장음표시 사용
151쪽
IAS bato genita Regii generis viro suit, teste Plutarcho l. e. Errare enim virum doctissimum, Matthiam Berneuerum ad Iustini lib. XI. cap. Io. qui ex Arriano lib. VII. de Exped. Alexandri cap. 4. pag. 278. ed. Gron. colligebat, Darii eam filiam exstitisse, deceptum salia lectione Arriani, jam pridem obtervatum Clarissimis Viris P. Vorstio ad Justini l. c. & Nie. Blancardo ad Arriani l. c. pag. 447. errorque luculentis Plutarebi locis revictus. Primis nuptiis Menoni cognita, post mortem ejus Damasci captiva facta, Victorem vicit, legemque amo ris ei imposuit. Nempe illecebris teminae, forma singulari, ingenio & moribus suavissimis, graecis praeterea literis cultae, resistere non poterat amplius, quem totum Darii gynaeceum, spectatissimarum formarum copiam ipsi suppeditans, seu stra solieitaverat. Scilicet conciliatore amoris accedente Parmenione, hane solam dignam judieavit, cui florem juventutis impenderet, ea enim excepta, eum nulla se ante nuptias muliere oblectavit. Vid. Plutarebum l. c. Filium autem ex ea Herculem suscepit, ut testantur Plutarctas in vita Eumenis Tom. I.
Opp. p. 183. C. cI J JUtivssi l. c. 'Uanias lib. IX. in Boeoticis cap. r. pag. ret 1. Dio orus i. c. & alii. Inde Darii filiae nuptias secutus, Bursum suam Eumeni permisit, ut ejus sororem Apamam Ptolemaeo, teste Plutarcho l. e. Ipsa postremo cum filio Hercule Cassandri ambitione periit. vid. Jufinum lib. XU. eap. a. b. 3. Eam graecis literis ingenium praeclare cultum habuisse jam dictum, poetriam.vero suisse oportet, si Vere est ejus hymnus in Neptunum,
quem l J Διὸ τοῦ 'AnUυπασππου μετα τὴν 'AMξα,δρου τελευτην λέγονlω, ὼι άυτὸς δ
152쪽
I Iquem nescio qua autoritate miraquesium in Leg. Connub. XI. gloss. I. Part. XI. Tom. II. Opp. pag. I 86. ei tribuere animadverto. At vereor, ne Maero sortest obversita animo Tiraquelli, de qua quod legit in Neptunum hymnum eam eomposui Te, id ille ad Barsinen transtulit. BASILICA vid. infra PRΛXILLA.xIV. BOEO si 19 Delphiea mulier hymnum composuit, quo Delphos celebravit. Ex eo versus aliquot de Delphiei templi & oraculi originibus recitavit Pausaniar lib. X. in Phocicis cap. s. pag. 8o9 sq. i59 Cetera de muliere, patria,
etas, parentes, gesta, ignota omnia, nec alibi ejus mentionem occurrere me mini.
CARMENTA vid. infra NICOSTRATA.
CASSANDRΛ quoque in Sibyllis censetur, idque nominis Phrygiae Sibyllae vindicat nidas. Neque dubium est, Priami Regis filiam intelligi, quae ita Graecis Latinisque Poetis decantata suit, atque secubi 'vi inprimis in obscuro carmine, ut hie plura de ea addere nihil necesse esse pideatur. si Surbiis eandem dictam & Taraxandram, & oracula ejus extitisse ab eodem Suida accepi. mus. Alexandram quoque appellari Graecis & Latinis in triviis notum. Conf
de illa dicta nonnulla supra g. r. i 8
153쪽
XVI. CHARIXENA incertae aetatis est, neque aliunde de ea quicquam, praeteris quam ex Sistas bio vid. E ii me fragm. num. XI. 9 constat, qui P triam Κρουματων fuisse ait, hoc est, carminum, quae lyram pulsantes canerent. Verba
sopbanis, Eccles v. 938. quem Eustaibius respicit, Grammaticus vetus & ex eo nidas de charixena annotavit, μωραν eam fuisse καὶ ἐυ Θη, i 99 quod sola conjectura sorte ductus ille adjecit, cum ad cbarixenae in communicando corpore liberalitatem non minus apte proverbium Arastopbanis possit referri. Nequestio an satis fidendum Eustatbio sit, qui Garaxenam poetriam cum illa Comici femina eonfundit et saltem eius rei luculentum argumentum ex ipso Comico petinequit.
