장음표시 사용
371쪽
At aluo adbhic annis ederein observationum iuris Roma. ni libros quatuor posteriores , signiscabanis , me tunc fatis
dedisse iurisprudentiae Romanae, di animum esse , si quid in
posterum molirer , transire ab his , quae in solis fere Ctorum Cathedris agiιntur , ad ea , quae tu Confictoriis Principum , vel auditoriis Iudicum tractari solent suare tunc dem dedi, me,
si quid vitast peresset id es impensurum iuri publico et patrio. Non quod constituissem dolare commentarios iuris publici upatri , se plurima essent dicenda . quae ab aliis iam dicta sunt prius , sedetio animus esset seligere, excutere illus res aliquot quaestiones , qui di prodessedi delectare possent . Ex parte nunc dem datam libero , exorsus a iure publico . ecce enim hic habes quaestionum juris publici libro duos , quorum alter est de reis bus bellicis , alter de rebus varii argumenti . Et cum ii s publicum bifariam eiscipiatum, et de eo iure , quod , ratione magistras inter Gentes obtinet , vel de eo, quod ad administratiouem cuti que civitatis perti nem, hie quiritiones utrumque comple: Zunti C. Sic autem in his sum versatus, ut muli quotidiana me magis habuerint sollicitum , utque in inniendis controversis rationi, fanae , inqltam , rati ni primas tribuerim . Addidi deinde ad a Gentium , Ordinum nostrorum edicta decreta, saepe di exempla , quae hic, alibi Gentium ex lant , quia ius publicum etiam exemplis se solet tueri, di de mulis modes ivi in consiliiιm. Ut vero , qui hic ago , ad omnes ubique ciυitates pertinere possunt , ita cum maxime pertinent ad empublicam foederati elati, nulla enim quaestio es , quet
non eo referatum, nulia , ad quam non attuli leges , ea de re latas per omneg
atates no irae Reipublicae , ab ipsis eius incunabtilis ad nos, a Dute tempora Singulis sit aestio ilibus sententiam meam a cripsi , idque liberum esse ex se madita in
libera praesertim Republicata rudens tamen eam omisi in his , quae ad meam aetatem propius accedebant, ne me in idiae exponerem , nedes usquam , adhuc vita,
auctoritatem, si forte ab eo dissentirem , viderer oppugnare . Ulto onagis abstinuia sententia dicenda os ea occurrerent, de quibus adhuc sub iudice lis es , nolui en in ne cui res fit praeiudiciori sententia mea definire, quae nondum desia ita sunt. Ubi do Dominio eminent , ubi de aliis ago, passim id observabis. suo ad causas praeteritas ut que sentire , quae velis , di quae sentias , dicere
licet , eamque libertatem nenno cuiqtiam hominu nn negaverit . Scio non semper Odinibus foederati De ii, vel etiam ordinibus singularum ProCinc arum , idem in iuris Publici prudentia , quod nihi sedet saepe me id esse profestim
sed in his , quae ex sola ratione inniuntur , non semper aequum videtur Titiori quod videtur Maeviori suum hic cuique iudicium est , cum cuique placeat sua ratio. in nec las Ordines semper una eademque sententia usi sunt , nunc hoc , nunc aliud rursus placu in his , iud sequendi m videatur , libera cuiusque es elictio sit amvis autem omniunt eruis publicarum interesset , ne in causis juris Publici aliud atque aliud placeret , atque huc varietas Principibus exteris bilem
372쪽
lein ioυeret , ns V. tamen adeo beata est , vel unt tuam fuli , hi semper di tibi quo id obii te, posit. Ea sane Reipublicae nos, et ratii es , ut mei abra , ex est
bus Ordini in Couogia consant , in teinpus mutentur . O mutatis me libro ecquis
mirabitur etiana sententias mutari Z Ipse Curiae Supretiam , quae dice sacra ius di- eunt , quamDis e formula iurisiurandi teneantur legibus . de una tamen eademisque quaesione , qui e meri iuris es, sepe aliud atque alitι iudicant , etiam me nisjri, ut ita parte mutatis, possisnt enim , qui minus ante supuerunt, respiscere, poros prior sententia memoria accidisse in quiesione . quie in utramque aptem recte defendi ur, potes nunc haec lex, minc alia imagis peris idereri possunt, alia ivis
cidere, te et L. ON O Nn remor .
