Apollonii Argonautica emendavit apparatum criticum et prolegomena adiecit R. Merkel

발행: 1854년

분량: 761페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

131쪽

CXXVI PROI, EGOMENA .

I ictynii nil l l. B 2u: αἱ πλείονες δὲ αἰσθήσεις ἀπο τῆς βάσεως του εγκεφάλου την αὐχὴν εχουσιν et E 73: ἰνίον τὰ πλατί καὶ παχύ νευρον το καθῆκον ἀπο τῆς κεφαλῆς ἐπὶ

τον αυχένα.

περὶ στέψανος πολέμοιο δέδηεν , E 739 πάνru φοβος ἐστεφάνωται, Λ 36 τρ δ' ἐπὶ μὲν Γοργὼ βλοσυρῶπις ἐστεφάνωτο, Ο i53 ἀμφὶ δέ μιν θυόεν νέφος ἐστεφάνωτο, Σ 485

τά τ' ουρανος ἐστεφάνωται. Atlionii oi ,st locus I l8 3 ἀλλ' ουδὲ στεφανουμένους εἰσάγει, καίτοι τῶ ἐκ τῆς μεταφορῆς ὁμοιώματι οτι ῆθει τον στέφανον, clito Aris inrclii suntenti alii rocidi scripsit I. lii siuΑ lo Aristi p. IIS. til,s liuo priano quoni pO8tii loco forot, vix ira figit ratis voli litis locutioni I, ustillii coronito in fomittitio in Ost. illius loci seliolio ii eo licis Asti raciter suppi Vii Iaulii sitis apiui Frioili. Aristoti. p. 225:ὴ διπλῆ οτι στέφανον θρωικον πρόσωπον ἁνόμακε. liiὐδέ ποτε δε χρωμένους εἰσήγαγεJ θιὰ των γενομένων αυτῶwου γὰρ οἱ τῆς Πηνελόπης μνηστῆρες οὐθ' οἱ Φαίακες οὐθ'

132쪽

αγκειμαι.

ἐκ γαρ τῆς ἄνεμοί τε θάλασσά τε νειόθι τε χθών

Locus Ap. B T34 ἐκ δ' αυτῆς ει σω κατακέκλιται ξπειρον δὲ -υλη καὶ πέτρyσ ιν ἐπηρεφές nsii sortassis ronvenit ciuili scitolio Oilyss. Κ 13l ἐπηρεφέας φύγε πετραςJ τας τοὐ στόματος πέτρας, ου τὰς βαλλομένας. ῆτοι ἄνωθεν ἐπηρεφεῖς ῆ log. καὶ) ἐπικεκλιμένας καὶ log. η) βαλλομένας κατὰ τῆς νηός. lunuuluatu

133쪽

CXXVIII PROLEGOMENA.

oi obstitisse vitiora eo loco, ut in aliis Deisse stati in ap

parebit.

Ad Zeno lotiuin spoe t Ap. B 258ῖστω δε δυσωνυμος η μ' ἔλαχεν κὴρ καὶ τόδ' ἐπ' Οφθαλμῶν ἄλοον νέφος οῖ υπένερθεν δαίμονες, οῖ μηδ' οἶδε θανόντί περ ευμενέοιεν

καὶ ποταμοὶ καὶ Γαῖα καὶ οῖ υπένερθε καμόντας ανθρώπους τίνυσθον οτις κ' ἐπίορκον ὀμόσσ17, υμεῖς μάρτυροι ἐστε. ubi Aristonicus: η διπλῆ περιεστιγμένq προς Ζηνόδοτον δτι ἐκ του θυικῶς γράφεσθαι τὰ τίνυσθον ἐλέγχεται ὀτι ἐπὶ Περσεφόνης καὶ Πλουτωνός ἐστιν ο λόγος, Ουκ επὶ τῶν νεκρῶν. crodiderim in fine sexci disso δικαστῶν vel sunt te Aristarchus ingenioso adposuit locuin I 569 πολλὰ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ' 'Aχην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν

