장음표시 사용
541쪽
DE VOCIBUS ATTICIS. Lib. IV. Cap. XXXIV. ya I
no repetit Moscho pulus : ο δε φρυνιχ' ανάτἶκον φη ν ρινα την φωρονην Θαυμά πως ο φερεκροτης Ατῖκατατ' ων , Longe pleniorem deinde editionem ex MSto codice dedit Petrus Iohannes Nunnesius, quamvis nec in illa loci a Stephano memorati vestigium apparet. Suidas autem opus Phrynichi memorans ait eum άτ 2κις ' sive etsi Ατῖκων ονομάτων libros duos conscripsisse , certe in editis Suidae codicibus binarius tantum librorum Phrynichi numerus eXtat,cum
in MSto Phrynichi quod Nunnesius secutus est distinctum fuerit in libros tres, tertio tamen libro non integro sed exigua tantum illius parte superstite. Neque vero in Nunnesi exemplari verba ut in prioribus disposita sitant-ς οιχῶον, sed promiscue , nullo literarum ordine servare, Addidit porro non latinam modo versionem Nunnesius sed notas quoque eruclitas, Phrynichumque ita a se ornatum strenae loco obtulit Andreae Scitotto AO. Is 36. Inde pervenit in manus viri optimi Davidis Hoeschelii, qui notis suis doctissimis adjunctis cum locuplete verborum auctorumque quos laudat Phrynichus vel carpit inclice in lucem emisit Augustae Vindelicorum Ao. 16or. q. HERODIANI quoque, de quo infra in Grammaticis dicturus sum, fragmentum dρ Atticis vocibus Graece &latine subjectum legere estp. 8 . ad 93.
VII. Caeterum paulo audacius subinde nec sine aculeo οι νότας τί- ω Ζοντες a Phrynicho perstringuntur, & quandocunque vel Poetae Comicique novi vel Philosophi vel alii recentiores insolenti aliquo verbo usi sunt, eos spernere ac relinquere , e contrario cum antiquis potius & πολιοκοῖς losui jubet. Ita enim Vocare genuinos Atticos Phrynicho in usu positum est. Oratores praecipue illos civilem &robustam eloquentiam storentium Athenarum temporibus sectatos, quales fuere Demosthenes & I schin qui πολιπικον ' δε κουντες λογον Rempublicam siua dicendi facultate perculerunt. Equidem Galeno
- & vulgaris usus , quo sensu ipse scripsit libros tres rλιδ, libros quinque των παρ έρος οφάνη & libros duosτα. ἄκὼ2νω πολιτικαν ονομάτων, ut refert in libro de scriptis propriis, quod
Vide Valeo ad Harpocrationem, .& quae Viri docti notant ad Longinum, p. 4edit. Iacobi Tollii. Λristidem lib. I. T HVixin, qui est mμι--λι
542쪽
alii , minus re ne ni fallor , acceperunt de verbis ibrensibus. Sel Phrynichus πολι-ους opponit laωταις & ikευδετ AZ qaibuscuim aerum pure Attice loquentibus. Hinc tametsi alia Graecorum dinlaesim vocem aliquam: admittat, si tamen ab των λι ιο , classicorum& genuinorum Atticorum usu remotae sit , continuo occini illust suturr ου φρονἶς ἱπποκλει- Neque maximis vim parcit , ut sit quis Phryniclium lepat j m facile credat Sextum Empiricum non ab roesiaccensere Grammaticis , ridereque m ε λο πρόον ρ μα- λξ-ριρρο
βαραμ ελεγχειν. Sed Vicissim Phrrnichus reprehensus est 1 Thomae Magistro in collectione vocum Atticarum desua mox dicemus Imr nesius praeterea & Hoeschelius praecipue in notis ad Phan insichum hoc negotii sibi dederunt ,rat voces ab illo rejectas bonorum scriptorum autoritate: tuerentur. Id quod jam pridem singulari opere fecisse via detur Orui Grammaticus Alexandrinus, inter cujus scripta Suidas re fert librum; adversus Phryniclium si Ab Thomae quidem cen iuris Nunnesius interdum Phrynichum defendit es Hoeschesius contra Phrynicho tape etiani Novi Tes . & LXX. latcrpretum scripto xumque Ecclasiasticorum usum objicit , recte arbitratus liorinti dictiones nota ita protritas esse ut quidam opinantur, etsi Salinasius Phry- iiciaci rucinens non minus in taris scriptoribus quam in Irmys Comi- eis Graecis multas Voces idioticas & e trivio petitas agnoscit li de Hel Ienistica. E contrarioFranciscus Vavasser in Ebroe elegantissimo de hi,
