장음표시 사용
141쪽
suisse, quae responsa aesculapii apud Epidaurios in versus redegerit, quales praesto fuisse AElculapio inter alia ministeria, ex Luciani Pseudomante Tom. I. Opp. pag. 739. colligere est, qui impostor, uti per alia, ita hac quoque parte, imitari Asculapii oracula est censendus. Pro ea vero opera et aesculapius praemium, hoc hiodo, ut Pausaniae relatum est, rependit. Oculis ad coecitatem usque laborabat Phalysius, ad eum igitur AEsculapius Anten misit cum tabulis obsignatis, quas per insomnium mulier accipere sibi visa fuerat, eventu rem comprobante, ubi esset expergefacta; manibus enim vigilans tabulas obsignatas tenebat. Has illa, Naupactum delata, Phalysium amotis signis legere ius.' sit, qui primo frustra id se tentaturum, caecutientem quippe, existimavit, IΕ-sculapii tamen nomine in spem erectus, resignavit eas, legitque ipse, aureorum nummum bis mille Anytae esse solvendos, quos solvit, juxta & oculorum malo
liberatus fuit. Ita autem hoc munere iuncta AE te Poeticam facultatem exco. Ivit, ut nomen invenerit in novem Poetriarum illustrium censu, quas non novem tantum illustribus Poetis Lyricis, sed ipsis Musis novem aemulas quasi opposuit antiquitas. De quibus quid impedit, quo minus Antipatri Epigramma ex rit bologiae lib. I. cap. 67. epigr. g. addamus: Tας δὲ λογλω σους, δce. vid. Sappbas Fragm. num. CXXXVIII) Θεογλωσσως Vocat Omnes h. e. lin- uam Deorum loquentes, ca vero poesis est, ut ex Homero ejusque interpretibus constat
num. XIX. lcgendum esse existimant, egregie confirmat Palliax tuum. XVIII. a quo am te expresse vocatur Τεγεατις, eiasque locum Auctorem nolirum non inspexisse miror, inprimis cum iste paulo post allegetur. Notandum etiam est, nostram Inum. XXIIIJ dici Ie ---. 6 Nee non epigramma in Delphinum inum. XXI. Asus Epigrammata exstitisse in eorona Meleagri liquet ex versibus inum. XVII. - Hie inserend.e sunt A RIGNOTE Pythagorica, quae Βακχικὰ metriee & varia epigrammata se ipfit. de qua plura prostram in catalogo seminarum Medicarum. Plitio opharum Re. qui propediem eum illarum Frigmentis prelo subjicietur. Deinde ARISTOMACHA, cujus mentionem fac t Plutaribus Sympos lib. V. cap. r. Tom. II. Opp. p. 67S. B. τοῖς θ Πολερι νω - 'ΑΘηναου ei τ εν Δελφοῖς Θησαιραν οἶμαι, στι πολλοῖς υμῶν ε υγχανειν δ αελει ετι, κι πολυμαθοῦς ψ ου νυ ises . - ἐν τοῖς ελλἀνικοῖς -άγα ασιν ἀνδρός εκει τοίνυν ἐυρη τε γεγeσμ3κενον ως ἐν πω Σικυών - θησι ρῆ χχυσιν οἰοκεσε εμβλέον 'Αρο μάχης ἀνάθηαἀ ἡ 'Eρυθραας ποι ea ας, ' Μαια νενι ικκυἱαι. Dcnique R ISTOCLEA Sacerdos Delphica, de qua Porpbrim invita Pnharorae S. i. pag. i. ed. Xus. Ἀλλ' αKἀ ὲπαδευεν. Πυ-
142쪽
buit, quae & 2Gobsi laus apud veteres, vid. Plutarchum de Gloria Athen. T. II. Opp. p. 3 8. D. eamque, quod Homerus in maribus, id in seminis esse dicit. Exstant vero hujus Anytes in Auibologia Epigrammata XIV. quae in Carmini bus IX. seminarum illustrium descripsit nivius Ursinus, editis Antwerpiae ex ty
pographeo Commetiniano I 191. Eis addi jam potest quod ex Hosteηio supra exhibuimus, vid. num. XX. ut & aliud apud Julium Pollucem vid. num. XVIII. 69 Denique inedita adhue quatuor in Agatbii Sebolastici Collectione
veterum Epigrammatum, quam ex Schedis Holstentanis descripsit, atque nobiscum pro sua humanitate communicavit Vir legum pariter ac omnis elegantioris literaturae consultissimus D. C. G. metrius. Ea vero, non est, cur Lecto
ribus Φιλελληm invideamus. vid. num. XXII XXV. 79vII. ARTEMIS, latine Dianam diceres, Delphica Sibylla dicta fuit, quam tertio
in Sibyllis loco censuit Varro apud Lactantium Div. Instituit. lib. I. segm. 6. p. 33. ed. Gall. & eum, ut videtur, secutus Isidorus Origg. lib. VIII. cap. g. cito. sinus quoque ejus meminit in libro, quem de divinatione composuit, apud Lactantium l. c. Ut ex Varrone saltem non habeat Onobrius Pausinias de Sibyl.
