장음표시 사용
11쪽
a, nisi volumus, sine musis ulla, inepte usurpatas a .ctori voces &δεύτως. Deiri se -- vertici . imauiter quilin Eustathius vel Breviatori Purauniis. --, Ulpianum de iraeustria usum voce - ς, cumaedixit a- των κω ων ut ei praehereriar ansa sustinaeis in illo observationis, Iae haec est Repenu apud Pro
n nisu aries. Postremo nuid sistrorum consensum in-istus, in quibus ἡμεδα - exararum, leges alis arac IID. planus loquitur, homo Tyrius, ad illos e convivis sesenna nem converiens, quos norat esse Ararisiens , CA-sAUBONUs. - Attium Vlmanus, Minnulam natione Srrus, tamen ab auctum nostio statuitur sive civitate Me
mensis fuisse, sive os Graeciiriit literarum studium peritisanaiae videri Attici voluisse quare etiam paulo postasius itulumlitrae deipnosophistis, Syr Auae non in eum in inpellaeis, tae compellario ad hoc ipsum Ulpiani ve inini referiur, quod hoc loco de Atticis loquens. μεδαποὶ Αοηναι. vixissim igitur bene habet ista scriptura . quam exquisicis insin enotatam isaubonus repereriurnam octo verba καὶ ουχῶς ἐδμοδ. θηλ αόνον λυκῶς. cum in eis. Ven. AEas omissa essent, a Casaubono emistis suppleta sunt eademiue vecta Cnoster cod. A. agnoscit, nisi auod non μόνον, ω μονω habeat alia vocis forina alias commode solet uti Noster, ubi signifi--iter solamnicus Vult dicere. s. pag. 373. a. an , a de vulsata scriptii iκετὰ τῶν κωλήνων με- των κωλεω muri la monuit doctus Animadversor, id linmanisestum ceriumque mihi visum erat, ut recta in conistoriam rectine illam Mnendationem non dubitarem. Sed venis illud sphalaia est quod non solum nostras etiam membranas A. occupavit, sed, illum orificem occupaverat mi usus est Epitoniae auctor Inde factum ut ab Athenaei sententia prorius aberram Breviator , qui Epi-
tomen libri Non ab his ipsi, verbis incipit 'Oτι οἱ κω- παρὰ δ ὲτέροις καὶ ἀρσενικῶς - 'Επέχαρμος χορδα τε - - - - χ' ω κωλεός. Unde stia d*s psit G-
12쪽
ΑΝΙΜADV. IN ATHENAEUM. p. 366.
vero prorsus allienum est Nec enim viso Graeci pernam seu peta en τὸν κωλεὸν dixerynt nec id assimnat tho, nam κωλεὸν, mraculino foran D erri nempe raro, ac forniue nonnisi a d Epicharium, duobus illis locis quae continuo deinde tantur. Uraecis vulgo, praesertim Anicis, ema κωλην, ω κωλη Vocabatur, joci unώDrmά - ἡ λυωλέα vel potius MMλLeontracta, in p. 26 d. docet Auctor nosteri oenique, quod ad ista verba spectat, τακερα ει ν, ferri vix ac ne vix quidem in posset adiectivum Moisραὼ in foeminino positum, si ista verba ab eadem persona pronunciata fingerentur, quae
modo προενεχρέντων κωλήνων di erat. At περιενεχθέντων ωα κωληνω sunt Athena verba ad suum Timocratenisae scribentig ista autem , ει τἀκεραι εἰσιν, finguntur esse aismus cuiusdam e convivisa qui scilicet, nomen Mλῆ in animo habens, absque incontinodo inter rogares terat, τακερα εισιν. Quod vero Catilibonus ait, in Exeerptis s- ει τακεροι εἰσιν Excerpta nunc noli, ut
alias, Excerptam sciesiana, id est Epitomam, intelligere: nam vecta ista, ut paulo ante vidimus, prorsus praetermisit Epitomator Sed istam scriptiaram cum in niumero variariam lectionum, secum communicatariam, adnotatam reperisset Casaiit onus e cossice aliquo Insto ductatri existimavit, cum nonnisi ex coniectura a docto aliquo
Athenaei lectore ad oriun libri siti fuisset adscripta Simili rationem. STEPHANus in Thes Graec ling. T. II pag. set . h. locum hunc Athenaei sic citat, uasi a τακεροι εἰσι legeretur; non quod in veteri iuro sic scriptum reperisset, sed quod ita lemn luni visum esset ipsi.
