장음표시 사용
361쪽
tendisse dicuntur formiui lib. I. cap. I. p. m. 2S etiam Irorogationes in Curiam Hollandi facta, Zelandum tamen id curiam revocari non posse quod quid sibi velit, non fatis intelligo, qui nisi duo Zelandi eidem quoris dictioni subsint o prorogarionem jam concessera con entioDis inter uis Iandos Zelandosque inui redop. ut in , iisdem verbis o concedit Is conventionis Inter reo dem anni ri 6 Et generaliter dicendum est , si non sit lex,
quae prohibeat , omnem pio rogationem permitti . Prohibet d. cap. 2. ideo sequendum res ex ratione juris alioquin haud irnmerito displicet Hilligero
Donetita enuci h lib. I T. cap. IO. sit. I. Lex Hollandica etiae prohiberi prorogationem in causa assecurationis g. ampliat dorm. utriusque Curia sed reis Et ante eam legem Senatus, Supremus censuit, etiam durisdictionem in ea causa prorogari posseris ut est apud formu-
arium lib. I. cap. I. p. m. 26. quam
vis jam anno a Tig. lege sim perfectari Arnisterilam menses sit impedire fuerint conati citi, fere assentior, Hilligero
optimis rationibus iis putant , etia in studiosos renunciaret posse tori Acadenaici privilegio , quamvis non nesciam,
tantum non omne. Interpretes contra
dicere, meorum sententiam obtinuisse, cum Academicus Auida, iei densis in Curiam Hollandiae prorogasset , Ut naris rat an Leeuvie ad Peckium de arres csp. 2. p. m. 23 S. Integris libellis ante aliquot annos ea quaestio agitata est. Hollandiae ordines iecreto a g. Mart.
rem ita temperaria iuri majores AS annis possent ii risdictionem irorogare in alium judicem intra Hollandia, tamen, uni modo prorogarent expresse specialiter ,
Facessat igitur malesana quorundani opinio , ipsorum scilicet Magistratuum inceresse, ne prorogationes fiant , 'isi jurii dictione , quam Princeps dedit, excidant Murisdictiones distributae non sunt in gratiam judicum med eorum qui judicibus egent . Si partes consenistiant, ipsius Praetoris consensam necessarium non esse aperte dixit Ulpianus in . r. I. . de ii die. Si , si secus dixeris , jam de nulla amplius controversia in arbitros compromitti posset , quum omni compromisso minuatur uis risu ictio , eaque a judice ad privatum transferatur . Si verum amamus , an quis suo ire lici renunciare alium eligere possit, ex eo solo pendet , an , qui id agit , rem agat sui iuris maris bitrii, an vero alterius cujusquam praejudicium vertatam Privilegio suo reis nunciare omnes leges omniaque jura permittunt , si renunciatio soli renuniscianti noceat nec ad alterius injuriam pertinere possit omnes Dicentiam habere his, quae pro se introducta sunt, renuuis clare, regula luris antiqui esse fertur in I. Eq. C. de pact-
Quare de Legatis dicendum viis debatur, posse hos privilegiis, in gratiam suam, ut commodius degant , in . troductis , pleno jure renunciare , habere quidem jus revocandi domum, sed
non etiam teneri domum revocare
Quin si tenerentur , ne ipsos quidem agere posse, qui , si agerent, pati possent, deberent mulctas actiones . Curiae ollandite forte ita visum in Leogato Lusitano eum nempe , quod de cessoris sui debita soluenda susceperat, fori privilegio renunciasse videri, ann tacerte I s I. eum per scribam admonuit, ut solveret , se alioquin officio suo iis rigantibus non defuturam, AitZema lib. I. p. m. Ois. Et Legatum lectoris
