Bibliotheca Graeca. [Lib. I-VI] Sive notitia scriptorum veterum graecorum, quorumcunque monumenta integra, aut fragmenta edita exstant tum plerorumque è mss. ac deperditis

321쪽

DE ANTIPATH. ET SYMPATH. LI. IV. e. XXIX. 3OIstaverit. Scarabati moriuntur unguento perfusi. xxx) Gallinaceus non incedit fimo aquilae nutritus. Galli aculeos si cerata, circumlini veris, morietur. Locustae congregantur simul si garum cin) circa vesperam offuderit.

Pro Nεπουαλίου ,nomine nihili , quod in apoempho d prehendi nam GH-cem V um M S e quo hoc mgmentum descriptum est, inspicere nobis non ficu it) resilui Kνατιλίου exigua litterarum differentia : Anatolium inteia isto ikum, qui de re ruficas p sica scripserit, cujusque in Geoponicisse-pe sit mentio. Ade V. io. p. it F. edit. Cantabr. ἐ7o4.) X. S. AU. 24S. XL.λst. p. ili. ML 7. p. 3Zδ. XIII. /7. p. 373. XIV. ZZ. P.Sya. O XVIII. I7. nam quae ex isto asseruntur, congruum cum nosri auctoris, propria su i experimenta jactant , paradoxis s portentosis remediis. Hunc maii n esse auctorem hujin fragmenti, quam Apuleium, quem hic latere posset facile alicui in mentem Penire , es quidem non incommode: nam minore etiam mutatione ex Nεπουαλίου μ A πουλήιου, idum nempe, q*em Palladius laudat, s cujus fragmenta Geoponicorum auctor citat. Vide ML S. p. 32δ. XIII. F. p 9sso. sive ille sit Apulejus philosiophus Platonicus ex Madaum Africae civitate oriundis, cujus libri philosiophici adhuc extant, vulgoque sunt noti : Ulum enim N Ph sices quasiones tractasse medicinalia sic ripstisse, ex Veterum Gnammaticorum , qui titulos o mgmenta exhibent, testimoniis liquet. Nam horum ut o aliorum librorum , qui jamdiu perierunt, nobis hominum vel negligentia vel improbitas nihil fere praeter nomen reliquit. Sive alter fuerit Apuleius Cedus , Centuripi-n s, medicus insignis , qui sub Auguso vel Tiberio Caesare vixisse fertur. Sive alius ab his diperseus, non perinde, ut duo isti celebres, notus.

322쪽

O Haec verba, antipathia & sympathia, in versione retinere malui, utpote omnibus nom, quam Uerbis Latinis obscurioribus interpretari. Consensionem &dissensionem, concordiam naturae & repugnantia . Latine vertere licet. Antipathiam Solinus C. Fa. p.ώ raturae occultam diissensionem vocat. Plinin re gnantiam, Sympathiam Pero concordiam. N. H. XXI. II. p.I . edit. Paris cum Not. Harduini AVI 23. p. ara. nulla satis custodita in mixturis concordia naturae ac repugnantia, aXIX. - . illa concordia rerum aut repugnantia medicinae gignuntur. I a p δ o. quod ad repugantiam rerum attinet quam Graeci antipathiam vocant , nihil est usquatria Venenatius, quam in mari pastinaca , utpote cum radio ejus arbores necari dixerimus. Hanc tamen persequitur galeos. Anti pathiam retinet XV .ρ. I . Sympathiam his explicat verbis XX in initI V. p. s. Pax simul in hisaut bellum naturae dicetur, odia, amicitiaeque rerum surdarum ac sensu carentium: quo magis miremur, omnia ea hominum causa, quod Graeci sympathiam appellavere: quibus cuncta constant, ignes aquis restinguentibus , aquas sole devorante, luna pariente, altero alterius injuria deficiente sidere. tibi Pinti anu , quasi mutilus esset hic locus , antipathiam addi oportere existimavit : sed sine usia necessicate , ut recte ostendit Harduinus

in Not.

