장음표시 사용
371쪽
GEORGII SCHOLARII ευχη εις τον δεα τρο6υπόςατον Θεόν. Precatio ad anum s triumpersonarum DEUM. Incipit: Θεε άγιε άγιαν, παντοδύναμε , ἀίλε, κροτα c. V. b. & d. III. E. ubi & precatio Ad Archangelum quae incipit : των ουρανίων Ἱατιων χιτωτηγελ ωπωμεν Γε τί νυν. Et alia de inventione capitis praecur Bris S. Ioannis Baptistae, cujus initium : ως Θ ἀον υριςμα ἐπι
Volumen claudit precatio matutina, meridiana & vespertina; quam integram hic apponam cum Aldi version .
Oratio ad Dominum nostrum JEjum C ristum, matutius,
ΔμπέαΚυ γε 'Iησοῦ χυς Θεεάλη- Here Domine IEM CHriste, Θινε, βασιλευ ύψιςε,ὐπεράγιε υπερ - DEus vere, rex excelse, valde san γαθε ν ευσπλαγχνε, Λογε ἀιδε τὼ cte, valde bone, misericors, Ver- ἀνάρχου Θεου κῶ Πατρος , oημι - bum aeterum in originis Dei & Pa- γε πάσης της κτίσεως , της οε άν- tris, artifex omnis creaturae, hu Θρωπίνης κή άν-φνιςά λ ακρον manae etiam renovator ob sum-ςιλανθ ρωπίαν , υπερ ης ημῖν σαρ- mam humanitatem, perquam no-κῖς--ματ' εκοινων ρος , - biscum carnis & sanguinis partici-την ἀποΗητον ώνην - ὐπερφυῆ pasti, & indicibilem illam & super- μετηλθες οικονομίαν άχωντως , εἰ naturalem inisti dispensationem τἀς ἀγίας καὶ ὐπερωρονίους δυνάμεις immaculate. Si sanctas & super-Mεποτε ελαβεν ύτε ληψεταγ κο- coelestes potestates nunquam cepit ρος , ἀλλα ἀκαταπάυςοις ςωνῶς nec capiet satietas , sed inces Labiisvοερής άνυμνοῦσι τὸ μεγαλῶον mi libus vocibus intelligibilibus lau-την λαμποτητα της Θεότητός σου, dant magnificentiam de splendo- διατί ημῆς οι ταπεινοὶ κώ γηiοοι rem Divinitatis tuae, cur nos humi- δουλοι σου , οι ωνητοὶ του ἶμίου σω les & terrestres servi tui, empti pre, α ματῖ , κορεθησομεθα του υμνῶν tioso tuo sanguine, saturabimur lau- δανόια καὶ ςόματι ; Ο- εἰ η ςι- dando Te mente & ore t Et si hu-λανθρωπία σου κιμ η χάρις σου ἁ- manitas tua & gratia tua insatiabi- κορεTως γεογῶ - ημῖν άπο πρωίας liter agit in nobis a mane ad vespe- επι εσπέρμν, καὶ ἀπό εσπέρος εφ ram, & a vespera ad alterum mane, ἐτίων πρώίαν , διατί ημῶς σ cur nos non in spatiis determinatis διαΚημασιν ωυσμενοις ευχα, ησο- gratias agimus sibi Benefactori no- σοι τμ ευεργέτη ημων ; ἀλλά Istro ὶ Sed parce nobii Curille bone
372쪽
ne Iudex , quoniam sequela temporalis hujus vitae, & necessitates naturae, & ordo hic in quem nos constitutos esse voluisti , dividunt,& non sinunt animadvertere te indesinenter, & lingva intacite
laudare. Et propter hoc tanquam primitias quasdam diurnarum cogitationum & verborum nostrorum , matutinum & meridianum& vespertinum adducimus tibi cultum. Adoro igitur te meum Conditorem & Patrem una cum in origine tuo Patre & vitaefico & Sanctissimo tuo Spiritu. Inclino genu cordis & corporis cum horrore &tremore tibi omnipotenti & tremendo & sanctissimo Domino meo gratias ago pro omnibUs quae fecisti & facis in me. Manu illa me formasti, & anhelitu tuo vivificasti, Providentia tua educasti, manu tua veram fidem notam fecisti, mysteriis sacrae tuae Ecclesiae erU-diisti, ornasti me & temporalibus hiΨ bonis humanae felicitatis, a periculis liberasti, a morbis elevasti, ad utile invisibiliter adduxisti: gubernas & foves ut pullum tuum, tanquam facturam amoris tui. Sed quid etiam audeo narrare beneficia tuat pelagus sunt inexhaustum , profunditas indeprehensibilis , altitudo in vilibilis. Non sic cito gratias ago ob ante facta, quin deprehendat me series beneficiorum novorum: &hoc ipsum, σύγγνωλ ημῖν Xυςε ευδιάκροτο, η ἀκολουθία της προσκήρου ταυ της Οης ἀι ἀνάγκου της φυρσεως καὶ η τάξις αυτη ές ην ημας
