Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

41쪽

μ 3 i. IN LIB. IX CAP. XII. 33 l

iis sponte obscurii ego, aut viri librarioruin, saepe Sinai is uti uni lue Menalaixm im de verbis hoc loco a scriptis: a sunt enim & dissima ad intelligendum, , ire arbitror iiaecorrum. Quisl mini sεnificiint verti quae assim ipsimus

OKani ut liuisitur ex iis sentemia quam interpretes amo prininuit, multa minatione opus Dum omen frium utra placet. AjCASAUBDNus. - DALECAMPIus sc intin a cimtrus et esse utile. Cuius interpretationen , ' in quam in inane viantrum a consentieme litorum scriptum abeuntem, sequi non dubitavit Gallici liue res, ita a deae ut mann fieri posset levissimam Graec ve his nivit tionem adfera et, quae in hunc modum compenda censuine 3ατὲ δὲ αὐτου - δέγματος, φασἡ του καλουμένου ση-ς,aιὰ τὸ του σταφυλένου σπέρμα, id est, contra ipsim reor

a Dran; iubintellige, utili, Cui emendationi late . rationique negyri non potest insignent veri speciem exi oride accedere, qui lib. ΠΙ. ap. 34.: misionis a. --υλιυου κα- id vero est τὸ τἀνιλινου σπέρ-

nati est, cum aereia, .corides docet lib. V. cap. 24. meae sit. si cap. a a. nim aEL ulu auctorea visa laudavit instepbasuas. Tias III.; pag. s. Ses, et Mitis speciosa, Iamillum: Marten alain ire certii iste ista enisis datio rictenanis ae ne in vocis, aiteat taliud nomen.quo gram lanx aut seminis adnuod .eniis si nificeturi

v τἀσώδης --ἀτη- ροσις , est iliae quod solent via οδιο appellare Triotomi in Menaees ei At illa quis clim. stelligiis, σκι- ην - μιηφόνον Εκ ueteri ut nonis, omentis fi planis nobis Misi marit aconit speciem . novim , cui e re nonam uiuioere Graeci myophono vianviniano An haec alio nomine aviis saerit adpellatam viso hoc qui leni Phamas dicere voluit, nisi est hu me mlum ut mox δρακόντιον, ε ἔνιοι ἄρον αρωνια postr v ma vox tollenda, aut cerae einerulanda.α CASAUBONυλ- His in ed. Cas. a. a. haec adiiciamur uncis inclusiits Distita Mais superiora verta hamnendabat: σκιοις,B

43쪽

p. 37r. IN LIB. IX CAP. XII. 3s

er, Nos adhuc eamus. O . Quam scripturam nos quoaue . invenimus quibusdam veterum exemplarium. Issa. Nimen eam veram, antiquissimam γραφην, Vis ductis possum ut credam. Navi Orotum in trahatione plantavriana neqhe Latinus, aeque Graecus, si hunc solum ex-ncipias, auctor ullus nominat canum invenio etiam alibito velut apud Galenum, Methodi lib. XII. lai reparara itan cognominatarum clara mentio. μμυα, in est, τοι κάμπι τα καλουμενα μετοι του ἐδέδουν Ιειν. memini etiam nlegere haec verba in eoponicorum listro secundo scap. 6 sect. a. J Κύ/πειρον, ην τινες ζέρναν καλοῖσου, φυλλαπεχε δμοιο κάρτ' ἀρτιφυεῖ, Ἀωλ, καὶ καυλιον ἄσπερ. σχοινου, ἐανοτερον. Graeci κάρτο vocant, quod fuerundetonsum. Siolent litores, quartim plantariam radices auta, bulbos optant fieri mndiores, has saepe tondere. Unxn harum viilerii nomen pluribus commune adhaesisse ceum propriirin: quod in multis factum ignorat nemo Porro

πτοι κειρόμενα, quae tondentur, commemorat Artemiis

aedorias libro primo, capite 69. Verum de hac re censeo Breseramus ad rhizotomorum Whoianicoriit senatum. v Qui καρωτὴ scribunt, Iomodo eam dictionem intemis pretabuntiir Fortasse alii luis Sicat, καρωτὴν leni essem c κεφαλωτὸν , capitatum quia apae Graecis usurpaturn pro Mφαλή. Id vero locum nullum habet cum statimis finiri capitis se L κεφαλωτὸν κάρτον, vel ut ipsis