lis pag. 7. quod dicit primum ei inter Sibyllas locum deberi, id quod secutus
143쪽
etiam fuit Io. Ailina in Speculo Sibyllarum belgice edito pag. 667. Non ta. men erat, cur Gazeus de Sibyllis cap. 6. pag. 87. ita simpliciter assirmaret, nullam eius rei rationem adduci potuisse. Non dubito enim Viris doctis ob oculos suisse textum Pausaniae lib. X. in Phocicis cap. Ia pag. 821. quo illam Herophilam dixit, & Σίβυλλαν, την προτερον γενομενην. Quamvis ipse satear in eo quoque textu praesidii Onuibrio & A Izme parum esse. Si enim to
δε επίκλη τιν τυ προτερον γενομενηm facile deprehendes eum esse sensum: Petram ibi conspici, cui insistens oracula fuderit Herophile, qua Sibyllae cognomen jam antea, quam Delphis scilicet Apollinis ageret .m, Ni τιδα non prima tamen propterea obtinuerit. Nisi plane Viri illi docti, sequentia verba, quibus mater ejus Lamia πρώτη Xρησμυς ἄσαι dicitur, obiter inspicientes, ad Herophilen Delphicam retulere. At in eo Onubritim humani aliquid passum puto, quod Plinitim Historiae Naturalis lib. XXXIV. cap. 1. segm. o. ejus meminisse censet. Loco enim, quem indicat, Plinii, non de Delphica Sibylla agitur, sed de ea, quae Romanis rebus intervenit, Tarquinii
aetate, & quam Cumanam dicunt omnes atque Amaltheum, de qua nos paulo ante. Ceterum Arι emissis nomen nostrae vindicat Pausanias l. c. ipsius autorita-tate, nam id sibi in versibus suis passim eam tribuere docet, ex Heraclide vero Clemens Alexandrinus Stromat. lib. I. segm. 2 i. pag. 323. ed. Paris & Suisas in Σι ΤυλλM. Heropbilam tamen, vel ut alii malunt, Erobilum etiam dictam Pausanias memorat. Quod firmat emendationem τοῖ πανυ Salmasii, quam intextu Solivi cap. a. suscepit, Herophiu nomen nostrae Sibyllae, non Erythraeae aut Samiae, tribuentis, quod tamen Salmasivm statuere, male ejus sententiam assecutus putaverat Io. AitZma l. c. ut Galla o l. c. jam observatum. Cognomen ego id putem Heropbiles, perinde ac Sibyllae vocem pluribus, ut passim patebit, eommune. De patria ejus res magis impedita esse videtur. Delphis natam esse ait Stiidas l. c. & Isidorus i. c. qui in templo Delphici Apollinis genitam narrat, qua sulti id dicant autoritate ambo, nescimus. Marpesso ortam Paus-nias l. c. tradit. Hinc Cibullo lib. II. el. s. v. 67. etiam Marpessia dicitur, ex
144쪽
133 cuius loco depravate lecto nescio quam Marsepiam Poetriam nobis finxit Cisraquestus ad Leg. Connub. XI. GloK I. Part. XI. Tom. II. Opp. pag. I 89. a. Marpessam tamen suam Tibullua ab Herophile distinguit, Samiam sorte Nero-ibilum intelligens. Illustris Salmams Exerciti. Plin. T. I. pag. 11. b Α. subsilui Marmessum vel Mermessum & Mermesia malebat, pariter ac apud Martianam Capellam lib. II. de nuptiis Philologg. cap. 2 o. pag. 4O. ed. Planti n. apud quem Marmensi filia dicitur, h. e. Marpessi. vel ut juxta Salmasiuιm legendum, Mermessit. Marpessus quoque legitur apud Lactantium l. c. Non dubitem
ego tamen, recte suspicatum datavium esse, est enim Troica urbs Mermessus ερυθρα τω χtωματι ob terram subruffam & torridam, ut diserte Subantis BD. in Mερμησσος testatur; unde etiam Eotbra dicis secundum Dion sium Hallear. v eum Antiqq. Rom. lib. I. pag. 4 , I. & lib IV. pag. 26O, 28. Idem vero plane de patria sua ipsa canit apud Pausaniam l. c. Artemis nostra :