Ira, o Phrynaechm , in it M Menandrum malum; auctorem Attiacismi esse clicst, cui nos non credimus es &Menandrum pἶus in Atticismo vidisse quam, Phrynichum,, certo stimus. animaiser si ego. cerate , ab eo male ne ari συγκωσιν esse probam vocem i quam L ion m qui emti ulicarnasilus havid ignarus opinoae bonitatis Nerboru- ω illa siua compara tione' natum es Demo henis pias o rimque sientencia usu pet Menandrumtamen non optimis semper vocibus usum sed interdum de industria vulgares & idioticas aut . μι-ς , ut Pollux Vocat , in drama' ta sua recepisse , colligas quoque ex eo, quod idem Pollux negat se
543쪽
DE VOCIgus ATTICIS. Lib. IV, Cop. XXXIV. y23
usurum verbis Menandri , nisi cum nullum apud alios probatos scriptores vocabulum commodum occurrit. Aliae quaedam Phrynichiocriores censurae quibus non Menans rum modo sed multos etiam alios autores laudatissimos perstringere veritus haud est , reprobantur a Nenagio notis ad Laertium p. is. 2c8. 213 . & aliis in locis. Nasiuetus censor dicitur Barthio ad Claudianum notis. Praeter vero Nunnesii& Hoeschelii annotata extant etiam ad Phrynichum & ejus interpretem viri illustris notae , sine avioris nomine ab eodem Hoeschelio editae, Augustis Vindel. A. 36o3. 4. quibus loca Phrynichi complura emendantur & illustrantur, tum Nunnesii versio pariter & notae frequenter castigantur. Paucis soliis hae notae constant, sed doectissimum produnt autorem, etsi nomen nullum praefixum sit. Equidem Ca-fauboni esse putabat Mentelius apud Menagium T. i. Antibailleti p. 173 & sane in calce harum annotationum, Isaaci Cafauboni ad . Hoeschelium epistola occurrite sed notas ipsas non Casaubonum, sed Jo ephum Sca gerum autorem agnoscere disces ex Hoescia elii literis ad
Eirchmannum, quae legitur post epistolas Marquardi Gudii pag. L88. Allegatur Phrynichus noster a Stephano Byg. in AΘον , Etymologi, co Magno, & Thoma Magistro,&c.
VIII. Iam non opus est, pluribus notare eorum ' errorem, a Boe- clero, Menagio aliisque pridem castigatum,qui librum de vocibus Amticis, quem hodie habemus, epitomen os se contondunt τοφι κων πα-
φασκευων Phrynichi, de quibus Photrus cod. CLUIL ubi refert, opus 1llua Commodo Cassiari dicatum non Marco Aurelio Antonino, ut Perperam affirmat Menagius i. c. p. 172. multis constitisse libris, quorum s inguli aliis viris doctis L amicis ab auctore inscripti fuerint, uti primores tres & decimus, & post undecimum aliquot Arsoco cuidam , quartus & octavus Juliano Phrynichi populari, quintus & undecimus Menodoro, lextus Tiberino, septimus & plures e posterioribus Menophilo, caeteri Rhetino , Grammatico fortassis illi, cujus 4ονα Socrates III. 23. & Suidas commemorat & Bis sitidi Milesio Sophis . Nρc singulas voces modo sed & phrases & formulas λογους
Ioh. schesmi p. Iss. libri de stylo, Bailleti iugem. des flavans sui tes Grammai liens Grecs p. II6. Morhoia Lib. 2. Pobhist. p. II. ubi pro Phrynictui stia-hu lege Phrynichi Arabit.
