장음표시 사용
281쪽
ci plerumque utuntur in rebus cum suis tum Romanorum tradendis , non igni. ficet mari, obtinere i perium, sed un- taxat prirstare copiis navalibus , mari
potentissimum esse cita contra vulgum disputat Casau bonus ad lib. I. Polybii
P. Zoq. Et sane verum est , θαλατπο- κοαTEi quandoque non aliud esse quam ναυακρατε ν , praesare a ibus , nec tamen minus verum , eam vocem saepius
usurpari ad denotandum maris imperium, ut optimum maXimum est vel esse potest . Hujus rei argumentum est in pactis, foederibus quibus 21 xτ-e o pατ, ταντε ex formula imperii ve tabant huc vel illuc nauigare, hac vel
illa navita, quae reliqua lunt perfecti domini indicia : pacta ejusmodi, Q.
dera rotiori et denota Burgo certatim dicta sunt. Accedit , quod verbum B α,
quae similia observavi , unice arguendoniaris imperio idonea . Denique Romani Romane loquentes, suum Waliorum ante ipsos in mari imperium non semel rotunde adeo expresserunt, ut ex vocabulo ambiguae apud Graecos significationis haec subvertem sit nefas. Ceterum de his Gentium exemplis
Verum , quibusdam populis adscriptum esse maris dominium, qui illud vel
nunquam , vel non tam diu , quam vulgo fertur , obtinuerunt Saepe creditum est , potentiam navalem a dominio maviris non differre , atque adeo nec latrones maritimos a maris dominis et quare habiti sunt aliquando Ebras Tits I L et Tet η , qui ne quidem mare occupa
rant, hoc est, animo sibi habendi erant Mora I CAP. VIII. EDdi
ingressi, vel qui non juste occuparant sed vi majori turbatis depulsisve aliis
Rursus , sola occupatiori sine possessio ne continuari Wolim, nunc etiam magnis Viris credita est sussicere ad maris imperium adserendum, vel possessionem si desiderent , solo eam animo solove corpore tutantur . Hinc tam spissa testimonia , quae pro captu quisque suo deprom sit. Neque tamen licet ea te meis re falsi postulare , cum in tanta obscuritate veteris aevi nesciamus, Cretenses,
Lydi Pelasgi, qui deinceps mem
rantur, mare revera post ederint eo te mis
re , quo ipsis dominium tribuitur
nec ne . Scimus Romanos vere posse.
diste ac jure suo habuisse mare Mediis
terraneum raritannicum, sed ecquanis do praecise possidere coeperint , posi essi nemve remiserint , nemo facile dixerit, neque adeo praeeis vindicaverit vel reis sutaverit, qui cum Cassandra apud Lycophronem iis occinunt,
quaestio ejus rei vertitur in facto . Id
autem, quemadmodum nos saepe latet in historia temporis antiqui , sic non est , ut aetate nostra aliquod maris exteri dominium nobis obtrudi patiamur, utpote quibus palam constat . nullum hodie mare ab ullo possideri , certe Dropossessione habendum non ei Se , t lodad instar ejus nonnullis ingere labcuit ,
282쪽
In iure naturi et Gentiunt mih esse , quod obstet domiolo marisu ibi etiam in iure Rougano.