πρόχνυ καθεζομένq τῆς δ' ῆερόφοιτις Ἐρινυς ἔκλυεν ἐξ ' ψευσφιν ἀμείλιχον ἡτορ ἔχουσα

ubi scholia: ἡ διπλῆ ἄτι επικαλεῖται μεν τὰν Αιδην καὶ τὴν Περσεφόνην, υπακουουσι δὲ αἱ Ερινυες ώς υπερητίδες .... ἡ διπλῆ δτι αἱ Ερινυες ῶσπερ υπερητίδες, και ου μάχεται

τὸ κικλήσκουσ' 'Atδην καὶ επ. IIερσ. Intoi prolatio do Plutone et Proserpina est Aristaretii; roni ipsam ab Aristophane nautuatus vi lotiar, qui cuin Apollonio OXeogita rit, volui lios viros vi limus p. LXXV op rani navantes OX SCliol. Il. A 4. Do Eliinoni lit,iis famulis Orcinis cogitasse Apollonitini vox ευμενέοιεν titilicare vi letur, Plena ad modiunetialia paulo anto v. 220 clixorat ἐπ' ὀφθαλμοῖσιν Ερινυς λὰξ ἐπέβη. Utrosque alitem, roges Erobi ot Erinyas Aristoplianos intolligore potuit ox illa de iisti dualis sententia, quain superiori capite P. VIV attigi inus. Duiliaco by Corale

134쪽

λεπταλέρ φωνῆ ' τοὶ δὲ ρήσσοντες ἁμαρτῆ

μολπῆ τ' ἰυγμῶ τε ποσὶ σκαίροντες ἔποντο. Apollonius intor ἄπαξ εἰρημενα cluno i ii te inutilatus, vortii

πεδίονδε γὰρ αἰεί τετράφαθ' ὁππότ' ἐπὶ Τρώων ἀίοιεν ἰόντων

optativum sesso Orationis obliviae, non onunciati teluporalis, obsorvata sunt Apollonio clini locos scriboret 63lἡ θαμὰ δὴ πάπταινον ἐπι πλατυ ιν ἄμμασι πόντον δείματι λευγαλέω, ὁπότε Θρήικες χοινet V 954

APOLLON. i

135쪽

CXXX PRO LEGO MENA.η θαμὰ δῆ στηθέων ἐάγq κεαρ, ὁππότε δουπον

η ποοῖς η ἀνέμοιο παραθρέξαντα δοάσσαι,

quit,u8 quid interressi i inter utriini tuo, Olaunon strat uni ivit. Sintiles qui l se coit in locutio no II Oinoru a ποιμαίνειν ἐπ' Οεσσι Il. Z 25 Λ lusi. Aristarcti eao interpristationis particulae sup r8lint apiui Aristonic uni ad loeuria priori in et iii eis quae inclictivit set miten lavit novissi in iis e litor nil is Suo:

οντων τ. Πρ. A d D 2l3: ἐκ νζῶν δὲ λέγει ἀπο του κατὰ τὰς ναυς τόπου. Prioria an 'sse Obs rvntion in prodit,ile est eo, vioci Rhianus et Aristoplian 's Il. T lSS scripsoriunt βοῶν ἔπι μουνον ἐόντα, quod uni lo αχαρίτως focissent si in torpretarentur soluiti prasesectu in Apollonius in alia explicationcin digiti tui Min si inlotulit B 503: ποταμῶ ἐπι ποιμαίνουσαν, silii, poetae, citii l vi lorotur clo vi pra positionis non invenusto proposuit B 973 Λαμπετίη δ' ἐπι βουσὶν ὀρειχάλκοιο φαεινου πάλλεν ὀπηδευουσα καλαυροπα,

