Bibliotheca Graeca. [Lib. I-VI] Sive notitia scriptorum veterum graecorum, quorumcunque monumenta integra, aut fragmenta edita exstant tum plerorumque è mss. ac deperditis

391쪽

ELEMENTA.

iam Theonis. Nam quae in datorum libro reperiuntur Luclidis non esse exprese asserit Pappm, licet cum illis elementorum facile compar Sunt vero ex his quaedam quae Theonem non sapiunt sed a sciolis quibusdam conscriptae seunt. Sunt s lemmata cae corollaria quaedam in Elementor. Io.

quae ab ageometris subjuncta siunt: illa ubique nota perstrinximim Erx quibus omnibus concludit Savilius Theoni uis partes in Euclide, pau

cissimis quidem in locis,interpolando explicando augendo: ultra hoc nullas. ' i tamen labos non tanti fuit , ut Proclo omnium ante se Mathematicorum diligenissimo laudatori, commemoratione dignus videretur. IV. Libri decem priores proprie elementa ευθυμετρικά & Arithmetica continent. Liber X. agit de συμμετρία sive de commensurabilibus & in commensurabilibus,rationalibus & irrationalibus. tres proximi XI. XII. XIII. inscribustur 'εῶν, & agunt de corporibus solidis quinq; regularibus, Pyramide, cubo sive hexaedro, octaedro, Dode caedro&Icosaedro ) eorumque compositione&in sphaeram insertione. Ac

Proclo quidem lib. 2. in Euclid. p. 2 O. Observante, Euclides τν α ιυμ- σει υ Πλατωνικός ἐεικὼς τη φιλοσοφία, ἀυτν οἰκῶ . οθεν ρ συμπάσης

Confer, quae idem Proclus lib. q. p. tio. Quenadmodum vero liber quintus in MS. Magariniano praeter rem refertur ad Eudoxum, et sit Proclo quoqe p. ao. notante Fuclides in suis elementis fuit mλλά - των Ευδορο συα τάξας, ποῖ ἀ-των Θεαου του τελεωσα - . Ita liber XIV. & XU. Raa a in

Vetus Epigramma in Synopsi Geometrica Vich. Pselli: Σχμματα π:ντε Πλάτων γ, ο Πυγαγορας ο σορὸς ἐυρε, Πυθαγορας σοΦρς ευρε, Πλατων αρίδηλ ἐδίδαξεν Ευκλείoης δ επι τοῖο κλες, πυρικαλλὰς ετευξεν. ' Confer Boethium Z. Geometr. p. it L loli. Repleri opus praestantissimum deHarmonia Mundi. in quo doctorinam de quinque corporibus Platonicis ad Θεωμίαν Universi applicat.

392쪽

EUCLIDIs ELEMENTORUM Lb. III. rap. XIV.

in quibus eadem corpora quinq; conferuntur in se, non Videntur auctorem habere Euclidem: sane XIII. libros ςοιχ ν tantum agnoscit Marinus protheoria ad data, & in Arabica versione Nasiridini Iasini Persae , quae luculentis typis Arabicis lucem vidit Romae Is 9 . fol. ex typographia Medicea, tredecim tantum libros exstare video. Tum ultima propositio libri XIII. veluti colophonem operi imponit, denique libro XIV. praemittitur praefatio, Euclidi neutiquam congruens, at ben Onveniens H psicli Alexandrino, in hanc sententiam: ω Ποώταρχε - ,δυηθὼς ώς Am Θῶς τω Πα i ημων Hypsicli seniori J λατ Σπι ζ μαθήματ' - συγ ει ν , επιψεν τωτ

κυίεως ζ δωδεκαεδρου προς τὸ ι κοναεδεον. Sub Hypsiclis etiam nomine i aline verterunt Georgius Valla,& BartholomaeUS Zambertus Venetus. V. Euclidem translatum in Romanam linguam vir Magnificus Boethius dedit, teste Cassiodoro lil, de Geometria, respiciente ad libros IL Geometriae, quae inter Boethii opera hodie exstant, & incipiunt

his verbis : sola vero, mi Patrici, Geometrarum exercitatissime,Euclidis de artis Geometricae figuris obscure prolata te adhortante exponenda ae fucidiore aditu expolienda susicepi. Et p. li i Supra positarum igitur jec lationibus figurarum ab Eucsti buccincte obscureque prolatis a nobis verbum videlicet de Perbo exprimentibus ' Fallitur igitur Abulpharajus qui Euclidem multo juniorem faeit o. 4s.

