Apollonii Argonautica emendavit apparatum criticum et prolegomena adiecit R. Merkel

121쪽

CXVI PRO LEGOMENA .

clat, velut A 2, 12, ζι2, 48, 50, 52, levior adeo, velut

343, 353, 404, inter utrainque caesurana aut unaIn poni tm'Voelibutuna, aut si Plitra sint, quae arti Ssin B cohaoreant Xei apta ponnIn O libro illiarto, in quo plus Piain clinii liii. versu uin pnrs eam lsegern prae se fert, velut plurinios lia-bes continuatos Circa 125. Itiiquo pro uno vocabulo liuec

δείματι, μετα φρεσὶν, μετα Aάτμιον, rursusque υλης υπερ, δεινῶν υπερ, πολέσιν μέτα, ΑΦ ἔνι, ναυτιλίης πυκινὴν περι 494, μεγάροις δ' ἐνι II 60. articulus et prononien τOPO

πλόου 578, τάδε δάκρυα 6l2, τὰ δὲ δάκρυα 625, τον ἐμον νόον 766, εὸν κράτος 804, εῖν μέλος l 30l, κείνην ὁδου 146S. adiectiva, InaXimo antoposita, ταναὸν πλόκον, Αιὶ Φυξίω 119, ἱερον γένος, μέγαν ρόον, βαρυν χόλον, μέγαν δόλον, γλυκῶν ερον, μέλαν κνέφας, μέγα στυγος, χόλον ἄγριον 5l4, τρίποδα μέγαν 530, μυχατον ρόον, βαθῶν ὐόον, παντ' ηματα, αυτ Vν οδόν, μέγα φάσγανον, χθονιαὶ θεαί, σκόπελον μέγαν 7,9, στάχυν ομπνιον 989, σπατὸς ἄσπετος 100 l. layption νυκτωρ ἔτι, Ζηνὸς θέμιν, συὸς τέκος, χαμάδις βάλε, ἀδμῆτ' ετι, φέρων χάριν, πόδες φέρον, μωρο ημ τι,

πόδας ταχύς, alia. Multa sunt quae Ox his robus metricis Ol servatis de vociliaulonini cl lao illa aetate suit potestato in renio collim pD88unt. in quilitis otiam hoc, quod Cluni Aristarctii iudicio do prasepositione intor substanti vitan et Ra-ioctivum posita, scii ol. I l. B STT, Γ 240, convenit, in locutionibus liuius inodi, κνήμοις ἔνι Καυκασίοισιν, θαλάμοις ἔνι κουριδίοισιν, κορυφῆς ἔπι λισσάδος ἄκρης priori voci ad litarn sitisse, in liae vero, oσσον ἐμ9σιν ἐνι φρεσὶ τίεται

122쪽

LIBRI II CAPUT I. 'XVII

lectari possunt, quMuna propior comnio in in ot praulontonia liministration om intor editi Onian τῶν μετ9ιων, των χαριεστέρων auctoreA insignoin illo locum tenuisso vi lotiir. Nocclo celebratisfinia analogias cloctrina ullum novi grammati-oomina testimonium quoci Apollonii boneficio illustrari possit; nisi sorte in illo genero vorsatiana putat i Iniis Aristophanem, quod indicati ir in selaol. ad Il. A 219: υποδείγματα δὲ ταυτης παρ' υμήρω ουχ ευρισκεται. ἐκ δὲ του ἀναλόγου νοε ται αἱ γὰρ πλάγιαι πῆσαι δι' αυτῆς παρ' υμήρω σώζονται. o oniin nillil Declitontius apud poetam, uti lilbro proxinio

domonstrabitur. Hoc loco quod agondium rostot i l fortasso momi, ut citia rationct modo disputari cooptuna ost clo rc laus nonorati-isis, eadeΠi uti temptori us in Acripti iris aliquot invo stigandis, quas ox Aristophani R o liticino sino oliis nolnino ad nos traditas osse erodi pos8it. Nain cuna nemo diibi tot, quin Homomis Aristophanis stinctus fuerit roconsionis Aristar- heao, qua eumque innotueriint scripturae notabili oros qua AApollonius nominiis Aristoplianis sociatius videatiar, sive Oxtant apud Aristarchuin, illivi usi irpari cli ioci ost in scholio Il. Φ 130, μήποτε - καὶ ὁ ' Ηρίσταςχος συγκατέθετο - μηδὲν ἀντειπων τῶ 'Αριστοφάνει ab Aristophane funa ping putari licobit; sivo loco naolao dicunt ir por Ari Atarcisin , a quo discos serit, idoni sese offerset Aristophano A. Ea in ro cuna quid cavondum sit facito intolligati ir, ost a cautio maior adhibenda in Do ubi ininus oXSp OtaVPris. minus enim fortassis porte illi est a lallaci testiuna do disson sit Aristarchi ni, Aristophano silontio, quo si necesserusilentium de Consensu eiusde in cum Zenodoto, ne OSSO Ran

ost liulatur opera, quod oti nim Apollonitim ab Aristopliatio interduim descivisso a d Zeno lotiani vidimus. Se id in loinniatis aliis tuo scitoliomun Il. tostinioniis, qui ibus Aulbiun in Aot oppositas logi iniis Aristarchi seripti iras, cireunaspectione Itondum est. qi Iomini nonnulla voti ista et Ox ipso Didyini libro transcripta esse ore lilbilo ost; sitit corio perantiquit Rin seriptionibus M aniniaticis comam lemmatuIn usus: Atlion.

