장음표시 사용
51쪽
VERSIONES. Lib. v. e. III. Gallica versio M. Antratim per S. B. ex Hissa vicol facta Paris. Iy73. IJδδ. δίmn s librorum Imperatoris de quibus hactenus dixi, sed Horoloeli Principum quod sub Marci Antonini nomine scripsit Antoninus de Gpevarnu RHox de Principes o Marco Aurelio) editum Hulanice Pinciae 11υ.
prateream. JItalice'nescio quo auctore ex Graeco translati, cum variis lectionibus h Co id. Graecis &M. Antonini vita prodierunt Romae I 67D I 2.
Anglice vertit Mericus Casaiabonus, Lond. I 63έ. cujus iversio deinde post paucos mentes emendatius recusa , & brevibus illustrat. notulis, quas vix centesimam esse partem eorum quae in divinum hunc scriptorem notarit, testatur Epistola 3.l ad Gerardum , Vostium. Quarta editio hujus versionis A. 1692. & quinta quae A. lucem vidit, praemissam habet Antonini vitam ex Gallica Daceriana Anglice translatam. Post Casauhonianam elegantior meliorq; CL GPierii translatio prodiit
self, or Moral Meditations &c. Addita Galal eri protegomena o& vita Antonini Daceriana cum locis Scriptorum Veterum a Stantiopio additis, & Cebetis Tabula Anglice translata.
Novam versionem capitibus & capitum summis distinctam edere paravit Cassar Barthius, XLIX. 4. Adversar. una cum commentario cujus specimen exhibet lib. LI. cap. i 6. Scipionem Dambatum S. L libros M. Antonini Latine vertisse legas in Bibliotheca Iesuitica Philippi Alegambe. Dionysius Petavius lib. III. Epistola sci. refert libros M. Antonini recensere voluisse Cassarum Gepartium , de alium quendam Hamburgensem ex Lutherano Catholicum, c Lucam Holpenium opinor. Atque de Gevartii instituto etiam mentio in Gas endi Epistolis,
Conser Nanhelii praef. ad Horolog. Printi pum, Nie Antonii Bibl. Hispanam Ta. p. 99. Boelii Lexicon in Guevarra, & Voasium de Hist. Gr.ecis p. 27 .
52쪽
SCRIPTA PERDITA M. ANTONINI. Lib. V t. XXIII.
commentariumque illius sibi a Gevartio ostensum narrat Paulus Colomesius in opusculis p. ior . Neque tenuis sed ponderosus comentarius ille,suit apud Iohannem Baptistam Steenbem gium, supremi tribunalis quod Mech liniae est Senatorem. Sed&ipse editurus non potuit fidem datam liberare immatura moriste occupatus, ut scriptum praestantissimo Graevio praefat. ad to- mum sextum thesauri Antiquitatum Romanarum VII. De perditis M. Antonini Dialogis, tum de Epistolis ' quae sub illius no- mine etiamnum feruntur, jam supra g. r. & 3. mentio a meis facta est. De variis ejus legibus & constitutionibus videndus Tille- montius in Marci Antonini vita capite 28. T. r. Hist. Imperator. p. O a. seqq. De quod Latine legitur & ad hirnc Antoninum Codiees quidam referunt, vide si placet quae annotavi in BibL Latina . Manifestus vero error Hendreichii, qui in pandectis Brandenburgicis Marco Antonino Imp. tribuit Marci tri--umviri Epistolam ad Hircanum, &edicta duo ad Tyrios quorum meminit Flavius Iosephus XIV. 23. VIIL MAXI IUS patria Tyrius,in Codice Caroli deMontis char, cujus mentionem facit Labbeus Bibl. nova MSS. p. is . Sophiasa appellatur, ex eo scilicet genere qualem fuisse Dionem Chrysosto. mum supra observabamus, qui cum dicendi studio Philosophiam conjunxerunt, sta qe & Suidas Maximum Phi ophum vocat, & alii MSS.Codices quos viri docti consuluerunt, Piatonicum Philosophum. San Platonicae studium Philosophiae ex omnibus ejus disputationibus elucet, unde Casau bono ad Ars tam mellitis us Platonicorum dicitur. Ipse etiam de se diis. XI. Eγω- , inquit, αλλα , OV τ ονομαί- των Πλάτωνι. Federicus quidem Morellus suspicatur hunc ipsum esse Tυργον - cujus orationem funebrem in Paridem, Sopbistam Antiochenum celebrat Libanius Orat. XIX. pro saltatoribus T. a. p. 486.-ος τν τα , malu ris
