장음표시 사용
561쪽
ΡHILO JE ORIG. de VOCIBUS HEBR. Libr. IV. tap. XXXV. s 1
nullo autoris nomine Graece superest 1ia variis Bibliothecis & inscribi
εμφερομ ένων ε οιχῶον. Latine sed plurimum mutatus & interpolatus jam pridem & Dequentissime excusius fuit inter opera S. Hieronymi, qui in praefatione ita scribit vir H erissimus Indaeorum, Origenis
quoque testimonio comprobatur edidisse librum Hebraicorum nominum, eorumque etymologiam juxta ordinem literarum e latere copulasse. uui cum vulgo habeatur a Graecis, bibliothecas orbis impiset erit , studii mihi fuit in latinam eum linguam vertere. Verum tam dissona inter se exemplaria reperi, sic confusum ordinem, ut tacere melius iudicaverim , quam reprehensione quid dignum fribere. Itaque hortatu fratrum Lupuli es Valeriani , qui me putant aliquid in Hebraeae linguae notitia profecisse, commotus, singula per ord nem scripturarum Polumina percurri , Petus aedificium nova cura infaurans fecise me reor, quod ae Graecis quoque appetendum sit. Neque vero
alia fuit ratio mirificae illius exemplarium libri Philonis discrepantiae, quam quod in omnium manu cum esset, quilibet sibi putaret integrum pro libitu illud interpolare, addere ac demere , quodcunque visum fuisset. Et quoniam Origenes, uti versionis septuaginta interpretum, ita hujus quoque Philoniani operis, recensendi curam in se susceperat, praeterea, quod Philo in nominibus V. T. hoc Origenes, teste eodem Hieronymo, in nominibus N. T. fecerat, suumque laborem Philoniano subnexuerat, hinc factum, ut in quibusdam codicibus integrum Origeni Alexandrino tribueretur, cujus utpote a multis damnato nomini quidam deinde nomen Cyrilli itidem Alexandrini sudstituerunt. Quod admodum moleste fert vir doctus Isaacus Vossius Cap. XVI. libri de Sibyllinis oraculis : Libelus Hieronymide explicatione nominum Hebraicor m a Judaeis concinnatos fuisse extra dubium est. In multis etiamnum bibliothecis graece seupersunt, consat Orii. genem eos sui s instruisse operibus. In Lexico necdum eatto , quod Grillo tri
huitur in codice M S. Bibl. Bremensis εις τηις αττορουμένοις της αγίας κοι*ης) ad calcem oubjunguntur ista Hebrareae expositiones. Atramen Lexicon istud non est Cyrilli, sed Origenis, se potius Iudaeorum a quibus Origenes accepit. In veteri meo libro, eraso Origenis nomine, Cyrillo adscribitur , quod ipsum quoque in aliis fastum sevisse observavimus exemplaritabus. Et sane nescio, quo fato contigerit, ut tam multa Origenis opera praeposero tanti viri odio attributa sint Cyrillo, homini neque do Irina neque Arobi ate alteri comparando. Caeterum Origenis ἰρμηνέα των ωζαικών ονο-
562쪽
laudatur etiam a Iu lino juniore , quaest. 8a. ad Orthodoxos, qui iterum quaest . 86. Origenem omnium quae in sacris Scripturis occurrunt , Hebraicorum nominum ac mensurarum interpretationem
edidi se assirmat. Neque vero id negatur a Rufino cum invectiva a in
Hieron. p. ait, se nec unum locum ex Scripturis divinis de Hebraeo ab Oriretne in Venire translatum, quae Rufini verba obiter inspexit praestantissimus Huetius lib. 3. Origenianor. p. 26s. Rufinum reprehendenS. Nihil autem magis commendat novam operum Hieronymi editionem a Johanne Marcianaeo Benedistino Parisiis adornatam , quam quod secundo tomo A. i 699. vulgato non tantum Hieronymi librum