nuen integris ni esset ab ea dissentire, non equidem in acro . quod ex ea aue oritate mutendum es , sic enim utimur iure consituto , sed ubi duntaxat quaeritur , ut fere hic quaerimus , quid sola ratione consis tari aequius melius sit , quid c um siluere optimum esset , se de iure constituendo ageretur t lla ultoris ni hominimu ructoritas ibi Galet, satio repugnet . Non rotius , non uisu ormes , non uis
te retra, qui in trumque OLimentati sunt , me contaicerint , s non conti cerit
alio, quae tu is re Gentium definiendo sere utramque pagi rin facit . In Veseristio caue oritatibus coacer audis fere abstinuerim , si di culter altoquin artire; nole potuissem implere di onerare hos Ithnius . . e quidem rotio di Fufendorsos es monit nubentinc avita sed non alia ratione , quam quod . ii in iure publico principati m eteneant , di alio; uni omniuin familian ducant , lentio fere praeteritis in norium Gentium mi pretibus . Ab utriusque tamen sententia receis . ubi ipsarat o videbatur recedere. Hanc priaecipi. in consilium adbibui ni illa ineat, .:rihil Cicerit in omni quaesioue 'ir sipublici Attamen ore intepcedo, quominus rationistiset accedere ictoritas , quae rations pondus addat , sed hunc malim arcesere a perpetua consuete diu hoc illoυe modo paciscendi inter Gentes ab exemplis , hic illic frequentatis , qua ha resimois at o veteris Liuius Poetae et hetoris , qua Graeci , qua Latinita ne exi, illi
sunt pessi vii tiris publici et seri . . Ad mentandam resditionem haec magis pertiis
nent, quam ad conciliandae auctoritatem iuri publico . Plus me moυ et uectoritas
eortini, citii , in nedia luce ho ni tism versati , ad Neinpublicatu adhi.entur ab exemplis, quae inciderit tit, didicerunt spere . Hi pacta Gentium , ex usu Gentium, folent componerea non quod illoruiu auctoritati sue ratione assurgam et sed quod, libi ratio sufragatur , illis plus eribtiam , tuam aliquot Poetis vel Rhetoribus. Vetera exeZipla, vetera Gentium Pacla, qui apud Hi oricos, Graecos, Latinor, exsant habent sane suum pretium, sed et mores Gentium mutautum, misistatur ius Gentium . Ratio equidem semper es eadem sed ubi haec ambigi a se, ut saepe es in utravique parte: , ex perpetuo fere usu ius Gentium miniandum est. Plurima olim iuris Gentium fuerunt, ctae nunc non fiunt , ut es in Natibabitione Pastorum , etiamsi ex mandato Principis initi fuerit . iacitque inde es , quod
exempla , hod acta Gentium, quihus hic ter mali erimia proinere ex recentiori,quc in cntiquiori memoriari quia enim , t e hic scribo, ad sum pertinere volui maior ratio erat haben a Uri , quam veteris a P. Noli omnia quidem Cian u/u
cientum acta excivit, nam id nimiae , iligentiae esset, sed ex is, aettuli, sat s
373쪽
fatis intelliges , ecquia Cargument C, quae tracto , pler que Populli Europaeis
placuerit Habes , qua mente accei erim ad ius publicet in rec eri an ecus publici se dici erit.. tector tates , qu bus usus tim, addidi, quia nolebam mihi fine ponsores edi addidi, loca , ubi exsae aut , sed ea fere reieci ad calcem cujusque et me, ne
Lectori in morarentur . Huae uoique ex labant, di tιiυis ad manum erant, indicare
supertacuum duxi . his sum vitet: 'ma' Historie , ejusque Herstet de Leeuis io . earumque ditionum Tomos, paginas allega dira Libros ulgatos dictori mo Decretorum , vulgo et Groo Placa at-Boeta, simpliciter indicaυ hoe signo Plac adiecitque numeri significant Tomum , Librum, Titulum , artem , di cuiusque partis singularem Numerum, Sed in omnibus Tomis , qui di in uno eodet,.que non semper dis in ectiones bi constant, aliquando partes, aliquando partium numeri om ttuntur, aliqttando et .am Tituli In omo, rursus nihil habes , quam Libro di Titulos, omissis numeris , unde ad paginas indicandas recurrendum fuit .
