장음표시 사용
531쪽
DE DIFFERENTIIS VOCABULOR. L me. XXXIV s I9
532쪽
sao PTOLEMAEI ASCALON. Lb. IV e. XXXVI.
533쪽
DIALECTI LINGUAE GRAECIE. Lib. IV Cap. XXVIV. si3
Caput XXXIV. De PHRYNICHO & aliis scriptoribus
vocum Atticarum, iisque qui caeterarum dialectorum
Dialactorum Graecarum varietas. I. Qua in re potissimum consistat. 2. Praecipui quidam in nobilioribus dialectis scriptores. 3. Scriptores de vocibus Atticis deperditi. .. In edita Moeridis Sylloge. r. Phrynichus de vocibus Atticis. 6. Herodiani fragmer tum. ibid. Audaces Phrynichi eensurae. 7. Ejus libri Mopi κων-8. Index scriptorum a Phrynicho laudatorum. q. Thomae Magistri de vocibus Atticis. Io. Index scriptorum ab eo allegatornm. II. Emanuelis Molchopuli. Ia. Georgii Leca-peni MS. I 3. Scriptores vocum Dialecti Doricae. 14. AEOlicae. Ιs. Ionicae. I6. Alexandrinae. II. Aliatum. 18. Editi scriptores de dialactis. 19. 2o. I.
QVς dmodum in aliis linguis solet fieri, quae latius patent
& per plura secula propagantur, ita Graecie quoque accidit, ut in varias dialectos divisse a se ipsa veluti diversia abiret, &cum Iones, Attici, Dores, Macedones graece loquerentur, multa tamen aliter efferrent Dores quam Attici, atque ita de caeteris. Quid quod hac recenti aetate dialectos Graeciae septuaginta reperiri,& Athenis cum maxime idioma loquendi Graecum omnium pessimum obtinere scripsit Simon Cabasillas ad Martinum Crustum, p. 46 I. Turco Graeciae, & p. 89. Sed & Olim in Attica ipsa non tantum aetate diversa, sed & locis aliis varias ὐποδιωρίσεις τοπικάς fuisse,hominesque varie locutos fuisse constat,ut praeter alios docet Sextus Empiric. lib. contra Grammaticos, Cap. 3. Hinc multae Aτθίδες , atque ita dia- ροὰς quoque & iάδες. Attica ipse adeo a se interjecto tempore defecit Vide Lysitam Orat. IX. contra Theomnestum, ubi quaedam profert ex Solonis legibus: & quae nuper disseruit praestantissimus Benil ejus in Differt. qua Phalaridis epistolas suppositas esse evicit adversius Carolum Boyleum ut liceat a stirmare Atticam novam de prisca florente Graecia mihi sermo est, hodierna enim Attica longe magis etiam ab illa, quam novam voco, distat, ) similiorem esse communi dialecto , quam Atticam Veterem , quae eadem est cum Ionica , uti iάοναζ Homeri, Athenienses esse Strabo docet,) Atticae novae, ad quam snectare etiam Chalcidicam a cete notatum Jpno Rut
534쪽
Lib. . In OZIR. gersio P. 461. Variarum. atque ita capiendus Thucydides, cum libro sexto idioma Himerensium inter Doricam &Chalcidicam dialectos medium fuisse testatur. Homerii ta sermonem Atticum esse , notat Aristides in Panathenaico T. r. Pag. 3rs. Dicitur porro Dialectus
communis, non quod ex reliquis Dialectis composita est, sed quod abstinet vocibus pnrasibusque singulari dialecto propriis, illis potius,
quae vel omnibus vel pluribus dialectis communes sunt, utens. Adeoque hoc genus loquendi, a quo longe diversa est 2αῖς γλωονα ssive vulgi linguae, est fere proprium iis , qui in Graecia non nati, linguam ex magistris vel librorum opera addiscunt, neque uni certae dialecto se adstringere profitentur. Hoc scribendi genere usus Polyhius nec Ionice scripsisse dici potest nec Dorice nec diolice , neque
Atticas captasse elegantias , etsi praeterea quoque ac minus accuratam Verborum constructionem quandoque in Go reprehendendam monet Dionysius HaikarnassensiS libro aρει συνθεσεως γομα ν., E contrario Poetae, quo facilius verba metris complectantur , eX singulis dialectis voces decerpunt, permiscent inter se , promiscueque illis utuntur , prout e re carminis fuisse visium fuerit. Quod primus facere aggressu, est Homerus , teste Dione Chrysostomo, qui