Παρά τινι κεῖται τὸ τακερ- Sic membranae A. ignorantes ae particulam, quae inutiliter ab eisitoribus inserta erat. Ibid. και σιναπι δὲ τις--ηκε τὸ νά-am; Pinperant Dalec. quis pm vi Nam in cum plane. n. tra debuisser quo pro napa aetat sinapi pUρυα. In EPICHARMI loco ex Megariae , ἔρες si bis nus recte libri omnes pro όρυ vel 3ρουα, ut dictum lib. . III cap. IV. M CASAUBONUS. - Vide III. 4. f. ad eum locum Animadv. Scribitur autem eum isti, tum pau-acis abhinc sineis, in ac ac sing. via, penacute quanam normam etiam ii l. . b penamate scripsimus, quense
13쪽
vumitur tenebis in Epit autem deest hoc prius Epresia uti testimonium puto, qtua rumis metuisse aeripiam erat e sorie tum in ipsis exemplo dies etiam it m aris A. --εδι--ptrum heriit; in quidem recte in vuγον mutarium videtur in M. Quosnam vero, continuo ii an, σφονδύλου dimit poeta, exponant nobis docti. Vert rasios interpretatus est Dalecamp. nescio quam sae- - uises xit illiciis interpres, ad A mmde provΟ- Possis alias atque alias interpretationes ex mare: quarum luna nulla certa milii occurreret, Graeciumn istin in latina versione tenui. Nec vero magis vidi, quae arieti lege a vincta lina illa eclou esset. In altera eiusdem EvrcHARMI ecloga e cyclope ducta, anetii ratio facile patebat. Ibi cum a se tamquam una vox in ed. m. ias scrip esset, recte & consentien-- inroque nisi Casairbonus v ναὶ μὰ Δια edi sit in ed Cas et vero temere rurius Murae invectum. σιν καὶ - Mnauni censuerat, STEPHANUS, Thes. II. 327. Quas ορ. dixerint Graeci, exposuimus ad I lx- αλιις- δυσμένους Oe. Beatorum menti olimis inferin uilitiis non retenta, inualem natura estis; e aerum aliquo ariificio man nitruus. De eo genere satam visis Salis eoiuit u speciem esse a minor quos vocat Ar m stophanes Eλας θυμιτα , siani rara thymo usum iu . eolentum in Acharm s vos. 77α-JN A λῆς πιμὸν νοῦν μοι περὶ Θυμπιδαν ἁλῶν. Vetus interpres: οῖον ἀετοι θύμου τετριμμένων. κο ὲτ .'Aλα θρο ιτα δους ἐμὰ καὶ κρομμυα. M Viae inclinmotas, cons vers. I 8 Add. Mori dae Taxerities EpiM. 34. Tom. I. Analector. Brunckii pag. 23 3 is res oppossit Deipnosophista aλας ἀν--τους,. sales issulms pratas in cy-os Mundari. CASAUE ἄλλοι νων' -- ων θαλαττιων δ' ἀει e. iri rursus orationis vel concisio vel ἀνακολου- similis qii Martis
modo ei viam libro superiori pag. 343. sta in in adi
14쪽
36s Lis ervavirtus Sensus, si lapis diis solis subiti liarisina, hic est apud Fos De m an ad quod est a d
id est, si v qu - c mu erat distat mitem in viam a scriptura murat vetus cod. . nam in Epit haec ovis aeui detrunt: quae si veri scriptura iritelligendum firmis, Ulpianum, ubi modo dicebat άνηδ δὲ - πλ. οἱ κυνικοὶ, uae aetae cyniaeos lixisse, Wipsos praesertim illos qui coenae intererane, a quibus nunc disti guatur ille alais apud Antiphanem. Cori upri μυ-ANrs vis su in ed. Cas. sic sinpti l sisantur: Tων,ληπινέων δ' ἁὼTούτοις πένΦεν οἰνάριον-δος νη Δροσέκας ἰρω δὲ καὶ μετ' οξους ἀν- εμιγμένον γάρον. Eodemque fere modo in ecl. Ven QBas is io ini sciat in is A. recte s. a. όψων strahitrur tum vero in eisdem editionibus voces ovisν, 'Aπαξαπασιν,4 ορῶ, ita scriptae sunt; ut indicerii in hariam quaque novust ancipi verium; sed ab G -- te, omnia comtinuo tenore sim ina Ad quem lociim est C Aiso inanimaduerit haec. Deinde recitat ex Antiphane non uno i 4φω depravatos versus Eos hic subsiciemus uendinoc
.ex anuni notiri sententia.. Πόσειδον εῖον τοῖς παρου--μωροινωπιρῶ δὲ καὶ ο οξους ἀναμεμιγμένον γάρον.
