장음표시 사용
331쪽
Socrates Bilbnus. Laert. II. 47. Fuit & Aristotelis quidam Magister Socrates diversus a celebri illo quem audivit Plato. De eo Menagius ad laudatum Laertii locum. S gener Alexandris gari praeceptor, de quo dixi supra cap. V. S a1 Andronici oum Rhodii discipulum fuisse suspicatur Patricius p. i la
Sotion ex Peripatetica disiciplina haud sene ignobilis vir fuit. Is librum multae variaeque Historiae refertum composivit eumque inscripsis Κέργις-Gel l. lib. i. c. 8. e cujus loco videtur & apud Scholiasten Aristoph. de V arinum in Areiis pro Phocionis Peripatetici nomine nomen Sotionis reponendum. Confer Jonsium II. io. Sotionem laudat Simplic. in Categor. Staseas Neapolitanus. Ciceronis familiaris. lib. I. de Oratore c. 22.2Q. V. a. & 21 . de finibus. 4'S rabo Geographorum Princeps Stoicis licet addictior testatur se cum Boetho Sidonio apud Andronicum Rhodium συμφιλοπ* LM HAN Nλεια. XVI. p. 7 7. '
Serato Alexandrinus. Laert. U. 6 I.
Strato Physicus, Patria Lampsacenus, Arcesilai F. Theophrasto successit Olymp. CXXIII. & Ptolemaei Philadelphi Praeceptor fuit. Vide quae ad Laertium , . y 8. seq. ubi &scriptorum Catalogus, inter quae est Epistola ad Arsinoen conjugem Ptolemaei. In testamento quod ibidem num. 6 i. seq. legitur, Scholae successor a Stratone OlympCXXVII. designatur Lycon, de quo supra suo loco. In
libro a G Μ οντ', definivit 7ο ον λαμον των οντων, quod reprehendit Proclus IV. in Timaeum p. 2*2.2 3. Materiae tribuit faculta-tatem plasticam & spermaticana m qualibet eius particula latente culus, Sinet atque intellectu destitutae, vi res omnis generis estormentur atq; iterum in eam recidant L corrumpantur, ut vita quoque&sensus atque intellectus sint nihil aliud quam formae , accidentia, is, & qualitates materiae. Confer Rad. Cud-vvorthi bysteita a ye όν universi p. 1O7. seq. Librum quo proba - it lentum non elle sime intelligentia, memorat Plutarchus desoL
332쪽
Lib. III. e. XLlertia animal. p. 7 iv. Idem Plutarchus contra Colotem p. I 2 IIDeum ab Aristotele in plerisque discedere observat, &casui plurimum tribuisse. Vide & quae de Stratone ejusque placitis collegit Patricius discuis. Peripatet. P. I & xii seq Sstrianus Philoxenus in libros II. XIII. & XIV. Metaphyst Aristotelis scripsit, sive potius Platonem & Pythagoricos contra Aristotelis objectiones defendit. De eo dixi infra lib. V. Tachon Aristotelis servus. Laert. V. I i. Temagoras Gelous Theophrasti discipulus. Patri c. pag. i 3 2. discuis
Themissius cognomento Euphrades, de quo infra libro V. Theodectes Phaselites auditor Aristotelis. inprimis, ut hic irae saepesignificat, po- litus scriptor atque artifex: Cic. in Oratore c. su Ejus artem orat riam respicit idem c. 1 7. 6ι. Ad hunc Rhetorica scripsit Aristoteles. Vide supra cap. VII. in etiant, & Patricium discuit. Peripatetic. p. 