Grotium modo simpliciter negare, mare dominio subiici posse , modo id concedere de p. rrte maris, qua proximi, qua exteri es parte ni illam innia , te proprietatem in ea, sed imperium laro atur. Ex his cur nihil omnino videa-itur sit istere . iuuare illa sententia Grori placuerit . Excutit ntur eius rationes ab itire nati rati petitae. . t mare, quod omni us si sciat , propterea nequeat Occupari V pristiua communione recessum esse nece ita te imperant , di stilitate suadente . Utilitatem a Grot o minus recte transmitti, Mare magis esse utile si, hi soli pro let, quam si omnious. AE a Grotii ratiori reo maris non sit terminus, neque adeo dominium . Huic occurritur , di probatur eundem esse dominii terminum, qui possesionis , di celsis ille sit . Alia rursus rotii ratio , quod mare nequeat o sideri ob uxam e iis
in sub leni nati tram. Varie ea refutatisr, at posito destim in bus exemplo littora quo- qtte dici communia , nec tamen esse sine termino et e naturae agi rapidae e. De naturali commercioruni libertate facultate
transeundi qui dicunt i r nulla esse . Iu ure Gentium nihil quicquam reperiri quod ad ersetur ars dominio. Iteris Ro-χnani luctoritas an quatenus eieet alia C. Illius iurisconsultos passim ingeminare , mare esse commune . Loca Di
hanc remis suis e accip an Assertores dominii maritimi. Nobis ideri, non alia
ratione mare vocari commune quirim quod
scct spatum non erat vel possessum Veri mid esse de Oceano, di quomodo ii Carer
ἐE e dicatur mare in aetata JClopum no Prorum veru nu videri de metas Mediterraneo munibi di cubatis exl. n. C. de classi c. moVetur e removetur . Maris in ius proprium ad aliquem pertinere posse ex libris nostris prosatur . Etiam potiun et id agnoυisse , sed
mox varie tricatum esse . Occupatio nim, is di a poplito, a privato qui proceis dat . Littorum eandem feri qui e maris, causam . Neque haec communia appellari, quam quae ccispata non sunt . Psse tamen in dominiunt redigi , resista esse nonnunquam suae , lictores Osri de his dixerint , adferuntur, exponuntnr. Ut di qui ipsi ex condi Io tradidere de non impediendo maris risu, explicitis ciriscas e variis capitibus uris in . o.
ff. de acquir rer domin. l. r. n. q. l. q. I. l. q. . ne quid in loco pubi t. q. tali. i. g. f. de injur. l. I. i . ff. de flumin. c. rotium O
Interpretes tantium non Omnes perperans
ea intellexi se videri Posessionem di maris di littorum etiam jure Romano do. m nium unice dare, unice defendere. Ex
Basilicis illustratur l. I . O. . de
acq rer dom. Mendosam esse l. s. E. de usurp. c usuc. Haec re sitititii , iurem priesentem explicatur, di porro comis ponitur cum l. . . de divers. temp. praescript Epilogus de tantulo rei tantae compendio
NE cum turba nobis res sit, maris liberi patronum seligemus , quem potius quam Hugonem rotium gis in libello singulari , quem de libertate maris scripsit, simpliciter contendit , mare dominio subjici non posse,
nullae ibi ambages, nulla tricae Nonnihil tamen mutatus ab illo in opere de iure belli di pacis lib. 2. cap. q. S. largitur, naare occupari posse ab his, qui terras ad latus utrumque possident,
283쪽
dummodo non ita magna fit pars maris,
rum D deriso Sed quis illa in portionem definiverit L sunt haec incertari
forte ire et os e nisi redigantur ad regulas o quas de mari herris' proximo tradidimus cap. 2. Iterum ille maris exteri quoque partem occupari pos se concedit maritimo exercitu , qui clas se constat, sed partem untaxat, Wid non ut proprietas quaeratur, at sine proprietate imperium . Equidem non viisdem, cur si exigua maris Iars classe exigua queat occupari , cur, inquam major . pars moi possit occupari classe majori , atque ita pluribus classibus vel totum mare Mediterraneum : eadem sane duris ratio . quae illud suasit extoris silve, etiam hoc comprobat. Qirod atristem maris imperium a proprietate iistinctum introducat Giotius ere, jure nititur L quod sibi quisque homo constituit, alieno certe ab hoc quod occupantibus larga manu datum es a natura , receptum a Gentibus L confirma
tum a jure civili; notavimus ea de re aliquid cap. g. Videbatur e re sua imis perium aliquod admittere , ut in hunc Ordinem cogeret eleeum ibi id uersa
testimonia , quamvis inter ea sint, quae verum maris dominium luculenter satis exprimunt . Negat vero Troprietatem , ut defendat principia sua, quae eod. lib. cap. 2. mar , liber cap. I. de a comis munione maris exhibuerat , salva enim hac maris imperium aliquatenus salvum videri poterar, proprietas non poterat.
