장음표시 사용
351쪽
ξαντες τας πονηρές λωαμεις του αρχοντο, του σκοτους καταπατουσιν.
352쪽
XXXV. α πάντες Αγγελοι ἐλλαμπόμενοι ἀυγάζοντα , mith, δε αν του Θεοδ καθορ σιν, ως Θεμιτὸν ίνθρωπίνη Φυο ρι όραν Θεον
353쪽
XLV. Πευ Θεολογίας ἀκροβετάτης , οἶ ο μη ὀρῶν το φῶς της lου Θεῶ AZης χώρων Τυγχάνει τυφλῶν. P. G. φιλοικτίρμων Θεέ μου,
354쪽
orationes soluta, divinae Laudes,sive Amores stricta oratione conscripti sunt: namque ut plurimum versibus Politicis, Jambicis &Anacreonticis constant; ita tamen ut nulla quantitatis syllabarunci, quod accuratissime Veteres observabant, ratio habeatur . tantum ea. rum numerus, declinationesque accentuum attendantur. Et ratio lita confingendorum Carminum non nunc primum in ea natione, sed mu ta abhinc saecula, laboris forsan pertaesa,ante & barbarie omnia occupan- te adde quoque similium rerum ignorationem) in usu fuisse compe ritur,ut videmus in Photii Patriarchae, Christophori primi a Secretis, Constantini Anagnostae, Manuelis Imperatoris & aliorum Hem ij ambis, sive Anacreonticis, Pselli, Metaphrastae, Manassae, Philippi Solitarii, Manuelis Philae, Tretrae Iambis& Politicis : quo tamen recentiores &negligentiores in illis pangendis fuere. Et quemadmodum Anacreontici non omnes eodem syllabarum, ac pedum numero concluduntur, ita ,
355쪽
ct hi nunc pluribus, nunc paucioribus syllabis, ad eorum tamen normam componuntur. In Iambicis aliter factum est: nam cum Veteres ratione pedum longiorum, aut contractiorum nunc syllabis auctiores, nunc imminutiores dictos versus fecerint, licet semper pedum numerum observar int, recentiores syllabas tantum, easque duodecim religiosissime
servant. Quod idem servatum est in Politicis, in quibus sy llabas quindecim nunq vana excedunt ; & si quae ultra videntur, eas per aphaeresim, sive synaloephem decurtant &absumunt, quod magis in Graecorum recenti, vulgatoque sermone, ut & in Italorum, apud quos similes hiatus ad numerum syllabarum retinendum restringuntur , conspicitur. Politici ideo dicti, quod communes omnium civium sunt, usuique eorum accommodati ; sic quoque scorta & meretrices, quod omnibus sunt obsequiosae & peculiares, & servitutem publicam serviunt, non alio addito, sed solummodo λι-ῶν nomine innotescunt. Meri Trochaici sunt, quemadmodum enim illi septem pedibus & syllaba constant, ita & hi: nisi quod antiqvorum similes versus ratione pedum longiorum quindecim syllabas aliquando excedunt, Politici nunquam , ut d Iambicis dictum est . Et quemadmodum antiquiorum duobus mem-hris integrantur, mediique inciduntur, ita & hi, qui nuncupantur Politici: sit exemplum:
SIMEON SETHUS sive SETHI F. Magister, a) & protovestiarius in palatio Antiochi CPolitano b) unde corrupte ab aliis Antiochenus e) ab aliis Vestus, vel Vestius aut Besta Oseth, d) ab aliis Magister Antiochiae
a Magistrum possis intelligere Medicum,qui Magister Salutis apud Calliodorum VI. I s. Var. Epist. sest cum non constet Mediciam fuisse Simeonem , verius est Magistrum intelligere de dignitate Protove starchae.b In Regis Gall. V S. Cod. 126 I. Συμεων πρωτοβρςάσης των Αντιοχου. De P latio Antiochi Eunuchi qui Consul fuit A. 431. CI'olitano ejusque curatoribus vide Cangit CPol in Christianam lib. e. se l. 6. n. & ad Zon Mam p.46. Landurium ad Antiquitates CPol. pag. 6 I9. c) Allat. pag. IRI. de Simeonibus.