ρονην προσάγομέν σοι λατρο ν. Προσκυνω σε τοίνυν τον ψον δημιουργον κώ πατέρ συν τω ἀνάρχω
Θάλπεις ως νοπίον σου, ως ποιημα
373쪽
ὐπερβαλλουσης αγάπης σου, οἶ πάντα μοι ἐξέχεας τον πλουτον των ἀγαγων σου. Mιαν οἰδα γνησιανευχαντίαν την πληρωσιν των Θελημάτων σου. ά εάν μεν η τοπνευμα πρόθυμον , η σἀρρ ἁρενης
προσκολληθη τη αγάπη σου. κ ουτως
κου ο Acάμενος σε προσηλωθίντα posse gratias agere,quantii donum estio meam humilitatem,OTuam bonitate mi quoniam quod solum habeo pro omnibus afferre Tibi gratiarum actionem & laudem,& hoc tuum est munus. O invictum amorem TU Um, quoniam omnes mihi effudisti divitias bonorum itiorum, solam novi legitimam gratiarum actionem, impletionem voluntat Um tuarum. Sed si sit spiritus promptus, caro infirma est. Tu hoc Domine dixisti, sed promptitudo spiritus extemporalibus extinguitur cogitationibus. Sed Tu Domine potens es solus, &voluntatem accendere & carnem fortificare. Sic gratias agam legitime, si simul adjungatur mea Voluntas cum voluntate Tua, & si totum meum cor conglutinabitur
amori tuo , & sic dignare me gratias agere tibi CHriste Rex Fili amoris DEI, & DEUS valde bone. Sed quid loqvar ad Te pro hodierna die t Quid autem pro crastina ZQuid bonum volam mihi quod
non Tu vis vel ante me t Et quis vidit meum bonum magis quam Tul Tu solus cognoscis&vis vere meum bonum, qui etiam solus ipsum facere potes. Et tacente igitur me facies meum bonum: si vero & prece opus est, ad tuam bonitatem precatur pro me mysterium administrationis Tuae,& quae susce'pit te clavis fixum crux , & quae su-uu per-
374쪽
pernaturaliter servivit mysterio sanctissima perimmaculata Virgo& Mater Tua, & coelestis disciplinae & vitae tuae aemulatores legitimi facti usque ad mortem. Tot igitur precantibus pro me aperies& hodie ut soles manum tuam, &implebis me bonae voltuntatis, &yroteget me dextra tua. Si autem impediunt fontem humanitatis tuae peccata mea, tamen dele haec, despice, parce, mittantur in oblivionis profunditatem. Opus assiduum Tibi CHriste Rex, remissio peccatorum, quoniam intellectus noster hominum acutius lumine est discurrens, & verbum lubicrum& opera sylvosa & ex obscura hac pinguedine :&propterea non gloriabitur coramTe omnis caro. Tu autem solus Domine purus & impeccabilis existens, & solus dimittere peccata nostra potes. Custodi IESU mi dulcissime vitam longam feliciter & indolenter piorum Christianorum, servorum vero tuae bonitatis legitimorum : &post praesentem vitam quam determinaveris mensuris & terminis quibus novisiti ipse, in aeternam illam adduc vitamque & regnum emanc atos non a nostra dignitate sed a tua bonitate. Fiat Domine Rex clemens, quoniam Te decet omnis gloria, honor & adoratio , & inoriginalem tuum Patrem cum quo in unitate Sancti, κ, η ὐφερφυῶς υπουργη σα
ζηλωται γνησιοι γεγενημενοι μεχωθανατου. Toσουτων τοίνυν πρεGευ οντων υπερ εμου , ανοίξεις καὶ ση- μερον συνηθως την χώὰ σου , κροεμπλησεις με ευδοκίας , ανδιλη-
