장음표시 사용
532쪽
sa PTOLEMAEI ASCALON. Lib. IV. e. XXXVL
533쪽
DIALECTI LINGIUAE GRAECAE. Lib. IV CH. XXXIV. si
Caput XXXIV. De PHRYNICHO & aliis scriptoribus
vocum Atticarum, iisque qui caeterarum dialectorum
Dialectorum Graecarum Varietas. I. Qua in re potissimum consistat. 2. Praecipui qui dam in nobilioribus dialectis scriptores. 3. Scriptores de vocibus Atticis deperditi. 4. Inedita Moeridis Sylloge. r. Phrynichus de Vocibus Atticis. ε. Herodiani fragmen tum. ibid. Audaces Phryuichi censurae. 7. Eius libri σοφ σικῶν σωρασκευων 8. Index scriptorum a Phrynicho laudatorum. Thomae Magistri de vocibus Atticis. Io. Judex scriptorum ab eo allagalorum. II. Emanuelis MΘschopuli. II. Geingit Leca-peni MS. 13. Scriptores vocum Dialcisti Doricae. Ι . AEolicae. Iy Ionicae. Alexau-drinae. II. Aliatum. I 8. Editi scriptores de dia lactis. I9. ονομασim et . Ιου
qm Jm idum in aliis linguis solet fieri, quae latius patent
& per plura secula propagantur, ita Graecae quoque accidit, ut in varias dialectos divisa a se ipsa veluti diversia abiret, &cum Iones, Attici, Dores, Macedones graece loquerentur, multa tamen aliter efferrent Dores quam Attici, atque ita de caeteris. Quid quod hac recenti aetate dialectos Graeciae septuaginta reperiri,& Athenis cum maxime idioma loquendi Graecum omnium pessimum obtinere scripsit Simon Cabasilas ad Martinum Crustum. p. 6 r. Turco Graeciae, & p. 489. Sed& olim in Attica ipsa non tantum aetate diversa, sed & locis aliis varias υπτο διειρέσεις τοπτικας fuisse,hominesque varielocutos fuisse constat,ut praeter alios docet Sextus Empiric. lib. contra Grammaticos, Cap. 3. Hinc multae , atque ita quoque & iάόες. Attica ipse adeo a se interJec' o tempore defecit Vide Lysiam Orat. IX. contra Theomnes tum, ubi quaedam profert ex Solonis legibus: & quae nuper disseruit praestantis limus Beni-lejus in Differt. qua Phalaridis epistolas suppositas esse evicit adversius Carolum Boyleum)ut liceat assirmare Atticam novam de prisca florente Graecia mihi sermo est, hodierna enim Attica longe magis etiam ab illa, quam novam voco , distat, ) similiorem esse . communi dialesto , quam Atticam veterem , quae eadem est cum Ionica , uti iάονιις Homeri, Athenienses esse Strabo docet,) Atticae novae, ad quam iectare etiam Chalcidicam recte notatum Jano Rut
534쪽
ULIV. C ramgersio P. 46y. Variarum. atque ita capiendus Thucydides, cum libro sexto idionia Himerensium inter Doricam &Chalcidicam dialectos medium fuisse testatur. Homeriita sermonem Atticum esse, notat
Aristides in Panathenaico T. i. Pag. 3t j. Dicitur porro Dialectus communis, non quod ex reliquis Dialectis compossita est, sed quod abstinet vocibus phrasibusque singulari dialecto propriis, illis potius, quae vel omnibus vel pluribus dialecitis communes sunt, uten S. Adeoque hoc genus loquendi, a quo longe dive a est γλωω α sive vulgi lingua , est fere proprium iis , qui in Graecia non nati, linguam ex magistris vel librorum opera addiscunt, neque uni certae dialaeto se adstringere profitentur. Hoc scribendi genere usus Polybius nec Ionice scripsisse dici potest nec Dorice nec Tolice , nequCAtticas captasse elegantias. , etsi praeterea quoque ac minus accuratam Verborum constructionem quandoque in eo reprehendendam monet Dionysius Halicarnassensis libro o GΘε ως ονομ.άτω E contrario Poetae, quo facilius verba metris complectantur, ex singulis dialactis voces decerpunt, permiscent inter se , promiscueque illis utuntur , prout e re carminis fuisse visium fuerit. Quod primus facere aggressus est Homerus, teste Dione Chrysostomo, qui