356쪽
tiochiae e) dictus est. Floruit imperante Michaele Duca, quem ab A.
ao7 I. ad io 78. praefuisse constat. Huic enim nuncupavit σύνταγμα κατά τοιχῶον περμ.τροφων δυνάμεων , de cibariorum, condimentorum, aromatum, odoramentorum & aliorum quorundam simplicium facuLtatibus ontagma per ordinem literarum , qvod cum versione Lilii Gregorii oraldi f) Ferrariensis ad calcem voluminis subjunm & Leonello Egant Florino, Medico dicata prodiit Basileae apud Mich. Isingrinium
is 38. 8. Hanc editionem nactus suum ex Bibl. Gudiana emenda tanta&suppletam locis quam plurimis manu Renati Moreau , Medici Parisiensis. Et quanquam exstat editio Graecolatina nitidior & melior mνιμι B Gni, Drisina Marchici, qui Graeca cum duobus MSS.Cod I Bibliothecae Mentesianae contulit, novamque e regione versionem, &ad voluminis calcem notas adjunxit, Paris I 618. tamen video pleraque eum praeteriisse quae exCodice RegioRenatus ann qtavit. Exordium libri ita legitur in Codice Regio : Πολλων κ λογιων ώ μοι ςε βασιλευ ίχEMsων μόνον ἀλλά-Περσων κή Aγαρηνων 'Iνδων περὶ τροφων δυνάμεων συγγροψαμένων , επί ἶσνων μεν πόIρω δέοντο- τον λόγον προσαγόντων , ενια δε ἡ πάντως ἀμνημόνευτα καταλιπόντων η
ς ) αναγκαιας εσης τῆς τοιάυτης πωγματειας, ως τά μεγις α πρ δε τῆν τῆς ἰγιριας συντηρησιν σιτελέσης, ῆς ουδεν των βιω κων διμιωτερον. si hanquam multi N eruditi viri, Imperator maxime , non solum ex Graecis,
sed Persis quoque, Agarenis N Indis de alimentorum facultate commentati fiunt, in aliis tamen longe ultra fas producto sermone prolixiores , alia rei plane sine mentione praetermiserunt, vel obscure attigerunt. Itaque existimavi operae metaoturum pretium si ex omnibus pulcherrima N veritati maxime consientanea colligerem , cum imprimis necessaria sit tractatio hujusmodi quae ad valetudinem conservandam apprime facit, qua una nihil es in rebus hujus vitae pretiosius.
Longe auectioris editione Parisiensi Codicis MSti Cois liniani meminit celeberr. Montiata conus pag. 44'. Arabis mis scatere & ex Arabico versus videtur hic liber Salmasio in funere linguat Hellenisticae P. a. o 6. videturque Arabes sive Agarenos intelligere Simeon per τίς νεωτέρος sive recentiores quos appellat pag. 32. i edit. Parisi & alibi passim.e In edit. Basil. Συμσων Mαγίςeκ άντιοχέας.fo Ram promiserat Gyraldus dialogo . de Poetis pag. 2g3. ubi Autiochenum Medicum vocat Simeonem. Nonnulla in Gyraldi versione notat Laelius Bisciola lib. a. hor. subseciv. cap. Ia,
357쪽
pag. 9 i. seq. Passim q voq ve uti eum ipsis verbis Theophrasti , Dioscoridis, Rufi, Galeni, Aetii, Egine lataex ArabicoGraece versi Rhasis, etiam ubi non nominat, viri eruditi observarunt. Praecipue vero libellur Michaelis Pselli de eodem argumento prope totum transscripsisse &in suum transtulisse, quem ille ad Constantinum Monomachum scripserat zκλελεγμένον ἀπο των ἰατρο κων βιβλίων περο δυνάμεως τζο-
φων κ i α Φελύας - βλάβης. Vide Allatii librum de Psellis capite
L f. seq. &de Simeonibus pag. I 8 r. ubi eum minus Attico stylo,& vocabulis multis usum quae apud veteres non reperiuntur , monet. In Codice Caesareo de quo Lambecius VI. pag. II o. inscribitur : πευ ικνης πραγματρίας διά της των ε α τίων COtelerius III monument. pag. 6 I s. legit σιτίων vel των ρc σιτίων) συμμετεγας. Post D. G.La bii , qvi ex Codice Augustano emendatum cum nova versione typis committere voluit , teste Hoeschelio in Catalogo MSS. Bibl. Augustanae pag. s s. & post Antonidis van der Linden promissam editionem desideramus etiam notas doctissimi Viri Georg. meron. l chii qui ad tres Augustanos & alios Codices novem castigatuit edere voluit una cum libro Pselli quem Simeon descripsit, & alia ejusdem Simeonis de odore dissertatione necdum in lucem a quoquata prolata. Prope omiseram, exstare etiam versionem Gyraldi editam separatim Basileae apud Petrum Pernam Is 6 i. 8. cum castigationibus Dominici Monthesauri, Veronensis, qui fragmentum Simeonis de Medicina exanimalibus, smerope & passere ) subjunxit. Apud Labbeum quidem in Bibl. nova MSS. pag. I et . reperio Simeonis Magistri Protovestiarii