393쪽

bus strictim translatis, quaedam iteranda repetendaque&c. Idem lib. 2. p Is 4 Codex se secundum di positionem Euclidis esse dicitur, secundum demonstrationem velinventionem, aliorum plerumque esse dicitur.

V l. Latine cuna demonstrationibus,quae raboni vulgo tribu untur Boethius &Proclus eas non habuit, certe pro Euclideis non agnovit ) prodiere elementorum libri XV. interprete Campano, & libri XIII. interprete Bartholomaeo Zamberto Veneto Paris I s 16. apud. H. Stepha-nuna avum, fol. & una cum aliis Euclidis scriptis Basil. 13 37. Is 6. fol. tum ex Versione Frid. Commandini, cum ejusdem commentariis. Pisauri

is et . tibi p. fol. Deniqtaegraece uelatine, Commandini versione

ex Ed. Bernardi libris emendata & Graecis ad VSS. & Savilii castigationes per Virum Clariss. Joh. Hudsonum recensitis, in no Va luculenta operum Euclidis editione Oxon. i7Oq. fol. e theatro Sheldoniano. Euclidis libri XV. ex Campani interpretatione primum editi fuerant Venetiis I 48a cum figuris Geometricis, quibus Erli ardus I ad holtus Augustanus testatur se primum coepisse libros excusos ornare eadem facilitate, qua literarum elementa imprimuntur. Confer Beughemii incunabula Typographiae p. Zamberti versio prodierat etiam Venet. ISO s.fol. sub titulo elementorum Euclidis, ex traditione Pani Philosophi. VII. Sine Theonis demonstrationibus saepius praeterea excusi sunt Euclidis elementorum libri: Graece quidem, Florentiae, teste Gesse

Libri XU. cum praefat. Stephani Gracilis Paris. Is J'7. I s73.

Libri XIII. ex editione Conradi Dasi podic Argent. ISK4. 3. additis ad librum primum D incundum tantum, i heonis commentarii S, R ad secundum Bartia mi Monachi demonstrationibus, quibus ad numeros applicat, quae de lineis ac figuris planis Euclides docuerat. Libri A. V. ex ejusdem Das podii recensione, inter alia Euclidis Opera ibid. 1s I. I. Edidit & eodem anno librum primum Theonis commentariis illvi ratum, graece cum latina perspicua interpretatione, & Heronis vocabulis Geometricis. Libri XIII. Lond. i6Σo. fol. nitida editio, cum Commandini Versione, adjectis figuris accuratis. Laudat hanc εκθοον Marcus Me ibo .

naius dialogo de p portionibus p. 17 Aa a 3

Latia

394쪽

374 Eu CLIDIS ELEMENTORUM L; b. III. e. xW

Latine ex versione& cum commentario Lucae Pacioia o Purg

Venet. 14 fol. Libri XV. e recognitione Christiani Melder. Lugd. Bati

Libri XV. cum scholiis & commentariis insignibus Christophori vii, Iesu Socii. Colon. IF si I. l. ROm. I 6O3.3. & Francos. I 6O7. 8. quam editionem emendatiorem recentioribus esse notat Sarta Rey-herus in diis. de Euclide KiL 1693. q. p. O. Libri XU. demonstrati a Francisico Flussate Candalia & libro XVI. p ipsum addito aucti de solidorum regularium inter se invicem collatione, itemque XVII. de compositis regularibus. Par1L IJ66. fol.& I s 8. fol. ' .