Inter Imperatorias Epistolis M. Antonini praecipuum locum tribuit Philostratus Epist. i. ad Aspasium Tον επιςολικον ηαρακτῆρα ζ λόχου μZτα τὰς παλαι
53쪽
Ἀτύτ λόγον εδωκεν. Saltim ex Eusebii, Syncelli & Suidae testimo.niis certum est Antoninorum& Commodi aetate vixisse paullo ut videtur juniorem Rhetore Maximo Plutarchi aequali qui ejus meminit IX. q. Sympos antiquiorem autem Maximo quem natali Plato. nis celebrato per Dionysium Longinum cum aliis interfuisse testatur Porphyrius apud Euseb. praeparat.) Et versatum per aliquod
temporis Romae, in quam urbem iterato venit, caeterum ut credibile est aetatem in Graecia commoratus. Utrum Verissimi Imperatoris praeceptor fuerit, haut plane constat ex Eusebii in Chronico verbis, ita ut Interpres Hieronymus Maximum Tyrium etiam distinxerit 1 Praeceptoribus Verissimi quos fuisse ait Philosophos illustres Apollonium Stoicum patria Chalcedonium de Basilidem Scythopolita nur . Libenter etiam assentior Tho. Galaltero & Merico Casaubono qui in
notis ad Marci Antonini liba .sees . is. errare putant eos qui Claudium Maximum Stoicum Marci Antonini Praeceptorem cum Maximo Tyrio Platonico confundunt,ut praeter Scaligerum ad Euseb. Ionsium. Jac.Capellum in II iit. Eccles. Dan. Heliasium&T. a. His t. Imperator. Tille montium facit Caspar Barthius cujus haec sunt verba lib. I. Adversar. cap. XL De Maximo quod ais Antoninin Philosophis in Eologis, eum gratio um di tu factisque ab omnibus fuisse amabilem, i sane hodie quos
ex bis dissertationibu clarum s , quibo nubilgmtius singi potest , praesertim talem nastu interpretem. . Vehementius etiam lapsus est Federicus Morellus qui in lemmatibus quae marginibus Libanii sui adspersit T.
2. ad Orat. IV. p. iri. & VII. p. 2IS. Maximum Tyrium eundem facit cum longe juniore Maximo Ephesio, doctore Iuliani j recte reprehensus eo nomine a clarissimo Davi sio. De illo Maximo cujus Poema Astrologicum e MSto Medic eo editurum me recepi lib. III. c. 2 o. plura dicendi locus erit ad Euna pium. Nunc alios quosdam MaXimos addere juvat, ut Maximusa Byzantium Euclidis parentem Iuliano familiarem, quem ab Ephesio distinguit Socrates III i. Hist. Eccles. &Nicephorus X. i. Maximum Romanum in Veteri marmore apud Fulvium Ursinum p 7 i. elog. MAAlMOΣ ΣEOTHPOT PI MAIOΣ. Maximum Plii losophum de quo inscriptio Athenis reperta quae exstat apud Jac. Sponium p. I 27. Misci,
MAEIMΩ - - - - TIANΩ, ΦΙΛΟΣΟΦΩ. Maximum Alexandrinum i
54쪽
Lib. IV e. XXULCodice CXXXV. Maximum item assigiensem qui Apollonii Tyanensis vitam scripsit teste Philostrato lib. I. c. & Hierocle apud sit. sebium c. a. Meminit quoque TZetzes chil. χ. hist. 6o. 6 i. sed &Chii p. hist. a 9 i. ut pulchre ad Philostratum notis observatum Rev. ae doctissimo amico nostro God Dido oleario. IX. Verum ut missis infinitis aliis Maximis, quorum iri
veterum scriptis ac monumentis fit mentio, ad Tyrium nostrum re. Vertar , auctorem inprimis elegantem in Philosophia , ac distrium , ut cum Petro Petito lib. i. Misc. Observationum cap. 2o. habebunt euri