. placet, καρωτὸν , separentur, ut non partim disserentia.

v Et vero poetica dictio ac vulgo inco nita, qui potuit in o vulgi usum hoc verbi pareres Est quidem inauris Mea dicorum frequens vox καρωτικός sed quae origineu Baliam habeat, significationem ab hoc loco alienissim mana. Ne pernegentiis tamen posse etiam sic accipi, ncabulum καρωτὴν , faciunt quae dicemus paullo post sadn pag. a. c. d de rapa quae diectatur eam: & multon magis, s haec postliminio ex Casauhoni schedis adiecta in est Cas. 2.4 3 D, quod in Apicii κηπουρικοῖς , sive limia o terito, carotarum expressa mentio capite enim illi ni o docetur praeparatio earota n O pastina amm. Quam re, ut diximus, de hoc loco Crateuarum iudicium esto. v Apud Artemidorum, eo quem ni Mo inclicavi loco, ω κεφαλωτὰ καὶ σταφυλιι ος, capuata es pastinaca, recenis sentur inter illa quae sunt τρόφιε α alen si vim habenti in CASUBOR Us. iiii vero auam in re plana misere

44쪽

se torserit vir eruditissimus. Quod si, ut ipse profitetur, e

stripturam κἀροντὴν libris irasstis enotatam reperit, quam eantilenim vetus noster codex A. agnoscit quid obstabat quo minus eam probaret pciperetque At editani scripturam ἀρτον sive 'τὸ firmat . inφήν - lentis,4 locus es oponicis talys, ruriumue ipse Athenaeus, apud quem mox iteriam του κάρτου uve Mino legitur. In quo magis etiam mireris, non vidisse doctiun imadvertorem, tonsile sive semis ponetra id enim est, κώρυ velis G illud iuid cum pastina ,- quae sunt eius Feneris, commune habere. empe si maturius io currisset Apicii testimonium, aliter de boc loco errat iudicaturus. Recte vero SALΜAsius Exercita plin pag. o docuis , esse Wα μιν τὰ veram haud dubie loci liuios scripturam. Nec vero Graeciam origine nomen, sed latinum: nam sicut apud neminem veterem striptorem Graecoriam occurrit, sic siserte eophytus monachus in Heri rio, is eodem Salinasi latigatus, stribit: Σταφυλῖνος ει γριος, οἱ δὲ κέρας κόμην καλουσι , 'Pωμαῖοι καρωτόν. Mox proaὐοιξης , quod dein in editis omnibus Cac nescio an inans A. legitur , correxi iam/ξη praeeunte Osaubono insuperiore Animadv.

AD CAP. XIII.

ΚΕΦΑΛΩTO N. Tουτο καὶ Τραυον καλεῖσθαι - - - καὶ χυλότερον εἶ αι τοῖ κἀρτου. De porro hic agitur: quod cum alias constanter ἀ- a Graecis nominatum reperiatur, hic apud Nostriam vocaru πράσιον, quo nomine asias marrubium herba intelligisuri Et uvama quidem hic cum editis agnoscit ins Ep. pro quo iurans A. peramutatis ut soler s vocasibus, πράσ - scribia iuri Deinde licet is pena te vulgo hic scribatur, in Epit quidem deest illa vox sed ex ins A. nurn discre. pantiae si essita stritatura notatum: auemadmodum Min locis ex Galeno in meoponios a Castubono paulo ante citatis tamen cum SALΜASIO Exercit Plin. p. o 3. καρτοῖ scribendum putavi, ut esset adiectivum verba.le a Verbo sψω, tondeo Pormn enim, ut docra Plinius. lib. XIX. 6, 33 partim n ea tamini mr; aod Roma. Ius capitamur, κεφαλωτὴ Graecis Melaanu: partim

