Aristophanis Nvbes cvm scholiis

451쪽

τὰς Νεφέλας καὶ τον Δῖνον, ς ωνσεν ο Σωκράτης. 1242. Toῖς εἰδόσιν ' τὶ του, ἐμοὶ τω εἰδότι η τοῖς επιστήμοσι καὶ εἰδόσιν, τι ὁ Ζευς ουδείς ἐστι. διὰ καὶ γέλωτος ποιητικὸς ὁ Ζευς παρὰ σοί. 1248. Ἀποδώσειν σοι δενες τουτο του κλητῆρος εἶναι λέγουσιν η εἰςε-ωτος του Στρεψιάδου ὁ δανειστής φησι πρὸς τον μάρτυρα.

1249. ουτὶ τέ ἐστιν Εἰρελθῶν ὁ Στρεψιάδης προῆλθε πάλιν της οἰκίας σφαγίδιον ' η μαγιδι- ἐξαγαγών. νε- ρωτα οὐν αὐτον καὶ πυνθάνεταμ ὁ τί ποτε ἀυτὰ προς ορεύοι. δε συνήθως φησὶν ἀρσενικῶς, κάρδοπος ουτος δὲ κο' του Σωκράτους καρδόπην - δεδιδακτα λέγειν ἶνα μἀμαθῆ καὶ ἀπαίδευτον ἀπ του πρωτου αποδείξιν τον δανει-

στην, ουτω φησιν.

1253. οὐχ σον γέ μ' εἰδέναι' -τὶ του, νομίζω. ἐν ὁσφ ἐν ἐμαυτ εἰμί, καὶ οἶδά τι.1254. A πολιταργιεῖς Λιταργισμους ἐκάλουν τα σκιρτήματα. Ἀποδραμῆ, ἀποσκιρτησεις, καταλειρι απὸ της δρας τις ἐστὶν ἡ λιτη- , απὸ του ἀργολ- δηλοῖ τὸ ταώ καὶ τὸ λίαν η ταχέως δν, φησίν, ἀποδραμῆ. . I -- χωρήσεις, ἀπι-yς. Glossa. 1256. θήσω πρυτανεῖα Λείπει κατὰ οὐ. ραφην'O ἐν γαρ τω πρυτανείφ ἐτιθεσαν τὰς των ἀδίκων πα- φάς. Eὐηθικως δέ, ἀπαιδεύτως. 1257. Προς αποβαλεῖς νυντὶ του, ζημιωθησι καὶ τὰ

πρυτανεῖα προς ταῖς δώδεκα μναῖς, ὁ ἐστι ὁ δέκατον του τι μναπος της δίκης οπερ καλεῖται συνωνύμως παρακαταβολή.

452쪽

ταῖος τούτων'

αὐτοῖς τροχοῖς τοῖς σοῖσι καὶ ξυνωρίσιν. ἐκ τω τέλει κορωνίς. 1263. ων Καρκίνου τις δαιμόνων Παρ πονοιαν εἶπεν, ἀντὶ το παίδωw ἐπεὶ τραγικως ἀνεφωνησε τὸ ἰώ μοι μοι καρκίνου δε παῖδες, Σενοκλῆς, ενότιμος, καὶ Θημότιμος καὶ ο μεν ορε παι' ἰτενοκλῆς δε τραγφδιας ποιητὴς ' . ς βέβαιον δὲ ἔχων τὰ νικαν, κατειρωνεπιετα αυτού. 4 υλλυς Φασὶν, ὁ Καρκινος ουτος ποιητὴς ων τραγικός, εἰ γαγέ τινας τῶν θεῶν ἔν τινι δράμοι δε οπμο τας ' θ. Θαιμόνων δαιμονες οἷ θεοι, δαήμονές τινες οντες ζα....ροι απὸ το πάντα μερίζεσθαι, δάσσεσθα. Gloss. Vict.1266 Σ σκληρὲ δαῖμον λο ενοκλέους ποTDπτολέμου λεγόμενον Β διὰ καὶ ἐπήνεγκε τί δαί σε Τλη

