pomponium, qui id ipsum videtur velle in . l. s. h et in fis intelligimus de
homine libero , ob iustam causat capto . Quin rata fortasse intelligere posses Turcorum Imperatorem d. s. secundum principia religionis Turis cicae interpretari de Christianis , hoc est , ipso jure hostibus . Sin contra es se , mihi equidem cum illius , tum
Pomponii ratio non videtur constare ;neque enim ut rerum , ita hominum, jure natura Gentiumve commune dominium fuit: tamen illud, quod dixi.
mus , jus tribuendum est unice com munioni , a qua ictis de amicina ice.
deribus recelsum non fuit. Foedera autem accipimus , praeeunte
Pomponio, quibus vel amicitia vel hospitium contrahitur : aliud , si tantum placuerit , ut bello abstineatur , tune enim de reliquis nihil pactum et quo casu supererit locus Galli sententiae apud Festum in Coc. posti minium , cum ait, etiam cum populis liberis di confore ra. iis post minium esse . Quum vero huis jusmodi foedera , extra bellum, inter Gentes esse soleant, jam apparet, quod non putem hucusque apparuisse , quo sensu ex jure Gentium dicatur esse do
miniorum dis infit in . s. s. de ius.
Our eo quippe ure pactis foederibusque agnitum est B probatum illud jus , quod dederat antiqua occupatio seu potius illud jus , quod amissa os
ssessione amittebatur , extensum est ad eas regulas , quibus in civitate reguntur rerum dominia . .
Secundum haec interpretamur M. Tullii Ciceronis locum m. I. de osse.
cap. 2I. a Grammaticis, ni fallor, male habitum . Ita legitur vulgo : Sunt autem priυata nulla naturas sed aut Veteri occupatione , ut qui quovdam in
ccus Generunt , aut victori , ut qui
bello potiti sunt aut lege , pactione,
conditione , sortes ex quo sit , ut ager tirpinas Aepinatum dicatur et Tusculanus Tusculanorum . Opinor mendum
esse in finalibus , restituenduin , si ita legas minterpungas aut lege , pactione conditione I ex quo fit, ut ager forte Arpinas Arpinatum dicatur reliqua . Hoc vult , rerum dominia quaeri vel occupatione vel conventione . Occupatione bifariam aut rerum nullius, per apprehensionem vacuae possessionis,
aut alicujus jure videlicet belli Conis ventione rursus bifariam aut publica, c quum
254쪽
aOX quum ex lege , aut privatari quum ex contractus caussa dominium tians serrur, hoc est , p.; Iione conditione , si , Ut oportet, conjunctim accipiatur . Legendum videri poterat condictione, siquidem conis dictum pro conυento, conet entione est
etiam Caecilio I Cto apud Gellium ti
TO. c. . I. sed nec male pro ora conditio usurpatur . Saepius quoque in libris antiquis haec verba commutata repctiuntur , vel scripturae errore , vel
quod uitiusque par sit significatio, ut iisque par , cum pacti verbum additur, quemadmodum, Cujacius observat ad Pauli sentent. lib. I. tit. I. I. Atque ita apud Tullium pactio conditio sunt duo ejusdem notationis verba , quomodo apud nostros haec pla in re resum
conventum , pacti in conventio . Qui in Cicerone haec separatim legunt , interis pretes sunt non interpretes ' neque meisliores , qui voculam forte , eamque eo loco servant . Hic enim quaerendi domini modus . utcunque eum explices ,
vel a lige , si qui publice sortiantur vel a pactione conditione , si privatim , dis ingui nequit, cum utique , si sorte dominia dividantur , semper oporteat praecedere sponsionem vel privatam vel publicam civitatis . Sed jam restitui voculam , quae videbatur legi mendosa nec suo loco. Ager forte Arpin is recte dicitur in hunc sensum forte Xemplum notat, ut ii l. p. h T. . de usur.3 passim alibi . Nullius oppido pretii sunt, quae hic legunt, auferunt Lamis binus, Turnebus , nullius item, quaepiolixe ad hunc locum effudit Lycia-
