Arrians Anabasis

발행: 1849년

분량: 466페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

371쪽

ANABAΣΙΣ. 6,2'. 49δσα γε ἐν παρόδ δυνατι γένοιτο τ ηαυτακφ παρασκευάσαι, η φρέατα ὀρυξαντας η γορῶς που η σου ἐσι μεληθέντας ἀλλα ην γαρ εργα παντά7πασι τα προς τῆ θαλάσω της Γαδρωσῶν γης, ὁ δε Θόαντα το Μανωδροδώρου καταπέμπει πὶ θάλασσαν ξεν ολίγοις ἱππευσι, κατασκεψόμενον εἴ που τις ορμος ων ΟΠ νει ταυτ' ηυδερ ου πόρήω π Θαλάοσης η τι αλλο των ἐντιτηδείων.κα ουτος πανελθὼν ἀπήγγειλεν αλιέας τινὰς καταλαβεῖν ἐπὶ του αἰγιαλου ἐν καλυβαις πνιγηραiς πεποιησ9αι δετὰς καλυβας ξυνθέντας τὰς κόγχας στέγην δε εἶναι-υ- ταῖς τὰς κάνθας των χθύων και τουτους Ους αλιέας ουδατι λέγ* διαχρησθαι, χαλεπῶς διαμωμένους τον κάχληκα, και ουὁ τουτρο ιόντη γλυκεῖ φ υδατι. ς δε ἀφίκετο Ἀλέξανδρος ες χῶρόν τινα της Γαδρωσίας ἶνα ἀφθονώτερος ην σῖτος, διανέμει ες α πο- για τον καταληφθέντα και τουτον σημηνάμενος λεαυ- του σφραγῖδι κατακομίζεσθαι κελεύει υς ἐπὶ θάλασσαν. εν δε ει ς επι τον σταθμ)ν ενθενπερ ἐγγυτάτω ν θάλασσα, ἐν τουτ* λίγα φροντίσαντες ι στρατιῶται pραγιδυς αυτοί τε οι φυλακες τψ σὰφ ἐχρήσαντο και σοι μάλιστα λιμ ἐπιέζοντο και τούτοις μετέδωκαν.ες τοσόνδε προς του κακου ἐνικῶντο, ως τον πρόδθλον και παρόντα ηδ ολε ον του ἀφανους τε και τρόσω τιέντος εκ ου βασιλέως κινδίνου ξυν λογισμ* εδοξέ σφισιν

372쪽

χώρας ἐπιδραμὼν ξυναγομὶν δυνηθη εἰς ἐπισιτισμον έ

προσετάχθ*ν κ των νω τόπων σῖτόν τε σον δυνοτώησαν κατακομίσαι ἀλέσαντας καὶ τὰς βαλάνους τὰς τῶν φοινίκων καὶ πρόβατα ἐς ἀγορον φ στρατου. και καλλον αυ τόπον ήλεφον κατέπεμψε των ταίρων -

σίτν ου πολλου ἀληλεσμένφ. 24 υτος δε προυχώρει ς επὶ τα βασίλεια των Γαδρωσῶν, ὁ δε χῶρος Ποῖρα νομάζεται, ναπερ ἀφίκετο ερτ ρων ὁρμη θεις εὐημέραις ταῖς πάσαις ελκοντα κωλέγουσιν οἱ πολλοι των ξυγγραφόντων - ἀμφ' Αλέων-

Aσωνή στρατιὰ ζιμβληθῆναι βια εἶναι τοις ἶδε πονη- νθῶσι πόνοις - μην ἀγνογαντα Ἀλέξανδρον της δοιτην χαλεπότητα, ταυτη ἐλθεῖν, τουτο μεν μόνος μαρχος λέγει δε ἀλλα ἀκούσαντα γαρ τι ουπω τις πρόσθεν διελθὼν ταύτη πιν στρατι ἀπεσώθη τι μη Σεμίραμις ε γνδῶν ἐφυγε και ταύτην δε ελεγον οι ἐπιχώριοι ζον εἴκοσι μόνοις της στρατιας ἀποσωθηναι πιρον δε τον Καμβυσου ξυν επτὰ μόνοις - τουτον ἐλθεῖν γὰρ δὴ - πιρο ες του χώρους τούτους ς σβαλοῖντα ς την

