Bibliotheca Graeca. [Lib. I-VI] Sive notitia scriptorum veterum graecorum, quorumcunque monumenta integra, aut fragmenta edita exstant tum plerorumque è mss. ac deperditis

551쪽

A THOMA MAGISTRO ALLEG. LiA IV. Op. XXXIV. 1 3 IHERMOGENES.

ISOCRATES. V. IULIANUS. v. Σαώδε ς.

552쪽

INDEX SCRIPTORUM

553쪽

A THOMA MAGISTRO ALLEG. Lib. IV. XXXIV. s 3 3

554쪽

XII. Superest MANUELssive EMANLlEL, OSCHOPULUS Byzantinus, MosChopuli Cretensis fratris filius, Thoma Magistro pau

555쪽

ET LEC ApENIUS DE VOC. ATTIC Lib. IV. Cap.XXXIV. F

Thoma Magistro & Ammonio jzm antea vulgatis in lucem emisit Franciscus Asilanus Venet. apud Aldi m A: Is et . fol. postea Parisiis recudit Michael Vasco anus A. 1132. 8. additis praeter Thomae &Phrynichi collectiones etiam iis , quae ex AEliano & Orbicio. de Vocabulis militaribus solent ad Suidae& aliorvm Lexicolum calcem subjici. Insicriptio libri in utraque editione haec est: Tων ο νομάτων Azn-

tenus laudat Moschopulus , voces ipsas notasse & distinxisse contentus. Unus locus non est omittendus, quo factos libros dialecto Ale

XIII. Atque haec hactenus de scriptoribus, qui voces Atticas peculiaribus libris colIegerunt, quibus addes GEORGII LECAPENIcirca A. G I lso. clari Grammaticam, sive ineditum vocum Atticarum Lexicon , quo in epistolis αριοβακα ς ipse & Andronicus Zarides usi suere, cujus meminit idem clarissimus Normannus in Praefatione ad Aristidis Mειβευακον) a quo viro doctissimo ab lutissimi indices in Scriptores Atticos qui exstant universos incredibili industria concinnati sunt, a nobilissimo filio ut spero publicis usibus non invidendi De Lecapeno videndus Allatius libr. de Georgiis pag. 36 XIV. De Doricae Dialecti vocibus scripseris Artemidorus Aristophanius, teste Athenaeo. Ad Doricam referenda Laconica , Cuius voces singulari opere colIegerat Arisophanes Grammaticus, ut est apud eundem Athenaeum libro tertio. Ouod cum jam pridem deperditum fuerit , ex parte jacturam illam compensare conatus est Iohannes Meurpius, a quo voces Lacedaemoniis proprias diligenter collectas habemus libro tertio Miscellan. Laconicorum capite sexto & proximis. Ad Doricam pertinet etiam Cretica , cujus vocabula exposuerat

556쪽

DE DORICA, AEOL. IONICA, IV. XXXIV.

Hermon sive Hermonisae in glossis Creticis, ut idem refert Athenaeus. Non omittenda hic ubi de Doride Diale sto agimus, Alexandrini scripta, quem sub Augusto Imperatore & ante viXisse Suidas testatur. τ--2Ἀλεκὶων, η--, έλκμανι,

cisci Cretensis filii , recentioris licet Scriptoris Lexicon Pindaricum, Hanov. I6O8. 8. & Lexicon Doricum in Theocritum , Moschum, Bionem, ibid. I6O3. 8.

λίδι Ἀλεκjωνβιcλία , teste Suida, quibus septem libris plurima vocabula exposita ab illo fuisse non dubitamus, quod etiam integris veterum scriptis deperditis obiter in Elymologico suo latino fecit eruditissimus Vositus, ad quem ita scribebat Salmasius Id. August. A. I 629. p. 32. Epistola V. Audio , te de Elymologico iatino e

Eolico jam serio cogitare , quaedialectus latinam totam antiquam , qVanta es , paucis exceptis formami. Quasdam origines per occasionem attigi in Exercitationibus Plinianis , s possem, A tecum una essem nonnulla expedire, quae certo scio nec tibi nec alii cuiquam venire m mentem posse, non quo ingenio aut sagacitate metis Waleam, sed quia bono quodam fato in ea scripta Veterum incidi , quae tibi videre non contigit. Inter alia vidi Apollonii τεχο - νικα s Arcadii Grammatici opera , in quibus praecipue in Apodomo multa re operiuntur citata tesimonia Alcaei , Sapphonis , Corinnae , Rinthonis, Sophronis G aliorum , qui fingua Aholica aut Dδrica mera scripse e , ex quibus duabus diale tis non te fatet constatam esse Romanam pristam loquelam.

