장음표시 사용
341쪽
IN ANATOLII FRAGMENTUM. Lib. I Q. c. m. 321
i0 MψαΘρον est feniculum, genoel j s Graecum o Latinum nomen promiscue adhibet Plin. qui XX a 3riniculum,ait, nobilitavere serpentes gustatu, senectam exuendo, oculorum aciem ejus succo reficiendo.'O 'II. a 7. anguis hiberno situ membrana corporis obducta , feniculi succo impedimentum illud exuit, nitidusq; vernat se Idem hiberna latebra visu obscurato, hebetes oculos natura habere, nomeC. 23. ejusd. hbr.) marathro herbae sese affricans, oculos inungit ac refovet: si vero squamae obtorpuere, spinis juniperi se stabit. Feniculo ergo, ex Plin. sie tentia, serpentes s sienectam exuunt, s hebetes
oculos cununt cae refovent. At Arsot. quem Piri H. Anim. VIII. Ir observat serpentes sienectam exuentes , ab oculis incipere : ira ut ebcaecari sideantur rem non intelligentibus.
kD Ex rebctis ollaba ες di cile est veram cae genumam ercere lectionem. Varia
hinc possint cogitari nomina in ες desinentia. ορΘυγες , coturnices , quibus Plin. x 23. pag. /F. veneni siemen gnati um esse cibum, Uirmat: me id velis cum Galen. Aher. ad Pison. intersiretari de heVeboro, sive cum, Sext. Empir. I. Pyrrh. p. p. Ia. ri cicuta, sive ex aliorum Uinione de nape L Uel aconito , quo vesci impune coturnices siunt qui perhibent. Φαρες siur-
vocem hic aliquis forsan reponeret, U -male conpenire exfι- maret. Sturnos cicuta vesci, uti coturnices Nemiro , ait Alex. Aphrodi
Probi. praescae scribunt S. Basil. N Eustath. Hex. p. p. Sed άρνεςprae aliis placet, o ex hac conjectum vertere licet: agni aegrotantes scammoniarinis aut tithymalum mandunt. αρνες,agnos, nostrum auctore scripsi e sscammoniam edere dixi , non a mo sed probabiliter puto. Glycri Annal. P. I. pag. o. hirci scammoniam cruditatis remedium ess sciunt. Pro ολυδαλὶς quod erat in Apogn ho, emeηδε κορυδαλις, Ο veri amesse lectionem nudus dubito. Galeritam gramen imponere nido testatur Zoroaster Geopon. XV. I. p. iv. N AESsian. de anim. I. προβάλλε κόιυ - άκοδω. Pbile qui fere Atalanum Jambicis ver in expressi, riupapa id narnat, p. 7 . ἀλωειν επι γ, φυλλα θυος gramerta, upupa, galerita frondes querneas. Sed parvi refert, non enim semper accunnte incedit, sed aliquando ab Atalani mente, quam non re te peris cepit, discedit. Ex Eliani verbis se L ZZ. de animal. νάρκη γῆν ον ιαἴθ- πίον και ελ αμβιωρε, perperam lentis cae intePediis, Phile, pag. 7 . rem am proposuit , torpedinem infe um putare scorpium , si, ἀρκ qad AEnan. non torpedo pistis, ut Phile intellexit , sed S a torior
342쪽
torpor, qui scorpionew sezione viso invadit. Praeterea hanc avem gram ne patri delectari notum es. Est autem κορυδαλις, scribitur N κορυδαλὸς , κορυδαλλὶς Γ κορυ- θ apis Pulgo nona re ob delicias mensae expetim. Germam eineter*el a κορυς,Galea dicta, nempe ab apice quem in cap/te gestat, ut Latine galerita s cassim quod nomen extat apud Gellium, II. v. p. Zoo.) a galea vel galero s casside ob eandem rationem nomen invenit. Hocatur N alauda , sed hoc vocabulum , quamvis Pulo magis notum, es Galzicum, ut tesatur Plin. N. H. XI. D. p. J36. parvae avi, quae ab illo
vice) galerita appellatae quondam, postea Gallico vocabulo etiam Legioni nomen dederat alaudae. -s Greg. Turonens L. LV Hist. I nanc. C. it p.rga. noviss edit m Ecclesia Arverna, inquit, dum matutinae celebrarentur vigiliae , in quadam festivitate , avis corydalus, quam a laudam vocamus ingressa , omnia luminaria quae lucebant , alis superpossitis in tanta velocitate exstinxit, ut putares ea in unius hominis manu posita, aqua futile iubmersa. Oli vitium e cacis e sanari ave galerita cibo assumta, veterum fuit opinio.