Libri VI. priores cum demonstrationibus Orontra Finri Paril. apud Simon. Coli neu misy I. q. Job. Scheubem Basil. apud Herva g. iii O. soLJae. Peletarii 111 fol. C.Dibaudii Lugd. Bat. I 6os . . & Arnhem. I6Op. 4. Caroli Malapertii, Duaci I 62s. I a. Georgii Hurnierii Lond. I 6J4. 12. Henr. Coetsi Lugd. Bat. I 69 I. 8.Libri VI per Cor. Das podium cum scholiis Monachi. Argentorat 1379. 8.Libri VIII. per Marium Mersennum in Synopsi ejus Mathematica Paris. 164έ. . Libri XIII. demonstrati ab Ambrosio Rhodio, Witeb. 36O9. 8. I 634. I 66 I. Libri XU. demonstrati succincte ab 'Vaaco Barro , Anglo, Mathematico praestantissimo Lond. I 639. i678. Mari, Urg. I 67S. 8.)qui Petrum Herigonum subinde est secutus. Claudii Richardi, Iesu Socii in libros XIII. Euclidis, Isidorum, Hypsiclem & recentiores de corporibus regularibus, & Procli propositiones Geometricas. An tu verp. 164 f. l. His adde Arnoldi Lensaei Ilagogen in Geometrica elementa Euclidis Alatvv. I s 6s. 8. Joh. Alphonsi Borelli Euesidem restitutum, sive priscae Geometriae elementa brevius & facilius contexta. Pisis ici s 8. q. Rom. is,. Ita Andreae Tacqueti elementa Geometriae Euclidea An tu ver p. 16sq. S.&cura u. si recensita & locupletata, Cantabrigiίe I7O3. 8. Anglice cum notis H. Billingsley & praefatione Joh. Dee. Lond. I s7 o. fol. Italice cum commentario Nic. Tartaleae Brixi ensis Math seos Pro f. Gallice libri VI. per Petrum Herigonum Paris is 4. 8. quo anno quoq; cursum Mathematicum latine & Gallice edidit ibi d. sex Volum . in s. Li-

395쪽

EDITIONES ET VERSIONES G. In c. XIV. 3 7y

Libri XV. per D. Henrion. Paris. 16 I f. Germanice cum perspicuis demonstrationibus Euclidis Elementa dare promisit clarisiimum Kiloniae lumen Samuel Reyherus, edito brevi specimine. Henricus quoque Mel sine rus Arithmeticae & Geometriae longo usu peritissim', Hamburgi elementa Euclidis edere coepit Graece & Germanice, cum uberrimis citio entariis, itidem Germanicis, A. I y9. fol. sed non editis ultra librum secundum. VIII . Epitomen elementorum Euclidis Graece scripserat Eneas bHierapolites, teste Proclo lib. q. in primum Euclidis p. 9 s. Praeter Arabicam Tusini versionem librorum XIII. quam editam supra . retuli, memorat Labbeus Bibl. no V. MSS. p. 2FI. elementa Euclidis Arabice versa ii Thebeto, & p. 47. libros XV elementorum ex Arabico latine versos ab A de lardo Gotho Bathoniensi, cum commentariis Campani Navarriensis. Persicam versionem Bodlejana, Syriacam Cantabrigiensis Biol. servat,teste Ed. Bernardo.

Libri VII. ex Arabico Ebraice versi a Ioli Jacobo Mechir,Msti sunt in Bibl. Vindobonensi teste Lambecio lib. I. pag. 178. Alia