XVII. CLEOBULINE, a Cleobulo e septem Glaeciae sapientibus uno, cujus filia erat, ita appellata, nam Eumelis proprio nomine dicta suit, licet prius illud a patredushim, plerique retinerent, teste Plutarebo de Pythiae Orac. T. II. Opp. pag.
6o I. B. & in septem Sapientum Convivio T. ΙΙ. opp. p. I S. C. atque in iis Clemens Alexandr. Strom. lib. IV. pag. aa . & Diogenes Laertius lib. I. segm. 89. Cratinus quoque. Poeta vetus, ab ea sabulam inscripsit Cleobtilinas, ita enim rectius
154쪽
43 rectius numero plurali fabulae illius nomen efferri ex Diogene Laertio l. e. &isbe eo lib. IV. pag. III B. docet Menagius de mulieribus Philos. S. 4. quam numero unitatis a Politice Onomast. lib. VII. cap. II. segm. I. IEtas ipsius ex parentis aetate colligitur, qui cum septem sapientibus vixit, Soloni familiaris, ad que in literae eius apud Laertium exhibentur. Lindum patriam tuisse, ubi degebat pater ejus, ex eadem epistola colligas. Philosophiae studiis eam navasse operam inde colligit Menagius, quod σοcῖος appelletur Nabii apud
Plutarchum in Septem Sap. Convivio T. II. Opp. pag. 348. C. eamque Car. Cat. Curtii quoque sententiam suisse ait. At erat antiquissimis temporibus familiare σορσυς Poetas appellare, idque nominis Sapphoni inter Poetrias inprimis est vim dicatum. vid. Platonem in Phaedro pag. I 2I . E. ed. Francos & ΛUianum Var. Hist. XII. 19. & Damulatim Poetriam σο*ην vocat soliomui apud Philostr tum de vita Apollonii lib. I. cap. 3o. Imo de Poetis universim Anacreon loquitur, quando ait Ode LIII. in Rosam V. 22. δε μι 'Αρροδλα
ubi S boliases: Σιριτας δὲ καὶ σοροδς ελεγον τούς ποιητας. Et sane poetica sere tantum studia ejus commendant veteres uno Ore Omnes, Plutarchus i. c. Athenaeus lib. X. pag. 448. B. Diogenes Laertius, ' 29 Hieroumus lib. I. adv. Iovi-
media. m. a Lus uno se si Mareum princeFritἶ eitru controversam o tiarixa, tis saηctiora stiritu Fam illa μικdam celeberrima SappM, ut Grincia Cbri iaηa Graeciae tentili .e is hae gariam cedreudigna ilia prosecto, de qua plura sciantur. Scirentur autem plura forιUM. f iumeniretur Auatit Trariatus is me. Liuia Graecorum. Exhibet l. c. Raν-m tabulam aneam ex Triodio excuso, Venet. I 6o . quae titulum libri complectens ti ex quodam M S. II. vel III. Secalorum qiatem habente stamia, imagines dimidias Poet rum lacrorum XXV li I. in catena repraetcntat, in ira ivo5 qaasi geminax seriei vinculum Cassiae protome ponitur. LUAE .aetra diuin magiii Sabbati memorant Scriptores ms Thesbanem pag, si . cons. G. GHai Origines C l. n. I 28. Λασπιαtim Baadamanum laci. I 8. M Bundarium pag. 7 6.