ψετοώ μου η δεξία σου. 'Eι δε εμποδι ι τη πηγὴ της φιλανθ ρωπίας
375쪽
XIX. Claudam hoc caput brevi quam supra p. 32 s. promisi de S ja Persa &Erasso observatione. Fertur nimirum liber moralis argu-gumenti, ex Syriaco Utajunt Graece, &alius ex Graeco Latine versus de septem Philosophis sapientia sua filium Regis ab illecebris & calumniis novercae immunem servantibus. Prior adhuc ineditus laudatur subinde a Cangio in appendice ad glossarium Graecum sub nomine SVntipa
επὶά. MS.in Bibl. Cesarea&Reg. Paris.&Venetiis in Bibl. S. Marci. Vide Montiauconi Diarium Italicum p. 4o. & Nesselium parte V. p. I I. In multis similis est altera quae ex Graeco versa fertur Narratio de Erasis filio imp. Diocletiani,novercae Aphrodisiae amoribus repugnante,ejusq; hinc odiis & insidiis subducto per septem sapientia insignes Philosophos, Euphradigorum, Demiurgum, Ternum, Enoscopum, Philanthropum, Agathum & Leucum. Haec in variis lingvis & diverso titulo legitur etiam typis exscripta. Germanice saepius vidit lucem atque inscribitur : Die silebeia ditis en aereis ter. Gallice ante paucos annos Par T.
I O9. I 2. Higoire Prince Erasius, siti de ly Empereur Diocletien. Exstat& Italice & Hispanice, ut vetustiorem Gallicam versionem praeteream, Lugd, is 66.8. os epid agetis A g, ou histrire de Povtianus Empereun
376쪽
De JOANNE VECCO, GENNADIO& scriptoribus aliis Graecis, Romanae Ecclesiae faventibus
vel cum Graeca eam conciliare cupientibus. o ANNES BECCUS si ve VECCUS, Graecis p&κο- , Βέιο- Vel
Bέκων a ex Magnae Ecclesiae Chartophylace Patriarcha C l. ab A. I 27 . in locum exauctorati Iosephi, Galesii Abbatis, usque ad obitum Mich. Palaeologi Imp. post quem A. ir 82. de functum, Iosephus sub Andronico iterum restitutus est, Ioannes vero post id tempus iterum iterumque relegatus b) in carcere A. I 198. obiit. Photianus primur deinde lectis Nicephori Blemmydae scriptis c) Aατινόφρων plurima scripsit,quibusLatinaeEcclesiae dogmata sive tueri sive cumGraeca conciliare annisus est omni studio, idem propter ingenium , elo quentiam atque doctrinam & Imperatori Michaeli acceptissimus , &aliis admirandus. Ejus scripta multa interciderunt, certe non sunt edita : nam quae singillatim scripsit adversus Methonensem , adversus Joannem Phurnem , adversus Archiepiscopum Bulgariae , adversus Georgitam Moschamparem , atque iterum adversus eundem compositae ανῖΗησεις, lucem necdum viderunt. Horum quidem meminit ipse apud Allatium Tom. 2. Graeciae Orthodoxae pag. 3. seq. Vide infra, pag. 8. Eorum tamen omnium epito me vel nervus continetur, ut est credibit in scriptis quae typis ex scripta habemus. Sunt autem haec :
sione in hujus Graecia Orthodoxa Rom. i 63 2.4. Tomo I. pag, 6I-22 q. Singillatim in hoc scripto Photium oppugnat Veccus p. II 4 seq.Σ. Ex Vecci λόγω sive libro πευ της ωοολη αςικης ειρηνης το τῖ ιανδάλου ἀλόγιςον η, εκ μόνης χοργας άπιδεικνυντο- de Pace Ecclesiastica, ad amurditatem scandali ex sola hisoria demonstrandam ampla excerpta dat Allatius de aetatibus ordinum pag. 16s- i& de purgatorio
377쪽
torio p. 91 626. & Guil. Beve regius Tom. 2. magni Synodici p. 2 3- ας a. ubi multa de Synodo Photiana. Incipit: π αν μακάνον ὰλ ,ῆς.