Dissertat. XII. p. a I 3 . de illo refert, quod πασαν τρο ελ νικ' γλῶτ- δνρημέν- τεως, ανερειξε.. Unde Ur phon Alexandrinus Grammaticu S
Plutarchia, in Homeri vita ποικαν variisque dialectis ,, maxime' vero Attica , usum Poetam. non paucis exemplis docet. Hoc CXemplum Homeri qui imitantus , non possunt dici uti dialecto communi , nemini enim unquam in Graecia illa communis fuit, nemo ita est locutus. Nec mediocremi etiam, obscuritatem assert illa variarum
dialectorum mistura & confusio , ut in Lycophronis Alexandra, Sim-miae, Dosiadae & Theocriti poematibus aenigmati cis observare est,.& idem Dio Chrysostomus Disserti X. pag. r 9. oracula ideo obscuriora esse queritur, innumerosque per illa. deceptos , quod non cer sa aliqua dialecto uterenturi
II. Iiam si quaeras, qua potissimum in re dialectus consistat, vel ab
alia distinguatur recte quidem docuit Salmasius, quo nemo melius & doctius de hoc argumento scripsit, in commentario de lingua Hellenisticae, singulis potius vocabulis , quam integro filo orationi&integrisque phrasibus dialectos a se invicem ecerni ac separari
535쪽
Mnam enim rem diversis nominibus diveris dialecti vocant, ut quod oles, Iones, Dores Mόσα - , Attici O . Vel una eademque vox diversas res notat in diversis dialectis , ut άν - εν ongo tempore Ionibus , Atticis desuper. Etiam diverso genere efferuntur nomina, ut
Attici dicebant, τηρ ς αμνον, το ταυχος , Peloponnelii τον τάμνον, τοντάροχον, quod notatum Sexto Empirico Libr. contra Grammaticos,
Cap. 7.Attici contrahebant &similia, cum Iones dicerent είε εἶ, ἐλλεβ, ρεοι. Denique scriptio & pronunciatio varia inprimis
non parvam mutationem affert, quae fere praecipua diversiitatis dialectorum & degenerantium linguarum origo est. DOreS ψάλατομουμτες, παχῶα γλωμα, Cappadocum , ut est apud Philostratum in vita
Pausaniae Sophistae pag s9o. Atticis ἰυωδίαν tribuit Socrates apud Xenoph. lib. 3. απορο πιόνευμ. Vox quippe iisdem suavis non destituta gravi tate , Ionibus mollis & soluta , AEolibus aspera , hinc vocibus modo additae literae vel integrae etiam syllabae, modo demtae vel trajectae vel permutatae, atque hoc jam in initio jam circa medium, tam in extremo , nec solum in verbis & nominibus rectis , sed &in casibus verborum nominumque, & in particulis & in quibuscunque partibus orationis, de quibus singulis forte melius constaret, si aetatem tulissent Theodori Gadarentis libri duo aria MMεκμν οριο- lum , quorum meminit Suidas.
III. Nemo non intellegit cum in suis quique dialectis scripserint optimi quique scriptores , Ionica Herodotus, Hippocrates, Democritus, Rhianus, Ctesias, Archilochus, Anacreon, & Aretaeus Medicus: A Iica Sappho, Corinna, Alcaeus: Dorica, Pindarus, Bacchylides, Simonides, Theocritus, Bion, Ibycus, Callinus, Sophron, Archytas,Timaeus Locrus, Ocellus Lucanus & Pythagoricorum plerique. Attica denique dialecto Thucydides, Aristophanes, Plato, Xenophon, Isocrates,Demosthenes, Theophrastus aliiq; complures. Cum inquam scriptores optimi suis dialectis sicripserint,& alii Poetae, exemplo Homeri ex variis dialectis voces mutuati sint, nemo non intelligit necesse fuisse illis intelligendis, idiotismos lingularum in peculiaribus lexicis annotari. Praecipue vero Atticorum voces phrases Veneresque & elegantiae a plurimis expositae sunt, in usium etiam illorum qui Attice scribere atque adeo quaecunque auribus Atticis non probarentur, in scriptis luis vitare Optarent.