Dissertat. XIL p. 21 3. de illo refert, quod παμπαν τρο Γληνικην γλωτῶν ἀφρημενην τέως, Unde Br phon Alexandrinus Grammaticus
singulari libro egerat-των παi 6μ ρω-, teste Suida , &Plutarchus in Homeri vita λείω ποικίλη Variisque dialecius , maximet vero Attica , usum Poetam non paucis exemplis docet. Hoc exemplum Homeri qui imitantur , non possunt dici uti dial ecto commum ni , nemini enim unquam in Graecia illa communis fuit, nemo ita est locutus. Nec mediocrem etiam obscuritatem affert illa Variarunae dialectorum mistura & confusio, ut in Lycophronis Alexandra, Sim-miae, Dosiadae & Tlieocriti poematibus aemgmaticis observare est,& idem Dio Chrysostomus Disseri. X. pag. i 9. oracula ideo obscuriora esse queritur innumerosque per illae deceptos , quod non certa aliqua dialedio uterenturi
II. Iam si quaeras , qua potisssimum in re diesectus consistat, ves ab
alia distinguatur, recte quidem docuit Salmasius quo nemo melius & doctius de hoc argumento scripsit, . in commentario de languae Hellenistica, singulis potitiis vocabulis , quam integro filo orationis integrisque phrasibus: dialactos a se invicem lacerna ac separat L
535쪽
DIALECTI Lib. D. CV. I IV s lyunam enim rem diversis nominibus disersiae dialecti vocant, ut quod
Eoles, Iones , Dores meόCα - , Attici O . Vel una eademque vox diversias res notat in diversis dialectis , ut άνεκαθεν longo tempore Ionibus , Atticis desiver. Etiam diverso genere efferuntur nomina, ut Attici dicebant, τρο ς άρινον, το ταυχος , Peloponnesii τον τάμνον, τω- χον, quod notatum Sexto Empirico Libr. contra Grammaticos, Cap. 7.Attici contrahebant&similia,cum Iones dicerent ελεῖ, ἰλλεῶ, ρέει. Denique scriptio & pronunciatio varia inprimis non parvam mutationem affert, quae fere praecipua diversitatis diale- istorum & degenerantium linguarum origo est. DoreS ricoHυςομ. - τες, παχῶα γλωσα Cappadocum , ut est apud Philostratum in vita
Pausianiae Sophistae pag syo. Atticis tribuit Socrates apud X noph. lib. S. απομνημόνευ'. Vox quippe iisdem suavis non destituta gravitate , Ionibus mollis & soluta , AEolibus aspera , hinc vocibus modo additae literae vel integrae etiam syllabie , modo demtae vel trajectae vel permutatae atque hoc jam in initio , jam circa medium, iam in extremo , nec solum in verbis & nominibus rectis , sed &in casibus verborum nominumque, &in particulis & in quibuscunque partibus orationis, de quibus singulis forte melius constaret, si aetatem tulissent Theodori Gadarensis libri duo-2Ἀλέέων ἰμοιότος , quorum meminit Suidas. III. Nemo non intellegit cum in suis quique dialectis scripserint optimi quique scriptores , sonica Herodotus, HippocrateS, Democritus, Rhianus, Ctesias, Archilochus, Anacreon, & Aretaeus Medicus: P lica Sappho, Corinna, Alcaeus: D, Pindarus, Bacchylides, Simonides, Theocritus, Bion, Ibycus, Callinus, Sophron, Archytas,Timaeus Locrus, Ocellus Lucanus & Pythagoricorum plerique. Attis a denique dialecto Thucydides, Aristophanes, Plato, Xenophon, ID crates,Demosthenes, Theophrastus aliiq3 complures. Cum inquam scriptores optimi suis dialectis scripserint,& alii Poetae, exemplo Homeri ex variis dialectis voces mutuati sint, nemo non intelligit necesse fuisse illis intelligendis, idiotismos singularum in peculiaribus lexicis annotari. Praecipue vero Atticorum voces phrases Veneresque & elegantiae a plurimis expositae stant, in usum etiam illorum qui Attice sicribere atque adeo quaecunque auribus Atticis non probarentur, inscriptis suis vitare Optarent.