c. Antiquorum testimonia ad praeterim confirmanda valent , ut eae ad fu-ιu vi. Hinc re nobiles poetae ut s alii scriptores illustres , qui manifesto aliquid dixerint, ad confirmationem rei de qua agitur , saepe adducuntur, es non male, ut testis est Arsoteles Rhetoris. I. IJ. al. 3δ.) T. ILp. 3οδ. λ μ ων τους τε πιιηm , i οσων αλλων γνωρίμων εἰσγ χρισθ*ανεοα . a' i cs varia addit exempla ' Athenien es, qui in controuersia de Salamine Homerum testem adhibuerunt. Tenedios, qui Periandrum a persius Sigeenses : ut s Cleophontem arere vi Critiam, qui Wines elegiacis versi tu Solonis. Poetarum siententias habere eae habuisse interdum quasi testimonii auctorimtem, es multos populos Homeri tesimonio steti se, cum de finibin ambigeretur, breviter re pulchre probat vir Graece s Latine doctis in Anton. Muretus , in Not. a L c. Arist. f. Zori Valent ergo es valebunt antiquorum scriptorum istustrium tesimonia , sed eum ratione s judicio adhibendo. Naem ut olim poetarum s aliorum auctorum testimoniis perverse usi seunt multi, aut nefaria lectione pervertendo, aut maistiose interpretatione corrumpendo i sic cy nostra aes te

323쪽

1M A NOTOLII FRAGMENTUM. Lib. m. c. XXIX. 3oy

non desunt veterum testimoniorum auctoritate maligne qui utantur stur piter abutantur plurimi. Extra oleas vagantur, qui quod per se clarum es, argumentis docere re testibus confirmare sudent , quique res omnib- notas longis veterum tesimonis probare malint, quam breviter z cuisin attingere. Hi dum in rebus apertissimo nimium longilunt, taedium

operose adducunt , o fastidium lectoribus sine fructu laboris pariunt. His non absimiles sunt, qui sine ullo discrimine veros s castos , supposititios re ineptos auctores habent ; ex quibus sine iudicio cae modo verba in-faμciunt, s bona malis accumulant. sui Pitta interpretum tanquam ,

auctorum verba producunt , cT ut testimonia pri corum adducunt qWod fane est putidum. Non veteres jestes exhibet, qui supposita eo , vel

ex gnorantia vel improbitate ut genuina admittite ut cae qui vitiosas interpretationes ipsis antiquis scriptoribus attribuit, lectorem non eruit, sed falsa pro veru obtrudit. Omnem autem impudentiam superat, veterum

auctorum verba quidem producere, bed ex partium studio cy animi perversitate, invitis auctoribus in suam sententiam cogere ; s quae sibi cont/raria, manifesto crimine propitia facere, s in siuam voluntatem trahere. a uod vitium qnamvis admodum frequens, es omnino turpissimum, z ab omni

probirate ac honestare longissime remotum. Hoc veteribus tribuere , quod illis vel animo conceptum vel ore pronunciatum unquam fuisse , nunquam ostendi potest; es venerandam antiquitatem injurio e tractare, lectores lapides s sipites existimare, ipsiorum stupiditate velle abuti, cae im , pudentissime eis imponere. Ab his re similibus vitiis alieni sunt piri soliae docti, probi ue omnigena disiciplina eruditi, qui ita in veterum monumentis erolvendis studia instituunt, ut ex iis coligant qua mentem amoenitate pascant , o optimis monitis ad virtutem cae prudentiam instruant. Horum studium est, antiquorum scripta Graeca cae Latina diligenter evolpere, accumte tuo momento ponderare, genuina a supposititiis in cernere, dif- ustatem o corruptionem, quae sepe in iis occurrit, tosiere, non inferre nunquam invitis auctoribus verba eorum adducere , sed emendata s itast nuta publicae luci exponere , caesic degenere humano bene mereri: non testimonia accumulare, sed felecta s ad rem facientia excerpere , sne omnid mPatione , ex ipsorum auctorum mente , non pessimo partium sudio, i sistrationis non ostentationis gratia. Carminibus vel incantatione angues rumpi, morsus piperae sanari , morbos curari, vulnem conglutinari, existimabant veteres : qui G securitatem