536쪽
sis ' SCRIPTORES DEPERDITI Lib. IV. Cap. XXXIMIV. Neque vero huc referendi sunt statim omnes qui άτθίο titulum scriptis suis praefiXerunt , ut Androtio, Demus , Lyter , Hellanicin, Philochorus aliiq; a Stephano, Harpocratione, Hesychio, aliis laudati. Neq; enim illi Lexica Attica concinna sunt sed historiam Atticam, etsi tenuiter admodum jejuneque, atque ita ut cito lectorem suum alia
rent, ut de iis scribit Dionysius Halicarnassensis lib. Antiquit. Rom. primo cap. 7 Quaedam etiam X ες Versibus scriptae erant ut Hegesimi illa, cujus meminit Pausianias in Boeoticis, et si ibidem innuit eam iam suae aetate intercidisse. Caeterum ex istius Dionysiit , nobilis sub Augusto historici Criticique , familia prodiit Aglius Dion sim, itidem Halicarnasseus, quem sub Adriano floruisse &Atticistam cognomento dictum autor nobis est Suidas. Hunc nempe illum ipsum esse suadet ratio , cujus libros quinque έτἶκαν ονομάτων Alphabeti serie digestas laudat Photius in Bibliotheca, codice CLII. ubi illos Scymno cuidam inscriptos docet, diverso utique ab antiquiore illo Scymno Chio, autore perlegeseos jambis descriptae ad Nicomedem Bithyniae Regem. Addit autem Photius loco jam dicto Altam illum Dionysium Lexici sui Attici Scymno inscripti duas editiones in lucem edidisse, quarum altera itidem quinque libris constans priorem suppleverit locisque scriptorum adductis locupletius confirmaverit, quare optat ab aliquo illas conjungi & in unum corpus ordinemque. compingi, ita enim
sius iste Atticista non semel laudatur Eustathio in Homerum , & adversum siet. Dionysii perlegetata . Hujus quoque esse putabat Meursius quod zνει ακλίτων ρηματων & εγκλινομενων λεξεων vulgatum est ab Aldo Manutio in Volumine eximio quod inscripsit θησαυρον ερας άμαλ-κ 9ς έὰων. A. iq96. Caeterum illius operis Photio tantope re laudati nihil ad nos pervenit. Porro Galenui in libro de scriptis propriis meminit se composuisse τ τοῖς άττώις συγγραφή Ἀ ον
μάτων βίβλους μη , sive dictionum Atticarum libros XLVIIL ut πο- λῶκων ονοματων libros ab eo scriptos omittam, de quibus infra sum ilicturuS. Verum testatur idem Galenus in calce libri de ordine li-
537쪽
DE VOCIBUS ATTICIS. Lib. IV. Cap. XYMP. y IIbrorum suorum ad Eugenianum , se neutiquaria de vocibus Atticis scripsisse, quod reprehendendos esse crederet qui minus Attice scribunt, cum praestet in sermone quam in vita soloecismum vel barbarismum committere : sed ut conflaret de vero sensu vocum apud veteres Atticos scriptores, quem recentiores interdum susque deque habuissent. Etiam Dion sius Longinus Xτ2κων λεξεων β reliquit, ut Suidas autor est, Et Luperci Berytii R τῖκας λεξεις memoratidem Suidas, ubi ait Grammaticum hunc paulo ante Neronis tempora vixisse. Citatur etiam Lupercus sed in aliis opinor scriptis ab Eustathio ad Dionytii perlegetae V. 492. Et Stephano in Nκγκ Theodori Atticae glossiae Athenaeo laudantur , ejusdem forte quem Suidas Diodorum vocat, & AleXandrinum patria , cognomine Valerium,
sub Imp. Adriano τῖκὸν λεξιν scripsisse testatur. Scripsit & άσ2κὼν
λήξεων συναγωγην ςοιχειον Uerim Pollio , itidem Alexandrinus, cujus Epistola ad Sotheridam laudatur a Clemente lib. VI. Stromateon. Nisi torte Diodorus ille Valerius etiam Pollio vocabatur. Epithersis Nicaeni male Θέρσης pro EmΘερσης legitur apud Erotianum in αμβην voces Atticas allegat Stephanus in N;κουα , ejusdem ni fallor cujus mentio apud Plutarchum lib. de oraculorum defectu p. a So. edit.Aldinae, ubi ait eum d miliani Rhetoris Patrem fuisse , unde eum vi-esisse sub Tiberio & recte & facile colligere potuit Ionsius p. 238. descriptoribus Hist. Philosophicae, etsi qua autoritate fretus id astirmet nescire se fatetur Thomas de Pilaedo ad Steph. Etiam Nicandri Thyatireni ita legendum pro Theaterini apud