Bibliotheca Graeca. [Lib. I-VI] Sive notitia scriptorum veterum graecorum, quorumcunque monumenta integra, aut fragmenta edita exstant tum plerorumque è mss. ac deperditis

발행: 1707년

분량: 855페이지

출처: archive.org

분류: 철학

381쪽

CATALOGUS CYNICORUM. L;b. III. e. XIIL

proponere, ut Herculem. Socratem &c. Ita enim intelligo ejus dictu ira: ο κυνισμος ἡ Aν πσλνισμός ἐςινου τε Διο φθισικος. Herculem praecipue ad mirabantur, quem exemplum genuinae π otias cic Alexandro commendat Diogenes ap. Dion. ψ. de regno p. 64. Vide &Julianum Orat. 6. p. i 87. Hinc Antisthenes H-λεώπικος πις πιηρ τοῦς ημα, Herculeo vir animo apud Eusebium XV. I . praeparat . quem

locum non cepit eruditus interpres. Confer. Ausonii Epigramma 27. & 28.

Arijstogiton Rhetor ob impudentiam dictus Canis, teste Suida, Cynicis

non magis caeteroqui annumerandus quam Aristippus, quem re gium canem Diogenes appellabat: velThersites Homericus quem κυνικον δημηγόρον Demonaxap. Lucia n. T. r. p. 87 I. vel Nabal qui homo κυνικος audit in Uersione Graeca I. Sam. XX V. 3. vel denique palatini canes apud Boethium de consolat. Philos. I. prosa . 7 clepiades. TertulL II. I . contra nationes, Laert. VI. 9 I. Alius ni fallor Asclepiades cujus cum Serviano & Chytrone Cynicis meminit Iulianus Orat. VII. contra Heraclium Cynicum p. ZZq. Athenagoras de quo Cicero pro Flacco c. VII. Caesus es virgis Cynicus ille

Athenagoras , qui in fame frumentum exportare erat ausus. Sed meliores codices pro Cynico habent Cymaeum h. e. Cumanum. Restio Ahάων Bionis Borysthenitae familiaris. Laert. IV. sq.Bion Borysthenites, Cratetis Cynici auditor. Laert. IV. t r. Bryson Achivus cujus aliqui discipulum tradunt Cratetem fuisse. Vide Suidam in Kροτ.& Laertium VI. 8s. Carneades Cynicus cujus meminit Euna pius in prooemio. Carneus Cyn ulcus Megarensis. Athenaeus IV. p. is 6. Διονυσίων , παρεληφθήν προς ἀυτην. Κατέλαβον θ κυνικους αυ Hακριώνους

C tron. Supra in Asclepiade. cleomenes Metroclis discipulus. Laert. VI. 9F. ejus παλιγωγαον laudat idem ii. Colotus Lampsacenus Menedemi praeceptor. Laert. VI. I a. Crates Thebanus Diogenis discipulus clarus circa Olymp. CXIII. uxorem habuit Hipparchiam de qua infra. De Epistolis quae sub hujus Cratetis nomine feruntur dixi lib. a. c. I o. g. 2I. De tragoediis Laertio IV. 9 8. memoratis vide lib. 2. c. i Versiculi in Micylum tres leguntur apud Plutarchum libro de vitando aere alieno p. 83O.

382쪽

CATALOGUS

Lib. III. c. XII.

Ex ejus hymno in εὐτελειω sive frugalitatem Iulianus Orat. VI. p. 10 9. Ex Cratetis aαιΠίοις ibid. & VII. p. 2I3. Alia ejus παιγγια Laertius VI. 8s. Ejus Ephemeris id. 86. Xenocratem perstrinxit lite Crates teste M. Antonino VI. I 3. Demetrium Phalereum Thebis exsulantem solatus est. Vide Plutarchum p. 69. de dignolcendo adulatore. Alia de eo Elianus III. 6. Var. Vita Cratetis hujus a Plutarcho scripta periit. Laudat praeter Lampriam Iulianus Orat. VI. p. 2oo. Cratetis ῆθικα. scripsit Zeno Citieus. Laert. VII. q.

