장음표시 사용
191쪽
συλΘετον εἶναι σχηματισήν, ἀλλα εννοιαν ἁπλην. Tρυφωνι δε αρέσκει σύνθετον εἰναι την λέξιν, πα-ρἀ το ταλαὰν καὶ το ρινός' διὸ καὶ ἐδάσυνε τe e. λέγουσι δὲ οἱ παλαιοι, και ὀτι εἴτε λεκτὰν τὰ επὶ τέλους φωνηεν, εἴτε και παζέλκει, φυλαττε σΘωτὰ πνευμα.usto. TAMI ΑΣ' ὁ δεσπότης, παρα τὸ απο
τὸ τέμνειν αυτὸν, καὶ ἀπομερίζειν τοῖς αλλοις. Zεῖς ταμίας πόλεως. ταμίαι, ἴφοροι' φυλακες' ταφρῖχοι'
192쪽
151 διοικηταί. ἀρχη γάρ τις παρ Ἀθηναίοις ησαν οἱ ταμ ι, δέκα τον ἀρομόν. παραλαμβάνουσι δἐ ο τρι, το τε αγαλμα της Ἀθηνῶς, καὶ τας νίκας, καὶ τον αλλον κόσμον, καὶ τὰ χοηματα εναντίον της βουλῆς, λ 'Αριστοτέλης. υσι καὶ αὐοι ταμίαι αρχοντες χειροτονητοὶ ἐπὶ τάς Ιερα ς, καὶ δημοσίας τριηρεις. οτι δὸ καὶ τοὶ τρiηράρχαις παρείποντε ταμίαι, δεδηλωκεν Εὐπολις. αμαρτανουσι δὲ οἱ κλίνοντες ταμία, δέον του ταμίου. μόνως γαρ ταυπερ δυο συλλαβὰς εις ας λήγοντα, η εἰς ας πάντως την γενικην εις οὐ τρέπει, οῖον Μειδιας, Mειδίου' Διαγόρας, Διαγόρου. ουτως ἄρα καὶ ταμίας, ταμίου. πιμηρος δε ταμίας λέγει, οὐ γενι- κως Θησαυροφύλακας, ἀλλα σίτου δατηρας, ἐν Ἱλιαδας ἡ ταμίαις, εφόροις ' φύλαξι. Ἀττικοὶ δἐ τον
οἰκονομον, ἀντὶ του ταμίου ' καὶ Ἐλληνες, τον ἐπίτροπον.
πη, ταπεινός' η ωςπερ ἐκ του Ορος γίνεται ορεινὰς, ολως απὰ του ἔδαφος ἐδαφειν , καὶ κατα αφαίρεσιν του ῆ, καὶ τροπη των συμφωνων, ταπεινός η παρὰ το πέδον, πεδεινὸς, καὶ κατα τροπιὸν τουδ εις τ, καὶ του Ξ εἰς το Ξ, ταπεινός καὶ κατα
193쪽
usta. TAPAXH ' eτυμολογεῖται μεν παρο τοσον χετο Θαι ' παράγεται δε παρά το ταρασσω. τουτο παρὰ το ζω, τὰ φΘει,' μορσω, καὶ μετα
του στ τικου α αρασσω, καὶ πλεονασμω του τ
ληγόμενα συστελλει αὐτo, eiον ἀνάσσω, πατάσσω, ταράσσω, καὶ τα απ' αυτων παραγόμενα. 223. TLPBΟΣ ' σημαίνει τον φόβον. τρισὶ Φαρα γαις ο υρωδιανος τουτο υπέλαβε πστον, ἐκ του ταράσσω ταραβος, καὶ συγκοπη τάσος.παοα δε το ταράσσειν την φυχη δεύτερον, εκτου τρέπω, o δεύτερος κόριστος ετραπον, τράπος καὶ τάσας' οἰ γάρ ευλαβουμενοι φευγουN τρίτον,εκ τρύ τε ρο τα καταπονω, ὁ δεύτερος ἀόριστος εταρον, τὸ ος' καὶ πλεονασμῶ του β , τάρβος.
εν τα βαλέον, το δεινον καὶ φοβερω καὶ σματα βω, το φοβουμαι, καὶ παρὰ ποιηταῖς το τρέμω.
