Philemonis grammatici Quae supersunt vulgatis et emendatiora et auctiora edidit Fridericus Osann ... Accedunt anecdota nonnulla Graeca

91쪽

ἀπο του πληττω, εἰ μεν εἰς ος λήγει, εἰσιν, α λέγεται ἰπὶ των πληροντων τ και ἐκτραπDτων. εἰ δε εις ἡξ, ενίοτε ρτικὰ, οῖον βουπληξ, τα βουν πληττον' ποβητικα, οῖον παράπληξ, ο φειρΘεις τκαταπληξ. ὀ συνεχως πεπληγμένος' καὶ Εἰλει Θυια, η πληγας συνεχως ἔχουσα. s. TMΦΕΡΗ Σ' δοτικη συντασσστοφάνης,τω των μαΘητων ἐμφερής γενησομαι, ἔτει ὁμοιος.

λεγομεν συντασσόμενα αμφότερα προς γiπρὰς δοτικήν. Πλάτων γὰρ λεγει, ενα πολλων ' και ἐναρ ιος εν πολέμω, παε

92쪽

άντὶ του εν άριειῶ και λόγω κείμενος. εστι δ' ὁτsάριυὰς καὶ επὶ ρυδαμινότητι λαμβάνεται, ως α Κωμικὸς λέγει, οτι οἱ Θεαταὶ αριυὰς αλλως εἰσὶν, ητοι πληΘος μόνον.

καετης. δεκέτης δέ. αφαιρουμενου γο- του α, ο ναβιβαζει τον τόνον. τοιοῖτον Ομοίως καὶ ο ταν συναι- ρηται, τριακονταετης, τριακοντουτης. τὸ δε διετης καὶ τριετης Ουκ εἶχε τὸ α, ωςτε αποβαλλοι αυτό.

αναβιβάζει δε τον τόνον, οταν μη επὶ ζωου, ἡ πράγματος, αλλ' επὶ χρόνου λεγεται, ρῖον διετης χρόνος, καὶ τριέτης. 6. 'ΕEA KAINON MEA IOUN. Ἀττικως μεν ἔξπουν, καὶ εὀκλινον λέγεται, ωςπερ καὶ παρὰ Σοὐοκλεῖ εξπηχυστὶ, καὶ παρὰ Πλατωνι - κωμικω εξπουν. φυλάττει γαρ τὸ τελος των ἀρι Θμων

ξύλω Ἀττικοί ημεὶς δἰ πεντάμηνον. ὀκτω-

93쪽

ξιν, οἰον μεγ' εξοχος πάντων, δια τῆν ἐν λεξει υπε-

94쪽

σεις φιλουσι την γενικην συνταξιν.

κυρἰων, η προςηγορικῶν, ο νυμιος τιΘέμευν, καὶ δηλούν επαινον. η φαγον. λαμβανεται δε τριχῆα απὰ φυχης, απο σωματος, καὶ απὰ των ἐκτός. απὸ μεν ψυχῆς, ως σώφρων ' ακόλαστος. ἀπὸ δs σώματος, ῶς ταχύς βραδυς. απὸ δἰ των σκτρα ως' πλουσιος' πένης. τα δε επίετα των σνομάτων μετὰ προς ηγορικοῖ η κυρίου λεγόμενα, ει δυο η τρία ηπαι , πλείονα τύχοι ἄντα, μετά ἐν ἀρ' λHονται , οῖον τον αυττηρὸν και παλαιὰν καὶ μέλανα οἶνον. χωρὶς δἰ ἄρθρου προφερόμενα, καὶ τὰ ύπαρκτικω ρηματι. νταττόμενα. δυνανται επὶ πάσης πτώσεως και παντὸς ἀριΘμοῖ πληΘυντικῆ γενικημετὰ ἄρΘρου προφέρεσΘαι, οἱον αντὶ του ειπεῖν, ΔημοσΘένης ράτωρ ην ζ λεγομεν, Δημομένης των ρητόρων ην, τουτέστιν εις απὰ των ρητόρων ην. καὶ