, di in Appeiadice Tomi f. tibi nuua alia fere disinctio est . Sed qui hos Liabros solent versare, satis intelligent , quid bi velint numeri , sngulis Tomis alfcripti, etiam non intelligant , it ipse non intelligo , ii in adhibendis simes ovibus tantum Caria Verint Editores . Magis quidem commodum fuisset cujusque Tomi paginas adducere, sed si resectis supersu ista, his , tiae bis temo totidem verbis repetita sunt, ipsa quoque eorum Librorum edit o repeteretur , intervae inas utique utriusque ditionis non con Leniret . Edic a Ordinum ollandi eri Placatenvan ollanx, Amser una edita anno hos se indicavi lac bioli de Senteniselen an de Hooge en Provinciale Rade, Potterdam apud Neranum I 662, appella Di decisiones mixtas , hoc indies , decis mixt. et Repertorium an de Placate , ber ostende ter rime an de Hove an ollan , se exhibui Re per t. Cur Holi di , ubi sermo erat de Ediectis Ordinum Generalium . Repert Ordd. Gener De Papega a of et Formulier-boe ita notavi Formul quod Formula.
rium fuscat . De Holland sche Consultati e en Ad visen ita descripse Consi LHωll vel Consil. H. en et ede elandi cli. Ad vis-boeli ita Consit Belg. De Conisii l. . Resiqua scribendi compendia nenio C , qui non intellexerit. Attuli aliquanisaeo dic ecreta Ordinum , qu alia nonntilla , quae Libris , nunc editis , nondum inserta sunt, di tunc proυocausin fuit ad acta ordinum , vel ad colis Icctanea mea , in quibus exstabant. Usus sum de Res diuti en an Considerati teneyde an de it , in festo editis anno Id 2 ejusque ditionis paginas reperies suo autem verba quaedam edictorum et decretorum non expresserim Lingua Latiisna, sed propria, Delgarum vernaculari non alia fere causa factum putari qua in quod de sensis ebrum non usquequaque conflaret , quodque adeo maluerim ea eis croris arbitrio relinqMere , quam mea versione definire , ecquis eorum sensus esset. Tun tu es , quod scire ma sorte intereant. His itaque Lale.
375쪽
Desnitio eui , iisque explicatio.
XIME U Divi , per genus posterius intellexit bellum . non qUOd bellum ita definire voluerit , ut eum voluisse censet rotius de iure belli pacis lib. I. cap. I. num. I. nam imperfecta esset ea definitio , non secus atque imperfecta est alia Alberici Gentilis lib. I. de iure belli cap. a. qui bellum esse ait , publicori m armorum uis 'cm contentionem . Utramque definitio, , , quam vi prima prob tu Grotio, m 'et tamen esse persestam , intelliges ex ea , quam ple addo, Coinnes, nisi fallor, belli numeros implet Lelltimes eorum , qui tua potesatis si ni iuris sui persequetuit ergori conceitatio per vim hel dolum . Videamus singula . Ait definitiori eorum , qui suae potem satis sunt. Sive nempe Gentium , sives noulorum hominum , ubi nulla est Civitas isdem quippe tunc utraque sunt,
neque , quod singulorum hominum est recte dixeris privatum bellum, quia privatum nihil est, nisi ratione publici quod . ubi Civitas non est , nullum est . Hoc bellum singulorum in Civi. tale cessat ideo si debitori meo qui mihi decem debet , decem extorsero , incido in Legem Iuliam de vi privata , quia non solum vis est , si homines vulnerentur, sed riunc, quoties quis id , quod deberi sibi putat , non per judieem reposcit . . q. ad leg. Jul de vi priυata. Ait definitio , iuris sui persequendi ergo . Scilicet nostri defendendi vel re cuperandi causa , sola belli ratio est sed cave existimes , belli finem esse Gens , quae Genti injuriam intulit , cipsa , tam ne ejus imperium Gentiri
376쪽
injuriam pastae , in commissum videtur cadere . Is certe belli finis est , si ita
videatur Genti, injuriam passae , neque enim ubi haec recuperavit tantum , quantum alia ademerat , bellum cessat , vel ces are debet . Ad Principem, contra quem bellum gerimus, universa Respublica pertinet, tam personae , quam res
sicuti igitur debitorem nostrum rannis ni ejus bona egigimus , ita, in bello Principem universam ejus Remis publicam . Debitorem quidem non ultra exigimus, quam nobis debetur , sed in bello, dissoluto quodammodo generis humani foedere , ad hostem es usque omnia subigenda accingimur , Occupando omne id jus , quod ipse Princeps in Rem pablicam eam habuit, hoc est, omnium hominum rerumque , qui quaeve in ea Republica sunt , dominium et generalis nempe belli condit sest, ut ad mensuram non geratur. Dixi , concertatio . Quo verbo non
duntaxat certandi actum significamus sed, ipsum belli statum, re etaim expressa facile qualitas sequitur. Sic JCti, cum servitutern definiunt , non solam actionem , qua liberi homines alterius imperio subjiciuntur,intelligunt, sedi ipsam conditionem .statum servitutis . Etiam Grotius id animadvertit in definitione belli quam ipse ex Cicerone suam secit.