In explicanda origine dominii alii aliter instituerunt et sed nolim in eo
argumento et vagari. Communionem antiquam sunt etiam, qui negant fuisse, non gnari scilicet , per communionem intelligi statum, quo res condum Verant in proprietates singulorum , at omisnibus ad omnia aequale jus erat . Reis e illi, si , quod iacere videntur, comis munionem negent , qualem Plato in Rempublicam suam induxit . de ea vero nemo senserit . Satis hoc claret ex iis, quae Hugo Grotius exsequutus es cap. s. maris liberi vide i. re beV.,
pacis lib. 2. v. Z. Hoc omnino probare non possum,
quod de secessu ab illa communione mmodis quaerendi domini utroque i co idem disputat. Utilitas rerum, quibus se suosque exhiberet quisque , occupationi causam dediti utilitas , inquam, non tamen necessitas. Illam autem metiebantur primi mortales ex
usu rerum tabusuri prout quaeque res majorem minoremve usum sui praebebat , eo magis minusve appetebatur . Atque adeo si ea , quae usum omnibus praestare poterant, magis tamen essent utilia , si haberentur separatim , non potest non inde constare de animo cujusque ad ea sibi applicanda . Docent
quam Graeci proprio vocabulo appellant, mortalium et sophi x , quae semper fuit, erit , donec homines, maximari Haec vero tum necessariari tum
utilia non aliter sibi applicabant, quam
naturali occupatione , id est , rerum quarum satagebant , apprehensione corporali, nam animo solo vel universum orbem facile unus deglutiverit . Noli difficulter id omnes dabunt , hoc nemo , jus corpore Wanimo quaesitum in re occupata , non nisi eadem ratione, corpore puta manimo , servari:& tamen illud verum est de primaeva
Occupatione, qua ventum est in vacua.
Video id jam satis probasse ex natum rati jure omnium ad omniari ne addam, ex remissa possessione tunc non
potuisse praesum iri nisi animum habendi
255쪽
rem pro derelicta secundum juris prudentiam illorum temporum natulalem possessionem animi lex tuetur civilis,
quae tunc nulla erat . Utque adeo Groistius . cap. s. mar. lib. necessiva temperapetum , quam Ocat, occupationis male videatur ad ea duntaxat referre, quae sua natura possessioni renituntur , ut
sunt ferae bestiae, male scilicet , si haec
ad veterem occupationem , non autem
ad ius civile solum pertinere credam US. Si non subsistant, quae hoc capite disputavi de origine domini ex jure natur Gentiumque , etiam subsistere queunt , ex iis quae collegi effecique toto hoc libello . Ultra possessionem
dominium non durare in rebus occupatis naturae, ut putori regula est, jure Gentium confirmata, ex utroque
jure a JCtis Romanis descripta . Sed
postquam haec edideram anno I O . Christianus Thomasius , magnum inter Germanos momnes eruditos nomen modeste se iis opposuit notis ad inriis cum uberum de ii re ciυ tatis lib. 2. sed . d. cap. 2. n. g8 auctoritas ejus Uiri non pateretur, ut, quae ipse objecit, iterata nunc editione silentio transmitisterem , nisi praevenisset industria viri consultissimi Theodori Graver, hic enim dissertatione de mari natura libero , paelis clauso sep . I. cap. q. n. s. di seqq.adeo strenuem feliciter causam meam
egit , ad singula Thomas respondit, ut , si quid adderem , videri po sim actum agere, bonas horas perdere . Ne tamen litem , quae mea est, plane suam fecisse videatur , non pos
sum praetermittere , quin uno Verbo animadvertam , Thomasium , tantum
non invitum , delabi ad juris prudentiam
naturalem , quam ipse extuli , remisia nempe possessione remitti dominium , merum jus Gentium putem Us. Agnorum
scit utique eam duris prudentiam in re.