XVI. Philoxenum , quem reti R i Uος VώλεκF se ipsisse exEtymologico Magno cognoscimus, Ionicae dialecti,cujus quatuor ωκτηρ innuit Herodotus lib. I. Cap. 142. Voces nola paucaS CXplica-Verat in εξηγησε έροδότου γλωαπὼν, quae ab Etymologici magni autore citatur in voce κωψος & σοφος ς. Ex hoc Apollonii opere velut ex arbore surculum truncatum & divulsum putabat Mausiacus breVem illam collectionem et Ηροδοτέαν λεξειδν, quae eX Goldastico ij ce recentioribusHerodoti editionibus praetigitur. Exstat & Lexieon Ionicum, ni editum Hanoviae rinos. 8. Supra quoque ex Suida

Dionysius Halicarnasseus lib. I Antiquit. Rom, Adde Thomam Gaiaherum Cap. I. de stylo N T. dc Colomesium ad Quintilia ui lib. I. Cap. p. 2o3. iςqq. Opusculon Ioh. Rualdum in vita Plutarchi cap. I . p g.

557쪽

ALEXANDRINA ET ALIIS DIALECTIS. Lib IV. XXXIV. s;

rius iterum locus erit inter Medica Lexica dicendi de glossariis in Hippocratem, quem similiter ut Democritum & Herodotum Ionica dialecto usum fuisse constat. Nunc tantummodo notare liceat voces Democrito peculiariter usurpatas dici a Suida in

XVII. De Alexandrina dialecto septem libros scripserat Irenaeus sive Minutius Pacatus, eamque cum Attica comparaverat, atque ab eadem non pauca accepisse ostenderat,ut autor est idem Suidas.Quod Irenaei opus intercidisse merito dolet Johannes Crojus Cap. XXXIII. Observationum in N. T. ubi de eadem diale sto pluribus disserit. Demetrium quoque Ixionem A laudat Athenaeus. Cum vero Maccabaeorum temporibus & post Iudaei complures ut in aliis AEgypti locis ita potissimum Alexandriae versati fuerint, ex quibus nihil celebrius est Philone , cujus scripta eximia etiamnum hodie manibus terimus, hine factum est, ut nonnulli docti viri Hellenisticum quoddam genus loquendi Iudaeis per graecas provincias dispersis proprium eonimenti, idemque esse putantes scribendi genus, quod in LXX. interpretibus & novi foederis libris occurrit, male hoc confunderent clam dialecto Alexandrina. Qua ratione Christianus Schstanus cum Matthiae Pasoris clavem N. T. Vocibus in LXX. interpretum versione obviis auctam Franequerae luci daret, in praefatione assirmavit se plenum Lexicon Hellensicum sive Alexandrinum studiosis exhiberP.

Ac licet diversum plane scribendi genus est, quo utitur Philo, ne de aliis τοῖς & vetustioribus Scriptoribus Alexandrinis dicam, & quo utuntur Scriptores Novi foederis vel septuaginta interpretes, tamen voces Alexandrinas in illis notarunt Salmasius, Heinsius, Grotius &alii viri eruditi. Consulendus inprimis Hum Dedus Hody in libr. a. de Bibliis Originalibns, Cap. q. cujus Antiquitatibus Alexandrinis fata intercessisse dolendum est. XVIII. Apionem et Pωμἀικης citat Allienaeus ii o XV.

