Apollonii Argonautica emendavit apparatum criticum et prolegomena adiecit R. Merkel

151쪽

eo lox B li albet οἱ νεώτεροι ἐπὶ του λέγοντος τάττουσι την λέξιν. clii Os τους ἀπεκδεξαμένους Aristoniciis in t dioxori t.

stigia inani sta: τό δε ἴσκεν οἱ μεν γλωσσογράφοι ἀντὶ τοὐἔλεγεν εκδέχονται κτλ. Ω Sl οἱ νεώτεροι κέρας την συμπλοκὴν τῶν τριχῶν cod. B. η διπλῆ οτι ου λέγει βοος κέρας βοὰς τρίχα co l. A. Apoll. Sopli. p. 9S, ll κέρααγλαέ: οἱ μὲν γλωσσογράφοι, ταῖς θριξιν ἀγαλλόμενε -. ὁ

152쪽

fuit et in liuius 'Aτάκτοις sive Γλώσσαις bono vorsatius, si voin eo opere observationes tanti uia illat sive ipsa postariunnoi Dina et auctoritatos ne to ut tonuin Ox IIoinoro originostra iobanti ir. Id in Zeno lotus γλωσσογράφους illos socutus clieitur ad Il. I 404, fortassis otiaria apti l Atlionii vin I l2c; Calliinachus ad II 231; κατάγλωττα ποινματα Εupliori in is Moinoici iis p. 33 illustravit exoniplis intor pino ost δεδουπότος Αἰακίδαο fragin. XXXVI. filomini imitiir aliqua tunc

auctoritato; atquo liationi intor duni vori a lupii id nogligontius onuntiatuIn, clivosi nec Ari Atarchus sprovisso vi lottir, volutin ὁμοιιον ὰ13l5 c ut . A. Hoinori a nonnulla onai rasso Plii totain constat. si qui pi notor illuin supparis notatis glossiis Promiscuas octi terrant cluo Inoilo ea Ovitarct poluserint, vix intellimas; at lito Antoriaru si pra posui inus, Ni in inins Illio- lius κοτύλην οxplicuisso clicitur apitii Atliona iiiii XI p. 1073 Dinit. Ι)o Zono toti glossis II inomo is si lolii Asoros idonei et vetusti prorsus clo sunt. Aristopli uni A nutein ab illo nuniero longo sistat, queIn adcuratiori ne prorsiis novo; onero cruditionis rudiores illos ot incomtitos priorii in conatus niaxinae olbscuravisso crocli bile ost. Illos cur gonorati illa appellatione in dicandos putaverit Aristare lius, nil litot ausae Oxcoitari possunt: cur do Aristopliano no qtiis intelligoret non cavoret, satis erat lioc onusno, quo l clune coiitra illos glossos rapta omin oreoros seris,sit ni, Aristopli nno necepisso videtur, id quo nolninoin titiae notatis laturo potuit. Nani quod lon Iro Oxplorauissi nimii visurn Pst, Aristnrclimin prirnuin nitrifica illa glosso rapta omini, quiqui suemini, somnia dispulisse, orit iit paululuin rotraicinii luin. fuisse lanc quoque parto qui itor ei inunivorant docet Apollonius. qui OX Ois illino Lolimitis collogit novit quin tu . Ἐλωρ Aristarcinis, qua erat cautione, id Ociiisso vi lotiir οὐ πάντως, non ulbique osse βρώματα E 684; noc credibilo osti ibi lito ita ut P i5l Σ 93 voluisse esso ελκύσματα. Apollonius prope aiubiguo B 263

153쪽

CXLVIII PROLEG ΜΕΝΑ.

ἔσσεται, εἰ σὲ θανόντες ελωρ κείνοισι λίποιμεν. -υνείατα ου πάντως βρώματα s Tipso rat Aristare lius. Apollonius aint,iguo, Soculi liuin sediolia corio, B l',5

οὐ δε γάνυσθαιεῖα ἀπειρεσίοισιν ονείασιν, οσσα οἱ -- περιναιέται οἴκαδ' ἄγειρον.