de nominibus Hebraicis longe emendatiorem, sed & Graeca Philonis atque Origenis ex variis MStis codici ius exhibet, ut promiserat in epistola , quae legitur in Ephemeridibus Eruditorum Gallicis Annii 696. p. qi In eodem secundo tonio exstat liber sive Lexicon de locis Hebraicis, quem de Graeco Eusebii Hieronymus transtulit, quique latine tantum occurrit in iis , quae ante vulgatae erant Hieronymi editionibus. De eo dixi supra libri hujus quarti Cap. 2. Nunc tantum addere licet, multa ejus libri post Boniserii ; Marcianaei, &Iohannis Clerici curas feliciter & certissime emendata atque nova luce perfus aes sie a viro clarissimo Iacobo Rehnferdo, in Exercitationibus Philologicis, Franequerae A. i7O7. editis ad loca deperdita & depravata Eusebii & Hieronymi, de situ & nominibus locorum sacrorun . II. Alterum genus Lexicorum Biblicorum esse dixi , quibus verba LXX. Interpretum vel Novi Instrumenti Graeca quidem sed obscura vel singulari significatione accepta explicantur. Talia olim extitere forte complura, &sub Cyrilli Alex nomine hodie in Bibliotheacis occurrunt. Talibus quoque usum esse constat, ipsum mei non absurde illis accensendum auctorem glossarii quod sub HESU CHII Alexandrini nomine extat. Quamvis enim idem infinita explicet Poetarum& aliorum scriptorum loca,tamen dici non potest quam multa etiam Graecae versionis librorum facrorum V. T. scriptorumque Novi Mderis ab eo praeclare illustrentur. Hujus utili mimi ac pene necessarii omnibus serio graeca tractantibus Glossarii unicum, etsi non usquequaque emendatissimum exemplar fausto Omine pervenit in manus Joh.
Jac. Bardelloni , qui id Aldo Manutio excudendum tradidit. Prima itaque Hesychii editio Venetiis, Anno post Christum natum, IUR.
563쪽
Lib. IV. mp. XXXV. s 3 sol. ex Aldi csticina luci publicae exposita est , quam mox Florentina anni tyro. & anno post Hageno ensis utraque in fol. excepit. Atque hae omnes Basileensem Lexici Hesychiani anteverterunt, ut falsus fuerit Voetius, cum in Bibliotheca Studiosi Theologiae p. 373. solam editionem Ilasychii Bassileensem exstare credidit. Deniqu Patrum nostrorum aetate Hesychius elegantissime Lugduni Batavorum Anno MDCLX III. in to. est typis exscriptus, cui hortatu & admi niculis viri insignis Emerici Bigotii , curante & digerente Cornelio Schrevelio , Adriani Junii , Iosephi Scaligeri, Claud. Salmasti, Jac. PalmeriiGrentem enilii Godis Sopingit, Francisci Guieti& Io. Cocceji, Ioli Frid. ronovit, Tan. Fabri & aliorum doctorum hominum emendationes singulis subjectae paginis accessere. III. De auctore quis qualisve fuerit, solliciti animadvertimus Adrianum Iunium in adagio Coo ωος & βεβάρος ex loco Eustathii ex Herodiano citantis , quae in Hochio nostro leguntur , male colligere vel si aspicari Herodiani esse Lexicon istud , quod nos Hesychii appellamus. Sed Hepychius ipse in praefatione se passim vestigia legere Herodiani testatur. Caeterum non in veteribus tantum Lexici de quo sermo nobis est,editionibus praefixa esse Suidae verba,quibus de Hesychio Milesio agit, sed idem quoque in Schrevellana accidisse video, perinde ac si Hesychio Lexici Authori aliquid cum Milesio illo
commune esset. Quod merito mirum alicui videriqueat,etsi Schrevelio forte non est imputandum , quem ante absolutam editionem vita excessisse accepimus. At enim Autorem Lexici non Milesium , hominem sed Alexandrinum Grammaticum, codex Bardelloni manu exaratus appellat , ut hunc quaerentibus de illo ne cogitandum quidem esse & qui utrumque confundit, si non toto ecelo, certe totis regionibus aberrare videatur. Quod monere susque deque habuissem, nisi viderem, viros doctos aliquando isthoc errore imprudentes abripi , ex quibus unum jam liceat adducere Martinum Hankiunta, qui pag. Ias. eximii operis de Byrantinis scriptoribus inter judicia de Hesychio Milesio, doctissimi Grammatici encomitam reposuit,quod Lexicographo nostro tribuerat vir acutus Righardus Montactilius.