Crato Cynicus. Luci an . et Creticens Megalopolitanus sub Antonino Pio vixit & Iustinum detulit ad martyrium. Vide Syncellum p. 3 s I. Euseb. VI. I 6. Hiit. Eccles. l&Clariis. Grabei spici leg Patrum T. a. p. 1 9. seq.Cynisicus apud Lucia n. in Cataplo. T. I. p. 427. Demetrius Alexandrinus I heombroti discipulus. Laert. VI. 9 3. Alius Demetrius Cynicus cujus apud Senecam, Euna pium, Philostratum l& alios mentio. Vide sonitum p. a L viri docti ad Sueton. in Flavio Vespasiano c. 13. Lucian. de salutatione T. r. p. 8O6.

Alius Demetriis Rhodii celebris Cynici discipulus Corinthius Suniensis, cujus meminit Lucianus in Toxari. T. 2. p. i I.&adversus indo clum

p 388 Demonax Cyprius Epicteti aequalis, Athenis vixit, Diogenem Cynicum

prae caeteris admiratus, etsi non unam Philosophiae sectam coluit. Vide Lucianum in ejus vita, T. 2. praecipue p. 8s 9 & 871. Did mus Planeti ades. Plutarch. de Oraculor. defectu.Diogenes Sinopensis, Antisthenis discipulus, de quo prolixe Laertius VI. χο. seq. Apophthegmata ejusdem, & num. 8 o. scripta recensens, in quibus & VII. Tragoediae, de quibus dixi lib. a. c. 19. Diogenem i

CVnicum N τα, πο laudat idem Laertius VI. ΣΟ.

Emilites ejus varias vide si placet apud Iac. Gronovium T. 2. thesauri antiquitatum Graecar. tabula LXXXVIII. Claruit Speusippla aequalis circa Ol. CIX. Laert IV. 3. Obiit fere nonagenarius Corinthi, eodem ut ajunt die quo Alexander Babylone Ol. CXIV. id. VI. 79. Philippum Macedoniae Regem paulo acerbius reprehendit, Plutarcho judice p.7O. de dignoscendo adulatore. De Ale-xandro eum affante vide sis Dionem 4. de regno p. s9. seq. Laertia VI. 38. 6δ. Plutarchum Alex. p. 67I.Plura clariss Baetius in Lexico.i Diogenes Iunior , Σοφιώς κύνει ob peιulantiam linguae in theatro X

383쪽

CYNICORUM.

Lib. IV c. XII. 3 63ercitam virgis caesus jussu Flavii Vespasiani. Xiphilin. p. 321. ubi& de Era altero Cynico Diogenis hujus aequali, ob majorem insolentiam capite etiam truncato. Eebelles Ephesius, Cleomenis & Theombroti discipulus. Laert. VI. Eras Ηο ας de quo dixi paulo ante in Diogene juniore. Eubulides cujus librum de Diogene allegat Laertius VI. 2o. Eubulus eo τω-Διο φάους πράσις. id. 3ο. Iulianus Imp. Cynicorum Philosophiam celebrat Orat. 6. & . quarum prior est et &ς τους ἀπουλυτος κύνας, posterior 3τίς Προκλειον Κυνικον

Hegesaeus Sinopensis cognomento κλοιος sive laqueus, discipulus Diogenis . Laert. VI. 8 . Hegesianax infra in Xanthippus. Heraclius contra quem Iulianus Orat. 7. Suidae in 'Iουλ. dicitur Heratntus. Hermippus in auctione Diogenis allegatur in latino interprete Laertii ambrosio&in quibusdam Graecis Laertii Codicibus VI. 29. ut intelligatur Hermippus Smyrnaeus qui de vitis Philos scripsit. Sed alii codices habent Menippus ἐν τῆ Διο-ους πάσει. Herophilus. Lucia n. in Icaromenippo T. I. p. I9δ. Hesperius Ion s. p. 246. Hipparchia Maronitis, soror Metroesis & Cratetis uxor, de qua Laertius VI.ρ6. seq. Anthologia p. 3 I9. e recentioribus Menagius de mulieribus Philosophis p. 63 seq. & Baylius in Lexico. Suidas ait scripsisse φιλοσόφους 'M θέσεις υ- τίνα ἄπιχειρημοι- κώ- προτάσεις προς Θέοδα- ροναλον. Non puto autem Suidam haec Hipparchiae scripta vidisse, sed conjectura e Laertio collegisse. Honoratus de quo Lucianus in Demonacte T. 2. p. Ι6s. Horus AEgyptius quem confabulantem inducit Macrobius in Saturnat. Udorus. Sueton. Nerone c. 39.

