장음표시 사용
21쪽
-n . poetR anonymusi famissi XIII. , , qui . vitam D. Francisci versibus exaravit, ut erant tempora, elegantibus; . cujus tatulus, est m Legenda S. Franciaci metro edita. circa i An. Ia35. i); principium aulam hujusmodi: a , . ι i Gesta 'sacri cantabo ducis, qui monstra 'domandi ι 'Primus adinvenit, tribuitque Μinoribus artem
Sed hie, i quod et proximus si it aevo Francisci, et
chronisorum simplicitatem atque ordinem secutus est , historioia potius quam Poetis ivrct annumeratur ... Multo magis Praetereundum consis Ioannem B
Plistam Μantuanum, qui scripsit latino carmino Fastorum libros XII., secundum XII. anni menses d gostos, in quibus in IV. nonas Octobris Divi Fran- vises res gestas, Pe aucis versibus, et simplici stylo
Restat,ut aliquid do illis dicamus, qui post Μa
xum in eodem genere vorsati sunt. Horum Primnsost Hieronymus ΜHipetras, quem ad Μauri imit tionem , suum de divo Faeancisco mema elucubrasso. hoc inihil in amo indicio /est, quod hic item utiHE a corruptorum illius saeculi morum doscripti nos initium sumpsisse, ait ior. Papinius Mor. S. Fg 1. I. cap. 1. γγ ego enim neo opus vid re potui, v quo , huius aliquod specimen mihi offerretur , -- quicquam mγtavi, licet ubivis gontium qnamere non destiterim o Sed tacendi non sunt Μ. Antonii Bosectarii Perusini Seraphidos 1 ri III., amplissimo C. dinali Bamnio dicati, atque editi Perusias, A. I6o6ὸΗ- breve Poema, elegans sano et iocundum, emcam gravitatem, in is quam metera hujuscoesodi, prae seri; et machina pinosortim poetica christiano argu mento vaIdo mi videtur idonga: sod eo innititur facto, quod a multis quidom Franeis lium' rerum historicis, non tamen a primis et sinceris, narratur; nempe Franciscum a Iesu Christo impetrasse, miP
22쪽
. Una dies culpas, Mim inuria cuncta relaxanst,tet Aeternas, Womittat opes m hoo autem mssuti - . . . Viae Mym, inquit ire urbem, :i j Et ineus ut firmet mandata IVIcarius, ora: i quam Tem, docte et copiose, recentissimo nisaotavit Papinius; omnemque prorsias a yoritate caliginum
scussit in opere . 'quoci inscribitur, storia der Da donδ d'Assisi Boneiarius inducit prinio praticis uinorantem, ut Deus O. Μ. ct terrarum orbe, vitia lave tat, et postest ad B. Virginisi aedem aB confoventem . i, comitanto eum Divo Michaelo; orata 1m petem veniam; sed divino iussu cum quatuor sociis: petit Perusiam , in qua urbe nuper renuntiatus merat Pontifex Summus, Honorius III. Aat Daemonum princepsunt rem, futuram orco adeo Perniciosam, . totis vrarthus impediret, indutus os, habitam qe Mostoli Petri,d-mienti Cardinali Columnae se offert; eiquis mereriadet. ut, cum maximus i Pastor do tanto Duotio icum Pu Puratis Patribus . consultet Hlmai dehortetun fore enim ut.. posthinc nec Romanumi Petri, et Pauli Apostolorinn insignissimum Fauram a Christicolisi sesqueetis tetiir , nec Moxosolunitana , ' anti etiam i Lauretana suscipiatur pexegrinatio; sed populos emino ad aedem Virginis, Avisinatis i semel: quotaonis; conventinos ;i id que . unum Pro i Moriarum Heripiatione satis superqud Bituros. Su pensus Pontifex, a dem annuit;s con 'εPoetis rosi' imimndum in modum malis uet,ex Mi ansnwmunemiietin Hata .sormai latitantem Topori adHaexm .stii idei 'manibiis i clavris. οπωm- oti postquampum: iIlis. eum diurissimo verberavit, i trudit 4ni Tarusarum . Sed quamvis Boneianii, poema.a' china Iadeo commendetur, ut in viac Parto, - qui in senis Milai, eaeteris praeritet, quaecumque do christiano, argu montui l/tinet cuneoripta istam; . nequῆ ,, ut alia plera sine nihnin m Sus' titionem christianasti, admisceat dieriistigi SexaΡhisi ammon cum trianessota ararii non Putest; quum Illa nec vitam, nec maehiamti εsinia Franci ci: iacta euntineat,ii Sed) etiam Alauriana fictio, ab Aeneidos exemplo prosecta, quan Por totum