OKeranum p. 79. Polymathiae, & emendandum sphalma in Actis Eruditor. Lips A. XC. p. uubi male Am tophanis Theaterim legitur pro Nicandri Thyari rem ) ατοκας λ laudat Athenaeus, quod opus pluribus libris confiicisse d1scas ex Harpocratione , qui ejusdem duodevigesimum άτ κης intestimonium citat Voce Philemonis AExonensis ex populo Atticar) άτῖκας λεξεις sive*ωνας , έrῖκα ονόμα , άτὶικας γλωμας idem allegat Athenaeus , unum , ut opinor , opus diversis sed idem significantibus instigniens titulis. Respicit & Tryphon apud Ammonium in πονηρον. Orionis Grammatici AleXandrini συναγωγὴ Δἴ καν λήξεων Suidae memorata usus est auctor magni Etymologici. Mnaseae
quoque Berytii Ατἶκοή λεξεις Suidae laudantur. Pamphilum, de cujus Lexico plura dicta sunt capite superiore, etiam de Vocibus Atticis pe-Tit 3 cm
538쪽
sCRIpTORES DEPERDITI Lib. IV. cap. XY V
culiari opere egisse, colligas ex Athenaei lib. XI. p. 49 . ubi Pamphilus όν άτ ικους λεμ ν citatur. Idem libro XV. & Erotianus in vocibus άμην, κνη τερης όιοπω. Aristophanis Grammatici Bygantini Ar κάολερος memorat. Crateris, 'non Philosophi Thebani vel Comici, sed quem Criticum & Homericum die tum esse Suidas refert, illius inquam Cratetis librum quintum Aτττα ς λέκ laudat Athenarus libro XI. pag. 97. Demetrius quoque Ixion Aτοκὰς λεξεις collegit, teste Scholiaste Aristoph. ad Aves, & de Alexandrina dialecto, libro, quem memorat Athenaeus lib. 9 sed & Atticas voces collegerem nias atque Irenaeus, de quibus adhuc pauca subjungam. Nam Pausania quidem Lexicon pluribus verbis laudat Photius cod. CLIII. testatus, plures etiam exhibuisse voces, quam 2Elii Dionysii opus, etsi in hoc testimonia scriptorum largius pleniusque allata fuerint. Quis vero fuerit ille Pausaeias, Lexici autor, minus exploratum esse videtur, nam ut verisimiliter id referatur ad Caesareensem Grammaticum, liani praeceptorem, cujus doctisssimum opus , ιηγησις ελλάδος, stu diosorum manibus teritur, & de quo plura Philostratus secundo de Sopia istarum vitis, mirum tamen sit in Atticis ne semel quidem ejus meminisse, & alios praeterea fuisse hoc nomine certum est, ex quibus Pausanias Spartanus Suidae .celebratur, quem inter alia scripsine refert de festis Lacedaemoniolum. Sed cujuscunque demum Pausaniae Aτἶκοὼς λ consultas olim a se testantur Eustathius ad Homerum non uno in doco ,& autor scholiorum ad quartum Apollonii Rhodii,& Scholias tes ad Thucydidem lib. 6. c. 27. qui Aτῖκων ονοματων συν-αγωγην appellat. Videtur etiam idem opus respicere Pausaniam lau
539쪽
g οσφοια γZ Fοιχῖον βιγια γ. Κανόνας ελλ νιμιῶ β1γαν ά. etsi Let 2 - κι0λου-ά, 31M α'οι πολλά. Hinc patet falli virum eruditissimum sive potius aliud agentem scripsisse , cum in dissertatione de Criticis Harpocrationi adjecta, tanquam duos distin flos a se scriptores commemorat Pacatum & Irenaeum, aliis quoque ut fit hanc ejus hallucinationem imitantibus- frequentius tamen a Graecis scriptoribus laudatur sub nomine Irenaei quam latino Minutis Pacati, ut a Socrate, qui ex Irenaei Atticista nonnulla profert de voce ὐπίςα ς lib. 3. Histor. Eccles. Cap 7. Eιφηνω ο Γναμμαίκος εν τω νῆ' ς οιχλον έτῖκις η κ
ή λεκτου adducit in πυ ιζειν.. Irenaeum in primo Apollonii, hoc est, in scholiis ad librum primum ejus Poetae , laudat vetus ad Apollonii Argonautica scholiastes.. V. Praeterea MOERIDIS vitio. I nidis apud Labbeum Bibl. nov. manuscr. p. ios.) έaκισης memoratur Photio in Bibl. codice CLVI L. ubi libellum illum itidem 4 ειχῶν scriptum: esse amrmat, uti hodieque apparet, superest enim in pluribus hibliothecis manu exaratus, in Vaticana , in Vindobonensi Augustissimi Imperatoris, in Gallicis Anglicisque, in Vomiana, quae nunc est Lugduni Batavorum, ut mirum sit, nondum in lucem exiisse . In Biblioth. Regis Galliae cocL 3sor.