III 37 Ἀπολλόδωρος ὁ 'Aθηναῖος ἐν τοῖς περὶ Σωφρονος, προθεὶς τό Ῥινοτέρα τῶν πορφυρῶν ' φησίν, VII 15 Ἀπολ- λόδωρος ὁ 'M . ἐν τῶ τρίτω περὶ Σώφρ. τῶ εἰς τοὐς ἀνδρεί-

123쪽

ους μίμους προθεὶς το Καταπυγοτέραν τ' ἀλφηστῶν ' φη

σίν. II 82 Λίδυμος ὁ γραμματικὰς ἐξ γουμενος παρὰ τῶ

124쪽

262 προκρίνει μεν την διὰ του ἐ γραφήν, βήσετο, πλὴν ου μετατίθησιν, ἀλλα διὰ του ὰ γράφει Ἀρίσταρχος, luocitan

NaΠi praeter ea citiae sit pra p. LXXVII inter Zono lotoa attigi et praeter υπέρμορον οt ἐστο, ito cliiii, iis nilii Otatilinaci A 20, Γ 454, non Ilio inini ipioil illius auctoritato ili sorti in traditi ina ad Apolloni uin satis taciat. corto ito ilis rimino particulariun δε τε Qt δέ τι cpiamiin illas probasse vi

125쪽

CXX PRO LEGOMENA .

proserondis his mictoritatibus interduiu ita praeteriri Aristoplianem, tit ignoratum videatur quid liabuerit. ita ad Il. A 97 ουτως αἱ Ἀριστάρχου. καὶ ἡ Μασσαλιωτικη καὶ η'Pιανοὐ τον αυτον ἔχει τρόπον. ἔοικεν ουν ἡ ἐτέρα Ζηνοδότου εἶναι. putaveris, otiain Aristoplianis. ad Π 467 καὶ

μήποτε γραφή τις ἐφέρετο apud Aristoplianoin) δι ἡς τὼ

τῆς λέξεως σύνηθες ἐφυλασσεν πιμηρος ' οὐ γὰρ αν αυτὰ ἀπαραμυθητον ἀφῆκεν Ἀρίσταρχος. plerii in tuo isti nihil

notatuna in Aristarctii liypoinneinatis esset credibile est de Aristophane dubiuin non suisse, vestit Μ 153 λάεσσι πεποιθότες filii Zeno loti, λαοῖσι praotoi qitain Aristarchi etiam istoplianis, a quo desuinpsit Apollonius A 273: Σ 584oύτως Zenodoti, ni termin si αυτως, ut Lielirsitis probare Videtur Arist. p. 155, Aristophanis et Aristaretii; si αυτως, ut Fraedlaon lenis dictit, omissus Aristophanes. -υνεω in libris Il. B 323 Od. B 240 H 144 Oxtaro vi detur ii ii octo se liolio Hariol. ad loeuin secundurn εὐθεῖά ἐστι πληθυντικὴ απὀ του ἄνεως. atque ita Apollonius Γ 503, 96T A693 ἄνεω καὶ αναυδοι , taInquan παρετυμολογων eum inmodium citio utitur Apollonius de a lv. p. 555, 12, qui proxinie Aristarcho olusque scholae titilici uin clo adverbio tribuit. - Qui parti ollamim ordo οὐδέ - ου apuit Apollonium ost B 406 Γ 749 apti l ΙΙ mori ini Od. MTT Aristaresio displicitisso clicitii r. illi e citIn mutaverit, non puta-vori in alibi oXtare, citi niti it Iain, niteor, ignoro. - 'Hνώγει sequente ω πενθερῶ Ri 1l. Z 170 expunxisso Aristarchurn certius Constaret, poteratis Apollonio rsul litiini victori is

Sod ni issis nimis in inutis his retriis toni pini o eodem a lininicillo aliquot locortini Homeri eoruna scripturas Aristophaneas investigar .

Ap. A l60 διττι κεν ἀρήσαιτο μαρνάμενος, τὰ πέλεσθαι ἐνι ξυνοχῆ πολέμοιο

126쪽

MBRI II CAPUT I. CXXIadmonet scripti irix varietatis cliine est Il. Θ 553. diti ironini plerimaque, praeterquain apii l Wolfiunt, ἐπὶ πτολέμοιο γεφυρας εῖατο, adnotatur in cod. Ven. γράφεται γεφυρll, scholion alternatiui utruniquo litterprotatur. quod dicitur

τον γὰρ τόπον ἐν ψ ἡ του πολεμου συμβολη γίνεται, γέφυραν ειπε πολέμου p xiino neco lit ad Apollonii locution In, quae taliaen cortius sex o ius lem libri v. 378 silmpta viderotur, si illic talis Aristoplianis serotiira tradita foret.