Atque illa principia ipse, ut par est,
repetit a ratione naturali , nam jus civile cujuscunque tandem Gentis 'nihil hie essicit. Mare , inqui C, ad quemvis usum omnibus sufficit, ad aquam hauriendam L ad piscatum , ad navigationem necessitas autem rerum dominia distinxit, cum una res cunctos exhibe.
re non possit et igitur omnia censenda sunt in pristina communione mansisse , quae ita comparata constat , ut semper usum sui praebere possint omnibus, ces
fiante tunc causa , ob qua ni a commuis
nione discessum est . Sed verum non est , jus occupandi a sola necessitate promanasse utilitas, utilitas, justi prope mater, aequi in ei vocanda est
in partes . Necessitas occupationem imperabat , utilitas suadebat ut ita quisque secundum naturae regulam occupasse videatur , quod sibi, neces sarium erat mutile. Utilitatis vero non una est species res communis promi-
scuta usu fere inutilis reddi potest , ut saepe accidi in mari piscationibus exhaustori quin si res communis utilitatem omnibus praestet perpetuam, praestabit tamen majorem, si propria est . Si mihi soli , verbi gratia, in hoc illove mari pilcari datum sit, magis utique erit utile , quam si inter ceteros, illa major utilitas , nunquam non expetitur, sic haberi potuit occupato mari . Q aemque commodi sui vel maxime satagere ex primis, quae dicuntur, naturalibus cap. I. eduximus illa persuadent , recte nos fieri locupletio. res cum alterius detrimento , dummodo ne cum alterius injuria. Denuo Grotius et At vero mare ociscupari nequit, utpote res non terminata , sine termino quis dominium statuerit Z non dicam , quae dixit in hanc rem de twod de dominio maris cap. r. Strauchius de imperio maris cap. a. praecipue et denus lib. I. maris l. cap. 2'. sed hoc velim observari, eundem ex sententia nostra esse dominii terminum , qui possessionis. Possessionis terminus quis esse videatur in partibus terrae proximis supra vidimus , ce
tu sane, definitus undiquaque quis autem sit in partibus exteris minus du-
284쪽
bitari potest . dum hunc indicat natu. alis detentio Cilla, quae per excubias
navaleis fit , incub alio perpetua , seu Quae vicem ejus obtinet , non interruispia navigatio per has , quas occupavi. Iniusta maris partes . Sed frustra simus, si nec mare, ut ipse ait, possideri qtieat
Dropter fluxam ejus, instabilem naturam . Nodus in cirpo i corporalia o sideri posse aiictor est Paulus in I. q. pr. b. de acq. vel miti posis 'est
omnino mare inter ea, quae tangere vel
tangi possunt . Quin ipsus admittit
maris parrem occupari posse , cum tamen nulla occupatio me arrepta posses sione procedat 3 eadem , quae in partibus , etiam in toto sit juris ratio Non igitur ferenda sunt . quae auctore Crotio nunc vulgo circumferuntur de natura maris variam mutabili semper; nam ea propter si dominium refutare decretum sit , rerum nostrarum bona
pars cito heu l nobis peribit . Et de . numinibus quid dicemus 3 ea in bonis populi esse facile dabit rotius , nec
minus facile , cursu haec celerrimo agitari serrique , imo vel pleraque maria eo nomine post se relinquere. Denique littorum eadem est , quae maris, causa,
si Ctos Romanos audias, ad quo ipse Grotius provocati communia igitur esto, statim videbimus . At quare quod in dominium redigi nequeant Mopivae forte, sine termino , ut mare nemo dicet . An quod possessionis capacia non sint obs ante scilicet eorum natura fluxa quoque, vaga nec Crotius hanc rationem in littoribus probaverit . Aliam nos dabimus, quae ipsammari conveniet , nec tamen occupationi possessioni ve erit impedimento . Rogo interea rationes illae facessant ut taliae , quas , ceu ex naturali jure, pro mari libero adferre placet de commerciorum libertate de' facultate
transeundi pro mare cuivis licit .