155쪽
Jovinianum in fine, & Stiuas. Moribus seminam praestitisse Clemens Alexandr. Strom. IV. pag. 123 et i indicat, ut quam, Principis licet filia esset, pedes hospitum Parentis lavare non dispuduerit. Eadem hospitalitas ipsius, atque in sapientes inprimis hospites studium depingitur apud Plutarebum in VII. Sap. Convivio T. II. Opp. pag. I 48. C. 22 ubi Anacharsdis hospitis caesariem manu pectens sua, Thaleti osculum pangens sistitur. Ibidem Thales animi sublimitatem mirabilem, ingenium populare atque humanum ei dicit esse, ipsi. que tribuit, quod pater civibus humanius & perquam populariter imperet.
- άidicisse fideliter artes ollit mores, S vetat esse feros. Praeterea vestitu simplici, animo discendi cupidissimo nobis ibidem sistitur.
AEnigmatum sapientia in ipsa AEgypto celebritatem eam consecutam esse additur loco eodem, o enim ipsius nonnulla pervenisse. Et sane laudat aenigmata ejus versibus hexametris scripta Albenaeus lib. X. pag. 448. B. eorumque specimen habemus in Hexametro de cucurbitae applicatione apud Plutarchum l. e. pag. I 34. B. qui Aristoteli etiam Rhetoric. lib. III. cap. a. &D metrio nat. de Elocuti F. 1 cet. sed sine auctore allegatur:
156쪽
XIIX. CLITAGORA Τhessala poetria dicitur Scholiastae ad Arastopbavis Vespas, v. ista 3. et ipsi tamen Aristophani in Danaidibus, si fides Suidae in Κλειταγόρα, a1 Lacaena est. Florens C stianus ad Aristophanis l. c. Lesbiam se
eit ex Hesebio, ut puto ; ille enim: Κλειταγορα ωδης τε ειδος, καὶ Λωβία τογως. Quorum verborum vix alius potest esse sensus, quam Clitagoram ap. pellari cum cantionis quandam speciem, tum seminam quandam, Lesbiam ori. gine. Atheniensem qui sectat hanc seminam, quod miraquello in leg. Con. nub. XI. Gloss. I. Part. XI. Tom. II. Opp. pag. 26 b. notatum, neminem in. venio. Cantionis mentio in Aristophanis Vespis, ubi Grammaticus vetus Κλει ταγορα μελος putat esse το ὲis την Κλειταγέαν, ut Harmodii μελος, τό ἐις Ἀρριοδον, A cetera ejus generis. .
XIX. CLΙΤUS solum nomen superest, inter insigniores Poetrias relatum Catia, in oratione contra GraecOS S. I a. pag. II 4. Illustrem ejus famam fuisse opor tet, nam statua ejus publice posita suit. Eam A bifraius statuarius finxit eu jus si notior esset aetas, ex ea de Poetriae quoque nostrae aevo judicium ferri possiet.
157쪽
CORINNAS tres memorari video, Poesi celebres omnes, ut difficile videatur res earum satis discernere accurate. Suidas primam Gebanam facit vel Tanagraeam, a qua distinguit secundam Gespiam vel Corinthiam, tertiamque Genuum juniorem. Canaquilius Faber in Abrege de la vie des Poetes Grecs pag. 67. nescio qua nixus sive autoritate sve ratione, nonnisi unam Corinnam admittit, dissensum tantum de patria fuisse dicens, aliis Thespiis, aliis Tanagrae, Corintho aliis eam vindicantibus. Prima quae duidae num. XU. commemoratur, Corinna sive Thebana sive Tanagraea, Pindaro suit coaeva, ut ex paulo post dicendis patebit, Achelodorum vero & Procratiam parentes habuit, magistram M iidem iuxta eundem. Poetica iacultate, maxime in lyricis tantum proseeit, ut cum Pinduro quinquies inito certamine, victrix inde redierit quinquies, idque relatum AEliano vid. num. XIV. 9 Eustathio ad Iλ. pag.
