장음표시 사용
231쪽
lucem profero; de quo opere paulo post accuratius agendum erit.Hujus quoque generis sunt Suetonii libri duo de sitastrium Grammaticorum, Rhetorumque ritu : tum D. Hieronymi , &qui Hieronymum exceperunt, Gennadii, Isidori, Iideson si, atque Sigibertii serium Scriptorum Catalogi r quo etiam spectant XII. Prophetarum vitae ab Epiphanio scriptae: ut & Euthalii diaconi libellus de vim s peregrinationibus B. Pauli d aliique similes, quos studio omitto : cum mihi non nisi de Philosophorum vitis tractare propositum sit. Isidori Philosophi viram a Da.ma scio scriptam legit Photius, &Suidas: qui plurima inde excerpsierunt: & incerti auctoris fragmenta de vita Pythagorae ex eodem Phuthio Porphyrii libello subjunxi. Aristotelis quoque vitam incogniti autoris, cum J. Nun ne sit commentario, ante aliquot annos in Belgio edidi. Eos vero Illustrium vitarum autores quos Athenaeus , Diogenes, Suidas, aliique laudant, quosque temporum injuria nobis invidit, prolixum esset hic commemorare: ex quibus maxime celebrantur Aristo. xenus, Callimachus, Hermippus, Aristocles Messenius, Sotion, atqu ejus abbreviator Heraclides: tum citati a Porphyrio hoc libro Antiphon, Hippobolus, Neanthes Cy Zicenus, similesque alii. Caeterum siquis tria illa scriptorum genera inter se contendat, apparebit haud dubie, primum illud quod vitas tantum aut elogia complectitur, non tam ad narrationem fidemq; historicam, quam ad sophisticam 9 τίθει5, comparatum esse: alterum quoqne quod dogmata & placita tantum recenset, cum nihil fere reακπικον contineat, philosophicum potius quam . historicum esse dicendum: tertium vero illud proprie ad particularem historiam pertinere: quod & multo plus utilitatis ad solidam rerum cognitionem affert; cum non dogmata solum commemoret: sed id quoq; praecipue ostendat, unde & a quibus Graecorum sapientes doctrinam
suam hauserint: dum peregrinationes eorum ad barbaras nationes, E longiorem cum iis consuetudinem narrat: inde enim manifeste apparet H βαρβάρου φλοσοφίας Ελλίωικη κλοπη & universam gentilium
sapientiam ex Hebraeorum & Chaldaeorum fontibus derivatam fuisti , liquido perspicitur: quod Cl. Alexandrinus Strom. V.& VI & Eusebius praep. e Vang. lib. X. prolatis Graecorum testimoniis abunde comprobarunt: quo ipio Graecorum re-ος- εἰς-σοψι - τεό Θρεψου, ut Eusebius vocat , & blasphemae adversus religionem nostram calumniae prorsus convelluntur:& sacrarum literarum fides atque autoritas adstru- Itur: tum vero plurimorum errorum fontes ac principia, quos haereticim Dei Ecclesiam invehere studuerunt, deteguntur. Philosophos enim Dd a plero
232쪽
plerorumque haeret corum patriarchas non injuria a Tertulliano appellatos fuisse, non uno exemplo ex hoc Porphyrii libello probari potest: Nam duplex Pythagoreorum quae άς ώπιτ ενο--ιων Dκυπικω δαυαμεων συζυγίας complectitur, duo illa contraria Manichaeorum principia haud dubie nobis peperit: quos alia multa a Pythagora mutuatos esse unius Epiphanti lectione Latis superque constat : nam quod ille haer. 66. c. p. Manetem docuisse scribit, carnibus vescentem,animam quoque devorare, & in animal illud mutari quod comederat: non ne id ex Pythagorae derivatum qui animantiu tortaesu abstinendum praecipiebat, L ζο υκλους πιμπ, Se quod omnes
animas crederet umque idem Py thagoras docuisset, animam divinae aurae particulam ad inferiora prolapsam corpori velut carceri includi &corporeae assiectionis vinculis captivam detineri: ex quibus nisi