φρυγίους laudatum reperias ab Achille Tatio in Isagoge ad Aratum. Phrygiam Vero linguam Graecae propaginem sive dialectum fuisse ostendit Theodorus Ryckius Dissertat qua AEneae in Italiam adventum adversus Cluveritam & Bochartum confirmat, Capite ultimo

558쪽

CORINTHUS & pHILOP. de DIALECT. I LIV. Cap. XXXIV.

unquam γησιν Pο κων λέξεων adducit AtlaenaeuS. Arcadicas quasdam & Aragia

Da, voces colligit Maussacus in diisertatione , quam Harpocrationi praefixit vir doctissimus. XIX. Plurium dialectorum rationem explicatam dederant

ter B phonem & Theodorum Gadarenum, Marin A Jam 2. mel lini, 'la

oeno, Rhodius , - α λεκlων quo idem Athenaeus usus est, Sc Apol- Anius Grammaticus, GL ονομάτων κα ὶὰ memoratu3 Suidae, Dion 'sus Jambus ω λέjέων iterum citatus ab Athenaeo. Exstat &hodie libellus utilis vivi των - των Κουνθου παρεκἔλη Θεισων de dialecitis a Corintho decerptis, in quo bene multae phrates multaque vocabula dialectis singulis Atticae, Doricae, Ionicae & Tolicae Propria exponuntur. In praefatione aut CORINTHUS seu potius GEOD GuἰS, sive Gregorius, Pardus cognomine, Corinthi Metropolita, cu-νus Grammatica quaedam opuscula manu exarata occurrunt in Bibl.

Vindobonens. Vide Allatium libro de Georgiis pag. 416. & Tryphonem Grammaticum Se Iohannem Philoponum aliosque complures in hoc

genere elaborasse, at neminem satis exposuisse, quae ad singulas dialectos pertinerent. Hic Corinthus levissima & falsa conjectura a qui husdam habetur autor poematis , quod fertur sub nomIne Comtι Vrnaei sive auinti Calabri. Caeterum liber ille de dialectis Graece ab Aldo editus tum in κευι2 άμαλΘ g, tum ad calcem Lexici Asilani: latine exhibetur ab Henrico Stephano , Tomo IV. Tliesauri Graecae Iinguae, & a Johanne Scapula ad calcem Lexici: graece quoque & latine subjectus est Grammaticae Constantini Lascaris ab Aldo Pauli filio excusae, Venet. iss8. S. Ibidem habes etiam libellum de diale ctis, decerptum ex technicis IOHANNIS PHI PONI, sed in hoc ratio potius inflectendi & mutandi voces singulis dialectis propria quam voces ipsae iisdem familiares exponuntur, quod etiam de fragmento sive excerptis ex Plutarchi de vita Homeri Eustath quaedam editiones male tribuunt, των παλ 6ρι ρω λεκων intellectum velim. Recentiores de dialec his Graecorum Scriptores, Martinum Rulandum, Erasmum Schmidium aliosque referre supersedeo.XA Non omittendae porro hoc loco Casiimachi H νική δεγιι ae

559쪽

σι A clienaeo memoratae & Eustathio ad Odyss. ψ. quo in opere denominibus nationi unicuique peculiaribus egerat. Hujus operis partem fuisse librum, quem Suidas Callimacho tribuit-ονομασίας ἰχ- Θυων , recte suspicatur Rich. Bentlejus in Callimachi fragmentis accuratissime digenis & collectis p. 3i . Idem ni fallor recte addidisset

da meminit, ejusdem operis partem fuisse, quae vecisimillima Meur-ssii conjectura est: in notis ad mlladii Chrestomathiam p. 77. Porro

εΘ νικας ονομασιας scripserat etiam Hippias Delius, laudatus autori scholiorum ad Apollonii Argonauticon librum III. His adde Hellantes Ao- μασιας πόλεων, quas laudat Athenaeus libro XI. & Zenodoti λέξεις εθ νικας , quarum mentio apud Galenum in glossis Hippocra