u linonet IIoniori ei Il. Μ S6οῖ δε διαστάντες, σφέας αυτους ἀρτυναντες, πένταχα κοσμηθέντες, αμ' ηγεμόνεσσιν εποντο, de quo loco quid votoros titilleavorint eo lex Marcianus potior taeOt: dolori omini testillioni o ἀρτυναντες Aristarcii iniisso ilicitur, nitora loci io αυτους ἀρτυναντο, - ἄμ' ἡγεμόνεσσιν ε καστοι in codice quo lain indobonongi sit perosso videtur. earn ROcutus Apollonius propter versu in qui Sequitur 105 ἀλλήλους ἄραρον τυκτῆσι βόεσσιν, διαστάντες οtήρτυναντο eo quo patet modo intorpretatuΗ St; ite quit, iis conciliandis dubitari potorat, curn σφεας αυτους ἀρτυναντες

apud nostros loXicograptios cle συντάξει qua lana nocipiantur. reliquas vo i explicationOs παρασκευάζειν, ετοιμάζειν παρετοιμάζειν, ευτρεπίζειν tune apii l IIesbaelii uni , Apollorii uni BOpli istain, paraphrasten Iliadis Oxtant, Aristaretii Disiligoo by Corale

136쪽

LIBRI II CAPUT II. CXXXIniisse probabit sest, quoni ut inni Suq iiii tir I Ooil Ortinus gloss.

II p. 88. praeivit igiti ir Apollonitis. διαστάντες neque rωνῖππων ia quo At τῶν intollexit, secl ἀλλήλων. Nintilis ost lociis B M 3ηδq δ' ασπετα μῆλα περιτροπάδην ἐτάμοντο

καρπαλίμως δε τὰ μῆλα ταναυποδα, πίονα δημῶ, πολλὰ περιτροπέοντες ἐλαυνομεν, οφρ' ἐπὶ νῆα ἱκόμεθ'.ot Il. Σ 52. ,οῖ μεν τὰ προχόντες ἐπέδραμον, ωκα δ' ἔπειτα τάμνοντ' ἀμφὶ βοῶν ἀγέλας καὶ πώεα καλά ἀργεννῶν όων.

Ad priorona vix quicquRin Veteris explicationis servatuinosi, nisi sorto insit in corniptis vectis schol H νευοντα τοὐς πόδας κατὰ τον ελιγμὰν τῆς πορείας niit apud Hesychiuin I p. 939 περιτροπόωντες περιχωρουντες. re entior Onatus coinnioinorat Doetieritinis II p. 360. Do altoro Apollonius sopitista p. 150 τάμνεν .... ἐπὶ δὲ του ἐλαυνειν

τάμνοντ' ἀμφὶ βοῶν ἀγέλας καὶ πώεα μήλων καὶ πάλιν

βους περιταμνόμενον ῆδ' οἰῶν πώεα καλά. codox B scholioniin Il. τάμνοντ' : ἀπήλαυνον. schol. ad Od. Λ402 βους περιταμνόμενονJ έλαύνοντα, περικυκλουμενον. περιελαυ- νοντα. cis. IIosycli. II p. 938 ot 924. I loin II p. 1344 τάμνοντες .... Τάμνοντ' ἀμφὶ , περιήλαυνον. scholia editionis Ilia dis Cantabrig. 1689, via iitor, τάμνοντ' ἀμφίlπεριέταμνον, περιήρουν, ἀπεχώριζον, pro quo codex nas. καὶ ἀπήλαυνον. Apollonius περιτροπάδην dixit secundiani προτροπάδην. ἀμφιτεμνεσθαι a i instar vecti, quod Ioniani

est, περιτέμνεσθαι dictuna non accepit.

Apollonius B 333 quod habet:

ἐπεὶ φάος ου νυ τι τόσσον ἔσσετ' ἐν ευχωλῆσιν, οσον τ' ἐνι κάρτεῖ χειρῶν

argi Inentiun est priuilian usitIn osso scriptura Aristarchea

137쪽

DXXXII PROLEGOMENA .