quae alia sunt sequioris notae . Sed ue
ro miror, cur non eodem acumine etiam
terram dominio subjici posse negent vel sane iter, viam, actum sine pactis stipulationibus per fundos omneis
omnibus permittant , ita quippe , abolitis tributis 3 vectigalibus , commerciorum libertas pateret latius latiusque, vel , ut verius dicam , ad simulacrum pris inae communionis res cyus esset composta . Haec visum est addere iis, quae longe lateque declamavit Seldenus
Proximum est, ut videamus de Gen. tium ureri nec de eo est etiam , quod laboremus . Ratio hic familiam ducit, S tantum abest , ut haec principiis nostris quicquam adversetur , uti conistra non aliud sit, quod me magis o Leat ' quanto nobis haec sit praesidio, satis puto me absolvisse . Populorum
autem consensum ab origine rerum , quam a m ribus accepimus , ad haec
usque tempora perpetuum bons an . tem adeo nobis passim suggessit expres.stque vel unus et lenus , ut verbum non amplius addam Succedat jus Romanum . Ejus auctoritas, fateor , non deciderit, quae juris Gentium iunt ' sed ecquis hominum neget , semper valuisse , hodieque plurimum valere testimonia eorum , qui
juris publici privatique consulti veram Philosophiam criptis dictisque consignarunt 3 absit, ut nos , qui jurii prudentiam profitemur . auctores nostros cum elwodo traducamus , vehit ius naturale ignorantes, vel cum et denota velut oscitanter tradentes, non solum quies ecepti mi Gentito per onm a fere secula moribus , sed etiam , quae inUicemsbi adversantur. Eorum memoria semis per nobis fuit , eritque , donec nos
erimus sanctas sed Angli illi dum
285쪽
non adsequuntur , quae nostri junt de communione maris , acerbius , ut fit, exagitant . Videamus , seu potius peris stringamus quaeque , neque enim nobis sedet sIuris os Oceanum plinis descendere
etesic, Sive aliis trita turpiter ire via. Est autem verissimum, jus Romanum, eum rerum divismnem riualitatem exsequitur, maris communionem identidem ingeminare in eo illustrando saepe totum esse . Ita Insilutio. s, ita Marcianus in I. E. . . . des er. diDis Naturali iure, inquit, innium communia sunt illa: aer aqua profluens mare , di per hoc littora maris . Mox idem in I. g. r. eod. de villis Waedificiis, bonumentis , quia nos sunt iuris Gentit in , sicut di mare Gemina sunt , quae de communione maris dixit Celsus in . . o. f. ne quid gii loco ubi. ., qui Seldeno maxime crucem figit , Ulpianus in . g. F. commvn praedior. Ig. It. . de iniuri Sunt talia in eandem sententiam , etiam apud uris Graeci consul-tOS, quae tamen nec conquiro , nec deis scribo, Interpretes , qui pro ingenio suo aliis quod maris dominium agnoscunt , o fendas hic incertos, quo se consilio sint expedituri . Alii mare , cum commune dicatur , ita hoc accipi volunt , qua sit commune sit Civium Romanorum ' alii usum maris communem admittunt, nec minus imperium alicujus populi ' alii mare esse quidem commune, sed quemadmodum Marcianus ait , iure nati rati , quo vel terram communem esse haud dissiculter concedunt alii JCtos veteres recte fronunciasse L at mores in h. T. m.