purgata recesserit, recidere eam in alia corpora purgatam vero tandem ad cognata sydera,&coelestem animarum chorum re ver i: Manes eadem illa dogmata sua fecit, ut ex citato Epiphanii loco videre est. AD ferebat enim animam Dei particulam , avulsam a Deo a principibus contrarii principit, captivam in corpus detrudi:&post transmigrationem sive transfusionem in quinque corpora,tandem per lunam atque solem ad beatorum regionem transmitti: quam cris animae vocabant: quae deliria Epiphanius c. 28. & y s. abund refutat.Quibus amnes sunt Origenis errores vK προυπαρξεως ρψυχης, quorum αφρο μας atque ansam ex Pythagorae & Platonis doctrina eum sumpsisse nemo phil0sophicae historiae peritus dubitat. Praeterea, quod Porphyrius mare lacrymam appellatum aPythagora prodidit, id omnino convenit cum Iudaeorum fabulis, qui Deum quotiescunque calamitatumJudaicae gentis rem miscitur, duas lacrymas in mare oceanum effundere docent. Cumque AEgyptios Nilum , & Empedoclem mare terrae sudorem appellasse Proclus lib. i. in Timaeum, & Aristoteles Meteor. lib. 2G. R. testentur z quis non Videt ex qua ossicina eorundem Manichaeorum Se Valentinianorum dogma prodierit: quos imbres principum materiae sudores dixisse Irenaeus & Titus Bostrensis lib. i. at OEpiphanius haeresis Q amrmant i quae profana deliria a rustici ilIius Comici opinione parum differunt, qui coelo pluente Iovem per
Cribrum mingere credebat : aut Poetarum fabulis qui thermas Himerensium ex eo ortas finxere, quod Hercules devictis gigantibus sudorem isthis ablui lset. Taceo enim de incantationibus,aliisque magicis praestigiis, quaa cum Pythagora Basilidii atque Manetis sectatores
233쪽
res communes habuere: ut 3 illa quae de symbolica & mystica docendi ratione, de silentio & exploratione discipulorum: tum quae de . οκροπικῶ Hebraeorum hoc opusculo traduntur. De quibus nonnulla in notis hisce attigitalia ad uberiores in Iamblichur observationes servo. Caeterum cum integrum Porphyrii opus, quod temporum injuria nobis invidit,proferre non licuerit : ut jacturam, quam res literariatam luculentae historiae interitu fecit,aliqua parte supplerem, placuit ea quae de ipsius Porhyrii vita scriptisqtae hactenus apud varios auctores
observavi, in unum colligere: &accuratius nonnulla ad examen revocare , quae minus recte a clarissimis nostri saeculi scriptoribus prodita videntur. Qua in re cum unicum illud mihi propositum habuerim , ut nostro studio ad sacrae ac profanae historiae cognitionem , tum ad Pythagorae ac Platonis Philosophiam i Ilustrandam nonnihil utilitatis accederet : facilem ab aequis judicibus veniam spero, siqua ab recepta magnorum virorum sententia discedam z nec quisquam existimaverit me vitio, aut contradicendi studio adversus publicum totius Orbis praejudicium, Christi hostem, & veritatis calumniatorem defen. dendum suscepi IJe cujus blasphemias & ipse toto animo detestor, &Viro caetera maximo excidisse nollem : ingenii vero praestantiam &philosophandi lubtilitate in cum sanctissimis Ecclesiae scriptoribus summopere me admirari fateor. Et si forte eorum auctoritate hujus scriptis invidiam declinare liceat , producam hoc loco aliquot ipsorum testimonia, quibus Porphyrii ingenium ac doctrinae magnitudinem, tum, operum ejus praestantiam depraedicarunt : in dum cum ipsis loquor
non nisi cum ipsis reprehendi & damnari possim. Et Eusebius quidem , qui Porphyrii blasphemias XXX. libris refutavit, lib. 9.de praepar.