Lucianus in Cynico T. 2. p. II. seq- Maximus Alexandrinus ad quem Bassilii Magni Epistolae supersunt &quem Carmine de vita sua & Oratione 17. & 18. perstrinxit Na-Zian Zenus indignatus κύνας ποιώμας ειν βια Το ους p. 4 4. Depositus hic Maximus Episcopatu CPol. Canone IV. Synodi primae CPol. Hic ipse est de quo Hieron. in Catalogo S. E. c. IZ . Maximus Philo*pbus,natus Alexandriae, CPoli Episcopus ordinatus pulsus insigne de side

384쪽

adversus Arianos scripsit librum, quem Mediolani Gratiano Principi dedit.

ad A. C. 3 Meleager Gadarenus, risius in scriptis captator, cujus libros II. UTI Dertius II. 91. sympotium & χ γτας laudat Athenaeus. Vide quae viri docti ad Laert VL IOO. Menanὐr cognomento δρυμός, Homeri admirator, Diogenis discipulus Laert. VI. 84. Vide & infra in Xanthino. Menedemus Lampsacenus de quo Laertius VI. 1ΟΣ. Theombroti discipulus, id y s . diversus a Menedemo Eretriensi de quo II Ir s. De M nedemo Cynico capiendus Numenius apud Euseb. XV. praeparat. p. 7 . Menippus Sinopensis patria, ortu Phoenicius Gadarensis fuit, conditione servus , Diogenis ut suspicor discipulus. Ejus scribendi genus creet ουδογλοῖον multi notaverunt, imitatus est in Satyris suis Varro, quas Cynicas alii, ipse appellavit Menippeas teste Gellio II. 1 8. Menippeus hinc ipse appellatus Athenaeo, & Tertulliano Romanus Cynuin. Exstat & Satira Menippea Petri Cunari viri doctissimi & altera Lipsi qua perstringit profanum vulgus eruditorum. Scripsit & Varro Satiram cui titulus τα Μεώmσου teste Nonio in exodium & pluribus aliis locis. Menippi Symposium allegat Athenaeus. Alia scripta Menippi Cynici refert Laertius VI. Io I. Sunt autem haec :

porro ipsi via Menippum non dubito induci a Luciano in dialogis

mortuor. Se in Necyomantia, memorarique ab Euna pio in proeena. ubi celeberrimos Cynicos referre se scribit, non Menippum juvenem Lycium, de quo Philostratus IV. 8. de Apollonii vita. Fuit & Menippus quidam Magnes Pancratiastes cujus meminit Artemidorus IV. 4q, quemque addes aliis Menippis collectis a Laertio & Menagio. Monippus L Hus Demetrii Corinthii auditor, de quo iam diri. Metro des Maronites Hipparchix frater, Theophrasti primum , postea

Cratetis discipulus. Vide Laertium Vl. ρ . seq Ejus χρ . allegat

Mummus Syracusanus Diogenii Sc Cratetis discipului scripsit teste Laer-

385쪽

CYNICORUM.

Lirim. e. XIV. 36ytio VI. 8 μ πιυγιιι, quibus ludicra seriis seruentiis permiscuit; - ορ μων libros duos & protrepticum. Inter eos qui κυτηυον veri sustulerunt refertur Monimus a Sexto VII. contra Math. p. I 46. &

Musonius, Babylonius, amicus Apollonii Tyanensis, de quo dixi ad prooemium Eunapii. Alius Musonius Thuscus , de quo insta in

Stoicis.