544쪽
11 PHRΥNICHI DEPERDITA &c. Lib. IV. Cap. XXXIV.
vero operis , in quo pauca quae non in Helladii quoque maiore Lexico, sed sparsim aliisque permixta legebantur, libros XXXVII. duntaxat visos ubi testatur Photius, iuxta seriem literarum vocibus dispositis, etsi autor totidem alios libros ejusdem argumenti promiserit, unde facile conciliatur Suidas, qui praeter ατῖκπφ Phrynichi memo
λία λζ. οι οἰ Ita enim legendus & supplendus ille locus , nempe si XXXVII. libris Photio visis totidem alios a Phrynicho promissos addas, prodeunt Oy, sive LXXIV. Laudat & hoc Phrynichi opus Scho-
Iiastes Comici ad Pacem. Non mediocriter porro hallucinatur a tor Bibliographiae curiosae , Germanopoli, ut inscriptio prae se fert, in lucem editae , & propter Varias interpolationes truncationesquCac mutationes, Boeclero ad quem autorem refertur indignae, dum de
Phrynicho agens haec subjungit : Nunnesius in codice suo multa egregia annotaverat , quae Daniel Heinsius pro suis posiea edidit, acerrime propterea traductus a Claudio Salmam in praefatione ad Simplicium. Sane He1nsius
in Phrynichum nunquam scripsit, uti nec Nunnesius in Simplicium. Sed Francisci Nansii emendationes in suam Simplicii editionem Heinsium transtulisse & pro suis venditasse Salmasius contendit, cuni Nansiani codicis in praefatione Typographi Heliasianae editioni praemissa disi ria fiat mentio , atque adeo a plagii culpa Heinsius facile
absolvatur , cui quavis data vel non data occasione nimis inclementer saepe insultat vir maximus Salmasius. BaitIetum vero qui Bibliographiae curiosae errores sine oensura suis doctorum judiciis in seruit,
pluribus verbis reprehendit Menagius in Anti Bailleti capite XLVII. Caeterum fuere S alii Phrynichi praeter nostrum , qui de Atticis dictionibus scripsit, & ex quo Praeter rem duos facit Johannes Jacobus Hommannus T. I. Lexici universalis Part. r. p. 18. De illis dixi supra Lib. 2. Cap. 39. Nunc indicem Scriptorum in Phrynichi libris dedictionibus Atticis allegatorum, paulo quam est in Hoescheliana editione vel qualem in dissertatione de Lexicis Graecis L i . olim dare me memini, auctiorem subjungam. IXa
545쪽
INDEX SCRIPTORUM In PHRYMICFIO. Lib. IV. Cap. XXXIV. s2s
IndeX Auctorum , qui in libello
Phrynichi citantur , vel reprehenduntur. AEgyptii. pag. fg.
Alexander Syrus , Sophista 6a.Fjus epistola. Alexandrini. , 8. 72. Alexis Comicus. 38.6O. 68. Antiochi Sophistete βιβλιον, άγο-ὶ δ : χαψομενον. 9 2.Λntiphanes Comicus. F8. Archippus Comicus. 83.
Euripides si . Gagianus Cajanus Smyrnaeus 78.
interpres AOςοκ τους. Macedones. 68. 76. Medici. 8.26. Menander. 32, s8'66. 72. 76. 78.32. 8M.
546쪽
TAoMΑs MAGISTER ULIV. Car. XXXIV.
ιάεὼν λιγω. ibid. PherecrateL TO. Philemo. 6 . Philippides. 66. Philoxenus ει is etsi ἰλιοίχ' συγκαρομα ν .Phocylides Milesius, zσαλπιος σφίω , Ionicus. . 6 Phrynichus Comicus I 2. ὼρτω- ροις. 44- Phylarchus. 8O. Plato. IO. I 6.44 6. y 8. Plutarchus φιλοσοφίας μακρονα ιγένν. 46. Ejus - δυσαπίας. 3ο. συγκριθας Θωςο νώς ε Μεμνύνου. 46-X. THOMAE quoque, MAGISTRI communiter dicti, ονομα ν α εκλς cum Phrynicho editae sunt a Zacharia Calliergo primum Romae Anno Z ,17. tum Venetiis ab Asulano et L a Vascosano P ri siis. Novis Isime Nicolaus Blancardus separatim eundem libellum emendatius vulgatum juxta seriem literarum paulo accuratius dispositit, & indice autorum , quos laudat, quique propemodum unive si hodie adhuc supersunt , auxit Franequerar Anno i 69O. 3. Illi editioni anno 1698. adjectae sunt animadversiones V. C. Lamberra Bosti, cujus praeclarae exstant diatribae & observationes in loca quaedam Novi Te-ltamenti, & scriptorum των ε ω, utilissimus item de ellipsi Graecorum, & luculenta editio versionis Graecae LXX. debemus. In illis
Polemo Ionicus Sophistae. 28. - .Ejus Historiae 4 . inscriptio in imaginem Demosthenis. 78. Vide & infla , Secundusi τας δκ- P pζες- 78. Sappho. I Secundus Grammaticus, Pole