omnes qui legerunt, Vitio ei verti video , nupero eruditissimo editore quod diis. XXXVII. p. 386. nimis putide nec ea qua par est modestia eloquentiam suam ac multiplicem eruditionem jactet & efferat,velut eo consilio ire plures discipulos ad se pertraheret , xenia qLeab iis quos jam nactus erat largiora ferret. Attentius tamen legenti illam praeclaram dissertationem apparebit longe aliud eo in loco fuisse Maximi institutum , nempe hoc , veram Philosophiam , licet multa & praeclara in auditoriis doceantur a se& aliis , excipianturque an audientibus cum plausu , tamen alio adhuc indigere Magistro, & auditoribus qui vita & moribus illum exprimunt. Ait igitur id demum pulchrum fore certamen, illam victoriam praestantissimam , si auditores suos habeat in virtutis stadio secum
certantes, si in illo vinci se concingat. Hoc enim uno modo summa
Ha Dinws enim, licet clamor non desiit vester , nec Zoronam consecutus hum, nec vocem praeconis auripi. TI Q ἐαοι ο*ελ τ λόγων, s o sPheαγωνιο εῖ νοι, αδεις τουτων - λὶ κορης ειμι ς μα-mm multa verba s a sidua illa decertatio P ut laudem consequar P Sutis habeo. Ut gloriam 8 Sarias me tenet. Sed tota res huc redit , est qui laudet sierisonem, non est sermone uti qui pelit icet s vocem habe
at s aures. Laudas Philosophiam 'ec eam amplecteris, qui animum habeas Magiserum. 'Eπα νήπι παντες, μιμέλ- έδείς. Omnes laudant, nemo
i iratur. Inde aliquibus interjectis , inquit, τέως
x AI MEI AAAΥXOTATA EI IEl N. Mihi qui de nationibus nostriscae studio hacilenus tacuerim , nihilamnis , nihil jactabundum publice aut priratin
diserim, UESTRA LIBET CAuSA IN PRAESENS CUM MAXIME GLORIARI
55쪽
rta me. YYm.- 3 RIAR l ET MAGNIFICA LACTARE. Postquam deinde Scholas Rhetoricas & Politicas, &contentiosae ac verbosae Philosophiae praedicasset, non suas ipsius a deo,certe non solius sed & aliorum,ut ex toto contextu orationis paret & manifestissime constat ex verbis p. 388.
χάς σαε επάιρο Mμπα δαγωγουντ δε ιυαίν ποῦς φιλsπιμία -ουίὸν αλλ' - λυ πης ἡδοναῖς τάς όρεξεις ω-ν σναμε που ου. Praecipua autem Phi-D ophiae pars, o quae eo ducit semita praeceptore indiget qui animos Iuniorum eri-gst, studia eorum. desideria non aliter quam pedagogm aliquis gubernet , e rum appetitiones voluptatibus doloribuIque attemperet.
X. Extant hujus Maximi Tyrii Διαλεξεις sive λογοι, Disertationes Varii argumenti XLL quae in Codice Regis Christianissimi alio ordine quam in MStis aliis, editisque leguntur. Editorum seriet minoribus, Codicis MSti Regii vero majoribus numeris significavi. Heinsius qui i ta notis, Platonicorum dialogorum more, in decem tetra-logias praemissa prooemii loco dissertatione Maximi 37. illas distribuit, testatur eidem Codici MSto hunc praefixum fuisse titulum : Mαξ-κ Tυ-
Γ, Δ, Tῖαῖά Inde suscipio est non omnes istas dissertationes a Maximo dictas quando prima vice Romae versabatur, sed nonnullas etiam quando altera. Quin in Graecia habitas aliquas Clariis. Davisius colligit ex verbis supra etiam a me ex dis s. XXXVII
adducti S Tοτε κηρυ θου Hoea έλη ν. Memphora , inquit, ducta es a ludis Graecorum ρublicis, in quibus postquam sententiam de vicIore tulerant judices, is praeconum voce renunciabatur , ut populus o tota Graecia collectui sciret cui palma esset debita. Manifestum igitur est , si non in Graecia sed Roma fuerit noster, cum baec verba faceret, eum non , λς πα/έλλησι sed G λῖς Γωρ μοιctu se praedicandum. Et sene ne quid dissimulem, Graecia diutiin quam Roma Maximum videtur cepisse , quod in unaquaque fere D/ssertatiosis summam rerum Graecarum Uendat peritiam, cum res Romanas calluisse nulla indicio consi et e certe, quod memini, ad eorum hiporiam ne semel quidem rel3exis.
