Bibliotheca Graeca. [Lib. I-VI] Sive notitia scriptorum veterum graecorum, quorumcunque monumenta integra, aut fragmenta edita exstant tum plerorumque è mss. ac deperditis

551쪽

ISOCRATES. v. πλάν

552쪽

INDEX SCRIPTORUM

553쪽

A THOMA MAGISTRO ALLEG. Lib. IV. Cap. XXXIV.

554쪽

MOSCHOPULUS

XII. Superest MANUEL sive EMANUEL MOSCHOPULUS By-

etantinus, MosChopuli Cretensis fratris filius, Thoma Magistro paulo junior, Sc Circa tempora Captae C. Poleos clarus, atque una cum aliis Graecis extorribus in Italiam profugus. Ejus perquam utilem συλογν ονομάτων Λῶκων in calce LeXici sui primus cum Phrynicho,

555쪽

ET LECApENUS DE VOC. ATTIC ' Lib. IV. Gip. XXXIV. m

Thoma Magistro & 8mmonio jim antea vulgatis in lucem emisiύFranciscus Asilanus , enet. apud Alcim A: I et . fol. postea Parisiis recudit Michael Vasco anus A. 1131. 3. additis praeter Thornae &Phrynichi collectiones etiam iis , quae ex AEliano & Orbicio de vocabulis militaribus solent ad Suidae& aliorum Lexicorum calcem subjici Inscriptio libri in utraque editione haec est: TA ονομάτων 'Aτπι-

χζωντ- τ παλπιων. Rarius tamen &Vix usquam scriptores nomine- tenus laudat Moschopulus , voces ipsas notasse & distinxisse contentus. Unus locus non est omittendus, quo sacros libros dialecto Alexandrina conscriptos esse notat: το καΘαὶ οι A6ικοι λζωντ' , το θ καΘας ουδε ποlε, αλ η των Α λεξανδρεων διάλεκlος, καΘ ην ἡ Θειοι κα Φη γε ζαπτ .

XIII. . Atque haec hactenus de scriptoribus, qui voces Atticas peculiaribus libris collegerunt , quibus addes GEORGII LECAPENIcirca A. C. t 3N. clari Grammaticam, sive in editum vocum Atticarum Lexicon , quo in epistolis αμοιβαί ς ipse & Andronicus Zarides usi fuere , cujus meminit idem clarissimus Normannus in praefatione ad Aristidis a*ες βειακον) a quo viro doctissimo absolutissimr indices in Scriptores Atticos qui exstant universos incredibili industria concinnati sunt, a nobilissimo filio ut spero publicis usibus non invidendi. De Lecapeno videndus Allatius libr. de Georgiis pag. 3XIV De Doricae Dialecti vocibus scripserat Artemidorus Iu istophanius, teste Athenaeo. Ad Doricam referenda Laconica , cujuS Voces singulari opere collegerat Arisophimes Grammaticus, ut est apud. eundem Athenaeum libro tertio. Quod cum jam pridem deperdiatum fuerit , ex parte jacturam illam compensare conatus est 3 3κ-nes Meursiuis, a quo Voces Lacedaemoniis proprias diligenter collectas habemus libro tertio Miscellan. Laconi cortina capite seXto & proximis. Ad Doricam pertinet etiam Cretica, cujus Vocabula eXs Osiuerat

Moscho pulus Cretensis pyzantino antiouior clamit circa A. c. 1392. De utro que dicendi plura locu& erit libro uitanto.

556쪽

DE DORICA, AE L. IONICA, L V. op. XXXIV.

Hermon sive Hermonax in glossis Creticis, ut idem refert Athenaeus. Non omittenda hic ubi de Doride Dialecto agimus, Bryphonis Alexandrini scripta, quem sub Augusto Imperatore & ante vixisse Suidas testatur. των Σιμωνίδε 2ψ--Jων , ms Πινλίρφ, vis Aλκρου , κο τοῖς αλλοις Λυυκοῖς, πῆ της ελπινων Σωλέ , κ- έργώων, - Iμερ- ω κ- Pηγίνων - Δω γίων κώ- Συρο σίων. Facit l1uc A ilii Porti , Francisci Cretensis filii, recentioris licet Scriptoris Lexicon Pindaricum, Hanov. I Fo8. 8. & Lexicon Doricum in I beocritum , Moschum,

