Poetae lyrici Graeci 2 Poetas elegiacos et iambographos continens

221쪽

XXX.

Κότταβος εκ Σικελης ἐστι χθονός, εκπρεπες ἐργον,ον σκοπόν ἐς λατάγων τοξα καθιστάμεθα εἶτα δ' Οχος Σικελός, κάλλει δαπάνθ τε κράτιστος

Θεσσαλικὸς δὲ θρόνος, γυίων τρυφερωτάτη ἔδρα 5 ευναίου δὲ λέχους ἔξοχα κάλλος ἔχει Μίλητός τε χως τ', ἐναλος πόλις Οἰνοπίωνος Γυρσηνη δὲ κρατεῖ χρυσότυπος φιάλη, και πας χαλκός, οτις κοσμεῖ δόμον ἔν τινι χρεία Φοίνικες δ' ευρον γράμματα λεξίλογα i , Θήβη δ' ἁρματόεντα δίφρον συνεπῆξατο πρωτη 'φορτηγοῖς 4' ἀκάτους Κῆρες, ἁλὸς ταμίαι

222쪽

τον δε τροχοὐ γαί ς τε καμίνου τ' εκγονον ευρεν, κλεινότατον κεραμον, χρῆσιμον οἰκονόμον, V το καλόν Μαραθῶνι καταστήσασα τρόπαιον.

Καὶ τόδ' ἔθος Σπάρτρ μελέτημά τε κείμενόν ἐστιν

πίνειν τζν αυτην οἰνοφόρον κυλικα,

μ δ' αποδωρεῖσθαι προπόσεις ὀνομαστὶ λέγοντα,μ δ' επὶ δεξιτερὰν χεῖρα κύκλω θιάσου

ω Μ Λυδη χεὶρ ευρ' 'Aσιατογενής, και προπόσεις ὀρέγειν ἐπιδέξια, και προκαλεῖσθαι 'ἐξονομακληδην, ω προπιεῖν ἐθέλει εἶτ' απὴ τοιούτων πόσεων γλώσσας τε λύουσιν i 0 εἰς αἰσχροὐς μύθους, σῶμά τ' αμαυρότερον τευχουσιν ' προς δ' ὁμματ' αχλύς αμβλωπὸς ἐφίζει λῆστις δ' ἐκτήκει μνημοσύνην πραπίδων νους δε παρέσφαλται δμῶες δ' ακόλαστον ἔχουσινηθος ' ἐπεισπίπτει δ' οἰκοτριβης δαπάνη 15 οἱ Λακεδαιμονίων δὲ κόροι πίνουσι τοσολον, ῶστε φρέν' εἰς ἱλαρὰν ἀσπίδα πάντ ἀπάγειν, εἴς τε φιλοφροσύνην γλῶσσαν μέτριόν τε γελωτα τοιαύτη δὲ πόσις σωματί τ' ωφέλιμος

V. 12. τροroi Casaub., lihri τροχόν. - γαίης, BCD γαίας vix recto. - τ εκγονον, ll τέ γόνον. - V. 14. Μαραθῶνι, CD Μαραθῶνος. 2. Athon. X p. 432 D: Προπόσεις δε τας γινομένας ἐν τοῖς σνεποσίοις Λακεδαιμονίοις Ουκ ην ἔθος ποιεῖν Ουδε φιλοτησίας δια τούτων πρὀς ἀλλ ἐλους ποιεῖσθαι ' δηλοῖ δε ταῶτα Αριτίας εν τοῖς Ἐλεγείοις' Καὶ τόδ' κτλ. - V. 4 us pie ad 8 εξονομακλήδηνὶ oin. C.

223쪽

αἱ γὰρ υπερ το μετρον κυλίκων προποσεις παραχρῆμα τε φασαι λυπουo' εἰς του ἄπαντα χρόνον 25 η Λακεδαιμονίων δε δίαι κ ὁμαλῶς διάκειται, 482εσθειν καὶ πίνειν συμμετρα προς τὸ φρονεῖ νκαι το πονεiν εἶναι δυνατούς ' οὐκ εστ' απότακτος ημέρα οDωσαι σῶμ' ἀμέτροισι πότοις. ΕΙΣ ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΝ

Και νυν Κλεινίου υίὸν 'Aθηναῖον στεφανώσω, λκιβιάδην νέοισιν ὁμνήσας τρόποις ον γάρ πως ην τοὐνομ' εφαρμόζειν ελεγείω νυν δ' ἐν ἰαμβείω κείσεται Ουκ ἀμέτρως.