194쪽
st M. TAΡΣΟΙ ' οι καλαθίσκα, ἐν ίις τυρο- Σομουσι. παραγονται δε παρα τοῦ τόροι, το ξηράναι, εν οῖς δηλονότι τερσαίνονται οἱ τυροὶ, ους καὶ πλεκτοὐς ταλάρους λέγει ' ηρος. α δε παλαιοὶ τον τοιουτον ταρσον καὶ ταρρον λεπιυσιν. οἱ ταρσοὶ βρῖΘον τυρων, κατα γενικην η συνταξις, αντι
σειδωσος ἐπιπεμφΘέντα Ἱππολύτω ταυρον ἐξοίστρησεν επι' πασαν την γην' η οτι ἡ Ἱφιγένεια φυγα- σα απο Σκυθιας, εν Ἀττικη ἱδρυσαμενη το αγαλμα, ταυροπόλον Ἀρτεμιν προςηγόρευσεν.
195쪽
ust6. TΑ ΦΟΣ' το μνημα, και Ου ο μετα τοταφῆναι, ως τινες Οἴονται, περ δειπνος, αλλ' ἁπλοῦς ὀ μὶ νεκρω. τι γουν Πατρόκλου μήπω τα- φεντος, τάφος τοιουτος γίνεται, ος πρὸς ἐσπεραν γενόμενος, καὶ δόρπος υπὸ του Ποιητοῖ λaγεται'ώς δηλοῖ το, δορπι1σομεν ενΘάδε πάντες. καὶ, δοροπον εφωπλίσαντο εκαστος. το δ' αυτο καὶ δαῖτα καὶ ἄλλαχου λεγει ομηνος, οὐχ απλως μεντοι, ἀλλα στυγερἀν, ως επὶ νεκρω γενομένην ' ω ες Στυγος κατὰ μχον ἄπεισιν. οἱ δε γλωσσογράφοι φασιν στι Κύπριοι καὶ τον φόνον τάφον καλουσιν ετεροι δε καὶ την ταφην τάφον λεγε σΘαι Οἴονται'ώς καὶ την χολῆν, χόλον, οῖον τάφου μνημα, ταφῆς μνημόσυνον. και Tάφος νησας μία των Ἐχινάδων νοήσων, οΘεν λησται Τάφιοι κατὰ τοὐς πω
πλησιοχωροις μόνον, ἀλλα και τρὶς τηλε, καὶ μακροὶν, βοην ἡτοι μάχην συνίστων' η και ευρύφωνοι, καὶ τηλε, τουτεστι, μακρὰν βοαν εξισχυοντες. εις τοίτους Ἀμφιτρύων ὀ πατῆρ του ἹΙρακλεους εστρῶτευσε, ληῖσαμενους βόας της γυναικος Ἀλκμήνης,
196쪽
ἔχων συστρατευόμενον καί τινα Κέφαλον ἄνδνα φυγάδα ἐξ 'Aεινῶν, ἀφ' οὐ χρησιμευσαντος τι εντη τότε πολέμω, Κεφαλληνία εν δυσὶ λ V η νησος ἐκληΘη ποῖς διαστολη ν' σνα τα ἐΘνικὸν ο Κεφαλλην ἔχη διαφορὰν πρὸς την ἐν τω σώματι κελφαλην κεῖται δε ἡ Κεφαλλην παρά Σοφοκλει-εντω, ω ξεῖνε Κ εφαλλην. ηρχε δὲ της Κεφαλληνίας ὁ δυσσεύς. ἔχει το Tάφος, τοῦ της νησου ὀνομα, ομωνυμίαν πρός το Θάμβος, δ, τι καὶ αυτὰ τάφος
βος, καὶ ἔκπληξις. ἐξ οὐ καὶ τὰ, ταφων δ' ἀνό
ρουσεν Ἀχιλλεύς. stet . TAXT Σ' ὁ ωκυ , και τὰ οὐδέτερον, τὸ ταχύ. δεῖ δὸ εἰδεναι, ἴτι τα εις σ αρσενικὰ τετρα-χως ἀποτελοῦσι οὐδέτερα. η γαρ αποβολη του σγίνεται, ώς ἐάὶ του ταχω, ταχύ ' φιλόπολις, φι