56쪽
Dissertationum argumenta haec sunt: i. XIV.-ύ τίς ο Θεος, IIλόrωνα ; a uid se DEiu secundum Platonem pr. XV. πῆ ζ ἐι τ άλκήι-τα αἰmλκητεον; Utrum referenda sit injuria PSermo tam sanctus, mm p-, ωm Christianu3, judice Beato Rhenano praef. ad Max. Tyrium, ut si hic auribus vulgo crebrius inculcetur, fa- cile futurum Jorem , ut insanis sis bellorum tumultibus quibus Christiani
inter nos concurrimus , aliquando sinis imponatur.3. XVI. ζ ἐι μ o Mκης ουσης Ar M-ημῶν λ Utrum existente divinam
ne aliquia sit in nostnu potesate 8 . XVII. Tιστ χωργῶον τ κόλια κα ψίλου ; a uomodo ab adulatione amicis distingui post Z Hanc diis Latine vertit Jo. Gasielim , ediditquc 'Rostochii is 87. q. Husdem argumenti librum habemus inter scripta plutarchi.
contemplativa praeferendam esse. Hanc dis s. & eam quae proxime la-quitur, latine transtulit Job. Rainoldus, Lond. Is I9. I 2.
XIX. Oza ο Θεωρητῖκος ἀμεινων ζ ζακraris. Vitam activampraemferendam esse contemplativae.7. XX. Eι καλῶς ο Πλάτων Ομηρον πῖλιτείας παρηέσαγ , Utrum recte
Homerum Plato e Rep. sua ejecerit Z De hoc argumento vide si placet quos laudavi lib. a. c. 3. seel. IO.8. XXI. Tίς η Σωκώτους ερωπικη λ ualis fuerit amor Socratis ZIo. ii. XXI. β γ -Σωκώτους εριωπικῆς , ἡ De eodem Socratis amore. Confer Dan. Hein sit diis de pulchro Socratico, quam notis ad Max.Tyxium subjunxit. a. XXII. οπι πάσης 2DP λογων ἐυφροσιωης η φιλsσόφων λόγωνάμιίνων. Omni fermonum ac littenarum voluptate majorem esse eam quae ex Philosophia percipitur.33. XXIII. Tινες λυσrτελέ ξω πιλει , οι προ πιλεμῶντες η οἱ γεωργῶντες. on Oi Utri in Rep. utiliores sint,milites an agricolae Zprimo pro militibus. ΙΑ. XXIV. OM γεωργῶ τ - πλεμήσων λυατελωροι. Agricolaw utiliores esse quam milites in Rep. 11. XXV. Oτι οὶ σύμφωνον ις ἔργις λόγοι αρο ι. Solos sermones quibus operin restondent esse optimos. 46. XXUL 'Eι εο καΘ' Ομηρον αιρεσις , An sit secundum Homerum desini
57쪽
17. XXVII. 'Ei An virtus sit ars'enum doceri quruid I 8. XXVIIL Πως α; τις αλυατρο ει , quomodo quis doloris vivere expers
2Ο. XXX. Eι-ἶ Κυνικg βί 4 Cynici vitam potiorem esse.lat. XXXI. Eι συμβαλλε ταs et:&ς Hετίω τα ἐγκυκλια μαλματα , Numis artes liberales aliquid in virtutem conferunt ar. XXXV Θεία μοίραι ἀγα θός - An aliquis dio na forte bonus flat ' Confer Dionem Chrysost. Diff. LV. & Petrum Petitum lib. i. Misc. Observationum capite 2 o. 3. XXXIIL οπιλι εονάγαMν μῶ 'ν. Bonum bono majus non esse. a . XXXIV. Ora ἐών άρα ,ν αραθοῦ μειζον. Bonum bono majus esses Contra Stoicos. Adde Lipsium III. 4. manuduet. XXXV. Του Θεου - ἀγαθὰ πιιῖιαν τα κακά, cum DEUS bonae faciat,unde sint mala p ag. XV. - Γί γ λυμονιον Σινκώτους , Auid sit Socratis D s sive Daemo
