Philemonis grammatici Quae supersunt vulgatis et emendatiora et auctiora edidit Fridericus Osann ... Accedunt anecdota nonnulla Graeca

82쪽

τικοῖ παρακειμενου δευτερου ποοςω που γινόμενα ονωπια, διά -Θαρου του ῆς κλίνεται' και τοἈττικαν δεησεως. οἱ 'Aττικοὶ γἀρ. της γενικης ταλτης τρεπουσι το Ζ μικρὸν εἰς ῶ μεγα' και τε παραλήγοντα των φωνηεντων εἰς ῆ μεταβαλλουσιν.

54. ΔΕΙΜΑΛΕΟΣ ' ἀπὸ του δεῖμος' και ταρβαλέος απὸ του τάρβος. τά διά του ἀλεῖς, ὐπερ

δυο συλλαβάς, πρὸ μιας τον τόνον εχουσιν, οἱονάρ γαλέος, νηφαλεροῦ σεσημείωται τὰ δαιδαλεος, κα-τἀ αποβολην του Γ, ἀπὸ του δαιδαλειος ' και κ .viσάλεος, ἀπὸ του κονισα λειος ' αἰ λεος. τουτο

Diuili od

83쪽

55. ΔΕ NAPON κλινεται δένδρου, και δένδρος

84쪽

λυχνα. μέγα μεγαλου. και Ους ωτός' καὶ ποιητικῶς, ουας ρύατος. τα παιδ κἀ, των παλκων, ἐπὶ ἀρρένων και Θηλείων. λη , σκυλα, λαφυρα' πάντα πληΘυντικως. ηεις. καὶ ς φελος, αφενος ' μονηρες ὐνομα. σέας, σεις, πληΘυντικως, τους σκωληκας

85쪽

λοντος, ἐπει μειλεν εἶναι δεσμωτης λα του ῶ με

87쪽

ἐγκατοισι κατὰ μεταπλασμον ε γαστρασι. ουτως καὶ 'H οιανος ει

Ομηρος δια του Γ ἐγχέλυες. φα

88쪽

λοντα πρός δοτικὴν συντασσε σΘα ως τὰ ποητικαρήματα, ταλα πρὸς νικῆν λ γονται' ἡ εἰρομένη γάρ του δεῖνος λέγεται' καὶ η ἐρωμένη του δεῖνος. o δε ἀρχων, ἐπεὶ ὀφείλων ἐπιρρημα εχειν ε παγόμενον, δηλοῖ τῆς ἀρχῆς την ἐνέρμιαν. ω ρ απαιτεῖ τὰ ρῆμα, οἱον ἀρχει τις δικαίως. ἐν γαρ ταν ἄρχειν δικαίως, τὰ δικαιως οὐ πρὸς τὸ ἄρχειν τείνει, αλλὰ πρὰς τὸν ἔχοντα την ἀρχήν. τούτο ἐνίοτε μῆν ἐπίρρημα ἔχει ἐπαγόμενον, οτε καὶ μετοχή

Θος. τὰ δε ἡκών, ἐπεὶ ὀφεῖλον απαρεμφάτω συντασσομαι, ώς τὰ της Θελήσεως πάντα ρήματα,

89쪽

aIον Θέλω φιλοσοφησαι, τρυτα ρυδήποτε ούτω συντάσσεται. το κνυ ω , επεὶ ο φεῖλον με- δοτικῆς εἰναι , ως το 'κ . τουτο ου μεταβαίνει.εστι καυσων το πολυ Θάλπο . . . . 63. UINATOΣ ' αντὶ του ἔνατος, ποιητικην ἰπAΘεσιν ἔχει του λ άπὸ του εννέα ενατος δι' ενις ν πίνεται' κμι ἀπὸ του τετταρα τεταρτος δι' ενος τ πλεονασμῶ του Ξ εἴνατος. .

. ρι μεν αβ' εσκιδναντο ἐην πὶ νῆα εκαστος. ηας ανΘρωπος άναπνει, και πάντες ΔΘρωποι ἀναπνέουσι, τὸ αὐτό.

o. TΚMATECON' σφραγὶς, εατυπωμα, ἐκ του μίγος' καὶ τό μάγος ἐκ του μάταν' ώς λδα

- σκαλος,

90쪽

σκαλeς, διδασκαλειον ' καὶ πασσαλος, πασσαλύ ον

καὶ ιατρος, ιατρεῖον.

1. 'ERONTH Σ μη λεγε, αλλ' ἐλλαντης ἐπὶ δε ἐπρρήματος αμφότερα λέγε, ε θελοντὶ καὶ

πρεσβύτου φαλακροῶ et o Lyliam Plii diae elligie ira ne inci negatrat sitisse anagl3 pti eam sive ectypa m. Apposite Xenoption

Denique iuvat ad H. Stepliani auctoritatem provocare, iuTIies. Iiai rig. Gr. Vocabula οτυπωμα et ἐντυπωτηs allarenti, ut a nostrae aetatis Itonianit,tis excogitata. 71. Plia v. h. V. P. 6M,56. Thoria M. h. v. p. 235. Qitae autem de Mi verbio ἱλλοντι praecipi iiiiiiir, Vera ab omiti parte non videntur: nam graecitati eviceriirit Mi verbi lini θιλενtῆνButinianitiis Lexilogo p. 16 et LO chilia Mi Plia 3 iii cli. P. 4. seq. Ceterum auge Lexica Voce εκεντης, Obvia etiam in Areata, de accent. P. 25,26.