Brandeburgici qui privilegi, fori re-
362쪽
nunciaverat , ab ipso arresto immunem non esse, ordines ollandiae decrevisse relatum est io. Febr. I 88. T. Oct.g68 Febr. Ios d. Sed creditor in eo facto etiam arresto incluserat bona Legati , sic ut nescias, an arres um,
an renunciatio fori Curiae jurisdictionem tribuerit. Et iam me Senatore meis mini Senatum Supremum in Legatos ,
qui privilegio seri renunciaverant , jus dixisse , sed nec ipsis , nec Principibus suis judicio contradicentibus . Vidi
pacta conventa , quorum novissima parte Legati sese submittebant voluntariae condemnationi Senatus Supremi , quod utique pro tacita renunciatione est accipiendum. Ego vero, quicquid earum rerum sit, non ausim dicere , Legatum ,
inconsulto Principe, uri suo renunciare posse . Ad quid enim Legatorum privilegia , quam ut ipsi Principibus suis magis utiles sint , meorum legatio nulla re impediatur J Magis igitur haec privilegia pertinent ad causam prinis ei pigri quam ipsius Legati sibi renunciatione sua Legatus nocere potes , Principi non potest . Atque ita , consulta ratione , sorte dicendum est . Legatum in causa delicti nunquam privilegio fori renunciare posse , in causa civili non aliter , quam ut adversus eum jus dicatur, non ut sententia executioni manis
detur, si quid per eam impeditetur legatio , ut in causa criminali tantum non semper impediri ibi et Sed ad manum non sunt ea Gentium exempla , ut ex jure Gentium ea de re possim constituere. Rationi quam dixi , argumentum praebet . q. tali sis de judic.
Variae arsorum sententiae de foro
id nonnulli dixerint , scripse.
rint de foro Legatorum , hic illic indicavi, ubi locus id postulabar, quid praeter eos alii senserint , quasi per satyram hic colligam . Veteres uris Interpretes, in causa civili , distinctionem juris Romani sequuti sunt , de jure Gentium, quin inde veris Genistium Legatis parum sollicit . De causa criminali fere tacent, nisi quod Petrinus Bellus de bello part . . it. q. Legatos , hostilia molientes , ideo coe citioni nostrae subjiciat, quod fines mandati egressi sint et atque si scilicet hos
non egrederentur in quocunque crimine , cum Demo unus ad nos accedat
cum mandato delinquendi . Agnolcit Bellus in Legatis Tarquinii aliter placuisse , sed hoc, inquit, erat primis iralis seculis , a quo jure tamen nec posteriora secula desciverunt . Ita olim servatum est , ita nunc servamus, nisi Legatos in perniciem nostram arismatos deprehendamus, ut erant Romani inter Clusinos in acie versantes , ad quod exemplum ille provocat , tunc enim hostium numero esse habendos nemo dubitaverit unquam. Hinc s.
Fabio ab C. Marcio Criti uno Plebis dicta dies est, quod Legatus in Gallos,
ad i os millius erat Orator . contra ius
Gentium pugnasset , cui judicio uini mors subtraxit . ut narrat Livius lib. f. cap. I. qui hujus taliorum Fabiorum inter Clusinos pugnam narraverat damnaverat lib. s. cap. A. o i ambio Ambusto hanc legatio iem su-gnam adscribit Plutarchus in Numa p.
m. III. Rectes Fabio dies dicta est:
363쪽
sed allia est a suis , aliud ab his , ad quos mittitur Legatus , udicari , aliud iudicari, aliud in acie occidi. De
secunda specie quaerimus duntaxat, prirna tertia huc non pertinent.