itinerum s morborum amolitionem carmine repetito aucupari sunt soliti. Pliniuν

324쪽

Plinius N. H. XXVIII. a. T. . p. ff. prolixe de incant amentis carminum

agens , inter alia de vi carminum hec profert: Dixit Homerus, profluvium sanguinis vulnerato femine Ulyssem inhibuisse carna ine: Homerus Od. Γ. ν. FZ. filios Autolici Ulyssis humerum fanasse s unguinim inbibuisse Uirmat: hπαοιὸν γ αiριοι μιελανον-Carmine vero sanguinem nigrum inhibuerunt. Plin. de carmine ab ipso Ut ste prominciato id intesiexit'. an ex varia s diversa lectione, an vero minus accurata considenutione id provenerit , incertum. d heophrastus Ischia dicos sanari. Cato prodidit luxatis membris carmen auxiliari, M. Varro podagris. Caesarem dictatorcm po in unimia ancipitem vehiculi casum, ferunt semper, ut primum consedisset, id quod plerosque nunc facere scimus, carmine ter repetito securitatem itinerum aucupari solitum. In sine hujus capitis addit haec verba ob erpatione non indigna: Carmina quaedam exstant contra grandines, contraque morborum genera, contraque ambusta, quaedam etiam experta : sed prodendo obstat ingens verecundia, in tanta animorum varietate. Quapropter de his, ut libitum cuique fuerit, opinetur. Et L. XVII. C. 2δ. p. ZZ. Verba carmininis, inquit, inserere, non equidem ausim, quanquam a

Catone prodita. Atalanus Animal. I. J . praeter etάματα κ μ λ ίσμα - remedia quae potione assumuntur pil illitu adhibemur coninu piperae sserpentium morsus , praedicat s incantationes , OV επω βοή 9 ἐπραυνοωτίνων ὼςχυσξεναα ἰον quae etiam impactum nonnullis venenum m itiga verunt. De his pluribus egit vir multae N Hst visae lentio nis S m. Bochartus, Hieroz II. 6. Part. ILJosephi opinio de Saulis furore incantatione mitigato meretur hic addi. Nempe pult ipse, cacodaemones Saulem Uar Vsηfeoctibus vexasse, cumque medicorum Venum frusina impion set, tandem ad incantationem, cujus vis in hymnis ta carminibus existimabatur inses confugisse , ea adbibita lepamen invenise. Davidis enim hymnis N οἰ- Mara daemones ad tempus fuisse pu os, morbum, angustia cessante, mitigatum, s Sauli levamen procuratum. Sive id Iosephus ex propria sententi se ex Finione sui aevi dixerit, non tonstat. Herba quae leguntur Antiquit. In . hic ad cribere placet et Tia ' Σάγηρχεν πατη δε -

325쪽

IN ANATOLII FRAGMENTUM. Lib. IV. . m. 3o,

ψαλειν, - ' νμνους ἄπιλέγειν. Et paulops: ἐξ δε- γδ 'M- κέπρος ἀί Σπο τ σαι μόνων τα ροχ rus cmτε ωδῶ πάτα προσελθοι, μον ἰακὸς ίμ, λεγων τε λr νμνους , ψάλλων γ το κινυρα 3 7πιων εο f, ειθ τ Σαυλς .co Πευκάα, quae N etj αμμα- π φυλακτηρ α , dicuntur quaecunquo ut arceantur morbi, pericula re omnes noxae, alicui corporu parti, praescrQtim colio alligantur, unde cum Budaeo amuleta interpremtus sum, qua Uoce utitur Plin. N. H. XXIX. . p. Da. de vestertilione , si ter circumlatus domui vivus per fenestram inverso capite infigatur, amuletum esse, s XXVIII. ψ. p. 36p. inter amuleta esse. Graeca nomina habes apud Dioscor. V. rv. p. 3Jδ. de lapide selenite o Esi π φυλακτηργου Ι δεαμματτ'αυτω αι γ αῖκες Θωντω. Eum etiam mulieres sibi pro amuleto alligant. G cap./D. deja fide: λεγαντ i 'mς εινα φυλακτηροα πεπιλῆα κ. ωκυπικια , μηρω Omnes pro amuletis gestari, ac femoribns ad alligatae, partum accelerare traduntur. Alii ligaturas reddunt, καταδεσεις Plato usurpat eo siensiuXL de Legib. π καταδεσμους Artemidor. I. N. ut observat elegant symus veterum interpres Henr. Valesim , in Harpocrat. Lex p. J. quo nomine Orpheum denomo fascinum, maligni s invidi oculi defixionem, ob errae Ianus Metilius Comment. ad Grat. Oneg. p. a . nempe ligaturae Gως, prater amulem, ritus magicos cT superstitiosios , sacnu G auxilia magica denotant, uti obligamentum magicum pro nefario s magico ritu dixit Orosius IV. II. Superstitionem ethnicorum in amuletis superstitissadhibendis, imirati siunt s nonnusti Christiani, quos M. Patres fermonibus suis corrigere, s in Conciliis canonibus coercere conati siunt. Concilium Laodic. Can.36. Tom. I. Coae Canonum a Bevereeio edit. p. D. a sacerdotio arcet incantatores, ut & eos qui phylacteria, animarum ipsarum vincula quae sunt, faciunt; eos autem qui raba amulem scrunt, ejici ex ecclesia iubet. On ου Θῶ ιεροπικὰς , η κληργκές μάγους η ὶ ο - δός, et M , η μαθήματrκους, η αςῖολόγους, - πιιῶν τα λυρ α φνλα- κτηνα, α τῖνοια δεσμωτηρ οε τ Jυχων λατύν. Onc ' φορς νως, 'gi lora i cs εκκλητας εκελ cmia . ua Alexius Aristemus, sive quisquis epitomes lilius auctor, p. II. contractim hu verbis exhibet: c ες μάγ Ν , η επποιο ς , η μα, ματικος , η-η μερο ἀάης , ἐιερροιτέρω επαγ γωλά D. S. Augudin. Tnnct. VII. in Ioann. Tom. III. part .II. edit. Benedict. p. aTI. Usque adeo, fratres mei, ut illi ipsi