Γνώμη δ' η σε κατηγαγ', ἐγὼ ταύτην εν ἄπασιν

V. 19. δ' ΑΗ C, orn. ΡVL. - V. 21. ἡγίειαν PUL, υγείαν ΑΗC. V. 22. Ευσε βίης, Η εὐσεβείης. -- V. 23. Plura deesse apparet, dicit oni in Auionaeius: εξῆς τε πάλιν φησίν Λί γὰρ κτλ. Epit. oni. v. 23-27 δυνατους). - V. 24. α παντα, Selaneide vin ἔπειτα. - V. 26. yσθειν, AP ἐσθίειν. - τρονεῖν Bacla, v. τανέν. - V. 27. οὐκ. sori. οὐδ '. - απότακΤΩς, C: αποτακτὀς, PVL απότακτον. - v. 28. ἐμερα C, ὴμέραι BD, ἐμερα VL. - πότοις Ο ποτοῖς ΡUI9. - Qiiod Io. Philop. ad Aristot. clonii. p. 8 ilicit: φασὶ δὲ καὶ Κριτίαν γεγονέναι σοφιστήν, οὐ καὶ τὰ φερομενα συγγράμματα εἴναι, ώς υλέξανδρος λέγει ' τον γὰρ τῶν τριώκοντα μηδε γεγραφέναι αλλο τι, πλὴν πολιτείας ἐμμετρους' ου- τος ουν την ψυχὴν ἔλεγεν αἶμα εἱναι 'Aῖμα γὰρ sφησὶτὶ ἀνθρώποις περικάρδιον ἐστι νόημα.

224쪽

εἶπον καὶ γράφας τουργον ἔδρασα τόδε σφραγὶς δ' 'μετέρης γλώσσqς επὶ τοῖσδεσι κεῖται.

Πλοῶτον μεν Σκοπαδῶν, μεγαλοφροσυνην δὲ Κίμωνος, νίκας δ' 'Αρκεσίλα τοὐ Λακεδαιμονίου.

Ἐκ μελέτης πλείους ζ φυσεως ἀγαθοί.

Tον δε γυναικείων μελέων πλέξαντά ποτ ωδάς ηδυν Ἀνακρείοντα Πως εἰς Ελλάδ' ἀνηγεν, συμποσίων ἐρέθισμα, γυναικῶν ἡπερόπευμα, αυλῶν αντίπαλον, φιλοβάρβιτον, ηδυν, ἄλυπον .5 Ου ποτέ σου φιλότης γηράσεται Ου δὲ θανεῖται, ἔστ' αν υδωρ Οινω συμμιγνυμενον κυλίκεσσιν παῖς διαπομπευρ, προπόσεις ἐπιδέξια νωμῶν,

5. Plui. Cinion. c. 10: Ἐτι τοίνυν Γοργίας μεν ὁ Λεοντῖνός τησιτον Αίμωνα τὰ χρήματα κτῆσθαι μέν, ῶς χρῶτο, χρῆσθαι δέ, ώς τιμῶτο. Αριτίας δε των τριάκοντα γενόμενος ἐν ταῖς ἐλεγείαις εὐχεται

- I ei nilo intorstiti uni soci, mi ina iiii illini otia in Moinelio et IIari ling: naim ipse Linonaeus ali Niot vorsius praeterniis isse videtur, itaqtie noli opus est Heranniani collectione V. 5, qui του voltiit scibere, tibi lilbri Onanes Gov oxlii bent. - V. 7. διαπομπεύη ABC, διαπομπευση PVL, Osari ii διαποιπνύy, Hai tunς διαπορθμευση. - προπόσεις PVl. , προπόσις Α, πρόποσις Η, προπόσιν '. - ἐπιδέξια νωμῶν AC epit. Hoescli.,

225쪽

Ρ0ETAE ELEGIACI. παννυχίδας θ' ἱερὰς θήλεις χοροὶ ἀμφιέπωσιν, πλάστιγξ θ' η χαλκου γάτηρ επ' ακραισι καθίζstl0 κοττάβου υφηλαῖς κορυφαῖς Προμίου ψακάδεσσιν.

II 367 Ε a illibilit: Καὶ ἐγὼ ἀκούσας ἀεὶ μὲν δὴ τὴν φησιν του τε Γλαυκωνος καὶ του 'Aδειμάντου ἐγάμην, αταρ ουν καί τότε πάνυ γε ῆσθqν καὶ εἶπow on κακῶς εἰς υμῶς, ῶ παιδες εκείνου του ἀνδρός, τὴν αρχὴν των ἐλεγείων ἐποίησεν ὁ Γλαυκωνος ἐραστή ς, εοδοκιμήσαντας περι τὴν Μεγαροῖ μάχhν εἰπών Παῖδες Αρίστωνος, κλεινου θεῖον γένος ἀνδρός. iit liaec prima suerit. ritiae eleri n. Niliit iuviit Aristidos II 28. qiii dicit: ταυτα λέγει Πλάτων, ὁ του επιγρώμματος μετέχων, καὶ δι' ὀν τὀAρίστωνος γένος θεῖον ώς ἀληθῶς. nain nulli nisi liune ipstina Platoriis

