장음표시 사용
301쪽
ἀπαγει του δεῖνος τον δε να, αντὶ του διiστα. καιαπάγει τον δεῖνα τω δεινι, αντι του κομίζει. καὶαπαγει τον δε να παρα τον δεῖνα. Ηρόδοτος συλλαβόντες απαγετε παρ' ἐμέ.
ἀντὶ τρυ ρύεσΘαι καὶ λυτρουν, γενικη συντασσόμενον, οῖον απαλλάττω σε των κακων απαλλάττειν καὶ
καὶ το διατριβM,I Huio optimae Codieia et Phavorini Iectioni non m sequor cur Bum eius Vιβι ιν suum PraetuIerit, nisi ipse apograpiti a Burneio uriirpata auctor II. I. Iapsiis asse Putandus sit. Etiam ScitoI Sophocl. Aia c. 1 4. P 419.
Ert. α παλλαττειν, τε ἔλευθιρεύη καὶ διαγlor neque aliter Lexi incora Parisinum modo allatum. At in praepositione Oια ut his diei iis, ita etiam olim a scribis 1aepervia mero Pec a tumeri, quod quia tu tibivis ab ectitoribus diligenter non lix inani rimi versian git, iiivat eo matri in gratiana linum alteria n- qu liuius cori uptelae exea Pliam ido appotiere. Ita Denio-
302쪽
καὶ αΘλιωτερον απαλλαττειν, ητοι διατρίβειν.
assienis vobis do eor. Io. p. 229. Reish. ἀλλ' ἔφ' εἶς αγικεεν- τά με εωeα την πόλιν, ουσί γε φλικεντεις, ἡλίκα ν υν ἐτραγα δει καὶ οιεξηιι, si alia haec eius terra orat. 13. P. 252. conintera, ε ιν επευ σε , τηλικαυτην πρῆξιν καὶ συμμαχέαν, ἡ λέπην νεῖν διετeἀγώδεις και διεξηεες, .eων αφαιρουμενον με τηε πελεως, ἀγανακτησα , non reprignabis milia, credo, illo Ioeo nonniillorum eo dicum 4eetione In νῶν διετρανδεει restitiaenti. Quod utroque en i m loco In m. Behherias, eo tortasse Iiaeretis quod vocabulo διατραγωδέω nulItim in Lexieta Graecia locum dari videret, edi iussit, ῶν ιη Aeαγω- διις et νυν δῶ ereἀγώδει, do eo ipsa lindo sua liabeat indieaverit, eaque eiu modi contextus tenore satis vinclicaverit, torti tex repudiabim . Attamen ut vecturn διατραγωδιώ in 'se quo offendat nihil habet omnino, analogia sint illinis La.κωμώδ- satis firmatum, ita Demosilienis Iectionem vuIgais tarn νυν σeαγωδιι negari non potest, si naetiori careremus, tangendam minime esse, quum praeseritin Orator Verbo sim pliei de sala legat. p. 4 . Reish. similiter utatur. Similis limo modo corruptus est Plail Ostrati locus, hic perpurgauindust editur Iniag. 2,4. p. 4 4. Μητρυιοἰ-Φαῖδρα ξν Θιῖσα λόγον - ' αὐτῶ ΓΙIippolytoJ ευα ἔντα, ώs δη rem O υπε τευ Ἱπωπελύπευ, αυτ η οε αρα τῆ μειeα κίεν ῆeaer tibi δη praeterea quod otiosum e M omnino, eo quoqtie offendit, quod , δη nobis quidem non nisi panicipio iuuctum occiHTe Iitr exempla deis
sideranti tibi assatim dabunt Valchenarius ad IIerodot. 5,x56. Hein dorsus ad Platon. Gorgiam 5i p. 74. p. 463. E. Addo Sophocl. Philoct. Io,5i. Ext. Platon. Chaonid. 26. O. 164. D. Xenopli. IIelleii. 1, 7, 3 , licet ipso illo Gorgiae loco
ωι δη verbum finitum adsciseis, ita laanen ut proras in inchoet, quod notandiim est quurn alibi non nisi in epita si inveni in turr quae res diversi videtve esse generia. Iaira non dubita Phiaostrato pro ώs δη te. ra Iectionem egregiaria duomum
303쪽
codd. Re . Paris. I no et IILI. ως διεrωτa restituere. in Diomini posteriori vel etiarii glossa stdiicitur, ποσει; ε σίνεα De. qua praepositionis δια in compositis vi cs. edito.res ad Vig. p. 539. seq. Caeteruria voce διιζαν a Lige Lex a. At ii omitti iam satis lEvtirri J II iiii e Ioelim in ta ilis Euripidis, si eius quid eiu est, mistra quaesivi, neque inter ei ira fragmenta ad notatum reperi.