qui seducunt per ligaturas, per praecantationes , per machina- menta

326쪽

Io. RENDTORFII NOTAE Lib. II. e. XXIX

menta inimici, misceant praecantationibus suis nomen Christi. Et L. II. de doctr. Chrisiana, C. ao' T.3. P. I p. a . ad hoc genus superstitiosum) pertinent omnes etiam Iigaturae , atque remedia, quae medicorum quoque disciplina condemnat, sive in praecantatiU

nibus, sive in quibusdam rebus suspendendis, atque illigandis,

vel etiam aptandis. ut egregie restituerunt Monachi Benedictini, pro falcandis, quod editiones male exhibent) quodammodo, non ad temperationem corporum , sed ad quasdam significationes aut occultas , aut etiam manifestas. Remedia sacrilega appestat Lib deis catechizandis rudibin, C. aT, Tom. VI. p. ais. Multos, inquit , visu. rus es ebriolos, avaros, fraudatores, aleatores, adulteros, fornicatores, remedia sacrilega stibi alligantes. Non enim nescis multos qui appellantur Christiani, haec omnia mala operari, quae breviter commemoravi. Cum his sacrilego G superstitiosis

ligaturis non confundenda siunt remedia naturalia , quae amulem dicuntur, quae corpori alligatae curant, qualia in medicorum libris leguntur cT commendantur quam plura. Vide Misicellanea Curio a Medico- Physica is Academ. naturae curiosorum , ann. Iul. p. o. Observ. 33. ubi habetur amuletum contra haemorrhagiaae tam narium quam uteri, cae Observ. NT. p extat aliud mirae virtutis quo praedicatur in haemorrhoidum dolore.

Diosior. IV. Isa. de hippofluo : Δοκn I η κόμη πλαμμα ειν 'μον κεῖα λαλγου . Coma caput dolentibus amuletum utile credi. tur. Tabia remedia sine supersitione adhiberi pose , nullum es dubium,

vimque suam exercere exterius adhibim, eodem modo ac si intuae essent as-μ m, certum est. Purgantia pedibus vel manibin illim , alvum so erris, quo nescit Z Vione capiti impositae proprium urinae odorem conferunt, ut Sim. Sethi de alimentorum facultatibu , Lib. I. c. . ita de violis, a perhibet. Tν γ κεφαλη χλωρον Παλαίομδνον , με λA τω ύρωκα δόξως ἡ οὶκκει- α σμης. Aua ratione id stat, inquirit Martis. Sogdous in No ad Sethi onmgma, pag. lyr. Neque mos iPegestandi Evangelia vituperandin, nisi ab iis qui omnia, etiam recte facta, qua non ipsi faciunt, vitupenunt O supersitiosos ex ingenio suo incomZosito pios temere dicant Aon est vitupenatione dignum gestiare Eoangesta, dummodo in aescribendo fae gestando absit supor iitio , ac unice in summθ Numine , a quo omnia bono'ad quem omnia dirigenda, Mucia sit posim. Meminit S Chysi omin moris sivi temporis ut pueri mulieres evan da collob Ecηαrent, magnam in sui tutelam. Homi 78- in Matth. 2 a. Oper.

edit.