Caroli Paschalii sententiam de foro Legatorum in causa civili supra exposui. De causa criminali agit in Legato cap. s. sed dum ex Historicorum , Philosophorum Rhetorum
hortis omne genus florum excerpit , in rem suam vertit , vix est , ut sua ipsi mens constiterit , cap. q. Legatum proditorem nunc ferro, igne peris sequendum censet , nunc dimittendum, ad exemplum veteris aevi , ita tamen , ut liceat sceleratam coniurationem det eis gere, disiicere , opprimere intercise enae si teris , deprehenAndis coetibus clandesinis, qui forte habentur apud Legatum Cinc enda, asseret an a familia eius talibusque usurpandis, quorum ducti ad rem per eniri potes . Nescias etiam utrum dimissionem Legati soli prudentiae , an uri Genti urn adscribat . Juri Gentium , dixeris , cum caput TS ita ordiatur. Vix illi quies oni locus rei nisquitur , an vulgaris criminis ea sit is,
tit ejus poena a Legato expetatum, cui
ne perduellionis quidem recte dies dicitur. Attamen neque in communi delicto sic satis sibi constat , magis uidem , Ut videtur, propensior in id , ne a Legato ejusve comitibus supplicium sum a. tu , sed jubeantur excedere finibus, addito interdicto , ne redeant, erum hoc, si Legatus ab illo missus es, cuius ma-x me interes iugi veneratione beneυoleni iam noseram demereri . Quod iterum prudentiae politicae est , cujus causam a jure Gentium semper distinguendam esse reor. Pro ut plus minusue metuimus a Principibus , plus minusve Legatis dari solet , Q, ut detur , omnino X pe
acturus est , aliis bertioribus regulis uti oportet, sin autem semper vagabitur pede incerto, ut fere solet Pascha.
Fredericus de Mars et aer in Legato lib. 2. dissert. Id in causa civili adhibet distinctionem juris Romani , ante a nobis refutatam, dissert. Ig. in causa
criminali Legatum subjicit jurisdictioni
ejus . apud quem deliquit, remissionem humanitati, prudentiae, non juri tribuens , cum maxime in crimine laesae Majestatis. Parcere , inquit, hic crimen ex sim es , ni plus Legati nomen, quam
scelus proditoris timeas, verum enim eis
rora nit esse Legatus, qui esse proditor incipit, reliqua. Habet sane ea senistentia magnam rationem , si Princeps qui misit Legatum ejus criminis fuerit conscius . Hanc rationem in praecedentibus exposuerat his verbis et num remittetur, puniendus ab iis, quorum ea
propter laudem praemiumque exspectat conn Gebit Cer rimiliter, qui di ipse cutis
pae reus , nec ultor erit , qui auctor
Non ait, ut junt quidam male feria.ti in omni crimine , remita Legatori criminis impunitatem praesto esse , sed ait, in ea, quam tractat, specie id exisspectandum ei se sic atrox crimen inultum transmissum iri . Scio, Principes per Legatos suos saepe rebelliones excitasse , atque ita iis ipsis delinque n. di causam praebuisse, sed vel sic, sola
interdictione contentus , cetera Legatis parcerem: nam, ne dicam, scientiam
auctoritatem Principis difficulter probari posse , sic , ea probata , Legatus mandato satisfecit , nec ab ejusmodi mandatario , etiam in re illicita, qui quam recte poenas exegerit , qui non omne jus legationis interversum cupit. Non nego, si praesens periculum immineat , Legatum militem excubiis o se cingi, sive sponte . sive ex mandat
364쪽
to adiat sic cinctum posse transmitti revocandi domum, tam in causa ciuili, Wpoenam posci , sed ordine judiciario quam criminali , legatis concedit sinapud nos accusari punirique non oportere . id est quod defendo Iet Hot man e son trahe de Sadeur chap. . in crimine laetae Maiestatis dubius haeret , Qvariis distin
Sionibus rem potius intrica , quam extrica , sed tandem eum videas acquiescere exemplis Gentium , quae Legatos . etiam in hac cat, sari impunitos dimiserunt. Ac tamen' g. rursus excipit crimina quaedam , non cogitata sed perpetrata , quae ipse non excipeis rem, nisi forte solam caedem Principis, apud quem agit , auctore Principe suo factam . Sed quis credat , hanc Legato mandari posse certe mandatam Legato unquam fuisse ex Annalibus non comperi , c animos meminisse horret. In delicto commoni etiam varie distin- his , quae ante legationem , negat in his,
quae in legatione acta gesta sunt . ac jure Romano scilicet sic didicerat , nec ultra sapiebat. In Dominici Arumaei iure publico aliquot sunt de Legatis legationibus Disputationes , in quibus etiam id,
quod nunc cerno , certamen cernitur.