a 7. XV β ετι πει τοῦ δα μονιου. De eodem argumento de quo vide sis quae dicta a me supra lib. IV. c. I i. num. 93. & in Bibl. Latina ubi Apuleji librum de Deo Socratis retuli. 28. XIII. fi m μαθήσ)ς ειαμνησεις , Utrum disciplinae sine reministentia d29. VIII. Τίνες αμεινον περι Θεων λελαβον, ποιητά; - φιλόσοφοι, ἰurimedus de Diis sensierint, Poetae an Philosiophi P3O. IX. I ιδου ζ φρυγός. De Mida Phryge. In aliis Codicibus ut illo quo interpres Latinus Cosmus Paccius usus fuit P rectius haec Dissertatio inscribitur:-ῖυχε να τω Θεῶ, An omnΔι μDEI Z sive ut est in Codice Regio Paris ii Aiευχε i3 I. a. 3 s. L α, β γ . Πευ ηδονης ἔτι δε-άγανν , ἀλUs Cεβιυον. Holuptatem et si bonum , non tamen ese flabile. Hae tres dissertationes una cum tribus proxime sequentibus manu exaratae exstant in Bibliotheca Caesarea Vindobonensi. 34. II. T. τέλοψ φιλοσοφίας , iis sit Philosophia sinis Z Similis argumenti fuit supra diis. I9.
s. III. Uzi εςι κώ ἐκτ αεςασεων ο ρελεῖ . Ex adversafortuna etiam posse utilitatem percipi. De eodem argumento Plutarchus lib. d
utilitate ex inimicis. Vide si lubet quae dixi supra libaV. c. I 3.
58쪽
3 6. BP . Πῶς ού τις φίλου almone Loi 2 . Gomodo quis ad amicumst pamre debeat. 7. OΠ προς πασοι ' λοπιν ἀρμοπ ἶφιλοσπου λογ'. Onisi subiecto Philopophiam convenire. Eι Θεοῖς ά λ κατα ἱήλυτέον. Ut um Diu sint dicandae imagines. 3 9. VIL 'Eι καλῶς εποίησε Σωκ της--ολογησά m , An recte fecerit Socmtes quod se non defenderit res ondendo. Memorat & Suidas e
Max. Tyrii dissertationibus hoc titulo, ἐι καλως Σωκώτης λοψ. M. Tι , tauid sit scientia Z
tarchi , ejusdem argumenti de quo supra lib. IV. c. I i. latine
Latine transtulit primus GDN Paccius ArchiEpiscopus Florentinus EMSto Codice quem ad Laur. Medicem cum aliis Iani Lasta is e Graecia attulerat. Cosmi frater Petrus Pacrius , post mortenta auctoris interpretationem edidit dicatam Julio II. Pontifici Max. praefixa Beati Rhenani ad Ioh. Grolierium Lugdunensem Regis Christianiss. a secretis ac in subitae quaestorem primarium Episto-Ia, qua testatur ad Graeca quaedam excerpta Latinam Tyrii uersionem se recognovisse. Basil. is I9. fol. tum ex castigation G. Agerti Picti, Paris. Is s 4. forma minore Graece primus ex Codice Arnoldi Arienii , & altero minus emendato Ioannis Stracelii Vulgavit .Pephisu Paris. Is IT. 8. una cum icastigationibus ad calcem libri subjectis, & separatim edita latina Paccii interpretatione,sed quamplurimis locis inter excudendum emendata.