πόλεμος. Ἐκε δε ηενοκλέους τοs Καρκίνου ἐμνη , καὶ τα αὐτο τραγφδεῖ, εἰρηκώς, ω ληρε δαῖμον Ἀλτ δε εἶπε δια τὰ αν εἰρηκεναι, ἰώ μοι μοι, και ἀνηρ κακοδαίμων. υ φρόνιος δέ φησι, τό, ω Παλλάς, ῶς μ' ἀπώλεσας, κενοκλέους εἶναι ἐκ το Λικυμνίου, λεγόμενον π Ἀλκμήνης, - Λικυμνίου πο ληπολεμου, ναννρημένου. διὸ καὶ ἐπήνεγκεν αὐτός τί δαί σε Τληπόλεμός ποτ' εrρνασται κακόν. . . . καὶ τὰ χρυσάντυγες - παραπεποιησθαι αλλοι δὲ τραγικὰν ποκριτὴν εἶναι τὰν ληπόλεμον, συνεχῶς ποκρινόμεουον Σοφοκλεῖ εἰκότως δε τούτοις ὁ δανειστὴς χρῆται.

διὰ γαρ ἱπποτροφίαν ἐπτώχευσεν ο ραυσάντυγες αν--ξ, αρματος περιφέρεια. Ioss. Vict.

' Scholiastes enim D extra Versum I eluit.

I Vide Suidam in Kαρκωoci et Fabricii Biblioth. r. voLII p. 326.8 Hoc scholion etiam in Victorianis est 4' Addidi λεγόμενον, ut anfra, λεγόμενον λο Ἀλκμήνης. si Sic Aldus Vulgo additus articulus. - Legebatur χρυσάμπυγες iocus mulsus est.

453쪽

λάκις

1272. Kακῶς ἄρ' εἶχες Θια το αν εἰρηκιναι, ἰώ μοι μοι, καί, ἀνὴρ κακοδαίμων.1274 Ἱππους ' λαυνων καὶ τουτο εκ παρφδιας αμα δὲ καὶ αὐτος ἱπποτροφῶν ἐδυςπράγησεν. 1275. Σὸς περ ἀπ' ονου - των ἀλόγως πραττόντων παροιμια, και η δυναμενων νοις χρησθαι, μητε γε Ἱπποις ο μέν τοι Πλάτων ἐν τριτ Νόμων p. 70i C.)την τελευταίαν περισπα, - νου λέγων. λως καὶ, καθάπερ ἀχάλινον κεκτημένον το στόμα, βία ποτου λόγου φερόμενον κατὰ την παροιμίαν ἀπδωου πεσεῖν. D N ἐπαο προς το υπ' αὐτο εἰρὲγμένον, καὶ δέον εἰπεῖν απὸ του νου, εἶπεν, ἀπ' ονου. υλλως Γράφεται και απ' ονου, και πονου κεῖτυι δε παροιμία απ' ονου φασὶ γάρ, τι δύο τινὲς περιτυχόντες ονφ ἐν ἐρημία, φιλονεικοsντες προ αλλήλους περὶ του τίς αυτὸν η λήψεται, ἔλαθεν αυτοὐς αμφω ἀπολέσαντας αὐτόν. τούτων γαρ μαχομένων ἀνεχώρησε το ζωον. 1279. Προς κεκλήσεσθαι Ἀντὶ του δια μαρτύρων ἀπαχθήσεσθαι νει το δικαστήριον κληθήσεσθαι κατα κοιμνο δε το δοκεῖς.

1281. α ιν σν αἰεὶ δν ια Μον δωρ λιν νομι- ζεις, φησίν, η πάλιν ἀντεπαγόμενον αὐτὀ π του λίου; 1288. ι θηρίον Πνες το θηρίον πρὰς τὸν δανειστὴν λεγουσιν εἰρησθαι. αντι του, ἁ θηρίον, τί ἐστιν ὁ τόκος ἐπεὶ γεννημα φαμεν ἐπὶ θηρίου καὶ τόκον f. 1292. ην θάλατταν Π δητά ἐστιν, α νομίζεις; -ὶ

454쪽

διαλέγεται.

