장음표시 사용
261쪽
24 inis. Mirum quam supinus hominis error, quem nec Porphyrium
nec Euna pium unquam inspexisse jures: cum in Plotini vita disertii scriptum reliquerit, se Amelium Romae condiscipulum habuisse sexennium integrum. Accesserat enim Amelius Plotinum tertio anno Philippi qui fuit salutis nostrae CCXLVI. vixitque cum eo ad primum an . num Claudii, qui fuit Christi CCLXX, XXIV.annos solidos, ut testatur Porphyritis. At ipse scholam Plotini ingressus est anno X. GaIleani, qui fuit a Christo nato CCLXlV. unde ad praedictum annum I. Claudii sexennium est integrum. Quo ipso anno uterque relicto Plotino, A melius quidem Apameam, Porphyrius autem in Siciliam dis cesserunt: ubi triennio post vixere, cum Plotinus in Campaniae vivis excederet. Nec puto Porphyrium expleto jam XXXVIII. aetatis anno Amelio in disciplinam se tradidisse, quem jam Romae doctrinar&sapientiae laude superabat: adeo quidem ut A melius sua scripta cum venia ab eo legi petat atque emendari. Sed non est quod in re manifestissima prolixius ostendenda laboremus: monendum tamen, non minus errasse Suidam, dum Amelium Syrum Apamensem nobis facit ex Italo, Hetrusco, Amerino: nam & hoc clare a Porphyrio in Plotini Vita perscriptum. ERε ' ἀκροατας πλείους Aμέλιόν τε Σπι ἡ Του
πειν Οἄτω καλέ ωπι λέγων. Auditores quidem multos habuit, ae inter caeteros Amelium ex Tusciae cui proprium nomen enat Gentilianus , at ipsi Amerius per litenum r nominari volebat , quod sibi nomen ab Ameria potius,
quam ab Amelia siue negligentia inditum ese diceret. Sed facilis hac in relapsus, cum Apameae ut plurimum vixerit Amelius atque docuerit: &Justinum Hesychium Apamensem, filium adoptivum reliquerit. Verum nec id latis recte amrmat Suidas, coaetaneum fuisse Ammonio &Origeni Anaelium : cum aetas ejus in extremam utriusque senectute reta inciderit:Nam Plotinus aetatis suae anno XXIX. Ammonium Alexandriae audire coepit, qui XL. demum aetatis anno Romam venit, ubi triennio
post Amelium habuit discipulum: & Origenes ultima senectute obiit,
cum Amelius Romae IX circiter annum Plotinum audiret Sed contrarium errorem errant, qui Anaelium porphyrii discipulum fuisse credunt: atque ea in re interpretem potius Theodoreti, quam Theodoretum ipsum autorem habeant qui verba ejus serna. a. Therapeui. δηλῶ γ τουοσαφῶς ὀ Αμέλι , της Πορφυργου πρωτευσας-sic vertit: quod
eliin, qui Porphyrii scholis praefuit, manifeste ostendit. Quae meo iudicio
262쪽
CAP. VLse reddi debebant e Amelius qui in Porphyrii contubernio princeps fuit Vel, Amelius praecipuus Porphyrii contubernalis. Caeteros quoque condiscipulos in Plotini vita commemorat, Paulinum Scythopolita iam Eustochium Alexandrinum medicos, Zothicum& Zethum,&Castricium Firmum, cujus causa libros de abstinentia ab esu animantium scripsit: item Marcellum Orontium&Sabin illum atque Rogati anum Senatores Romanos:&Serapionem Alexandrinum rhetorem, postea etiam philosophum. Discipulos quoque nec pauciores nec Obscuriores habuit: ex quibus maxime inclaruit Iamblichus Chalcidensis Syrus, cujus vitam Eunapius scripsit:& mihi brevi uberius de illo agendum erit,cum omnia ejus scripta simul in lucem producam. Iamblicho & fama & eruditione proximus fuit Theodorus Asinensis, cujus crebro meminit Proclus in Timaeum : qui eum isναῖ , hoc est, virum egregium, & magnum, is pius autem , θεωμα ν,sive admirandum veluti peculiari cognomine appellat. Porphyrii discipulum fuisse ex Damascio didici : qui in Isidori vita de admirando ejus profectu sic scribit: g Q 9 M G αυξε