Fjusdem est erroris quod Guil. Budaeus in libro de asse & post euir Georgius Agricola in opere de mensuris & ponderibus Hesiychium, Lexicographum Anastasii Imperatoris tempore vixisse dicit,cum de He-
564쪽
1 i HESYCHIUS ALEX. CHRISTIANUS Lib. IV. cap. XXXV.
sychio Milesio id Suidas assirmasset: Nec ex alio fonte est , quod ad annum Christi soo. refertur Hesychius in censura celebrium Auctorum ante paucos annos edita a Baronetto Anglo Thoma POp
IV. Ecquis vero Alexandrinus Hesychius ille fuerit, quando vixerit , quae munera gesserit, nemo forte est hodie , qui nos certo docere possit. Equidem Christianis Lacris initiatum fuisse tam est certissimum,quam fallum est, quod affirmat Suidas, Hesychium Milesium a Christi nomine alienum fuisse. Nam & Milesium istum , qui illustris etiam compellatione celebrari meruit, fuisse Christianum , ex nomine Iohannis, quo filium ejus gavisum esse Photius cod. XLIX.
auctor est,& ex aliis argurrientis a Meursio Hankioque productis facile constat, neque firmum est , quod pro contraria sententia rationis loco Suidas adjicit , εκκλη ας ικων μιν μονευει , cum ipsius quoque Christi, honorificam, ubi de Sibylla agit, mentionem faciat. Longe autem est liquidius, Lexicographum Hesychium non accenseri debere paganis, usque adeo ut hunc non minus quam Suidam Monachos fuisset conjecerit Erasmus Chiliad. 3. centur. 6. adag. 18. Ac Suidam quidem Monachum appellavit etiam Scaliger ad Varronem , & Adrianus Bailletus in doctorum judiciis Gallice editis T.3. pagaas. Et Iohannes Bona Cardinalis in notitia auctorum , quibus in Psalmodia sua usius est, Suidam Monachum ByZantinum dicere non ' dubitat, secutus, ni fallor, Demsterum in Antiqv. Rom. etsi, quo Ve teri autore hoc asseratur, incassum sollicitus sit elegantissimus Mena-gius cap. LXXVII. Antiba illeti. Hesychium autem, qui excepto Eras mo Monachum vocaverit , hactenus quidem potui reperire nemines. Christianum tamen esse , plurimi jam animadverterunt & a gumentis non inficiandis ostendit Casaubonus ad Athenaeum , lib. I. c. p. ut Schrevelli praefationem silentio praeteream. Infinita sunt non tantum Novi foederis sed & LXX. Interpretum loca, quae illustrat explicatque Hesychius, Aquilam quoque , ἐβρ ικν ψωνν
αὐεντας λsι πὼς memorat. Praeter Patriarcharum, Prophetarumque& Apostolorum , CHRISTI denique ipsius nomina , aliquot etiare Philoniae nominum Hebraicorum etymologiae ut Abelis, Abdiae,
565쪽
Ahraami, Adami, Amosi, Danielis&c. apud eundem occurrunt, de quibus confer, si placet Joh. Marcianaeum ad S. Hieronymi librum donorninibus Hebraicis T. 2. f. 9o. seqq. & Richardi Simonis epistolas Criticas, Basileae excusas, pag. I9 i. seqq Spiritus Sancti meminit
in editione septuaginta interpretum, ad quam emendandam illustrandamque porro quantum auxilii afferre Hesychius valeat, docere harum literarum studiossis vir summus Iohannes Pearsonius potest, cujus luculenta exstat editioni septuaginta interpretum Londinensi, Cantabrigiensi , & novissimae Amstelodamensi ac Lipsiensi praefixa, quamvis nomen ejus primis tantummodo literis stibsignatis innuit, praefatio. Docere idem possunt Iohannes Drusius, Istraeus Vossiius, Bochartus, & nuper Lambertus Bosius, pluresque alii eruditissimi &sacrarum litetarum studiosissimi viri , Iohannes denique Pricaeus &Henricus Hammondus, qui etiam , quam utiliter He ychius ad illustrandum Novum Foedus adhiberi possit, post Danielem Heliasium in