Atque inde Erythraeae Sibyllae nomen haesiisse nostrae, idem Stephanus docet, ut juxta illum eadem sit Erythraea cum nostra Sibylla; & saltem hac parte non 'destituatur autoritate Casp. Peucerus in Comment. de praecipuis divinationum generibus cap. de Θεομυτε ι pag. 2IO. a variis 'ocis denominatam hane Sibyllam docens, & Erythraeam quoque inter alia. Intelligo autem Er braeam antiquiorem, v juniore, Erythrae in lonia nata distinguendam, praeeunte Strabone Geogr. lib. XIV. pag. 6 1. A lib. XVII. pag. 8i . & Suida Antiquiorem oraculorum quoque argumenta eandem cum nostra esse ostendunt. Quamvis alii
Eoibraeam a Delphica Sibylla h. e. Artemide distinguunt, imo D Marpesiam quam & Hellespontiacam vocant, quod Marpessus vel Mermessiis in Hellesponto Asae st) ab utraque faciant divertam, ut Varro apud Lactantium, qui Phrygiam ab illis omnibus distinguit, cum tamen Artemis Phrygiam dicat Herarii es apud Clementem Alex. l. c. unde cum casunsa esse eandem, quae itidem Phrygia dicta Sibylla est, sulpicio poterat oriri. Sed quicquid ejus rei st, eorum mihi potior autoritas, qui Arsemia Mermessi in Phrygia natam dicunt, Delphi.
145쪽
I3heam appellatam statuentes, quod Delphis Θτο πιδα egerit, nisi quis plane Deurhicam Stitile & Is lori Sibyllam a nostra distinguere malit, quod non committendum puto, cum ceteris plerisque nomine scilicet & aetate consentiant utrinque dic a . Eandem Troianam vocat Martianus Capella lib. II. de Nupt. Philol. cap. 2 o. p. 4o. nam Trojanis rebus Phrygia & Ida mons accensetur. Sane esse Capellae Sibyllam cum nostra eandem, paulo post uberius patebiti Neque alia ust a nostra Gergiibia Sibylla ; namque ila illud Troados oppidum sibi hono. rem natalium ejus vindicabat, eaque de re eum Mermesso certabat. vid. GLDe nn l. c. nis tamen ei rei obsiet, quod Gergilbiam Solonis & Cyri aetate floruisse nidus ait. Nostra enim ante Trojam evastatam fuit. Chessalan. facere eandem Suidam, nescio quid eogitans Gallaeus i. c. statuit, male confundens omnia, & nulla de causa, quae de Manto Tiresiae filia ille habet, ad De bisa Sibyam referens, quae diversa est Suine ab illa Manto, uti videtur. Chebauam vero facit hanc nostram Onubrius Paminius lib. de Sibyllis l. e. nulla, ut puto, idonea nixus autor uate. Nempe ad nostram reseri, quae Diodorus Siculus lib. IV. pag. III. de alia Sibullarum, Delphis vaticinata, narrat, quam dicit Tiresiae filiam, ab Epigonis inter manubiarum primitias Delphis conse. cratam, de qua suo agernus loco, ubi & sententiae Oxobrii originem indicabi mus. Certe eo conveniunt, quod Delphis utraque ἡπτο τiδοι egerit, Sibyllae nomen quod gesserit utraque, & Versus utriusque Homerus quod compilaverit: quae an sufficere possint ad hoc, ut unam dicamus utramque in tanta reliquorum utrinque differentia, prudentiores judicent. Putem igitur eandem
sim, cur ageret proinde, causa non erat Gallaeo, multa congerenti ex rivulis, de quibus sanius judicae poterat, si sontes consuluisseL At & cama. nam Sibyllam eandem cum Er)tbraea facit Aristoteles, Cumanam non a patria sed sede in Italia eam dictam esse ab Italis, Melacbraenam quoque ab aliis coegnominatam, lib. περὶ κουσμ. Θαυμ. T. I. Opp. p. Igo. E. testatus: Hanc G- maham Sibyllam Deiphoben Glauci filiam facere videtur Virgilius AEneid. VI.