δηλονότι ολον τὰν στίχοπι ἔσται δὲ Ουτως τὀ εξῆς, τῶ εν χερσίν, ου μειλιχ4 τέλος πολέμοιο, οἷον ἐν τῶ δόρατι, ουκω προσηνεία οὐδ' ἐν αργία κεῖται η τοί πολέμου σωτηρία. Λιονύσιος δὲ ὁ Θραξ κατ' ευθεῖαν πτῶσιν . . . ἄλλως. συντs i τὀ μειλιχίρ' τὸ γὰρ λεγόμενον τοιουτο, διὸ τὐ του πολέμου φῶς ὴμῖν ἐν ταῖς χερσίν, ουκ ἐν τῆ μειλιχία απαντήσει. Deinde apertuin ost Apollonitiati non Inagis coniunxisse μειλιχ4 πολέμοιο quana hunc scholiasten collicis A, quantumvis recte no tet SpitZneriis φάος πολέμοιο Ηοnu ri- cuin osse, nisi quis loco o 6 Tu illim fic o abiiti volit. scit -lia tantum vet. Od. , quae iliXi, 'Aρίσταρχος κατὰ δοτικήν.

ῖν' ἡ ὁ λόγος φῶς ἡμῖν ἐν ταῖς χερσίν ἐστιν, οὐκ ἐν τῆ

μειλιχία του πολέμου et alia qhiaedani cum cod. Ven. II sero convonientia. Apollonius μειλιχίην a copisse videtii rευχωλήν, id ost ἱκετείαν, ut Ilesyclitiis habot II p. 560 set Apollonius ubique eo significat I. idoni μειλίσσομαι pro taετευειν Λ 1665.

Ap. B 601 ἔμπης δ' αφλάστοιο παρέθρισαν ἄκρα κόρυμβα νωλεμὲς ἐμπλήξασαι ἐναντίαι. ἄκρα κόρυμβα in Il. I 24l DidDiius interpretati ir ἀκροστόλια , incorixian, quM: intellotaurit: Etyinologi cuni p. 177, 47τα πρωρήσια: IIesyclitus II p. 32ἰι τὰ υπ' ἐνίων ἄφλαστα τα ἀκροστόλια, τὰ ἄκρα τῶν πρυμνῶν. Rursus ἄφλαστον Ιl. Ο 717 exponi videtur a Didynio το λεγόμενον ἀκροστόλιον τῆς νεώς πρυμνης : apiui Apollonium sopitistain τὀ ἀκροστόλιον. apud Elyinologiani p. 53, 15 alia displitatioia docotvr ἄφλαστον lici potitisse Otiana in prora; qiuno alit plenior aut intui polata extat in cod. B ad Il. O 717, quaque solioliasta Apollonii A l089 utitiir contra Apolloniiunsopiti stain. Reliquiaes vi dontur litis intor Amstare liuni ot

Cratetoni agitatae, ito qua adnotavit Lolirsius ito Arist.stud. p. 233. Apollonitum inanifestuin ost loci iiii Iliadis priorean EXplicuisse ex posteriori, iit idoni proposituin IIo-ctora suerit, quod postlinc Dffect Ian.Εodein pertinet locus quoni proxiino notavi Ap. B 750eῆ ρ' ola' αυτίκα νζὶ δι' ἐξ Ἀχερουσίδος ἄκρης

εἰσωποὶ ανέμοιο νέον λήγοντος ἔκελσαν. Diuitiam by Gorale

138쪽

LIBRI II CAPUT II.