373쪽

'μῶν γην, θωα δἐ αδ της ἐρημιας τε καὶ ἀποριας ς οδου ταύτης ἀπολέσαντα την πολλὴν της στρατιῶς. t ταυτα Ἀλεξάνω ἐξαγγελλόμενα εριν ἐμβαλεῖν προς

κυρον καὶ Σεμίραμιν τούτων τε - ἔνεκα καὶ ἄμα - του ναυτικW πόθεν ἐκπορέζεσθαι τὰ ναγκαῖα, λέγει Νέαρχος ταύτην τραπηναι Ἀλέξανδρον το - ουν καυμα ἐπιφλέγον καὶ του δατος την ἀπορων πολλὴν της στρα- τως διαφθεῖραι καὶ μαλιστα - τὰ ποζύγια ταυτα μενδη προς του βάθους τε της ψάμμου καὶ της θέρμης, τι

κεκαυμένη ν, τὰ πολλὰ δὴ καὶ δέφει πόλλυσθαι και γὰρ καὶ γηλόφοις ἐπιτυγχάνειν φηλαῖς ψάμμου βαθείας, ου νεναγμένης, ἀλλ' Ιας δέχεσθαι καθάπερ ἐς πηλὸν

ετ μαλλον ἐς χιόνα ἀπάτητον ἐπιβαίνοντας. και - ἐν ταῖς προσβάσεσι τε και κοταβαένον- τούς τε απους και τους μιόνους τι ἄλλον κακοπαθεῖν φ ἀνωμάλφτης δου καὶ - ου βεβαίου. - δἐ σταθμῶν τὰ μήκη πιέσα ου ηκιστα την στρατιαν ἀπορέα γὰρ ἴδατος ορυμμέτρους ἄλλόν τι γε . προς ἀνάγκην τὰς πορείας ποιεῖσθαι. ποτε ἐν δ της νυατος ἐπελθόντες την ὁδὸν ηντινα ἀνύσαι ἐχρη λθεν προς δωρ ελθοιεν, υπάντη ἐταλαιπωρουντο προχωρούσης ὁ της μέρας πομήκους της δου, ει ὁδοιπορουντες ἔτι ἐγκαταληφθεῖεν,

ἐντμ ει α ἐταλαιπώρουν προς του καύματός τε και

374쪽

152 AE A MOYτὴ στρατια ἐγιγνετο ' ξυνωντες γαρ, πότε ἐπιλείποι σφας τα σιτία καὶ των μαων του πολλους ἀποσφάζοντες καὶ των μιόνων τα κρέα σιτουντο, καὶ λεγον δέχθε ἀποθανεὶν αυτους η - καμάτου εὐιπόντας καὶ ὁ τροειρέκειαν του Ἀργου ξελέγξων πό τε του πόνου υδεὶς νην καὶ τι ξυμπαντες τὰ αυτὰ μάρτανον. καὶ κλεξα μον μεν ου ἐλελήθει τα γιγνόμενα, ασιν δε των παρόντων εώρα την της ἀγνοια προσποίησιν ἄλλόν τι η τροως γιγνωσκομενων ἐπιχώρησιν. υκουν Ουδ τους νόσφηκάμνοντας της στρατιὰ Ουδ τους δια κόματον πολεμπομένους εν ταῖς ὁδοῖς γειν τι ν ευμαρῶς ἀπορέρ τε των ποζυγίων καὶ τι τὰς μαξα -- κατέκοπτον, ἀπόρους υσα αυτοiς υπὸ βάθους της ψάμμου γεσθαι, καὶ τι εν τοις πρώτοις σταθμοi δια ταυτα ἐξονα άζοντο ου τὰς βροντάτας ἰέναι των δῶν, αλλὰ τὰς ευπ03 ρωτάτας τοι ζευγεσι. καὶ ουτως ο μεν νόσφ κατὰ τας οδοῖς πελείποντο, οι δε υπὸ καμάτου καύματος η ' δέφει ου αντέχοντες, και υτ οι ξοντες ὐσa τε ι μένοντες θεραπευσοντες σπουδῖ γὰρ πολλὴ γίγνετο στόλος, καὶ ἐν φ υπἐρ του παντὸς προθυμφ το καθ'