45쪽

καλεῖσιαι φησιν γηρυλλι ας. uod hic τηε υλλι- δας habet ins A nonnisi per libriirisinciariam factum via latur: nam ut taceam nus uam alibi te i id vocabulus, cum continuo subiiciat Deipnosophista, idem nomen apud Eubulam reperiri, in ipso Eubus testimonio, quemadmodum & deinceps constanteir, daem inlex scriptiaram'

ου . tenet Veriis annem v error fuerat quem quum

in sit etiam exemplari admulum corrigere non auderet Epitomator, sic scripsit, καλουσου δὲ ἀμοι καὶ τηθυλλιδας γηθυλλιδασ: Eubuli auteni testimonium omisit idem Breviator; reliqua aeriam, quae sequuntur, brevissime expedivit. In Eνs r ef 3. aui ἔψευ ἄν αὐτὸν rraefixa mendae nota legeretur in ed. Ven. ias quod vetuso in A. tenet, suo de ingenio Casauhonias tacite in eis-tione sua ψευσα δ' ἀυτὴν correxit si inodo corrigere id erat. Μulto probabilior minaei certa nobis Nisa es DALECAΜPII ratio, qui sic interpretetitus erat illum versum, quam offendi elixantem mulsida id est , ἔψολ ν, io recipere non dubitavi. In fine eiusdem e sus recie γηθυλλιδ, in plur. num dedit nis. A.

ovos formari hoc nomen, monimn est ad lΙ. 68. e. vi locus in hoc conserendus. γάθιον nusquam men in re .perire, nisi hoc imo in editae, ubi mox rursus γηθια. Sed 'γμυον habent nostri mssti &, sic apud Ath naeum nempe in Dit. hoc loco scribi, diserte adnotavit Eustathius ad IlIad. '. p. 12II. l. o. Φρύνιχος ἐν Κρόν . . PHRTNIcm in via , H γηθέων. secerat mentionem xρόνος hic inscribitur apud Hesy- .chium in Σελλέσαι, est XρόHος. Mil Pollux lib. VII cap.

as Athenaeus. DIDYMUM scripsisse se, uni herbam am-mpelopras similem, etiam έα βυλλίδα fuisse vocatam. Sed niure docti eam vocem damnarunt, scripseriint a rνναυτοι καὶ γηθυλλι ραε λεγεσθαι : nempe iis hune Io ni vertit Dalec. quasi sic scriptum. J quamFam mmclaniata masti. M C AUBONUs. - ini DAISCAMPIO

46쪽

2ηθυλλυ' ἀς h. L corrigendum censuit BoDAEu ad Theophri p. 86. ciui suffragatur SCHNEIDERus admirametri Alexiph. p. 218. Et sic iane suadere Videntur reliquo-rii in omnium Gramma Moriar testimonia , quae collecta dessit idem Schneiderii l. c. quorum nemo, non rna quam aliorum Graecorum scriptorum instrum qui 1 persunt, nomen .πιευλλὶς novit. At editam h. l. scripturam non modo veteres membr. A. tenent, sed rin suo exemplari repererat Epitomator, a quo inustathius accepit. In EPIcHARMI testimonio recte 'γαθυλλιδας, Dorica forma, dedit codex ins uterque.. In GoρMaeis verius , χούσας σκοροδόμητον s σκορδ μίμητον. M CASAUBONUs. - sitam olim script mina tenetis s. A. In Epit deest testimonium. κοροδομη- acute scriberidum censuerat . STEPHANus in Ind.Thes exponens ex allis aevificatus es Districa L σκοροδόμημνον probavit HERSON ad Moerin pag. II s. eadem ut notione. Nobis placuit 'κοροδομιμητον, . e. φιae a I naturam prae se frani suam haud dubie veram scripturam iussicaverat OuP in Emend in Susit Part. I. pag. ri suffragante BRUNCRI in Fragna Aristoph. pag. 216. τη θυσια των Θεοξενiων. In multis Graeciae locis aestiani celebrabatur nulli privatim Deo sacriini, sed in unim Versum omnibus Theoxenta eum diem ocabant Hesynchius: Θεοξενιοι, κοιν ἐορτὸ ποῖσι τοι θεοῖς. Athenisa autem potiminum videntur Θεοξένιμ. celebrata nati ininister propria reipublicae illius instituta hoc fuit, quod s3 θεὰς ξένους colerent quam plurimos Hesychius: Θεοὶ

s, D. Paulus in Actis. Sed videntur Theoxenta, quorum hicis mentio, Moanu honori pecusiariter fuisse consecrata. Apollo enim Delphoriini ivntinum erat numen Et alii in Pioaue Theoxenia eidem Deo sacra, ut apud Pelle- .nenses, de quibus in Achaicis Pausanias LVII. 7. 3