Hebraica versio R. Mosis Aben Tibbon, Buxior fio memoratur. Deniq;Sinice ac Tartarice versa Euclidis elementa testatur illustris Leibnutius noviss. Sin i c. p. IF s. IX. Mira Johannis Pici Milandulani conclusio est. p. opp. Nihil magis nocivum Theologo, quam frequens s assidua in Mathematicis Euclidis exercitatio. Equidem vera Theologia nullam Mathematicam demonstrationem extimescit, qua vel convellatur Vel everti queat, itaque nec Theologis nocebit Euclidi adsuevisse, ut a paralogismis sibi caveant, neque sapiant ultra divina testimonia in iis quae captum huma-mum excedunt. At falsam Theologiam professus, poterit fortasse ex Euclidis diligentiori tractatione detrimentum capere. Nam Vel uni-Versam religionem licet & hoc non sine insigni paralogismo) ex falsis

mons Theologie. Non itaque probasset PicusJohannis AleXandri Ferrarii institutum. qui librum quo ad Pontificiam religionem amplectendam omnes & singulo argumentis ut ipsi quidem videtur certis ac necessariis invitat, Euclidem Catho h cum inscripsit.

396쪽

filius, quae observabit addita mentis humanis judicatam contemnet secum ac conculcabit, falsam sine tergiversatione prae se feret, persecutionis molestiam reveritus: vel imprudens incidet in casses inquisitionis, dum accurato ac Mathematico examine, quae deprehendit absurda concoquere non poterit, sed propalabit diligenter, & irritabit crabrones. Est tamen, ubi falsae quoq; Theologiae Mystis usum poterit praebere Euclides bene magnum: accuratae enim rerum indagationi adsuetos vel tandem docebit verum a falso, certum a commentitio secernere , nec cum abusibus & erroribus quorundam Christianorum manifestis ipsam ad spernari vel rejicere Christianam religionem, quae sola habet, quicquid in omni religione est verum ac divinum, ita ut nihil dignum fide de cultu Dei ullus docuerit Philosopus, ulla gens crediderit, quod non in Christiana religione perspicue tradatur: Vicissim nullus US- quam exstet circa has res error, nullum vitium, quod non condemnat ac rejicit Christiana religio. Quod si ad Theologiam etiam veram percipiendam noxium assii mat Picus, accurate ac per sipicue argUmentari, colligere certo, a falsis abhorrere conclusionibus, quod usquequaq; facere docet Euclides: si propterea, inquam, Theologum ab Euclidis diligenti tractatione removere volumus, ne acutius cernat, quid Deus jusserit, quid hominum vel inscitia vel incuria introduxerit ,' ratumque habuerit. Valeat Mirandulanus cum conclusione sua, aut solis Theologis fateamur rationem , Dei munus, excolere non licere. Quanta enim Euclidis laus etiam a rigido censore Petro Ramo lib. III. Scholar.

Mathematicar. Nullus paralogisimus, nulla Pseudo raphia in totis elementis Euclidis nobis, quanquam 'Vere inquirentibus, anima Perti potuit. uam laudem singuorem esse Prostteor, qVamque nudi adhuc neque Grammatieo, neque Rhetorinem Logico concedere Potui, ut in Grammatica, Rhetorica, Logica, nil falsi doceret.

Quibus adde haec Hieronymi Cardani lib. XVI. de siubtilitate: Egolidi se ne

e praecipua laudes, inconcussa dogmatum firmitas libri Gementorum perfecitiose adeo ab oluta, ut nudum opus huic =uro comparare audeas. auibus sit, ut adeo veritatis lux in eo refulgeat, ut ii 9lum in ardui, quaestionibus νideantur perum a

fallio posse diocernere, qui Euclidem babent familiarem. Vicissim tamen libenter confiteor, ad movendos & convertendos hominum animos in Doctore Ecclesiastico longe plus me tribuere No δήξει α εὐιαι δ , &seria atque affecit uos ae ncri n. disertaeque viris pii & cordati persuasione, quam jejunae & saepe perobscurae demonstrationi Euclideae ad res morales atque Theologicas applicatae, quae vel torpere animum sinit, vel ad

397쪽

Eu CLIDIS DATA.