Passim ex eo loca producit Salmasius ad Solinum, in Observationibus ad Ius Atticum, in Commentariti de Hellenistica L in aliis scriptis, etiam ad Tertulliani librum de pallio , ubi vocat Moeridis Atticis arἰληνικων .s αδκων λεξίων , silet enim Inter se conferre Voces, quibus Attici & quibus alii ελληνες sive Graeci utuntur. EX manu-
scripto Vindobonensi descriptum habuir . etiam Usserius ad Ignatium, Valesius ad Fad Laertium, Cangius in glosario Graeco, aliique, quos referre lon
540쪽
pum foret. Quibusdam Eumoerides Vocatur, ut Colomesio p. Ian. Ob servationum sacrarum, quo autore Vel quo argumento, ignorare me sateor. Nemo etiam est , qui doceat , ubi vel quando vixerit iste Moeris, ut non multo forte antiquior Photio fuisse videatur. Alioqui non obscurum Moeridis , antiquissimi AEgypti Regis nomen vel ex Herodoti Euterpe, & Moeridis, quem procuratorem Virgilii fui se narrat Servius ad Eclogam IX. Sed nihil illi ad Moeridem hunc cujus librum de vocibus Atticis doctissimi Κtisteri industriae ut spero brevi debebunt harum literarum studiosi. VI. Inter eos, qui jam publice editi extant antiquissimus est PHRYNICHUS Arabius, Sophista Bithynus, M. Antonino & Commodo ejus filio imperante clarus, cujus AMγν Aτοκων ρημάτων - ονοματων
Corneliano inscriptam habemus. In Catalogo MStorum Bibl. Baroccianae nnper edito fol. 9 male excusium est. Phry ichus ad Cornelianum de vocalibus ab useu remotis. Legendum de vocibus. Hunc porro Cornelianum Rhetorem, & Imperatorum Antonini & Ueri vel Commodi ab Epistolis fuisse docet Phrynichus in βασιλίμα, & in qu προσωπα Ubi laudat eum tanquam Θαρον κm άρχόον Pη ' , - μόνον μεταγω νους, τους -φι ΔημοςΘενν λεγω, ε αναγοντα εις Hχόφν πιμα - λκιμον τρορ οργκ'. Nunnesio minus verisimiliter idem fuisse videtur cum Attidio sive Attilio Corneliano Syriae praefecto , quem a Vologesi fugatum refert Iulius Capitolinus in Marci Antonini vita cap. 8. Primus illam Phrynichi συλλογν publici juris fecit Zacharias Callier-gus Cretensis, Romae A. isI7. quem secutus Franciscus Assilanus Lexico suo illam subjecit una cum Thoma Magistro, Moschopulo, Ammonio aliisque , ap. Aldum Venetiis , is et . in folio. Hinc Michael Vascos anus excudit Parisiis Ao. Is 3 a. in octavo cum eodem Thoma
Magistro & Moschopulo , Elianique & Orbicii de vocabulis militaribus sive Tacticis. In his editionibus literarum ordine procedit Phrynichi collectio , in nullos libros distinguitur , neque versionem latinam adjundiarti habet, minusque plena est& perfecta , neque in ea occurunt quae ex Phrynicho producit stephanus in Voce Aλημα : Et sive ex Phrynicho ipso adhuc integro sive ex Stepha