- Milvi & ipsi hibernis mensibus latent, non tamen ante hirundines abeuntes. Traduntur autem & a solstitiis assici podagra Plin. X. Io. Milvam avem gutto fiam esse, & podagram pati , ideoq; timidam esse ac aliquando latere scribit uti cinit ad Plin. Harduin.)Ager, Magn. qui O addito circa solstitia latet frequentius , quia
μου Pulpes scillam, veteres similampro scillascripsisse, ex Pallad. Mart. deoscu, divisa squillae bulbo, Ambros s Ams constat lustris luis circumponere,
343쪽
pi pecora non invadent, si sic illam ei, qui dux gregis appellatur,
alligaveris. Mish. Glycas P. I. Anna p. δ . Lupus scillam , plantae speciem vitat. id cum vulpecula norit, apud hanc plantam doria iiens cubat, si forte suas extra latebras degit: ne a lupis devoretur. So Ambro . quo argumento vel quo auctore id scripserit non constat, turturi id tribuit. Turtur,inquit, nido suo, ne pullos suos
incurset lupus, squillae folia superiacit. Novit enim quod hujusmodi folia lupi fugere consuerint. De scilla V. Iheopbras. H Piam.
p. FIC decem accipitrum genera commemorat, quo um nomina haec sunt:
Teμόρχης, --λων, κίρκοψ, α Οας, *σμοφορο , πιε νς, λῶιο , περκ ,απύας, *ρ-ολοχ': buteo, ae salo, circus, asteria S, palumbarius, pernes, laevis, percus, spiZias, rubetarius. Plin. X. 3. -- decim genena inveniri observat. Distinctio generum eX aviditat . Alii non nisi ex terra rapiunt avem: alii non nisi circa arbores volitantem : alii sedentem in sublimi, aliqui volantem in aperto. Itaque & columbae novere ex iis pericula, Visoque considunt, vel subvolant, contra naturam ejus auxi liantes sibi. De differentis accipitram H Budaeum in Annot. ad Pandect. p. r a. Du Cave in GlossS s et V.falco
344쪽
profert: Ex his rotunda folia & brevia ha dentem sunt qui hieraciam vocent, quoniam accipitres scalpendo eam, succoque oculos tingendo , obscuritatem, ciam sensere , discutiant. Desiucco ad- sanat omnia oculorum vitia. Apulum C Io. Graecis thridax agria dicitur, aliis hieracion Italis lactuca silvestris. Utit. Ldicunt aquilam cum in altum volare voluerit, perspicere rerum naturas, lac tu cae sit vaticae folium evellere, & succo ejus sibi oculos tingere, & maximam inde claritudinem accipere, Glyc-
ai. P. I. p. v. accipiter volucris succum lactucarum, quatum folia sunt amara , caligantium oculorum scit esse remedium ,. Geopon. X I p. iv. κιρκοι ἀγργω Θωδακβίω. AElian. de avim. I. 3T. Στικρ δα habet, ut o Phile, ubi cichorium sisesre , o in bam reddunt
tueri autem se hac herba accipitrem a Iasicino tradunt. At IL i. ci ian.nsro consentit, ait enim accipitres oculis laborantes lactucamplvestrem epel-Lre, elinque lucco oculis instillato obscuritatem discutere. rr De cervo bros Hex. .p a3.cervus oleae ramusculos mandit.
ii in riscin herba est, quae ά ρ Ατὶικος GaDn.s Dioscor. IV. Lo. dicitur: ab aliis Bουβύ.ον, a nonnusis , asterion , asteriscon o hyophthalmon r a Latinis aster atticus, bubonium s inguinalis apellatur.