'v. qui ideo quod nullius e discipulis in scriptis suis facere solet mentionem, Theodectis autem is pius meminit, negat eum auditorem Aristotelis fuisse, licet hoc diserte testantur Cicero, Athenae XIII. p. 66. Suidas, atque alii. Scripsit & λόγους P ταωκους teste StephanoByZ in *α ηλα, & inter eos qui Mausolum pro funere laudarunt primas hic tulit si Subdae credim'. Accidit illud Ol. CIII. viginti annis antequam Lyceum aperiretAristoteles. Nec major quadragenario Theodectes fuit cum obiret diem. inar fateor disticulter conciliari possunt cum eoru sententia qui Aristotelem ab eo auratum assii mant. De Theodectis Tragoediis dixi lib.II. cXIX. Sed fuit& alter Theodectes prioris F. de quo adeundus Suida s. Theodorus hessalonicensiς, latina Aristotelis Problematum, Historiae animalium ' librorumque de animalium partibus & generat IOR' Apud Pierium Valerianum lib. a. de literator. infelicitxfe p. 7 . legas Aristotelis historiam animalium a GaZa oblatam Sixto lV. Pontifici Max. a quo totum inauratum letri sperans, aureos ViX quinquaginta retulerit: unde studiis indignatus tuis: numos primum in liber in abjecerit, mox ipse hujus indignitate rei exulceratus intolabui contabuerit aegrittidine. Jovius quoque in elogiis p. 94. N Gme inquit, cUm Gaga a nobilissimas lucubrat uenes in membranis accurate persera tas xxso Pont incidetuliget, nec pecuniaeυel ipsius Ub ri praemio Agna redderetur, Adignatus su agreste1udicium, Effugere hinc libet, inlusi, postquam optinax segetes in olfactu prῖ -
333쪽
PERIPATETICORUM. Lib. IV e XL 3I3
tione & Theophrasti de stirpibus interpretatione celeberrimus, diem obiit supremum A C. a 4 8. Dictionem Graecam Aristotelis cum latina Gazae his verbis confert Iulius Caesar scaliger ad lib.
2. de plantis p. II. Aristoteles non hominis potius quam naturae pidetur ore loqui. Tanta cum simplicitate tantum numerorum conjungit ut venustas nativa, non ambitiose quaesitus cultus expleat animum paucorum 6ed Atticum illum N AMO να. Sic in historiis cum pleraque omnia scribat sTheodorus additis calamistris fusam,laxam atque etiam turgidam interdum trahat orationem, visus es barbaris quibusdam, qui temere tumultum verborum quaeritant, etiam csi Deo placet) insoletem ipsum dicendo severasse.
'ui tamen hominibus Romanis haud paucis locis Latinae Hesionis puritatem aegre tueri posse videatur. Auxerit Gaza lueras Latinus , id rarit, dema, genuerit: damus, cognoscimus, laudamus, admiramur optimi, atque innocenti simi virumstudium, merita e non obtrectamus i amamus, bequimur. At enimvero aicatur melius quam sit Aristoteles locutus loqui, suscitabitur animus eruditorum adjudicandum. Observabunt impuras loquutiones anxias, peregrinaso ως καλλωπι ειν Atticam illam Palladem is ussit. - - Matrona es Aristotelis oratio, quae adseuum decorem nisis sibi petat praesidii. TheodoruιMetochita NicephqroGregorae disertissima in funus ejus Monodia vocatur inter alia o H AG Πλικῆς γλαί ης τας λαβυρονΘους απλωτα. De commentariis ejus in Aristotelem , Quarum latina
tantum Versio hactenus edita est, dicam infra lib. V Neodosius Aminonii discipulus , socer Zethi qui Plotini discipulus fuit. Porphyrin Plotini vita. Negeton Tragarates , Aristotelis discipulus. Stephanus Byg. in
Theon Lyconis servus, testamento ejus manumissus. Laert. V a Theophrous Eresius Alexandri discipulus ex primis, de quo supra cap. IX.