ὐ πινχ- ωσπερ Ο Α τιναὶ ' ηυξηνU- τω Πορφυρομ. I, eque facile erat crescere ad cubitos proficere o quemadmodum Theodorus Asinens
sub Porphyrio profecit. De Chrysa orio, Nemertio& Gedalio nihil affirmare possum, nisi quod librorum inscriptiones eos de Porphyrii contubernio fuisse ostendunt. Chrysaorium vero operam illi dedisse Ammonius quoque testatur, cujus verba inferius producam: ex quibus & illud apparet Porphyrium fuisse κοινωνικον , ημερον eooς I m: si θυμῶ βαε:quem characterem vero in philosopho Themistius quoque requirit: Nam quod studia sua discentium ingeniis tam facile & tam apto ad temperavit, id vero ostendit, eum longissime ab omni mala invidia ab fui n.
Porphyrii scripta Gnummatica, Philologica, raetorica, Dialectica, s --
thematica. Liber de Prosodia, s commentaria harmonica Aεκδε. τα indicantur : at ut quidam volunt, bcholia Homerica.
ATque haec ferme sunt, quae de vita Porphyrii certa ac comperta ex antiquitatis tenebris producere potui. Nunc scripta ejus ordine in omni doctrinarum genere recensebo, quantum quidem hactenus
263쪽
mihi observare & colligere licuit. Nam,ut Sui das refert, scripsit libros quam plurimos de Philosophia, Rhetorica ac Grammatica. Idem Euna pius in ejus vita testatur, qui eum nullum disciplinae genus intactum reliquisse ait. Adeo ut dubium sit quam partem diligentius excolue
maticis paucissima ejus scripta ex plurimis nobis supersunt. Ex quibus ad Grammaticam νικίω sive oraὐκ spectat liber nευ Προσωλας, de Pro dia , qui sub ejus nomine extat in Vaticana bibl.cod. CCXL. elegantissima, sed recenti manu scriptus. Cujut principium adscribam , ut scopum atque institutum autoris eo facilius lector perspiciat. ΠΟPΦΥpIoΥ Π Epi ΠPΟΣΩΔfΑΣ. Ιἀον ἔπι ως ο Διονυ γ , ἐ-τ ἐκτω μερων ἶ λόγου δε- ημας , ἔπι πη6 τάτων πEi ιχώου , - πλαβης , - λέξεως, ι-ηρξατο, αλ' ωπῆ ζ ορου τῆς καμματικης. τα θ et
Verum &genuinum essePorphyrii foetum equidem credo,cum omnium ferme artium atque scientiarum ει σαγωγ ς tradiderit, ut exsequentibus apparebit : quod & hoc libello praestare voluit, cum ea es AHγμα- ordine pertractet , quae ab antiquioribus grammaticis neglecta videbat, veluti prima της χ λκης κατηχηπως rudimenta . Nec quidquam continet indignum tanti viri ingenio, nisi quis interpolatum a sequiorum temporum Grammaticis forte suscicetur, ex eo, quod pleraque capita ab illis eclogariorum verbis, ἰοονότι, incipiant. Nec enim facile adduci potero ut credam, ea a Porphyrii manu esse. Sed de his rectius quisque judicabit, ubi vel nostra, vel alterius opera ipse tandem liber in lucem proferetur. Pertinent huc Tγμμαῖ- Dubia Gnummatica. Quae inter alia Suidas solo nomine commemorat: nec alibi hactenus citata vidi. Ad Grammaticam i9γο-nta referri debent:
264쪽
CAP. VII. Oμηρυκα ἰητημα υ λβ . πρὸς Αναnλιον Homericae quaesiones AXXII. ad Anatolium. Is Libellus Homero in melioribus editionibus adjungi solet. Quo pro bare conatur, ως - ὼς HWἐ-γν τα πολλα 6μηρ' ἐξ γέλη. Homerum semetipsum ut plurimum explicare : ut in principio libri assirmat. Atque haec praeludia quaedam esse voluit justi commentarii in principem poetarum, vel ut ipsius verbis utar προγύμνασμα τῶς 6μηρον ἀγώνων.