.Sic ille. Ubi, ut ab , ordiar, miramus sim postrema ista vel ha, χρῶ δὲ &c una cum superioribus pro Antiphaneis a viro docto habita Miciunt quidem illa ipsa, ῶusciii. δεναμεμιγμένον, revera iambi in senari rur, in quo me necissensurus erat quartus pes dactylus sed nec eum poetae verbis ista cohaerent, or ex tota Maecedentisci
15쪽
-ampius interpres viseris, em haec eo Frao animnum Mam arato gamm, adii anum retulit, non ad Ana ---. Quod desis catione vomunisi Hri monuit C Nn iis, de eo copiose dictuin aut II 67. c. tibi simul ostensum , ἔδοs eLἔδο scriptum oportere, ubi is a cistissimitur. Nec ramen muravimus ni vulMinui sci Diuuraui, quia in loco simili, mi nulla sanis ceria r.eῶ-
Eon, comipta insuper, prima, postrema voce, ia
16쪽
se olim scriptum fuisse probabile fit ex eo quod lib. II. pag. s. idem verius adponebatur, si/ρεω ex iure pretatione stripserat Epitomator; qui hoc qui leni loco, nomiis duo vecta adposuit καὶ Φερεκράτης ταυρουσιρεβινθους. Vitae notata ad II. s. h. Nec tamen nitari
17쪽
tas citiuum esse in illo Grammatico miri versum. Viades iit. a. 63i editi Bri ubi etiam τὰ μέτωπ
Eustathius expressit est enim illius sententia Anaeos si vini riis a re uis asse, nec apud Atticum scrva umn
18쪽
remn silui nomen sylladii, is initio auctum, ioni ,
non Atheniensis fuit, sed Syracusius, Sophronis Mim mphi filius, teste Zenobio, Proveri . tantis. 83. Notis
init senitivo - τῆς ξένη constria meruerit, oia rea erat suspicio, lon asiae quid significare fortius voluisses .
tarns sui scilicet coniice ficto verbo, Dorica Brina, M- πῆ dixisses proσιν- , Sinopes famosi scorti mores, ramove Miletari ut aerarii ille pater, Molam suam pere remnam lenam im OLMm isam esse perductam.
19쪽
Personaman autem parara praepos is liteta A. a. nos, uti
commodum visitan erat visunximus.
Bon , o innuemvri Nilii quHem discrepantiae Aetia in scrimara ex recentioribus coclicibus Parisiensibus 4-
20쪽
edd. In Mut utrobique desum illi versuru
Λεωνιδος. LEONIDAM Eleum, in politissimoriam Gaam. anaticorurn numero possit Auctor noster, tu ., pag. 1. d. Πολλοῖς δ' ἀντιλέγειν μὲν - - - ουκετι τοὐτ' εὐδε .e In ed. m. ias perperam omissis muliis, continuo et nore sic legebatur: Πολλοι δ' ἀντιλέγειν οὐκ ἔτι τά ειέλει. Ubi. .am desideriitramur verba, a-τοι τὸν Π
ea ex Athenaei codice insto supplenda docuit Theod c-TERus, Varia tare lib. I. cap. 8. in Gruteri Thes Criti T. IlI pag. et 'o um verti eadem instret vetiis no se cod A. In Epit vero omissa tota Ecloga Me aurea id stos versiis EUENI, confirmabat etiam auctor noster lili X. 2 439. ubi quartus versiis eidem poetae r iitrur; stobaeus, apud quem duo priora disticlia sub eius leui meri nomine Iegumur. Serm LXXX pag. 47 1 al. 47a. unde eadem duo disticha, adiecto tertio ex Athenaeo, tu Florilesivis situm recepit GROTIUS, ri LNXXII pagi 34 .
cultra latinam versionem Graecis versibus subiecimin. Ea Gmtu Florilegio in Analecta sua adoptavit BRUNCR. T. I. pag. 164. item in nomicos Graecos, pag. 13a Apiae Aurenaeum, quemadmodum supplentam veteritin editu num desectum Camerus docuerat, sic edulit Casaurumus, nisi quod seravidi vestis, pro aειλ , quod cum ed rim. Bacin Canteri ossice tam noster cod. A. Moscit . ex Stobaeo ιν δε recepit, nulla veteris lectu nis mentione fiam. Ut sciui commodissima uti in erat ham Sto mei semptura, sic ne illa quidem, quam Athenae
fortasse idonei in hoc gendire iussices, qui revocari eam nobis restituique auctori debuisse ceni pant. Nam in proa -- est, ut sc eam intelliganti', οὐ τι τουτ' λλει βου