πορείας ποιούμενοι, πειτα ξανaστάντες, οἷς με δύναμις

ετ ην κατὰ τὰ ἴχνη της στρατιῆς φομαρτήσαντες λ)ot

375쪽

ου ηκιστα ἐπέεσεν αυτους τε καὶ τους πα0ους καὶ ταέποζύγια υεται γαρ ὴ Γαδρωσίων γ' στ' ἀνεμων τωνετησίων, καθάπερ υ και η γνων γη, υ τα πεδία των Γαδρωσίων, ἀλλα - ρη, ναπερ προσφέρονταί τε αἱ νεφελαι - του πνεύματος και ἀναχέονται, υνυπερβάλλου σα των ρῶν τὰς κορυφάς - δε ηυλίσθη στρατιὰ προς χειμάήήφ λέγου δατος, αντου ὁ ενεκα - δομος, ἀμφὶ δευτέραν φυλακην της νυκτος εμπλησθεις αι τῶν

γεγενημένων τῶν ομβρων, τοσουτφ επηλθε εἶ δατι, ς γύναια και αιδάρια τα πολλὰ τῶν πομένων τῆ στρατιβδιαφθεῖραι και την κατασκευὴν την βασιλικὴν ξυμπασαναφανίσαι και τῶν ποζυγίων σα ἀπελέδετε- αυτους δε μόλις και σαεπῶς ξυν τοις πλοις ουδἐ τούτοις πασιν αποσωθqναι. οι πολλοι δε καὶ πίνοντες, πότε ἐκ καύματός τε και δέhyoυς δατι ἀθρόφ ἐπιτέχοιεν, προ αυτ του ἀπαυστου ποτου ἀπώλλυντο, και τούτων νεκα Αλέξανδρος τὰς στρατοπεdείας ου προς- ταῖς δασιν αυτοὶς το πολυ ἐποιεῖτο, ἀλλα ἀπέχων σον εἴκοσι σταδίους μάλιστα, ο μὴ ἀθρόους Ῥαέπτοντας φ δατι υτους τε και κτήνη ἀπόλλυσθαι καὶ - τους μάλιστα ἀκράτορας σφῶν, πεμβαίνοντας ες τὰς πηγας η τα ηείματα, διαφθείρειν και τ αλλ στρατι το δωρ.

376쪽

ετ εμπ ροσθεν εν Παραπαμισαδαις, ως μετεξέτεροι νέ-

γραφαν ἰέναι με την στρατιὰν δια ψάμμον τε - του κ---ος - ἐπιφλέγοντος, τι προς δωρ πρην ξανυ- σαι ' το δε ην πρόσθεν της ὁδου καὶ αυτόν τε Ἀλέξανδρον δίφει κατεχόμενον μόλις με καὶ χαλεπῶς, στεων ἐομως ήγεῖσθαι, στε καὶ τους ἄλλους στρατιωτας οἷ- φιλεῖ ν φ τοιουδε, κουφοτερως φέρειν του πόνους. 24σότητι της ταλαιπωρήσεως ἐν ε τουτου - φιλῶν τινὰς κατὰ ζήτησιν δατος ἀποτραπέντας αδ τει στρατιας ευρωὶν δωρ συλλελεγμένον εν τινι χαράδρ ου θεέ 3, λέγην καὶ φαυλν πίδακα τουτο ουν χαλεπῶς

συλλέξαντας σπουδε ιέναι παρ' Ἀλέξανδρον - μέγα δητι ἀγαθὸν φέροντας - δε πέλαζον - ἐμβαλόντας ἐς

κράνος το δωρ προσενεγκεῖν του βασιλεῖ. τον λαβεῶν με και επαινέσαι τους κομίσαντας λαβόντα δἐ εν φει

πάντων ἐκχέαι και ἐπὶ τ ε τ εργο ἐς τοσόνδε ἐπι

ἡω - την στρατιὰν ξύμπασαν στε εἰκάσαι, τενα τον γενέσθαι πῶσιν κεῖν το δωρ - προς Ἀλεξάνδρου κτυ Θέν τουτ εγώ, εἴπερ τι ἄλλο, το εργον εἰς καρτεριαν τε καὶ -- στρατηγίαν παινῶ Ἀλεξίνδρου.