Porphyrius in Commentπriis in Homerum.
Cujus automate etiam alibi utitur: ut videre est Iliad. α, pag. 3& 62. Iliad. β p. i96. & 22 F. tum ad catalogum navium pag 26 aliisque plurimis locis, quos recensere longum esses Laudat etiam Macrobius lib. I. somn. Scip. cap. 3. verba ejus haec sunt : Si quis forte
quaerere velit, cur porta ex ebore Iapis, s e cornu veris sit deputam , instinetur aut ore Porphyrio , qui in Commentπriis suis haec in eundem locum dicit ab Homero hub eadem divisione descriptum: Latet inquit, omne verum, hoc tamem anima, cum ab intiis corporis bomno sjus paululum libem est, interdum ad picis nonnunquam tendit aciem, nec tamen perdenit : s cum addicit, camen notlibero Y directo lumine videt, sed interjuino pelamine, quod nex tu natura cali
gantis obducit. Ex hisce commentariis puto&illa desumpta fuiss , quae Etymologus voce Κνiora adducit. Et Graecum Scholiasten Homeri, qui in Vaticana Bibliotheca primo loco extat, saepius Porphylii autoritate usum observavi. Tum & illud hoc loco monendum,extare Florentiae apud Ducem Salviatum Scholia antiqua in Poetam , οἰδε- αποῶ , &multis in locis vetustate exesa ; quae nonnulli Porphyrio, alii etiam antiquioribus autoribus tribuunt. Ego ut Porphyrii non esse certo credo, ita de autoris aetate nihil temere pronuncio. Iustum praebebit eruditis principium operis, quod eruditissimus antiquitatis pervestigator Ioannes Bapt. Donius mecum communica Vit.
265쪽
ET SCRIPTIS PORPHYRII. CAP. VIL
ουσίου. αiλ 'πιν. ποιαψεν γονον. Postea ad versum s. Axος ἔουλη J. λε μνόν ο ποιητὴς τίω μαγ- γελοω τίω προς Θωλα Ζευς μὰλ αγ Τρωε t Eκνω βάλε νη νικων. 'Eυκλειδης 3 φη πν, οτι - ως ἐπ -ον πῖς πρανις τῶν μ' κεχωροσώμον, - καθ' εαυτὸ λεγόUM , i 9 ζ Διος ετελείαν βουλη. τω ασηδικηκοὼς αξ αν .m J- ίω , ων ἐλκη- , όπερ ει ι τελ' τῆ ἱλuόλ. Plura adscribere piget. Facile enim ex hoc ungue leonem agnoscent, quibus aliquid in hoc studiorum genere judicii est. Id certo assirmare possum, esse συλλογίμ ex Pariis antiquis expositionibus collectam: cum . unus idemque locus paucis mutatis lubinde repetatur, aut diveris eorundem verborum afferantur explicationes, praemissa voce-λως quae propria nota est collectaneorum. Caeterum Porphyrius alia diversa in eundem Poetam scripsit, quorum nonnulla ad Philosophica rejeci. Ad Grammaticam spectat libellus, quem nunc graecolatinum exhibeo:
Qui licet varia naturalis & symbolicae gentilium Theologiae arcana complectatur, recte tamen a me hoc loco ponitur, quod tota illa antiquorum fabulosa de Diis rebusque divinis doctrina τἀ πειητικῶς -ψίμα ad latissimum Grammaticae partem spectent, quae in aut Tum explicatione versatur. Tum Plato ipse totum hocTheologiae genus una cum suis autoribus damnavit,&aRepublica sua proscripsit. Qui
266쪽