Gadarenus sub Adriano Imp. floruit teste Syncei Io p. 34'. scripserat mλιτειαν.& ag ρ καΘ' Ο μυον φιλοσο*ίας Confer Jonlium p. 2 i. 9 & τε κυνισμου itemque arῆι-ε ι Διο-ους- τ λοιπῶν teste Suida. Quanquam Iulianus Imp. ex alio potius quam ex Oenomao Cynismi rationes peti velit. Ejus u τ χρν ωων. idemIulian. Orat. VII. f. a.. Titulus libri fuit φωγ γι ων detectis praestigiatorum, de Oraculorum falsitate. Vide Euseb. V. cap. I praeparat. & VI. s. p. a14. & UL 7. Socratem III. 2 3. p. 2ΟΣ. Niceph. X. 36. Theodori tum Therapeut. lib. VI, pm.&X. p. 14 I. A. Uandalen de Oraculis p. 32ῖ - 34 ιγ' M. Iuliam. Orat. VII. f. y ro. De Diogene Oenomao Tragico fitheniensi dixi supra

lib. I. c. 19 e Sui da in Διογ. Epigramma alterius ut videtur Oen mal εἰς ἔρωτα γεγλυμμον ἐν καυκέω Antho I. IV. I 8.

es uritus Astyp ale n siis sive Eginensis qui cum Alexandro M. militavit& eju& et M ocis ac laudes Xenophonteofere stylo composuit. Vide Laert. VI. ΙΑ. PIutarchum Alex. p. oi, Pater Androsthenis& Philist, i d. s. seq. discipulus Diogenis. Vide de hoc Onesicriato supra cap. VII. Pasicles Cratetis Cynici F. Laertius IV. II. Fuit & Pa sicles Cratetis Frater, discipulus Euclidis Megarensi s. i d. Peregrinus qui sub Antonino Pio vanam gloriam captans se publice conjecit in flammas, derisus a Luciano, Libro singulari de morte Peregrini. Conser Syncessum p. S s . Uz. PLAPu 1 AEginensis Onesicriti F. Diogenis discipulus, cui tragoedias quae sub Diogenis nomine ferebantur, nonnulli tribuerunt. Vide Laert. VI 84. & y 7 s.&Iuliam orato VI. p. i 8 3 & VII. 2I O. ubi male Philistus . Phocion cognomento χροώος , Diogenis Cynici auditor. Laertius VI. 7 6. Plato Cynicus. Laerta VLa7. nisi probanda potius expolio Casia uboni, ' ZZ 3 ut

386쪽

3 16 CATALOGUS CYNICORUM Lib. III e. Xm

ut sane videtur, quoniam idem Laertius inter varios Platones III. IO,. nullam Cynici mentisnem facit. infra in Xanthippo- , ν '

Σαλους. Diversus hic Procli disicipulus fuit a Sallustio cui orationem quartam inscribit Iulianus Imp. Huic potius Iuliani, Platonico, quam alteri Cynico Salustio tribuerim libellum elegantem qui ex atm Θεῶ ν de quo infra lib. V.

Serenianur. supra in Asclepiade. Syhodri, IOns. p. zq6 . Stilpo Megarensis auditor Diogenis Cynici. Laert. VI. Io. Ibeagenes. Lucian. lib. de morte Peregrini. Theocrui nustuc siive pluribus canibus stipatus Cynicus, quem colloquentem inducit Athenaeus in dipnosophistis. neombrotus Metroclis discipulus. Laert. VI. 9 r. Theomnestus, infra in Xanthippo. Thrasysius Cynicus. Seneca II. 13. de beneflc. & Plutarch. Apophthegm. Nimarchus Alexandrinus Cleomenis discipulus. Laert. VI. 's. Xantb pus, Theomnestus, Polyzelus, Onesicritus, Mommus, Menander, Hegesianax, Diogenes, Crates & Antisthenes Cynici, quorum scriptis usus est Stobaeus. Phot. Cod. CLXVII. Tenia ex qui Diogenem Cynicum emit eique filium instituendum &domum regendam dedit. Laert. VI. 7 . II. Zeno Citieus Cratetis discipulus. Vide Numenium apud. Euleb. XIV. praep. p. 729 Verecundiam & decorum magis observare quam C ynici docuit, in reliquis eorum placita probavit, ipse auctor Stoicorum,quorum dogmata cum Cynicis convenire innuit etiam Iuvenalis XIII. ID.