233 Gentium , ipsius Populi Remanita
sensim subegisse subtilitatem juris alii illorum auctoritates despicere alii sibi non liquere . Habent, leges rationes
que , quibus , ita ut credant L ab antismo suo impetrasse ferunt sed has adis scribereri, qui abusi sint, edocere cc pia vetat brevitas . Nos existimamus mare non aliam ob rem a JCtis nostris vocari uommune se quam quod illorum aevo maxima sui parte occupatum sossessumve non erat , imo forte nulla, si exterum spectes . Quod cum sit, ut es se mox dicam rectissim, illi mare
omnium hominum commune esse , matura omnibus f pater , dure naturali
piscationem est e liberam quae lalia sunt di eundem densum V etenim in mari nunquam occupat, durat in occupato ante, sed post possideri desito
redit illa naturae regula, occupanti cedere, ut haec supra monui . Nec interest,
vero in medio positum esse primum occupant L apparebit hoc , postquam dispexerimus, quo significatione auctores noustri inaris vocabulum efferret consueverint. Et quidem iubitari videtur non posse, quin maris appellatio, ad Oceanum pertineat, .vel maxime ad Oceanum , si non sit , quod addatur, apud Graecos Latinosque id venit usu se cum mare dicunt rem vastam atque infinitam Entelligunt Solum' Catullum audiamus, non ut nequitiae, sed ut rei latinae magistrum , is epigr. in Formia innum de mentula:
Mentula dabet uncta triginta iugera
prati, sit adraginta ,rυ CETERA SUNT
286쪽
suur tiis craesum superare potis triri qui saltu tot iam possideat 3 Prata, arυ , ingentis silvas, altusque paludesque que adi perboreos di MARE AD
Ita molleto apud Callimachii inversu , quem annotavit Isaacus ossius ad illa Catulli p. g r. sane quum Oceanus omnia maria interna magnitudine sua immensum superet , quum omnes fere omnium Principum terras ambiat, , ut verbo dicam , quum exr s Eoaeto sit mare, non est , cur eum a veterum I Ctorum mente secludamus Oceanus autem ille, ut jam sumus edocti, nec a Romani, nec ab aliis fuit occupatus unquam . nam tantae molis particulam Romani tenuerunt classe Britannica , sed nescio, an post Principem Trajanum ejus classis ulla quoque fiat mentio, quin nec foristasse sub eo : Priscus equidem Javoleis nus , qui tum vixit scripsitque . in . 6. q. ad Ctum Trebeli meminit archi guberni cujusdam ex classe Britanis nica, at ex acto , quod an sua , an Majorum memoria acciderit, incertum. Utque ita nec de Britannico freto ausim assirmare Romanam classem id nissedisse aevo JCtorum nostrorum , eorum rum certe, qui, ut plerique, post Tra-janum vixere: fac insederit , diss-λ tamen Oceanus recte dicetur comis
munis , potissima quippe ac fere omni sui parte non possessus . Fuit igitur communis , estque adhuc V erit de in .ceps . donec sit, qui eum occupare navibus poterit suis , Qquemadmodum de universo nemo id exspectet , ita de partibus quominus exspectari possit nulla est ratio. Sin vero credamus, auctores nostros, cum de mari loquuntur , Mediterrais neum intelligere , ut quod ipsis erat proximum , continuo suspicabimur, illa tempestate jam remisisse sollicitam ejus
maris custodiam, quam olim quaterna classe servabant Romani . Et , ut verum fatear , de classibus eorum in mari Mediterraneo perpetuis non meminime quicquam reperire apud rerum Romanarum Scriptores,GCtis nostris aequales , utique aequales Marciano, Ulpiano, qui illud de communione maris benedictum toties nobis prodiderunt, neque etiam apud posteriores de eo tempore id traditum recordor . Classes frumentarias in hune censum non refero , quidem alia fini navigarint , quam pos sidendo mari . Sub valente tamen in I. n. C. de classi c. memoratus classis Seleucena ad auxilium purgandi Orontis,
sed nunquid a sordibus, an a latrunculis maritimi in hoc proclivior sum . At vero de classibus maritimis nobis sermo est non de fluvialibus , flumina nostri non dixerunt communia , sed ais rei ad haec , cum possessio sit facti probandum esset , classem illam prope Seleuciam non tantum sub Valente exiscubasse, verum, sub Principibus, quorum aetate nostri de jure responderunt; vel sic , quamvis maritima classis
esset, una unius maris tuitio non prohiberet , quominus maris vir T TAM-To diceretur commune . Nomine quidem tenus dominium maris ab Romanis jactatum fuit aliquamdiu post mi sam maris possessionem , sed JCti nostri ubi id agunt, non adulatores se , a justitiae sacerdotes praestant bene scilicet gnari , possessionem Oceani nullam esse ' maris Mediterranei sua jam aetate remissam . Illorum exemplo nos , probe etiam gnari , nullum nunc
287쪽
a quoquam possideri mare hodieque
Sic satis constat ratio ejus, quod JCti
Romani junt de communione maris ,& simul constat , perperam id ita accipita ac si mare omnino non posset fieri proprium et plane enim eos aliter sapuisse vario argumento defendi potest. De dominio Romanorum maritimo qua publico , qua privato , etiam ex libris nostris , multa conquisivit Selde.
nus lib. I. mar. I. cap. 2d diris quae non repeto . nec opus est de eo amplius cavillari, cum adeo rotundum sit,
quod scribit Paulus in l. q. f. de injur.