Fastos Attici T. II pag. 337. Aviemsterii ad Hesycli in

47쪽

χψει δὲ χε- ῶνος μέσου σικυους, β-- ωπεψαν, ε . Quum veluti soluta oratio vii o ad ima esset haec ecio M perspecte BRUNCA Is monuit an Comichar m. p. a s. sitis olim iambicos versus teti a. etros et Moruinis . num nummian leni vir praestamissiuili in met eges exactos repraesentavit. Os , quoniam longat res, unum . queauitae in viis hemistichia tributos deditnus cum vel in secundo vel intereio versu lacuna sint, lacu manetra tio noravit omniauas, sic scrin s

48쪽

Quo lactum, ut nec quaretii nec quintiam versum ad iu 'sos numeros mitigere potiteris, utque in fine sectitis ver si verba Aυτὸς γωνηρ, quae recte crumit si , in r-τὸς -- mutare cogeretur. Nobis, lacunam initi s cuius versiis statuent us nihil quidquam in vetiis fuit Itandum. Ves 3 minus recte quit in vis stribeba ni in edd. in uis magis etiam cori opte 3 τοσ

metri ratio, auo ultima syllaba long fieret. Ibtii. -- προαν, ομβρυονα. De cicadarum es multi diximus ina, superioratiis libris s Vide Animadv. . l. pag. 368 ad n II. s. a. AddeIV. 33. e. Sequentem vocem mutares possimus, cum Dalem io, in έβρ ἀ suppi φια, m qiine vox mire soler. QCASADBONUS. , Nempe hamn-- carno interpretatus errat Dalec. Quae haud imcommoda foret emendatio, si conveniret mei p. Consubtilis haud dubie finit retinere quamvis ignoriam simul, caruitumἈμβρώσια qiuiu hariolando utique ma s, an cena ratione, de uisa Aia Hem aut exsisti intelligendum putavi quae apud Lucianum in Lexiphane cap. nn lib. III pag. 2 1. R. Vos. s. n Ai k μισσο vς δ ιδυις ει νιφομενους. --nsychius: 'Υρισσός φορμός. Alus4ρισκος vel m/- ως quas m v m explicamus libro temo, capite quarto. CASAUB. Vide ad III. 6. d. ubi O συριχοι iunt eam sel sto ea in vendumvrso. Idem autem Met συρισσις ειυρισδες ἐ- ρισω. Apin Suiuam mesychium υμσσὴ gemnatas ante stridinar sed apud eumdem Hesychium est dimi- marivum ρισμαἘmpi dira litera Atque sic scriptuma. l. Vocabulum vρι υ minia. brevi postulabat metrum; Piemadmodum etiam scribitur in membr. A. ubi quidem duplicem statim, in medio posuerat scriba, sed earum alterani rursus erasit Breviator illam vocem mittens, sic sc psit suo Mbitratu, g,u P a νιωόμενἀ συκα ὁμῶ ν μύρτα. De verbo νιφομένω Galficiis interpres monuit, alienum . ab hoc loco viὸeri; quare in στιφόμενους, ΝΡ-ι- , sanos, mutatum voluit. Etiam DALECAMPI scietis