καὶ ἐπιαλῶ καὶ πρω μεν - περισπωμένως το ἔξεις ἀπεμλητικῶς - γε- οἷον ἔξεις, ορμήσεις τουντεωθεν ἐπεὶ άλω σε - ἐστιν, ἐξελάσω σε εἰ διφθπρογραφεῖται καὶ διώξω σε κεντῶν πο τον πρωκτόν, ω εο ῖππον παρήορον προς δε τρο ἐτέραν γραφην, ως μικῶς λέγοντος οἷ- απάξεις - τον σειραφόρον εἰς μυλωνα ἐπὶ το ἀλήθειν, ἀντὶ του, αππεσυ σεαυτὸν καον κἀκεῖθεν τραφησar. νυλλως Ἐπιαλῶ,

σε - τον πρωκτόν, ω σειραφόρον ἐὰν δὲ ἐπὶ λω, -- τως ἀπέαν ἐπ αλων κεντῶν - τον σειραφόρον, ἐπὶ το ἐργαζόμενον ἐκεῖθεν τραφηναι Ουδε γαρ ἐντευθεν 'ν οι δὲ Ουτως ἐκ βαλων σοι την μήοτσα καὶ δέρων τον πρωκτόν, αξω σε απο μεταπορα των κεντουμένων Ἀπων βραδέων αὀτων νιόχων. Mνησω. συντρίψω θ. Glossae.1302. Υπο τον πρωκτόν σε ποτε - - σι, ἀλλα συ εἰ μιαρα λέγει, αξει σεαυτὸν, τον ἀειραφόρον,

1305. Io τὰ πραγμάτων ἐραν κορωνὶς καὶ ε - θεσις μέλους, ἐξιόντων ποκριτων, μονοστροφικο ἐκ κώμω- ών τὸ πρωτον ἰαμβικὰν τριμετρον βρ υκατάληκτον , τουφλαυρῶν κοδὰς - ὁλης ἰαμβικῆς κειμένου διποδιας το

455쪽

ἀκατάληκτον, η ἰαμβικον ἔφθημφερές. το τρίτον ἰαμβικον δίμετρον κατάληκτον το τέταρτον, ομοιον ἐκ παιώνων δεντερων το χοριαμβικὰν ἐξ ἐπιτριτων τρίμορον καταληκτικόν , το ς τροχαῖκον δίμετρον καταληκτικόν, τοι εφ- μιμερές' ) το ζ, ομοιον, τρίμετρον μέντοι το χοριαμβικον τρίμετρον βραχυκατάληκτον '' . το ν ἀντισπαστικόν , ἐι ἐπιλτρίτου τρίτου κά πρωτου, ὁμοιον το δέκατον ἰαμβικὸν δι- μετρον βρ υκατάληκτον το ια , και μοι - τρίτω τοιγ', οριαμβικὀν πενθημφερές εἰ δὲ βουλει, δακτυλικὰ δαμετρον ). α ρης τρία, ἀντιπαστικὰ εφθω μερῆ Φερεκράτεια '

τροχαῖκῆς 'i' κατὰ την πρώτην του Φερεκρατείου - χώραν

τφ μεθ' ὁ ἰαμβικον δίμετρον καταληκτικόν, οι ἔφθημ*ερις ἐπὶ τετέλει κορωνίς. αἰνιττεται δὲ εἰς τον Στρεψιάδην, ' Legebatur, o ooριαμβικον ἐξ ἐπιτριτωπι η ἰαμβικον τρι-

μετρον καταληκτικόν. Belgius scribendiana putabat: ἀκατάληκτον. At pates , delenda fuissem ἰαμβικόν. Magna haec hominis imperitia est, Verba πραν τουτον ποιησε ita metientia. misi haec vera sunt, uno versu ille conlprehendebat vecta, τον σοφιστην, - πανουργεῖν ρξατο. Sed ita remanet Myconeus in iugata scriptura, ἐξαιφνης τι κακον λαβεῖν, quem ille dimedium potius antispasticum, quam choriambiciun tri- medium brachycatalectum dicere debuit Hinc suspicari licet, eum aliud in alio libro scriptum invenisse. Sequentem versum habuit, ut vulgo legitur, οἶμαι γαρ υτιχ ευρησειν , οπερ.f Legebat enim τοῖς δικαιοι in Aristophane. ri Legebatur διτροχαλῆς. in Legebatur πεντεκαιδεκάτου , Paod re ipsa iubente nautavimus Nam qui versus scholiastae decimus quintus est, ohπερ α ξυγγένητοι,

eamdem plane mensuram, quam praecedens et sequens, habet.

lihi Non satis accurate loquutus est, quandoquidem ταυτο- ποδί plane eodem pede iterato constat vide Atilium Fortunatia-nivn p. 2688 Atqui hic epitritu secundus est.