aetern traul. Aselia nomen habet ob sedatum verticem, foliis perambitum stedae modo di positis. ἔχω 3 ψυλάωα όμοια , inquit Dioscor. Aperis Attici duae sunt flectes , una purpurei, alia istet floris., Dodon. His. stirp. Pe t IL L. 3. Cap. a is purpur. floris h=ecie haec habet: flores in summo virgularum emicant, forma Verosorum chamae meli, medio lutei, sed orbiculato ambitu caeruleo purpurei. Ita ost amesim flos, quem tam accurate descripsit Virgin
Georg IV. P. a' seqq. non constat. a mat Matthiolus in Diosor. p. 73I. negat Junius: proponit non decidit, recte s tute incedens, Dodonaus. Inis certi ma sunt, quae de hac re s multu abissimitibin a mantur , s non , reste agunt qui de incertis V dubiis praecipitanter V considenter tanquam ex tripode pronunciant, in dissentientes aperte s acriter invehentes sconbuia immeritis turpiter ingerentes. aeuo sane non solum est siverνacancum, verum etiam iriberale per se atque indecorum , lec oribus Movi consen
345쪽
IN ANATOLII FRAGMENTUM. UIb IV. e. XXIV 32y
con enmaneum, o ab ossicio viri probi disciplinis is scientiis eruditi longe remotum. Ese s alia herba a flesia nomen adepta, stellaria vulgo vocitam,
vulnerariis emplastris s remediis valde utilis: extrinsiectu enim vulnera cox glutinare, intrinsiec- Pero viscerum Pilia s sinuosa ulcera maxime cumreta, perhibetur.
cit rast. Geop. AV. I. p. 3υ. κορωνα ἀιπρεανα γν ἰπliv. cornices verbena cana supinam; subintellige nido imponunt. Pro quomian. de anim. I. 31. 2 i ρωνα, qVodes idem n9menpaulo mutatum. rv Sico Phile, p.7 . at AElian. L. c. γν ρ χρεως κωρmν. quod vertunt: iridis fructuim Semen potius videtur inteLigendum. Semen rotundum habere iridem assismat Matthio in Dioscor.p. Ist ideoque non audiendi, quirridem nubium ferre semen contendunt. Iris stragaleotis sive astragalit is, cujus meminit NGalen. I. τ στου πους, T. U.f. iv. ubi lexitur: ἱξεως ας' esse ecies iridis, s site videtur dici, quod veluti Urogali sire tali, parrae , nodosae, duraeque hujus iridis sint radiculae. v Dodo N. Pempl. 3. L. III C. I. p. a C German. Tioli ilr . xx9 Zoroast. Geop. XV. I p. 3 . Πελαργοὶ πλατανου φύλλα ς νεοτὶμως ε -
D) Gropon. XV. I. p. in. anmς ἀ- ίαι τὸν, pro quo videtur leg. ἀλοωπν, ut re 2Ie habet Mian. L. Phile, p. 7 . male exhibet α ρωειν εποψ. Adiantum , quod cs dicitur καλλίτριχον , calli trichum, ut AElian. L. c. ob- ferrat, ut O πολυτριχον, ab effectu, tingit siquidem capisium , ac densum eum facit, duo habet genera, candidum ac nigrum, Viae Dodon .H Stirp.
Pempl. III L. V. C. I9. p. que . qui rAtam murariam,AEut muralem
traut i adianes genus consiluit candidum, existimans Plinium, perperam tru homanes inter adianti genera retulisse, quod N GAD, fecit, C. g. de casti richo, o C. FI, depos tricho. Matthiolus in Dioscor. p. 7 ψ10-dem erroris Plin. cujus verba ex XXII, ar, adducit, accubat, Tuos eum perperam accepisse Theophrasi sententiam, a quo illa mutuatus est. Ipsie tamen Matthio p.7 F, πιχομ-is, tricho manes , ab alanto quidem
distinguit, bed cum polytritho ac callitricho confundit : quasi adiantum , non esset eadem herba quae s pol trichum s callitrichum appellatur , Dinia capi in Venero, German. δtaues udass. Viret adiantum, quod
346쪽