bus mobilibus, agnoscit in rebus i m. mobilibus , in occupatione forte insulae
incultae, si post deseratur corpore , etiam non deferatur animo Mox ipse palam: Res immobiles, quae sunt nullius , occupatae esse censentum si coeptae sunt custodiri , aut si caverim solo uti ad id ad quod desinatum es natura, di usus durat, verb. grat si aedificaverim in solo , si solum vallo, fossa e sepibus
circumdederim bo=iser Datur , inquit possessio , quam diu continuatur custodia, etiamsi non incumbam possessioni , sed abeam Terb. grat si ager consitus sis. fructus a me fato ferat , si ager circumseptus sit , si ades exstructae maneant , I cIa em ad aedes habeam . si alios arceam ab usu rei c. Haec ille recte , nam omnibus his , quo recenset, modis possessio , ex apprehensione coepta, porro continuatur, bontinuata possessione continuatur dominium Cultura utique cura agri possessitonem quam maxime indicat . Neque enim desidero , vel desideravi unquam, ut tunc demum videatur quis possidere, res mobiles , ad instar testudinum dorso ferat suo, vel rebus immobilibus incubet corpore , ut gallinae solent incubare ovis . Praeter animum possessionem desidero sed qualemcunque , quae probet , me nec corpore desiisse possi
Cetera dixit Theodorus meus Et probo , quod juris prudentiam l.
lam naturalem , quam inter varias
Gentes , nullo cedere conjunctas, obtinere Pomponius docuit in d. l. s. h 2.ss de capi di post m. reυeris, Proinculus in . . r. eod. quod , inquam , illam uris prudentiam naturalem inter diversa Gentes non prolixius sit exsequutus , nam ipse Thomasius ad eas
leges stet . Sed non silet Titius , Antecessor haud ita pridem Lipsiens , qui etiam
256쪽
etiam huic liti se obtulit, nam is i ffertatione de donnnio in rebus occupatis
ultra posses Oilem iurante DI gr. intelligit de legibus, de iis , qui nullo plane ut latrocinantur praedas agunt, quosque ideo latrunctuos cui .edones apis pellamus. Omnino perperam , ecce enim Fons ponius in . exponit , quid juris sit inter Gente , quas nullum foedus conjungit . Hi , inquit, ho-ses et idem nou sunt , quod autem ex nostro ad eos perdenit , illo, i m liber homo noster ab eis captus fer ius f ori in . Et ne putes , ut Titius
putabat , injuria id fieri , mox addit etiam Romanos eo iure Gentium uti Idemqise, ait, es, is ab illis ad ios aliquid per eni it . Igitur quicquid dicat Titius , quicquid Maevius , ex posses sone jure naturali mentium suspenditur dominium , nisi pacta dominium, citra possessionem , defendant , ut defendit jus cujusque Civitatis proprium. Reliqua Titii ex iis , quae ipse diximS: quae dixit octissimus Graver, mole
II. Mare terri proximum Attaratione occispari di domi mo te.
baberi potuit separatim . Terris occupat s as di quod nitare potuerit occupari Vetere duntaxat oras legisse Megit aliud git tur mare tenuit se , quam quod terris
erat proximum. Id sibi proprium uirgiviferi si is si erit occilpantium et possidentitιm animus . Dominium maris pro. ximi noti esse es mandum ex regula l. q.