456쪽

σκηνης - -τα διέξεισι περὶ τολορεψιάδου, προαναφωνῶν διὰ τουτων καὶ αἰνιττόμενος, α μέλλειν πείσεσθαι ὁ Στρεψιάδης αὐτο υἱου. 1311. ον σοφιστὴν Πν φιλόσοφον τὰν παιδα, τὰν γέροντα. π το σοφίζεσθαι. 1323. σως ἴσωςJ υξεται,αρ αυτο αδικούμενος καὶ δεινὰ πάσχων, τέλεον φωνον αὐτον εἶναι. Βουλήσεται, 'Eπεὶ μείζω κακὰ πεισεται, η φέρειν οἷός

τ' εἶναι. Glossa B. et C.

1325. 'Io los Κορωνὶς τέρα εἰσιόντων αυθις τῶν υποκριτῶν οἷ δε στίχοι ἰαμβικοὶ τριμετροι κατάληκτοι γ'.ών ποστι ται κῶλον ἰαμβικον μονόμετρον ὁ δε τελευταῖος

τουτων,

καὶ μην- τι καὶ λέξεις ἀκοsσαι βούλομαι. επὶ τ τέλει κορωνίς. κέχρηται δε προαν φωνησε τψ ἰουἰού τινὲς δὲ άπλο- τὰ οὐ φασιν. Σχετλιάζων δε αε σιν ὁ πρεσβύτης, ως υπὸ οὐ παιδὸς τετυμμένος δῆλον δέ,

οτι πάντα αὐτα διαπέπλασται αὐτ της προς Σωκράτη διαβολης χάριν, δεικνυναι δια τουτων φιλοτιμουμένφ'), τι μηδεν χρηστὸν διδιεσκει τους νέους, ἀλλα τοὐναντίον, πονηρούς, οπότε καὶ περὶ τοὐς γεγεννηκότας τοιουτοι γίνονται, καθίστησι.1327. 'Aμυνάθετε Βοη σατε. Glossa quam Reg. ' - νάθειν, ἀμύνειν, βοηθεῖν. Ioas. Ict. Πάσι τέχνη Παντὶ τρόπφ πάση δυνάμει το δευμ νειν καὶ ἀμυνάθειν λέγουσι 'I. 1331 Πατραλοῖα μόνον πατραλοίας, αλλὰ καὶ πατραλώας ευρητα. Schol. Cant. 1.1332. καὶ πλείω Ἀ- - χειρον καὶ πλεω τούτων εἰαι. 1334. Λακκύπρωκτε Ευρύπρωκτε. Glossa.

1342. 'Eδιδαξάμην Παθητικον ἀντὶ ἐνεργητικο δύνωται η δὲ εἶναι μεσότοος Ἀττικως, ἀντὶ τοs, ἐξεπαίδευσα δι'

- Hoc scholion et sequens omisere Portua et Materiis.

457쪽

λιρου. το γὰρ ἐδMαξα δι ἰο-- oυν εἰς διδάσκαλον--ψα. ἔστι δὲ κατ' εἰρωνειαν. Glossa. 1344. ΜελλειςJἘμελλες. Iossa cossi BriInesta 1349. Σον ἔργον αμεσις χορου, στροφῆς μεν λόγον ἔχουσα, δια το ἔχειν καὶ ἀντίστροφον, τοοἶμαι γε των νεωτέρων, V. 1395 ης οὐδεν διενηνοχε προφθικὴ δέ, δια το προτίθει σθαι καὶ προάδεσθαι της διπλῆς. Η διπλη καὶ ε θεσις )εἰς ἐπφδικὴν τριάδα η τετράδα κωλων ἔξ, ων τα μεν περιττά,

ομοια τοῖς νωτέρω τα δε αρτια, Σωνικά, μιόλια δια τοῖχειν προς τω - καὶ το μισυ του χωνικου καλουμενα, αδ αφοροὐντα την πρώτην συλλαβήν. το μέντοι τελευταιον,