536쪽
SCRIPTOREI DEPERDITI Lib. IV C p. X InsisIV. Neque vero huc referendi sunt statim omnes qui titulum scriptis suis praefixerunt , ut Androtio, Domin , Iper , Hessietnicm,
Philochorin aliiq; a Stephano, Harpocratione, Hesychio, aliis laudati. Neq; enim illi Lexica Attica concinnarunt sed historiam Atticam, etsi tenuiter admodum jejuneque, atque ita ut cito lectorem suum satiarent, ut de iis scribit Dionysius Halicarnassensis lib. Antiquit. Rom. primo cap. 7 Quaedam etiam versibus scriptae erant ut Hegesi. mi illa, cujus meminit Pausanias in Boeoticis, etsi ibidem innuit eam
iam suae aetate intercidisse. Caeterum ex istius Dionysii , nobilis sub Augusto historici Criticique , familia prodiit AE in Dion M., ibi dena Hancarnasseus, quem sub Adriano floruisse &Atticis tam cognomento dictum autor nobis est Suidas Hunc nempe illum ipsum esse suadet ratio , cujus libros quinque Xτῖκων ονομάτων Alphabeti serie digestas Iaudat Photius in Bibliotheca, codice CLΙΙ. ubi illos Scymno cuidam inscriptos docet, diverso utique ab antiquiore illo Scymno Chio, autore perlegeseos jambis descriptae ad Nicomedem Bithyniae Regem. Addit autem Photius loco jam dicto AElium illum Dionysium Lexici fili Attici Seymno inscripti duas editiones in lucem edidisse, quarum altera itidem quinque libris constans priorem suppleverit locisque
scriptorum addustis locupletius confirmaverit, quare optat ab aliquo illas conjungi & in unum corpus ordinemque compingi, ita enim fore opus longe utilislimum. χρησιμιωτατ α g οπτονθ' τῶς τε
sius iste Atticista non semel laudatur Eustathio in Homerum , & adversum siet. Dionysii perlegetae. . Hujus quoque esse putabat Meur
Aldo Manutio in Volumine eximio quod inscripsit θησαυρὸν,κ ρας ἄμα Θόω, κηπους Α A. Ig96. Caeterum illius operis Pliotio tantop re laudati nihil ad nos pervenit. Porro Galenis in libro de scriptis propriis meminit se composuisse τ τοῖς Αττα ις συγκα φεῖσι ἰνο- ῆβλ' , sive dictionum Atticarum libros XLVIII. ut ad λ λκων ονομάτων libros ab eo scriptos omittam, de quibus infra sum
dictitrus. Verum testatur idem Galenui in calce libri de ordine Ii-
537쪽
brorum suorum ad Eugenianum , se neutiquam de vocibus Atticis scripsisse, quod reprehendendos esse crederet qui minus Attice scribunt, cum praeflset in sermone quam in vita soloecismum vel barbaris mum committere : sed ut conflaret de vero sensu vocum apud veteres Atticos scriptores , quem recentiores interdum susque deque habuissent. Etiam Dion sus Longinis Xτ2κων β reliquit, ut Suidas autor est, Et Luperci Berytii Aτῖκάς λείως memoratidem Suidas, ubi ait Grammaticum hunc paulo ante Neronis tempora vixisse. Citatur etiam Lupercus sed in aliis opinor scriptis ab Eustathio ad Dionysii perlegetae v. 492. Et Stephano in Theodori Atticae glosia Athenaeo laudantur , ejusdem forte quem Suidas Diodorum vocat, & Alexandrinum patria , cogi omine Valerium,
sub Imp. Adriano τῖκ' λέξιν scripsisse testatur. Scripsit & άτ2κων
jus Epistola ad Sotheridam laudatur a Clemente lib. VI. Stromateon. Nisi forte Diodorus ille Valerius etiam Pollio vocabatur. Disher sNicaeni male pro h ιΘερσης legitur apud Erotianum in voces Atticas allegat Stephanus in , ejusdem ni fallor cujus mentio apud Plutarchum lib. de oraculorum defectu p. 28 O. edit.Aldinae, ubi ait eum AEmiliani Rhetoris Patrem fuisse , unde eum vixisse sub Tiberio & recte & facile colligere potuit Ionsius p. 238. d scriptoribus Hyst . Philosophicae, etsi qua autoritate fretus id assirmet nescire se fatetur Thomas de Pinedo ad Steph. Etiam Nicandri Thyatireni ita legendum pro Theaterini apud OKeranum p. 79. Polymathiae , & emendandum sphalma in Actis Eruditor. Lips A. XC. p. r.