I. . de acquir vel amiti possest o
cur ta Eois Diue illud priee uum habe.ri, quoisque reet era o videtur est emadmodum possideatur continua navigatione' quemadmodum possiesium intelligatur imperio continentis N in tantum possessionem videri porrigendam , in quantum mare terra potes haberi subditum . Periculosed mitionis esse , quousque id praecise ideatur extendendi m . Priscos iuris magias ros arie hic a lucinari . nec minus
Philippum II. Hispaniarum Regem tu legibus nauticis , Belgio datis anno
M ID Lx In sententiam de eo , quo e terra pote i prospici , nec certa an esse , nec it clam . Potestatem terrae proprie siniri, ubi fuitur armorum vis . Mare igitur nunc intelligi subditum , quousque tormerat. Iexploduntur . Ea mente usos videri Ordine foederati Belgi in decreto anni MISCLXXI. S. Jan. quod expenditur,
CVim ut inquit ille, perti uni cimis
iis iter, conum unis usus omnium rerum fuit, non est , cur iter ad mare magis quam ad herram praecludis placeat . Iter ad terram duit servium quo, tanquam praemium industriae , occupanti cederet iter ad mare meo ni patuisse dicemus , sive privatus , Ue populus' occupet Nihil dii medio relictum est, quod separatim haberi poterat et tanta erat priscorum mortalium
aviditas habendi cupido ut e qua hanc exprimeretri Caelos plos affect il- se fabuletur antiquitas , non est igitur, ut mari marcitum dicamus ' Is autem illi id occupasse censeri debet , qui navi una vel pluribus aeo animo sin uacuam ejus possessionem venit . de F quemadmodum simplicissima dunt cunctarum rerum initia, occupatis terris, non aliud mare occupatum videri potest e quam quod terras illas alluebat V oras quippetantum legebant veteres non ausi ul
257쪽
terius fragilem committere truci pelago ratem . Igitur in mare littoribus proximum quum descenderent animo sibi hoc habendi praecipuum vel piscationis, vel transvectionis , vel qua alia causa, ejus dominium possessione quaerebant utique, ex nostra sententia quaesivisse sunt existimandi. Sed vero dominium quia non agnoscimus Gentium jure citra possessionem, dispiciendum est, quam late maris proximi dominium videatur patuisse . Dicimus equidem ex . . o. f. e a qtιir vel in it possetis parte undi pos sessa , dummodo is sit possidentis animus, universum possideri ad usque terminum , sed sine certo termino, atque ita incertae partis , nulla est possessionis acquisitio . . . H. hic autem,
si mare spectes lxcptTO , certus terminus vel penitus nullus erat , vel certe
ignotus . Quin si aliquem constituere velles possesque , considerandum esset meri juris Gentium non esse, quod ait d. I. eo enim possessio non capitur,
nisi totum Q. D. A. in ejus, qui posssidere vult , potestatem redigatur , ut diximus capite proximori neque etiam mero Gentium jure aliam ea res explicationem habet , unoquoque alioquin
universam occis paturo.Quum igitur eo jure terrarum Domini nequeant imperare mari, nisi qua possident m possessione remissa re inritistatur quoque dominium, res exigit ut porro videamus , quousque a POpulo et Principe Civitatis , in quam coierunt singuli , mare terris vicinum perpetua possessione videatur teneri de maribus exteris post acturi . Et quidem his , quae modo disputavimus omnino consequens est , in tantum a. re intelligi possessum , in quantum navigatur navigatur perpetuo . Sed
qui perpetuo naviget, legat littor 8
quis animo semper domini meadem ab terris intercapedines vix illud, nisi
