장음표시 사용
541쪽
DE VOCIBUS ATTICIS. IV. Cap. XXXIV. fra
no repetit Moscho pulus: O-ανατῖκόν φη πιν Ανομ τὸν φωνη - Θαυμα ει πως ο φερεκώτης Αἀκοιτατ λ Δ , Longe pleniorem deinde editionem ex MSto codice dedit Petrus Iohannes Munnessius, quamvis nec in illa loci a Stephano memorati vestigium apparet. . Sui das autem Opus Phrynichi memorans ait eum fidi aκις σsive tarR Aτῖκων ονορι ωνtilbrOS duos conscripsisse , certe in editis Suidae codicibus binarius tantum librorum Phrynichi numerus extat,cum
in MSto Phrynichi quod Nun nesius secutus est distinctum fuerit in
libros tres, tertio tamen libro non integro sed eXigua tantum illius parte superstite. Neque vero in Nunne ii exemplari verba ut in prioribus disposita sunt ςοιχῶον, sed promiscue , nullo literarum ordine servato. Addidit porro non latinam modo versionem Nunnesius sed notas quoque eruditas , Phrynichumque ita a se ornatum strenae loco obtulit Andreae Schotto Ao. is 86. Inde pervenit in manus viri optimi Davidis Hoeschelii, qui notis suis doci immis adjunctis cum locuplete verborum auctorumque quos laudat Phrynichus vel carpit indice in lucem emisit Augustae Vindelicorum Ao. 16ol. 4. HERO
DIANI quoque, de quo insta in Grammaticis dicturus sum, fragmentum de Atticis vocibus Graece &latine subjectum legere est p. 8 . ad 93.
VII. Caeterum paulo audacius silbinde nec sine aculeo οι νοτιὰς νίζοντεςa Phrynicho perstringuntur, & quandocunque Vel Poetae Comicique novi vel Philosophi vel alii recentiores insolenti aliquo verbo usi sunt, eos spernere ac relinquere , e contrario cum antiquis potius & πολ κοὰ loqui jubet. Ita enim vocare genuinos Atticos Phrynicho in usu positum est. Oratores praecipue illos civilem &robustam eloquentiam florentium Athenarum tempsi ibus sectatos, quales fuere Demosthenes & EschineS qui πολιτκον - άσκ τες λογον Rempublicam sua dicendi facultate perculerunt. Equidem Galeno lib. 3. in Epidem. HippocratiS πολιτικα ον ματα sunt Voces, & vulgaris usus , quo sensu ipse scripsit libros tres v ίπαολιδ, libros quinque των παρ Αρος ο*ανιν & libros duOS τῶν Κω-ἶνω zπολιτικων 6νομάτων, ut refert in libro de scriptis propriis, quod
Vide Valas ad Harpocrationcm, dc quae Viri docti notant ad Lonoinum, p. 4 edit. Iacobi Tollii. Aia stid n lib. 1. --st m mλ
542쪽
alii, minus recte ni fallor, acceperunt de verbis forensibi. Sed Phrynichus etπολιτκ opponit & ψευδατῖκοις & quibuscunque non pure Attice loquentibus. Hinc tametsi alia Graecorum dia-Ιectus vocem aliquam admittat, si tamen ab . classicoruni& genuinorum Atticorum usu remota sit , continuo occinit illud suum ύ ἱπποκλέh. Neque maximis viris pancit, ut si quis Phryniclium legat jam facile credat Sextum Empiricum non ab re succensere Grammaticis , ridereque Ao- ει η
βάρον ελεγχειν. Sed vicissim Phrynichus reprehensus est a Thoma Magistro in collectione vocum Atticarum de qua mox dicemus: Nun ne ius praeterea & Ηoeschelius praecipue in notis ad Phrynichum hoc negotii sibi dederunt , ut voces ab illo re clas bonorum scriptoruam autoritate tuerentur. Id quod jam pridem singulari opere fecisse vi detur oras Grammaticus Alexandrinus , inter cujus scripta Suidas refert librum adversus Phrynichum ςοιχλον. Ab Tholaiae quidem censuris Nunnesius interdum Phrynichum defendit , Hoeschesius contra Phrynicho saepe etiam Novi Teth & LXX. Intcrpretum scriptorumque Ecclesiasticorum usum objicit, recte arbitratus horum dictiones non ita protritas esse ut quidam opinantur, etsi Salinassius Phrynicho succinens non minus in Cicris scriptoribus quam in novis Comicis Griecis multas voces idioticas trivio petitas agnoscit lib. de HeIIenistica. E contrario Franciscus Vavassor in libro e gantissimo de ludicra dictione p. Iota Phr nich- , inquit, an mi Magis2ro critico scollecto e Atticarum vocum deprehen ius in multis as magnis erroribus , a Io epho Si altero ob illam ipsam Menandri reprehensionem ren=ram fm probatus. PhrynichuS, inquit, Menandrum malum auctorem Attis
