장음표시 사용
131쪽
debat, I gyptius enim quidam , sacerdos Romam profectus perque amicum quendam Plotino subito notus, quum ex Optaret siuam Romae sapientiam ostentar , suasit Plotino ut secum accederet familiarem sibi daemonem eo ad-Vocante protinus inspectaturus, cui facile Plotinus est obsecutus. Acta vero est in aede Isidis Daemonis invocatio: solum namque hunc locum purum ait AEgyptiiam invenisse, ted quum in aspectum
proprium ipse Daemon accersere.tur, pro Daemone Deus accessit, qui sane non esset in genere Daemonum. Sic ergo repente AEgyptius exclamavit: Beatus es o Plotine, qui habeas pro Daemone Deum, neque ex inferiori genere sis ducem sortitus familiarem. Narrabat vero non licuisse tunc quicquam interrogare,neque diutius videre praesentem i, quippe cum communis quidam ibi contemplator amicus aves, quas manu tenebat custodiae gratia, suffocasset, sive invidia ductus sive metu perterritus. Quum igitur ex divinorum ordine Daemonum familiarem sibi Plotinus haberet, merito & ipse semper divinum suae mentis oculum ad illum sublimius erigebat. Quam etiam ob causam, de suo cujusqu familiari Daemone librum deinde composuit, ubi sane conatur cauissas
132쪽
sas de familiarium numinum diseserentia diligenter afferre. Prae terea cum A melius sacrorum observator esset, atque per calendas sacra faceret , & quandoque Plotinum rogaret illuc secum acce dere, illos, inquit, Plotinus, decet ad me, non me aditos accedere. Qua vero mente tam eX-
celsa de se loqueretur, neque intelligere ipsi potuimus, neque au si sumus interrogare. Erat in cognoscendis moribus sagacissimus, & indolem hominum tam clare perspiciebat, ut & facta detegeret, & familia. rium unusquisque qualis evasurus esset praediceret. Itaque cumia mulieri nomine Chione penes ipsum una cum filiis habitanti castamq; agenti viduitatem pretiosum monile furto subreptum fuisset,omnesque servi atque domestici in Plotini conspectum accersiti venis lent, singulos Plotinus intuitus selegit quendam, aitque, hic monile subripuit. Verberatus ille, diu quidem negat, sed denique confitetur, furtumque resti-stuit. Similiter quales singuli apud illum versati pueri futuri essent mirifice praedicebat. Velut d
Polemone praedixit, ad amorem hic proclivior erit, nec ad aetatem maturam perveniet, atqu
ita Neomenias non tantum Judaeis sed & Graecis sacras fuisse, docuit Jo. Meursius in Graecia feriata. Etiam de Proclo Marinus in ejus vita c. U. inter alia refert quQd τας νουμνίας λαμNχως επιτελειοὶ ἱεροπρεποῦ
133쪽
ita contigit. Ego quando qu me ipsum interimere cogitabam, quod mirabiliter ille persensit, mihiq; domi deambulanti protinus adstitit, aitque, studium nunc istud o Porphyri tuum non sanae mentis est, sed animi potius atrabile furentis , itaque Roma abire me jussit. Huic ergo parens, in Siciliam sum profectus,
praecipue cum audirem, Probum quendam elegantem virum circa
Lilybanum tunc habitare. Quo quidem factum est , ut hac perturbatione animi liberarer , sed interea impedirer cum Plotino usque ad ejus obitum vitam du
Proinde Galienus Impe ratUr, uXorque ejus Salonina Plotinum honorabant, maximequ colebant. Hic igitur benevolentia eorum fretus Ora Vit , Ut φιλια, τοῦ τουτων καπκχώώ- dirutam quandam Olim in Cam- Hύος,οιώσηφωνῖνα πόλινm pania P
Idem narrat Euna pius in Porphyrii vita, additque PlotinRm ea quae Porphyris fuerar locutus libro complexum fui sie. ο μὲν Πορφυρι' ) ἐ--τε -.κου οἰνὰατο, ο δε Πλωτῖν ) τους γίντας λογους εις Θι8λίον καΘgτευ γεγραμμενων. Is ni labior luit de providentia , quem ad Porphyrium in Sici sal
lia in misit Ennead. III. lib. r. b in quo disputat animis licere in hoc quoquernando esse felicibus ;& calamitatibus non elie siccumbendum , sed decertan . dum adversus illas strenue, ut praemia virtuti proposita assequaris. Discemi Porphyrius Roma in Siciliam Anno Galieni decimo quinto, ut dictum' supua c. striennio circiter ante Plotini obitum. Liberi ἐυλογου εξαγωγης diu ante a Plotino scriptus fuerat. Antonius Pagi vir docti T. in Critica Baroniana T. l. p. Z72. non absurde suspiacabatur hoc ab Galieno petiisse Plotinum in imperatoris illius decennalibus A. in t 63. '
134쪽
pOR pHYRIUS DE Lib. IV. e. XVI
aptam instaurarent, regionemque circumfusam cultae civitati donarenticoncederentque civitatem habitaturis Platonis legibus gubernari , atque ipsam civitatem Platonopolim appellari: pol licebatur se illuc habitatum , una cum amicis omnibus profesturum. Quod facile Philosophus ad votum impetravi flet , nisi quidam Imperatoris familiares invidia, vel indignatione , vel aliet quadam iniqua de causa acriter obstitissent. Erat in disputationibus strenuus addicendum , ad inventionem solers, ad opportuna percipienda promptissimus, sed forte in nonnullis dictionibus aberrabat: non enim pronunciabat meministis, sed me nimisse , similiterque ali squibusdam dictionibus abutebatur, quod quidem vitium in scribendo etiam sequebatur. Praeterea interloquendum mens emi cabat foras, lumen intimum ad vultum usque diffundens. Ama
bilis quidam erat adspectu, sed
dum disputaret, pulchrior admodum videbatur: tunc sane tenuis quidam sudor velut ros e iaci distillabat: tunc benigna mansUetudo fulgebat , tunc ad quaestiones & excipiendas placida lenitas Q Conser de hac negligentia Plotini supra c. s.