Et qui nec Cynicos nec Stoica dogmata legit , A Cynicis tunica distantia. Conser. Julianum Orat. VI. p. 18s'. Laert. VI. Ioq. VII. in I.

Lipsium lib. i. manuduet. diff. 13. Quod vero Sidonius Carm. 2. V. 168. Cynicorum turbam Epicuri sodalium imitatricem appellat, de eo videsis Sirmondi notas p. iii. Augustini adhuc temporibus plures fuerunt

Cynici quam Stoici, ut testatur sib. 3. contra Academicos c. I 8. Itaque

nunc Philosiophos non fere videmus nisi aut C=nicos, aut Peripateticos, aut Platoni cos. Et O uicos quidem, quia eos citae quadam deletit at tabertas atque licentia.

Adde si placet XIV. χo. de C. D. CAP.

387쪽

EUCLIDES GEOMETRA.

CAPUT XII DE EUCLI DE & aliis

Geometri S.

De Euclide, eiusque aetate. Alii decem hoc nomine. r. Euclidys lybr; elementorum s in librum primum Procli commentariuI. a, Commentariorum Theoni tributorum, an auritor ipses Euclides. s. Liber XIV NXV. num Euclidis an Hypsistis Alex. . Scopus elementorum. ibid. Boethii versio elementorum Euclidis latina. F. Editiones elementorum eum Theonis commentariis. c. Sine idis commentariis editiones s versiones variae N in his Arabica . Bartiami s haaci Monachi quaeda Euclidi illustrando. . Epitome AEneae deperditias rer senes elementorum ineditae , Persicae, SVriacae, Hebraicae, Sinicae, Tartaricae . I. Job. Pici est atum, Theologis noxiam esse Eiclidis tractationem. p. Arithmetica elementa Geometricis ab Euclide juncta. Io. Data cum praefat. Marini. Pappi in ea commentarius. H. Harmonica: Sectio Canonis. a. Phaenomena. Is . Optica ta Catoptrica. I . De divisionibus tiber fragmentum de levi ac ponderosio. IJ. Scripta Euclidis deperdita. Io. Catalogus yriptorum in commentariis Procli ad Euclidem allegatorum. Ig. Alii Geometra quidam. II. IstEUCLIDES , qua patria, incertum a J claruit temporibus Ptolemaei Lagi f quem post XL. annorum imperium obiisse constat CCLXXVII.

a) Harduinus adPlin. videturApollonium in animo habuisse cum de Euclide seripsit eum Perga oriundum civitate Pamphiliae. Euclidem pleriqueAlexandrinum faciunt, sed nullo diserto veteris alicujus scriptoris testimonio. Si Gregorium Abiaipharajum audias. Tyrius fuit: si scriptorem Bibliothecae veteris Siculae Anno II OC. a Messane si quodam editae vide memorias Trivultianas Anni IIO2. mense Augusto p. Is T. Gelous, oriundus e Gela civitate Siciliae. Nimirum quia Laertius it. Io 6. auctor est Megareum Euclidem a quibusdam pro Geloo habitum fuisse.

388쪽

VARII EUCLIDIE.

Lib. III. c.XIV.

CCLXXVII. at ne natum Christum Olymp. CXXIII . Ab hoc rogatus, esset ne via quaedam brevior faciliorque ad Geometriae cognitionem,quam in elementis ipse tradidisset, resipondit sc --ου βασ λικὴν

άτ απον απὸς Γεωμε -, non dari Priam regiam ad Geometriam. Mathematicas disciplinas accuratissimis scri et is illustravit, ac cum summa laude docuit Alexandriae sivavissimi vir ingenii, & contentiones minime amans, sed benignus Sc aequus alienae industriae fautor, ut ab auctore se-estae Eristicae Euclide Socratico Megareo ce) non hac minus nota, uam aetate & studiorum genere facile distinguatur. Ita certe de no-ro Pappus lib. VII, p. 2 y I. siris secutus Aristeam scriptorem lacu

tuis in iis, qua de Conicis tradiderat, neque anteperieus neqwe nolens cortam tractationem destruere, cum mitis us esset cae benignus erga omnes, praesertim eos qui