Lib. IV c p. XIII 3 controversias accendit, aut ad meras notiones intellectus redigit Theologiam, praeticam si ulla usquam esse debet disciplinam. Opto tamen

ut quicquid docet 'γα ἀεικπικως doceat Theologus , hoc est, ut tum quoque nulla ejus effata vel ridi gissimum examen Euclideum metuant, cum veI maxime videtur agere familiariter. Ita demum essiciet, quod jubetur ab Apostolo, ut quae docet, doceat ως λόγον Θεου. Antequam ad alia Euclidis scripta pergo, haud absurde nota verim Elementa Arithmetica, quae sub Euclidis nomine separatim vulgata sunt graece &latine Paris' is 34. . non esse peculiare ipsius opusculum, sed definitiones & propositiones e quindecim libris elementorum, de quibus hactenus dictum est , passim collectas. At Arithmeticae Eucli- deae liber primus, Witebergae A. Is 6.8. seorsim editus , est septimus Elementorum, utpote in quo non minus, quam in octavo & nono Euclides de numeris agit. Atque nonum hunc respicit Iamblichus, cum p. 3 2. ad Arithmeticam Nicomachi Geraseni, allegat Euclidem ei rei ωτ άργΘμηΠκων, ipsum reprehendens. Apud eundem p. 26. οπερ ἀγνοίν-

τες οι α ι 'Eυκλει-, reddendum est: quod cum ignoraret Euclides dec. XI. AEAOMENA, Lia sive theometra Geometrica XCV, una

cum sive praefatione Marini Philosophi Neapolitani, qui Pappi Alexandrini commentarium memorans, respicit haud dubie, quae ille de datis Euclidis disserit libro VII. Mathematicae cσυωτάςεως. Quod Vero Pappus p. 2 i. theoremata numerat non plura quam XC, inde fit, quoniam LXIV,&LXV. pro uno habuit, tum LXXI. I LXXII. perinde ut LXXV. ac LXXVI. existimavit esse epilogos sive corollaria, in quibus similia pronunciantur de triangulis, quae antea de parallelogrammis. Data graece &latine una cum caeteris Euclidis scriptis edidit Conradus Da podius Argentor. VII. 8. Latine exstant & ex versione Barthol. Zamberti Veneti inter alia Euclidis opera Basil. is r . fol. Is 6. fol. Separatim graece e codicibus MSS. Bibl. Regis Galliae recensuit & nova versione donavit Claudius Harora Paris. I 62 s. q. Ha diari versionem retinuit Daνid Gregyriar in nitida scribtorum Euclidis editione graeco latina Oxon. e theatro Sheldoniano i7O3. fol. Idem Gregorius diagrammatibus literas congruentes restituit e Codice MS.

atque theorema LXXXVI. non infeliciter illustrat in praefat. Euclidis data, manu Iosephi Auria collata cum quinque codicibus MSS. Vaticanis, fuerunt una cum commentariolo nive praefatione ) Marini Philosophi

in Bibliotheca Caroli de Munichal teste Labbeo p. iρ7. Bibl. novae

398쪽

og EUCLIDIS HARMONICA Li . m. c. XIV

ir e ne nomine assioris legitur graece adi calcem commentariorum Procli in librum primum elementorum Euclidis, Basil.

x e et t. sol p. II φ. hoc titulo: RAMντων, σαυηπμως. Meminit Eucliodis λλιαων etiam Proclus libro 3. p. 64. Abal pharajus p. 41. XII. EIΣAPΩTH A PMΟNIKH. Isagoge Harmonica, quae in qu I-busdam codicibus adscribitur Cleonidi, in Vaticano ' videtur referri ad Paevum'. forte, quod illam recensuerunt. Georgius Cassa Placentinus, qui primus latine vertit A. 1498. Venetiis tal. edidit sub titulo : Cleonidae Harmonicum introductorium, una cum Procli hypotyposi Aitronomicarum positionum, Mich. Psello de victus ratione, Galeno de peltilentia, Aristarchi Samii libello, Athenagora de re Hrrectione & duobus Cleomedis libris. Grotius ad Capellae pag. ip s. Ita. Euclides , 'e verius