23쪽
ooto viti docem libros divisum, istudeas quB, metro, Uu.,
24쪽
tis, epicorurn i more periractant,' Tatio habeatur, non modo negligendum non esso fati iis, qui latinam et sacram colunt Poesim, sed Propter tum elegantiam, liri ' carminis gravitatem non parvi aestimandum';
qua via' porsectum ad unguem illud castigatum diei
poema. era e et heroicum, qualia Homerus, et Μaro clx antiguis, et magnus Tormiatus ex focentioribus It lis panxerrint' Non mo praeterit, quas in trieas misi e conscerern, si hanc r m tractandam penitus su sciperem , δε qua non pauca ε tant volumina. Ilo nihilominus' arbitror posso sitis dubio oonstrina ες Μaurum vinitis personae, holitis miam actionis ae temporis, rationem lint,nisse; 'licet' in poematis propo Mon , ii in/ tantummodo Francisci facilam , idquει praeclarissimum , sibi canendum proposuisse vid-- ;neti P Franciscum' quinquo vulneri s ads 'Christi Cendi 1 'conpΙ- in corpore transfixum. Sed quam quam potuliaet 'prefeeto, ut ego autumo, oaster Flamesset 'thg 'gestas ad illud eommodo convallem, Inlreo . tamen pbema attente perlegerit ψ haudqu- quam Willum rem unam chcinisse reperiet. Immisein Oxtrema primi libri parte Franciscum' divinitus naini videmus, qui vitia abs 'terris eogat excedere; in
tertio eum post memoranda sulsa resipiscerE,I' jam sextum et icesimum atereti annum, instituere Postea co tr m Μinorum , mri virtutes omines, et pauperrat ala imax HiU' Mentes , - praebeant inisi exem
tifice confirmatis, atque in universo snomim eoncilio promulgatis Lavernamis fide te alibi illa finiranda Continger τ' ad frios biennio post in Subastim redire, atque inde animam tririmphrim agentemi ad coelos ransferria Haec est summa Μaririani momatis ; rinquo, si caelisa sint omnia I etna ad heroierim phreinehi carmen, illud certo simpliei et unum, quod 'in qu
25쪽
vis rei ab Horatio necessario requiritur , destio Procul desideratur. QuaΡxoptor cyclicum quoddam poema
exarasso Maurus videtur, quod nempe circularem cursum, qualis est tota hominis vita, complectitur. Sio enim nonnulli Horatianae 'epistolao ad Pisones,quao vulgo inscribitur De arte Poetica, interpretan tur versum I 36 Nec sic incipies ut soriptor cyclicus olim . Alii autem Paulo diversius poetam cycl cum eum esso dicunt, qui cyclum epicum, Seu cursum Poeticum simpliciter, et nulla arte exsequitur,
ut magis fabulator sit, quam Poeta; quales, exempli gratia, si int XV. libri Μetamorphoseon Ovidii Ny riis, et ejusdem Fasti, qui ad XII. libros ex mensium
numero extendebantur. Non negabo, ejusmodi etiam Poemata posse cycliea nuncupari; sed scriptor, qui
dicitur ad Horatio cyclicus, fio incipiebat Fortunam Priami cantabo, et nobile bellum α; laquei redarguitur, quod, tanto hiatu. dignum ferro nil possit, quum illo ineptus ab initio nimium Pro
miserit , quod deinde nequeat Praestam . Et revera Omnem hio Priami fortunarci, secundam nempe et adversam, ot bellum Praecipuo decem annos Pr ductum Europam interii atque Asiam, tot casibus1Ilustro, sesa dicturum pollicebatur; quod totam Pri
mi nimirum continet Vitam, immensum et rerum et temporis spatium . Maurus ergo effecisse dic
tur , quod Flaccus condemnat et ridet 8 Respondeo , eo loco Horatium sermonem habere de Poematam initiis , do quibus Ρraecipit simplicitatem, Homeri exemplo in propositione Odissaeae ; neque reapse iΙ- Ium, rejicero cycliciun poema, sed improbaro,Pr Positionem , quae tot ac tanta inepto Pollicetur. Quod de Mauro omnino dici non potest, qui linam