solam illam scientiam tam augusto nomine dignatur, quae de DEO, rebusque divinis, hoc est, . G ς οπ- ea ratione modoque tractat, quam lib. 2. de Republica praescripsit: quos typos theologicos Platonici vocant. De quibus Proclus disser . in Polit. i. & lib. i .c. r6.Theol. Platonicae prolixe & luculenter agit.Ejusdem quoque generis fuit liber Πευ-De MucQuem Stobaeus non uno loco citat : &quod sciam solus. Ea autem quae capite I. libri a. ἐκυγών inde adducit, perspicue ostendunt, Porphyrium hoc quoque libro locum aliquem Homericum de Styge , ad verius Chronii Pythagorei mentem explicasse : idque partim physice& Theologice , partim Historice: ut qui loca omnia inspiciat haud dubitet,quin simillimus liber fuerit illi de antro Nympharum. Scripserat autem ni fallor in versus istos , qui Iliad. ό. &Odyss .apud Poetam extant:
Quem Homeri locum Virgilius expressit AEneid. Q. Aluro Strgii caput implacabile fontis et a severstitio superis quae reddita Dipi Hujus libri fragmentum,quod hactenus apud Stobatum lib. I. ἐκυγων cap. 8. truncatum legebatur, integrum ex Vaticano codice edidi.Ejusdem generis cum superioribus fuissse existimo librum hsuida commemoratum, Πευ των Πίνδαρον τῆ Nειλου πηγων. De fontibus Nili beeundum Pindarum.
Quo libro explicatum ab eo fuisse existimo illum Pindari locum Isthmior. Oda 6. Epod. i. κωπέων Nώλοιο παγὶν , . Hi G ερβορ,ους. Idemque Suidas recenset
Συμμίκτων ζητημάτων M scellanearum quaestionum libros 'Quas Proclus in nobilissima illa dissertatione ad 4. librum Politicor.
κης. Atque eo dem lib. a. cap. i. Comment. in Euclidem, solo
267쪽
ET SCRIPTIS PORPHYRII. CAP. In a 47
συμμι αν, seu Milcestaneorum nomine citat. Περὶ φίν ουν ρ γεωμετζικης
ε πῖς συμμiκτοις γέρραψε, οἱ πλεῖοι τῶν Πλατωνικῶν λωταίον-αHaec de materia Geometrica nobis erant dicenda , cum haud ignoremin, qua Porphyrius Philosophus in mi cesianeis conscripsit: s quaecunque quamplurimi Plate-nicorum statuunt. Unde apparet non philologica solum ab eo fui ita pertractata hoc opere, sed & Mathematica, &Philosophica. Φιλολόγου ι μας βιβλία L. Rerum Philoloeicarum libri 1. Commemorantur a Suida. Et Eusebius lib. t O. cap. προπαροσπιprolixum Porphyrii locum de furtis autorum adducit ex lib. i. ρ ψιλολογίας ακροάσεως ' quod haud dubie idem opus est, licet titulus. nonnihil variet. Pertinent eodem 'Eις ν Θουκυδ δου προοίμιον προς 'Αροςειδ , ζ. In prooemium Thucydidis ad fidem, libri . Nominati a solo Suida, quod sciam. Hoc opere omnem Graeciae antiquitatem copiosius a Porphyrio pertractatam fuisse arbitror : qua Thucydides egregio illo historiae suae exordio strictim percensendo delibat. In Rhetoricis unicum ejus opusculum commendat ider
Suidas, 'Eις του λάινουκιανου τέχνltio. In Minuciam artem. Nescio utrum
introductionem, an commentarium dicam. Quis Minucianus ill fuerit ex eodem Suida disices. Μινουκιανὸς Nικαγοου ζωφ-. ΑΘ Η
σηφι ς, γεγνως δ ΓαλιLυου' άχρίων ρη φυκίμ' , - προγγμνάσμαω , λογους Ἐμφόρους. Me nucianus Nicagorae sophista silius', 'phissa Atheniensis, sub Galieno Imp. edidit artem rhetoricam , s proramna ala , ac diversa orationes. Et extat ejusdem libellus Tmι 9mχωρημάτων inter reliquos artis Rhetoricae scriptores ab Aldo ante CXX. annos Venetiis pnblicatus.