ἄθλων γὰρ Πελίαο δεδουπότος ἀφ ανιόντας νω ἐν ἀμφιρυτρ πέφνεν:devitavit A 557 δεδουπότος 'Aφυρτοιο, ot δουπει R it 56. LDιπνυειν altero loco is 1li 3 δέσποιναν εθν μέτα ποι - πνυουσαι QAt festinantes ad dominum, altoro ita. l399ἀμφι δε νυμφαι ' περίδες ποίπνυον, ἐφίμερον ἀείδουσαι eonvenit sero cuin ἀμφεπονεῖτο Γ 25i secun lii in Aristit relii quae vi detur otyinolog iam soli Ol. Ιl. A 600 S i55 El. iii. p. 679, l6. - Πρόμον nuin βασιλέα lixorit B 752 non Oxploratun , πρόμαχον θX Aristarctii et unologia dixit B 2 iαἶψα δ' εῶν ετάρων πρόμος ωτατο,

καλέειν νηὀς πρόμον, ὁστις ὁρωρεν,

lib. 1047 ήδε και Ἀρτακέα πρόμον ἀνδρῶν. - Εx ro liquis πρόχνυ divorso a glossos rapitis significati A llt 3 πρόχνυ γεράνδρυον, Β 249 εἰ θη πρόχνυ γέρας τόδε πάρθετο δαίμων. - IIoρφυρεον θάνατον explicuit ox locis eius Dio li ut Uil. A l Su δτε δη θανάτοιο μέλαrε νέφος ἀμφεκάλυψεν. iii te otii in scripsit B 203 κάρος δέ μιν ἀμφε

154쪽

MBRI II CAPUT III.

295 λευγαλέας ανίας, Il9 λευγαλέοιο φόνου, 632 δείματι λευγαλέω, 3256 B 439, Γ 262 ἄτης λευγαλέης, Γ 371 λευγαλέον δέρος, 598 βάξιν λευγαλέ ν, Tua διαρραισθέντας λευγαλέως, Λ 338 λευγ. δηιότητι, 622 ὀδμῆ λευγ., 167l

nec cuin ita sint, illat inani sto vocat illoruin inter- prolationes Apollonius socii tithir ni, Aristar tho introbatas cro libito crat alia nuctoritato ustina osso quana inoptiis illis rhapso dormiri ct Piusdem aetatis cycliconina poetamina: velut in ἀτέμβομαι μέμφομαι, quo i sit pra coin Inelnor RVi, quod iti

- ἐνίπλεον ω υ πο μαζῶμάργος Ἐρως λαιῆς υποχχανε χειρος αγοστόν,

l394 οῖ δ' ἐπ' ἀγοστω καὶ πλευροῖς, Λ 17 34 ἐπιμάστιος ω

155쪽

Oent illorii in nus 1 iam praeter ipsuIn nisi in reliquiis olus-idein aut paulo superioris aetatis occurrenti tun de lito toti lona sere Ois, quae prope Soliis habet. natiuitio de hoc genore glossaruIII, Ῥιae si ni in consuetudine apud y tus, piae a mκ-tis sunt posita, sinii luna in nuuluin quaesiturn osse Ent, Aristophane Bygantio ut quo a Varrone ad eius Oxonipluui saetitia

videri possit, nillil superest in licii. Cuin lo vocalbulis Ho-nioricis et do inotate Argonautico mi in rigatur, satis est Aristopla an Oin Poni. Is i; itur qui Glossariini QOrpore Iii partito cuni ilo ilialectis maccito lingiano thun ite inusitatis vocabulis Oiunis, iis sero ad euan Ino luin egit, quo a grana imatico in soliol. I l. A 249 glossae nonion coinprehctulere dicitiir την διάλεκτον καὶ τὸ ἀπεξενωμένον τῶν λέξεων, citiarn rationein HOniori habuerit cloecro possitnt intor fragi nonia Centu in ab A. Nau-elcio conoetii III, IIII, V, VIII, Vt III, X, XI, XII, XIII, XIIII, XVIIII, XX, XXVII, XXXVIIII, XLII, IJ III, LXII, LXVII, LXVIII, LXX , LXXX, LXXXIII, LXXXVII, LXXXVIII, LXXXXV, LXXXXVIIII, C.