suis commentariis egregie ostenderunt. Atque utinam vel Pearsionio vel Pricaeo, quorum uterflue Hesychii ἔκδο ν molitus est, tam insignem laborem tamque utilem in literarum, siacrarum praesertim, bonum absolvere licuisset. V. Haec pridem cogitanti mihi in mentem venit, an forte Hesychius Alexandrinus, cujus editio Graeca veteris instrumenti Hieronymo aliisque celebratur, quique tertio post Christum natum seculo floruit, pro primo ac praecipuo autore hujus Lexici habendus esset. Atque hanc suspicionem meam tum in distertatione de numero septuagenario XVI. tum in dissertatione , quam A. 1689. de Lexicis
Graecis edidi admodum adolescens, publice prodidi ; quam ita volui intellectam , ut a posteriore manu non pauca illi accessisse simul existimarem, qualia fiunt Diodori Tarsensis, Cyrilli, Ambrosii& piphanii mentio, item barbara quaedam & alia quae manifesto, posteriorem aetatem innuunt. Cujtas generis additiones accessionesGurtum commune Lexicorum fatum, tum illud mahis credibiles reddet
hominibus minus pertinacibus, quod glossarium Hesychii truncatum
Vide Dan. Heiosii Protegom. ad Aristarctrum S. p. 663. edit. in sol.
566쪽
maleque habitum etiam omnium confessione est eruditorum. Ac fi Stephantis Lemonius, vir eruditissimus in notis ad varia sacra pag. 867. non dubitavit affirmare , Origenis Lexicon latere sub isto Hesychiano , nescio, magisne sit credibile quod a nobis. amrmatum est, Hesychii Lexicon in Hesychi Lexico reperiri. Quamvis itaque me non fugit, a Grotio ad Gen. XXVI, 3 3. Stephanum Byrantinum Hesychio Lexicographo tanquam antiquiorem praeponi, & virum clarissimum ilhelmum Ernestum TentZeliumτο μακαυτην Parin seleci . p. a a . eundem Hesychium seculo seXto putare recentiorem 2 qui proinde in dialogis suis menstruis A. I 689. pag Ia m immanem Climn logicum errorem commisisse me, totisque adeo seculis aberrasse olim pronunciavit, nullum tamen hic seculo sexto, juniorem Hesychium; demonstrare potuit, cui illud glossarium probabili opinione, nedum: erta sententia tribuatur. Itaque necdum conjecturae' me meae poenitet. Moneo etiam in illa sententia confirmatum: iri, qui cum Hes*chii glossario diligenter contularit Iectiones MSti codicis Alexandrini septuaginta interpretura, quas Angli ediderunt, sive quae illum ex asti exprimit, editionera Clarissimi Grabit In isto quippe codi
est Alexandrino referri εκδο ν graecae versibnis Hesyclaianam Isaac a Vossio, Exechieli Spanhemio , alitisque' viris doctis, observatum. Nec miretur aliquis , ad tertium: 1 Christo nato seculum a me glos-Brii husus primum. autorem redaci cum vir praestantissimus: si1omias Hyde libro secundo de ludis Oriental ium p. Is6. ambiguus hae-xeat, utrum Pollucem Hesychius. , an Hesychium Iulius, Pollux se- Ecundi a Christo nato seculi Grammaticus exseripserit. VL. Non autem' at illustrandos L .. Interpres tantum , Novique Instrumenti libros utilissimus est Hesychius, sed & omni generi graecorum autorum, Poetarum potissimum perdiscendo miri e fata est, unde ad intelligendbs Poetas inque his Principem inprimis Homerum recte Hesychii glossarium commendavit Ludovicus Vives iniaureo opere de tradendis disciplinis. Etiam ad Hippocratem inter pretandum maximo adjumento fore Hesychii Lexicon Scaligero visam est. Nec fugit inursiam ratio' , Graecarum literaruim , si quis alius, callentissimum, cum Lexicon istud antiquae eruditionis penu ini- nunciavit Libr. r. MiscelL Laconio. cap. XIII.. Et quis omnia eru- aiorum hominum enco a atque laudes quibus Hesychium n strum