Sane, inquit, SI MARI PROPRIUM IUS AD ALIQUEM PERTINEAT , uti possidetis interdictum ei co=npetit , si proh beatur ius suum exercere restioniam ad privatam iam catisam pertinet , non ad
publicam haec res. Et iam rotio is locus expressit confessionem de proprietate maris, qua occupari potest hoc. cupatum est. Rectissime , si non exciperet de nescio quibus maris particulis, quas occupationis duntaxat esse capaces sine populi suffragio decernit, si non promiscue adderet, in mari ociscupato usum tamen publicum impedienis dum non esse, utrumque , quamvis reor mereri mihi nequit probari , cur non illud, supra exposui , hoc quatenus verum sit vel esset videatur . n. continenti exponam . Interea liquet, jus proprium maris quaeri posse, neque adeo mare dici commune , quam cujus dominium quaesitum non est. Quaeritur autem dominium iis , quos ostendimus , modis , idque vel a populo vel a privato , ut sta populo mare occupetur, ad Rempublicam pertineat, si a privato, ad privatum . Unde s priva tus, verbi causa, partem maris aedificio suo occupet, ejus erit de ninus I pen.ss de rer divis non secus ac Lucullus ejus maris nactus est dominium , quod apud Neapolim ad villam suam admisisse vulgo est notum . Si populus occuperta mare erit publicum . . pem de utraque occupatione rem confecimus cap. g. s.
Atque ita hanc doctrinam esse constituendam clarebit exemplo littorum , quorum eadem, quae maris , causa est ut diximus dicit i. g. I. st . derer divis bonsentiunt aliae . Littora igitur sunt communia, vel, quod idem est, publica ure Gentium , non publica ure civitatis , non in patrimonio populi , ut docet Neratius in . g. pr.ss de acquir rer domin sed hoc non prohibere, quominus dominio subjiciantur , idem eod. loe observat his verbis: Nec dissimilis ccnditio eorum es, atquet piscium, ferarum , qui simul atque adprehensae sint, ne dubio ejus, in cum ius potesatem pervenerunt, domini sunt. Quapropter si quod littus occupem meum erit , cum alioquin , ex regula juris , meum esse non possit , quod in littore aedifico,in tamen utrumque mihi praestat certa juris ratiori maues ritas in . I. g. r. I. I. Apr. . de rem ditiis. Quemadmodum vero primvatus occupatione sibi subjicit littora , ita non est , cur populus eadem ratione subjicere nequeat. Exemplum sit it Populo Romano , qui mihi videtur ea littora occupasse , in quae colonos ad tuendas imperii oras misit , ut auctor
est Siculus Flaccus haec enim , i qua
praeter haec alia ratione occupata erant& possessa, non dubitem appellare littorata in quae Populus Romanus imperium habuit , quae propterea populi Romani esse aperte scribit Celsus in l. 3. pr. q. ne quid in loco pubi Celsus ille, in cujus sententia pervertenda tantum ,
288쪽
qui dissentiunt , operae posuere . Quod
autem veteres Prudente littora vocarintcsmmunia, non alia causa mihi factum videtur , quam quod maximam partem Occupata non essent , o di rex, si
alicubi ex Theophrasto Paulus nostersne dicam , praeteriisse non esse censendos, qui de imperio littorum .dominio id tradidere , quod retulimus referemus adhuc . Ceterum quod pleraque littora dixerim fuisse communia
Romanis non occupata , neminem offendet, qui animum ad amplitudinem Imperii Romani adverterit , raci verit, haec maris limina fere esse sterilia , cquae occupasse non erat tanti Mittusnrare quid sit, nemo et cit unus. Haec tandem de communione littorum obteris vatio si ad mare transferatur , confir-rnabit id , quod modo dicebam, mare commune esse, audire , quia aevo illorum , qui haec nobis suggerunt , subditum non fuit: nonnihil tamen ex eo vel tunc subdit una fuisse , publicum Populi Romani non negabit , qui a te terrae proximas Dossideri en .per,mper hoc dominio teneri haud inviis tus concedet . Loquor de terrari quae ipsa subdita est , cum satis it certum, nihil juris proprii in quemquam transilis re posse virtute littorum , quae ipsa adhuc communia , id est , in potestatem redacta non sunt. Si quod ergo mare vel littus a Populo Romano occupatum si , apparet hoc ejus populi esse , eoque non aliter fluminibus, ita in viis publicis obtinere Ulpianus ait in I. et g. r. . de dam voinfere .passim in hanc rem sunt titi. Pan declarum , ne quid in loco publico vel irinere frates de Cia pubIica , di quid in ea jacti m esse dicatur prae fuisminibus , ne quid in si mine publico ripave ejus fax , quo pejus inducili ,