Dixi, per v m. Non per vim ius ans
omnis enim vis in bello justa est , si me audias ideo justa , cum liceat
hostem opprimere , etiam inermem cum liceat veneno , cum liceat percus
fore immi igne factitio , quem tu habes , mille forte non habet . denique cum liceat, ut uno verbo dicam, quomodocunque libuerit. Scio Grorium de veneno contradicere de ii, re belli
pacis lib. . cap. q. inter percussorem distinguere ibidem 18 Sc o Zoucheum, ut nihil fere solet ipse definire , animi quoque dubium haerere
s. u. Sed si rationem , iuris Gen. tium magistram, sequamur , in hostes , qua ii istes, omnia licet Bellum alicuis acimus, quia putamus , eum, per injuriam nobis illa tam , sui suorum qua perniciem me Criste, isque armorum nostrorum sinis est . quem , qua forma
adsequaris , quid reser 8 Ne judicem injustum dicas , qui ad mortem annis
natum , licet vinctum Sc inermem , a cainifice gladiato jubet necari , nam si damnatum solvas ar ne sique , iam erit fortitudinis fortuna que periculum , non
injuriae factae punitio . Quin si putes te vi sola uti posse , qua hostis tuus utitur , simul putabis , ejusdem juris
esse eum , cujus tu es , c tamen ob
injuriam , quam tibi fecit , eum debellare constituisti . Hostis tuus apud te damnati loco est , cita tu quoque apud hostem tuto , sed apud tertium
utrius iae amicum , par utriusque causa
est, x ambo estis ulli Ne itidem dolii, in definiendo bello excipere volui cum nihil omnino intersit dolo an virtute des h isteni agas. Alii aliter sapiunt. Si auctoritates si exemi)l in utramqi: partem desideres, magno numero suggeret Grorius de iure belli di pacis lib. q. cap. I. 6. seqq. Ego omn' dolum permitto, sola perfidia exceptari non ut d contra
hostem non quodlibet liceat, sed quod deda a quatenus data est,' ,s is esse desinat. Et si an cum ratio belli omnem perdendi hostis io tum probet , cur dolo faciendo se opponant tot auctoritates et exempla, non alix causa es quam quod justita a m , de qua sola nos i aerimus
cum animi magnitudii die , montiun tam
in bellis frequentari solita, pelli ne confundant a in Scriptores, quam ipsi leuli utas Justitia in bello omnino ne
377쪽
cessaria est , an ii ni vero magnitudo amera voluntate proficiscitur . Issa hostem perdi sinit quocunque modo , haec quodcunque sibi adrogat fieri vult in propria causa , hosti concedit in sua ac fere bellum geri desiderat , quemadmodum duella , olim in nonnullis Civitatibus recepta Justitia permittit plures habere milites , permittit calia. rum machinarum igniumque usum quam habent hostes , animi magnitudo non permittit. Iustitia omnem dolum exceptari ut dixi , perfidia , admittit animi magnitudo non admittit , f)rte
ne tunc quidem, cum eo utatur hostis, dolo enim uti mettientis est , animus ver magnus nunquam metuit. Ad iustitiam pertinet, quod Augustinus dixit quiae P. O. uJostiam . Cum tu ium bellum suscipitur , vi aperta uenet quis aut ex in diis, nihil ad u litiam lateres. Vides , de iistitia sermonem elle . Ad animi magnitudinem refero, quod onis sules Romani ad Regem Pyrrhum scribunt apud Gellium lib. . cap. S. IV