327쪽

IN ANATOLII FRAGMENTUM. Lib. IV e. XXIX. o

Fυαγγέλια τ καχηλων ἐξαρταμ εχουσι. Phylacteria vocabant, sicuti multae mulieres modo faciunt, quae evangelia de collo suspendunt. s Homil. s. ad populum Antiochenum'. ορῶς, πῶς αἱ γλυαικες κ τά μικρή me Ra GH ψυλακης μεγάλης gυαγγέλια leo ,

τῶ τι βτραχήλου, και παν&χου τἀφέρου ν , οπου πιο α ν άπίωσιν, συτα - αγγέλμα, ζ Eυαγγελίου κ- τους νόμους εγκαψον σου τη ιώια. Neque id damnat Chris . sed quod perfectius cae rectius imo summe necessarium est, commendat i inscribere nempe menti Evangelii leges N praecepta. Non enim in pronunciando sacra Perba, aut gestando Evangeli sed faciendo voluntatem Dei venu san Iitas , juxta Nobi Rederis stata is, Matth. PII. at. Jacob Epist. I. aa. 2T.) est constituenda. D Non tantum patistritas certaturos ungebant aliptae , sed s aegrotos un-cuentis ungebant cae cunnbant medici, qui cs inde iatraliptae sunt dicti. Prodicum Seombriae natum latralipticen instituisse, tradit Plin. N. RXXIX. ι. iatraliptae sevi meminit Plin. Iun. X. Epist.28. σ Ep. . se gravis sima valetudine vexatum latralipten sumsise scribit. Fuit ergo aliptice ut in G=mnastica sic o medica arte, cujus olim pars habebantur, umfrequent sima: hinc N iatnvliptice, quasi medicina unguentaria appellata. Veteres non solum adfirmam corporis constitutionem , viresque acquirendas alipta. adhibebant, sed cae ut sanitatem deperditam redderent, vires recuperarent. Et quirim re cie s facile hoc modo morborum curationes insituebant : quandoquidem saepe atroces dolores una N altem unctione tolli, morbis que gravissimis chros orari, certum est. Sed duo,

ut iatnaliptice sit fatat, era, veniunt observanda. l) auod Plin. N. R. XXIIX. p.J7S. de fricatione reίte dixerit , fricari cum ratione , hic

locum habet , ungi cum ratione. Non enim quovis in dolore aut morbo, neque omni tempore corpora sunt ungenda , sied cum ratione I iudicio,

quando N quomodo fieri debeat , vinctio est inituenda. a Ut ipsa unguenta ad medendum sint apposita. Varie enim peccatur compositione unguentorum, quo nomi e cae aquas, ut vulgo in o cinis vocant, compositas, balsamos, essentias s tincturas comprehendo) circumferuntur, Paria noxia non salutaria remedia: quae si quisquam absque ratione adhibet,du nera exacerbabit , dolores cs morborum vires augebit ac facili negotio perniciem hominibus asseret , ut tristis experientia saepe nos edocet. Si quis eleganti ingenio ac polito judicio praditu , Graece s Latine praeclare

is ius, o physica scientiae apprime perit , ut G in veterum monumen-

328쪽

tu bene versat tu et, quicquid de hac re in priscorum libris occurrit, cum recentiorum unguentis N experimentis conferret, errores in unguento rum compositione corrigeret , noxia ac innoxia disicerneret , unguenta se lacta ratione es experientia probata publico bono exponeret , regulasque a aegrotos rite ungendi , s uncitione morbos ac dolores tollendi traderet , hic non tantum de Republ. Litteraria, sed o de hominum genere bene mere ri existimandvi esset. Sed opus es magno labore , exacta diligentia simpigra experientia, ut ostema prodeat scientia ac eruditione accurata is utilitate probatum.

g Videtur deesse, sympathia, siubintelligi omnino debet, si non exeiderit.