cismi esse dicit, cui nos non credimus, & Menandrum plus in Atticismo vidisse quam Phrynichum , certo scimus. Animaduerti ego certe , ab eo male ne ari συγκωσιν esse probam vocem , quam Dion in quidem Walicarnasseus haud ignarus opinor bonitatis veνborum in illa 'a compara none Platonis Demosthenis sepius eademque siententia Menandriam
tamen non Optimis semper vocibus usum sed interdum de industria vulsares & idioticas aut tr*όg, κωμικάς, ut Pollux vocat, in drama'
in sua recepisse, codigas quoque ex eo, quod idem Pollux negat se
543쪽
DE VOCIgus ATTICIS. Lib. IV. XXXIV. 123
usurum verbis Menandri , nisi cum nullum apud alios probatos scri ytores vocabulum commodum occurrit. Aliae quaedam Phrynichipcriores censurae quibus non Menandrum modo sed multos etia1an alios autores laudatissimos perfrangere veritus haud est , reprobantur a Menagio notis ad Laertium p. i 8. 1o8, 2Is. & aliis in locis. Nasitus censor dicitur Barthio ad Claudianum notis. Praeter vero Nun nesiu& Hoeschelii annotata extant etiam ad Phrynichum & ejus interpretem viri illus tris notae, sine autoris nomine ab eodem Hoeschelio editae , Augustae Vindel. A I603. 4. quibus loca Phrynichi complura emendantur & illustrantur, tum Nunnesii versio pariter & notae frequenter castig antur. Paucis foliis hae notae constant , sed doctissimum produnt autorem, etsi nomen nullum praefixum sit. Equidem CD sauboni esse putabat Mentelius apud Menagium T. i. Antibailleti p. i7 δc sane in calce harum annotationum , Isaaci Casauboni ad Uceschelium epistola o currit: sed notas ipsas non Casaubonum, sed To ephum Scaugerum autorem agnoscere disces ex Hoeschelii literis ad Kirchmannum , quae legitur post epistolas Marquardi Gudii pag. Allegatur Phrynichus noster a Stephano Byz. in XΘ seotis, Etymologi, co Magno, & Thoma Magistro,&c. VIII. Iam non opus est, pluribus notare eorum errorem, a Boe ciero, Menagio aliisque pridem castigatum,qui librum de vocibus At
licis, quem hodie habemus, epitomen esse contendunt σοφις ικων παρασκευων Phrynichi, de quibus Photius cod. CLVIII. ubi refert, opuς illud Commodo Caesari dicatum non Marco Aurelio Antonino, ut perperam assirmat Menagius L c. p. 172.) multis constitisse libris, quorum singuli aliis viris doctis & amicis ab auctore inscripti fuerint, uti primores tres de decimus, & post undecimum aliquot Aristoco cuidam , quartus & octavus Phrynichi populari, quintus & undecimus Menodoro, lextus Tiberino, septimus & plures e posterioribtis Menophilo, caeteri Rhegino , Grammatico fortasHS illi, cujUS πολυμινη- ριο- Socrates III. 23. & Suidas commemorat) & Basilidi Milesio Sophistae. Nec sinagulas voces modo sed & phrases & formulas, nonnullos etiam stς κωλα
Ioh. Schestri p. Iss. libri stylo, Baillati iugem. des Scavans sur les Grammat, xiens Grecs p. II6. Morhofii Lib. a. Polyhist. p. 17. ubi pro Plirynichii Stra bii lege Phrynichi Arabit.
544쪽
pHRYNICIAE DEPERDITA &c. Liri IV. Cap. XXXIV.