ox qui ibus cuin Aristo pluinis noluino tra litis non a deo patiensunt, cli Ino Apolloni una novisse prol tibilo, partina certissi-ΠHiin sit. Qiino de ἀχαιίνli Corvonini gonoro adnotavit Nauchius p. 322, apii l Apolloni ii in Quin in ino lum is 175 inducuntii r quo et lilias utitiar in glossis, ut proximo titili-calbitur, nou fortasso ita illiseriint, ut nitor ὁ ἀχαιίνης nitor . ' ἀχαιινῆ lixurit de ipso antinali, se i lioc lo pollo, velut βοεία,

κυνῆ. nee cle sunt relicitia si uno ponuntur IIoinerica, κεμάς,

156쪽

ἰάνθη, Γ 368 χόλω φρένες ἐερέθοντο, 382 φρένες νειόθεν οἰδαίνεσκον, 10 l9 ἰαίνετο φρένας εἴσω, A 23 πτερόεις οἱ ἐν φρεσὶ θυμὸς ἰάνθη, 1096 του δε φρένες ἰαίνοντο. Satis

157쪽

Νino Aristoplinia is notiti no eX Oitis litaris Honiserica ni ulta servata osse ore Iihilo ost in I i lymii cortintentarioritin quao in libras instis Ilia lis superaunt eXcerptis. e qui ibus naaXimo Dain Oporis Aristophanei partena, qua praeter Atticas oteoni eas glossas Ialia I cIlias relici Inritiai ci Vitati ii In tra laverit, a lituo i oratiir, aliquantiana illiust rari ii sideres. nec lo-siint illic tost intortia de vocat, ut is Hoinemeis perni illis ogonti ii in M'1iocari In sernione repotendis aut oXplicandis; iri iiiiii ot gentii in niuna eriIs set doloetiis inest fore i doni, qui in in meo brevis sinao ollito apti l Belchomina Aia d. p. 1095. Sod tanton satis dos in ira vix posse videriir, quantii in ab aliis glossarunt post Aristarcinina nire toribu8 Dictynii Is sunt psorit, clini silaripsisse OX ploratur 1 Sit. ip8iIni Aristarctiiun inris- sinio dialectos adhimitisse adnotatiir; vix nurinini tibi fiat, prἔnotor liinin 1ul Il. E 299 N 2S O l. M 89. qtiao apti l Apolloni uin o lina Didyinianis conveniunt, perlustralbuntur; Slint nec ea naagni InoInonti.

ημος δ' ουτ' αρ πω φάος αμβροτον, ουτ' ετι λίην ὀρφναίη πέλεται , λεπτον δ' ἐπιδέδρομε νυκτὶ

ἐργατίναι γλυκερόν σφιν αφαρ βουλυτον ἱκέσθαι. V I323, iii, i origi nona voca nili Apollonius, otyn Ologiaria votor in Elyinologicunt ua. p. 43, 46 o Calli in nulli Aetion sortassis libro tortio iii lienii viii 'tiir: ἐργατίνης ώς τίς τε Πελασγωι νύσσεν ἀκαίνP.

158쪽

Zono lotus necopisso dicitiir, Aristoplianos Viciet tr. Sehol. c.

A N 450: Ζηνόδοτος . . . ἐκδεχόμενος βασιλέα καὶ φυλακα. καὶ 'Αρίσταρχος δε ουτως, ἐκδεχόμενος τον φύλακα. - Κευθμός Γ 12la. oo l. Λ IV 28: τὸ δὲ κευθμῶν οἱ μεν συγκοπήν φασιν, οἱ ἔτι κευθμῶν Σακῶς εἴρηται - ἡ διπλῆ . . . καὶ ἄτι κευθμῶν εῖρηκεν. ἡ δὲ ὀρθή ἐστιν κευθμός, ῶς αὐλός. - Μ ε γαίρειν frequens, singlilaro-l6Tu.sehol. V ad JU 563 μεγαίρειν δὲ το φθονεῖν Σαλαμίνιοι λέγουσιν. - Μέσσαυλος Γ 235. cod l. AV P V2 A 548:ὴ διπλῆ ἔτι την κατὰ αγρδν ἔπαυλιν μέσσαυλοπι οἱ δὲ Ἀττικοὶ την μέσην θυραν τῆς αυλῆς την διορίζουσαν τήν τε γυναικωνῖτιν καὶ τον ἀνδρῶνα. postronia Aristonici vix videnti ir. - Πήληξ tor. eo l. V D 307 Αἰτωλικον τό πήληξ.- Πίσυνος frequens. eo l. L Ιl. E 205: Συρακουσίων ἡ διαλεκτος. - Pέθη Β 68 nimbiguo i, istitiin, ut interelum lata opora fit apti l Apolloni uin. schol. A Π 856, AR