ubi male Arisophanis Theaterim legitur pro Nicandri Thratiren ) ατοκας,
λήξεις laudat Athenaeus, quod opus pluribus libris constitiise discas ex Harpocratione , qui ejusdem duodevigesimum άτ :ης 2 λεκζ intestimonium citat voce Philemonis AEXOnensis ex populo Atticae ) άτῖκας λεξεις sive *ωνάς , άr2ικὰ ονομα , άτῖκας γλὼμας idem allegat Athenaeus, unum , ut opinor , opus diversis sed idem significantibus insigniens titulis. Respicit & Tryphon apud Amim,onium in πονηρον. Orionis Grammatici AleXandrini συναγωγη άτὶικαν λεξεων Suidae memorata usius est auctor magni Etymologici. Mn eae quoque Berytii XV ἶκοή λεξεις Suidae laudantur. Pamphilum, de cujus
Lexico plura dicta iunt capite superiore, etiam de vocibus Atticis pe-T t t 3 ciar
538쪽
sCRIpTORES DEPERDITI Lib. IV. It . YYYMculiari opere egisse , coilligas ex Athenaei lib. XL p. 9 . ubi Pamphi
lus ἰνAτAκοας λεξεσιν citaturi Idem libro XV. & Erotianus in vocibus άμοην, κνησερης διοπω. Arsophanis Grammatici Bygantini ArIκ λεξεις memorat. Crateris, non Philosophi Thebani vel Comici, sed quem Criticum & Homericum dictum esse Suidas refert, illius inquam Cratetis librum quintum Αττσκης α λέκF laudat Athenaeus libro XL pag. 497. Demetrius quoque Ixion Aτῖκας λεξεις collegit, teste Scholiaste Aristoph. ad Aves, & de Alexandrina dialecto, libro,
quem memorat Athenaeus lib. 9 sed & Atticas voces collegerenias atque Irenaeus, de quibus adhuc pauca subjungam. Nam Pausa Mae quidem Lexicon pluribus verbis laudat Photius cod. CLIII. testatus, plures etiam exhibuisse voces, quam 2Elii Dionysii opus, etsi in hoc testimonia scriptorum largius pleniusque allata fuerint. Quis vero fuerit ille Pausaeias, Lexici autor, minus exploratum esse vide tur, nam ut verisimiliter id referatur ad Caesareensem Grammaticum, Eliani praeceptorem, cujus doctissimum optus, 3- γησις ελλάδος, stu diosorum manibus teritur, & de quo plura Philostratus secundo de Sophistarum vitis, mirum tamen sit in Atticis ne semel quidem ejus meminisse, & alios praeterea fuisse hoc nomine certum est, ex quibus Pausanias Spartanus Suidae celebratur, quem inter alia scrips1sse refere de festis Lacedaemoniolum. Sed cujuscunque demum Pausaniae Aτῖκας λεξεις consultas olim a sie testantur Eustathius ad Homerum non uno in loco, & autor scholiorum ad quartum Apollonii Rhodii,& Schesiastes ad Thucydidem lib. c. 27. qui AQκων όνοματίων συν αγωγ' appellat. Videtur etiam idem Opus respicere Pausaniam iam dans Eustathius ad Dionysii perlegetae v. yas. De Irenaeo ita Suidas
us & Latinis Pacatus ) μαθητὴς έλιοδώρου - cujus meminere Hephaestio, Priscianus, Rufinus &alii) Γωμμαῖκος Αλεξανθεῖς, θι
539쪽
ET MOERIS MS. DE VOS ATTICIS. Lib. IV. TV IV.