versi Il. O 653εἰσωποὶ δ' ἐγένοντο νεῶν, περὶ δ' ἔσχεθον ἄκραι

νῆες, ο σαι πρῶται εἰρυατο, qti in ad moduni laniana sex nuporis Iliadis in torpro tu iis Apollonii locuin ascripsisso vi leo. I 3 illo loco illii ivii l8tatii itur, ακραι νῆες sive OXtroiiano in ili patriili acto positae accipitintur, quod ab Aristarcho factuin non video tradi, sive po8temoros onmani partes , Plibus Argivos successisse scholion eo l. B, Troianos Hosychius I p. 1123 vult, πρῶται νῆες si vo nil corniiuulatur nil a 3l si vo a l a 75, clinicultas Certo vol laodie non Di 3 diocris. Apolloni uin credi lorini verba περὶ δ' ἔσχεθον ἄκραι contulisso ad vorba a 36οσον συνεέργαθον ἄκραι. ea quamvis Aristarctioi ad niam stri dia ainina rettulerint, volui in cod. B est , ἄκραι δετὰ κέρατα του ναυστάθμου, ών ἐκτὀς ουκ ην ναυς κτλ., ipso tamen eo lox A Diulto probabilius: οσον ην διάστημα, οσον συνέκλειον καὶ σ n/εδέσμουν αἱ τοs Ελλησπόντου ἄκραι,τὀ Ῥοιτεῖον κώὶ το Σίγειον. scripsit igitur Apononius Oo- lena interductu quo TS , sed lovi eum imitatione νῆες οθι πρῶται ευρυατο. B T38 ἀργινόεσσαν ἀεὶ περιτέτροφε πάχνην cum Scripsit, videtun censuram Ogisso loci Od. M 237 πολλὴ δε περὶ χροῖ τε τροφεν ἄλμη. scilicol τέτροφα non ost παθητικόν, uti ex veterrum opiniono πεπληγώς aiulit apud soliol. Il. B

156. In illo Odyssono loco aliora scriptura notatur a scholiasta δέδρομεν ἄλμη, quani probasse et . ascivisso videtur Apollonius Γ 676. utroque vecto aliquotiens utitur Ni

δὴν ἀποτεμνόμενοι γαίης ἄλις, ο φρ' ἐβάλοντο

ουρα βαθυρρείοντος υφ' εἱαμεναῖς Υπιοιο παρετυμολογίαν liabet, qua uti poterant Homeri oditora' ad vindicandana vetustatom scripturae I l. X 489 ἄλλοι γάρ οἱ ἀπουρίσσουσιν ἀρουρας , derelicino etiam a Belchoro ot in1- probatae a Doodorlino gloss. I p. 18. a votoribus tostibus admodum turbatum. iiii solus interpretatur τῶν ορων ἀφαιρήσονται , codeη B Venetus, in loniniate curii aliis quibus-

139쪽

se l. ἀφορίσας. Apollonius sophi Sta p. 39, 3 ἀπουρας κυρίως μὲν ἀφορίσας ' ἄλλοι γάρ οἱ απουρίσσουσιν αρούρας καταχρηστικῶς ἐπὶ του ψιλῶς ἀφελέσθαι. H ,sbi filiis Ip. 195 ἀπουρίσσουσιν ἀφαιρήσονται , suli Ol in Vet. Od. παρα- γενήμενοι ἀφαιρήσουσιν. parapiarnsis ἀφορήσονται. B 942 Κρωβίαλον Κρῶμνάν τε alia notariint osse varian

scriptiuarii alit, Si ille irate locritiis est scholiasta, coni citi-raim in loeo Iliadis B S55 Κρῶμνάν τ' Αἰγίαλόν τε. Strabonis voma si ini p. 545: ὁ δε Αἰγιαλῖς rixas quoque v. sibinentiononi sucit Apollonius ut Melioliusta) εστι μεν θών μακρὰ πλειόνων η εκα τὸν σταδίων, ἔχει δε καὶ κώμην ομώνυμον ης μέμνηται ὁ ποιητης οταν φῆ ' Κρῶμνάν τ' Αἰγιαλόν τε καὶ υφηλοὐς Ηρυθίνους. γράφοχοι δέ τινες ' Κρῶμναν Κωβίαλόν τε.

ἀφ οἶκον δε νέεσθαι εον μετα μητέρα κουρ θνoxplieaturn non haboni facillinilini. vortunt postula lint ni1 inni ilici teinpiis ut dornuni re dirot pii fila , suci indiuin R ii O-lion ἐδεύετοJ ἐδέετο, ἔχρρζεν, ἀπῆτει. iiii id clurintii in Scio contra ingeni uin vocetibuli dictum sorol. No l a lilitiir in scholio η οτι ἐνελείπετο ὁ τῆς ημέρας καιρός, quo i rectrii S. sumpta vocabilli potestas OX Il. Γ122, cui iis loci aptior ii sus Apollonitis explicatu quana qlii ost in scholiis et paraphraxsi, προςδείσθω. ost enina aninio it ficiat' niit 'in morsit. Apon. sopli. p. 58, 1 λείπεσθαι και ἐλαττουσθαι. ΙΙΘ- sychius I p. 1083 ἐδευε το, - ἐπαυετο. Proxii 30 ncco lit illa scholiasino interprotatio ad otyniolo riain vo uni δειλη otενδιος, quarii SerVRVit Et 'na. naagia. p. 339, 1 Ἐνδιος ἡ με-