Evang in clarissimorum Philosophorum numero eum ponit, sive ut
κρον αιM φιας παρ EMησιν ἀπιγίμεγέων. Eodemque modo Cyri blus, libro primo contra Iulianum ait illum ob profanam eruditionem άορι- ιά --:, hoc est famam egregiam inter suos obtinere. Unde&Divus Augustinus libro septimo de Civitate Dei, c. 2S. Philosophum a
nobilem illum appetat. quem libro Io. cap. Io. Actiorem Platonicumis:&cap 32. hominem non mediocri ingenio praeditum. alibi, magnum gentilium Philosophum. libro autem i9. c. 22. doctissimum Philosophorum vocat quamvis inquat in Christanorum acerrimus inimicra. Adeo sanctissimi viri judicium nullio a tactu praepediri potuit, quin eximiae eruditionis laudem juratissimo hosti tribueret. Boethius autem non minus san-
234쪽
2I4ctitatis& martyrii gloria, quam omnis sacrae ac profanae philosophiae cognitione celebris, quanti Porphyrium fecerit id vel ex eo apparet, quod libros ejus non solum legerit, sed Latine translatos iteratis comotrientariis illustaverit, ut ab aliis quoque iidem legerentur, tum quod in explicatione Aristotelis &universa philosophandi ratione unum Porphyrium caeteris omnibus se praeferre, ac sequi testetur: ut eum maxime Porphyrii exemplo Platonicam doctrinam cum Aristotelica coniunxisse existimem,quod honorifica de ejus eruditione scriptisque testi monia,quae passim apud Boethium extant, clarissime ostendunt. Libro in categor. ait se in eX ponendo Porphyrii sententiam secutur ,
quod videbatur expeditior planiorque esse ita &lib. I. majorum commentariorum in librum de interpretatione testatur se expositionem maxime a Porphyrio transtulisse.H. enim, inquit,nobo expositor s intesiectus acumine, sententiarum dipositione videtur excellere. &ad text. 2. sed Porphyrim de utrisque acute lubtiliterque judicat, c1 Alexandri sententiam magis probat. &mox addit : quocirca Alexander vel propria sententia, vel Porphyrii aucto
ritate probanduπ s. lib. 2. text. I 4. multas confusiones multosque in Oniatroni-
- errores hic locus optime intestectus , venaciterque perceptus sustulit :',aeces expositio, quam nubius ante Porphyrium expositorum vidit. & text. 2I. ait
Alexandri lententiam non quidem abhorrere a ratione , sed Porphyrii esse meliorem e additque eum locum a Porphyrio diligenter esse expositum. lib. IV. ad text. 46. improbata Hermini expositione ut nimis obscura, subjungit ; nos autem Porphyrium sequentes, eique donli o viro consientiemes disimm . c. &lib. V. textu 18. qui est de unitate enunciationum, cum dixisset multos ejus loci caligine confundi, ut digne exequi, & quod ab Aristotele dicebatur expedire non possent, allatis
variorum explicationibus addit tandem: Sed omnes hi nihil omnino inteliagunt, sed es melior expositio quam Porphyrius dedit. Atque haec
Sanctorum hominum testimonia adduxi, ne opera , quam Porphyrii scriptis restituendis atque illustrandis impendi, mihi si audi sit apud eos qui contra veterum auctoritatem omnes ipsius libros, & imprimis quidem illos quibus vertendis & exponendis Boethius jam olim laborem impendit, a scholis ablegari,& ex manibus studiosorum excuti volunt ;ut suppressa& deleta veterum memoria novas suas merces majori pretio Venditent. Quibus saltem lassicere debebant clades illae quas Gothorum & Saracenorum aliorumque barbarorum inundationes rei literariae intulerunt. Sed nunc de vita scriptisque Porphy rii narrare aggre diaro
235쪽
Porpserit patrἰa s genus e nomen pernaculum Malchus : atas per annos digesta e Sicula commonatio. D. Augustini sintentia de Porphdi
Porphyrius, ut quidem ipse in Plotini vita de se scriptum reliquit,
patriam habuit Tyrum, nobilis stinam & principem Phoeniciae civitatem. Idemque Euna pius Ae Suidas ive ipsius fidem,sive publicum omnium consensum secuti, prodiderunt. Parentes illi haud ignobiles fuisse Euna pius assirmat. Et ipse in Plotini vita patris sui meminit, cum quo commune sibi Malchi nomen fuisse ait patria Syro. Phoenis cum lingua : quod Graeca βασιλέα, Latina regem significat, unde ex purpura, regiae dignitatis insignibus, Porphyrii nomen Longinus praeceptor ipsi fecit : quod Graecis auribus Malchi nomen insolens ac barbarum videbatur. Verba ipsius Porphyrii in Plotini vita haec sunt: γέ-
gem significat. & iubjungit ; Longinum sibi sub vernaculo nomin Malchi librum in scri psi illa : Amelium Graeca voce Bασιλέως uti maluisse. Idemque Funa pius hisce verbis in ejus vita refert: M
' Eα Συρων πῖλιν ο ἐκαλειτο - πρωτα. του b λωατα βασιλεα λέγειν. Πορφυροον θ οωFν ονόμασε Λογγῖν , ες ά βασιλι- κον έB'r' σημον - - γορυ- 9ἀτρέψοις. Porphyrio nomen initio fuerat Malchus, quod trorum lingua regem sonat , sed detorta fgnscatione ad purpuram , regium in vestimento insigne, Porphyrium , veluti purpureum nominavit Longinuσ. Atque hinc intelligendus Suidas , qui
236쪽
κυργα ς ἐκαλέ iri Bαoαλα ς , Turam pλόσοφομ. Porphyrtin qui proprio nomine vocabatur Rex, TyriM Philosophus. Item Hesychitis: apud quem
hodie legitur, M βασιλcι' cum olim haud dubie scriptum fuerit, Mα P . Nam Malchum regem significare Hebraeorum, &Syrorum dialecto, praeter quam qnod notissimum est, testatur & D.