illud Alexandri Geometriam discere cupientis apud Senecam Epist. XCI. Fac ba m doce : Ista, .nqu t, omnibus ea emsint aque di ilia. d) Pappus lib VlI. p. p ἔ- - ) De Euclide Megarensi Socratis discipulo Sc auctore se me Megaricae daX lib. t. c. 23. 36. hic cum nostro male confunditur apud Boethium I. Geomet r. p. O7. Is IO. ID I. &c. ex secundo, tertio quarto tac. lybri Euclidis Megarensis. Viciisim apud Valerium Max. VIII. 1 ff. ex memoriae scriptoris vel librarii lapsu Euclides Geometra memoratur pro Eudoxo, ut viris doctis iam observatum. Fuit &alius Euclides Archon Athenis Olymp. LXXXVll a. itemque alter, sub quo triginta Tyranni expulsi CLXCIV. a.& praeteritorum lancita esl ἀμνημικακία . Ab hoc proverbium m coF meminisse i e. rerum, quasi alta oblivione sepultas esse oportebat. Viae Xenophontem a. Ελληνικων δc Lucianum in Cataplo T I. p. q. as. Se in Hermotina op. m3. Eodem Euclide Archonte abrogata τη κατα Καδμον Γραμμάτι cujus apud Syrianum ad Hermogenem p. II. mentio 3 coepit Athenis esse usus literarum Jonicaeum, unde Plutarchus in Aristide p. 3 I9 memorax γραμματα της μετ Eυκλειδην Γραμματικης. Confer Meursium de Archontibus lil. 37. & fortuna Attica. c. s. Non diverabs fortassis lEuclides Atheniensis, quem inter viros libris coacervandis celebres laudat Athenaeus in limine libri primi Fuit & Euclides λιθοτω , cujus nomen occurrit in testamento Platonis apud Laertium Ill. r. Flis adde Euclidem fratrem Cleomenis Lacedaemonior. Regis ab Antigono caesum de quo Plutarch. in Philopa me ne p. 318. Euclidem Pacatianum, cujus antidotum refertur a Galeno a. de antidotis : Euclidem Platonicum cujus meminit Porphyrius in plotini vita; tum Euclidem Marimi Byz. filium, qnem memorat Socrates in Hist. EccleL p. 16s.' Denique Euclidem parasitum Smi crini F. cognomento σευτλον sive betaceum apud Athenarum lib. VI. p. 242. r 1 O. & Euclidem Laconem, de quo Phuarchus in ArtaXerxe Mnemone P. IOI3.

389쪽

Eu CLIDIS ELEMENTA.

Lib. m. c. XLm qui Mathematicas disciplinas aliqua ex parte augere N amplificare posent, ut par nulla modo infenseus, sed accuratus. non arrogans, G.