his non placet pretio , aut r.em O , Di
dolis pugilare. Saepem aliae Gentes animi magnitudinem praetulerunt Iustitiae,
saepe Chanc illi , quin ip quoque
Romani nunc has , nunc illas partes sequuti sunt . Si ita , ut modo dicebam , concilies ausi oritates exempla nihil erit pugnae in modo pugnae, inodo memineris justitiam exigi posse , antiri magnitudinem non aeque
sunt , ut bellum sit legitimum
vas i det siderant , interque ea , ut bel-Iuin publice tenuia cietur aut redicto
in hanc rem proposito , aut Feciali mire . Atque ea sententia moribus Gentium , certe Europalarum, recepta creditur . Sane , priusquam manu ferro res agatur , petendum , quod nobis abest aut abesse querimur , se ans Sta duntaxat petitione, eaque negata, citra indictionem uim inferre liceat , hoc est , de quo quaeritur non licere
existimat Albericus Gentilis de jure
bell. lib. 2. cap. I. publice enim renunciandum esse amicitiae, ne clam res agatur. Jure quidem Naturae nulla est indicendi belli necessitas , ut fro-tius consentit magni operis lib. g. cap. g. f. num. I. eo referens testimonia,
quae sine indi Stione Ulla esse justa
Pronunciant , at vero jure Gentium interpellationem defrde eat , qua constet alio modo feri nequire , ut nostrum adit nobis : debitum consequam ibidem M. 2. De publica de nunciatio ne haec addens, cap. II. ut certo consaret, non Pr Dato usu sed voluntate uir u Aque Populi , aut Populi Capitum geri bellum . Et sic quoque , tanquam ex
jure Gentium , respondet Pulandor de iure natur di Gent. lib. S. cap. 6. p. di I s. iube de iure ciυitatis lib.
S. ef . . cap. num. T. eadem ulUS ratione , qua utitur rotius . Non desunt tamen , qui exceptiones quasdam
addunt, ut ple ille Gentilis d. lib. 2 cap. a. reoticheus de iure fecta l. part.2. feci . o. quaest. I. Quin Joannes Nicolaus Hertius in adnot. ad uisenis dorsium, lib. 8. cap. 6. f. non negat quidem , indictionem belli in mores
Gentium transivisse, at putat, OS Oin res vim obligandi non habere, nec alia ter habendos , qui eos negligunt, quam ne censeantur inter Gentes, quas moratiores dicimus.
Christianus Thomasius sani judicii homo, ad Huberum de iure cloitatis .
378쪽
nutu. belli indis ionem necte mihi videtur referre ad sola ossicia tum anitatis que praestanda mem, unus cogi potest , opportune , rogat , quid
intersit qui es inquam interfuerit inter bellum indiectum es et non indictum hujus , an illius aliud unquam jus suerit Quare negat, ad blum jus
Naturae pertinere, quod ex Dione Chrysostomoe adducit Grotius uum. I. pleraque deli, sine cies inciatione suis scipiuntur , mora ad Ius Gentium ipse refert mox superdicit: digna res quaesto ut peculiari Dissertatione latius
Ego ei explicandae non petati arem Dissertationem, sed hoc Caput destinavi.