4. Epistola de professione fidei ad Ioannem XXI. Papam. Latine apud Allatium de Consensu lib. a. c. is. I f p.746 71 2Incipit: Principis boni inimum ele finem. F. Σημώωμα si Synodalis sententia A. ir 8o. de loco Gregorii Nyssenis pro Spiritus S. processione ex Patre & Filio) petito ex ejus homilia in , Pater noster q vae incipit , οτε προσηγεν ο μ,M Mωσης. Graece Latin Tom. I. Graeciae Orthodoxae pag. 366 374. Hujus σηειώματο- initium, - Θυξ ἐμπεσουσα τω όφθαλμω.
6. Διαθηκη , Testamentum ab exule scriptum. Graece & Lat. Tom. I. Graeciae orthodoXae pag. 37s 378. & lib. 2. de consensu cap. I s. g. g. p. 763. Incipit : πολλα των αν Θρωπων εξορμοως ης - φυλακάς. Exstat etiam in notis Petri Possini ad Pachymerem T. r. p. SO. seq.7. Ad Alexium Agadianum, magnae Ecclesiae CPol. Diaconum , de Processitone Spiritus S. Epistola. Incipit : πω μεν κ αν ποτε άκουσροάηΘην τοιαυτα. T. I. Graeciae Orthodoxae pag. 36O 363 . 8. 'Eπισημέωσις ταν αυτου απασων βίβλων κ γρ φων συμφωνίας. De omnibus suis libris s scriptionum tuarum comensione, animadversio, ad Theodorum Sugdaeae Episcopum, hunc enim malo intelligere quam Theodorum Xiphilium magnum Ecclesiae Oeconomiam, cui promiserat se de dogmatibus non scripturum neque contra dicturum quicquid alii dicerent, ως ου γροφοι , ως λι αντύποι περο, δογμάτων καν οἶλέγοιεν αλλοι , qvod deinde servare non potuit, ut refert Pachymeres
lib. VI. Incipit: κώ την παιουσαν δέξω την βίβλον , φίλον μοι ψυχης
ενδιαίτημα , Κυρο Θεόδωρο. Tom. 2. Graeciae Orthod OXae pag. I-IO. Rom. 6J9. q. 9. Περο αδικίας ης υπμη, του οἰκέου Θρονου απελαθἀις. Dcis injustitia qua affectus es , a proprio throno ejectus. id. pag. II 3 6. Incipit :ἐσιωπησα , μη κώ έσέτι σιωπησωμα ; O. Aόγος απολογητικὸς κώi άνῖ ρη ηός. Oratio partim Apologetica de injustitia qua affectus est , partim Antirrhetica ad prapas expositiones nonnuliarum scripto traditarum auctoritatum. id. pag. 36 8ἶ. Incipit: Tά μεν
378쪽
II. Aπολογία. Apologia, nusso mois nostras consiuetudines destrui, si Ecevarum unionem acceptamus , sed ad conciliandam in risio Pacem multum conducere, quod inter se in Herendo dogmate conreviunt. id. pag g ς-26. Incipit:
Hos libros ex Allatii versione Barto idus Niliuitus subjunxit Latine Epistolae ejusdem Allatii ad Boin eburgium de consensione utriusque Ecclesiae, Mogunt. 16sy.8. Tertium Graece & Latine dederat Allatius ipse ad calcem libri de purgatorio pag. 827 8 s 6. Rom. I 63 2.8.