κις μ ῖ Cι λίον ἁ ,-αῖλαι πολλαι. Hinc patet falli virum eruditissimunxtive potius aliud agentem scripsisse , cum in dissertatione de Criticis Harpocrationi adjecta, tanquam duos distinctos a se scriptores commemorat Pacatum & Irenaeum , aliis quoque ut sit hanc ejus hallucinationem imitantibus. Frequentius tamen a Graecis scriptoribus laudatur sub nomine Irenaei quam latino Minutii Pacati, cat a Socrate, qui ex Irenaei Atticista nonnulla profert de voce L λασις lib. 3 . Histor. Eccles Cap. 7- θ ο - εν τω ςοιχῶον έτῖκις ῆ m
λ του adducit in τυLριζειν. Irenaeum' in primo Apollonii, hoc est, in scholiis ad librum primum ejus Poetae , laudat vetu& ad Apol Ionii Argonautica scitoliastes. V. Prkterea MOERIDIS vitiose Moeni dis apud Labbeum Bibl. nov. manUscr. P I πι.) άτ ιήτης memoratur Photio in Bibl. codice CLVII ubi libellum illium itidem , Γ οιχωο, scriptum esse assirmat , uti hodie que apparet, superest enim in pluribus bibliothecis manu exaratus,, in Vaticana , in Vindobonensi Augustissimi Imperatoris, in Gallicis Anglicisque, in Vossiana, quae nunc est Lugduni Batavorum, ut mirum sit, nondum in lucem exiisse. In Byblioth. Regis Galliae cod. 3so Z.
Passim ex eo loca producit Salmasius ad Solinum, in Observationibus ad Ius Atticum, in Commentariis de Hellenistica & in aliis scriptis, etiam ad Tertulliani librum de pallio , ubi vocat Moeridis Atticis te τε ἰλληνικων-ατῖκὼν λεξίων solet enim inter se conferre voces,, quibus Attici & quibus alii I Ἀροες sive Graeci utuntur. Ex manu-kripto Vindobonensi descriptum habuit Iohannes Pricaeus, laudant etiam inserius ad Ignatium, Valesius ad Harpocrationem, Menagius ad Laertium, Cangius in glossario Graeco, aliique , quos reserre lon
540쪽
gum foret. Quibusdam Eumoerides vocatur, ut Colonaesio p. Ian. Ob krvationum sacrarum, quo autore Vel quo argumento, ignorare me fateor. Nemo etiam eii , qui doceat , ubi vel quando vixerit iste Moeris, ut non multo forte antiquior Photio fuisse videatur. Alioqui non obscurum Moeridis , antiquissimi AEgypti Regis nomen vel ex Herodoti Euterpe, & Moeridis, quem procuratorem Virgilii fuisse narrat Servius ad Eclogam IX. Sed nihil illi ad Moeridem hunc cujus librum de vocibus Atticis doctissimi Κiis teri industriae ut spero brevi debebunt harum literarum studiosi. VI. Inter eos, qui jam publice editi extant antiquissimus est PHRYNICHUS Arabius, Sophista Bithynus, M. Antonino &Commodo ejus
filio imperante clarus, cujus έτοκων ονομάτων Corneliano inscriptam habemus. In Catalogo MStorum Bibl. Baroccianae nnper edito fol. 9 male excussim es t Phrynichus ad Cornelianum de vocalibus ab usis remotis. Legendiann de Vocibis. Hunc porro Cornelianum Rhetorem, & Imperatorum Antonini & Veri vel Commody ab Epistolis fuisse docet Phrynichus in , & in , ubi
δόκιμον τρο-Nunnesio minus verisimiliter idem fuisse videtur Oam Attiaeo sive Attilio Corneliano Syriae praefecto , quem a Vologe-so fugatum refert Iulius Capitolinus in Marci Antonini vita cap. 8. Primus illam Phrynichi συλλογὸν publici juris fecit Zacharias Callier-gus Cretensis, Romae A. is 17. quem secutus Franciscus Asulanus Lexico suo illam subjecit una cum Thoma Magistro, Moschopulo, Ammonio aliisque , ap. Aldum Venetiis , isa . in folio. Hinc Michael Vascos anus excudit Parisiis Ao. I s 3 r. in octavo cum eodem Thoma Magistro & Moschopulo , AElianique & Orbicii de vocabulis militaribus sive Tacticis. In his editionibus literarum ordine procedit Phrynichi collectio , in nullos libros distinguitur , neque versionem latinam adjunctam habet, minusque plena est& perfecta , neque in ea occurunt quae ex Phrynicho producit Stephanus in voce XΘνα : Et sive ex Phrynicho ipso adhuc integro sive ex Stepha
Ita reddo vocem eum Nunnesio, eis Agathiae & aliis tabellarium no tat, si et ut vetetes Grammatici interpretantur.