loclim Iiovit, eodo innie loco utitur soliol. Aristi l. III 420: ἐπίγραμμα γὰρ Πν του πατρὰς αυτου του χρίστωνος λέγων scr. λέγονὶ ουτως ' ὐ παῖδες Αρίστωνος κλεινου θεῖον γένος. vorsum ex Platone pellit, ea quRedeinceps addit, si io pom illo nugatur. QiIod ἐπίγραμμα Ἀρίστωνος licit, non tam ipsi Aristoni trahitiit, sod epigramma in Aristonem compositura sigilificat. Celemini linoc Relileierni ne seri conio siti ira in ortissima, nurn Iie II e constat, quain pugnam Megarensen Plato dicat, neque Aristo otia siliis filii qui sint: sed listne titiaestionem Oxpedire non est liuius loci, os. Stigoni illi Plii los. Pint. II 76 seqq. et in Plii lologo Suppl. II i 14 so l.

226쪽

XXXII O P II O N.

Rρύπτω τῶδε τάφω Σοφοκλη πρωτεῖα λαβόντα, τῆς τραγικῆς τεχνης σχημα το σεμνότατον.

I o p la o n. Epigramina legitur in uua Sopii Oel. 131 oil. raro si rin.: φασδ' ἐπιγεγοαφθαι τω αν του τάφω τάδε ' κρυπτω κtλ. seil PI λαβὼν δέ φησιν επεγραψε τω τάφρο αυτου orn. I) τάδε. Se undiana Iriliniunt ei l. Sopli. Electrao p. li codices omnes λαβὼν ox lin ent; φησὶ nnti Diiores, φασι recentes, clenique επιγέγραπταιF, επιγράψαι GR, ἐπέγραψε CI, deteri tat videtur ἐπιγεγρύφθαι tuentur. Ego olim conieci scrilieri tui osso Λόβων δέ φησιν ἐπιγεγράφθαι, do Lobono Ainivo cogitans. quo περὶ ποιητῶν scripsisse in Epiriae nidis vita testatur Diog. L. Ι 112. eodem lito auctore iliatiir I 31 in Thaletis vita: τὰ δε γεγραμμένα ὐπ'

ἀνέδειξεν υστρολόγον πάντων πρεσβύτατον σοφίη, quae ex eoden libro de poetis petita oηse apparet. Logiantur alia epigrananiata pas&ina in libro I, quae I iogenes vicit vel in statuis vel in imonuimentis Plitiosopli Omin insempta osso, quae proliabiliter Setinet ilexvin Plii lol. I 2i suspicatur ex eodem Lobonis opero petua esse; nam o in nos illi pariter Inusicae artis atquo sapientiae inlido inclarueriint, ilicinio Lobon illos Istitui duirio in lilaro ite poetis reconsuerat: epigra minata n litem ista, qui e Diogenes luiro I reconsut nani quod logitur II 15 in Anaxagoram philo

soli etiam singula tantam sint ilitudinent piae so suemini, ut omnia ni eo leni nil tore Prosecta osso viduuntur. Lol On alitem si lineo oinnin in libro sito de poclis exhil urit, otiain ipse ista epigrammata condidisso vi-ilotiir. Igittir si recto olim Lobonis novicia in vita Soplioelis restitui, otooni prol, uveriint liniae meam coniectu IruIn O. Iuliii et Beniadoles, ii Oc mio quo epigramma, qtiod sane illis non magnopere dispar est, in ouude innui remi in re serendum, ne ille Dinnino inscripti ini suit in tragici ino nu-niento. Sed Lainen ululatio noni iniicit Vntorii Maxinii testinioni uin, qui opi unanυι illa Ioption to in patris Die in Oi in In sepulcro insculptu inesso riarrat VIII 7, 12: Sophoclos quoqtio gloriosum cum reruna ni itura orta inen liabuit, tam benigno illa ni irifica opern Rua Oxhiliendo, qunna illa operibus eius tona pora liberalitor subni irris trancto. Propo oni in cotitosi nilim annunt attigit, Rub ipsu in transitum ad morioni Oedipode Coloneo scripto; qua sola snt,ula Onini uni cinsileni stultu poetamini praeripero

gloria ira poti ait: id quo igni tu in osse posteris filii is Soplioclis Ioption sitnt 'igi ii iis, liliri Sophon) noluit, sepi limo putris intae rei uti ivx mmor D.

