장음표시 사용
181쪽
τος' συκ αναγκαιως' οὐτε γὰρ τῆς κοροφῆς ἀνωτερόν τι ελίσκεται, σύτε του μόνον μονωτερον ' διὰ τουτο ἡ συγκριτικά ποιουσιν, ἀλλα υrrερΘετιπιὶ μόνα. επει δε τὰ μῆν ονόματα καὶ συγκριτικλπροφεροντου, ώς του σόφος, σοφώτερος' τά δὸ φὼματα ρυ δύνανται συγκριτικλ προφερεσΘαι' ενταλει καὶ τὰ μῶλλον συμβάλλεται - ρήματι. δεδε λέγω, ουτος μαλλον φιλεῖ εμε, η σε, τρία πρό-ςωπα λεγώ,' αν δε λέγω, αυτος μῆλλον οἶδε φιλεῖν, η μισεῖ, τρία λεγω, τον ἀδρωπον, την φλλειν καὶ το μῖσος. δυνάμεΘα μεν ουν εν τῆ συυς νωριμώτερός εστιν εμοὶ η σοὶ, τό τε συγκριτικὰν ρναφαι, και τὰ ρῆμα, εις εν νημα συναφα, καὶ τομαλλον προβειναι, καὶ εἰπειν, Ουτος εγνωσταμλλον ἐμοὶ, η σοί. και αυεις, ουτος ήλλον φιλεῖ εμε, η σε τὰ ρημα εις σνομα καὶ ρῆμα ἀνα- λυσαι, καὶ το μῶλλον ἀποβάλλειν, οῖον, ουτος προς λέστερός εστιν εμοὶ, η σοί. δυνάμεΘα δε καὶ τὸ συγκριτικὸν ονομα κώ τὰ μἀλλον Θεινα. etiν, Οὐτος σοφώτερός εστιν εμου μ λον η σου. ἔνει καὶ δυο συγκρίσεις ωῶ γναντ*' μία μεν, ἡ τουτου προς ηψς ἀμφοτερους' ετερα δε, η μού πρὸς σε. ἔβα καὶ οὐ δυναμεει τό τε συγκριτικον καὶ τό ἐστὶν εν ρημα ποιησαι, καὶ μετά του -
182쪽
141λον ειπε7ν, οὐτος σεσόφιστα μαλλον εμου ή σου . δι- τὸ προύποκεῖσειι το ἔτερον μαλλον. καὶ σύγχυσιν εν τω λόγω καὶ ασάφειαν γινεσΘαι. pos . ΣΥΖΥΓΙA' ἐκ της συν προΘέσεως, καὶ του ζυγός. καλεῖται δε υ συνεζευγμένα ἔχειν ἐκάστην σύμφωνα ἀλλήλοις, δe ων εκαστη παρῶγεται. συζυγία δε καὶ ἡ συνέλευσις καὶ συμφων δύο συλλαβων εἰς μίαν συλλαβήν. η ἀκόλουθος
ρηματων κλίσις. .eo5. ΣΥΚ ἈΣ εστι κατὰ συναύρεσιν. συκέας γαρ πρωτότυπον. εστι δε ωςπερ αμυγδαλέα, αμυγδαλη. καὶ παντα τα δια του εα δενδρων ανόματα περισπωνται, καὶ φιλογραφουνται, πλὴν του ελαία, καὶ συκομοραία. εκ δε τῆς συκῆς, η μαλλον των ' σύκων ο συκοφάντης. λοιμου γαρ γενομενου εν τῆ Ἀττικῆ, τινες λοβρα τα ς συκῆς τας αφερωμένας τοῖς Θεοῖς ἐκαρποῖντο, μετα δε ταλα εὐΘηνίας γενομένης, ἐκατηγόρουν αὐτων, καὶ εκεῖειν συκο- , φανται λέγονται.
183쪽
νης ἐξηκοντα ανδρας εχειν λέγει την συμμορίαν 'ΥπερIδης δοῦ, πεντεκαίδεκα.