cosiectionem de facultatibus quorundam animalium , cum remediis adpersus animalia noxia, s Lexico Medico. Hoc lexicon autem, dubito an diversu masit ab edito Simeonis libro, quod literam ordine digestum, lexici vicem utcunque praestat. Scripsit &congessit etiam alia vel ex Arabico Graece vertit, quae verbis Allatii ' deinceps a me exponentur. Sunt auter haec:
358쪽
Lib. V. cap. 42.3 2. Συνοψις κλ απάνθισμα φυσικων τε Ἀμ Φιλοσπων δογμάτων , Compendium s flores naturalium, re Philosophorum placitorum ' Li
hris v. In iis plurima ex doctrina omnifaria Pselli non decerpsit, sed iisdem verbis & integris sententiis in sua asportavit, adeo ut duos priores libros nonnulli Psello Auctori vindicatos, ediderint sub titulo , επιλύσεις σύτομοι φυσικων ζητημάτων. Solutiones compendiosa naturalium quaestionum. Quos nos inter psellianos libros recensuimus. t Et fortasse etiam Sethus, ut in reficiendis laborem subterfugeret, apsello divulsos non sine plagii nota, reliquis tribus praeposuit, nomine suo inscriptos. Quod mirum non erit scripta utriusque conferenti ; adeo Sethus iste in Pseulianos sudores insaniit. Librorum capita idem in Prooemio operis Imperatori indicavit, & nos primi tibi ipsius Prooemii nunc prima editione indicabimus. Exorditur itaque : 6 μεν σοφὸς Πλουταρχος, ω με-γιςε κω Θειότατε Βασιλευ, διαφορους δόξας ἀπαργυώμενος, κω την
οντων οὐτίας. Plutarchus quidem sapiens , maxime ac divini e Imperator, varias recensens siententias , nec Peram distinguens ac corroborans , turbat potius mentem , s ad dubia comparat , tantum abest ut cognitionem Uerat. Porro oportet ad rerum mentiam animum applicaturum singula cum demon-
Labbeo pag. Ii s. Bibl. novae MSS. memorata.
t Lib. de Psellis cap. LXXIII. pa C.
359쪽
srutἱone cognoscere , initio a sensibilibus humpto. Nise deinceps ad rerum omnἰ-um prἱncipium pedetentim gradum facere. Propterea diversam ab his in praesenti diium inivi, s prius ab extremis initio sumpto , in primo libro de Terra demon trabo eam ese rotundam , in medio Universi sitam 3 quot stadiis ejus circumferentia mensuretur , quantam cae qualemnam istius partem homines inhabitemus , utque in septem climata diridantur , s usque quo in Orientem 'dem extendant, s quis sit terminus habitationis Occiduae, quis Borealis, s quis Australis. in siecundo de Aqua, Mari, Aere, Igne, Fulgure, Tonitru, Fulminibus, Cometis, Imbribus, Nive, Grandine c1similibus. In tertio de caelesibus corporibus, natura eorum cae magnitudine, de Luna re motu Stesiarum. In quarto de materia, Jecie, natura, anima s mente. In quinto de prima rerum causa. Et ut
magis distincte librorum argumenta habeas , Primi Capita sunt. Περγτου ειν- την γην σφα ροειδε. Περ- του μεγoους της γης. Terram esse rotundam. De magnitudine terrae. Secundi: Πε - των μεταξὐ της γης κω του γρανου Γριχέων , των περο ταυτα παθων. Πευ ἀερ' , fπυρβς , ε μ νε*ων , κροψ υετων , κώ- ά πων , η, βροντων. Περο σει- σμων. IΠερὶ κομητων. IIερι-κ, ἀνεμων. - Περιάλωνος. Περὶ κόσμων ἀπειρων, ως τινες των Φιλοσόφων ἐδόξασαν. De elementis quae inter Terram o Caelum sunt, cy eorum affectionibus. De aereiso igne , re nebulis, re imbribus, oefulgoribus cs tonitruis. De Terra motibus. De Cometis. De nebulis N ventis. De Iride. De Halone sive De Mundis innuis