tantummodo rem se canero Velle profitetur; et litiam- quam non omnia in unum coutraxerit quod illo
laudisertasso dissiculter facero Poterat ) non continuo dicendum est, reliqua Francisci facta nullo ni do 3imul esse conjuncta, nee illud, quod est praeci-
26쪽
vεxiis, Horati, inter rusi iri, phirio, Nil i' l. v raram TO: Epistolae jam i memoratae ra A ec reditum Diam dis hic. et I de ipso aio inquit Ilim ag essus est marteriam ; quaam sto extendit, ut XXIV. Nohirmna tim ploverit, antequam MPtem duces; ad. i Thebas ii phrdi ceret ara: cnjris auctoritate. i quae t de mycliso, poemaas protolimus plenissime consiTmaritur . Non otimi rem ssod initium tam longe i petitum damnat, Horatius seumque interpretem, potius quam. Acronem Fequoxy ii diversas, atque infer se id i8 repante9 Prosere goris. tontias. Primum enimi albim Lyclicua poeta, osti qui ordinem c mariare nescit υGriGrs ego foriPsa Proci m ririetate, quaΘtin editis. Iegituu sine i ullo sensu ii, quao interpretatio mecum facit y et optimα 'imili, vidatur. Deindoeis addi, vo1 i qui l cisinina a sua, cincinniari , quasi seircumforanetis: Ita. Exi hac' declaratione, qutio placriit Metastasios imit Videm esti in ejugdem. ainositu
.i. Sed velit heroicus, vel e licus vates ivst' potiristit iniquo Μaurus dicatur, hosti parvi roferacti a Memimur; quum revera non jam ess Μn mim culpa dumi existimo, quod unam actionem Francisei , eam' moraecipuam canendum sibi non susceperit , vel mihi ' non Labiera omnia ad unum illud praecipuum ,eκ heroici carminis legibus, xeseretida curaserit s sed quod ii istoricon i voritatem saepius , quam' fumht. DB
eesse deseruerit, xivulos potius quam fontes ε uultis.
27쪽
r Hame do Ρ-inatis inuontiono, oeconorisia; doquibus tamen illo aut defendi, aut excusari saltem
posset: nequo Profecto hac de caussa eum Sannali
mo et Hieronymo vilao, qui post latinas 1iteras x natas in heroico carmine Christiano principatum ob
etinent', eum cedere debere judicamus,' atquo inter Iatinos Y eentiores poetas agere partes secundas; sol Propter Posticam elocutionem, quae virtus Praecipua
debet esse in quovis poemate, do Μauro dici potest quod de Salio Virgilius 'Aen. V. Proximus his, Io
go sed proximus intervallo m. Duo enim in eo --
Prehendἀnda praesertim; alterum, quod plerumPiscaret brevitato, et Ovidiano 'moro luxuriat, aut esseca eamdem sententiam immorans diutius, quam Pareat, aut easdem res saepius retractans; alterum, quod insolentia vocabula' temerario ausu identidem procudit, vel hausta ab impuris sontibus usurpat: qua omnia suis locis sedulo adnotabim . Sed tamen huiusos criminis, non altarius, aliqua posset asserri aseeusatio, nisi Μaurus in primo poematis Ιimino lectorem subito ossenderet. Primum enim occurrit possimum illud vocabulum astrieoniis, a vocibus astrum et coma deductum, quomodo antiqui latini effecerant 3trifcus, et astrilucus, atquo, ex ol. Furianetia asiectionis , etiam astrisonus; quorum si Μaurus Priorum alterutrum elegisset, tumida licet fuisset metaphora. unum tamen vitium effugisset. Sed nihilominus d eendum est, Maurum hao in re ab aequasvo maioris nominis Poeta, nempe a Μ. Antonio Flaminio In Bre
Tem induotum. Hic enim non solum essinxit ex an
Iogia vocem florieomum , in eo carmino quod incipit m Iam ver florioomum, Postumo, verticem sed do hao novitato a doctis hominibus reprehensus, i stimonio Horatii in festum existimans, quam illo, I tina lingua adhue vivente, licentiam nova procudendi nomina, sumptam vero putantor, honis scriptoribus dodorat, eamdom hio et nostris temporibris concine dam eas. conatuae docera, in opistola alatius soriphae ais