Graecise appellant , quia folium non madescit, aquas enim ressuit, quovis anni tempore, squod o Theophrast. H. PL. PII, to,Pq. Ist, observat nunquam tamen vel florem vel siemenfacit, ut Dodon. inquit, s ex Theophraso, H . Plant VII,/3, p. 11o. duplex iliud adianti genus deducit. Verba Theophrasti ad cribere placet: τὸ φυλλον βρεχόλον,δ ιδ. δ δελο in , My τι ταυ νοπιαν-ολν κ η προσηγοροια. sνη δ ια- δυο, Κώφυ, λά κον, τὸ θ, μέλαν. χeησιμα θάμφότὴν προς εκφυσιν κε*αλης τροχῶν, ω ἐλαιω πιCOHμοι. φυεD 'μάλι-- -ςri Folium in aqua nunquam madescit, nec quicquam adhaerescere humoris constat. Unde & nomen herba accepit. Genera eius duo ; candidum atque nigrum. Ambo ad defluvium capillorum utilia, oleo trita, nascuntur maxime locis humidis. Upupam uvae pastu tisam adiantum ori imponere , eae bonam valetudinem recipere, tradit Horus II. O. ιότρο γ βλαβές UTA φυλης, ἀδί-- ,ποπιλεις τὸ ἐωα μα .er Philochorus apud Athen. DFnos Ix a. ρ. 33'. narrat Ignum herbam in suum nidum congerere quam L gaeam appetiant. Viticis genus ese in aquosis frequens, enim vitex, scribit Jae. Dalechampim in Not. adb . p. 7 3, s exhibet Alaroyandus ornithoe L s, qui s addit: tanquam ea parientibus sit opitulatura. Graeca haec sunt: λεω θ εκπιθὸ ζ'c-ρντο νεοί Δι πῖαν τἐά λεγαυίω λυγα αν. aa, Horus , Hierogl. IL G. Hominem qui domo non exeat signibficantes, formamque simulque pennas vespertilio nas pingunt, hujus enim pennis ad formicarum nidos admotis, nulla ex ipsis egreditur. ub) Dracontium sive draconteum est herba quae dracunculus alivi vocatur, squam Graeci recentiores δρακοντα ν άαρ, s infimae Latinitatis scriptores draconteam herbam dixere. Gormisis. PGangen, Sir aut Natter Trachen Stir h. Theophras. H. Plant. PIL N p tr . η ' ζύ πακοντου, καλουM γαρ π άλακόνου pro quo Sis , in Solino p M . δρακοντειον σθακοντείου exhibet) αἴρον, Σὸ δον καυλον ἔχειι πινἀ ποικιλίαν,
το- ων φαρμακωδης. Dracunculi radix ; sunt enim qui genus quoddam dracunculi arum appellent, quod ejus caulis variet tem habeat quandam, cibo inepta penitus est,& medicis tantum
commoda. De dracunculi nomine N vario ejusgenere QSalmasoLoozcit:
347쪽
IN ANATOLII FRAGMENTUM. Lib. IV c. XIII. 3 27
cccc 'Aσκαλαβωτης , vocatur O κωλωτης γλεω της , est fiditio. sicorpionibus maxime contrarius. Plinius XXX: M: H. N. pag: cs. Scorpionibus contrarius maxime invicem stellio creditur, ut visu
quoque pavorem iis afferat, & torporem frigidi sudoris. V: σ
eeeθ Fugarisierpentes caprarum cornu vel pilis accensis , tradit Plin. N. H. XXVIII, Io. mulierum capillis. C. 7. ejusdem tib r. Pallade XII. II. bor:
propter serpentes, inquit, qui pleiumque sub praesepibus latent
caedrum & galbanum, vel mulieris capillos, aut cervina cornua, frequentes uramus. Cornu cerrini odore vel nidore fugari serpentes, tradunt uno fre veteres, Plin Xeror VIII. y: U VIII: M. AElian: de anam urari ubi id manifesum esse pronunciat. II ρ.Schohas: Ahosione in II. Argo N: pilis idem tribuit Eussath. Hexuem p: 37: εὶ ο τ κερώτων ἀυτῆς μικρίν τ
&sii vel cornuum frustum vel pilorum in domo uratur, ejus nidore animalia si quae latitant, fugantur. Hirundines apio fugare blattas, ut ad pullos earum accedere nequeant, tradunt alii auctores , Zoroast in Geop: XV: I p.Jv. χελιαόνες τας σοφας σελινον ξ πιλα ι. AElian: de anima D 37. Alον άυι η φν ς χελώόGνεδωκεν. οιον - σίλφM O τίτων τα μα άλιῆGν. ου κοὐνω μηέρες σελί,ου κοαίω απροβάλλονται F βρεφων , η- ἐκμνωι ὀ Lντ εὐθεν ἀσατά Phile, p 7 . Ut ergo nodro cum aliis conveniat scriptoribus, im locus se debet emendari r χελιδονες ελα - τυχας Ομ σέλινον Ωἰ τας ολψας, vel, o λφας φοβου . Hirundines cervi pilos &apium in nidos suos ingerunt anguium metu, Vel, angUe S metu