377쪽

μεμνησθαι φασκον την ὁδόν, ἄλλ' ἀφανι ναι γα τὰ σημεῖα αυτῆς πρὸς του γέ- ἐπ-νευσαντος - ουκάἶναι ἐν γ ψάμμο πολλῆ τε καὶ ὁμοδε πάντη νε μεντ υτ τεκμηριώσονται την ἡδόν, οτ' ουν δένδρα ξυνήθη παρ' υτὴν πεφυκοτα, υτε ιν πλοφον βέβαιον ἀν στηκότα Ουδ πρὸς τὰ στρα εν νυκτὶ η μεθ' μέραν

στρος τον λιον μεμελετησθα σφισι τὰς πορείας, καθ άπερ τοῖς ναυται προς - αρκτων την με Φοίνιξι, την

ὀλίγην την δε τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις, την μείζονα. - a λέξανδρον ξυνέντα τι ἐν ριστερ δῶ ἀποκλίνανταπειν, ἀναλαβόντα λόγους αμα οἷ ἱππέας προ-ωρροι

νάι ος δε και τούτων, μαοι ἐξέκαμνον - του καυματος, ἀπολιπεῖν και τούτων του πολλούς, αυτὸν δε ξον πέντε τοι στασιν ἀφιππάσασθαι, και εὐρειν την Θάλα σα, ' διαμησάμενόν τε υτιν επὶ του αἰγιαλου ον καχληκα ἐπιτυχεῖν δατι γλυκει και καθ' ου, και υτω μειελθεῖν

την στρατιὰν πασαν και εις πτὰ μέρας ἰέναι πυρὰτν θάλασσαν, δρευομένους - της Ανος ενθεν δέ, ἐδη γὰρ γιγνώσκειν τὴν ὁδὸν τους γεμόνας ἐπι της με

σογαίας ποιεισθαι τον στόλον.

παύει της σατραπείας, οτι Ουδενὸς γνω ἐπιμελ'θέντα των προεπηγγελμένων, Θόαντα δε σατραπεύειν των ταύτy

378쪽

τραπεἱαν αδέχεται --δ ει καὶ Καρμανίας σατράπης ὴν νεωστὶ ἐξ Ἀλεξάνδρου ταχθείς τότε δε τούτου μεν Ἀραχωτῶν τε καὶ των Γαδρωσίων πειν δόθη, Καρμα- 2 νέαν δε οε ληπόλεμος ὁ Ιυθοφάνους. ηδ τε εαὶ Καρμανιας προυχώρει ὁ βασιλευς και ἀγγέλλεται αυτου

Φίλιππον τον σατράπην της γνων γος ἐπιβουλευθέντα προς των μισθοφόρων δόλφ 1ποθανεD, τοτ δε οσιοκτώ- ναντας τι οἱ σωματοφύλακες του Φιλίππου οἱ Μακεδόνες τους μεν εν αυτW P εργου, τους δε καὶ στερον λαβόντες ἀπέκτειναν ταυτα δε λεγνω εκπέμπει γράμματα εὐγνδοῖς παρὰ Ευδημόν τε και αξίλην πιμελελσθαι της χώρας της πρόσθεν πι Φιλίππου τεταγμένης εστ α αυτις σατράπην εκπεμφθ π αυτης.

'm δ' ς Καρμανίαν κοντος Ἀλεξάνδρου Κρατερος

ἀφικν,λαι, την τε αλλην στρατιὰν αμα οἷ αγων και τους ἐλέφαντας καὶ 'ορδάνην τον ἀποστάντα και νεωτερίσαντα

συνειληφώς ἐνταυθα δε Στασάνωρ τε ὁ Ἀρείων καὶ ΟΖαράγγων σατράπνὶς κε - ξὴν αυτοῖς Φαρισμάνης

Παρμενίων ἐπι της στρατιὰς της ν Μηδίρ, Κλέανδρός τε και Σιτάλκης και ' ἄκων, την πολλὴν της στρατιῶς κα ουτοι γοντες. τους μεν δ' ἀμφὶ Κλέανδρόν τε καὶ