Jε-ειρημενους Τε - συνlεταγμενους complexum fuis h. Εjus vero Operis , in quo pauca quae non in Helladii quoque malore Lexico, sed sparsim aliisque permixta legebantur, libros XXXVII. duntaxat visos sibi testatur Photius, juxta seriem literarun) vocibus dispositis , etsi autor totidem alios libros ejusdem argumenti promiserit, unde facile conciliatur Suidas, qui praeter ατῖκις ' Phrynichi memo
λία λζ, οι οἰ ita enim legendus & supplendus ille locus , nempe si XXXVII. libris Photio visis totidem alios a Phrynicho promissos addas, prodeunt O , sive LXXIV. Laudat & hoc Phrynichi opus Scholiastes Comici ad Pacem. Non mediocriter porro hallucinatur autor Bibliographiae curiois , Germanopoli, ut inscriptio prae se fert,
in lucem editae , & propter Varias interpolationes truncationesque ac mutationes, Boeclero ad quem autorem refertur indignae, dum de
Phrynicho agens haec silbjungit : Nunnesus in codice suo multa egregia annotaverat , quae Daniel Heinsus pro suis postea edidit , acerrime propterea traductus a Claudio Salmam in praefatione ad Simplicium. Sane Hein si
in Phrynichum nunquam scripsit, uti nec Nun nesius in Simplicium. Sed Francisci Nansii emendationes in suam Simplicii editionem Heinsium transtulisse & pro siuis venditasse Salmasius contendit, cum Nansiani codicis in praefatione Typographi Heliasianae editioni praemissa diserta fiat mentio , atque adeo a plagii culpa Heinsius facile
absolvatur , cui quavis data vel non data occasione nimis inclementer saepe insultat vir maximus Salmasius. Bailletum vero qui Biblio-graptitae curios, errores sine censiura suis doctorum judiciis inseruit, pluribus verbis reprehendit Menagius in Anti Bailleti capite XLVII. Caeterum fuere & alii Phrynichi praeter nostrum , qui de Atticis dictionibus scripsit, & ex quo praeter rem duos facit Johannes Jacobus Hommannus T. I. LeXici universalis Part. r. p. 163. De illis dixi supra Lib. 2. Cap. I9. Nunc indicem Scriptorum in Phrynichi libris dedictionibus Atticis allegatorum, paulo quam est in Hoescheliana editione vel qualem in dissertatione de Lexicis Graecis i . olim dare me memini, auctiorem subjungam. IX.
545쪽
IndeX Auctorum , qui in libello
Phrynichi citantur , vel reprehenduntur.
62.64. 66. 68. 72. 76. & alibi. Bithyni. Balbus Trallianus, Orator 29. Cajus Alethusiius Gramma
Oratio contra Nesram Demostheni supposita. 2. Dio Philosophus. IC.Dorienses. 42. 6
Epicharmus. I 2. I 8. Eretriaci. I 8.
Eubuli Com. 6O. Eupolis Comic. Zq. κόλακες 6O.Ejusdem forte κόλακαςrespicit in 24. Euripides. 6O.
HecataeUS. Herodotus. HesiodUS.
HyperideS. Ionici. Ιων συγχα φευς. Lollianus Sophista. Lysias.
546쪽
F26 THOMAs MAGISTER Lib. IV. Cap. XXXIV.
Polemo Ionicus Sophistae. 28. q. . 78. Ejus Historiae 4 . inscriptio in imaginem Demosthenis. 78.
Sophocles. 3Ο. εν Ανδρομελ. 68. Stoici. Stratis Comicus. 3 . SO. Syllas. 28. Syracusiani. 6 .
Teleclides Com. Theo GrammaticuS. TheophrastuS. Theopompus Comicus. Thucydides. I 6. s6. J8. 8 I. εν
X. THOMAE quoque, MAGISTRI communiter dicti, ονομυάτων ἶκων cum Phrynicho editae sint a Zacharia Calli ergo primum Romae Anno I H7. tum Venetiis ab Asulano: Sc a Vasco ano Pa risiis. Novissime Nicolaus Blancardus separatim eundem libellum einendatius vulgatum juxta seriem literarum paulo accuratius disposuit, L indice autorum , quos laudat, quique propemodum unive sit hodie adhuc supersunt, auxit Franequerae Anno 169O. 8. Illi editioni anno 1698. adjectae sunt animadversiones V. C. Lamberti Bosii, cujus praeclarae exstant diatribae de observationes in loca quaedam Novi Testamenti, & scriptorum, εξω, utilissimus item de ellipsi Graecorum
libellus, & luculenta editio. versionis Graecae LXX. debemus. In illis
547쪽
DE VOCIBUS ATTICIS Lib. IV. . XXXIV. 327
Bosti observationibus Thomas arguitur, non raro damnasse locutiones bene Atticas, quod Leopardo etiam Graevioque ad Soloecismum Luciani , Ioli. Jensio in Lucianeis lectionibus, Illi. Barbeyraco in epistola adJacobum Beriali ardum'& aliis viris clarillimis notatum fuit.