304쪽
πρασκω, καὶ αποδίδομαι, καὶ ώνοοῦμαι, καὶ ἐπριάμην. καὶ απεμπολή, καὶ απεμπόλησις, ν μετα ἀπώτης πράσις, καὶ ἐμπορία καὶ ἀπόστασις, καὶ ἀπαλλαγή καὶ πράσις εμπορίας. καὶ ἀπεμπολῆσαι, τὸ επὶ κερδος αποδόσαι τίω. 48. 'AHE NEIΚA εκ του ενεγκω, τρο-
πη του γ εις ῖ ἐνείκω, ενεικα καὶ ἀπενεικα. εχειδ. Θέμα τα α πενεικω ' εξ ού καὶ το απενεῖκαι ἀπαρεμφατον. καὶ τo, ανενείκατο, φωνησέν τε.σκευωρίαν δε τινα τοιαύτην εχει το ρῆμα. εστι Θέ
305쪽
δἰ αὐΘυπότακτα χρόνου αορίστου εIσὶν η πρωτουν δευτέρου. ωςπερ καὶ τὰ ἐνέγκω δευτέρου ἀορίστου ἐστὶ, καθα καὶ τὸ ηνεγκον, καὶ τὰ ἐνεγκεῖν, καὶ η οευτονος μετοχη τὰ ἐνεγκών. μεν καὶ τὰ ενεγκεν διατου ῆ φιλου, ως επὶ τὰ πολὐ ἔχει την ληγουσαν.
ται, ἀλλἀ τουτο οὐ δικαιοῖ τὰ ἐνέγκω εις πρωτο- τύπου ἐνεστωτος αξίωμα. OI γαρ αόριστοι οὐκ ενου- στωτες. ἔτι δε και η σημασία τού ἐνέγκω μέλλοντος. οἴδαμεν δἐ καὶ ρτι σημειωδές εστιν, ὁτι των
δυο τούτων ὁμοιοδυνάμων ημάτων, τὰ μεν φέρω
μέλλοντα οὐκ σχει, του δε ἐνέγκω ρυκ εστιν ἐνε- στως, εἰ μη ἐκ τοῖ ἔχω περιεργασΘεἰη, ως ε ρηται, η τούτου παραγωγή. ιστέον δε δτι ἐκ τοῖ ενιακω δοκεῖ γίνεσΘαι καὶ ό παρα ΑιλIω Διονυσίω κε μενος προύνεικος, ηγουν ὀ κομίζων μι-οῖ τινὰ φορ
λιωσι καὶ φρίττουσι. πrριττην ἔχει την απὰ πρό.. Θεσιν, ως και ἀπεμνήσαντο, καὶ απεμηνίσαντο. μέσος δἰ παρακείμενος τὸ ἔρριγα συγκοπεὶς ἐκ τοδέρριγηκασιν. ομοιως καὶ τω βέβουλα.
306쪽
νεται οτι παν μiμα εις αν ληγον χρόνω βραχεῖ παραληγόμενον, α πλοῖν ἡ συνθετον, ο εα νυπερ δύο συλλαβας, προπαροξύνεται, ει μη Δωρικῶς εω προπερισπαται δε, μακρας συσης. ΟΘεντο μεν απεσαν τρίτην απὰ τέλους εχει την οξειαν τὰ δε απησαν, οὐχ ουτως.