28쪽
Sasilium Zanchliun , quae prima est in Cominiana seditione . Ibi enim inquit, quomodo. Lucretius Eud Tat primo verbum auricomus , et . alius ex veteribus Iatinis. ιιDiuomur , itemquo Virgilius aurieomus Beso idim.so 'ricomum: addi quo, exemplo Virgilii, qui dixerat ignipotens, eL armipotens, Andream Nauserium, optimum sui temporis poetam, itidem essi
Athso si Foten .. quo ex sonte astricoma Μ amini vulnera profluas erint, qui tamen non uno aut altomissolenti vocabulo stot contentu3; sed quot ei. visa sunt aut sol ., verba, aut i etiam squod vero rarius socii conjunctμ, sive formae. 1oquendi, toti hin Ars ero. non dubitavit. Et P secto, bona ductus --tione, Μaurus etiam, eXornandi Caussa, noVa procudis Iet vocabula: nam si .unum aut alterum ossingeroiceret, cur non decem, aut viginti, aut etiam an
Pitus p Sed, hao oblata facultate, quaenam lingua lae
lina haec demum esset y i lVides, doctissime Aloysi, me in auctore, cujus illustraudi non invitus cepi provinciam, siqua o Currunt vitia, non ea voluisse dissimulare; atque ideo absore a meis commontariis Perpetuam i illam
auctoris admirationem, quae plerumque cujusvis,ge neris. interpretes solet incessere,. ut Culpas etiam ei Dudi vertant. Quin imo, non . in annotamentis. modo
ques. Mauri poema, vexum etiam in illis longior
us, quibua Aligheriani hymni poene singulos, ver. επι Pyo quuti sumus, cum utrumque confero Po Tua., Maurianum iterum ad trutinam mvoco, quia commendatione sit dignum, quid non , aperte deessem .i CRr autem italicum Poema cum latino conjuniagendum Putaverim, in praefatione italici commentare xiii satis arbitror dixisse. Sed quamvis non omni iPerfectum, i neque hisco temporibus, omnibus prohan dum epos , Maurus confecerit, quod illo aevo maximanssct constat admisatioue acceptum, ac laude; non
29쪽
siquis ea asserat ad hoc Iegendum poema, quas a
elox in sexto carmino enumerat, uberem ex eo fir otum sano Percipiet; Ῥ1od certo ad Franciscales v xos , ubicumque Iocorum degentes , et ad religiosoahomines , atque sanctissimi Patriarchao virtutibus d votos praecipuo spectat, iis etiam valde placebit, qui Iatinam amant Poesim, quorum Humerus non egi, nec erit umquam, in nostra praesertim Italia, eπiguus 3 cujus prae gentibus cunctis haec maxima et unica laua est, duas habuisse Iinguas, doctas utrasque, politi simasque, et nobilissimos in utraque scriptores Pr tulisse. Illis autem, qui sacram colunt poesim, isthoo Praecipue genus, quod homines in coelicolas in Iatos carmine perpetuo Concelebrat, gratum sine controversia esso dehet: ad hujusmodi enim carmen,
aliis intactum, ut diximus, quadrat in primis illva Horatianum ΕΡ. ad Pis. v. IΑ7. Sunt delicta ta
men, quibus ignovisse velimus. Fieri etiam potest, ut aliquis Pius, et doctus, et poeseos laude Praecellens, exemplo Μauri inductus, ejusquo erratis a monitus, vel eodem do argumento, vel do alio huio adfini, epicum carmen, aut latino, aut potius italicae, Componere aggrediatur; quo et literaria et christianaxea mirandum In modum laetabitur: nam facta Pra Clara , omnigenaequo virtutes Poetico stylo lucule tissime exornatae, ingentem sui amorem atquct aam Tationem in Christicolarum Pectoribus excitabunt is Quam mentem sicut Deus O. Μ. injiciet ali Imando, tuno laborum, quos Pro Μauriano poemato illustra do non paucos suscepi, quidquid ganniant invidi, atque bonarum rerum oloret, numquam Prosecto m.