φη του ονόματος. κοινωνροῦσιν' οἱσν το ζῶον δηλοῖ καὶ τον ἄνθρωπον καὶ τον σππον καὶ κατα τα ονο- μα τρυτο, ηγουν του ζώου συνωνυμά εἰσιν. εκαστος
γὰρ αυτων και τὰ ὀνομα καὶ τον ὀρισπιν του ζωρυδέχονται. ὐπογράφουσι δε τα συνώνυμα Ουτω' συανώνυμα εἰσιν, ων τό τε ἄνομα κοινόν, καὶ ὀ κατατούνομα λόγος της Ουσίας ὁ αυτός. sto3. ΣXAΔO NΕΣ' τα των κη νων κηρία. καὶ ἰοῦον ἄπτερον απουν. κατὰ δέ τινας τα κηρία των μελισσῶν, ενΘα οἱ σκώληκες. οἱ δε, την υπερβαλλουσαν ηδονήν. stos. ΣXΕΔΙ Α' κυρίως καραβος μοναυλος, ηὀλιγόξυλος καλειται δε ούτω διὰ τὰ σχεδον, ηγουνεγγῖς, καὶ οῖον αυΘωρὸν συμπεπῆχμ, αυτοσχε
δίως καὶ μη αναβεβλημένως' ἡ δε ρηΘεῖσα του
184쪽
ρίως σχέδία πηδαλιον γαρ ἡ σχεδία συλ ἔχει.
st 1 o. ΣXETAIoΣ' ὀ ὀφείλων σχέμαι, καὶ τλῆνα, Ο ἐστιν επιμεῖναι, το δε παρ' υμερω εν οδυσσε - φ δοκεῖ ταν αδικον σημά ειν, λα τοτον υρακλέα τοιουτον φανηναι. δύναται δηλοῖν καὶ τον σφοδρον. η καὶ ἀθον σχέσθαι, καὶ τλη- να, δε εφην. σχέτλιος γαρ ουχ υλτΠκη λεξις, αλλα καρτερίας. ὀ εστι φεροπονιας, σημαντική Καδηλοῖ τον ανέχεσΘαι και τλῆναι δυναμενον. οἱ δε παλαοὶ καὶ ταυτα φατι. σχέτλιος μέν ἐστιν ο
αριων. καὶ πανυ δραστήριος. η σχέτλώος, ό εψεκτικὰς καὶ τλητικο . καὶ μὴ εὐκίνητος καὶ εὐπει δελὰ καὶ Ajας τον Ἀχιλλέα σχετλιον ει πων, νηλεῆ λέγει ἐκεῖνον. καὶ Δία δε σχέτλιον, τον σχετλιο- ποιὰν, Ομηρος λέγει, καὶ ταὼ σχετλιαζειν πολλοῖς
185쪽
γινόμενον αἴτιον. σχέτλιος εοικε λέγεσΘα, ο πλέον του δέοντος, καὶ ἐφ' οἱς οὐ καιρὸς, προειμούμενος, και, ως εἰπεῖν, ὀρμητἰας ον εδει σχέμαι, καὶ τλη- ναι, και μη ὀρμηται εἰς τα παρόντα. εστι δε οτε σχέτλιος καὶ δ πολλὰ ἁνασχόμενος και τλάς. σημαίνει δε καὶ τον ως προς τινα ὐποσχόμενον, εἶτα δὴ ἀπατήσαντα. λεχθείη αν το, σχέτλιος ος πριν μέν μοι υπέσχετο καὶ κατένευσεν
νυν δὲ κακην απάτην βουλεύσατο. .ως υ, ω φίλοι, ηοη σχήσει, τουτέστιν ἐφέξει, ἀνῆροδε χειρας ἀάπτους' καί οἱ ο δεῖνα ἔβη κενὰ M. γματα εἰπων, ἡγουν κενeαυχης, κενά καυχησάμενος, ῶς εις βοηθειαν. st 11. ΣXoINI ON ἐκ του σχοῖνος γίνεται τουτο δε ἐκ του σχω, το κρατω. Dεν καὶ σχομνοφόρος, ἐκ του σχοινοῦς καὶ του φερω. εστι δε καὶ σχοῖνος μέτρον γεωμετρικόν. σημαίνει δε τρία την
186쪽
