장음표시 사용
211쪽
ματα κατά τας ὀδοῖς ἁμάξαις ἐπικοβῆμενοι. διακαὶ παροιμια, ως ἐξ ἀμαξης λαλεῖ, ηγρυν ὐαισχύντως ωρίζει. τουτο δὲ εποίουν ρι κωμικοὶ
τρωγλη, αἰγλη, ζεύγλη. τα γαρ εὐ λ ἁ Θηλυκὰ,
επιπλοκην εχοντα του γτ, ει ῆ λπιει. 246. I I ΛΟΣ ' ἀρσενικως, ο' τετυλωμένος ωμος καὶ τετριμμένος εχ της σαρκο , o ποῖον πολ- λακις ἐπὶ του ωμου γίνεται τοῖς ἀχει ζας. εητου βαστάζειν τι συνεχως. καὶ Tηλεκλειδης τραχήλου τύλαν εiπε, καὶ τον τυλον ἀπο του Θο- φορε ιν πιννημένον. η την του τραχήλου σκληρότητα, εκ μεταφορῆς των Θοφόρων ζωων. g4 . TV XH λωται κυρίως ἄταν ἀλλα ἐνεγγῆ τις, εἰτ' αλλο συμβη. τύχαι, καὶ αἱ ταπειναὶ πράξεις των ἀν'ωπων καὶ ὐποτεταγμέναι, καὶ αἱ υφηλαὶ καὶ επικρατοῖσαι. ἀπο τ ὰ τύχης γαρ νομίζουσι ταυτα γίνεσΘαι τοῖς ανΘρωποις, καὶ συκαπο αβουλίας καὶ κακοβουλίας. διαφέρει δε η τυ - χγl του αυτομάτου. το την με ν τύχην, τούτο ς πεζ
212쪽
εἴρηται εἰναι ' το δε αυτόματον, σταν γένηται τι, μηδαμως ενερπουντος μηδέν ος ήλλου. ωςτε λεγομεντνν τυχην ειναι φορον ἐξ αδήλου εις αδηλον, καὶ του αυτομάτου αιτίαν διά μόνης πράξεως. τυχηνδε άπλως, τινὸς την αγαΘῆν τυχην.
st 48. ' ΥΑΛΟΣ ' παρ' Ἀττικοῖς, ο ὐελος ' χαὶ λοεν, διαφανες. Ἀριστοφάνης' την υαλον λέγεις. οπερ κατασκεύασμά ἐστιν ὐαλου τροχοειδὸς παχὐ, εφ' οὐ χεοντες ελαιον, καὶ χρίοντες αυτὸ, καὶ Θερ-
214쪽
εἰπεῖν, στι των κτητικων αντωνυμιων προς μείζονα
λαμβάνεται η σχέσις, καὶ προς ἴσον, καὶ προς ἡ τογα. προς μείζονα μεν, οῖον ὀ εμὰς δεσπότης προς ίσον δε , οἱον ο ἐμος ἀδελφός' προς ηττοναδε, οἱον ο ἐμος δουλος. ἐπὶ δε των κτητικων ρνο- μάτων, οὐδεν τοιοῖτον εἴρηται. ἀεὶ γάρ προς η τονα Θέλει εἶναι η σχέσις, καὶ ουτε προς μείζονα,
οἴτε προς ἴσον. ουδεὶς γὰρ λέγει, Ἀριστάρχειος πατηρ, η φ λος ' Ἀριστάρχειος δἰ ἀγρος λέγεται. τουτου χάριν, Αιάντειος μεν υἱος λέγεται, επεὶ προς ηττονά εστιν ἡ σχέσις' ΑἰάντMος δἐ αδελφὸς ου λέγεται προς ἴσον γἀρ η σχέσις εστίν. g5o. 'UME NAIOΣ' ωδη τις εν γάμοις ἀδο-
μένη, ως Ο, υμεναιος ορωρει. γίνεται δἐ η λεξις, η παρὰ το ὐμνειν, - οἱον ἴμναιός τις' η παρά τος μου ναίειν τοὐς vυμφίους, ως οἱον ὀμόγαιος' η πα-ρα τον παρθένιον υμένα, ως παραδηλοῖ καὶ το, ην ω, υμέναιε ω, παρὰ τω Κωμικω. οὐ δὴ λα- λέπτου υμένος χρησις καὶ παρά τω Δειπνοσοφιστη
ἐν του, ἐξηλαυνόν τινες τον ἀργυρον εις υμένος ἰδε-
216쪽
gas Erymologicum Gia malitin , quod editore ni non diligenti Oretra reperisse valde dolentiis, p. 579. ὐπώπια δὲ λέγονται
erat Piod Selioliastae Tlaeocxit. 5 99. et Zonarae Lex. T. I. P. 1339. Bastius Gregorii im Sci 1aeseri P. 233. eripi iube-xet. Bekkemim in tratricii rau hio noto in Anaeae Graise. T. I. p. Sta. Perperam edentem 2 ππω πιάζων ε ὐπτως καὶ 1 κ. ἐρ- Θώς π eiπατών, ubi scribendi irra, nisi ita ipso in codice scri P. tum fuit, ύπτιαζωνr pertinet enim haec Lexico grapiti glossa ad Aesciti neni in Tiinarcii. p. a M. eii Reis k li 3. ecl. Stepla. Et iam Thomae M. V. υπτιαθιν P. 377. ed. Bern. Iaiulatum, Nec tamen Behheriis tantopere inculpandus est, qui1rri in Eli H en emorem etiam alii seri hae inciderint r ita in toris ruptissimo Plii lostrati In ag. 2,6. P. Bi3. loco eos ex Paris. Reg. 1696. monente Boissonado ad Ileroic. p. 4 u. υn arimαο - μῶν Pro sincero vππιασμ . quod quatuor alii a me inspecti servant, quorum unus 176I. cum glossa κατακωσι- λωπι.