146쪽
v. 36. ad quem videndus est Servius. Eam autem ut unam cum nostra statuamus, neque repugnat aetas, nam Cumanam antiquiorem ad tempora Troiana
pertinere supra vidimus; neque nomen, Herophile enim Artemis nostra dicta, idque Ctimanae quoque Sibrilae suisse dicitur Laelautio & Sui ne, quamvis ab eis
per errorem sorte translatum sit ad Cumanam posteriorem, cum primae deberetur. Nec quicquam adeo obstare video, quo minus eam cum nostra eandem latuam. An vero nostram cum Sicula, Samia quoque, Abosia ὀc Claria eandem dicere debeam cum Petitero de Divinat. l. c. nescio. Non quidem ita omni is destituitur autoritate, ac visum Gallaeo l. c. pag. 89. Suida enim praeeunte ita stuuit, qui μγibraeam Sibyllam, quae eadem cum nostra, non ab istis tantum
locis, sed Sardianam quoque praeterea & Libssam & Lucanam ab aliis appellari
dicit. Cui concinit ex parte melior Pansaniae lib. X. in Phocicis cap. I 2. pago 227. autoritas, qui Artemin nostram majorem vitae partem egisse Sami, & CD-ron etiam venisse, venisse Delphos dicit. Imo idem ait, matrem ejus inter
Λfros vitam egisse, & Sibyllae ab iis nomen reportasse, a qua Llhcae appellationem & nostra retinere potuit. Elissae nomen quod Liheae Sibyllae tribuit Suidas, in Africa sorte gessit, videtur enim id esse, quod Didonis haesit sorori: inter Graecos Graecum tulit. Sic Lib)ssa igitur saltem fuerit Artemis nostra &Samia, quam Samoristam cum scribit dictam Isidorus, nihil aliud dicere
videtur, quam Samiam, Pistus vero nomen ii Suin, ei datum in Samo gerere potuit. Nisi alia tamen Samia junior praeterea extitit, quam Isdorus i. e. ti Augustitimιs de Civ. Dei XVIII. et . ad Numae Pompilii tempora referunt. Nostrae enim aetas, ut jam de ea dicamus, in tempora pauic Troiae excidio prio. ra incidit,ut ex Pausaniae, dolivi & Scit ae locis constat, Bocchi item, cujus autoritate Solivas utitur, pro quo nescio quem Boethum Ontiphraus nobis obtrudit. Eandem vero Ε thraeae Sibylliae aetatem omnes produnt, Apollodorus inprimis apud Lactantium , & Strabo, qui eam antiquissimam dicit, & altera Eotbraea, quae circa Alexandi M. tempora vixerit, majorem. Suidas Erythraeae antiquioris & junioris res confudisse videtur. Matrem nostrae Artemidis Lamiam refert Pausanias, quam Sidoniam facit Clemens Alexanirinus lib. I. Strom. ses .