Graece s Latine prodiit cum interpretatione & notis Danielis minin qui Codice MS. Regis Galliae,beneficio Is. Calauboni& excerptis Sixti Arcerii,Codice item Palatino usum se profitetur Henriciq; Stephani castigationibus Lugd. Bat. 16o7. &l6I . 8. In priore editione latina ad calcem libri separatim exhibentur, & praeter Alcinoi introductionem adjuncta sunt Pythagoreorum fiagmenta cum versione Guil. Canteri & Apuleji. liber de Deo Socratis.
59쪽
cratis. In altera editione emendatiore , interpretatio latina Graecis per singulas paginas Maximi Tyrii statim adscripta , sed Apuleji liber una cum Pythagoreorum fragmentis omissus. Reculas est ex Hein sit editione Maximus Tyrius Graece & Latine sed sine notis Lugd. ex ossicina Claudii Lariot, i 6so. 8 & ita ut castigationes Stephani Heliasiique quae editori probarentur statinia in contextum receptae sint, Oxonii I 677. I a. Denique Vir Doctiss. Davisin Collegiae Reginae apudCantabrigienses Socius Maximi Tyrii dissertationes cum interpretatione Dan. Heinsit hinc inde a se emendata, ¬is brevibus in ora cujusque paginae subjectis recudi curavit Cantabrigiae A. I7o 3.3. Jure merito laudatur haec editio a clarissimo Viro Jo. Clerico T. XLBibl. selectae p. et 8 . seq. etsi dolendum videtur He insit notas non integras adjectas esse. Caeterum binos indices Davisius addidit, unum auctorum a Tyrio laudatorum, alterum per quar locupletem rerum. Priorem aliquot locis auctum mox infra subjungam. Gallice , Eederisum Morelium Paris. 1627. I a. ROthomagi. I cI7. q. ue interprete Petro de Bardi, Comite Vernii, & Academico Florentino. Venet. l642. q,
XII. INDEX SCRIPTORUM & illustrium
ingenii laude virorum a MAXlMO TYRIO
Alcaeus. 2Is Anacharsis. I s. Anacreon. 3. IO. II.
Aratus, i Archilochus, 8. Ariphron Sicyonius, AEI. Aristeas, 22. a g. Aristophanes, I s.
60쪽
Epicurus, 29. y . 33- Epimenides, a 2. 28 Euripides, 3
Heraclitus, 2 s. 2'. Herodotus, 12. 23.
Hesiodus, 8. 13. 14. 46. 22, 26. 29. 3. Hippocrates, . Homerus, passim . Melasagoras Eleusinius vates. 22. Menander, 3 o. iMinois leges, a a. go. Cretensium lex. Io.M 'n Chenensis, sapiens, 8. Oracula, 3. I .3O. Orpheus, ZI. 29. . cens, I. Pherecydes, ἶ-άα-ιπιοπει.a'aerrae motum Samiis praedi- Pindarus, z. 2I. . Plato, 3. 8. Ι6.36. &c. in Q 6μηζου θι. Prodici fabula de Hercule, q. Pythagoras, P. IS. 28.
Socrates, passim.stesichorus, II.
Syracusili Poetae Epicharmi dictumνῖς-r.
Telesillae μέλφ'ΣI. . Thucydides, I 2.23.
Timesias, qui defectum Solis Clazomeniis praedixit.3.
XIII. ALCINOVS ad initia secundi a CHRISTO nato
saeculi a viris doctis refertur, etfli quo tempore vixerit nullo certo argumento constat. Et Platonicum quidem fuisse suadet liber quem j sub illius nomine habemus, nisi putemus alterius etiam disciplinae sectatorem exploratoris instar Platonica dogmata accuratius pensitat- se atque in compendium misisse. Nam Alcinoum Stoicum memorant Philostratus in vita Marci Sophistae, hujus de iride ad illum veluti auctorem a quibusdam relatam indignatus lib. i. d Sophist. p.328. Certe quisquis fuit, antiquior fuit auctore libri zz ιυρος λαὸς quem Flavio Iosepho quidam , alii Hippolyto Portuensi Epilcopo, alii C O presbytero tribuerunt, de illo enim haec inter