ρευει. οἱ δε Αἰολεῖς μόνον τό πρόσωπον. - ῆεθέων, μελῶν . . . siέθη δὲ τὰ ζῶντα μέλη, δι' ων ὐέζομέν τι. Aωλεῖς δὲ τὸ πρόσωπον, και ἐεθομυλίδας τους ευπροσώπους

159쪽

nii A si Inpsit OX votoro scripti irii loci Od. Γ l95, tibi Eustati iiiis εστι δὲ σμυγερῶς τὀ επιπόνως, ὀδυνηρῶς καὶ ως εἰπεῖν καυστικῶς, scitolion Αἰολικῶς δέ εστιν ἐπιπόνως, Ap.sopli. p. lla, l7 σμυγερῶς, επιπόνως. OX altero loco Oil. A672 dosui lapsit ἐπισμυγερός Ot επισμυγερῶς. - χέραδος

εστι δε τὐ συναγειρόμενον ἐν τῆ ρυσει πλῆθος ἰλυος καὶοστράκων καὶ λίθων. - Ἀρίσταρχός φησι χεράδας l. χεράδα καλεῖσθαι τοὐς ποταμοῖς και τοὐς ἐν αὐτοῖς λίθους . . - τὼ χεραδος, του χεράδους. φασὶν ουδέτερον. ἄπαξ δε ειρηται παρὰ τω ποιητῆ. σημαίνει δε τὰς φοψῖδας των ποταμῶν ὴ τὰς ἀκαθαρσίας. co l. V: Oυδέτερον προπαροξυτόνως ως κίναδος. καὶ Πίνδαρος δὲ την δοτικὴν ἐξήνεγκε χεράδει ώς μεγέθει. in Aristonici leni Inato luctati IIn nPΡ:ir t. Aristoplianos τὸ χέραδος proliasso vi leti ir mldito fortassis iii toti seliolia Apoll. p. 3Tu, l5 ox I uni utrio Scopsio

160쪽

torgi hii inani, aut illine cul O l. 2I 626 lo δίσκω, τροχῶ, σόλω Minotantur, aut quao ad Il. P 490 X 190 coinponi in-tur ἀκρωρειαι, σκοπιαί, πρῶνες, κλιτυες, ἄγκη, νάπαι, CROmnia quomodo ituli altila sint, itocet locus Di lynti ad Il.

B 43: φῆρος δὲ παρὰ τὰ φέρεσθαι, η τῆ υφῆ ἀρηρίναι.

καὶ ἐπὶ γυναικὰς δε τάσσεται ταὐτό . . . καὶ το ἔσθος δεκαὶ ἡ λώπη ἐν διαφόροις γλώσσαις εἰσίν. Non putaveri in

tato varias variiir IIn glossariun collectiones, Aristoplitinis exonapio institutas. inter quas oli in illas sitis so putatainiquae Zeno loti seruntur, ut in soliolio Ud. Γ 444 ἀμνιον ἀγγεῖον . . . Ζηνοδοτος δὲ ἐν ταῖς ἀπὸ τουδε γλώσσαις τίθησι τὴν λέξιν veri in ἀπο τουδε, lilao mi Soro idoctos torserunt, intelligebam do lentinato ἀγγεῖον glossis Hynonymis praeposito, velut p. CXVII de locutione προθει ς commoInOravi. nune nudio reetius senicii latiini osso ἀπδ του δ. Sed si quaeratur lo unius Apollonii insolentium vocti In HomericamIm ursu, saetio reperias quae Aristoplianis at lito Aristarchi aovuna egregio referant, ab utriuS lust in Da rossiligentia minii num roco lant. quin ii leo Si DR spectes qua de uno quoque supersunt, primas ferat Apollonius. Aristo-Diuitigeo by Cooste