Meliten totam de quo dixi Volum. IX. pag. I98. libri IV. de eoder argumento. Primi initium : φθάνω μεν τάξας κλ οιον διοροσάμε-
q. Eις τον τόμον του Κυπνου κατα των νεοφανων σύρεσεων
άυτω χεδιαθώς , λόγος ά , S. In tomum Georgii Curii Patriarchar CPol Spiritum S. e Patre per Filium procedere negantis , σ novas ejusdem haeresis , libri duo extemporeses ad Theodorum Sugdatae Episcopur quem alloquitur pag. 2 2. σὐ δε γνησιε ὐιε φίλτατέ μοι Θεόδωρε. Primi initium : εμελλεν αροι πολλάς κατὰ κο Dν. pag. 2I F. Secundi: δίυ- τερος ημιν ουτος ο κατἀ τὼ Κυπργου ἀγων. pag. 2, 2- 2 8 s. Λογον tertium contra Cyprium citat Nic. Comnenus pag. praenot. mysta-gog.& tertium suum των τὼ Κυπρίου - ρέσεων ελεγχον memorat Vec-cus ipse in animadversione de libris suis Tom. 2. Graeciae Orthodox. pag. 7. IV. Aνῖρξηδικά, Refutatisnes adverseus D. Andronὶtἰ cumateri sub Manuele Comneno pridem Drangarii Vigia sive praefecti Vigilum d quo supra pag. 2 8 6.) puperscripto traditis testimoniis de Spiritu S animadversiones. Incipit: βουλόμεν' ημας την 'Eκκλη αςικην έρηνην ἀεὶ προὐγειν ἐπὶ το βεβανότερον. pag. i. 16. Eπιγροφά Digraphae sive praescriptiones XIII. n dicta ac sententias san Iorum Patri- ὰ sie colle tas de processione Spiritus Sancti. Incip.
379쪽
una cum scriptis quibusdam Gregorii Palamae & adversus Palamanta Bessarionis, nec non Demetrii Cydonii , & Maximi Planudae. Hahentur & MStae in Bibl Caesarea. Vide Lambecium V. p. I 86.
Memorat etiam Allatius p. 767. de consensu, Κεφάλα α τινα, περυ τὴ ψ, Πνευματ' , capita quaedam άe Spirita S. Incip: έιτα κώψ πάλιν οι ἀυτοι ἐξης. Nec non Titulos de recens natis haeresibus. In .cipit εμελλεν ἀρ ἀντ μισκόπου κατά λυκκ κ- άρεσιάρχου. Nic. COmnenus pag. i4. praenot. mystago g. citat Io. Vecci Orationem I. de inauguratione sua quae incipit : άκάσατε POν συνέδυον, φιλοι συμπροκ τορες , ἀρχιερῶς ἀδελφοί. Orationem quartam de unione Ecclesiarum pag i 66, 2 O . Synodicon de Clericorum ordinati-e, apud Cataonarcham, Christophorum Campanam pag 292 Synodicon de incio parochi pag. 3 io. Synodi eum III. pag. 14 S. SVnodicon A. I 271. promulgatum de capite corpori S. Mamantis abscisso pag. 2 2. solam Encyclicam pag. 2o 3. paraeneticam ad unionem pag. 3 4s.IL GENNADIUS, a qui primus novae Romae Patriarcha post Imperii Graecorum Orientalis excidium ' renunciatus est, ante susceptam dignitatem, GEORGII SCHOLARII nomen habuit. Ita testantur auctores HistoriaeConstantinopolitanae apud Crustum in Tur-co-Graecia. b Elegerunt inquit, Philosophum Dominum Georgium,utrum sanctum G pium , Judicem Imperatorii Iudicii, s electionem ejus juxta consuetudinem acclamationibus comprobantes , consituerunt Patriarcham , an stantes Gennadium. Nunc , ut scribit Malaxus , Ioannes Patiologus cum in Franciam stu Dabam proficisceretur , ubi habita es octapa Sunodus , c ) μ- eum duxit tanquam sapienti Fimum. In Actis Graecis Florentinae Synodi sess. 23 . Georgii Scholarii verba ad Impera rorem referuntur, a qVO rogatus sententiam de sancienda cum Latinis concordia , respondit se jam editis orationibus exposuisse quae sibi mens e Dset, amplecti Romanae Ecclesiae doctrinam de capitibus inter utramque Eceseis
ab Haee quae de Gennadio CPol. sequuntur petita sunt ex eruditi T. Viri Eusebii Renati- doti observationibus ad Gennadii homilias de S S Eucharistia, editis Parisiis, iret sq.D3g, 4 o. seq. quibus pauca quaedam per notas adjunxi. Ea Lector conferet cum iis quae de eodem Gennadio Allatius diatriba de Georgiis,hoc ipso Volumine inlia p.76 Q.