379쪽

Σιτάλκην πολλὰ πιααλουντων αυτοῖς τῶν τε ἐγχωρίων καὶ ς στρυτιας - ς ώς ἱερά τε στρις αυτῶν σεσυλημένα καὶ θήκας παλαιὰς κεκινημένας καὶ αλλα αδικα εργα ἐς τους πηκόους τετολμημένα καὶ ἀτάσθαλα, ταυτα ς ἐξηλέγχθη, ους με ἀπέκτεινεν, - και τοι αλλοις δέος εἶναι σοι σατράπαι η υπαρχοι η νομάρχαι ἀπολειποιντο, τὰ ἴσα κεένοις πλημμελουντας πείσεσθαι' καὶ τουτο, Uἴπερ τι ἄλλο, κατέσχεν εν -- τὰ θυη τὰ ἐξ Ἀλεξάνδρου δοριάλωτα η κοντα προσχωρησαντα, τοσαυτα μεν πλήθει ντα, τόσον δε ἀλληλων ἀφεστη ότα, οτι οὐκ αντα τη Ἀλεξάνδρου βασιλείρ ἀδικεῖσθαι τους αρχομενους υπο των αρχόντων. μάχων δε τότε μεν ἀφείθ' της οιτίας ' λόγον δε στερον ξελεγχθεις πρὸς ανδρῶν Σου-οέων σεσυληκέναι το εν Σούσοις ιερὸν καὶ ουτος εδωκε δίκην οι δε ξυν Στασάνορι και Φραταφέρν πληθός τε υσποζυγίων παρ Ἀλέξανδρον ἄγοντες λουν και καμηλους πολλάς ώς μαθον τι την ἐπι Γαδρωσίων γει, εἰκάσαντες τι αὐτὰ ἐκεῖνα πείσεται αυτφή στρατιὰ α δ εσταγε. καὶ ου και εὐκαιρφ ἐν και ουτοι ὀφέκοντο, ἐν καιρουδε οι καμηλοί τε και τὰ ποζύγια διένειμε γὰρ ξύμπαντα Αλέξανδρος τοις ἐν γεμόσι κατ ανδρα, τοῖς δε κατ' Ωας ε και κατοστέας, τοῖς δε κατὰ λόχους, οπως τοπλῆθος των ποζυγίων τε και κομηλων αὐτου ξυνέβαινεν.

380쪽

158 ΛΕΣΑΝ ΟΥ 28 'υμ δε τινες καὶ τοιάδε ἀνέγραψαν, ου πιστὰ ἐμοὶ λέγροντες, ώς συζευξας δυο ὁρμαμάξας κατακεέμενος ξοντοῖς ταιροι καταυλουμενος την δῶ Καρμανίας ἰρον, στρατιὰ δἐ αυτ ἐστεφανωμένη τε καὶ παίζουσα μετο,

προυκειτο δἐ υτ σῖτά τε και σα αλλα ες τρυφην, ἡ τὰς ὁδους συγκεκομισμένα προς των Καρμανίων, και ταυτα

προς μίμησιν της ιονύσου Βακχεέας ἀπεικάσθη Ἀλεξάν- δρου, μι καὶ περ κείνου λόγος ἐλέγετο καταστρεφόμενον

,δου Λιόνυσον ουτω την πολλην τῆς υσέας πελθεῖν, και Θρίαμβόν τε αυτον επικληθηναι τον Λιόνουσον και τὰς

ἐπὶ ταῖς νίκαις ταῖς ἐκ πολέμου πομπὰς επὶ τ συιτ τούτὐ θριάμβους ταλα δἐ υτε Πτολεμαῖος ὁ ἀροτουτε Ἀριστόβουλος ο Ἀριστοβουλου ἀνέγραφα ουδέ τις

αλλος δκτινα ἱκανον αν τις ποιήσαντο τεκμηριῶσαι πὰτων τοιῶνδε κα μοι ς ου πιστὰ ἀναγεγράφθαι ἐρηρ-

3 κεσεν. αλλ' ἐκεῖνα δ' Ἀριστοβουλφ ἐπδμενος ξυγγράφω, θυ- εν Καρμανέρα κλέξανδρον χαριστήρια ης κατ' 'I

δῶν νίκης και πῖ της στρατιας, τι ἀπεσώθ εκ Γαδρωσίων, και γῶνα διαθεῖναι μουσικόν τε καὶ γυμνικόν

κατατάξαι δἐ και Πευκέσταν ς τους σωματοφύλακας, ' μἐν ἐγνωκότα σατράπην καταστῆσαι τῆν Περσίδος, βω- λοντα δἐ στρο της σατραπεέας μηδοταύτης της τιμῆς -t πέστεως ἀπειρατον Ιναι, ἐπι το ἐν Μαλλοῖς εργο εἶναι

SEARCH

MENU NAVIGATION