Caliquot sequentes destque id perpetuo servandum i iis , quae usu civi,
talis publica sunt , ut alter alteri non noceat . Liviamvis , inquit Pomponius in . o. . de acq rer domin quod in Littore pi blico et in mari exstruxerimus, nostras fatri anne decretum Proetoris adhibendum es , ut id facere liceat, imo etiani manu prohibendus est, si CUM IN
Non Praetoris . sed Principis legendum esse miror in mentem venisse Bacho vioad Icaerae . in . . de rer divis.& miror quoque inventosta qui id probent . sed hoc jam non agimus . Id agi coni stat, in littore uel mari , clod populi Romani est, Praetoris partes ei. te cognoscere , si citra incommodum publicum recte aedificetur, palam quippe loquitur Pomponius de re publicata
non de re communi, ut rotius putabat cap. g. maris lib. in publico cavendum es , ne quid singulis obstet, ceteroquin si usus publicus impediret,sque deterior foret littoris marisve ulu etiam Ianu prohibendum esset is . I. O. . r. I I. q. . ne quid in loco pubI. Proinde qui usui publico officit in republica, qui me vetat piscari vel everticulum ducere in mari, quod est civitatis meae , rursus Pomponius , imo plerique per hi uenent, esse huic similem eum,
qui in publicum da Uare , vel in ca Dea publica sedere , vel in i o at o loco meisi e sedere, conterfari non patiatur, aut quis re mea . id est, cuiuslibet C pulo , siti me non permittat ' nam
hic injuriarum coneteniri potes , ut, commemorat Ulpianus in . g. huli. c. de iniur suo haec testimonio lucum lenter piosequens in l. 2. s.f. ne ut in loco ubi se quis, inquit ibi, in mari piscari aut naυigare prohibeatur, NON habebit interdi Ium , quemadmodum nec
289쪽
in publico balneo avare, aut In beatro Dee are arceatur. Sed omnibue his eas bus iniuriarum a Silo re utendum est hi in nec ei denegabitur ea actio , qui ante aedes meas vel ante praetorium meum piscari a me fuerit prohibitus d. l. 3. ult de in is r. nam in publico quum versetur , recte notat Ulpianus , nullo jure usurpari , ut liceat eum arcere amari proximo , a re civitatis publica Neque tamen haec in causta sunt, quominus qui civitati praesunt illud , cui imperant , mare ex iure dominii elo. centri, quominus conductori interdi ctum sit dandum , quidem vis ei proinhibenda est , quominus conductione sua fruatum, quemadmodum ex sua, veterum sententia haec narrat idem Ulpianus ira ult. Ex quibus intelligimus, id, quod de non impediendo usu publico professi
sunt auctores nostri, non pertinere vel ad civitates uel ad privatos, quibus jus proprium maris vel littoris occupati competit , sed duntaxat ad eos , quos re publica, tanquam publica, uti decet, non abuti, ut privata. In lacu,
qui domini mei est, alios piscari utique prohibere possum . l. g. in n. possum in mari, cujus jus proprium ad te pertinet , si quis jus meum
exercere me non sinat , ecce paratum
est, interdictum uti post idetis , quod
ut ad privatas causas accommodatum
est, ita 'ei causam meam tuebitur l. q. . eod. in mare , quod populi Itoniani est, molem mihi projicere non licet, si cui forte haec res nocitura et . a. g. ne quid in loco pubi nec vel quicquam facere in eo, inve litto.re , quo portus, statio, terve navigio deterius sit . I. O . . de sumin. in mari privato licebit procul dubio, Que ita illud actis in altum mollisbus operire , ut contracta pisces aequo.ra sentiant . De re sua ut quisque a. tuerit, ita jus esto, atque adeo si mihi placuerit eo aliove modo statuere de me , statuo citra alicujus injuriam,&, ut d N ita Praetor Romanus interdiis diis suis mihi praesto est. Sed ne longius abeam quaestionem juris Romani de dominio maris absol
vamus ea animadversione, quam attigi-mUS cap. I. nimirum etiam Ostire verum esse, possessionem littorum, atque ita maris, dominium unice dare, unice defendere deoque possessio praesen non est neque ius domini esse secundum ea quae hactenus disputaviamus Exemplo case in littore exstri
ctae post dirutet illustrat hoc . s.
