Philemonis grammatici Quae supersunt vulgatis et emendatiora et auctiora edidit Fridericus Osann ... Accedunt anecdota nonnulla Graeca

71쪽

εις ρῶς, μακροκατάληκτον εχοντα την γενικην, οῖον.

Eυκληπ , Εὐκλους, Ευκλείδης ' χωρὶς τριων, οῖον Θρα αμήδους, Θρασυμηδίεις ' Δικήρους, Δικηρίδης Θεοκύδους, Θεοκυδίδης, καi κράσει του ε καὶ ξ εἰς οὐ, Θουκυδιδης.

72쪽

δὰν πανίκ' αττα φαίνεται. φιλουμενον δε τινὰ θη-i μαίνει. το γάρ δασυνομενον απινα, δε παγα

Alia auteni eaque graviori difficultate Iocus lato premitur, et iod qui versus hic Clitonippo tribriatur, Aristoplianis co ii tra auctoritate ab Harpocrat. V. απτα P. 32. MI GTon. citeωtur, unde inter incerta Aristophanis fragmenta Britne hius T. q. p. 273. Chardonus de Ia Roelieite in meliangos dem itique et de Philologis Tona. s. p. 4ol. Tetuleriant. Qi iam auctorum discrepantiam nescio an hinc Oriam erae recte sim suspicatus, Piod Grammaticus Clitonippi nominis raria 'tate ossensus, coniaci eerte alicuius IIunc ver lina esse ni alii eis rit pronunciare, quam non ine cornici tartasse falli. Atqtie exstant, quod laetor, et tori hodie huius tacti vestigia ita manifesta, ut de ipsa Te dubitare candide ii emi eas. Vide eni in milii an non Auctor lexici in Behheri Aneed. G Me. T. 1. de Iioc Chionippi versu aperie cogita It , PDint scriberet p. 46 a. των δὲ κωμικῶν τιο τε αττα ἐπὶ αρομῆ εταξεν, ἔτι ρες δι ἐπὶ χρονουt quorum Verborum prior pars P Iiere emitis vers triti Philemoni mox laudatum respicit: accedit mi od HarpocrMio iisdem sere verbis utatur, Ἀρισraφάεηη δὲ ἐπὶ Iani age ex Elytriologi M. Ioco doceamus qua laetum sit, ut Conticum aliquein Aristoplia ne expilleait. ' Is

πον κωροκών Teperirent, num mirum videtur, ipsi itti liino Aristophatieni evasisset - Ceteraim quirria tanto in conseri su

73쪽

52 ΔημοσΘένει ο τῶ περι παραπρεσβείας' ὀ δε πρε

Θεται, λ εν τῶ Xείρωνι Φερεκρατους ' τοῖς δέκα ταλάντοις αλλα προςτBεὶς, ἔφη, ἀττα πεντήκοντα.

denique lectionis etiam cod. Rav. smarae saeit Corniel inis

74쪽

ται, οῖον αρχαῖος' τροχαιος. σεσημείωται δε τὸ Ἀχαιος, και το Ἐρυσίχαιος, καὶ ε τερα.

75쪽

δια του οντῆ, εἰ μεν ουσίαν σημαίνει,

76쪽

κριτικα ' Θεματα δε ει τι συμπεπτωκότα τυποις

συγκριτικων. ουδε γαρ πάντα τα εἰς δ π πατρωνυμικα εἰσιν, οὐδε πάντα τα εἰς EF κτητικοί καὶ πλον ἐκ τουτου, ουδὸν εις ος ληγει συγκριτικὸν μετα στερήσεως λεγόμενον εἰ ουν ἀβέλτερος φαμεν, δηλον ' Ori οὐ συγκοπικόν. τὰ γἀο ατυχέσπόρος ουκ εν τω συγκριτικω εἴληφε την συνεισιν.