147쪽
I36 a pag. 3o . Neptuni filiam Pausanias. Hinc Lamiam illam Nympham ex Idaeis & immortalem iacit ipla dieinis, versibus quibusdam a Passania allegatis,
apud quem etiam Lamiam illam mulierem primam vaticinatam, & ab Afris Sibyllam nominatam refertur. Eandem matrem Erytbraeae Sibyllae vendicat Suidas, ut hinc quoque conjecturam ducere liceat, eandem esse antiquiorem DF- tbraeam, quae cst Artemis nostra ; sed tamen 'dolem matrem ejus aliis appellari eidem Midae traditum. Patrem nostrae Iovem Pausanias ait a quibusdam statui Apolline natam Suidas dicit Lotbraeam, eandem cum nostra; 1acile invicem conciliandi. Nempe observat rigavias, ipsam sese Artemin nostram in versibus suis modo uxorem, modo sororem, modo filiam Apollinis vocare, atque ita quideme im ρι-οριεν γ atque poetice loqui ait, ob cognationem scilicet artis divinae, eodemque sorte animo Iovis alicubi se filiam dixit, quod esset ei charissima, consiliorumque ipsus particeps. Sobriam vero, uti loquitur, πατρὶς ἁνθρωπου se lateri eidem Pausaniae observatum est, ρος inquam κητος αγοιο, ut ipsa loquitur; pro quo σιτοφιγοιο substituendum non dubitem: ea enim hominis apud Homerum descriptio, quem ex nostrae Artemidis versibus multa decerpsisse paulo post audiemus. Illius vero nomen varium rursus redditur apud Suidam, qui dicit aliis Aristotratem aliis Crinagoram eum appellari; neosorum Vero vocari Hermini autoritate, cujus rei etiam Pavonias meminit, qui Pastorem hunc Theodorum ait suisse.
Nisi tamen haec ad iuniorem potius Sibyllam Erythris in Ionia natam pertineant; sane enim has sbi vindicare Sibyllam, de qua ista tradit, di serte Passauius ait quamvis dissimulandum non si, ipsum fassaniam clare satis innuere, ipsam se hane Araemii intelligere nostram, in cuius versibus dicit omitti ab Erythraeis Ionibus ea, quae de Mermesso patria sua in iis canat Sibylla. Forte igitur ab ipsis Erythraeis ea confusio jam olim admista. Apollinis Sminitii apud Ale xandream Troados eam sacerdotem fuisse apud eundem Pausaniam legimus, ibi. queis Est illud:
148쪽
37que Hecubae somnium conjectasse ita, ut eventus tulit. Eo pertinere puto, quae Suidas habet, cum Troica eam praedixisse dicit, & ipse paulo ante Pausanras, eam ante vaticinatam inquiens, Asiae & Europae perniciem, Spartae Helenam educatum iri, propter quam Ilio , Graecis excidium immineat, quae eadem ex Boccho, memoria salsus, citat Gyraldus. Sami multum versatam &Clari & in Delo eidem Pausaniae relatum. Delphis item petrae insistentem oraeula sudisse testis est Clemens Alexandrinus i. c. pag. 3O4. qui monstratum in euria Delphica illud saxum ait. Carmina eam aliquam multa reliquisse scripta, eaque tanti visa Homero , ut ex illis decerperet flores carminibus suis ornandis, Boccho, Isidoro, & Suidae relatum, qui & χtησμῶν ejus δἴ ἔπων expresse meminit. Hymnos ejus in Apollinem Delios memorare, est apud Pausaniam, qui & fragmentum ejus quoddam exhibet l. c. p. 8 26. 3 De reliquis fragmentish Boi surdo, Atizma, & aliis ei assignatis incerta sunt omnia. Mortem in Troade ei obtigisse idem ait, sepulchro quoque descripto, ac epitaphio exhibito. Sunt, qui Babyloniam eam dicunt, nescio quo commentitio carmine decepti, LNoae nurum, cum eo in arca servatam, de quibus nugis affatim Gallaeus, nos ad certiora pergemus.