valde sp πλατ- , admittendum est , Existimem itaque , eo usque possessionem maris proximi videri porrigendam quousque continenti potest haberi subditum eo quippe modo, quamvis non perpetuo navigetur recte tamen defenditur, servatur possessio jure quaesitari neque enim ambigendum est eum possidere continuo , qui ita rem tenet, ut alius eo invito tenere non possit Unde dominium maris proximi non ultra concedimus , quam e terra illi imperari potest tamen eo usque nulla quidem sit ratio , cur mare , quod
in alicujus imperio es in potestate minus ejusdem esse dicamus, quam fossam in ejus territorio Qualem autem potestatem sit intelli. gendum , ut mare sit subditum, ob periculum ejus, quod Graecis ci plete dicitur et ambigua est definitionis di nec minima suffcit, nec sane maximam deis sideramus sed Ause intellectu magis percipi , quam elocutione explicari potest , ut alias de iis , quae certam termminationem non habent , Iulianus ait in I. I . . de soli, tion. Hinc videas priscos uris magistros , qui dominium in mare proximum ausi sunt adgnoscere sim regundis ejus inibus: admodum vagari incertos . Sunt qui id extenditat ad milliaria centum sunt qui ad sexaginta , de utrisque modi nus
Rept blica lib. I. cap. Io. Sel lenus sinina, clare lib. cap. 22. ut hunc etiam addam , Pacius si discept. de donlinio Maris in ruriatici p. m. 2 2. sunt etiam qui ad duorum dierum iter, ut , si tanti sit, discere potes ex Hieronymo Brixiano de sinibus T. cap. . ni m. IZ I . alii rursus aliter , deque is Gryphiander insulis cap. I . nuni. o. seqq. Sed rationem , sua haec
258쪽
haec omnia nituntur , nemo Dcile probaverit et ut nec eam , qua placet , Omini in in mare extendi , quousque extenditur oculorum acies . Attamen Scita definire videtur Philippus II Hispaniarum ex in legibus nauticis, quas anno ID LXIII. ult. Octob. Belgis dedit:
nam tit. I. ET . earum tegunt, exteris
ni hostibus suis vim facere vetantur quo e terra prospici potest ' eatenus igitur mare subditum proponi constat verum, hoc nimis laxum est vagum- eueri vel utique non satis certum . An
enim , quo longissime patet prospectus idque ex qualibet terra littore 3 arce3 urbe g an quo quis nudis oculis prospicit 3 an quo repertis nuper teles copiis 3
an quo vulgus Jan quo qui cernit acuistus 3 sane non quo acutissimi, apud Ueteres e uim memorantur , qui ex Sicilia Carthaginem usque viderunt . fluctuant ergo etiam haec in incerto Quare omnino videtur rectius, eo potestatem terrae extendi , quousque toris menta exploduntur . eatenus quippe cum imperare , tum possidere videmur. Loquor autem de his temporibus , quibus illis machinis utimur : alioquin generaliter dicendum esset, potestatem terrae finiri , ubi finitur armorum vis etenim haec , ut diximus , possessionem tuetur. Neque alia sententia usi videntur ordiis ne foederati Belgii, qui anno IDCLXx I. g. an decreverunt , navium Praefecti ad oras externorum Principum in mari salutarent , quousque tormenta urbium carcium exploduntur , prout Princeps ejus Crae , qua de agitur, Oluerit . ut autem resalutare velit , ejus arbitrio relinquendum . hoc addito, es
se quemque in ditione sua plenissime dominum in advenam quamque subditum . Rec e , si quid judico , non recte in hac specie alii Principes et sed de his nonnihil dicemus , ubi de occupa.tione maris exteri actum erit.
Mare exterum avi di qua rat ne occu. pari di dominio teneris b.