Haec Vtilo mi in vel ni iuni quona conamentiani esso, non ost crollibile: sane

227쪽

en qiias illo refert, non insiliit in lioe disti otio, sed videtiir tantu inpranaorilium superesse, reliqua interci derunt. Igittar eiusmodi epigrani-inato si reveri, sopilicratin tringi ci Ominium erat, nudnx admodi lim taciniis sitit. alluit plana coinna inisci. Qitare postea proli mi, quod Vesterniarau

228쪽

XXXII. SOCRATES.

Λήλι' υπολλον χαῖρε και υρτεμι, παῖδε κλεεινω.

οῖ δε χοροῖς κάλλιστα θεους τιμῶσιν, αριστοι 485 ἐν πολέμω.

λων. - κλεεινω, Cod. Cant. Ar. Non. κλεινώ, Vind. κλεινά. 3. Athen. XIV p. 628 F: ῖθεν καὶ Σωκράτης ἐν tοῖς ποιήμασι τους καλλιστα χορεύοντας ἀριίστους φησὶν ειναι τὰ πολέμια, λέγων ουτως 'οι δὲ κτλ. Fort. ox pimoentio in Apollinen . Socrati etiarn tralni enitos censeo versiis, Uios ex Isoro licO Cmite leo descripsit Athon notis V 219 C PORTAE LYR. 39

229쪽

, , Σώκρατες, Ουκ ἔλαθές με πόθω δηχθεὶς φρένα την σήν παιδὸς Αεινομάχης καὶ Κλεινίου ἀὲλ ἡπακοvσον, εἰ βουλει σοι ζχειν ευ παιδικά. μηδ' απιθήσης ἀγγέλω, ἀλλὰ πιθοὐ ' καί σοι πολὐ βέλτιον ἔσται. Xἀγῶ ὀπως ἡκουσα χαρῆς υ πο σῶμα λιπαίνω ἱδρῶτι, βλεφάρων δε γόος πέσεν Ουκ ἀθελήτως. , , Στέλλου, πλησάμενος θυμὸν Μούσης κατόrοιο, η τόνδ' αἴρήσεις ωδῶν δεινοῖσι πόθοισιν.

ἀμφοῖν γαρ τιλίης ξδ' ἀρχῆ τῆδε καθέξεις

αυτόν, προσβάλλων ἀκοαῖς ὀπτήρια θυμου.

tu do indor , Τίπτε δεδάκρυσαι, φίλε Σώκρατες; η a ' ανακινεῖ στέρνοις ἐνναίων σκηπτὰς πόθος ομμασι. θέγαυσθείς παιδὀς ανικητου; τον ἐγὼ τιθασόν σοι υπεστην ποιῆσαι. . Aspasiae hos versus tribuit Atlionastis: 'Aσπασία μέντοι, ὴ σοτη τοὐ

κράτους διδάσκαλοῖ των ρητορικῶν λόγων, ἐν τοῖς Ψερομένοις ώς αυεῆς ἔπεσιν, ἄπερ 'Hρόδικος ὁ Αρατήτειος παρεθετο, φησὶν

Ουτως. Apparot So ratem et Aspasiam sernaonos serore do Alcibia lis; aniore conciliando: Rissmi Socrates refert, quae AspRsia sibi pracceperit, v. 5-6. Igitii r non Aspasia, sed Socristes illud colloquium versibus lic-roicis expositerat: videt ir autem Athenaeus ana trigua orationo, qua Horo dictas usi s erat . in errorem in liri ias esse, ne simo enirn Atlaenaei verba corra1ptelam eontrivxisso puto. Ceteriam illitae carmen notitio ab Aspasiane litΘ n Socrate prosectum, sed mala frixude alimiis stiniecit: nequo antiqua videtiir fratris osso, sd mi od inprimis usus singla laris verbi κατοχος, qui recons admodum ost, arguoro videtur: oti an γόος v. si satis insolenter lacrin Re dicuntur. V. 8 novilum in integriam est restitutus, po taVi detur comparationa tisus esse, η τόνδ' αἴρήσεις ώσεὶ ' δεινὴ πόθοισιν,

Drim reliqua nequeo problvi ilitor emenditro. Item versu antepaeniIulino σκηπτὸς πόθος singulare est, nec tamen coniectiaris tentrinditu , SE Pro

θραυσθεὶς videtur poeta θραχ θεὲς seripsisse - Denique monendii inest Soerati disti clion tribuere IIaxini. Cons. II 649, sed est Palladae. vi I. Antilol. Pal. X 34.

230쪽

XXXIII. ANTI MACHUS.

Φευγοντας γαίης εκτοθι Λωτιάδος.

Γενεὰ Καβάρνους θηκεν ἀγακλέας ὀργειῶνας.

Εἶπε φωνησας Πόλυβε, θρεπτηρια τάσδεῖππους τοι δώσω δυσμενέων ἐλάσας.

'Hέλιον πόμπευεν ἀγακλυμένη Ἐρυθεια.