Poetica lacultate non minus, quam Philosophiae & eloquentiae studiis praestitit. De ejus vita, moribus, rebus gestis & reliquis eo pertinentibus affatim ex Plutarebo maxime, Aristopbane, Platone, Suida, ante omnes alios nominandus egit Menarius de mulieribus Philosophis segm. 6. ad quem Lectores ablega mus. Carminum vero ejus insigne iragmentum, quo Socratem docet, ut Alcibiadem adamatum sibi debeat conciliare, apud Albenaeum l. U. p. a I9. C. habemus. ASTYA-
ρὶ De illa plura proferre constitui in Catalogo feminarum medicarum, Philosopharum &e. quia Eleganiatissimus Baetius in Lexi eo Historico T. Peristis not. N. merito dubitat, illam inter Poetrias numerandam esse, quum solus Albeuieus lib. V. pag. a I9. B. tradat, earmina ipsi attributa & ab Herodycis Γλαι. publicata esse: 'Eν τοῖς φερομν- εἰς ἀυτῆς ἔπεσιν, ἀπερ ὁ Κρατητι .apidi-
149쪽
IX. ASTYANASSA, Helenae, quae Troiam amoribus suis exussit, anetlla fuit. Cui quod formae sorte praestare non poterat excellentia, styli protervia licuit, ut Trojano gravius incendium in juvenilibus poctoribus accenderet. Ut a Sui- ιιι ci enim habemus, prima ea varium Veneris ingenium sermasque varias laseivo penicillo delineavit. Metrice id factum esse vulgo ereditur, nec vero simile est, cum oratio pedestris, in qua quidem aliquid sit artiς, poetica sit
recentior, teste Strabone Geogr. lib. I. pag. I 8. & συειρ --τα arte post Troiana demum tempora conscribi coeperint. Eam cur cum Elephantide confuderint nonnulli, quod τι quello in leg. Connubial. XI. Gla. I. Part. XI. Tom. II. Opp. p. 183 b. observatum, nulla ratio patet.
ΛTHENAIs in Sibyllis est rursus, Erythris orta, non tamen cum Er braea antiquiore, h. e. Araemiis, de qua nos supra, confundenda, a qua di serie distin. guit dirabo Geogr. lib. XIV. pag. 64 1. Orta autem illa Ionicis Erythris, unde natam confusionem puto, quo antiquiorem etiam illam Eoibraeam, Phrygiae Erythris ortam, Ioniae plerique vindicant Alexandri M. aetate eam floruisse ex eodem patet Strabone, de quo eam nonnulla cecinisse testatur. Ceterum in Poetriis celebris alia quoque Asbenais, h. e. Eudocia Augusta, de qua infra a
XI AGHIDEM Lesbiam seminam, an inter Poetrias referre debeam, dubius haereo. Certe in εταιροιις tantas eam cum Telesippa & Megara censet Midus in attamen idem distinguit mox ejus ab ἱ Gμως, ut istam
150쪽
DE POETRIIS GR. 139quidem aliis omnibus, quam poeticis lusibus, se cum Sufioire oblectasse sit
verosimile. Attamen & Erinnam, insignem certe poetriam, idem nidas mT- ραν dat bus appellat, sorte utrisque lusibus aptam. Neque enim omnes, quae in εταιραις Musae Lesbiae censentur, poetica facultate valuisse existimem; unde reliquos Anactoriam nempe vel Anactonem, Andromedam, GIno, Gorgonem, Gyrinam, Megaram, Amaida, rivo, c ii 2 quae tantum, ut ejus ἐτωρυ, non ut bis Θητριvi a veteribus commemorantur, opera data in hacce collectione praetereo. XII. Tegeat idem seminam AUGEN inter Poetrias referre, nescio an satis sit tu. tum. Mus in Lyrico carmine egregiam laudem suisse ex Stephano Grammatico Voce Tεγεα vid. Aviae fragm. num. XVIII. colligas, a qua μελοποιος vincatur. Sane ei in P triarum clariorum censu loeum reliquit Gyraldus, eo ipso die ani testimonio nixus. At controversiam ei movent P. Leopardua di
Lucas Bolpeuius, qui relegata e textu Stubavi AUGE eidem ΛNYTAM substituunt, qua de re supra in Asia plura diximus. An optimo jure id factumst, ex illis judicabunt doctiores. Sane Graecum est nomen AUGES, nec aliud sundamentum emendationis suae viri docti habuere, quam suspicionem nixam
Iiterarum aliqua convenientia.
XIII. BARSINE vel Barsene, utramque enim lectionem Codices Iustini praese. runt, favet illi Diodorus biblioth. lib. XX. pag. 742. & Curtius lib. X. cap 6. f. 1 i. huic Plutarebus in vita Alexandri Μ. Tom. I. Opp. pag. 676 D. ci 29 Marsinen sig) enim, qui praeserant sudem Iustini Codices, ut Iiraquello notatum, non inveni Λlexandri M. amoribus famosissima mulier suit. Ea Arta