pingvibus asinis serdeseunt, atque isa frui os adiacerdotii seris sidem c ut eust. Idem de Sixin IV tradunt Scaliger in Scaligeranis secundis ubi male, perinde ut in theatro i auli Freheri & Eponymologico Critico Magiro Eybeniano editum est sx- Bullartius T. i. Academiae scientiar.&Artium p. 274 Leon harduS CoZZancusMe magisterio antiquor. Philosiophor. p. IIV. Adolphus Clarmundus parte I vitarum Germanice editarum p. S Z.&c. Sed Nicolao V. qui ante SiXrum fuit & jam H. U. Iqs s. diem obiit, Gazam inscriptae Aristotelis de animalibus Historiam, Epi- tol/ libro praefixa testatur. r
334쪽
In discipulorum ejus numero alii deficiunt, alu excedunt. Excedit Franciscus Patricius, qui p. t 9. discuit. Peripatet. assirmat a Laertio tradi Theophrastum plus quam quatuormilixa auditorum habuisse. Deficiunt editiones & interpretes priores Suid in quibus ridicule legitur Theophrastum plures habuisse discipulos quam duos. Verum ῆ β, non erat apud Suidam interpre- andum duo, ted bis mille, ut pridem ad Hesychium Illustrem p. q. Io. Meursius annotavit. Recte hoc ut alia infinita emendatum est in praeclara, qua eruditissimusΚusterus nuper nos beavit, Suidae
neyphroni ur Cappadox, haeresi Eunomianus, qui in libro suo - γυπσία ἶ νῆ testatus est Aristotelis se scripta Logica utcunque trivisse. de Socratem V. 24. SoZom. VII. I7. Niceph. XII. JO. Ibesippus Thesippi figuli F. testis Theophrastet testamenti. Lacri.
Ira tam 'euiu, mentio in ejus testamento apud
Vegetius Praetextatus, qui Themistium in utraq; Aristotelis Analytica la. tine convertit, teste Boethio, a . V rinus Orator,in cujus versionem latinam IsagogesPorphyrianae idem
Uranius Syrus, Aristotelicae Philosophiae jactator potius quam Mystes, cle
o Suidas ex Agathiae libro II. . . . Xenarchus Seleuciensiis, cujus meminit Strabo XIV. p. 6 Q. Simplicius in I. de ccclo, Alexander Aphrodis E taminis Peripateticam philosophiam doctis unicam licet memorare Olum'odori e quo supra e Marino in vita Procli c. . de Suida in Uλυμπιόδωρ= . Nam Theodoram cui Damascius vitam Isidora in scripsit, sororesque Theodorae ab Isidoro & Damastio institutas nescio an Platonicis rectius ad scripseris, ut supra facere me memini , vel certe illis, uuae variarum furit sectarum dogmatis imbuta . Inter hostes Aristotelis & Peripateticorum singulares nomen suum professus est Antoninus Caracalla Imp. qui re ma eorum Ale-
335쪽
Pp RIPATETICORUM. m. III. c. n. I F
xandriae fustialit, atque immunitatibus eos privavit teste Dione lib. LXXVII. p. 873. Caracallae addi potest LeoIsaurus, de quo Zonaras T. 3. Chron. p. ys. refert quod domum in quo alebantur Philosophi, & ipsos eorumque praefectum sive Doctorem Oecumenicum &Bibliothecam illorum exusserit, quia IconOctastarum sententiam prorbare noluissent.
De versionibus Graecis Librorum
Ante LXX. Interpretes de nulla graeca persione eerto tonstat. I. De LXX Interis pretibus, Arseae liber , dubiae mei. Ejus editiones N versiones. t. Historia LXX. Interpretum pluribus obsepta fabulis,s Peterum scriptorum oe.7 λογίως. 3. Num quinque tantum fuerint interpretes, snum Pentateuchum duntaxat, s es qua lingνa, an omnes P. T libros , atque etiam LXXII. Apocryphos verterint. 4. Utrum hodie superfit LXX. Interpretum translatio, ae de persione, quam sub Herode concinnatam sub icati siunt viri quidam docti. s Versones Graecae, quae LXX. Interpretibus hodie tribuitur, editiones. 6. De versionis illius fide sauctoritate. 7. De versione graeca Aquila, quam veteres intestiuntqHandoque ad Hebraicum provocantes. 8. De versione Symmachi, quam Uidentur veteres intesistere, cum propocant ad Codicem Samari-ranum. P. De versione Theodotionis. I o. De quinta s texta Persione auritorum sine nomine. Locus ex inedito Josephi Hypomnesico. II. De Origenis editione κοι,β instructa Obelistis N Ueri cis. I 2 De terr lis, Hexaplis N Oct aptis Origenis. Specimen Hexaptorum, Caput L Ge estos. I . De editionibus graecae versionis, quas laudant veteres sub nomine Luciani, Hesychii, Eusebii. 14. De Hieronymi versione latina translationisgraecae LXX Interpretumin degraeca versione latinae Bieronymi interpretationis. IRr 2I. Post
336쪽
,i 6 VERSIO ANTEI XX.VIRALIS NULLA. m. III. e. n.