567쪽
pRAEsTANTIA & UTILITAS. Lib. IV. mp. XXXV. μν
Brum passim prosequuntur ex eorum scriptis velit colisere, aut si velit propter multitudinem atque frequentiam facile possit / Nam ut elogia a Baillato & Thoma Pope Mount collecta praeteream, nihil certe in Salmasii., Casiaubon una, Vossiorum , Heinsiorum , Camterorum, Brodaei, Scaligerorum, Bariliti, Petitorum, Fusseri, Bocharti aliorumque complurium libris est frequentius, quam ut Hesychius Glotagraphorum optimus, mirae ac profundae eruditionis Grammaticus, omniumque doctissimus Grammaticorum, ejusque Lexieon eruditi onis veteris abyssus appelletur. Nec Graeciae totius modo, sed ex parte & Oriciatis eruditionem in Hesychiano Lexico conclusam jacere Daniel Heinsius in Aristarcho sacro affirmavit , quedvir summus Bochartus etiam ivit confirmatum , cum Phoenicia in Hesychio obvia singulari capite immortalis operis , quod Chanaan inscripsit, explicanda sibi sumsit. Vide librum erus secundum, cap. XI. cui praeter ea, quae de Noee Bocharto praeterita notavit illustris E echiel Spanheimius pag. 3I8. seq. de usu numismatum, Mauis acus in Dissereatione Critica Harpocrationi subjecta p. 39O. seq. addi potest. Thomas vero Reinesius multa etiam Germanis ver-cula vocabula 1n Hesychio notasse se ait p. 63 6. Variarum Lectionum Persicas voces ab Hesychio explicatas illustrac Adrianus Relandus, vir clarissimus Part. a. Miscellanearum dissertationum. Usus est Hesychius quamplurimis autoribus, Oratoribus, Poetis, Grammaticis &.aliis, quorum index a Iohanne Pricaeo quondam confectus ad calcem notarum in Apuleji asinum aureum G dae a GyO. 8. editus Schrevellanae quoque Hesychii editioni deinde subjectus fuit , atque infra luno alteroque loco auctior a me exhibebitur. Reinesius in Epistolis ad Vorstium testatur, se, antequam Pricari elenchus innotui Tet, sim iliter eiusmodi indicem scriptorum Hepychio usurpatorum confrcisse , quale quid mihi quoque admodum adolescenti accidit. Imprimis Vero, quod in praefatione ipse prae se fert Hesychius, Apionis, Apollonii, Aristarchi, Didymi, Diogeniani, Heliodori ac Theonis
laboribus mirifice adjutus fuit , quorum autorum pars, leXica κατα ςοιχῶον , pars, scholia in Homerum & alios Poetas scripserat. Pro Heliodoro Herodorum Homeri interpretem patria Heracleotam re ponit Vir supra laudes Iohannes Georgius Graevius: sed & Heliodo-ai nomen alibi apud Hesychium non semel occurrit, Herodori vero
568쪽
nunquam, & fuerunt Heliodori complures etiam Grammatici, & lo cum Homericum interpretaturus Suidas in Heliodorumatatorem laudat, ut forte minus sollicitandum illud nomen esse videatur. Quod vero ex aliis profecisse se ait Hesychius, cum ingenuitatis laudem ei conciliare debuisset, observatum est , eruditionis opinionem apud nonnullos detrivisse, ex quibus Reinesius, eruditionem, inquit, quam ei pa tribuunt , potius iis scriptoribus , quos excerpsi est enim solum συλ ραχ 6άδης tribuerem e cum enim nihil paene ejus sit , quo modin aeruditum fuisse colligam Z Nihilominus ipsium quoque multa addidisse extra dubium videtur, & ipse Hesychius : λ o inquit,