135쪽
tas'apparebat, & dissolvendas ribustus admodum vigor demonstrabatur. Jam vero chmia ego Porphyrius triduo eum interrogarem, qua conditione potissimum anima cum corpor conjungatur, ille in demonstrando perseveravit. Gando et Ian quidam nomine a haumasius scholas ingressus, communia tractaturus, piae fatus est, optare se Plotini sententias in scriptis exponendis audire , Porphyrio vero interrogante atque respondent , disputationem ejusmodi minime tolerare. Sed Plotinus objecit: Nisi dubitationes interrogant Porphyrio dissolvamus, commentari oratione perpetua quicquam in librum aliquem non valebi n9. Scribit autem intentissimo quodam acumine R intelle
ctu multiplici. Est quidem brevis, sed sensibus ubique pluribus
numine amatus effundit, saepe ex ipsa re qua de agit mirifice pati-tUr neque tam limplici disciplina
loquitur, quam animo ad rem ipsam ardenter affecto. Inserta sunt libris ejus latentia dogmata Stoicorum, Peripateticorum qu similiter: pra sertim vero sensentiae Aristotelis post Physica ' congestae illic frequentius insunt. Latuit enim nihil omnino , quod
ad geometriam, arithmeticamia, machinariam, perspectivam , mu-
136쪽
OV τον Αμμωνίου φερων νῆν ἐν ταῖς εξετάσεσιν. ἐπλη
sicam pertineret , quamvis nun quam se promptum ad haec opere eXequenda reddiderit. Legebantur in icholis ipsi commentaria Severi, Cronii , Numenii, Gaji, Attici Philosophorum Platonicorum: item Peripateticorunia
Aspasii, Alexandri , Adrasti, &
quotcunque sorte inciderint commentaria : sed nihil ex his tractu continuo dicebatur. Erat enim proprius suique juris, & ab his in contemplatione diversus. In rebus vero discutiendis intellectum ferebat Ammonii. Lectione quam primum evadebat imbutus, paucisque profundae contemplationis intelligentiam afferens exsurgebat. Quum liber Longini &Phylarchei de principiis lectus euset: literarum quidem, inquit, studiosus est Longinus, philosophus Vero nequaquam. Quum Origenes aliquando venisset in scholas, Plotinus statim genas rubore suffusus assurgere voluit, sermonem vero ab Origene continuare rogatus, respondit: studi-dium loquendi cessare, quando qui loquitur, advertit se ad illos qui idem ipsi noverint verba facturum M De platonicis hisce Philosophis plerisque dictum a me supra lib. III. c, 3. uti de
Phylarchaeus non est nomen proprium viri, sed Longinus dicitur a Porphyrio φιλα ρχαῖ γ hoc est antiquarum literarum de priscae sapientiae studiosus. Quod vero Plotinus de eo jHdicavit Philologi laudem ei relinquens, Philosophi eripiens, probatur etiam Prciclo lib. i. in Timaeum Platonis p. 27.
o Origenes non Adamantius sed eo paullo limior, Plotini condisti pulta de Quoiupra c. 3.