Cleonides: neque enim illa Euclidis sunt, quae titulo Harmonices sub ejus nomine circumstruuturi ut agacissime Pater meur ex aequalitate semitoniorum aliisque st milibus argumentis odoratus est. Sed hoc quidem argumentum Ievius visum Marco Me ibomio. Nec minus tamen puto falli Meursium, qui Euclidis Isagogen Harmonicam & Isagogen Cleonidis velut duo diversa lcripta commemorat p. 1 28. ad Aristox. Primus sub Euclidis nomine graece cum versione sua cillam enim Vallae vidisse haud videtur in vulgavit Johannes Pena Mathematicus Regis Christianissimi. Paris .a Ex Penae editione profluxit altera Graecolatina Conradi Dasi odii,

inter caetera Euclidis scripta excusa Argentorat. 1 f 71. 8. Penae Versionem exhinet etiam Petrus Herstonici in cursu Mathematico Paris. I 6q . 8

& Anton. Possevinus XVI . Bibliothecae selectat, additis nonnullis Graecis locis Aristidis Quintiliani & Bryennii, ex Codd. MSS. Vaticanae Bibl. &Fulvii Ursini. Ab eo tempore Marcu, Meibomius Vir doctissimus Graeca emendavit ex codice Vulcaniano, cui titulus άνων ωυ ώσαγωγ tum ex aliis binis codicibus scriptis Coventriensi & Barocciano, quos cum Dasypodii editione contulerant Seldenus & Langbaemus Idem Me ibomius novam addidit versionem & notas, Euclidisque Is agogensubiunxit elementis Harmonicis Aristoxeni, cujus celeberrimi ac prope-I mo Vide M. Meibomii praes ad Euclidis Harmoni ea Se ad Aristidem Quintil De Cleonide isto quis fuerit L quandovixerit altum apud scriptores sale utium. Uossius itaque p 347. de scientiis Mathematicis suspicatur latere sub hoc nomine Cleomedem. At Cleomedis esse hanc Isagogen Harmonicam, nunquam mihi persuadebo.

399쪽

SECTIO CAN. ET PHAENOMEN A. Lib. III. e. XIV 3 79

modum aequalis Euclidi scriptoris vestigia legere auctor Isagoges videtur. Denique David Gregorius in laudata Oxoniensi operum Euclidis editione Isagogen hanc ex Mei bomii editione exhibuit, nisi quod versionem hinc inde emendavit, cujus rei exempla quaedam perito lectori consideranda offert in praef. Meminit Musicae Euclidis Marinus quoque in protheoria ad Data, & Marini Praeceptor Proclus lib. a. ad

elementa Euclidis p. a o. qui ώς-MουMκm appellat. Manuelis porro B ennii Harmonica a celeberrimo Joh. Wallisio T. 3. Operum Oxon. I 699. sol. Graece & latine edita, commentarii instar sunt in Harmonica Euclidi tributa, & pleraque illorum ad verbum etiam repetunt, etsi ab illo, quod miratus sum , ne semel quidem Euclides nominatur. At laudat Euclidis Harmonicam Ab Ulpharajus p. i. RAT ATOM H Κ AN ONOΣ, Sectio Canonis Musicis eosdem editores & interpretes nacta quos Isagoge Harmonica 9 memoratur a Porphyrio ad Harmonica Ptolemati p. 272. Eκθωώοι καμμικα λωγμα πτος τας Σποδείξεις αυτ κύδνα τη ζ και ' Ευκλώδου κα--τομη. Illa porro ραμμικα θεωρηματα sive diagrammata linearum,

uti & ipsum typum Canonis seeli primus Meibomius feliciter restituit,

quem secutus in Euclidis luculenta, quam dixi, editione Dav/d Gregorius observat hanc canonis sectionem Ptolemaei sententiae consentire, Aristoxeneae vero opinioni, quam isagoge refert , atque adeo Isagogae ipsi adeo esse adversam, ut illius refutatio quaedam videri queat. Suspicatur itaque utriusque scripti auctorem esse non Euclidem , sed fortassis Claudium Ptolemaeum, qui in Isagoge sententiam Aristoxeni exposuerit, in testione Canonis confutaverit. Sed vereor, ut hanc conjecturam suam approbet testoribus vir doctissimus, cum praesertim Aristoxenum consuat verit Ptolemaeus alio loco , & veterum scriptorum testimonia Codicumque antiquorum, saltim quorundam fides hos libellos Euclidi vindicent. Ut omittam argumentum, quod ex re ipse & historia Mustica petitum urget Meibomius praef. ad Aristidem Quintilianum. Videtur Euclidem quoque respicere Bryennius lib. 2. Harmoni c. p. I s.