σθμβρία, ῆγουν ὁ μεσημβρινὰς καιρός, παρὰ τὸ ἐνδεῖν και ἐλαττουσθαι την ημέραν ut p. 261, 20 Λείλη παρὰ τὀ ἐνδεῖν καὶ ἐλλείπειν τῆ ny τουτέστι τῆ θερμασία .... ἄλλως - παρὰ τὀ ἐνδεῖν τηνικαυτα τὴν ἔληπι απὰ γὰρ τῆς με -

140쪽

LIBRI II CAPUT II. CXXXVσημβρίας ἀμυδροτέρα γίνεται η του ἡλίου θερμότης. schol.

γὰρ τό δειλινόν Pluta redi. Syin p. VIII, 6 p. 726 Ε. Εam

originationem nequo si noverit Apollonius intor alias pius leni nicilli numian erit, noctiio si ustirpavit ut eXpressit in scamnin , novuin socii. Simu ti ira orationis ot infinitivi iisiis patito insolentior: iis tuo oni in nccipiPiuluin videtur toficie-Dat tornpua quo rodiro possot,' volui ost A 1570 στορος ἐξανέχει ἱκέσθαι, 1539 πορους ἐκπρομολεῖν, citi sonsui aptius erat ῆματος αἶσα qtiarii ῆματος ωρ q. ost potius lios inclinabatur,' ut apti l Allienaeum p. 130a idono i scriptoris est τῆς βρας υποσκιαζουσης. do illei toinporo sacrificiis apto vido sis seliol. I l. Θ 66-84 Od. Γ 336. infinitivos aut in illi grana inalici per quasvis Diodomitia enalingas ot con- itinctionum olli psog intorprotabantii r. ita habos apud Apollo-

nimii A l333 περὶ γάρ μ' ἄχος ἱκεν, ἐνισπεῖν μυθον υπερφίαλον, 204 υμετέρρ ἐπερείδεται Ἐλλὰς ἐφορμῆ, ὴε κατηφείην ῆ καὶ μέγα κυδος ἀρέσθαι, ib. 1042 δείσατ' ' ινόν Ἱκεσίην νέμεσίν τε θεῶν, εἰς χεῖρας ἰοsσαν Αἰήτεω λώβη πολυπήμονι δρωθῆναι , ib. i584 καμάτοιο μήτις ἀνίη γινέσθω νεότητι κεκασμένα γυῖα μογῆσαι, alanorni in Omnia. Horriori autein locus quem Apollonitis attigisso si inui vi doturost olus Odysseae partis, quani libro tortio Sasepo respoxit,

δύσετο δ' ὴέλιος, καί με γλυκυς υπνος ἀνῆκεν ,

II 289, versiis a veterit,iis Musot Aloxandrini craticis sino diibi O multum et varie e XRI itatius . niani se Sta enitia inest inconcinnitas ollia loci et Z 321. Aristarctu tra lita est sontentia, emendantis δείλετο, iit plorasque placet ex Riu toritate veteris alicuius eXoInplaris; cliuod incertuIII Re proponio turn improba bile sest, quamvis veri,uni nil Iriis liabeat insoliti quani quae ab Λristarctio oXcogitata formiatur κλευ-

θωμαι ἀντὶ του κελευθωμαι οἷον πορεύομαι Ιl. Φ 244, τροφέοντο ηυξάνοντo Od. Γ 290, ἐσκετο ἐγένετo Od.-705, πλαζετο επλήσσετο Od. E 389, nisi liaco et alia do suis largiti sunt cornnientatores, vid. Lelirs. Arist. p. i55. Re

SEARCH

MENU NAVIGATION