380쪽
DE GENNADIO CPOL. Lib. V. cap. 3.
Ecclesiam controversis, quae mox synodali definitione explicata sunt. Earum quoque orationum mentio fit in Apologia Iosephi Methonen. sis; & magna inter eruditos quaestio est, num de iis quas habemus graece&latine in Bibliotheca Patrum, & in Conciliorum Collectionibus, intelligenda sint Graecorum Actorum verba. Erat tunc GeorgiusScholarius inter Laicos, Iudexque Primarius Aulae Imperatoriae; atque adeo nihil mirum quod in definitione synodica scribendo non adfuerit: nam soli Ecclesiastici subscribebant, & ex Laicis praeter Imperatorem nemo. Reversus Constantinopolim Gennadius anno i 439. post absolutat Synodum in magna apud Ioannem imperatorem Constantinumque fratrem&successorem dignitate vixit, usque ad annum Issi 3. qui imperio Graecorum Constantinopolitano supremus fuit. Quid vero totis his annis tredecim Gennadio factum sit, divinavit Allatius: neque enim a Graeco ullo autore didicit eum Catholicae fidei, quam Florentiae cum aliis Graecis professus fuerat , observantissimum , Schismaticos voce & scriptis confirmasse , praesertim vero Marcum Ephesium schismatis Ante signanum , Latinoque nomini infensissimum. Quia tamen ex variis actis & monumentis, quorum pauca edita sunt, reliqua servantur in Bibliothecis, intelligitur eodem tempore quemdam Georgium Scholarium Marco Ephesio summa familiaritate conjunctum, multa adversus Latinos scripsisse, Matthaeus Caryophyllus, &eum secutus Leo Allatius , duos Gennadios, duos Georgios Scholarios effinxerunt, illum qui concilio Florentino interfuit, Catholicum : alterum Schismaticum esse jusserunt. Hic Monachus factus, Gennadii nomen simul cum habitu Religionis accepit ; ille ex Laico factus patriarcha post captam urbem , Gennadius quoque novo nomine appellatus fuit, qui post annos q vinque, depositis infulis patriarchalibus,
in Monasterium se recepit, atque anno circiter I 6o. diem suum obiit. Imo alium quemdam Georgium Scholarium Cortesium extitisse suspicatur Allatius, quem autorem existimat diversorum ad verius Latinos operum, atque ita tres Georgios Scholarios & Gennadios recenset, sed, ut infra videbitur, plane infeliciter. Hanc tamen ejus conjecturam secuti sunt omnes fermeTheologi, donec R. Simon d) vir doctissimus docuit certissimis argumentis, unicum fuisse Gennadium. Quia tamen haec quasi in παρέργω ab eo scripta sunt, cum brevitas operis non pateretur ut totam ex antiquis monumen ris qVaestionem explicaret, superest ut quantum licebit paucis eam expediamus. . Gen
d lib. de transsubstantiatione contra Tho.Smithum. A. Is 3I. Iz.