XIII. ΦAI NOMENA Phaenomena, sive 'Aςρονομία μ&cipia Apronomiae, memorantur a Marino in protheoria ad data, Johanne Philopono ad 2. Physicor. & Pappo lib' G. σ---Mαθηματκῆς praef.&propolit. 1 f. Graece & latine c sine demonstrationibus tamen) edi-

400쪽

Eu CLIDIS OPTICA, ETC

Lib. IIt e. XIV.

dit Con . Dab podius inter caetera Euclidis scripta Argentor. III. 3. Latine ex Bir tbν . Zamberti versione cum reliquis Euclideis prodierunt Basil. 1s 37. fol. Vertit & Jolephur Auria Neapolitanus, cujus interpretatio cum obsiervationibus Franc isci Maurolyci lucem vidit Romae i 'i. 4. Eadem versio recusa in Synopsi Mathematica Marii Mersenni Paris. i64 . . pag. 249. Denique Phaenomena una cum demonstrationibus & schematis primus graece ex Codice M S. Oxoniae A, I o; fol. inter caetera Euclidis opera dedit Da i Gregorius Ma thematicus praestantissimus, addita Auriae versione hinc inde emendata . XIV. O HI IRA τοιχέα. Elementa Optica , quorum meminit Proclus p. I9. lib. 2. ad element. Heliodorus Larissaeus in Opticis & Marinus in protheoria ad data. Latine vertit Bartholomaeus Zambertus, cujus interpretatio cum reliquis Euclidis prodjit Basi L i s 3 . ii 46. fol. Graece&latine edidit Iob Pena Paris . Is 1 . , separatim, atque cum Penae Versione iterum Conr. Disopodius Argent. Ιy7 I. g. inter caetera Euclidis opera. Exstat & Penae Versio excusa Paris. I 6O4, 4. tum Hetrusco idiomate ex interpretatione Ignatis Dantis lucem vidit hic libellus cum Heliodori Opticis, Florentiae Is 7 3.4. Verum illa Ignatii expositio ut manca ¶logismis scatens reprehenditur a Josepho Bl an cano in Chrono logia Mathematicori p. 2Oa. David Gregorius in paseclara sua Euclidis editione Optica quoque exhibuit cum latina translatroneJoh. Penae, & adjunctis H. Sapilii in editis eousque castigationibus.

RATORI PIRA' Mementa Cat trica memorat diserte Proclus loco laudato. Cum eosdem plane & auditores & interpretes habuerint cum Euclidis Opticis, tantum adjiciam , quod utraque Savilio visa sint non magni momenti & vix digna Eueli de , cui sententiae allatis etiam nonnullis argumentis subscribit David Gregorius. XV. DE DIVISIONIBUS liber quidam latine exstat, incertum admodum, an recte relatus ad auctorem Euclidem . Equidem Euclidem περυ διωρέσσων scripsisse testatur Proclus p. et O. & 4O. at quem

in editione Oxoniensi adjunctum Euclidis scriptis videmus librum de divisionibus superlicierum, Iohannes Dee Londinensis Arabica lingua scriptum invenit sub nomine Mahomeli Bagridini, qui saeculo post Chri Itum natum X. floruisse fertur) & excellentiam scripti miratus non existimavit auctorem habere Arabem sed potius Euclidem, itaque Urbini A. Is 63 edendum reliquit Eederico Commandino, qui in lucem quoque protulit Pisauri A. i17o. Negavit tamen Euclidis esse acutissimus vir H. Savi.

라틴어 텍스트