Θώκα. Neque laude defraudandus est autor , qui optimos scripto xes excerpendos delegit, & laboriose digessit, ac ipse sua industria &doctrina non parum locupletavit. Ait porro Helychius, se omnia accuratissime perscripsisse juxta praecepta Grammatici Herodiani:
Ego pero , addit hisce verbis recitatis V. C. Richardus Bentlajus, qui Theodosiit Mosam ἐπῆοριν *ης καΘχλου Herodiani o litavi, res cor , parum' huic promisso pel nudo modo sati a tum esse. Sed hoc exscriptorum & interpolatorum oscitantiae potius quam autori tribuerim, quibus & il Iud , ni fallor, merito adscripseris , quod voces infinitae in alienum translatae sint locum , ut notavit Rutgersius Var. Lecto Et quod idem Bentlejus observat, literas ι, ει&. item ε 3c ora passim pro' miscue usurpari. Nec minus quod ait Galal erus p. 46O.. Adversar
familiare esse Lexicographis , ut ea sub eodem Pocabulo comprehendant re. fraesentent , quae illud, quod id ipsum peculiariter designas vel consequitur vecantecedit, uti Heschius in τυπεις τυφον. Tυπlε ν enim neque cadere neque domare signis cat. Qu9d praeterea Hesychius ipse autor est se in Lexico suo Jιυς παροιμιλις τάς υποΘίσεις αποδεδωκvotis , idem quoque ila libro ipso prout hodie quidem in manibus nostris versatur rarissime praestitum apparet, unde pridem de mutilatorum, truncatorum, in terpolatorumque molestis manibus conquesti sunt viri docti Erasmus; in adagiis, Mausi acus Differt. Critica ad Harpocrationem , Tanaquillus Faber ad Anacreontis carmina, & complureS alii. Henricus Valesius notis posthumis ad Harpocrationem pag. 28 . putat Hesy-Haium in solis duabus ultimis vocibus , ς & breviatorum scelestat manui effugisse, cum in reliquii vocibui me truncatu. ac mu-
569쪽
tilatus fuerit. In Scaligeranis secundis quoque legas epitomen taxtum superesse Hesychii, & loca autorum deesse. Faber contra, quem jam nominavi , suspicatur, multos olim Hesychii purpurae suos pannos ausos fuisse assuere, & optima quaeque corrupisse , saepe etiam detraxisse. Idem Faber, in illo pretiosissimo Hellenismi thesauro carbones ex graeco Pulgar quod ρω χάικοννocant, reperiri Observati uaedam pa m inserta eo ab indoctis,sis is ut i docti inquit Barthius lib. XLII. Cap. 26. Adversariorum. Idem alibi in notis ad Claudianum p. II Oa. HG-chio qui testimonia veterum autorum exsecuit , piaculum inexpiabile fecit. Prurima enim bonorum Scriptorum loca paucis eterbis i hqrat doritis mus omnium
Grammae corum , quae nis coram glosis fisis varias, vix sentias quam simierudita. Jacobus Palmerius Exercitationibus in optimos autores graecos pag. J26. In tota literatura germanica nullus autor magis corruptus es , tantis scatet erroribus quam Heθchius , quamvis Athenaei codices in multis locis mendos deprehenduntur , non verebor dicere , Hesychium in una pagina plures errores habere , quam Athenaeum in quatuor , ideo ex est non semper siecurum est antiquiores auctores emendare. I, eque omnia ab
exscriptoribus ac interpolatoribus , sed quaedam etiam ab Hesychii ipsius negligentia & ignoratione errata in illud Lexicon irrepsisse non paucis eruditis viris persita sum est , quibus ego sane facile ac lubenter accredo. Plurimum tamen interpolatoribus suis hoc debere elim arbitror, quod durius eum interdum accipere Critici quidam ac Philosophi paene coacti fuerit. Is, cujus jam aliquoties memini, graecantissimus & praestantissimus vir Richardus Benileius in luculenta illa sua, quam Ioannis Malalae Chronico sub;ecit, ad J'annem Nillium scripta epistola acrius paulo in Hesychium invectus ejus Osci tantiam inter alia his potissime verbis perstringit : Dum Hlchius ex