Mare exterum qu cappellem . Posse ejus dominium quieri occupatione , o servari posse sone perpetua . Utraque quom modo peragatur. Si hac excedimus , exincedi donninio, di mare iii causam prict . nam reverti. Et amnum se ita rem a. bere inter di Dersos Principes , non inter subditos eiusdem ira talis , vario argumento Dincitur . . iud feri s inter Principes condener tri dominium maris citra possessionem fore ratum . Nibi e uis modi intertienisse , neque inter Populos, alioquin foederatos , amicos , socios , in teret enisse posse sim . Nationes ejus rei expediuntur Mare desilunia corpore possideri , quam is no/r animo , ut rursus sit commune . Etiam rotium id argiri, sed minus recte probasse . Exterunt mare occupari , i, cum vacuum sit , eo animo intratur . Mare vacuun a quid sit Occupandi an miss quis intelligatur , quot iisquisque sit, qui huc non pertineat. De animo consare , s quis , ut domianus nare occupet ut dominus, ociscispatum tueatur . Ita Romanorum alta quando u se inire Mediterraneum . Imperio id suo perfecte fuisse connplexos hie possedi se quaterna af pol
sate retorum Herculei di Thracii . a. te haec exiguntur ad ius dominii . o. manos, freti Britannici fuisse dominos. . Iibi in Oceano nihil iuris habuisse. r.ecipuum in .rri ius non quaeri prirc pua armorum classiumque potentia . Post silionem inermem suscere, O quam vel una sub tuetur. De jure vel injuria cum
259쪽
occupationis , tum possessionis . De class-hus armatis quod diximus, ii sit refe
MAre exterum appello , in quod
Civitas e terra dominari nequit. Posse autem, illud occupari , Woccupatum suisse aliquotiens , negandum non videtur. Evenit hoc , ex quo m-ctibus ignotis insultavere carinae , certe evenire potuit , si is fuerit navigantis
animus . Totum, qua patet, mare non
minus jure naturali cedebat occupanti,
quam terra quae uis , aut terrae mare
proximum . Sed difficilior occupatio dissicilli in possessio utraque tamen ne cessaria ad asserendum dominium, jure videlicet Gentium , ad quod ea disputatio unice exigenda est . Nam ex iis,
quae cap. I. enarravimus , certum est
consequi , dominium maris prima ab origine non fuisse quaesitum nisi occupatione , hoc est , navigatione eo animo instituta, ut qui libera per vacuum ponit vestigia Princeps, ejus, quod nam vigat, ni aris esse velit dominus . certum est porro consequi , non aliter id dominium retineri , quam possessione perpetua , hoc est , navigatione, quae perpetuo exercetur ad custodiam maris, si exterum est, habendam ea namque remissari remittitur dominium se redit mare in causam pristinam, atque ita rursus occupanti primum cedit . Utque haec fuerunt prima ab origine , ita adhuc sunt , cum sola lex Civitatis , ut dixi probavique, dominia rerum defendat etiam in possessione lex vero Civitatis quum extra Civitatem sit nulla, satis est liquidum , quaestionem de dominio maris , si , ut vulgo , diversii Principes ex ure manu consertum eis niant, meri esse Gentium juristam ex
regulis de possessiqneri eo jure ratis probatis , dijudicandam . Secundum haec
s Civitas mare aliquod frequentet an bmo sibi habendi separatim , tamen post frequentare desinat , ejus quidem Civitatis subditi non recte illud mare sibi occuparint , sed recte exter , qui Civitatis illius legibus non reguntur
his quippe omnibus ex naturali Gentiumque jure teque patet maris imperium , simulatque amisia est occupatione quaesita possessio, nisi tamen qui occuparat, ab exteris ut eo abstinerenr,
pactis foederibusque obtinuisset tunc enim illud jus, quod relis a possessione intercidebat , ad jus Civitatis censebiis
tu redactum , eritque adeo salvum, deserta quamvis posse sitisne, salvum ex pactione quod ad exteros, ex lege quod
ad subditos. Hujusmodi autem pacta recedera de
conservandis rerum dominiis cum inter Gentes esse soleant, ut disi eruimus cap. I. dicendum videbatur , occupato semel mari, ejus dominium tam diu occupantis esse , quam diu is ure suo non cesserat . Sed tantum abest , ut , quod de ceteris rebus placuit inter Populos foederatos , amicos , socios , id pertinere credamus ad occupatum mare, ut , quando ita res tulit , contra disputatum pactisque prospectum sit .