Hieronymus in vita Malchi Eremitae. Erat illis quidam femex nomine Malchus, quem nos LMine Regem possumus dicere , Syrin natione s lingua,& Ammianus Marcellinus l. 24. Assyriorum fluvium Naar-mastha cominmemorat , qui βασίλει' mταμος Straboni & Ptolemaeo , inter Tigrin & Euphraten. Alia, inquit, fluminis pars Naar-Malcha nomine,quod fluvius regum interpretatur, Ctesiphoiam praetermeat. Et Plinius lib. 6.
cap. 26 Ab Asoriis universis appelirium Armilchar potius Naar-Malcha quod signiscat regium flumen. Caeterum Malchi nomen non iinfrequens fuisse Syris ves sacrae literae testantur, quae summi sacerdotis servum hoc nomine commemorant : Et Cleo demum nescio
quem prophetam , cui & Malchi nomen fuit, ex Alexandro Polyhistore laudat Fl. Iosephus, antiq. Iudaic. lib. i. cap. lo. qui Judaeorum historiam ad exemplum Moysis conscripserat. Et Malchi ducis apud eundem mentio extat, lib. i. debet t. Iudaic. cap. 6. & 9. Et Eusebius lib . cap. a. Malchum Martyrem Caesareae Palaestinae passu in refert. Malchum quoque Philadelphensem sophistam , rerum ByZantinarum striptorem legit Photius, codice 78. quem falso idcirco Suidas Bygantinum credidit. Et Malchi Eremitae vitam scripsit D. Hieronymus , cujus modo memini: ne infinita Hebraeorum nomina ex veteris testamenti historiis proferam, quae ex eadem voce deducta fuerunt.
Quod autem Malchi nomen Longinus cum altero illo Porphyrii commutavit, illi geminum gemellum est, quod narrat Iulius Capitolinus, Clodio Albino, cum forte purpurea matris illigatus esset rascia , joco nutricis Porphyrii nomen inditum fuisse. Nec dissimile est illud, quod Graecorum Imperatorum liberis Πορφυρο φων coqgnomen tribuebant: eo quod recens in lucem editi,velut paterni imperii haeredes, regia purpura in volverentur. Quam vis alii id nomen iis impositum scribant a regia domo , quam Porphyram vulgo Vo cabant: qua de re ad secundam partem syntagmatis nostri Geographici uberius disserendi locus erit. De aetate Porphyrii strictim Suidas refert, vixisse eum sub Aureliano,& pervenisse ad tempora Diocletiani.
Quod eX Eunapio hausit: qui Porphyrii vitam in Galienum, Claudi
237쪽
um, Tacitum, Aurelianum & Probum Imperatores incidisse testatur. Verum cum ipse in Plotini vita diligenter annos aetatis suae notet, &accuratam temporum servet rationem, operae pretium fuerit pressius
singula persequi, quae usui nobis futura sint ad ea,quae postea dicentur. Primum ergo de suo ad urbem & Plotini sesaolam adventu sic scribit Tα δεκάτω θ εα ρ Γαλι υου βασιλέας εγὼ Πορρυργο- εκ
CCLXIV. Christi incidat: subducta temporum ratione constat,Porphyrium natum fuisse anno decimo Alexandri , qui est annus Christi CCXXXIII. Caeterum cum decennio ante, h. e. Vigesimo circiter aetatis anno prima vice Romam venisset , exiguum temporis spatium ibidem commoratus fuit, feriante tum a docendi munere Plotino. Cui cum secundo hoc adventu sese adjunxisset, integros quinque annos operam dedit : sexto demum ad Lilybaeum Siciliae profectus; ut Probum, virum insignem isthic degentem accederet. Fuit is XV. seu postremus Galieni annus, qui est Christo nato CCLXIX. utrumque ipse his verbis testatur : Plotinis
nonum s quinquagesimum emis annum tum agebat. Ego autem s hunc ipsum annum s insuper quinque alios cum ipso versatin sium, quin etiam, decennio ante Romam venenumine. de profectione Sicula paulo post subjungit: quo tempore in Sicilia degebain, quo pervenenum circa decimum quintum Galieni Imperatoris annum, Plotinus libros v. composivit. Haec eo diligentius ipsius Porphyrii verbis confirmanda duxi, quod IIust. Card. Baronius eum decem & octo annos Romae Plotinum audivisse referat : id Porphyrio adscribens, quod Amelio tribuendum, ex loco superius producto apparet. Profectus autem fuit in Siciliam do consilio Plotini, qui atra bile laborantem eo ab urbe ablegavit. Hoc enim morbo adeo se percitum fuisse scribit, ut manus sibimetipsi inferre aliquando fuerit conatus, nisi amens propositum Plotinus sua