Puto autem , nullam esse rationem
quae indictionem belli exit it , atque adeo esse ex iis, quae recte praestantur, sed nullo jure petuntur. Poteist bellum incipere ab indictione , at etiam potest a vi mutua . Id videntur sonis care ordines Generales, cum T. Jan Uar. 166s edixerunt naves nostras ab Anglis captos, posse vindicare quia captae erant ante indictionem belli aut vim a Deleis II itam . Sed Cpotest bellum re et incipere a negata petitione , quid enim a vi distat negata petitio Peti oportere , quod nobis debetur , ad summum concedo , sed non aeque ut additis belli minis , aut ipsa indictione petatur . Quod rotius de interpellatione dixit , ad otiam petitionem referre pos es, sed non potes, quod mox dixit de publica de nunciatione . illius tamen caliorum praejuciciis
quamvis alla ratione defenclantur, res,
alioquin liquida, obscurior est e coepit Constare autem debebat , ubi judicia cessant , ut cessant inter Principes quemque recte posse manu repetere rem suam , quam alius ei nullo jure abstulit . negat restituere scio si sit indictio belli non pendet nisi a voluntate ejus, qui indicit, aut est solemnitas quaedam , quae non nisi conventio.ne , quae inter Gentes nulla est , introis duci potuit. Attamen maioris animi Principes Populique , ut vi manifesta honestius Wgloriosius vincantri bella , nisi indicta, non facile gerunt . Repetenda hic
est animi mognitudinis, justitiae distinctio , de qua dixi capite proxini C. haec, sine indictione vim permittit
illa animosius expendit innia , neqUe satis gloriosum existimat hostem inermem atque imparatum opprimereri censet indignum , eos forte , qui fide pacis publicae ad nos advenereri illa nulla ipso tum culpa , repente sublata mox adgredi spoliare . Unde Polybius lib. I g. cop. i. belli indicendi morem , quem peculiarem Achaei, Romani habebant, inpense laudat, quemadmodum claudat , quod in bello a dolo insidiis abstinuerunti sed utraque laus ad animi magnitudinem pertinet . De Achaeis addit Polybius
d. cap. I. eo etiam locum pugnae s
litos constituere , plane ut tantiquos quosdam ollandia Comites, bella gesturos , legimus , non duntaxat ea inis dixi fieri se pugnae locum S tempus condixisse. Hanc condissionem ut iisque nece stariam non es e etiam Grotius consentit lib. . de iure belli pacis cap. q. II. tamen in dic ionem ipse urget , atque si neces aria esset Di fierentiae rationem si quaeras , non habebis aliam , quam quod in Europa nunc locus, tempus pugnae constitui non oleant. Ex quo apparet, rotium
libros tuos ure belli ac pacis non
379쪽
ic sci ipsisse de jure Gentium universori tiam potius de moribus , apud plerasque Gentes Europaeas receptis , quitan e moras jus Gentium non constituunt , Ut ipse rotius nos docet ejus det operis lib. 2. cap. I. num. I. r. Sed , ut in hoc argu nrent , ita D saepe alias ex solis mori us ius Gentium effecit,' ideo , ubi nores dis crepant , vix quicquam ausus est defi
Ex eo antem , quod Polybius dixit, Achaeorum Romanorum propriam laudem esse , bellam indicereri satis intelligimus , non tantum jure Naturae , sed moribus Gentium verissimum esse ,
quod edictat apud Diorem Chrysopomum , bella indicta , T τλε Toc titplurimum . Sane , exceptis Achaeis j Romanis, apud ceteras Gentes non seque frequentabatur indictio : Reque enim
alii Giaeci adversus Graecos aut Barbaros bellum gesturiri aut hi ad vellus il-Jos , bellum publice edicebant . Quin nec Judaeos , ex ardato Dei olim pugnantes, bellum hostibus suis indixisse legimus . Sed neque Maccdores , qui tanta cum gloria Persarum Imperium deleverunt, ulla belli indissione si sunt. Et iam hodie , quantum comperita belli indistione non utuntur nisi Gentes Europae seri neqUe m ne tamen , neque tim- seri, Utuntur autem ad exemplum Romanorum , On aliam sortes causem,
quam quod ab his sere proces ei in C. Tanta certe Romanorum digrat: nuit
apud Populos Europa OS , Ut TCnitanis tum eorum leges, sed, mores receperint, quamvis eorum mores fuerint di. recti a moribus reliquarum Genti Lm
ut est mos indicendi belli, de quo Lncrgimus . Quare , si quis Princeps in
Europa, ut superio ii seculo contra Germanos Gustavus Adolphus , sine indictione bellum gerat ' contrae vulgarem
Euiopa arum Centium morem gerere credendus est , scd contra jus Gentium gerere, eorum tantum est dicere , qui , quod domi suae ei servate vident, Ubi que locorum legem es e putant Sed excutiamus rationem , cujus tanta vis est in jure Gentium definiendos.