Post tot viros eruditos dicendum etiam nonnihil mihi est de graecis
divinarum literarum Interpretibus, ut lectori graecorum omnis generis scriptorum veterum notitiam in hoc Volumine inquirenti, etiam de sacris hisce, quae scitu digna sunt, compendio saltem osterantur. Initio quidem admodum incerta esse existimo, quae de versione graeca librorum antiqui foederis diu ante LXX. Interpretes a nescio quo composita, & Pythagorae, Platoni, aliisque Graecis lecta tradit Aristobulus, apud Clementem Alex. 1. Strom. p. 342. & Eusebium XIII. Ir. praeparat. p. 663. Licet huic testimonio plurimum tribuunt tum alii, tum R. AZarias apud Buxtors. lib. de punctorum antiquitate, p. IR O. Sc non ita pridem Clariss. G. Vockerodi in Exercitatione de Notitia divinarum scripturarum apud Gentiles. ' Manifestus quoque error est Rufini, 'ui in epistola Demetrii apud Iosephum XII. 2. verba :- rακ
ἀμελ ερρο ς, εχει, ποημώΘ interpretatur sic: contigit etiam minus diligenter eam, quam habent, transferri. In libro Aristeae hic locus ita legitur: τυγχαίει ἡ ἐβρῶκ=ῖς γράμμα *ωνν λεγο αν αμ ελε ρον ἶ κομμως ΔΓαζnet CF 1μ rim , quorum sententia est et conflat enim literis linguaque Hebraica, sed negligentius, neque ita ut sab auctoribus J se hahent, scripta interpunctaque sunt. Nec minus aperta Serarii hallucinatio, qui in Prolegom. Bibl. c. 16. quaest. I. graecam versionem sacrorum librorum, quam sub Ptolemaeo Lagi compositam tradunt Irenaeus& Theodoritus, a translatione LXX. Interpretum , quam sub Philadelpho concinnatam reliqui omnes affirmant, distinguit. Admodum lubrica itidem videtur conlectura viri praeclarissimi Ioh. Henrici Hottingeri, qui in thesauro Philologico p. 18 2. & in fasciculo p. i 6. & in exercitationibus antiMorinianis p. 2ρ. Graecam Samaritanorum versionem septuaginta - virali graeca antiquiorem Olim exstitisse, Graecisque Ecelesiae doctoribus sub Σαμαρειτικὰ nomine laudatam opinatur. Verum , quae ratio nos quaeso moveat, ut tam antiquam illam esse arbitremur,
cum praecipue, ut infra declarabo, credibile sit per Samariticum veteres intellexiste versionem graecam Symmachi. Porro Scripturas in graecam linguam ante Ptolemaeum translatas negat Augustinus VIII. vi de Civ. Dei.
II. Vetu- Jenae A. 76s'. 4. Conser, si placet Bibl. Universat. T. XVII. p. 4 s. &doctiss. Hodyum de Bibliis Original. p. IZZ.