prudentia impediisset. Qua de re ipsum loquentem praestat au- Ee dire:
238쪽
c . ILdire: Ego, inquit,quandoque meipsum interimere coginabam : quod mirabiis liter ille persensit , mih que domi deambulanti protinin adstitit, aitque o studi.um sudpropositumque meum nequaquam sanae mentis esse , sed animi potius atra bile furentis , Imque Roma abire me jussit. Huic ego obtemperans in Siciliam pum profectM , quod audirem Probum quendam, egregium virum circa Libbaeum tunc degere. aduo quidem D tum est, ut ab hoc animi proposito desisterem , sed interea impedirer, quo minus Plotino usque ad obitum
ejus ad sem. Mortuus enim est Plotinus in Campania,triennio post Porphyrii discessum, aetatis anno LXVL post secundum Claudii Imperatoris annum , qui est annus Christi CCLXI. quo tempore Porphyrius ad Lilybaeum vivebat: ut ipse sub principium vitae Plotini testatur. Atque haec sunt quae secundum distinctam annorum rationem ex ipsius Porphyrii scriptis colligere licuit. De reliquo vitae tempore vix quidquam certi statuere polsumus: quamdiu in Sicilia fuerit commoratus; quibus postea locis vixerit: nec quando viver desieri . Proferam tamen quae sparsim hinc inde collegi, atque unum
sub adspectum ea proponam , quibus Porphyrii vita illustrari poteritia Ubi id quidem principio dicendum, quod V incentius Lirinensis,& Eusebius ipsius Porphyrii testimonio prodiderunt, eum fere puerum Alexandriam ad Origenem audiendum profectum fuisse. Vincentii verba haec sunt de Origene, cap. I. 2s. De cum incredi ili quadam scientia
si quis referentibus nobis Christianum non accipit testimonium, saltem testificantibus Philosophis gentilem recipiat confessionem. Ait namque impius ide Porph;-rius , excitum se fama ipsius Alexandriam fere puerum perrexisse , ibique eum vidisse jam senem , bed plane lasem tantumqne virum , qui arcem totius
scientiae condidiset . Eusebius vero similem locum ex tertio libro contra Christianos adducit , libro texto histor. Ecclesiast. cap. 19.. 3-H άτ πιας εξ οώθος , - κἀγω κοειδῆ νέος ων επι αντι
liariss intercessit , &c. Unde miror Euna pium Origenem Porphyrii συας ο τητά, sive condiscipulum vorasse, idque ipsius Porphyrii verbis , cum constet Origenem LXIX. annos natum , anno Christi
CCLV L qui fuit Galli & Volusiani XXII. vel XXIII. Caeterum cum Origenem, Philippo imperante, a sedente Fabiano Pontifice, Romam venisse Ecclesiastici annales testentur; puto non male colligi Porphyritim AleXandriam profectiam suisse, aut sub exiternum Gordiani imperium
239쪽
ET SCRIPTIS PORPHYRII. CAP. II. 2r'
perium, vel primis Philippi annis, qui Gordianum imperio exuit; circa aetatis annum XIII. vel XIV. Id enim ea verba, κομι- νέ λ ων επι, indicare videntur. Carthagini quoque se vixisse testatur, lib. 3. d Abstinentia, ubi perdicem ab se a ducatum refert, adeo cicuratum, ut vocem humanam intelligeret, eidemque respondere conaretur. Atque eo ex Lilybaeo ipsum trajecisse vero simile est. Athenis etiam aliquandiu versatum esse, ubi omnia sapientiae studia, maxime autem divini Platonis doctrina tum florebat, ex alio ejus loco apparet, quem Eusebius lib. X. de praeparatione inseruit, ex primo libro Philologicae auscultationis: ubi Plotini natalem apud Longinum epulis celebratum refert, & sermones de autorum furtis inter convivas habitos comme
phyrium post obitum Plotini ex Sicilia eo commigrasse. Euna pius