Interea scripta quae ad dialecticam spectant , recte &filo quodam ut Boethii verbis utar primus legentibus studiorum praegustator, & quodammodo initiator occurrit liber Porphyrii , qui organo Aristotelico ubique praemittitur, WE, -ους, κ- είδους, -
φοσής, - ἰδίου , γων συμβεβηκότ λ. Ita enim Suidas eum commemorat ; & Boethius in commentariis suis aliquoties vocat tractatum sive librum De generibin , decubuι , disserentiis , propriis cae accidentibu
268쪽
de quinque praedicabisibus , vel universalibus, ut in scholis loqui malunt. In Graecis codicibus inscribitur 'Εισαγωγ προς Κρυσαόριον. Introductis ad Chrysaorium : Quam inscriptionem Boethius quoque agnoscit, S Ammonius Graecus hujus libelli commmentator. Ex cuius προ- τεχνολογου οις locum apponere placvjt, quo scriptionis occasio ac
τῖτο, εκ των -- Πλάτωνι. M συλλεξας θ εἄον , H γυι ωπούντων ρημάτων ελGA. Rerum aurem 9 ge inum hoc opus ese, dictionis per-θicuitas ostendi . Et quod in aliis Abris eorum quae hoc libro tractavit meminerit o tum etiam quod Chrysaorio illum nuncuparit e cui s alios quosdam libros inscripsit. Dedicat aurem iuιhujusmodi de causa. Praeceptor Chrysaorsicumque eum disciplinis imbueret, periit, ut incendium AElnae coram ca-
gnosiceret: atque eo profecitus fuit. Reperit interea temporis G Dorius categorias Arsotelis , quarum mentem nequaquam assequi poterat. Vuapropter Porporis liseris rem Ruscat, peregre tum degenti e rogatque si incendii naturam explorasset domum redeat e sin minus, ut introductionem aliquam striabat, cujus Me libri siensium assequeretur e cumque PorphyFius nec dum redire
posset, bcripsit ei lunc libellum, quaeo ferme a perbo ad verbum ex Platonis diantis collegit, Eg τἀe Ar Πλους κατηγοριας εξηγη ς mῖ Πν κλ λάκμπις D Aristaelis Categorias expositio per interrogationem s reseonsionem. Graece edita fuit Parisiis anno 3sy3. Quam Bernardus Felicianus latin hconvertit. Meminit hujus libelli Simplicius in praelatione com
269쪽
p. VII. a 4 9 voluerunt: quod Porphyrius praesitis libro isto per interrogationem s reston-Mox ab eodem commemoratur Porphyrii 'Eτ κρων. Libros hoste ferme ad verbum transscripsit Iamblichus in suos commentarios in easdem Categorias, quod Simplicius mox sequen- αν. Et saepius deinde utrumque librum citat. Ex hoc Simplicii loco apparet, non insolens fuisse Iamblicho Porphyrii libros transscribere, aut additis mutatisque quibusdam interpolare quod & in commentariis in Platonis Timaeum eum fecisse apparet ex iis , quae Proesus ex utroque passim citat. Ita enim ferme ubique eos conjungit, ut unam eandemque utriusque sententiam referat. Idem inPythagorae vita ab eo commissum videmus, cum totum Porphyrii libellum in suos commentarios Pythagoricos transscripserit, absque ulla ejus mentione. Pari ratione ex Ocelli Lucani, Platonis, Nicomachi, aliorumque scriptis capita integra transtulit,ut brevi ad ipsum Iamblichum copiosius ostendemus. Caeterum hujus commentarii in Categorias Boethius quoq; mentionem fecisse videtur lib. I. expositionis in Categorias: ubi in ejus operis intentione explicanda se Porphyrium sequi testatur.Idemq, opus ab Eustathio intelligi credo ad Iliad. γ. pag. 38 . ubi simpliciter citatur Porphyrius ἐν ροῖς προς Γεδαλιον. Expositio libriisδteia de Interpretatione citatur aBoethio principio commentariorum, quos secundo in eum librum edidit, his verbis: Cujin libri