Plin. AGIS . Illa concordia rerum, aut repugnantia medicinae gignuntur: velut cimicum animalis foedissimi&dictu quoquo fastidiendi natura, contra serpentium morsus & praecipue aspidum valere dicitur. b Animalia nosse quae sint salutaria ipsis, ac in morbis sibi mederi certum est.

Unde *άραακον αυτοῖσακρον Oppianus vocat remedium quod cerpus adhibet insevi medelam , Καυηγ. Il. v. aJ7. σ P. aδ- άυταρ ὸ γ σκων θεό- , περ ελλαχε δωρ , at ipse sciens, quod divinitus adeptus est ,

donum. De omnibus animalibuspraeteν hominem Plin. id pronunciavit, pudendumque exclamat, L. XXVII. p. Fo imo varia remedia ab animalibus reperta usui futura o homini, recenset, VIII. 27. p. Iγρ. T. a. Videras Ciceron. N. D. IL Fo. Norunt & bestiae remedia sua , inquit S. Ambros Hexaem. HL . p.rai. T. δ. praestanti . edit. Benedict N pulchre addite Ergo serae norunt expetere ea quae sibi prosint, tu ignoras, O homo remedia tua t gnorant homines νitia, quae sola mala s ut

improba Sisen vitanda, fugere, virtutem voluntate atque proposito colere, eam, ut Latitantii perbis Instit. ι.ao. utar, comprehendere animo O tenere. Et Cori Hex. cap. p. Iao. Ferae solo, inquit, norunt odore noxia& profutura discernere: nullo praevio, nullo praegustatore carpitur herba, nec laedit. Melior enim magistra veritatis natura

est. Plutarch. Auaest. Nat. q. ao. T. i. edit. Steph. p. ID J. qua ratione vid fiat, ut animalia luis morbis remedia quaerant, tractat. Crasin siqui appetitum putat, ac animalia non istanter agra tali modo assici, ut appeti-ru ferantu ad ea quae ipsis sint salutaria,exsimat. Graeca ita se ba- .evto 2φ τ κρέσσο τάς όρεξως , τάς γ κρέσεις νις πάλ9ν επιι . 6ανον οὐν ολ κ- τ θηώων τα μη παπτελα ς ολεηίοις μηλεάναγρεπικοις

329쪽

IN ANATOLII FRAGMENTUM. L; . . e .XXIX

δE; τα σωζον φερετ άγε, τ ορεξεἴνεκας rum A. Varia hic essent notanda, veraque a falsis discernenda , quod breviter N in transcursu sieri nonpotes. Ex consideratione animalium , ut is aliarum rerum naturalium, qua ratione animum debemus excolere, Pitia fugere , virtutem exercere , Deum qui omnia sapienter fecit o suo quidque ordine Et 'osuit, pie venerari s colere, pulchre docet S. Chus . Homil. XII. ad Pop. Antioch. obiter legendus. Pauca delibare placet : Ara 40 τύτων κοι τ πιέτων ζώων μάνθανε κατηρθο- ετλ. Σαχ γ P Q αιτ ναπηύZου *cων κακιαν. ὼαπερ φιλόκαλον η μελίύα, ουτως ολ γον

θο-, ἴνα CραCεια λὰβης : εκώνοις , Iu προαιρεθως M- γουτα κατορθώμαζώ, αλλ -φὐί ας μόνης. θ μασον ' των τό αὐ ποικιλιαν κώ- εκπλαγηθι, - - τουτο πιν γρι 1 χν λὸν , ότι άτε οἰ πάν δηλα επόιηίεν , ύτε πάν& α κεν ααηλα. Ab his tur- rure, hirundino &a similibus animalibus disce virtutem recte ex- ex cerer a contrariis vero vitium fugiendi disciplinam accipe. Sicut enim laboriosa die iam amans apis, sic perniciosa aspis. - - brutorum genus percurrens, sicut apis) si quid inest utile , ab illis sume, & quas habent a natura praerogativas, πλεονεκτήματα b. Loe alibi in bonam partem accipere licet, pro eminentibus proprietatibus, eximiis dotibus, praerogativis aut privilegiis, uti ex Philone cy Zosimo rectris