meris, ut quiram Philosophi opinati siunt. Tertii: - μνου. Ei εμψυχος ο κόσμος, κώ προνοία διοικουμενος. Ei αφθαρτος ό κοσμος. Ei τρεψε-
τα ό ουρμνός. πε ι τάξεως κόσμου, τοῦτι της του κόσμου εγκλίσεως. περι του εἰ εςι κενὸν εκτός του κόσμου. Τινα δεξιά του κόσμου , κοψ τίνα
άTερες. πως γίνοντ' οι τε παρες καγξοὶ, περι του μεγεθους καῆ χη- ματος ηλίου. περ. της του ηλίου εκλείψεως. περι ουσίαις και Φωτι-ου σεληνης, κου χηματος. περι εκλείψεως σεληνης. An Mundus animatus sit, s providentia gubernetur. An Mundus sit incorruptibilis. An Caelum nutriatur. De ordine Mundi. De inclinatione Mundi. An detur Vacuum extra
Mundum. uae sint dextera cae quae sinistra Mundi. uae sit essentia Caeli. De
iis, quae in Coelo intelliguntur. De figuris Afrorum. De Mestarum latione. lumen accipiant Stesiae. uomodo stant quatuor Tempestates. De magnitudine caesigura Glis. De defectu Solis. De sentia , istuminatione cae figura
360쪽
Zib. V. c p. 42. περὶ τόπου. περὶ χρονου. περὶ ψυχης, περὶ οώτεως. περὶ ακοης. περὶ ἀσφρησεως. περὶ γεύσεως. περὶ νου. De Materia. De Forma. De Natura . De Loco. De Tempore. De Anima. Derisu. De Auditu. De Odoratu. De Gusu. De Mente. Quinti: περὶ της πρωτης οὐτίας των όντων, κox της ἀπ αυτης διακώσης προνοίας. De Prima rerum Causa, s quae ab ea oritur providentia.
3. Ejusdem Philosophica & Medica Dissertatio ' de Olla.ctu, habetur in Bibliotheca Bavarica Cod. CLXXIII. An ab ea, quae in
libro quarto superioris operis non tantum de Olfactu , sed de aliis etiam sensibus, Disputatione diversa, nondum mihi compertum est. 4. Legi ejusdem, habeoque penes me Narrationem Indicam Τὰ κατὰ Στε*ανίτην, κου ἰχνηλάτην, PerZoo Medico ingratiam Chostois Regis in Perside ex Indica Lingua in Arabicam translatamia, quam postea Sethus ex Arabica in Graecam convertit, cui & Praefationem de Auctore Operis , illiusque inventione attexuit. Ait quipp Cholaoem, qui & Ana serenus ' dictus est, Davidis filium certiorem a nonnullis factum, apud Indos monimentum extare, ab illius regionis sapientibus conscriptum, fabellis ac praeceptis domi forisque summo
pere proficuis refertum, ab Arabibus Cybile it &Dimne, quod apud
GraecosStephanites&Ichnitates sonarent, interRegis opes admodum c stodiri, Peraoum Medicum catum Virum, Indorumque Linguae nor imperitum ad se accersitum, & muneribus cumulatum ad Indos mi sisse: Pergoum Indorum Sapientum consuetudine innotuisse cuidam pleno pectore sapienti, cum quo familiaritate contracta inter potus Sepulas,&nimios sumptus consilium suum de libro communicasse, &socium in negotio fecisse. Indum Pergo i moribus admodum delectatum, licet ostia obsiderentur, perfugium invenisse, raptumque E Regia supellectili librum Pergoo tradidisse , a quo per summum studium evolutum, in lingvam Arabicam versum, & per extrema pericula reservatum, Anasu reno Regi avide id cupienti tandem aliquando post reditum non sine congiario oblatum. Dividitur in quindecit
Sectiones. In duabus primis Stephanitae & Ichni latae historiola finituri
Hanc edere voluit G. Η. welschius ut supra p. 3 EI. notav1. De hujus libri editione Graecolatina Berolin. 1 697.8. quam Seb. God Dido Starchio τω μακαρίτη debemus , aliisque in varias linguas translationibus dixi Volum VI. pag. 6sio 4GL. Non aliud scriptum intellige quando Simeon Sethus in libro de regni gtiber
nat orae animalium Memplo citatur a Rigallio notis ad Phaedrum.