Haec titem, ut modo dicebam , non alias solemnitates desiderat , quam ut amice repetamus , quod nobis manu ademtum est quin forte nec amicae repetitio desiderabit tir , quia vim vi repellere omnes leges Omnia Cue jura peris mittunt , ne scio, an ullas solemnitates , quibus vis repellatur, jus Gentium noverit Sed largiamur, inter bonos benes gier Cportere , repetitionem desiderari, an ea negatari vim mutuani fieri
vetabis 8 ego non veto , sed vetat Giotius, vetant alii , nisi praecessierit indictio . Rationes autem , Libis vulgo
defendunt necessitatem indicendi belli oppido sunt inutiae . Quam dedit Cenistilis improbavit ipse rotius d. b. q. cap. g. II. ipse vero aliam dedit , quam supra repraesentavi , sed si non
deteriorem deterrimam certe. An , si
inter Principes, absque praevia indi Elione , vi armata agatur , ubi t. ibimus
utriusque Principis voluntate bellum geri si non dubitemus , cui bono indicito utique certo conflat, quod publice agitur . Quare haec ratio ron est Ac tamen ea e fungi maluit rotius quam necessitatem indictionis palam arcessere ab co quod plures Europae indictionem est recessariam crederent . satis gnarus , inde jus Gentium non es
fci . Ratio , ipsa, inquam , rati , u- iis Genti cm cst animarim , si de ea cis putes, nihil omnino est , quod indictionem urgeat , sed plura , quae dixi,
Urgent , ne recessariam putemus.
Sed quidni quaedam addam de moribus eritium , etiam auropaearum , si vel
380쪽
vel iis solis res es et definienda 3 veteris quider aevi exempla commemorare
infinitum est et Bellum illud internecimi, quod inter Hispanos, Belgas
scedernos a condita eorum Repul)lica
ad annum 6 3. gestum est , coepit avi mutua, absque ulla indictione An,
o uod indictum non sit, dubitabis de jure ejus belli . de jure victoriae , de jure pacis , anno Io 8 sequutae ego
non dubito . Sed alui videtur sed ille ordinibus ollandiae , cum . Mart. Io oo edixerint, a domi in is navium , quas in Hispania Philippus III anno a Sy8. publicaverat, daretur vindicario, quod , cum antea Belgae libere in Hispaniam comi meassent , nuda de nunciatione praece sente, naves illae essent publicatae . Si me hujus disti patronum quaera , non invenies : quis enim jure ab Hispaniarum Rege desideraverit ut ipse bellum indiceret , utpote cui Belgae ab anno IIS I non destiterant bellum palam facere nam a vi Vt uaxecte incipit bellum , ne nil de aliis dicam , quae forte hic incidebant , ob quae indictionem non esse necessariam JCti consentiunt apud Zouchetim de iure fecta l. part et fere. IO. quae P. I.
Deinde ordines Hollandia a junt in prefationem in ip s. ed et antea liberam fuisse Belgatum in Hispania commercium, ante annum nempe IS 'S.
Sed id verum esse , neque potui animadvertere , neque , si sit , ad causae justitiam quicquam pertinet , que in admodum mox dicam . Ut , si ita commeaverint, mercati sint Belgae , precario vel per Magistratuum negligentiam potius commeaverint' mercati sint, quam jure belli In praefatione sane
s ranus Comes ex sententia ordinum Generalium, eorum que Consiliariorum commercia Belgarum foederatorum cum Hispanis vetuit , continetur. Hispaniarum Regem in Hii pania, Lysitania naves Belgarum jam tunc publicasse Et in D. d. edicti istis ut, in alio edidi 18. Jul 1 386. omne cum Hispanis commercium vetuit Leyces ranus . Id quidem in , i. edicti . Aug. 1386. restrinxit ad loca Belgi , quae tenebat Hispanus, permisso sic in ipsam Hispaniam commercio, sed non alia de
causa, quam ad utilitatem mercantium Batavorum quod jus belli non mutat, nec mutare potuit sine conlens Hilpa.
in si indictio fuisset necessariari
Belgis ad evitandam navium publicationeti nihil omnino profuisset . Quid enim si Hispanus eo anno id se S. solem inniter bellum indigisset Belgis mox eorum naves publicallet g eodem forte die J jure belli hoc potuit neque enim vel Belgae vel alii Principes , cum bellum subito exarsit hostium suorum tu
ditis solent derivinciare , ut re sua , alioquin publicandas . avehant. Nemo id desideraverit , imo contra respondet Tryphoninus in I. r. r. . de capi. postim re Ders. Atque ita omnes Genistes observant , nisi expresse aliter a.
ctum sit , ut aliquando pacisci solent . Ecce exempla aliquot ejusmodi Pacto. rum . In foederis trecht cum Muyd. oeesp. I. Iul. I 63. lam cui tris . pacem illam duraturam I .
intra quos i . dies subditis earum Urbium liceret te suaque bona ex hostium potestate subducere. In hoo pacis in