De sane ita te Legatorum quae ibi occurrunt, ianseo , de foro varie disputatum est Tom. I. discuri. q. ad Oh defenditur quoque distinctio juris Romani j transfertur ad Legatos X ternarum Gentium. Sed nihil ibi praecipuum est, quod refutari mereatur . Repetitur laudatur ea distinctio tom. I. discuris Zq. ad concl. 2. damnata Gentilis Nirchneri sententia , quae crimen Majestatis excipit . Et ianes damnanda estguit praecipue ad rationes Imperii in primis' ea sententia , ii rim reliquis attendi jubet, sed ea distinctio, ut su deli et is Legatum durisdictioni ordinaria pra dicebamus, nobis , qua JCtis , nec subjeceris , ut illi subjiciunt Ego in
cordi nec cuiae esse debet In causa omnibus exemi nec adhuc muto senis civili cap. s. num . . di . prolixe sal tentiam Tom. T. A scuri. I. ni m. qS.
litur, dum non judices, sed Principem, di p. Legatus Melinquens simpliciter nec qui misit, sed ad quem missi s est judicio loci submittitur, sed nulla, vel
Leraatus , adeundum censet , ut ille de non idonea ratione. Exstat ejusdem A. debito Legati cognoscat non alia tione , quam quod alioquin eno cum Legatis esset contracturus ; mala sententiae pejor ratio. Antonius de Vera en on pars ait Ailiis
bassadeur lib. I. ras in omni crimine Legatum subjicit foro Principis, ubi degit, hac una ratione . quod delinquens privilegio cadat . Vellem addidisset
etiam contrahens '. nam, si nugemur
opor et frenue nugari . Sed , sat scio, rumae Commentatio ad Aureani Bu lam , an cujus discurs. I. , 21. proponit, an Legatus in Prin Oem , ad quem mi ius es coniurans , puniri possit 8, posse puniri contendit , quamvis res in solo conatu substiterit, oportune ex epistola Marci ad Uerum non , ut ait, Veri ad Marcumra haec recitans et Scis ipse, quid avus tuus Adrianius d xerit: misera conditio Duperatorum , i ibus de assectata prann de si Cocci is, non pomnem auctoritate eius hominis mouebi tes credi . Eius autem exemplum Pone tu contra rationem , quam in 1egato re , quam Domitian qui Ioc primus non subdito usus Gentium probavit. dixisse fertur malui, prannorum curara Felicianus de Oliva de foro Ecclesiae etiam bona dicta non habent tantum au-essi t. . ques. 12. num, o di seqq. jus toritatis, quantum debent. Quam is autetu
365쪽
tem Arum se is potissimum disputet contra eam , quam mox dixi Gentilis Rirchneri sententiam , plurimas tamen habet rationes , quae generaliter miliis
tant pro foro delicti . Pler in ipse
jam recensui , utique quae alici s sunt ponderis , reliquas scire nihil attinet Sedra plurimae sunt, quae contra militant, quas Wipse recensui, quae, si ullas non omnino vincant , victoriam utique reddunt dubiam . Quare confugiendii est ad exempla Gentium , haec , ubi in aximam partem sibi obstare sentit Arumaeus, non juri , sed animi magnitudini ascribit satia si vero intersit, ecquid moverit Gentes, cur pro dimittendo magis, tiam puniendo Legato iudicaverint , modo pleraeque ita judicaverint , ut ut rationes in utramisque partem fuerint dubiae. Christophorus Beloidus in disputatione de Legatis di Republica augenda vis m. II. os distinctionem juris Romani sequutus est , at in Dissertat one e Le e .rtis eortimqrte iureri ubi , quicquid est huius argumentiri prolixe tractavit Vc in s. I. in horo criminis alliam distinctionem tentat , an Inputari si delinquat Legatus contra o*cium hominis, ut ipse loquitum, adulae-rium forte vel homicidium perpetrando, ad Principem suum sit remittendus Sin autem contra ossicinnis Legati, hesus modi crimen sit , quod non puniret , qui