teiS voce πεζα ac πελλα. Interdum & barbarae voces occurrunt in

Gnae rum scriptis, quas ex Phoenicum, Scytharum, vel aliarum gentium lingua petitas referunt. Tales hinc inde explicantur in glose lario He ychiti E recentioribus vir doctissimus, Sismuel Bor artus in suo Chanaan vocativlai Phoenicia apud veteres obvia diligentissime persequitur. Voces nonnullas exposuit Boxhormus & Rudbeckius, AEgyptiacas Hircherus, & in dissertatioiae de Criticis Ma secus collegit. Idem Mausticus fersicas quoque eodem loco attingit, de quibus ccnsulendi insuper Henricus Valesius ad Ammianum, EZechiel Spanhemius epistola adversius historiam Criticam V. T. Richardi Simonis, Levinus Warnerus ad proverbia Persica p. I. Bristonius de regno Persarum p. 3 9. sed prae caeteris elegantimimi ingenii vir & exquisitae eruditionis Adrianus Relandus Part. 2 miscellanearum Dissertationum & Guillelmus Bortonus Anglus, qui ad calcem historiae Graecae linguae Lond. Anno I 6s7. 8. editam, subjecit λειψανα linguae Persicae, quam quidem vir ille doctus ex lingua Graeca deducere conatur. Sed forte magis linguae Persicae cum noura Germanica quam cum Graeca convenit ut ostensium fuit Justo Lipsio Cent. 3. ad Belgas Epist. 4 . Boxhornio in Differt. ad Blan cardum, quae adjecta est Q. Curtio editionis Blancardi, & Andreae Mussero Greissentia gio apud V. C. Ludolphum KUsterum live Neocorum in Bibl. novorum librorum A V, 97. p. 6 seq. quamvis viro summo Samueli Bocharto libri Phaleg. cap. 1 s. p. 69. incredibile Videtur, in tanta locorum intercapedine linguam Persicam cum Germanica commune aliquid habere. Integrum quo-

560쪽

s o GR. & GERM. LINGUAR. CONVENIENTIA. L. IV. Q XXXV.

que opus de linguae Persicae ac Germanicae assinitate molitus fuerat Johannes Elichmannus teste Salmasio pag. io 8. epist. & in praefat. ad Arabicam Paraphrasin Tabulae Cebetis & carminum aureorum Pythagorae. Verum haec quidem facile conciliari inter se possint, si1 vel Germanica lingua e Graeca ceperit originem, ut visum laichaeli Nea dro,Berneggero, Matthiae Brende lio,ac nuper admodum Georgio Christophoro Peisl ero , Iosepho Mariae Bellino, & Johanni Petro Eri- eo: vel Graeci plura acceperint a Germanis, uti placet Goropio Becano & Vander Mylio in syntagmate de lingua Belgica. Vide etiam Boxhornii dissertationem de linguae Graecae, Romanae & Germanicae Symphonia, & Mericum Casaubonum libro de quatuor linguis, ubi Anglicam veterem sive Saxonicam linguae Graecae traducem esse contendit p. 18'. seqq. Quibus adde, quod in Annalibus Frisiorum& plurimis Chronicorum Scriptoribus traditur, Sarones primum dictos Macedones, & militasse Alexandro Magno, Si eo mortuo Veni Gla in Germaniam. Verum haec credat qui volet nos ad alia pergi

Caput XXXV.

De LEXICIS BIBLICIS, & Glossario

HESYCHII Alexandrini.

Lexica Biblica Philonis, Origenis, Eusebii, Cyrilli &c. I. Hesychii Alex Glossarium. 2 Ejus editiones. ibid. Hesychius ille diversus ab Hesychio Milesio. 3. Pluia de illo utilissimo glos grapho,ejusque usu multiplici & defectibus. 4. f. s. editiones piomissae & viro sum doctorum in eo emendando industria. 7.IO. Viti Pergeri castigationes & notae eruditae MSS. ibid. Index scriptorum ab Hesychio allegatorum concinnatus a Iohaniae Pri-caeo , aliquot locis auctior.

xkplicii grineri ica Biblica reperio , aut enim nomina

propria Hebraicave interpretantur , aut Verborum Graecorum sed obscurorum vel peculiari ratione acceptorum sensium exponunt. Inter prioris generis Dictionaria nihil olim fuit celebrius libro Hebraicorum nominum PHILONIS Judaei,

qui etiamnum modo sub ORIGENIS jam sub CYRILLI Alex. jam siub