καὶ ἐπφδὰς ς επὶ τ τέλει της δῆς τιθέμενον λέγEται, ἀντ)ωνικο ἐπίτριτον ἔχει ἐν ἐκθέσει δε στίχοι δυο ἰαμβικοὶ τετράμετροι καταληκτικοί, ομοιοι τοι ἔξης ἔθος γαρ ἐστι προτιθέναι - διπλῆς διστιχίας μετὰ την περίοδον της κορωνίδος . τῆς δῆς. ἐπὶ τ τέλει παράγραφος καὶ διπλῆ ἔξω νε

ρὰν λέγειν, ταν του ποκριτο διατιθεμένου την σιν, ὁ χορὰς ορχῆται διο καὶ ἐκώγονται ως ἐπιτοπλειστον ἐν τοις τοιούτοις τα τετράμετρα η τα ἀναπαιστικά, τα ἰαμβικά διὰ το αδίως ἐμπίπτειν ἐν τούτοις τον τοιοsτον ρυθμόν. 1357 Kαι μην- θεν γε Κορωνίς, καὶ στίχοι ομοιο τωδιστιχίω λγ. ων τελευταῖος,

ἐξέφερον αν, καὶ προὐχόμην σε σὐ δέ με νυν ἀπάγχων. μεθ' - τρία κῶλα ἰαμβικὰ δίμετρα κατάληκτα, κά στιχος

Reigius verbum διπλῆ delendum putabat. ' verba ἐώ τω τέλει, et vine sequuntur, legebantur in sine scholii a v. 1356.

458쪽

φαίνεται δὲ εὐδοκιμεῖν καὶ διαφανὲς ' εἶναι το δ ἐπέχθη, καὶ διὰ το ε ψιλού - του πέκω, καὶ διφθογγογραφεῖται. . ον κριουν ς ἐπέχθη ' 'η. τ τ τι μέλος ἐκ των

Αἰγινητης. Schol. cod. Leid ei mari. 5. Ex Aldina imperiectum pro oriato revocaV inus. ' Sic ante me iam Valescenarius ad Herodot. I. 50. Legebatur καὶ Ἐπινικου. Fabricius Bibl. r. vol. I. lib. 2. c. 15. corrigebat

ἐπινικιον.

- Legebatur δένδρον. Conectum magelio Belgius hoc verbiani delendum putabat. Valescenarius ad Herodot. l. o. p. 459. coniiciebat ἐς ἀγλαόδενδρον. At Simonidis versus hoc potiusnaodo scriptos fuisse crediderim:

ἐπέξει αρ' ὁ Κρῖος ου ἀεικέως, δένδρεων ἐςελθῶν τέμενος ἀγλαον ιός. Nisi sorte δενδρεῶν ἐςελων, τέμενος ἀγλαον ιός. Si carmensuit ἐπινικιον, non Iusit Simonides in anil iguo Viri nomine, ut Cleonaeites apud Herodotum l. c. Ic denarius enim eumdem hunc Cmum putat esse cum illo de quo criti it Herodotus c. 60 et 3. Fortasse ita est sed incerium, praesertini quum Coi et Polycriti non1ina altemasse illa in gente videantur, ut ex eodem Herodoto

459쪽

σθαι τον κάματον.

1362. Ως περεὶ κάχρυς καθάπερ τινὰ γυναῖκα κριθὰς ἀλosσαν διαβάλλει δὲ λεληθότως - των ρονιακῶν γένος, α ἔργον πινειν καὶ ἔτερόν τι διαπραττομέναις. γυναλκας αδειν ἀλετρευούσας'ffi . . Πεφρυγμένας κριθάς. 'Ossa. 1364. Ως περει τέττιγας Παρεποιησε - δειν, καί φησιν, τι το δειν φλυαρεῖν. ' Ω τέττιγας, καὶ οὐδεν

1368. 'Aλλὰ μυῆῆινην --ῆινης γαρ κλάδον κατε- χοντες ἐδον τα Αἰσχύλου, με τα ομήρου μετὰ δάφνης. Παρὰ τὰ Αἰσχύλου

οὐ νεα ἐκεῖαν θεα λειμώνια.3υλλως Αικαίαρχος ἐν τω περὶ μουσικῆς ἔτι ' δε κομνόν τι πάθο ἀεὶ φαίνεται συνακολουθεῖν τοῖς διερχομενοις, εἴτε μετὰ μέλους, εῖτε σνευ μέλους, ἔχοντά τι τῆ χειρὶ ποιεῖσθαι την ἀφήγησιν. ο τε γὰρ ἔδοντες εν τοῖς συμποσίοις ἐκ παλαιῆς τινὀς

παραδόσεως κλῶνα δάφνης η μυή ἐινης λαβόντες

αδουσιν.