&αλὰς, καλόν' σοφός, σοφόν. η κατά τροπην τουσ est v, καὶ συστολη του α, λ μέλας, μέλαν. η
197쪽
γεῖται δε παρὰ το τείνειν την οὐράν. το γἀρ ζῶον ἐναβρυνόμενον τω εαυτού κάλλει, τοῖς ὀρόῖσι τilν
198쪽
γίνεται δε το τέγεος α τὰ του τε γος, τέγει ς, καὶ ἀποβολη τέγεος, δε τέλος, τέλειος, τέλεος. ίςπεο δε μικρος σμικρὰς, οἴτω και τέ ς στέγος, ἐξ ουστα στε ω ὰημα. Iστέον δε λι ει καὶ ἀπο του τέγους, ο γίνεται ἀπῖ του τέriae, παράγεται τὰ στέγας, άλλα ἐξ αὐτου αυΘις ὀλος ὁ οἶκος πανο- νομάζεται, λα μέσου του στέγειν ρήματος. ως υ πο-
σιπλητης μεν ώς ἄν τις ει πη, πολιορκητης, ὀ τοῖς
τείχεσι αὐλάζων ἐπὶ πορθήσει. τειχεσι βλήτης δὲ, ἡ καταβάλλων τα τείχη.
verbis facile apparet, Euripidis contexta accurate non citara,
viae Ihodie ita liaberit pleniora, Hippol. 6,2,45.
199쪽
καὶ ἀναφορευς α αυτὰς ἐλέγετο. γινεται δὴ ἀποτου τλω, τὸ καρτερῶ, ως καρτερικὸς καὶ ἰσχυρος, καὶ βαστακτικας. καὶ Τελαμων. ονομα κυριον. 252. TΕΔΕΥTH ' παρὰ τρὶς παλαιοῖς, τοτελος του ἔργου καὶ τελευταν, τὰ εἰς τελος ἀγαγεῖν. η τελευτη, ει καὶ φανερως το ἁ πλῶς τέλος, αλλὰ συνδυασθεν ποτε μετὰ ζωης, η βιότου, ηβίου, δηλοι τόν Θάνατον. ἡ τελευτὰ ἀπλως μεν τέλος παντὸς πράγματος, καὶ τελευταν τὰ πλη- ρουν' μι δἐ Θανάτου, χρεία προςΘήκης, οἰον τελευτὴ βίου, καὶ τελευταν ζωήν. υστερον μέντοι ταυτα, κατά τι ἰδιάίον, διχα προς Θηκης ἐπὶ Θα-τατου κεινται' ως καὶ συμφορα ην μεν οῦτε εδήλου
200쪽
st33. ΤΕ ΛΟΣ πολυσήμαντόν ἐστιν. σημα νειγοὶρ ἀνάλωμα ' και τάξι καὶ ἀρχεν ' καὶ γάμον.
καὶεκ του δηλούντος μεν το ἀνάλωμα, γίνεταιατελῆ, κατἀ Παυσανίαν, τα αδάπανα, ούς καὶ πολυτελῆ, τα πολυδάπανα εντεχεν δἰ καὶ ευτελῆς ὁ φειδωλός φασι, καὶ ὀλιγοδάπανος, - πολυτεώλης, ἡ πολυδάπανος. ἐκ του σημαίνοντος άρχῆν, αἱ μυστικαι τελεταὶ, καὶ τὸ τελεοῦμαι, αντὶ του μυεῖμαι. ἡ κατ' ἀρετὰν τελειότης, και οI κατ' αυτήν τέλειοι καὶ οι ἐν τελει, τουτέστιν, οι ἀρχικοὶ, καὶ οἱ τάσσοντες, μοι κοσμήτορες, ως τὀ, τοῖς ἐν τέλει βεβωσι πείσομαι. ἐκ δἐ του λοιπου τέλους του τον γάμον σημαίνοντος, τα προτέλεια. ων χρῆ
σις μεν μόνη παρα Αἰλίω Διονυσει' καὶ ἡ ἔρμηνεία παρὰ Παυσανία, εἰπόντι, οτι προτέλεια ἡ πρὸ των