Quod ea foedera nec intervenerint, nec
intervenisse possint intelligi, arguit suo
quaeque Gens exemplo , dum omne mare , olim licet occupatum , non ex concestione alierius , a suo jure navigatri etiam illud mare , quod constat animo non est e habitum pro derelicto, non alia ratione haec defendimus, quam quod secundum regulas juris naturalis mare , desitum possideri , redeat ad communionem prist inam neque enim hic locus est sententiae Procul in existimantis , non desinere rem est e domini , nisi ab alio possessa fuit , sed potius Iuliani , des nere quidem omit
260쪽
tentis esse , non fieri autem altei ius, nisi fuerit possest , di recte , inquit recte Paulus in . r. I. f. pro dere. Zie . Etiam rotius de jura belli pacis lib. 2. cap. q. nu= i. II. de iura tiibero cap. S. mare, qua occupari posse concedit, non diutius occupantis esse , quam durat occupati , bene observat, sed male, ut videtur , ejusce rei rationem arcessiit a natura maris , quae, si credere dignum est , possessionem relu.etatur; verum suo haec loco.
Tantuni igitur . si praestet possessio,
sumnio opere interes scire mare existerum qua rationes occupetur possis deaturque Intelligimus vero occupari isngulis pluribusve qui , ut sibi quaerant vacuum mare navi vel navibus
secant duis Vacuum Mars dicimus , in quod nemo , occupandi animo , descendit si descenderit , postidere iterum desiit et desinit autem possidere , qui illud mare domini animo ' non frequentat amplius . Unde consequitur , Han-ronei verbi gratia , in Periplo suo
si ullum mare occupasse , iam, ut ex
eo discimus , non hic illi duit animus,
thaginem Hannoni nihil juris fuisset reliquum e renaissa utpote post essione occupandi Sta possidendi inimus non stati, colligitur re solae navigatione:
fac enim non tantum condendarum iurisbium , ut Hanno , sed mercaturae causa,
ted peregrinandi voluptate aliquem navigare nec ea praeter aliud cogitare , non is maris , quod navigat , essicietur dominus possessor ve, cum utique palam desit animus sine ranimo titulus Immo si quis vel piscationis ergo mare inoressus sit , misi de animo aliunde constet occupasse non censebitur ut nec possidere, si quis idem mare quotis annis quotmensibus vel etiam quo-
tidie ad piscandum pergat ingredi quotus enim quisque est plicatorum , qui imperium maris animo versat suo , non optet pisces magis quam illud naniscisci apparet inde , vix mare , ut occupetur ac possideatur , frequentari si fiat, dissicilem esse probationem animi. Non amem aliunde magis pellucet ille animus quam si quis post occupationem mare ita pergat possidere , ut vires suas explicet ad tuendum L quod naffus est , dominium. Illii stre ejus rei exemplum est in mari raediterraneo , quo ita agit ueg. . quam sint ei pretati sumus Fuisses id aliquando Romanorum non puto dubitandum L quippe quod ipsi e qua AEuropam Africam Asiamque alluit , imperio suo complectebantur: ut ita nemo fuerit, qui juxta possidebat Winde quid juris in eo sibi issereret potestate recurae Nec id duntaxat, sed postquam occupassent vel jure naturae vel jure belli quatuor classibus L quas stabebant perpetua S, perpetuam quasi detentationem habuisse existimandi sunt quo, si ussori modo maris sim perium dure optim, tenetur. Prima classis stetit ad Misenum, secunda ad Ravennam , tertia ad Forum Iulium , quarta ad Bysantium de his ab
aliis Iaiis in super dictum est Illis
autem classibus Romani non tantum submovere poterant Mari, sed, quadam indagines includere opprimere
quicquid larat seregrinarum nauium . idque ita praestitum est , ut tandem Mediterraneum mare nisi a Romanorum subditis talamibus publicis non navigaretur nec quisquam rade, esset , qui eorum possessionem dure vel injuria turbaret . veterum alix adhue ratione illud mare possedisse Romanoscjus conditio videtur demonstrare . nam ecce ab aliis non nis per angusta Her