Etiam Martinum friumnerunn Graecae linguae Upsaliensem,
a quo Palaephatum notis illustratum habemus, Lexicon Atticum Thomae Magistri recensere & praelis subjicere molitum didici ex Nicolai Helialii epithola ad Isaacum Vostium, quam edidit Colomesius in Observationibus ad Li L Girald 1 dialogos de Poetis pag. 63. David Imr- schelius ad Godostedum Iungermanniam 8 CaL Dec. 16O6. De Harpocratione tuum probo con hum , sed suppetiarum nihil habeo sollice G. Herum si res seret moram , UdΠ omam illum Mag/strum non minus seram opis,
vixit, patria Cretensis fuit, si idem est Thomas Hiero Monaclius, cujus epitomeSuiddeLexici, manu exarata exstatDres dae inBibi PotentissimiSaxoniae Electoris. Ejus scholiis MSS. in Aristophan 1s Plutum, nubes &ranas , ex Bibl. Coibertina usus est idem Fraxinetus sive Dii Freni us in glosIario mediae graecitatis. In Bibl. Regis Christianissimi cod. Gr.LIS. IS D post collecti ionem vocum Atticarum habetur eluS oratio,
qua Cynaegiri Pater Eus horion Polemarcho Callimachi Patri praejorendum Jcontendit. Oratio qua hortatur Athenienses ad concordiam. Oratio de laudibus Johannis Bapti fae. Oratio vel potius epipola ad Philosiophum Iosephum. Oratio Apstlogetica pro Gandreno, aliaque. Vide & Labbeum Bibl. Nov.MS. p. 74. ubi codicem Regium r92 a. recenset. Disertissimam laudationem Gregorii Nazianetem de Orationem gratulatoriam Magno eX- ercituum Duci Angelo scriptam, aliasque binas ad magnum Logothetam Theodorum Metochitam, & ad Patriarchesm C. Polit antim Niphonem e male L phon hic Vocatur a Dufrenio) laudationcm Regis Cipri , & epi olas septem cum Nicephori Gregorae epsola ad J homam Magistrum , primuS Graece & latine edidit vir docti si mus & Sueciae suae nuper lumen haud vulgare Laurentius Normannus Upsal. 1693. q. quibus epistolis uti etiam eX ποσψαν Τικὼ ad Niphonem Patriarcham & ex iis , quae ad Imperatorem Λndronicum Palaeologum scripsiste perhibetur, necdum
548쪽
Lib. IV. cap. XXXIV. dum in lucem emissa, recte docet, Thomam floruish seculo post natum Servatorem quarto decimo ineunte. Suspicatur quoque , eum Magistri sive ossiciorum sive scriniorum regiorum & chartophylacis munere functum, eundemque Rhetorem ac causarum patronum , siquidem hic est Tliomas scholasticus autor Epigrammatis lib. IV. Ana-tiaolog. Cap. 3I. p. sI . quo Demosthenem Aristidem & Thucydidem veluti etζὰς ρητο κῆς maximi facere te testatur. Postea vero Imperatore Andronico Palaeologo seniore fortunis opibusque per nepotem exuto inque monasterium,suasu potissimum Patriarchae Niphoni S, A.C. I 3 27. detruso,&AntoniiMonaclii nomen cum cucullo sibi imponente, parem cum hero fortunam & alios expertos, & Thomam nostrum abdicato munere publico rebusque seculi repudio misso deinceps Theodulum appellatum fuisse. Quod vero eundem sub Demetrii quoque friclinii nomine latere , nunc Theodori Monachi & Chri sodali appellatione venire assirmat , vellem conjecturas has suas argumentis confirmasset vir doctus & praestantissimus. Caeterum al- Iegatur Thomas Magister a Scholiaste Luciani, ad libellum, qui Pli laris inscribitur, & verba, ad quae respicit, in hoc libro de vocibus Atticis, voce occurrunt, unde eum Thoma nostro juniorem esse recte nuper in lectionibus Luctaneis observavit U. C. hannes Iensius. Iam indicem scriptorum a Thoma laudatorum e Blancardi editione subjungamus XI.
IndeX Auctorum qui a Thoma Magistro
Uitantur, Explicantur, Notantur.