247, 31. ca69 Suidae vid. num. XV. addi etiam potest Pausanias vid.
num. XII. in Quam gloriam utcunque alias blandiri teneriori sexui mares sole. mus, obsuscare tamen dc cuieunque potius alii tribuere causae maluere magni quidam viri, quam virtuti & meritis Corinnae. Tanta est ingeniorum aemula. tio, atque adeo eius principatus cupiditas Omnem aliam vincit concupiscentiam l Nempe linguae potius quam poeticae iacultatis eas victorias fuisse Putio nias ait, ea enim H olica usam Corinnam, Dorica loquente Pindaro, quam aegre assequi audientes potuerint. Formam accessisse singularem, semper autem maiorem praestanti in corpore virtutem esse. Atque hae sunt, quas Pausanias allegat illius rei causas, quarum posteriorem ex recentioribus Tanaquilius Faber etiam fuit amplexus. Ipse Pindarus aegerrime istud iudicium tulit etc. vid. Corinnae fragm. pag. 33. a. not. 8. Α grandiloquentia Pin ari cum maxime
Corinnam dissidentem ostendit hi storia Plutarchι num. XIII. qui Pindarum
adhuc juvenem καὶ τη λογιο r τι σοβαρως h. e. dictione luxuriantem re.
158쪽
prehensum a Corinna narrat, quod veri Poetae ossicii parum memor, neglecta fictione verborum tantum sonitum sectetur, figurasque δc modorum gravitatem, quae ornatus causa fictioni accedere tantum debeant. Quo ille proficere cupiens monitu, carmen composuit, quod fabularum nominumque sabulosorum conjunctione constipatum multo magis grandi sonum processit, ut rursus Corimna modum tenendum esse eum hortata manu serendum esse non toto saceo eum
docuerit. Haec igitur castigata Corinnae mediocritas sordere juveni Pindaro visa; sic enim solet excitatior in juvenibus imaginatrix facultas, luxuriosus elata, sublimia petere, spretis mediocribus omnibus, Musamque adeo appellavit aemulae virtutis seminam. At melior hinc, nisi fallor, minuendi dedecus, toties 1 Pindaro aceeptae eladis, ratio se nobis offert, quam initam a Pausania paulo ante observavimus. Nempe junior Pindarus judicio nondum satis obfirmato, exercitatione Podlicae facultatis ad hujusmodi certamen nondum compositus satis, illud iniit cum adultiore Corinna. Quod enim Cavaq. Faber Pindarum aetate jam adultum cum Corinna puella istud certamen inivisse dicat, ne. scio quo fundamento affrmet. Nec fabula succurrit, ex qua id colligat, quam alibi expositurum se dicit. Habet autem haec de corinnae & Pindari certamin, bus narratio fidem non allegatorum tantum auctorum, sed publicam quoque Tanagraeorum, qui in gymnasio pictam cum taenia, victoriae signo exhibuerunt, teste Pansama. Quo magis dissicile dictu ete. vid. supra pag. 18. b. noti . Haec indubia Corinnae nostrae gloria juxta Pausaniam, quod sola patriam αι,ματων ποι i illustraverit , hac laurea omnibus civibus suis superior. Scripta ei tribuit Suidas sequentia, βιβλία πενσε, nempe ἐπων, quam vocem excidisse recte mihi ex Belbaepione svid. supra pag. 42. not. I. colligere videtur Clar. Fabricius Biblioth. Gr. lib. l I. cap. g. et . pag. J79. apud quem fragmentum quoque est ejus ex ἰπων quinto. Nομους λυριαους eidem a Suida adscriptos, esse, ut dicit Pausulas, ματα ejus, idem Vir doctus bene obser
159쪽
vat, inque eis censet earmen in Tanagram, Pausaniae vid. num. VII. allegatum, quod respici etiam ab Hephaestione fui d. num. II. & III.J censet, aliquo etiam eorum Θῆριν Ἀθην-- ὰσπίδα eam cecinisse censet, cujus rei in Antipatri Epigrammate svid. Sappbus Fragm. num. CXXXVIIIJ mentio. Ipsius quo que Corinnae Epigrammata olim extitere, teste Suin, at eorum superest hodie ni. hil. Det J Haec sunt, quae de nostra Corinna dicere licet, alia loca veterum ia via in iis fragmenta non satis exploratum est, an ad nostram, an ad Theseiam Corini biamne, quam itidem Lyricam Suios dicit, & ei νε ριως λυρικρυς tribuit, an denique ad juniorem Corinnam ebanam, quam Mυίαν itidem appellat, referre par sit. Ea loca diligenter congesta a Fulvio Ursino, D. Meuola Biblioth. Graecae lib. II. in Corinna, & Clari T. Fabricio in Bibliotheta Graeca lib. II.