I. cl. o. pr. θ. . rer didis nec aliis ter de aedificio I. Id. o. . de aeq.rer domin puta liscum que, diruto aedificio possidere desinimus, ad causam pristinam reverti, perindeque publicum esse , , ac si in eo nunquam aedificatum
Baslici lib. so tit. r. recte, et publicum verterent in . o. si vocabulo Glis, hoc enim ibi est publicum , non Z Ptoet et 8 . Eo, . Papinianus quoque, ut omnia dicam , ad hunc modum nos erudivit si si os . de sum usucap. Praescroti inquit Non eae possessionis ad obtinenda loca iuris Gentium publica concedi non solet, quod ita procedis es nisuis . scio junditus d , ut ,
quod in littore posuerat , aut dereliqHemrat ad Dium L alterius pinea eodem loco exstructo occupantis datam exceptionem
opponat . dic vulgo ei, itur in inter pungitur, sed constat nonnihil irbaium esse , restituendum forte si ita degas interpungasque s micari scio funditus
diruto , quod in littore Iosuerat ac ei, reliquerat , adscio alterius postea eodens Ioco exstrufio occupanti datam exceptio-
290쪽
Nein opponat Cujacius in comment ad h. l. legit: etiam: occupanti in i scio , in utrumque ante cujacium seditiones
habuere vel Roberti Stephani Et
risiensis anni Mioxxxvii cetera ple alii que non satis videntur adsecuti. Id autem agit Papinianus ut loca Communia vel quod ille ait, tantundem est, iuris Gentium sublicae non quaeri probet praesta iptione , utpote , si recte interpretamur, supervacanea nam simulae quis ea occupavit , continuo sua se .cit ex eodem jure Gentium in jus civile transcriptori mino sit exemplo edisserit alterum , quod repraesentavimus eum laesentit o qui in ditiore aedificium exstruit m loco quo alius
exstruxerat, sed diri erat, tribuens occupanti datam excepione, hoc est defensionem , quae ut occupationis damtur ad tuendum posse forem in dominio iure Gentium quaesito alterum est:
vel si suis, quod in fluminis sublici diverticulo solus pluribus annis piscatus
stri: alterum eodem iure ut 'ob beat. Ex eo. OOd primum proposuerat, a p.
pares agi de eo , qui in piscatione non est , malium , sed nullo jure , submois tum vult d periit ejus pos emori seriit ejus jus,& patet cunctis piscatio Conistra Nero des u. . . de diversa temp. praescript quae in primis solet committi cum l. s. agitur de re qui reapse adhuc in piscatione est in alium eo juret uti prohibet esse , quia ejus, utpote possidentis, melior est conis ditio . animadveterunt sil Interpretes
vetusti, ex recentioribus Duarenus , Cujacius, Donellus, Grotius. Haec sunt, quae DE DOMINI MARI sindicare potius , quam commentari viis sum fuit Singularis, qua utimur, sententia , ubertas argumenti grandes turbae, quas de eo dederunt Viri docti, spissius volumen videbantur postulare,
sed remota ambitione susticia dixisse forte absolvisse, quod res est.