expositionem nossicilicet quam maxime aPorphyrio quanquam etiam a cateris intanI- ferentes , Latina oratione digessimus. His enim nobis dissositor interictis acumine , G sententiarum Hostione videtur excellere. Et occurrit ibidem frequentissima ejus mentio cum aliquo elogio: ita ut dubium non sit, quin Boethius Porphyrii commentarios maximam partem in suos
270쪽
2 FO P. III. thius eodem lib. I. citat , Commentπrii in Theophrasi librum de asematione cae negatione. Fidem Boethio aliorum quoque scriptorum Porphyrii memoriam debemus. Nam dialogo primo in Porphyrium a Victorino translatum laudatur : Introduisio ad ollogismos categoricos. Mos, inquit, hic Porphrio ed , ut in his rebus quae sunt obscurissimae , introducenda quaedam cae praegustanda praecurrat , ut in alio quodam libro de scategoricis syllogisimis fecit , s de multis aliis , quae in Philosophia gmpiatas illustriaque versantur. Ejusdem in fine lib. r. de syllogismo categorico meminit. Recte etiam huc, ni fallor, referuntur laudati ab eodem Boethio Commentarii in Sophisam Platonis. Neque enim ignoro Platonis 2 λεκἶκίω aliam esse ab Aristotelica, ac multo sublimiore mi quippe quae circa considerationem k ονrcto versatur: locum tamen hic tribuo illis commentariis, quod in iis logica multa , in primis autem doctrinam dividendi pertractatam fuisse, Boethius testetur in praefatione libri de divisione. And oniel, inquit, diligentissimi benis de divisione liber editus , s hic idem a Plotino gnnpissima Philosopho comprobatus , cae in libri Platonis , qui Sophises inscribitur, commensariis a Porins rio repetit s. Proclus quoque prima dissertatione in Platonis Politiam amrmat, hunc dialogum nomen accepisse, I προηγουώνου προβληματο , a refutatione scilicet, atque exagitatione Sophistarum rcaetera illa quae obiter de ente &non ente disputantur, esse i- ωκά Latque alterius gratia assumi. τῖν γίν Σο*ιςlάν ουτως επι ραψεν,ττη προκείμειον ές τἰά εν ἐκείνω τω σκέψιν ο σο*iri:, κοή ζικ, πῆ ζ-cῖρηJ μυ α,8 πεἰ τά μη όντ' , ἀλλα μῆτα πω τρη προς πιν σοφι ὀ λόγον. Sequuntur deinde artes Mathematicae, in quibus multa Icripsit, praesertim Astronomica, teste Suida. Et licet nihil in Arithmeticis, &Geometria, vel solius nominis indicio supersit, non pauca tamen ab eo in utroque genere edita fuisse , η ο - τῶν ἀρο Θμων ηρτη , η ό
νά ει προς γωμεVi ν , Pel qua ex numeris dependent, veI quae ad Geom triam hectant, testatur Euna pius, Πορφυργου εἰς τά ἀρμο Ἀκἀ Π - λεμούου μνημα. Porphyrii commentarius in Harmonica Ptolemaei. Ha ,
betur bis terve in Bibliotheca Vaticana : idemque in Christianissimi Galliai um Regis Bibliotheca Parisiensi asservatur. Principium