337쪽
ARISTEAS DE LXX. INTERPRETIBUS Lib. III. e. XI. 3I
II. Vetustissima igitur, de qua certius paulo constat, est versio graeca librorum antiqui foederis, quae per annos amplius mille & septingentos celebris fuit sub nomine LXX. sute Aretum. Antiquissimus omnium , qui historiam hujus interpretationis scripto consignarunt, haud dubie est Autor notus sub nomine Aristaei sive Aristeae, qui Ptolemaei Philadelphi Regis AEgypti ministrum & cum Andrea Regis ejusdem αρχισωματοφύλακι, ad Elea Zarum Pontificem, librorum sacrorum
Interpretumque impetrandorum causa a Rege missum refert. Hujus liber ad Philocratem fratre etiamnum exstat, quo tota res fuse exponitur, nomina LXX. Interpretum , Regis in illos munificentia, quaestiones a Rege eisde in convivio propositae, ipsorum qi responsiones prolixe referuntur. Hunc Eusebius IX. 3 8. praeparat. vocat artat s ἐρμηνει- ζ τ' Ιουδαίων νομου. Primus latine vertit Pauloq; II. Pontifici dicavit Matthias semerius V Icentinus, cujus versio quibusdam antiquioribus latinis Bibliorum editionibus praefigitur, ut Romanae A. I47 i. sol. & Norimbergensi anno 1 7s. Prodiit deinde saepius tum seorsim, ut Colon. 137δ. 8. cum commentario qualicunque Iacobi Middendorpii: tum una cum aliis scriptis, J. cum Olympiodoro&Gregorio Neocaesar. in Ecclesiastem: atque etiam in Micro presbytico Basil. Isso. l. sed & in Bibliotheca Patrum Parisiis edita, tomo I. atq; Coloniae, tomo t.&LUT-
Graece primus ex Codice , quem in Italia acceperat, edidit& Huldrico Fuggero dicavit Sim v Schardius, adjuncta separatim versione latina meliori Matthiae Garbitis, Prosessoris graecarum literarum in
Academia Tubingensi paulo ante defuncti, & variis lectionibus e Codice , alicano collectis. Balii. Is 6 r. apud Oporinum S. Hanc editionem secutus sum, cum Aristeae librum graece & latine subjungerem editioni Io Cephi Lipsiensi, quae titulum praefert Coloniae A. t 6ys. fol. ubi & notas meas breves ad compendium Aristeae in Iosephi Historia Lib. XII.cap.
2- Ο Θ Ulum re peta es. Aristeam graec Olatinum Udani de Parchum Obotritae Francos issio. memoratum Imbo nato in bibliotheca Ebraeo- latina
p. 3 7. & Heiden rei chio in Pandectis Brandenburgicis p. 2γr. necdum vidi. Novam editionem hujus scripti receperat vir doctisL.M. Vsius, quo antequam promissa exsolvisset defuncto Oxonienses A. i6y2. S edidere Aristeae horum, tervata Garbitii versione locis quibusdam emendata, & praemissis veterum testimoniis de septuaginta interpretibus cura Euuardi potissimum Bernhardi. Hanc editionem secuti sunt, operi-
338쪽
sui, scriptum integrumGA Elatine inseruere viri duo prae ummi, qui in Belgio & AngliaAristeam scriptorem supposititium Milantim MHqV 5 'ebri fictam ac commentitiam ess upςr universam elus Dδ δ 'I i: -h Afieae professor Regias&Archx
e Ahibis ui Misis Disse, Medicus ac Philologus Harlemensis in dissertatione super Aristea de LXX. Interpretibus, Amstelo d.IIos 4. Addamne his, quod Johannes Drusius LXXII. Interpretum responsia Res Ptolemaeo reddita ex Aristea, Garbitii versione servata, latine edidit libro secundo Apopthegmatum Hebraeorum. Franequerae A I s 9 i. q.