49쪽

e pulum movisse ident verbuit vi-ur; irare ait: v Dranis appellii florem naellitum, qui, velut siriis, Misinsidet, va tam*aam morescit. in At simit initio . xerat podia, media hyeme ne Ha tande Atheriis pererer sic ni gnificat, i - --m, quaesumis incirit, non impe quo

minus Amia fra um omne raras ad . Vers. 6. Ma-- κολοκύντας ὁμου - Ηλισιν - σιν. Videtur dure dictum, Guumtas se rapas arare, promae tam arare uim curtatae, rapae seran reir. Videa- manus num alitiae hic lateat. Atque adeo forem poeta scin a pserat,'ἀι, γογγυλισι καρῆὰι. Videas, ait, eoam temporax as O rapas quae capitatae dreuntur. ἀροὐ Prasdam Brapas olim dictas fuisse, vitis Galenus libro De bonis r. τῶν ἀρων εἰσι καὶ των γυπιλιιών , a Mu βουνιαδας ενο-πμμουσι καὶ τῆς καλουμένης καρους. Sed cogitemus armis plius de hoc ino: nam, quid opponi possit, non igno- .ro. CASAUBONUS. - Vulgatum tuetur codex instus inerque., quid mutandum censuissem, e lutulea --ου rum suasuriis eran .no πηνικα - του ινι αυτ οὐ. Nemo su quaenam se manna rempestas. Tanta coeli clamentia est, ut perperinam num asi Athenis videatur. πηνώιοι- ό mσνικα oe annιξadime usurpatur, ut hic; vel de parte diei, ut in Aviuirin eiusdem poetae: n Uπηνίκα σμικρόν τι μκτι μεσημμαν αCMAUBONUs. - ullo negotio ad legitimos numeros redigebantur verti isto versu comprehens modo cornuuiuo loco vel apostrophiis illithendus erat, vel crasis Pro ova ἐτι Ουδεις, scripturam υκ ἔτ' ουδει praeivit inso . AV οπηνic ut erat insitum, sic dedit uis A. Mire. viator Oιδε πηνι , quod peritule est. Pro si hinin Oiiii sus recte τοὐνιαυτο ins Ep.

m a generolomaenia ipse Assimaeire monuit Naro septimo.

50쪽

v p. 276. d.3, CASAUB. - ει ιν ιἀυτo oonsit vir l, et ctus in Animadu voculantτου, iam praeterinisu quidem etiam Epitomator ut ad sensum minus necessis iam, sed cum editionibus trinibus Moscit vetus codex A. Almai erat ea quidem manifeste corrupta, quippe nec ad sensum nec ad Versum apta nempe para vocis interciderat, quam certissima ratione a nobis restitutam putavi, οὐ-τi pro si scribentibus. Vos'. vi alter, Κακὲν ουν μέγιστον. Sta ibe κακὸν

sAusonus. - Atqui ipsam illain μὲ particulam, quae desiderabatur in editis, assiectam dedit uterque codex instias. Verscia A. Additur, έγω δὲ τουτον λέγον χρόνον. φήσας ἀφειλόμεν αν. In Aristophanis Ωραι Diala,

Bunde haec sunt, Dii inducebamur tempestatum anni auis res in his erat, ut videtur, Aeola aut quicunque

vallus ista proferebat verba inuissius hoc ait: posse, breves tenurus florem, admure Atheniensibus descriptam modori isticitatem & εὐαερων. Legimus autem , εγον δὲ τουτων πολιγον χρόνον φυσά ς α*ειλόμην ἄν. Qui deinceps nsequivi versus hibet hanc sententiam alae adeo idtifario in omUbus urbisus practer Athenas iasue nrvn o raram aer, O mmuu Urans se ruri Scribo vero: κ -nγω γ ταῖς ἄλλαις πόλεσι ρῶ nempe, pro vulgato. γρῶν δ' τι πλὴν 'Mnναέων , CASAUBONUS. In diata olim scriptura nil mutat nis A. Εpitomator vero ipsos illos duo versus, ut nimis corruptos praetermisit Equia dein eum ADAΜo, quem h. l. ille,runius laudat, poreae potius, quam Aeolo, istas dicendi partes adsisnandas existimavi; quare etiam nota B illas partes insignivi G-lctratur sanein alioqui Boreae eum Athea tensi'us ad sis , an eosque ni ob caussam favor. Vide omnino ero lat. VII. 89. cibi a viris doctis notata. Caeteriam interpre intinnem Casauhoni adoptans, in verbis quidem consti