quoque post Siculam commorationem Romam eum rediisse, ac dicendi facultatem summa cum laude exercuisse testatur: ita ut Senatus populusque Romanus magno eum in pretio atque honore haberet.Ubi
tandem in profunda senectute decessisse dicitur. Quibus & hoc addo,
editam ab eo Plotini vitam circa septuagesimum aetatis annum: cum ibidem referat, se anno lexagesimo octavo ec stasi divina sive excessumentis correptum fuisse: nisi ea melancholici cerebri potius commotio, aut daemonis in angelum lucis transfigurati ludicrum phantasmata, cum D. Augustino lib. Io de Civ. Dei c. X. censenda sit. Fuit is annus
Christi CCCI, Diocletiani Imperatoris XVIII. qui triennio post
imperio sese abdicans Constantium habuit successorem. Sed cum Porphyrius dicto loco anni illius LXVIII. ut pridem elapsi meminerit; verissimile videtur, scriptam ab eo Plotini vitam in extrema senectute, &sub finem imperii Diocletiani. Nam illius tempora non excessitast
Porphyrium recte ex Euna pio amrmat Suida s. Cujus autoritate neglecta , Illustriis Ecclesiasticorum annalium autor multo longius, ad annum scilicet Constantini XXIlI. atque ulterius vitam ejus producit, uti mox videbimus. In Sicilia cum alios libros plurimos, tum sceleratos illos contra Christianam religionem a Porphyrio scriptos testatur Eusebius lib. 6. hist. eccles cap. 39. & post ipsum D. Hieronymus in catalogo illustr. scrip t. ubi Eusebii opera recenset. Id sane nor
obscure colligi potest, vixisse eum alliquot annos in Sicilia,& quidem fama maxima. Nam & Longinus post Plotini obitum inde illum inta Ee i patriam
240쪽
patriam evocat, &Plotini libros ad se mitti petit: tum D. Rugustinus retractat. lib. 2. cap. 3I. Oblongiorem in insula commorationem alium ab hoc nostro Philosopho credidit fuisse Porphyrium Siculum illam , ut ait, cujin celeberrima es fama. Qua in re similis fere error est nescio an Nicephori Callisti,anelus interpretis, lib. V. cap. is . ubi dictus Eusebii locus transscribitur. Nam cum Eusebius dicat, ο καθ' ημας ον Σικελία Πορφυρο , pro eo apud Nicephorum Porphyrius Siculus nunc legitur. Unde videre est eum in Siculo recessu magnum sibi & illustre scribendo nomen parasse : quod unius alteriusve anni spatio vix fieri potuit. Quin & Isagogen de quinque vocibus ad Chrysaorium in Sicilia ab eo scriptam assirmat Ammonius : cujus verba inferius suo loco a me producentur; quamvis ille aliam , & meo quidem judicio satis ineptam Siculae profectio-- causam afferat.
Porphyrium in sellia contra Christianos scripsi D. Baronii sententia eLa ctantioperpenditur. S Methodius quando pay π.VErum II lustrissimus annalium conditor, contra quam Eusebius RHieronymus, non in Sicilia, sed in Bithynia eum impiis suis
libris Christianam religionem oppugnasse contendit: cujus sententiae fundum habet Lactantii verba lib. V. de justitia, c. a. quae pressius considerare operae pretium fuerit. Refert ille , eo tempore quo Diocletianus crudelissima persecutione contra Christianos saeviret, &Ecclesias veri Dei funditus subversias demoliretur, duos extitisse, qui blasphemam linguam Imperatorum furori commodarent, scripto religionem Christianam oppugnare aggressi : alter quidem Philosophus, alter judex. Neutrum tamen nominat : credo ne suis scriptis ad posteritatis memoriam illorum nomina transmitteret, qui salutare IESU Christi nomen impiis suis libris oppugnare &extinguere
studuerant. Ego, inquit, Lactantius, cum in Bithynia titeras oratorias accitus docerem , contigissetque eodem tempore ut Dei templum ePerter tur, duo extiterunt ibidem qui jacenti atque abjectae veritati , nebeio utrum superbius an importunius, in 'tarens: quorum alter antistitem se philosophiae prs' DLM : Verum isa'itiosus, ut conrinentia magisser non minus aParitia sMam