cap. II. f. 24. Pag. 379. Prolixius hic non repetam, addit etiam nonnulla ex statbio Clar. Vir Lud. Lusterus in notis ad Suidam in Κοριννα. Statuam G. iηnae Silanion consecit, ut est apud Catianum snum. XVII. J Ceterum Eor-rbinae nomen apud netetem & Deopbronem in Prolegomenis fvid. num. XVI.J inter Lyricos relatum, eorruptum pro Corinnae nomine esse, post Θrat uni suspicatus est Craquellus, ut in melioribus editionibus diserte Corinnae nomen in
III. de Poetis T. II. Opp. p. III. A. est, quod bona tamen fide ab eo accepere non miraquellus tantum ad Leg. Connubial. XI. l. c. pag. ISI. A. sed, quod magis miror, Vir literariae historiae consultissimus Gerb. D. V sitis de Poetis
Graecis incertae aetatis in Damocharis. PoetrIam eam non tantum sed & epigrammata ejus nonnulla extare agnoscit GIra Idus. Memoriae nempe ejus obversa. bantur, quae in Auibologia lib. III. cap. 23. epigr. II. in Damoebariu Coum, uti
160쪽
I 3 uti videtur, Poetam & Grammaticum insgnem leguntur, quod & Patiti colomeso in notis ad Gyraldum l. c. iam ante nos observatum. XXII. DA MOPHYLA ex solo mitistrato in vita Apollonii lib. I. cap. 3 o. pag. 37'Opp. ed. Lips. nobis innotuit, qui Sapphus discipulam eam facit, Σαπc si
λησαι dicens, ut nesciam, quid in mentem venerit mira vello I. c. filiam Sap-pbus eam appellanti. Errat idem, licet non sine exemplo, quando nescio cujus Pamphit eam vocat uxorem commisere enim eundem errorem non interpretes tantum Philostrati Rbinureinus ti Morellus, verum & Gyratas de Poetis dial. III. T. II. Opp. p. Irr. A. depravata lectione seducti; legerunt enim τη Παμουλου γυνωκὶ, ubi ΠαμΦυλι ι γυναικὶ legunt Codices probatiores, Pamphiam eam seminam a patria appellantes. Certe modi ejus in Pamphylia re-eepti atque Pampb1lii inde dicti fuere teste ipso nilostrato, quod firmat eam, quam adstruximus lectionem. Ipse Poetria non tantum suit egregia, sed &hoe ipsi est singulare, quod ad modum AEolium composita ipsa ad eum, qui altissimus est, & quem proprium sibi Pamphylii vindicant, modum revocaverit. Quod quid sibi velit, in notis ad Philos ratum Clar. Praesidi explicatum. Poemata composuit partim amatoria, partim in laudes Deorum. In hisce in Pergaeam Dianam est hymnus, R olio Pamphylioque modo compositus. Nec eontenta sibi Diisque δc amoribus suis cecinisse Damophia, Satilati exemplo virgines quoque in contubernio habuit, quas in poetica iacultate institueret. XXIII. DAPHNE in mythicis notissimum nomen, est Ladonis filia, cui Apollo noctis praemium, tum alia praeclara, tum sati dicam facultatem cumque ea in carmina vires pollicitus esse dicitur. vid. Ovidii Metamorph. lib. I. Lb. p. v. 433. sqq. bis J Nolo eam fabulam sensumque ipsius historicum curiosius hic rimari, rei istius hic paucis mentio facienda, ut variae confusioni a Viris