Legatum misie, tunc in eum, tanquam
in hostem, animadverti possit in prima specie pro transmissione Legati
palam respondet, in secunda dubius animi est , varias variorum sententias Tarrasse contentus, nihil ipse definit. In
sero contractus, cap. s. num. s. antim
quum oblitaetri sed his omnibus supra defuncti sumuS-Legi Disputationem dato sanis Cori non impunita quam anno 16Op. lub
auspiciis Henrici Coccrii Francolarii ad Uiadrum habuit Fredericus ilelmus de
Luderit , qua obuiam 'itur senten, tiae, quam nos defendimus de utroque foro Legatorum . Digna est Disputatio, quae legator excutiatur . Diiod' ait
fiuctor, apud Veteres extra controversam suis serim Legatos in loco , ubi degunt , forum sortiri , sola ejus fide dia
ctum crede, nam contra dicunt tot uinctor tates quot, ipse attuli ipse
mox adfert . Hoc largior , ex sanctitate Legatorum , quae tantopere praedicatur quaestionem te foro a non videri testimandam, sed non largior ex jure Naturali , ut ille putat , de ea constiis tui oportere . Jus Maturale nec homines distinguit , nec dominia , nec misperia et jus Gentium distinguere docuit, Si qui in Imperio nostro sunt, jurisdictioni nostrae subjecit, sed an in Legatos subjecerit an vero exceperit , AETrationem usu Gentium derivandum est. Fallimur , si aliud esse jus Gentium uis.
tem VS , quam putaverunt veteres JCti,
quodque rationes his totum absolvitur . Ut juris Civilis Iars est . populi Consuetudo , quae singulos obligat sic
Gentium consuetudo , ex praesumta Oluntate , singulas Dentes obligat , nisi palam ei obnunciaverint , ut , re intemgra , obnunciare possunt . Quicquid ex usu Gentium adfertur , ut Legatum non subditum dicamus , Auctor Disputatio. ni , praeeunte Arumaeo, ad solam antismi magnitudinem refert ad rius Gentium .s quod voluntarium rappella inmus refero .s Nec interea Legatum, qui deliquit pronuncio impunem , nec nego , manu repelli posse , ii manu agat, nec etiam , si res exigat custodiri polisse quae omnia ipse tantopere urget, sed nego , constituto judicio de Legati viista bonis, existimatione quemquam dein
cernere posse, nisi Principem, qui mi r sit,
366쪽
sit , eum veri eujus jurisdictioni antea suberat , Magistratum . Nec est , quod metuamus ab imminenti periculo , ut ille metuit , cum vel expulsit a Legat , vel custodia nos eo liberemusta judicio semper ad ejus Principem rejecto. Idem Auctor in contractibus , quandocunque celebratis , Legatum subjiceret
foro loci, ubi est, nisi distinctio juris Romani , quae olim quod ad Legatos
obtinebat , nunc quod ad alios quosvism mores Gentium transivisset . quam ideo servandam praecipit . Probo, quod moribus Gentium nunc stare velit , quibus mox stare nolebat, sed vero in aliis quibusvis , si vel alibi antea contr. IXerint, arrestis utimur, tande forum derivamus . contra rationem juris Romani Videm igitur adversus Legatos licebit ipse non dicet. Quare domum reis vocant Legati , absque ulla dis inctio. Te , ex toto privilegio , quod jus Gen. tium introduxit. Ex eadem Disputatione didici, etiam Richardum Zoucheum librum singularem scripsisse de Legati delinquentis iudice , sed quem habere vel videre mihi non licuit. Si non alia ibi dixerit, quam de eodem argumento dixit in libello de itire feciali inter Gentes, facile eo poterimus carere . Hunc librum , postquam superiora scripseram anno I EI. deinde mihi contigit vide.