entes, ut σίλφιον pro Hλωας errore librarii, quo facile t positum. Sic resitus em, sin ruw auritorem ex aliis atictoratius a citatis diversis sua non desumsisse, scirem; sed quia ignoro unde ista ac coperit. nihil decido, nihil pro certo assi mo m) Eutocium, d zκιω λi, tocat Eustath: Hex: p ap. s ωκυ ἶκιον λι- Θo, Harpocratio Alex1 qui tamen abaetite, bed perperam, distinguite tosium, ut observat Algatius in M. adfusiath. p. Iaa. nam lapidem aett-temese, nemini dubium esse debet e qua enim is lutocio Eustath. rese de
348쪽
de aethe alii tradunt. Describit hunc lapidem, super quem vulturem , dum doloribus partus cruciatur,sedere N parere narrat, Eustathius hunc in
modum: εο ὀ λίΘ', πῆ φερης οἰς κάρυον , OV κιρρυ ' ἐκπέμ- ως κωδων , ἐνδολν ἐτέρου λίΘου κινουμυου. Est autem lapis hic rotundus veluti nux,& cum quatitur,veluti tintinnabulum is-num edit , alio intus lapide sonante. uae fideliter descripsit Glycas Annah P: I ρ:s: Auctor Uiravidum, p: δ. aquilinus lapis gravidus est & resonat. Ideo nosterεγκυον pocat, gravidum, L e. alio plenum. Frustra ergo hanc vocem sollicitapit Andri Rivinus in Not. ad Granddum scribit: ubi forte legendum : gravis est, vel gravidis aptus
est. Viri Aldrovand: L. f. p. 36. ubi de aquila, maxime laborare narrat aquilas fovendis ad exclusionem ovis, s nisi aeritem in nidum impω- rarent, frustrari laborem. Unde orta videtur illa opinio s veterum s recentiorum, partui accelerando Vtum esse hunc layidem, Farturientibusque eum in sinem utiliter admoveri . Miram hujus D idis vim ad eliciendum faetum raedicat Alriodi, L. c. addens, lapidem ebe nobilem, magnitudine vix ovum 'perare, colore Funiceum, vel cis reum . Eodem
fere modo Auctor Mran: prusscribis: AEtates autem lapis, qui ad tactum de intus sonat, rubens est colore, & ut cera : gestatus servat in alvo se tus, & non sinit abortivos fieri: est enim velocis par-tUS. OPorum excludendorum causa id fieri tradit s Philostrat: Vito Apollon: ILIAE. P. . aetitem ut contra Pentos N te egates tum sit, aquilam adhibere, sunt alii qui narrant, cae nonnulli ut contra fascinum se tueantur putant. Sic AEuan. de animo I 31. N addit, praegnantibus rodesse hunc lapidem cae abortibus adversari. Noxam avertere a Fusiis, Phile, P. X AVeliatur alio nomine gangites, quam Pocem Plinio F. vi. egregie restituit ductu MSS. gagiten pro gangiten exhibentium, Hardusms, Frogagatem , quam vocem communiter impres libri habent. Nam quod Harduin. in M ad L. c. Plin. considenter scribit , Libros omnes editos gagatem habere , non es omnino verum. V mihi editio Menet. I stri in Foc impr.quae gagitensat clare exhibet. Plinii verba sunt: Tribus primis& quinto aquilarum generi in aedificatur i. e. aliunde a formius inseriatur) nido lapis aetites, quem aliqui dixere gangiten : ad multa remedia utilis, nihil igne deperdens. Est autem lapis iste praegnans, intus cum quatitur, alio velut in utero sonante. Sed vis illa medica non nisi nido direptis. Solin. C. . r. J. actites & fulvus es', & tereti positione alterum lapidem intrinsecus cohibens: cujus
349쪽
IN ANATOLII FRAGMENTUM. Lb.W.c. IT .
cujus crepitu sonorus est cum movetur, se. de generibus hujus iapidis agit Plin. XXan. ZI. ruitque aetites omnes gravidis utiliter alligari partumque continere : sed nisi parturientibus auferantur, eas omnino non sparere. uod non convenire videtur cum illorum opinione , qui pirtui promovendo hune lapidem utilem esse dixerunt. Duo tantum aetitis genenuagno cit Zoroast. Geop. XV V pag. o. unum densum , alterum niarum inanem. Condieniunt ergo auratores , aetitem in nido aquilarum inveniri, utiliter gnuvidis alistari. Dibsentiunt de aquilini hujus lapidu usu, an excludendis ovis, an vero aUertendi falcinigratia aquila eum adhibeate uis an lotum partum adigatus retineat, an vero O promoveat.