95쪽

ἀντὶ του εἰπεB δε, Δημοσθενους ρήτορος αντος Δημοσθένους των ρητόρων ἄντος. ομοίως δε καὶ ταρώματα αναλυοπας προτερον εἴς τε δεγμα ἐπίθετον καὶ υπαρκτικὸν ρημα ' εἶτα τῆ αυτῆ συνταξει δυναμεθα χρῆσΘαι, οἱον οἱ Λυκιοι συνεμάχουν το ς Τρωσί ' πρότερον γαρ ἐρούμεν κατὰ ανάλυσιν, οτι οἱ Λύκιοι σύμμαχοι τοῖς Tρωσὶν ησαν' εἶΘ' οτι οἱ Λυκιοι των συμμάχων η σαν, ἡ καὶ μετοχη, οἱ Λυ- χιοι των συμμαχουντων τοῖς Ttωτὶν ησαν. τὰ δε ἐπιμεριζόμενα σχηματιζονται τετραχως. καὶ τομεν ἔτερον καὶ αλλος ἐπιδέχεται αρθρον το δε

96쪽

λι- καὶ 'εα' ως τὰ ἀργυρῆ, και χαλκῆ, καὶ

κός καὶ οὐ κύριον. καὶ Ἱτυλος' παῖ δ ὀλοφυρομένη

νρωτηματικα το ονομα ' τὰ δε . ρυ τικὰ το/ῆμα' ευρίσκοντα δε εν πλείοσιν ὀνόμασι καὶ ἐπιρρη- μασι δια τανδε τον λόγον, μι εν τούτοις μόνας ηαμφ. uα δυναται γίνεσΘα τῆς συαμ, η της ποιότητος. ποιότητα δε λεγαν κοινῶς τὰ τ i ούο --μβεβηκότα, κάν ποτμπιος ωσι, κἀν οτισύν με- ζον. TQ ουσίαν του τινος υποκειμένου ζητουν-

97쪽

τες, φαμεν, τὼ κινεῖται; τίς βαδίζει; τίς διαλεγε- ται; προς ὀπερ απόκρισις, Πλάτων, ἡ Ἀριστοτε-

ἄπερ απόκρισις, μέγας, η μικρός. ομοίως ζητούντες πνὶν τακτικῆvl απαρι ησιν, πόστος λέ ομεν ' προς

οπερ ἀπόκριας, η πρωτος, ἡ δεύτερος, ' κ τρίτος.

εαυτω τον ελαττονα εχεις τοσαυτακις, πολλαπλάσιος.

98쪽

ται ἔ η ποσαχως ο ἀλιεῖς τοὐς ἰχεις άγρεύει; ἀπόκρισις δε και πρὸς τούτο , μοναχως' διχη, η

δίχα, ἡ διχως' ἡ τριχῆ, η τριχως' ἡ τετραχη,.η

τετραχως' η πενταχῆ, η πενταχως, και εφεξης και ετι τοσαυταχως' ὀλιγαχως' πολλαχως' πλεο- ναχως' πλεισταχως' ἀπειραχως, και τα τοιαύτα. - ετι ἐρωτωντες και ζητῶντες την αἰτίαν, λειογεν.

διατί; ἱνατI; τί δηποτε; τί ποτε; του χάριν ν η. μου χάριν; η τίνος ενεκεν; καὶ τὰ τοιαῖτα. προ οπερ ἀπόκρισις, διότι' διὰ τοδε' ἡ χάριν τοὐδε καὶενεκα τσῖδε. ετι ἐρωτωντες κα) ζητούντες την Ουσίαν. -της της πράξεως κα μιας μεν ἐκ πολλων ἀορίστων συσης, λέγομεν, τι πιι ει α 'δεῖνα; πρὰς οπερ ἀπόκρισις, στι οὐδεν' η τρέχει' η διαλεγεται

μιας δε ἐκ δυοῖν ωρισμένοιν ούσης, φαμὸν, πότερον τρέχει; η διαλέγεται; η το πρότερον, η τὸ ἴστε-

ρον. aτι ἐρωτωντες καὶ ζητοῖντες την ποσότητα, λέγομεν, πόσον εδραμεν; προς σπερ απόκρισις, πολύ' η μίγον. ετι ἐρωτωντους και χρονον ζητοῖν- τες, εν ω γέγονέ τι ποτε, οῖον πότε τούτο ἐποίησας; πρὸς οπερ ἀπόκρΘις, χΘές' νεωστί' πρότριτα πρωην' πέρυσι' τητες καὶ ποιητικως, ἀρμοῖ' και προταινὶ,

99쪽

Θέσει, οῖον πρὸς τον βασιλέα προς τὴν πόλιν. ἔτι

100쪽

ἐρωτωμενοι, ποεν ἔκει ὀ ἀορωπος; καὶ ἡνταύειενίοτε διά ἐπιρρημάτων ἡ ἀπόκρισις γίνεται, οἷον