fert Rabbi Ghe-io in Catena Cabbalistica fol. 13 . 24. Versione liberiori Hebraica Aristeam interpretatus est R. Martis de Rodsi sive de RubρισFerrariensis sub titulo et py In Decor sienum, Mantuae t y74. nouere cui titulus ' Nia Lumen oculorum. Cons. Joh. Morini Exercitat. Biblicas p. i S i. & Iulium Rartoloccium Bibl. Rabinicae T. i. p- , 7 de Sanct. Guvere v. I. D A dicavituue Philippo Hassiae Laradgravio A. Is 6 i. Recusa est haec ver-
Italice subjectus libris V. T. in versione Bibliorum Italica, in m 4.1 a i. ediditNicolaus Malermus Venetus, Abbas Benedictinus
Id Cain: dulensis monasterii S. Michaelis de Lemo Eadem Biblia recusa zi 7 . & i s i. Prodiit & Aristeas Hetrusca lingua nescio quo
Aristeae nomine laudat Iosephus , & ex quo nominatim compellato historiam de LXX Interpretibus referunt vel perstringunt Teitulli amis c. i8. Apologet Eusebius VIII. a.'eq. praeparetri Georg'usvncellus p. a a. seq. Auctor Chronici Paschalis p. 173. Joh. Zonaras alitu nonnulli, vel collatio sola lectori perspicue clamonstrabit.' At ab Aristeae qualis hodie exstat non minus quam a Iosepho Eusebio immane quantum discrepant, quae ex Aristea refert Epiphanius lib. de ponderibus & mensuris seet. IX. seq. Diverta quoque sura, qde habet Pieudo-Josephus Gorionides III. 2. Diversa insuper nomina
339쪽
LXX. Interpretum occurrunt in epistola pseudo Damasi ad Hieron. Cogitavi frater amantissime,Vin Christo semper sacerdos, ut secundum septuaginta
Interpretes id est Matthiam o Ptolemaeum, Machium,Sacreum, Hydronium, Pamphilum, Mastirem, Didymum amum, Epiphanium, Ciatrem, Simonem N caeteros in quantum nostra recurrit consicientia, de sieptuaginta invenire vestigia. Diversum quoque narrationis filum & di versas Ptolemaei & Hebraeorum epistolas exhiberi a Matthaeo Cigala Cyprio in nova Synopsi historiarum sermone Graeco- barbaro conscripta, iterumque alias epistolas exstare in Petri Comestoris Historia Scholastica, notavit Hum Dedus Hody libro &capite primo operis paulo ante laudati . Utrum vero hi vel ingenio tantum indulserint suo, vel ex memoria rem referentes tam varia confinxerint nam nec Iosephus ex assecum Aristea conspirat) vel direr sum sub Aristeae nomine codicem, quod doctissimo Hodio videtur &a juniore quodam confictu ad manus habuerint, lectoris judicium esto. Veram esse Aristeae narrationem, & abAristea Ptolemaei hyperaspiste sive custode corporis vere scriptam, Iosepho, Eusebio aliisque antiquis pridem accredidere plerique eruditorum, Brianus Waltonus pro- lego m. IX. ad Bibl. polyglotta g. 4. Isaacus praecipue V ossius libro de LXX. Interpretibus c. q. ejusque appendice & in appendice ad Melam p. s8. seq. ubi librum ab Humfredo Hodyo adversus historiam Aristeae editum Oxoniae i6Ι6. 8. ex instituto impugnat. Assentitur Vossio N icolaus quoque Nourritus in apparatu ad Bibliothecam maximam Patrum libro i. Sed fateor rediligenter expensa probabiliorem mihi videri sententiam eorum, quibus Aristeae liber videtur commentum Iu dati alicujus Alexandrini ante Christi nati tempora,& antequam Aristobulus scriberet, concinnatum ad auctoritatem versioni Graecae sacrorum librorum, quae in tet Iudaeos Hellen istas obtinebat conciliandam. Hoc jam pridem suboluit acutissimo Josepho Scaligero ad Eusebii Chron. num. MDCCXXXV. p I 33. &epistola XIV. ad Seguinum, sus fragantibus ex ipsa Ecclesia Romana sne Lud. Capellum & Protestantes alios quam plurimos laudem J H. Valesio ad Hist. Eccles Eulebit p. 9s. Rich. Simone lib. II. Hist. Criticae V. T. cap. a. R Elia du Pin in Pro-legomet nis ad Biblia lib. I. c. o. . s. p. i 76 seq. Praecipue vero summa ope & conquisitis diligenter argumentis hoc anni si sunt duumviri supra laudati Hodius & Van Dalen , ut de monstrarent, parum inesse fidei universae de LXX. Interpretibus a Ptolemaeo arcessitis traditioni, adeoq; Veram esse priorem Is Vossit sententiam, qui in notis ad Barnabae Epist. librum
340쪽
; io HISTORIA DE LXX. INTERPRETIBUS LU. m. e. XV
librum de LXX. Interpretibus allegans, non Aristeam sed pseud-Aristeam appellavit. Aristaeum ti τῶ ε ι agamων laudat & ex eo quaedam de Iobo refert Alexander Polyhistor apud Eusebium IX. as.