217쪽
πιον πάθοι. ἀκουσας τις των αττείων, καὶ ταινιω-
σας την κεφαλῆν αλυων ἐκαΘητα ἐρωτηθεὶς δε, τί π, οι; πρ κομμα, ἔφη. καὶ ουτω πλατύνατοῖς ακροαταῖς εκίνησε γέλωτα ' ως επIσης γ λαῖον αν, υπωπια φάναι παθε ν περὶ πίδας, καὶ πρόςκομμα
καὶ παρωπιον, τὸ περὶ τὰς ρφεις των σππων δερμα. οπερ οι Θεωρικοὶ παρωπον λέγουσιν. ἰστέον δε
218쪽
oτι ωςπερ γελοῖον καταγαγεῖν εις ποδας τὸ υπω πιον, ουτω καὶ το ἀναγαγειν εἰς τοὐς ὀφΘαλμοῖς
ἀνωΘεν ταλαντεύων, οῖον τα κατά άνΘoωπους. διολέγει Ομηρος ὁτι υπερθεν, ἡγουν ἐκ Θεου, νίκης πειρατα εχονται. καὶ γίνεται τουτο αφορμη του γραφηναι, τον Δία μεταχειοιζόμενον τάλαντα ως εν ζυγοστατήματι. τουτο δε νοεῖν Ου πάνυ φιλου-mv σι παλαιοὶ, ζυγον ειδότες αρματος καὶ ἀμάξης. οΘεν καὶ ζυγόδεσμον Ομηρός φησιν ιμῶτα. τον των ζώων ζευγνυντα ζυγόν. καὶ ζυγὰ, αἱ των εοεσσόντων καΘέδραι. ομως οι μεΘ Ομηρον οἴδασι ζυγὸν καὶ επὶ σταυροῦ καὶ αυτοὶ παρα τὰ δύσσ
219쪽
υφους πεσόντα. οἱ δε περισπωντες αυτα ἐκ το ὐφιμετήεις, ως τιμήεις τιμης Αἰολικως. α γλήεις αἰγλης, πιξ ανως μεν ποιοῖσιν. ἐπικρατεῖ δι ομως ἡ
δ. ἴσως καὶ προπέτης, ὀ προπετόμενος. ευπετης μέντοι, ὀ ευ πίπτων, ηγουν συμβαίνων ' ρΘεν καεύ πετες πραγμα, το εύκολον. καὶ προπετὸς, ὀ Θρα. συς, καὶ των ἀλλων ἔμπροσΘεν Θέλων πίπτειν τητάξει.
et 56. ΦΑΛΛ ' κόσμος της περικεφαλαίας. παρα το φάω φω, φασω. ovouα φαλος και φαλα, διὰ το λαμπρότατον. ή κόρυΘος φαλος, το προμετωπίδιον ανάστημα της περικεφαλαίας. εισι γάρ τινες ηλοι λαμπροὶ, ενεκα κόσμου της πεζικες λαίας. φαλον τὰ λαμπρόν' ΟΘεν και φαλα-
220쪽
ωρὰς, ο εχων φαλὸν τὸ κάρα- ται φάλαρα, τους στραμετωπιδίους ἀσπιδίσκους, τρῖν κόσμησιν, φημὶ,
Θων σκεπάσματα. απὸ του φάος, φαλὰς καὶ φάλαρος.
us . OA ATE' ου μόνον στρατιωτικὸν συλστημα, οπερ και μόνον της λεξεως ταύτης οἶδε ση
μαινόμενον ο Ποιητης, άλλα καὶ ὀ αράχνης παρἀτοις υστερον, ὀ μείζων, καὶ τὸ φαλάγνιον. της δε τοιαύτης φάλαγ ς συχναὶ μεν αἱ χρήσεις. AL
λιος δε Διονύσιος παράγει τοιαύτην εκ τού κωμμκου Πλατωνος ' ἐοίκασιν ἡμῖν οι νόμοι τοῖσι λε
πτοῖς ἀραχνίοισιν, ἀ τοῖσι τοίχοις η φάλαγξ υμα νει. φάλαγξ δε, ἡ τάξις ' καὶ τα των δακτυλων