probat FrontoDucaeus in Not. ad h. L) has tu voluntate & proposito recte fac & bene exprime : per hoc enim a Deo honoratus es, quod naturales brutorum praerogativas proposito & voluntate tibi rite exequi concessit, ut praemia consequaris. Illis enim non ex electione& ratione recte facta, sed a sola natura . - - admirare rerum, herbarum, animalium) varietatem, & obstupesco etiam propter hoc ipsarum creatorem, optimumque opificet Deum , quoniam nec Omnia tibi nota fecit, nec Omnia in

cognita. Canes variis morbis laborare siolent, tribus str ertim, κ-άγχη , πιδα εα,angina, quae G σωυαγχη apst datur , quia fauces maxime suum ac canam obsidet s angit, Virgic Georg II. v. Mosi. Hinc canibus

blandit rabies venit, & quatit aegros Tussia anhela sues, ac Du-

330쪽

3 1 o Io. RENDTORFII NOTAE Lib. IV. e. XXIX.

cibus angit obesis: rabie, podagra. Avian. Anim.IV. Uo. quibus lumbricorum vexationem addit, VIII. g. ex Arsot. qui idem tradit, II. A. VIIIaa. s m. o. Pollux, Onomasic. P. S. p. Fol. novis edit. Vide Vlitium a Grat. Cyn.p. at . ubi Pollucem ex Aristot. emendat, quam bene , nunc no placet excute e. Canum tum morbos tum remedia luculenter describit

Gratius Cyneg. V. S J eqq. Nodosiumgramen, Belgice 2Inoopgras apud veteres pro gramine pro prie dicito stu agrosii habitum, adversius calculumήvesicae morbos como mendatum quoque fuisse, Dodonaeus Hisor. stirp. Pempl. IA L. C. I. ubi de variis graminibus brepiter o lucide tractat. Gramen es quod caninum vocant Galli, chien-dent. ut observat Clusius, rar. plant. Hist. n. 3Lp. CCXVII. quodque apud Lobesium in ob errat. est depi tum qui caninum medicatum appellat, ut notat Harduin. ad Plin. XXIV p. 36ψ. describit Diostor.IV. 3o. Canariam ridetur appellare Plin. XXV. p. OL Invenerunt, inquit, canariam , quae fastidium deducunt eamque in nostris conspectu mandunt. Sed ita ut nunquar intelligatur quae sit: etenim depasta cernitur. Harduin. in Mad h. i. gramen legitimum a Clusio Loc. cit. descriptum intAbgit, quod in Assula Chio nunc quoque ἀκαχύοψ dici simissimumque gramini se, ex Anguidara observat. Aristot. H. AEVIII. F. καθαπιρ-αὶ κυιες όταο κα- μνω ν, ἐξίονα πρας, qua vox praecedit άνεμουσι, νυν καθά ρον . Quomodo canes herbis comestis evomunt, atque ita purgantur. Plutarch. uaest. Nat.q. 26. αικυωες ἐχω- πιαν, κώ-χολίαν, βξεμω9ν.

σ bb. Ποτερατ ζώων , p.r 3. Κυιες θ πιοι τινὶ καθ ήροντες εαιτους χο Notandum hic venit mαν generaliter quidem omnem herbam dici a radice fosata non ramosa , qua caule semen fert; Theophrastum tamen certa genera graminum πόας nominasse, Dodon. L. c. erudite observat. AElian. PHLρ. H.A. Κυων - πληΘους Οχλά; 24 , οἶδέ πιαν εν Θαὶμα ἰαῖς φυο ν ίω , ηνπερ εμει ἀν τὸ λυπουν , φλέγματ χολης. Canis quum redundantia vexatur, herbam in sepibus nascentem novit : qua cometa, omne id quod illi noxium est, cum pituita & bile evomit. Hoc quoque , addit AElian.

non ignorat canis , fraxini fructum, quo ceu dulci alimento se ingurgitant sues s laginantur, dolorem eoxendicis sibi inferre, eo tamen ab semet ae imet imperat. ανθρωποι ο τ τήΘόντων ακοντας ε &ειν , - τα πολλάκις πάυυ άκραιτως. Homines vero a cibis qui & nolentes

in Vitant, saepe superantur, ac servientes gulae iis immoderate ab

라틴어 텍스트