λί- α λέκlων βώλία , teste Suida, quibus septem libris plurima vo

cabula a Gae diisom exposita ab illo fuisse non dubitamus, quod etiam integris veterum scriptis deperditis obiter in Elymologico suis latino fecit eruditissimus Vomus, ad quem ita scribebat Salmasius Id. August. A. Ι629. p. 32. Epistola V. Audio , te de Et mologico latino me

Tolico jam strio cogitare , quaerialedius utinam . totam antiquam , quanta es , PAEucis except/s formavit. Auasdam origines per occasionem attigi in Exercitationibus Plinianis , fae possem, si tecum una essem , nonnulla expedire, quae certo scio nec tibi nec alii cuiquam venire m mentem pose , non quod in genio aVt sagacitate magis paleam, sed quia bono quodam fato in ea scripta Heterum incidi , quae tibi videre non contigit. At γ acta vidi Apollonii τ νικα Ο Arcadii Grammatici opera , in quibus naeeipue in Apol nio mustar feriuntur citata tesimonia Alcaei , Sapphonis , Corinnae, Rinthonis, Sophronis G aliorum, qui lingua Eolica aut Dorica mera scripsere , ex quibos Oabucdialectis non te latet constatam esse Romanam strisicam loquelam.

XII. Praeter Ph/loxenam quem : iobo scripsisse exEtymologico Magno cognoscimus, Ionicae diale sti, cujus quatuor in ρ κτηρ- innuit Herodotus lib. I. Cap. 142. voces non paucaS eXplica-Verat Apollonius in ε ρογησει Ηροάοτου γλωψων, quae ab Etymologici magni autore citatur in Voce se*ος & σος ς. Ex hoc Apollonii opere Ve- illi e X arctore surculum truncatum Sc divulsum putabat Mausiacus brevem allam collectionem τω- sροδοτέων λεξεων, quae eX Goldasti codice recentioribusHerodoti edestionibus praefigitur. Exstat & Lexicon Onaciam a mibi Porti, editum Hanoviae I 6o3. 8. Supra quoque ex Sui' da

Dionysius Halicarnasseus lib. I Antiquit. Rom, Adde Thomam Gaiaherum Cap. I. de stylo N. T. re Colomesum ad Quintiliani lib. I. Cap. q. p. 2Ο3. seqs a opusculos. Ioh. Rualdum in vita Pliatarcilii Cap. I . pag. 28

557쪽

ALEXANDRINA ET ALIIS DIALECTIS. Lib IV. Cisp. XXXIV. sa

rius iterum locus erit inter Medica Lexica dicendi de glossariis in Hippocratem, quem similiter ut Democritum & Herodotum Ionica dialecto usium fuisse constat. Nunc tantummodo notare liceat voces Democrito peculiariter usurpatas αc- ικν Ση--m dici a Suida in

NVII. De Alexandrina dialecto septem libros scripserat Irenaeus sive Minutius Pacatus, eamque cum Attica comparaverat, atque ab eadem non pauca accepisse ostenderat,ut autor est idem Stridas.Quod Irenaei opus intercidisse merito dolet Johannes Crojus Cap. XXXIII. Oh- servationum in N. T. ubi de eadem dialecto pluribus disserit. DEmetrium quoque Ixionem, Αλεξανθεων α λεκζ laudat Athenaeus. Cum vero Maccabaeorum temporibus & post Iudaei complures ut in aliis Egypti locis ita potissimum Alexandriae versati fuerint, ex quibus nihil celebrius est Philone , cujus scripta eximia etiamnum hodie manibus terimus, hinc factum est, ut nonnulli Iocti viri Hellenisti- eum quoddam genus loquendi Iudaeis per grareas provincias disperus proprium eommenti, idemque esse putantes scribendi genus, quod in LXX. interpretibus & novi foederis libris occurrit, male hoc confunderent cnm dialecho Alediandrina. Qua ratione Chrissianus Schstanus cum Matthiae Pasoris clavem N T. vocibus in LXX. interpretum versione obviis auctam Franequerae luci daret, in praefatione assii ma-Vit se plenum Lexicon Hellensicum stipe Alexandrinum studiosis exhibere

Ac licet diversum plane scribendi genus est, quo utitur Philo, ne de aliis τοῖς ἔ& vetustioribus Scriptoribus Alexandrinis dicam, & quo utuntur Scriptores Novi foederis vel septuaginta interpretes, tamen voces Alexandrinas in illis notarunt Salmasius, Heintius, Grotius &alii viri eruditi. Consulendus inprimis Hum Dedus Hody in libr. a. de Bibliis Originalibias, Cap. q. cujus Antiquitatibus AleXandrinis fata intercessisse dolendum est. XVIII. Apionem tanta Pωμαικης δμλεκζ citat Athenarus libro XV.