Teleclides Com. Theo Grammaticus. Theophrastus. Theopompus Comicus. Thucydides. I 6. s6. J8. 3I. M
547쪽
positi observationibus Thomas arguitur , non raro damnaste locutI 'neS bene Atticas, quod Leopardo etiam Cralvioque ad Soloecismum
Luci a ni , Joli. Jensito in Luci meis lectionibus, Joh. Barbeyraco in epistola ad Jacobum Berni ardum & aliis viris clarisIimis notatum fuit. Etiam Marimum Eruxnerum , Prosessorem Graecae linguae Upsaliensem, a quo Palaephatum notis illustratum habemus, Lexicon Atticum Thomae Magistri recensere & praelis subjicere molitum didici ex Nicolailae insit epistola ad Isaacurn Vossium , quam edidit Colomesius in Observationibus ad LiL Giraldi dialogos de Poetis pag. 63. David Nwschesius ad Godiare lum Jungermannum S CaL Dec. IOO6. De Harpocratione tuum probo consitium , sed suppetiarum nihil habeo polliceri. Verum s ress foret Moram , ad Thomam Hum Mis Ysrsm non minus feram bis,
xoniae Et ectoris. Ejus scitoliis MSS. in Aristophanis Plutum, nubes &ranas , ex Bibi. Coibertina usus est idem Fraxinetus si1ve Du Freni us in glossario mediar g taecitatis. In Bibl. Regis Christianissimi cod Gr.MS. Iss3. post collectionem vocum Atticarum habetur eius oratio,
qua Cynaegiri Pater E horion Polcmarcho Callimachi Patri praejerendum se contendit. Oratio qua hortatur Athenienses ad concordism. Oratio de laudibus Jo aηnis Baptiuae. Oratio vel potius episo a ad Philosophum Iosephum- Oratio Apologetica pro Chanaereno, aliisque. Vide & Labbeum Bibl. Novi MS. p. 7ς ubi codicem Regium 1922. recenset. Disertissimam laudationem Gregorii Nazianzem, & orationem gratulatoriam Magno eXercituum Duci Angelo scriptam, aliasque binas ad magnum Logothetam Theodorum metochitam, & ad Patriarcham C. Polit antim Niphonem e male Tophon hic vocatur a Dufrenio) lauaeationem Regis Cypri, Sc epipolas septem cum Nicephori Gregorae est sola ad Thomam Magiserum, primus Grince & latine edidit vir doctissimus & Sueciae suae nuper lumen haud vulgare Laurentius Normannus UpsaL 1693. q. Ex quibus epistolis uti etiam ex mροσφωνη2κω ad Niphonem Patriarcham & ex iis, quae ad Imperatorem Andronicum PalaeoIOgum scripssisse perlaibetur, necdum
548쪽
1 1s INDEX SCRIPTORUM Lib. IV. Cisp. XXXIV.
dum in lucem emissa, recte docet, Thomam floruisse seculo post natum Servatorem quarto decimo ineunte. Suspicatur quoque , eum Magistri si1ve ossiciorum sive scriniorum regiorum & chartophylacis munere func tum, eundemque Rhetorem ac causarum patronum, siquidem hic est Thomas scholasticus autor Epigrammatis lib. IV. Anatholog. Cap. 3I. p. Π . quo Demosthenem Aristidem & Thucydidem veluti πῶς ρπουκης οπερος maximi facere se testatur. Postea vero Imperatore Andronico Palaeologo seniore Mrtunis opibusque per nepotem exuto inque monasterium,suasu potissimum Patriarchae Niphonis,A.Q is a7. detruso,&AntoniiMonachi nomen cum cucullo sibi imponente , parem cum hero fortunam & alios expertos, & Thomam nostrum abdicato munere publico rebusque seculi repudio misso deinceps Theodulum appellatum fuisse. Quod vero eundem sub Dem trii quoque Briclinii nomine latere , nunc Theodori Monachi Gria soduli appellatione venire assirmat , vellem conjecturas has suas argumentis confirmasset vir doctus & praestanti simus. Caeterum al-
Iegatur Thomas Magister a Scholiaste Luciani, ad libellum, qui Pli laris inscribitur, & verba, ad quae xespicit, in hoc libro de vocibus Atticis, voce άυΘέκαπος occurrunt, unde eum Thoma nostro juniorem esse recte nuper in lectionibus Luctaneis observavit V. Q Iohannes Jensius. Iam indicem scriptorum a Thoma laudatorum e Blancardi editione subj ungamus.
IndeX Auctorum qui a Thoma Magistro
Citantur, Explicantur, Notatatur.
549쪽
A THOMA MAGISTRO ALLEG LibIV. pN XXIV. ALEXANDER SOPHISTA. v.