iiii) Chelidoniam visui saluberrimam hirundines monstravere,vexatis pullorum oculis illa medentes. Plin. N. H. LV. p. Igo. AEnan. de anim. In J. τ ρωθῶ θοι τ οψιν περοναις ειώ τύχη, ὀρα αὐθiς, VILao. Phile, p. 10. Fabula hinc orta videtur , quod quidam scripserint , formicac interluvio cessare. Plin. I. 3o. Operantur & noctu plena luna, eaedem inter iunio cessant. Cui alii addiderint, eru men is primo die cessares quiete in caverna siua se tenere. Sicauian. de anim. I. 22.1ῆ ἡ μέρα ζ μ υος τν νέαι, εἰ σω εωπῶ ςέγης οικουρο IM , τίω οπίά άχ σε βουνοντες , αλλα ἀπεμοόντες. Et quod nonnulli auxerint scribendo eas fabbato s trigesimo mensis non operari. Deletes haec ha
gio inest. In horrescunt edito ovo,excutiuntque sese, & circumactae purificant, ac se stuca aliqua sese, & ova lustrant. Plin. X. qia p. J V. Aristot. H. Anim. n. a. p. Sap. οχά iridi s 3 oti u ορνιθες , φυς-τουί. N UM2 ποπίον Η, Ο πιλλάκις κάρ* NRβίλον ). πιι δατι ῖ τιω τό τέο υν τεκου Aτε. Inhorrescunt a coitu,ac se excutiunt. Saepe etiam festuca aliqua sese lustrant: qnod idem & edito ovo interdum faciunt. Gn9 M petus ue magnis exagitata do torum hominum dissensionibis quaestio,
350쪽
Geopon. V. . oa. AElian. de amim. II. Jl. Plin. X. f.p. 4s. huic, ibiθsi tantus rigor, ut ignem tactu restinguat, non alio modo quam glacies. Negat autem Sextius Niger id ebse verum, apud Plin. XXIX. pag. o. argumento est salamandrae cinis, cujus s Plin. XXIX. o. p. 7oJ. mem nit. Media si quis eum Aetio incedat pia, facile omnem di culantem superabie s rem ipsam explicabit; c quidem hoc modo si dicate Sauman uia in igne videre per unam es alteram horam , ut expeVimentum Romae Ann Iov. factum evincit , s non extingui, ab igne vero consumi si diutina
nnn) Plin XXIX. . p r. Ius ex iis gastinaceisl potum praeclare medetur, pantherae leonesque non attingunt per unctos eo, praecipue si &allium fuerit incoctum.
ops Pro πελεκων , videtur legend. λεων, quae vox hic necessario supplenda.&υe pelecanum retineas . e avolare permittas. Leonem nihiI aeque timere quam accenses faces, nullaque magis re domari quam his, tesatur Horus, II. 7I. ac Peterum fuit constans opimo. Plin. III Io. y ID. ex eorum Iententia ira seribite atque hoc tale , tam saevum animal, rotarum Orbes circumacti,currusque inanes, & gallinaceorum cristae, cantusque etiam magis terrent, sed maxime ignes. Oppian. I -ηγVILLvcisa. δάλικε πυρος λίς. Valde enim metuit ignis vim bene iubatus leo. ἱνt,quomodo venatores facibus in-Frum leones persiequantur fusius deseribit. AElian. de anim. XII. g. Leonem exteriorem ignem ob copiam interioris aegerrime intueri sfugere ixit Phile, p co. -γς γ πορ δεδοικεν άς Φύύει γων, Ignem pavescit ipe, natura flagrans. At Pelecanus tantum abes ut ignem horreseat , ut et iam in ignem , si vera sunt quae Horus L U. narrat, incurrat. Sic ergo emaculandum hunc iocum existimo: λεων Σατο pM J - τροχ. ροεφομ. Ge. Leo adversatur rotas circumactas & ignem accensum. Ustex λῶων errrore librarii πελεκἀν Ο uerri factum, raκρον ex seq. linea sin hane istroductum. Hoc malim quam vocem νεκρον retinere, re, Leo cadaver abhorret, vertere, aut Ara λεκαν* retinere, s λέων superaddere, o sis Latine reddere : Leo pete canum mortuum abhorret, Vel hor- re sc it, & rotam circumactam, ut & ignem accensum. App) Lacedaemonios sive Spartanos cismes primatum antiquitus inter sagaces obtinuisse,pisti tim vero exinde mixtis o pelocibus cum illis adeo degenerage Irolem eorum. ut nihil fere praeter nomen ab origine terra erim, docet Hlutavi ad N Me Mi Cyneg. pag. 3 ό. cae pag. D . ubi a Tartanum canem apud Ammia