praeparat. Evangel. eundem ut videtur Aristeam innuens.
III Equidem adeo incredibilia & pugnantia sunt,quae de LXX. Interpretibus in Aristea, Philone, Iosepho, & aliis veteribus leguntur,
ut nec cum caerieris historiarum veterum monumentis, nec cum temporibus moribusque Ptolemaei, ac Demetrii Phaleret, nec cum institutis gentium facile possint conciliari, nec denique secum ipsa satis conveniant, quod a viris illis doctis prolixe est ostensum. Si quis igitur cogitet Iudaeos inter gentes illa aetate admodum contemptos, vicissim amplificandis rebus suis etiam per fabulas ' pronos, profecto is magis magisque detrahet narrationi illi per se parum verisimili fidem, cujus partem jam olim ausus est explodere Hieronymus, rejectis cellulis, quibus inclusos interpretes narrant alii vel singulos, ut J ustinus, Irenaeus, Clemens, Cyrillus Hierosol Augustinus, Gorionides &c. vel binos, ut Epiphanius & Novella i 6. Iustinianus Imperator , aliique apud Hodium
P. IJ2. seq. IV. Mirus quoque est Iudaeorum ipsorum mei de illa versio. ne dissensus. Nam cum LXXII. Interpretes arcessitos, e singulis tribu tus scilicet senos ab Eleagaro missos Aristeas referat, Gorionides his addit Eleazarum ipsum : At Talna udici in tractatu Sopherim c. I. g. 7. vocant se pI nutu in nou opus quinque seniorum, qui scripserunt Ptolemaeo Legem graece. Mox in eodem tractatu c. i. g. 8 Alia historia de Ptolemaeo Rege, qui congregavit zzz apy INM RV septua- tinta duos senes, o collocavit eos in LXXII. domibus, nec rerelavit eis, cur convocarat Tale est, quod de Alex. M. Hierosolymam intrante, venerante summum sacerdotem S in templo immolante legitur adud Josephum & refellitur ab Antonio Van Dalen libri laudati cap X. Nec minus, quod Talmudici fabulantur Jonathane Legem in linguam Chaldaicam transferente aves super ipsum volantes concidisse mortuas. muscas circumrepentes divinitus eXustas Scc. id. p. 16s. Dcobus Cappellus ad Hebr. III. S. Vesonis, qua Ptolemaeo Philadelpho data ess, non unus fuit auctor. EAE Dulgo dic tur Lxx. Seniorum, se tropice, quo cilicet facta sit is legatis Lax viralis, quod merosis mis erat 'ues G- Hos Nero legatos fuisse non septua-gνnta, sed quinque , disimus ex Talmuris tractatu de Scribis c. 1 3.7, Has quHnque
artitas operas inter se colligimus ex eo, quo unam eandemque vocem Udemus atrieratque aueter redditam nutu nec rate. Johannes Morinus parum verisimiliter Ex
erc. Bibi P. I 87. per opus quinque is niorum intelligit quinque diversas, quibus Christiani olim usi sunt graecas librorum antiqui foederis Vessiones.