장음표시 사용
281쪽
II. 'ANABA ΛΛΩ. σημαίνει τέσπαρα ' τὰ
282쪽
προοιμιάζω, ως το, ἀνεβάλλετο καλον αείδειν. καὶ
283쪽
αναβάλλομαι, το ἀνακρούομαι. καὶ αναβάλλω, τοαναπεμπω, λ το, οἱ μεν τεττιπις μουσικην α νε-
284쪽
βαλλοντο συντονον. το ενδυομαι, σθεν αναβολή.καὶ το α παρνουμαι, οὐ το, αναβάλλομαι τουδε του πράγματος. καὶ αναβάλλομαι το πρῆγμα, αντὶ
καὶ λεβης ἀμβολάδην ζεων' και αμβληδεν γοοω- σα καὶ ἀμβλώσκειν καὶ ἀμβλῶσαι, ἀψ' ών. καὶ
285쪽
εκ τῆς μήτρας. καὶ το ἀναβάλλειν σφαχαν ἄνω καὶ η αύτης εις ὐφος ἀναβολη. καὶ το ει ' πονανάγειν, καὶ. aποχον ποιεῖν ' ρΘεν καὶ ἀναβολευς, Ου μόνον τα σιδήριον, ω τους πόδας ἐντιθέντες εφιπποι γίνονταί τινες, αλλὰ καὶ ἡ ἄνθρωπος ὀ M. τὸ τοιουτον εργον κα Θυπουργων. τὸν βασιλέα επὶ τὰν σππον ἀνέβαλεν, η ἀνεβίβασεν. ἀλλὰ καὶ τοενδυεσΘαι, ἀναβάλλεσΘαι λήγεται, καὶ ανατίει- μαι τα εργον' ὀΘεν καὶ αναβρλη, η ἀνάπτωσι
καὶ ἀμβολιεργὸς, ὀ ἀναπίπτων εις ἔργον ίσως δεκαὶ αμβλὐ, τὸ ἀνάπαλιν του βάλλοντος ὀξέως, ως
ταμού την ναῖν' αναγκάζω σε τοῖτο ποιεῖν, καὶ ανα κάζω σε τρέχειν. ως καὶ ἡ τύχη αναγκάζει τοὐς ἀνΘρωπους πάντα ποιειν σημειωσαι Οτι τὸ αναγκάζω, ομοίως καὶ τὰ καταναγκάζω, ἀει απαρεμφατω συντάσσεται, αιτιατικην εφελκομένω' ως τὀ αναγκάζω
σε λαβεῖν βιβλίον μετὰ χεῖρας' ἀμφοτέρων, τοῖτε ρήματος καὶ τοῖ α παρεμφάτου, της αἰτιατικης εχομένης, οῖον αναγκάζω σε λαβεῖν βιβλίον, καὶ λαβεῖν γράφιδα.
286쪽
κειος κόσμος. ος καὶ ἀναδέσμη λέγεται. εχti MἀπεναντIον πρός το ἀνάδειν τὰ ύποδεῖν, εξ ου ὐπόδημα τα μέντοι διαδημα επι κόσμου βασιλικούτου περιδεδεμένου δι' ὀλου του σώματος.
λαιάς απὸ ζώων εἴληπται, ἁ προειμως μεν ἔχοντα δύεται υπὸ ζυγὸν, μη προειμούμενα δε ἀναδυε- ται. καὶ ἁλλως δε εστιν ειπεB, ώς δυεμαι μνααὶ καταδυναι ψιλον, το Θααειν εις μάχην δηλοῖ.κκὶ ούτως εἰς βοος αύτης χωρεῖν. ἀναδύεμαι δετὀ ἄλλως αναχωρεῖν, σμίως τοῖς καΘ' ὐδάτων δυο.μένοις ζώοις. καὶ ἀναδυεσΘαι λέγεται επὶ των απε δυσαμενων καὶ εις αγωνα ὀρμησαντων, ειτα διἀ δειλίας ὐποφυγόντων τον αγῶνα, καὶ εκδυσαμένων.
287쪽
λεγεται τὸ ἀναδύεσΘαι και επὶ του ανανευειν ἐπὶ τῆς ΘαNάττης, ο εναντίον του καταδύεσθαι, οἰον καταδυεταI τις εἰς ταν βυΘον, καὶ αναδυεται εκ
288쪽
μαντευομαι' καὶ αναιρουμαι, οὐ μόνον το φονεύσομαι, ἀλλα καὶ το αναλαμβάνω, και τὸ ἀνέλκω.ώς τὰ, ἀναιρειται τον βωμον, βαρδ στεναξας' καὶ
τὰ, παντας εἰς επαινον ανήρηται. καὶ αναιρουμαι,
το μαντείαν δέχομαι. Ἀριστείδης' πῶς συκ ευλογον, καὶ πρόχειρον, παρα Θεῶ κριτῆ σοφωτα οἰνηρησθαι, μοι μαντευεσΘαι. καὶ τα πράγματα ἀναίρεσις, ὀ φόνος' καὶ αναίρεσις, ἡ ἀνάληψις, Οιον
ἀναιρεσις των οστῶν, καὶ αναίρεσις των κρεων.
289쪽
τὸ του βασίλέως διάδημα. ανάκειται καὶ το επι
κλίνης κεῖται. λειεται δε καὶ επὶ συμποσίου, οἱονἀνάκειται ὀ ευωχουμενος σκωμμασιν, αντὶ τουσκέπτεται. καὶ ανάκειται κύβοις, αντὶ του προς-κειται ἰσχυρος.
290쪽
λίξω. το δε βαστάξω, καὶ νυστάξω, καὶ τἀ ομοι Δωρικα ἐστι, κατὰ τροπῆν του σ εις ξ ' του δὲ στενάζω ο ἐνεστως διφορεῖται ' ευρηται γἀρ καὶ στενάχω, ἀφ' ου καὶ στόναχος, καὶ στοναχη. καὶ πλῆν του αIα ω Εἰάξω. εἰ δε διά δυο σ F ἐκφερε- ται ὁ ἐνεστως, ἀεὶ ὁ μέλλων διά του ξ ' πλῆν του πλάσσω, πλάσω, τὰ εργάζομαι ' ἱμασσω, ψασω
τα τύπτω' Iνασσω, δασω, το δύναμιν παρέχω' ἐρε σω, ἐρέσω, το κωπηλατω ' πάσσω, πάσω, το πω. καλωρ καὶ λεύσσω, λεύσω, το βλέπω.