rem legere quamvis non Omnes rationes , quas ipse adfert pro tuenda sententia rotii, ego meas facere velim, in primis tamen mihi placent exempla Legatorum delinquentium' non puritorum , quae ex veteri Wrecentiori memoria profer , Ut consentum Gentium in eam rem efficiat, simul respondes exemplis quibusdam , quae in contrarium proferuntur . Et hac parte utilis est ille libellus, quod ad alia, tuto
Possum alios addere, qui sententiam
suam dixerunt de foro Legatorum, vel etiam de usu Gentium testati sunt, sed possum praeterire, quia plerique sim.pliciter respondent , quid sibi videatur, rationibus hic illic aspersiis, quas supra
occupes, vel de moribus Gentium pronunciant , sine ullis populorum sust a-giis . Franciscus Albertus Peleth offer Arcanor Stat. lib. d.' IO. g. diri inter privilegia Legatorum recenset imis munitatem fori tam civilis , quam criminalis , excepto crimine laesae Majestatis . Utricus uberus de iure e Vita
Lib. . se . d. in . . in utramque partem de utroque foro Legatorum disputat , sed tandem agnoscit. t tilitatem tacitum inter Gentes pacti ni de universa illo, unis exemtione produxisse videri. Ita
tamen rem temperavit num. I se ut per
modum defensionis, interdictionis Le.gatus cohiberi possit , quod ipsum nos uberius sumus exsequuti . Simon a Grceis newege ad i. r. g. . de iudic generalem quoque Legatorum exemtionem tuetur , ex aliorum penu quaedant in hanc sententiam depromens . Petrus Boride arres . cap. q. num. 6. seq. ajenistium' negantium ordines ex curta
quam habebat, suppellectile expromit , ni in I g. Is ipse censet , ita Hollandia distinctionem juris Romani etiam in Legatis externarum Gentium, sequendam videri . Quid ejus rei sit , ex professis in superioribus explicavi sed de nostia hac aetate, quod ille ait,
utique verum non est . . de Callieres, qui, ipse Regis Franciae Legatus
suit , elisa maniere de negotier ave ter Sotivera in ch. . . Legatorum partes
recte egit in causa fori, ex ratione defendens , quod alii plurimis exemplis Gentium defenderant Mean Barbeyraci Not ad uisendor de iure at re
Gent. lib. . cap. q. num. 2. negat
quoque , Legatos delinquentes a Principe i
367쪽
esperi apud quem agunt , puniri csse, ' postquam modum , qui servandus sit, ex rotio piaescripserat , mox addit Lors memerit e, bos presse, it est permis de se fasi ae abor de Ia personne,
eomme, tin Ennem declateri de te teniren prison , di de leua ire rime nicti rir, cela es necessa re cur notre conservation . Non inter cedo , si aliter res salisua esse nequeat salus Iopuli , salus
Frincipis , suprema lex est . Sed fere semper res aliter salva si potest , siron manu agat Legatus, Unultuaria caede succumbat . Expulsio vel custodia Iegati alioquin sus ecerit , ut saluti nostiae consulamus . Vides , Li P. Or. quot capita , tot ei sententias , L Lm erit in hoc de piaeliantium c mir Um ceristamine discernere, quis justius iii duit
369쪽
IU RIS ONSULTI ET PAEAE VIDIS,
Quorum primus est de REBUS BELLICIS, secundus de REBUs VARII ARGUMENTI.