απέστη Εὐβοια ἈΘηνων. καὶ μεσημβρια τούτοις
- δευτέρας συζυγίας ον των περισπωμενων ἔκτείνει
τὰν προπαραλήγουσαν, ως καὶ το σπρωφω, καὶ τὸ νωμω. εν δε τῆ πρωτη συζi H συστέλλει αυτην, ως δηλοῖ τὸ περιτροπεων ἐνιαυτος, καὶ το, καλλί. τριχες Υπποι αφ οχεα τρόπεον.
307쪽
όρ4ουμεναν λοξῶν λέγετα, καὶ έ τι των κυβερνω- μενων νεῶν' καὶ Οἰπο τουτων, κατα μεταφοραν, επὶ του κολάζειν, και ἐπι τῶν αλλως διοικουμένων.
in transenTsia hic apponere emendatiorem editur Phaenom. 465. vitiose
308쪽
εἴκοσιν, η τριακοντα, απὶ του κεχωρισμένον ἐστίν. απέχει Xαλκηδών Βυζαντίου σπάδια τοσαυτα. καὶ ἀπεχει σπαδιον, η σταδίω, γης πόλεως. και τοαφεστάναι, συντασσόμενον γενικη, ρῖον τοσούτον απέχω τρυ δαλμεῖν. απήχεήν και τὰ ρεπολαμβα- νειν, δε τοῦ, απεχω την χάριν, Καφνας ἱκέτης μου γεγονεν. καὶ ο πέχειν ἔκδε νήσων, ου εναντίον τα
309쪽
ΑΦΙΕΡsT. το μεν άφοσιούμαι, καὶ οἰφιερω, επὶτων Θείων αρμοττει' το δε ἀποδίδωμι, καὶ επιχί- ων, και επὶ των καθ' ημοῦς λεγεται. οῖον, αντὶ των αγαΘων απάντων των εμοὶ γεγονότων παρα Θεου, ἀποδίδωμι χάριν τω Θεω. καὶ ἀποδιδωμι, το λα- βων τι παρά τινος επὶ χρεία εἶτ' αυΘις ἀποδίδωμι τα ὀφειλόμενον. λέγεται δἰ καὶ παθητικως, ως τοάποδίδοται τα χοήματα. αποδιδομαι καὶ επὶ ἐνεργητικῆς σημασίας το πωλω. καὶ ἀποδίδωμι, τοπροδίδωμι δωροδοκηθείς. ΔημοσΘήνης' γινεται των πρέσβεων εἶς καὶ ουτος, ρυχ ως των άποδωσομένων τὰ ἡμέτερα, συδἐ των πεπιστευκότων τω οια
παν προςτακτικὸν δισυλλαβον, βραχυκατάληκτον, ἐνικὸν, εν τη συνΘέσει αναβιβάζει τον τόνον, οἱον
310쪽
απεῖπον αλγει, ἐπὶ λεροίου σημαινομενου την λεξιν εληφε. και ἀπόεισε, απαρνησαι. ἀποείποι άντι του εἴποι ευρηται, περιττῆς της προθέσεως. καινότερον μέντοι απειπεῖν, η το ἀποφησαι, οἷον ειπὰ η απσειπε, ομοιον ον τω φαοι η αποφαθι η καιάλλως, το απαγορευσαι και μηκέτι ἔχειν τι εἰπεῖν, ως το, τάλαιν' ἀπεῖπον αλγει. δῆλον δ' ὁτι τὸ ἀπειπεῖν καὶ ἀπείπασΘώ ποτε λέγεται.
συντασσεται. εστι δ' οτε λέγεται και μετα αἰτιατικης, ἐμφαινομένης ἐκει γενικης. καὶ ἡ μῆν γενικητότε λαμβανεται ως αἰτία, ἡ δε αιτιατικη ως πρ--μα. ως το, τοιαύτα του παρόντος ἀπολαύομεν