δρυγimc φωνιας laudatum reperias ab Achille Tatio in Isagoge ad Aratum. Phrygiam vero linguam Graecae propaginem sive dialectum fuisse ostendit Theodorus Ryckius Dissertat qua dineae in Italiam adventum adversus Cluverium & Bochartum confirmat , Capite ultimo

558쪽

o A. 6s. 466. etsi multa Phrygum Vocabula ex Palaestina destinata esse ostendit Bodliartus 1 Hiero Zoi c. lib. et Cap. 3 6. p. 369. & in libro quo Ilineam in Italiam unquam venisse pernegavit. Moschi quoque

via, voces colligat Maussacus in dissertatione , quam Harpocrationi praefixit vir docti 1limus. XIX. Plarium dialectorum rationem explicatam dederant prae

ter BIphonem & Theodorum Gadarenum, quarum jam g. 2. memini, Parmeno, Rhodius , α λεκὶ,- quo idem Athenaeus usus est , & Aloia Anius Grammaticus , ονομάτων καὶἀ 2 λεκὼν memoratus Suidae, Dion Iambus asi Mo λεκὶων iterum clitatus ab Athenaeo. Exstat nhodie libellus utilis-των α μlων των QP ΚορονΘου παρεκσλη- Θρκτων de diale Elis a Corintho decerptis, in quo bene multae phrases multaque vocabula dialectis singulis Atticae , Doricae, Ionicae & Λἰolicae

Propria exponuntur. In priefatione ait CORINTHUS seu potius GEO GIUS, sive Gregorius, Par , cognomine, Corinthi Metropolita, cu-FS Grammatica quaedam opuscula manu exarata occurrunt in Bibl.

indobonens. Vide Allatium libro de Georgiis pag. 4io ) & Tryphonem Grammaticum & Johannem Philoponum aliosque complures In hoc

Lenere elaborasse, at neminem satis exposuisse, quae ad sangulas dialoctos pertinerent. Hic Corinthus levissima & falsa conjectura a quibusdam habetur autor poematis, quod fertur sub nomine Comu 'maei sive suinti Calabra. Caeterum liber ille de dialectis Graece ab Aldo editus tum in κίω β άμαλθ. G, tum ad calcem Lexici Asulani: latine exhibetur ab Henrico Stephano , Tomo IV. Thesauri Graecae linguae, & a Johanne Scapula ad calcem Lexici: graece quoque & latine subjectus est Grammaticae Constantini Lascaris ab I ldo Pauli filio ocus ae , Venet. Is s 8. 8. Ibidem habes etiam libellum de dialectis, decerptum ex technicis IOHANNIS PHILOPONI, sed in hoc ratio potius inflectendi demutandi voces singulis dialectis propria quam voces ipsae iisdem familiares exponuntur, quod etiam de fragmento sive excerptis ex Plutarchi de vita Homeri Eustathio quaedam editiones male tribuunt , των παλ 6μ ρφ λώλεκ'ων intellectum velim. Recentiores de dialectis Graecorum Scriptores , Martinum Rulandum, Erasmum Schmidium aliosque referre supersedeo. Non omittendae porro hoc loco Cauimachi Hnκαι ονομα

559쪽

BAR RARAE VOCES IN GRAEC. SCRIPT. 1 b. IV. mp. XXXIV. 139

σία Athenaeo memoratae & Eustathio ad Odys ψ. quo in opere denominibus nationi unicuique peculiaribus egerat. Hujus operis partem fuisse librum, quem Suidas Callimacho tribuit et K ονομισιας ἰχ- λων , recte suspicatur Rich. Bentlejus in Callimachi fragmentis accuratissime digestis & collectis p. 31 . Idem ni fallor recte addidissetfην-πζοσηγορίας καπα εθνηκ= πόλεις, quarum idem pag. 349. ex Subda meminit, ejusdem operis partem fuisse, quae verisimillima Meur- si conj ectura est in notis ad Helladi i Chrestomathiam p. 77. Porro