137쪽
L b. IP. e. X LIIIcturum atque ita, cum pauca quaedam diiseruisset, inde surreXi . Cum in Platonis natalibus
suissem, & quidam praesens obji
ceret Porphyrium insanire, quippe quum multa illis divino quo, dam amatu secretoque mysterio dicta fuissent, Plotinus palamis cunctis audientibus ait: Demonstrasti simul poetam , philosOphum, sacerdotem. Legit quandoque ibidem orator Diophanes defensionem pro Alcibiade ita , Platonis Symposio debacchante, decere probans virtutis addiscendae gratia amatori se ipsum exponere hanc ipsam demonstraturo,
etiam si congressum venereur affectaverit. Inter legendum vero Plotinus surrexit saepius tanqUamia ex eo coetu subito discessurus, veruntamen se continuit: mox vero coetu soluto mihi mandavit imprimis ut refellerem oratorem At cum Diophanes ille librum mihi legendum concedere nollet, memoriae viribus argumenta recolui, scripsi contra, ei S demis mox audientibus retuli: tanta
Plotinum affeci laetitia, ut in ipso
conventu continuo saepe repeteret : die feri , si quidem ita viris lumen erv. Eubulus Platonis se ,
ctator scripsit Athenis, scripta que
Doctor Athenis , alvie adeo Platonis ca- infra c. Eoa
138쪽
que missi Romam de quibus da Platonicis quaestionibus. Ploti. nus autem haec mihi tradi jussit,
meque considerare singula, eique referre. Operam dedit astronomiae regulis, quamvis more non admodum Mathematico: Astro logorum vero judiciis incubuit diligentius. Cumque eorum praedictiones non esse fide dignas deprehendisset, non piguit eurria saepe in scriptis suis illorum praesagia confutare.
Erant Christiani eo tempore muli tum alii tum ex antiqua Philosophia egre issi haeretici, Adelphii, Acyliniq; feci atores, qui Alexandri Libyci, Philocomi, Demostrati, Lydi plurimos libros circumferebant , & revelationes quasdam Zoroastris, Zostriani , Nicothei, Allo genis, Me si, aliorumque ejusmodi palam ostendentes,& deceperunt multos,& ipsi decepti jam
fuerant: asserentes Platonem in
telligibilis essentiae profundum
κ) Astrologorum divinationes; praecipUe quibus animos subjiciunt, passim impugnat Plotinus Enneadis v. libro s. & Enneadis ul. lib. i. c. s. & ij b. a. ac 3. Vide p. 2II. seq. 232 263 27s. 2 S. &c. κ) Rectius ni fallor οἱ πgρὶ τον ήδελφιον ου Ακυλῖ, ον latine dicentur Ailph cs Aquilinus. Atque Aquilini etiam inter Porphyrii jυαφοιτητάς Amemina &Origenem apud Euna pium mentio. Sed nisi Euna pium fefellis memoria minani in no Paulinus ibi pio Aquilino legendum , ut magnus Pearsonius probe Ob
139쪽
Lb. LV. e. QTZI 19 minime penetrasse. Quamobrem Plotinus multas in dii putationibus suis in eos argumentationes intulit: scripsitque contra eos librum, quem contra Gnoslicos nos inscripsimus, nobisque, reliqua discutere & ludicare conbmisit, A melius autem libros quadraginta composuit contra ibbrum Zostmni. Ego vero Porphyrius argumentationibus multis ostendi, librum Zoroastri ab illis inscriptum, adulterinum novumque eiIe,& ab eis confictum, qui struebant haeresin, ut institutionis suae esse Zoroastris veteris crederentur. Plerique Graecorum Plotinum falso criminabantur, quasi inventa Numenii sibi clam usurparet : quam sane calumniam
Tryphon Stoicus & Platonicus Anaelio nunciavit. Hinc librum scripsit A melius quem nos inscripsimus de disterentia doctrinae Plotini ad Numenii disciplinam. Amelius autem librum mihi dicavit, meque ipsa inscriptione Basilea, id est regem cognomi
ae) Est Enneadis secundae liber nonus, licet in toto illo ne semel quidem vel Gnosticorum nomen vel cujusquam ex his Porphyrio nominatis mentio occurrit.a Euna pius: Mαλχ γ δ κατα τί1ν Συρων πrολιν ε καλεῖτο τα πρωται τουτο ιε δύναται , βασυλε α λεγειν , Πορζυριον αυτον ιυνομασε Λογοῖν γ
140쪽
navit: id enim mihi nomen erat,& patria quidem lingua nominabar Malcus, quo nomine vocabatur & Pater. Malcus autem in , Graecam translatus linguam rex appellatur. Quocirca Longinus, ubi dicavit scripta de Conatu Cleo in damo , mihique Porphyrio, sic est exorsus r O Cleodame atque Malce . A melius autem nomen ipsum interpretatus , sicut Numenius Maximum appellavit Megalum, sic Malcum cognominavit regem :
Certo scito me nunquam vocem fuisse emisurum inclutorum virorum causa, qui, ut jam divulgatum esse ais, amici nostri dogmata in Apameum Numenium referunt.Constat enim id ex
dicendi loquendique propria apud ipsos o qua gloriantur modesta proficisci,
nunc quidem meras nugas, nunc vctro
supposititium vocantibus : rursius quasi vilissima quaedam supponat, accusant,
o mendaci duntnaeat dicacitate in eum perpemm invehuntur. si uum vero tu occasione haa utendum censeas, cum videlicet ut quae nobis videntur ad reminiscendum promptiona reddamus,