. 345 πόαν, η νομην. ως το, 'Aσωπον βαθύσχοιvον' καὶ μέτοον Περσικον, ὀ παρα Πέρσαις παρασα Γιης λέγεται' ἀπο μεταφορῆς, καὶ ἡ κατ' εὐειντηρIαν κάλτος, ως ἀπο του σχοὶ νου, του μετρικοὐ σπαρτίου ΟΘεν καὶ τα των χωρίων μετρουμενα, σχοι νωματα λεγεται. σχοῖνον δε 'Αριστοφάνης ἐν Πλου- τω, την σκίλλαν ' δηκτικα γαρ βουλεται πάντα
εἶναι. ἀλλα ἔτερόν τι ἡ σκιλλα ἐκ των Θεeφράστου. σχῖνος δε παρα το σχίζεσθαι, δένδρον, απερ σχιζόμενον δακρυει την καλουμένην σχιν νην, την καὶ μαστὰην τις καὶ ρητίνη παρα τινων λέγεται, ως Διοσκορas o 'Aναζαρβεύς περι αύτης ἐν τω πρώτω διαλαμβάvει. stiq. ΣΚΟΛΗ η ἀγρία, καὶ η ανεσις' ασχολία δε, ο πιριππασμός. σχολη καὶ ἡ διατριβή ' ἐξ
187쪽
ου ααὶ σχολεῖον καὶ σχολάζω, το ἐνδιατρίβω, και
ζειν' ἴπερ οἱ παλαιοὶ οὐκ ἀποοέχονται, ως μη δε
προδεραφοντες το ῖ εν τω σωκος. ό δε Tυραννίωνοξύνει, προς αποφυγην κυρίου του, ί Σωκε, Ἱππασου υἱέ' ἀντιλέγεται δ' ομως. τα γάρ εἰς κο δ τυλλαβα ἀπαρασχημάτιστα οντα εις γένος Θη- λυκον, φύσει μακρα παφαληγόμενα, βαρύνεται, οῖον φωκος. Θωκος. σεσημείωτα δε υ σηκός. οὐκ ἀρέσκει δε τοῖς παλαιοῖς οὐδἡ το εκ του σάοικος κρα- Θηναι την λέξιν, ἴνα σωκος γῆ, ο σωζων τοὐς ο - κους' ώς αν μη πρόςκειται, φασὶν, ηγουν προορῶφηται εν τη πα=αληγούτη το ῖ, της παραδόσεως Οὐχ ουτως ἐχουσης. διο καi ἁπλούστερον ετ ολα- γουντες αὐτo. φασὶν, ως- ερ Θάσσω Θάκος, καὶ σάω σάκος, ουτω καὶ σάω σακος, ὀ σωστικός. σω-xω δε παρα Σοφοκλεῖ εν Ἱ4λεκτρα, ἀντὶ του δύναμαι, οἱον, οὐκέτι σωκω λύπης ἀντίρροπον ἀχεις.
188쪽
o παρα τοῖς Ἀττικοῖς σως λεγεται ' λωον' εωος παππω ς' ουτω καὶ σωος. εκ τουτου καὶ σωζω, ο
δη καὶ προδεραφεται, την του σωος προ εγραμμένην τηροῖν. σως δε εὐρηται και Θηλυκως' Ἀρι- οπρφανης ' ρύτω παρ' ἡμὶν ἡ πολις μαλιστα σως
αν εἴη. λέγουσι δε και σα, τα σχα, οι παλαιοι,
παρ' οἶς και σα, ἡ σωα. Εὐριπίδης ἐν 'Υψιπύλη εὐφημα, καὶ σα, και κατεσφραγνόταναι Ἀριστοφανης' η μαζα Ῥ- τα, καὶ τα κ=εα.
189쪽
σως δὴ λεγομεν, καὶ ουχι σλος' καὶ σως, αχισύους' σωοι δε μόνον. ἐπὶ δου του θηλυκου. η αἰ
τιατικη των πληΘυντικων μόνη φαρεῖται. σως γὰρ λέ μῖν, οὐχι σωας. ω υτως καὶ επὶ του οὐδετέρου, μόναι, γε τε εχεῖα των ενικων, καὶ ἡ αιτιατι- κη, συναιρουνται. σων γα ρ λωμεν, ουχὶ σωον. σωδε, καὶ σα παρα Θουκυδίδη.
st 16. ΤΑΚΤΙΚΑ ' τα στρατιωτικὰ, καὶ πολεμικα. καὶ τα τικi ονόματα, τα σημαντικά τω