1370. γὼ γάρ Ου ασω δηλαδή. Glossa. 1371. σύστατον ου συνεστῶτα, οὐδε πυκνον ἐν τοι ποιήσει, ἀλλ' ἀραιὸν καὶ κομπώδη τὰ γὰρ ηματα Αἰσχύλου φαντασίαν με ἔχει, βασανιζόμενα δε οὐδεμίαν ἔχει πραγματείαν --σταπα γάρ. 'A στατον δέ, οἷον διάθετow ἀπιθάνους συνιστάντα τους μύθους. 'Ἀνισον. Glo a. Στόμφακα Σκληρόν παρὰ το στόμα, καὶ το ομφακα οἷον τραχύν. ρημνοποιο δι μεγάλας λέξεις ποι--ντα. . Στόμφακα, μεγαλοήήήμονα Κρημνοποιόν,

σκληρολέκτην. Glossae. 'H, et quae sequuntui . legebantur in In scholi ad V. 1364. ' Legebatur ἐπεί, quod verum esse potest, si in sequentilaus

460쪽

τραγ φδιας ποιουντα.

1875. Ω ἐκίνει δελφός Πν Καναχὴν ὁ Μακα- ρευς δε ἀλεξίκακε δια μέσου ἀναπεφώνη αι σημειου- ται δε τὰν υριπίδου Τολον ἐκεῖ γαρ τὰς ἀδελφὰς γωμουσιν δελφοί. ἡ ἐκ μακλέους δε τὰ ἀλεξίκακε. 3 Γε- γραπται, δε ρῆμα υριπίδου, ωλος λεγόμενον, ἐν παρηγαγε Μακαρέα, τὰν παῖδα Αἰολου, φθείροντα Καναχήν, τὴν ἀδελφήν ἐπειδὴ δε παρὰ θ αίοις ἔξεστι γαμεῖν τὰς ἐκ πατέρων ἀδελφάς, εἰς αὐξησιν οὐ δικηματος προςέθηκε τὴν ὁμομητρίαν εἶτα ευφυῶς ἐσχετλίασεν, ἐπάγων τον ἀλεξίκακοπι τουτέστιν, ἀποτρόπαιε, καί ἁ τα δεινὰ ἀπείργων ἴδων γαρ Ἀρακλέους τὸ ἐπίθετον. 1377. ξαράττω μούω αυτεμ λοιδορῶ, πλήττω πολλοῖς κακοῖς.

1380. ἀσπόδει κονιορτο ἐπλήρου Gloss. viri. 1385. ραυλιζοντος Γνελλίζοντος, καὶ μηδεν ἔναρθρον

1386. Πι ει ν παρέσχον ου μόνον ἐπέχω τὸ κωλύω ἀλλα καὶ τὸ διδωμι γ ω ερ γαρ οὐδεν ἔτερόν ἐστι τὰ παρέχω, τὰ δίδωμι, ὴ παρά σοι ἔχω τι, οsτω καὶ ἐπέχω - τοs ἐπί σοι ἔχω τι ἡ γαρ παρὰ καὶ ἡ ἐπὶ ταυτοσήμαντά εἰσιν.

1387. Μαμμαννυσημος φωνὴ των παιδίων λαλούντων. 1396 Πηδαν 'Oρμῆν. Gloss. Ict.1399 Λάβοιμεν αν ωτως ἀφανισθήσεται πληγαῖς, ῶς νομίσαι μας τὰ δέρμα ' καὶ το δέρματος ἐρεβίνθου λεπτότερον αὐτοψ ἔχειν. - -ορο ι τινες ἐνταμα, πῶς ούτωδιον εἰπεῖν, τὸ δέρμα τῶν γεραιτέρων λάβοιεν - οἱ νέοι, ὁ χορὸς λάβοιμεν εἶπεν λύοντές τινες τὴν ἀπορίαν, εἰ --

' Hactenus etiam recentior scholiastes. ' Verba o δέρμα, quae aberant, addenda Puta imus.