M. BIBAOΣ: απλουν. βιβλον δε, υποκοριστικόν. βιβλίον καὶ τὸ μη γεγραμμενον χαρτίον απὰ του φυτοῖ της βύβλου κατ' εναλλαγην γραμώ

ματος, ως καὶ της τοιαύτης βύβλου κατεoγαζομένης ποτε εις ὐποκεμενον γραμμάτιον. καΘα καὶ δ

77쪽

α2ο ξύλου, πίναξ' ως εἶναι της παλσε ως καὶ την βύβλον ὀμο ιος τω οπυeίδι. λέγετα δε καὶ πιττάκιον τὰ

bet lati idem Cod ex illiid δὶ, titio oratio turii Pi inclis illisa positi voce in abolendam ess ignis rit, iiii od apposito hoe ipso I'hilein Banivs I e. cloelii tr adde Ariciat . de aceent.., γα μνήμη πιυκηH Hoc in ea, litiae laodit earum labularii in editio. sol ra quaesieris naritas, qti uni Plinemonis verba in Euxta illic ea in priori fabii late editione loeam Iiabuiss

78쪽

tamen non possum P in eo ni et Nirstria hie promani, aptiori loco arguntentis satis idoneis coi si mandam, Priam rast no minis inscripta iri sitisse a poeta priorem, Iti polyti posterio-xem sabulae editione NI qirorum tituloriam n l laxi O lux . Poeta instititis sit, caussa Hae latere non videtiir.

79쪽

, Γ.

δυς, βρωεῖα, βραδύ' το συγκριτικὰ βραδιων, βρώιστος. ούτω καὶ γλυκύ

γλύκιστος. γλυκέων, ἡ κλητικη, ἀῶν συγκριτικα υπερ δύο συλλαβάς τον τόνον επὶ της κλητικῆς, Οἶον ἀρείων, ἀβελτιον ' γλυκίων, γλύκιον. τα εἰς ὀ

δύ το δε πρεσβυτατος καὶ γεωτατος ἀπαρασχημάτιστα γαρ τοῖς τρισι γμήποτε ομοτυπία συγκριτικων ταυτιου γλυκαίνω και γλυκασμός. 51. ΓΩNI A ' το νά δια του ιαν

τὰ γαρ λα του ζα Θηλυκα μονογρο

τον τόνον εχοντα, ὐπερ δύο συλλα απὰ των εἰς Γς ονομάτων, η απὸ τωρημάτων, μητε σύνΘετα ἀφ' απλου ἔλφΘογγον , uετε λεγόμενα καὶ εις μητε απὰ παροξυτόνου κατά κράσιν κατά διάστασιν εὐρισκόμενα, μήτε Ἀ

80쪽

νο,τα τὸ Ε καὶ παροξυνΘέντα, δια του ιωτα γρα- φεται, ρῖον ανία, αξια, μανία, ηρεμία. πρόςκειται μονογενη, δια το Ἀγαμεμνονεία χείρ ' ὁ Ἀγαμεμνόνειος γάρ καὶ τὰ Ἀγαμεμνόνειον. πρόςκειται ύπε δύο συλλαβῆς. δια το μνεία. καὶ χρεία. πρό ει- ται - α πὸ των εἴς λ. μγ τε απο των δια του εὐωρημάτων, διὰ τὸ ταχὼς τ ῶα' εκ γὰρ του δουλευω, δουλεία γίνεται. προςκειται μὴ συνθετα ανάπλου εχοντα την Π δίφλγγον ' επειώ απὸ τουδεία, του σημαθοντος την ενδειαν, γέγονε σιτοδεία. πρόςκειται μM λεγόμενα εις ον ουδετερα, δια τα ἐλεγεῖον, ελεγεία πρόςκειται μη κατά διαστασιν,

δια τὸ ἀνδρεία, η ανδρα, επὶ Μετης, οπερ ὀ μεν Ἀπολλωνιας δια του ῖ γράφει, ο δa Ωρος δια δι- φθογγου ' εἴρηται γἀρ κατα διαστασιν ἀνδρεία

πρό ειται μη 'Aττικως ἐκτείνοντα τὸ Ξ καὶ παροξυνΘέντα επειδη το ιέρεια καὶ ευκλεια 'Αττικως καταβιβάζουσι τον τόνον, καὶ τὰ ἁ ἐκτευουσι. τοι ουτον καὶ τὰ Θύεια, Αττικως. σι γὰρ Ἀττικοὶ ε τεIνοντες τὰ α ναι καταβιβάσαντες τον τόνον, καὶ