EΘνικας ονομασίας scripserat etiam Hippias Delius, laudatus autori scholiorum ad Apollonii Argonauticon librum III. His adde Helianici όνι- ιασίας εΘ'νων - πόλεων, quas laudat Athenaeus libro XI. & Zenodoti λεξεις εΘνιμοις , quarum mentio apud Galenum in glomis HippocrateiS VOce πεζα ac πεπια. Interdum & barbarae voces occurrunt in Graecorum scri piis, quas eX Phoenicum, Scytharum, vel aliarum gentium lingua petitas referunt. Tales hinc inde explicantur in glose sario Hesychic E recentioribus vir doctissimus, Samuel Bochartus in suo Chanaan vocabula Phoenicia apud veteres obvia diligentissime persequitur. Voces Scythicas nonnullas eXposuit Boxhornius & Rudbet ius,

. Egyptiacas Mrcherus, & in dissertatione de Criticis Maussacus collegit. Idem Maus factas fersicas quoque eodem loco attingit, de quibuscCnsulendi insuper Henricus Valesius ad Ammianum, EZechiel Spanhemius epistola adversius historiam Criticam V. T. Richardi Simonis, Levinus Narnerus ad proverbia Persica p. 4 i. Brissonius de regno Persarum p. 349. sed prae caeteris elegantissimi ingenii vir & exquisitae eruditionis Adrianus Relandus Part. 2 miscellanearum Dissertatio-ntum & Guillelmus Bortonus Anglus, qui ad calcem historiae Graecae linguae Lond. Anno I 6s . 8. editam, subjecit λειψα- linguae Persicae, quam quidem vir ille doctus cx lingua Graeca deducere conatur. Sed forte magis linguae Persicae cum nostra Germanica quam cum Graeca convenit ut offensium fuit Justo Lipsio Cent. R. ad Belgas Episti h . Boxhornio in Dis ieri. ad Blan cardum, quae adjecta est O. Curtio editionis Blancardi, & Andreae Militero Greiffenhagio apud U. C. LudolphumΚusterunt sive Neocorum in Bibl. nOVOrum librorum A 1697. p. 61. seq. quamvis Viro summo Samueli Bocharto libr. I. Phaleg. cap. a s. p. 69. incredibile videtur in tanta locorum intercapedine linguain Persicam cum Germanica commune aliquid habere. Integrum quo

560쪽

s o GR. & GERM. LINGLIAR. CONVENIENTIA. L. IV. Q XXXV.

que opus de linguae Persicae ac Germanicae amnitate molitus fuerat Iohannes Elichmannus teste Salmasio pag. io8. episti & in pra fat. ad Arabicam Paraphrasin Tabulae Cebetis & carminum aureorum Pythagorae. Verum haec quidem facile conciliari inter se possint, si vel Germanica lingua e Graeca ceperit originem,ut visum Michaeli Nea dro,Berneggero,Matthiae, en telio,ac nuper admodum Georgio Christophoro Peisl ero , Josepho Maria: Bellino, & Iohanni Petro Erico: vel Graeci plura acceperint a Germanis, uti placet Goropio Becano & Vander Mylio in syntagmate de lingua Belgica. Vide etiam Boxhornii dissertationem de linguae Graecae, Romanae & Germanicae Symphonia, & Mericum Casau bonum libro de quatuor linguis, ubi Anglicam veterem sive Saxonicam linguae Graecae traducem esse contendit p. 18'. seqq. Quibus adde, quod in Annalibus Frisiorum& plurimis Chronicorum Scriptoribus traditur, Saxones primum dictos Macedones, & militasse Alexandro Magno, & eo mortuo venis se in Germaniam. Verum haec credat qui volet e nos ad alia pergi

mus,

Caput XXXV.

De LEXICIS BIBLICIS, & Glossario

HESYCHII Alexandrini

Lexlaa Biblica Philonis, Origenis , Eusebii, Cyrilli&α L Hesychii Alex. Glossariunt. Σμ Ejus editiones. ibid. Hesychius ille diversus ab Hesychio Milesio. 3. Plura de illo utilis sino glossographo, eiusoue usu multiplici & defectibus. 4.y. editiones piomissae & viro xum doctorum in eo emendando industria. 7.Io. Viti Pergeri castigationes & notae eruditae MSS. ibid Index scriptorum ab Hesychio, allegatoium concinnatus a Iohanne Pr aliquot locis auctior.

LDuplicis g nexis Lexica Biblica reperio , aut enim nominae

propria Hebraicave interpretantur , aut Verborum Graecorum sed obscurorum vel peculiari rationo acceptorum sensum exponunt. Inter prioris generis Dictionaria nihiIolim fuit celebrius libro Hebraicorum nominum PHILONIS Iudasi

qui etiamnum modo sub ORIGENIS jam sub CΥRILLI Alex. iam sub