II. Scripta Euclidis haec exstant:

ΣTOIXEi ΩN Elemoniorum Matheseospurae libr XV. quae vulo ata sunt Graece hoc titulo: Ῥυκλώδου ςοιχειων βιβλία ιε εχ τ ΘΕΩΝΟΣ σω ουσιων Basil. is' s R. fol. apud Joh. Her vagium, edente Simone Grynaeo eduobus codicibus MSS. quorum alterum Venetiis Lag. Bayfius, alterum Parisiis Joh. Ruellius suppeditaverat. Additi etiam in illa editione sitidem Graece) e codice Oxoniensi Ioh. Claymundi sunt, sed admodumini mendate, commentariorum libri quatuor in primum Euclidis librum, auctore Proclo Philosopho, qui Euclidem perinde ut Pappus passim laudat sub nomine I εωμέ'ζου vel & lib. 3. p. i s . ait, se ex antiquioribus Luclidis commentatoribus c Gemino aliisque τἀ γλαφυρωπω collegisse,& άπιραντον illorum mλυλογία in compendium misisse. Hos Procli commentarios latine vertit ediditque,& scholiis ac figuris illu-B ravit Francisitus Barorcius Patricius Venetus, Patavii i s 6 o. fol. II l. Illa vero, quae vulgo vocantur Theonis Alexandrini, qui sub Theodosio M. Imp. floruit, in Euclidem commentaria sive demonstrationes, quibusdam viris doctis non videntur esse Theonis, sed Euclidis ipsius a Theone duntaxat recensitae, quam in rem operae pretium est audire Henrictim Sapinum, cujus eruditae ' praelectiones XIII. in principium elementorum lucem Viderunt OXOniae I 62 I. 4. Ita vero ille, p. IO. seq. uidam propositiones elementorum tribuunt Euclidi, demonstrationes 2 Beoni , homines stulti ta perridiculi, quasi ustus unquam artifex stuas voluerit edi conclusiones, nugis adjectis probationibus. Hoc neque Philo hophorum quisquam, nec Medicorum, nedum Mathematicorum fecit unquam. Secunda es opinio Petri Rami, qui tam propositiones quam demonstrationes Euclidi abjudicat, universa Theoni attribuens false: eadem enim haec quae nunc habemus eodem ordine, eisdem verbis, agnos unissub Euclidis nomine Proclus D Boethius Theone posteriores, s anterior Pheone Alexander Aphrodisius, oe omnis antiquitas. Tertia opinio est Buteonis qui omn/a attribuit Euclidi, quae aut vera est, aut veritati certe proxima. uid ergo dicemus de vulgattis fibris qui ἐκτ Θέων λ συνου9ων ex Theonis colloquiis sive congressibus praeseserunt, cujus tamen tituli in neutro nostrorum coaicum M., . ullum reperi ve tum. Non diffleor in uno adoram marginis adscripta esse ad decimum tertium librum haec verba 'Ευ-

390쪽

EUCLIDIS

Lib. III. c. XIV.

torum Euclidi, ordinationem s dispositionem Theoni tribuisse videatur. Magna certe Theonis laus inordinata cae incomposita in ordinem redegit. Sed ne huic incerto Scholiastae sidem alungamm , obstat ut dixi Procli santiquorum omnium auctoritas, obstat mirabilis cae concinna propositionum sieries , ex quibus unam loco suo si eximas, tota corruat

compages cs structura nece se est. Uuid igitur Z nulti hunt

Theonis in hoc libro partes n me movent superius dicta, hed auctoritatem ipsius Theonis in commentariis in Ulmagestu p. s olerpendenda existimo, quaesoria se viam praeire possint ad eruendam in hac quotione veritatem. Suod vero sectores, inquit, in circulis aequalibus sint proportionales anguIs ad centrum constitutis, ostensum est a nobis in editione elementorum, AAP, ad finem hexti libri. Ex quibus verbis s novam elementorum editionem adornasse Theonem constat, s nonnulla ab ipsso ale.cta. Et quidem in omnibus exemplaribus haec verba de sectore annectun tur ultimae propositioni libri siexti elementorum, quae s Theonis esse puto, ut etiam demonstrationem ad ista verba: λεγω οπ G s c. usque ad em. Num Euclidis illa solennis ela uia o os quae proximo praecedit, sinis est ut puto Euclideae. Idemudicium frendumputo de multis in decimo libro lammatiis c ortasse proposiitionibus nonnustis. Alexander certe aliquot ante Theonem seculis in commentariis ad priora Aristotelis p. 87. eam quae quinta est decimi in nostris libris, citat pro quarta, ut nece 'sit aliquam ex praecedentibuου , quartam uti reor, qua sine magno incommodo sane carerepotuissemus, suo tempore ab elementorum libro abfuisse, vel aiatem cum tertia coaluile. Et quidem ultimam decimi non dubito assumentumese Iheonis, vel potius antiquioris nam apud Alexa nisu exstat iisdem prope verbis) minusperspicaci ingenio, quippe alieno loco positam. Forte sd nitiones quaedam, inquit DaV. Gregorius praef. ad Euclidem,

es axiomata libro u praeposita Iheonem vel alium praeter Euclidem agnoscunt auctorem, ex. gr. Axioma I I. nam licet Euclides hoc pronunriatum adhibeat in demonstranda prop. 29. Element. I. illud tamen pro axiomate non habuit, se ro conversa proposit. I7. utpote quae ex ista manifeste consequatur. Fortasse s altera demonstrationes, quaepassim occurruη junt etiam

SEARCH

MENU NAVIGATION