antiquis Lexicis, Scholiasis , Grammaticis , quae non sontexebantur κα παTοι 'χ ν omni ex parte vocabula corradit , quibus hanc suam συναγωγ' locupletet cis resertiat , sepe usu venit , ut ab imperitis fibrariis es qui parum acc&rate scripserant, vel a sui fimilibus ονοριοέοΘαιυς in errorem induetus sit, quaeque nusquam gentVIm νel letia vel audita junt, lectoribus suis obtrudat. I Oli
esse Hesychium autorem multa fide dignum,ait inde Caesar Scaliger p. St. EXercitatiori . ad Cardanum , & 4s s. pluribus in locis futilem autorem ac plane Grammaticum appellat, quarti crisin severam, justam tamen arbitratur Reinesius epistola ad soli. vorstium a6. Atquσhaec in iis forte tolerari tanto facilius possit, quae ad res naturale. at
570쪽
tinent, quale est, super quo Hesychium locis adductis Scaliger castigat. Quibus adde sis & illud cjusdem Scaligeri lib. I. de plantis, p.
6 . seq. mochius ideriten lapidem facit altam .ab Herculeo Credo, iAlius secutam fuisse admodum βαρς ωθεν. Multis etiam deprehendere licet, eum conge sisse in illud sorreum Amul cum frugibus etia- scarabae s cum sivis
itabera acusis , dum omnibus ex areis omnia converrit sine vanno aut cribrst.
VII. Non obstantibus autem hisce sinistris de Hesychio judiciis,
eruditissimus quisque magni tamen illum merito facit, eumque exstare & emendatiorem exstare , plurimum e re publica literaria inter-elle arbitratur. Vnde plerisque viris doctis familiaris hactenus fuit &assiduus comes,multos praeclara nec alibi obvia docuit,a multis vicissim lumen accepit, multorum ingenium 1ndustriamque exercuit. Atque ut de illis tantum , qui Hesychium edere moliti sunt, pauca quaedam addam, sub initium superioris seculi hanc provinciam, Iosepho Sca' ligero haut dubie autore, exornandam sibi sumserat juvenis tum supra aetatem eruditus Daκies m. - , cujus rei frequens in Casauboni epistolis mentio occurrit. Et in protegomenis ad Aristarchum sacrura pag. 663. Heliasius ipse He chii mentionem faciens, antellure
inquit, annos adolescentes admodum scriptorem illum emendavimis , vera ac
Ieg tima ab alienis ao Juriis asinaeimui. Idem in litteris ad Putschium datis A. I 6o 3. In Heschio locos quintentos resilui , quotidie nu emma Teo cum per graviora licet. Equidem Heinsii non paucae emendationes leguntur in Schrevellana editione , & plures longe nobiscum communicaturus fuerat Iohannes Verwejus, qui Venetam & Η3genoensem Hesychii editionem Herisianis castigationibus a capite adealcem refertam a filio illius Nicolao acceperat. Sed Heliasius qui' Ἀ- suo genio ad alia studia vocatus ab Hesychio edendo animum abjecit, qua de re jam anno 16i 8. publice monuiu
uigersius. Anno autem Alexandrum Morum scripsisse video Claudium Sarravium Senatorem Parisiensem: Ante qua'
Haginis annos ide Neinsim Magnae lunc , quam non implevit dei addiscem istium se esse praedicabat in Hesciis adoκnando, ejusque editionco,ut opus con feHiμmpμtares, proxime sequentibus scilicet nundinis, ut Moris erat pollic mat r. Credibile ent, illum eam pγovinciam Moolao silio dudum demandasse. Se nunc hic tantum cogitat de Ovidio emacullando et Itaque occupa. Dig V enim Grammaticorum ille IupiteVin quo tua industria desudet. Veruri