ην τοι τῆσδ' ἐπίβαθρα χάριν προτεθείμεθα νζῖς convenit sere ciun vorsu O l. Γ 8 do sacrificio Noptuni, ubi Aristarchi traditur Oxplicatio scriptii rastπεντηκόσιοι δ' ἐν εκάστηεῖατο καὶ προυχοντο εκάστοθι ἐννέα ταυρους, in lemniate alitem scholii posituIn προυθεντο, qtio spin intexplicatio, τινες δέ, προεβάλλοντο. illiu in cori locliis non memini citio i l vomuin togatur, aut cuius aptius In in inisse Apollonius potuerit. A 783 ἐπεκλονεοντο γυναῖκες γηθόσυναι ξει ν ω -.ve uni desumptum vi lotiir o loco Il. Σ 7 νηυσὶν ἐπικλονέονται , queIn Aristarcinis scripsit ἔπι κλονέονται propior verbi simplicis Doqitontiani ot quoci composita ea si latis Arinstanti vomirn iuncta non aeque probaret atque Apollonius.

idom soliolio illo tostanto Z 439 mali iit νηυσὶν ἔπι προέηκα, et B 94 Μενελάω ἔπι προεμεν litae apti l Apoli. sunt ἄλλω ἐπιπροιείς Γ 124 ἐπιπροέηκε θαλάσση A l6 17. idom discrinion ost Il. I 582 341 II 290 2 492 O l. Τ48 W290, ubi Aristarchi sitis so oυδου ἐπ' ἐμβεβαώς, κορύθων α πολαμπομενάων, μιν ἀμφὶ φόβηθεν, δαῖδων υ πο λαμπομενάων vel traditur vol probabilo ost: Apollonius B 11 44κριου ἐπεμβεβαώς 21 1681 ἐπεμβ. σκοπιλοιο A 1280 υπο- λάμπεται. alibi in se ogarula praepositione Aristoplianoru

non est certissimum ductuni esso ox Ιl. Ι 225 δαιτὸ ζ μὲν ἐω ς ουκ ἐπιδευεῖς ημεν , sive ῆμεν , quanaquam adieetivi notio utrobiquo fortassis singularis, ut sit avidi, une

127쪽

sentes. Sin i plura aut ni illa loci difficilliini, illino si veri, areotius interpungantur 1 oli ilias saeuo prae8tat, Aristoplianis Corto esse viii 'tiir, qui ciuili otiani o l. A 254 pro ii ternii nati Ono su titulae personae passi Vt, quain reppOrit, scria sorit recte n l ἐπιδευει ii licuisse clici potuit. A , , , λιπαρον αροσιν Λήμνοιο ταμέσθαι eonti noni loci Ilirulis I 580 oniti interpretation otia, qtialnpignorati sunt intonii otos, cuin Aristarctius trulo cliseos sisso dicatur, qui it prae opserit obscurius sit. scholia triuiunt le- mssc ψιλῆς, ad αροσιν subnu diri volunt εῖς. Ru Apicaliarre sorori luna a l ταμέσθαι, εις τὸ ταμέσθαι αροσιν, vellit Il.

A 589 oxplicat tir ni, alio scitoliasta ἀργαλέος ἀντιφέρεσθαι, εἰς το ἀντιφ.

A s 228 ῆ δὲ νέον κρήνης ἀνεδυετο καλλινάοιο

B 207 μάλα μόλις υπάτοιο

στνιθεος ἀμπνευσας μετεφώνεε μαντοσύν ρσιν. totus locii A cuin inulta traxorit ox l. E 456 ivl 458, ἀμ

ox soliol. Il. X 475. ilo I l. E 69T duintiui vi lotur. B 649 εἰρεσίρ δ' ἀλίαστον εχον πόνον. πόνος ἀλίαστος apud Honumiuii dici non Villetur pra torquatia in clivorsa scripti ira Il. B 420, proposita in te ininato selio litot in loco qui exscrilbitur hypona nuntiaton, Aristarctii sine

128쪽

LIBRI II CAPP. I, II. CXXIII stare hi sitit, altoni in Aristotilinii is sui ruesso vi lothir se intimi uin

CAPUT SECUNDUM.

129쪽

CXXIV PROLEGOMENA .

tum vis blandae novitatis, Onaittarii. Poterain profitora roti- quis huius libra capitiinus et parte prox init Ino Ostens uuin partoni Inn RIn eius iacti Irae, quani littorao Holi oricao in Aristophanis curamim memoria se oriant, Apollonio Compei sari: tam enim por illum do horo litatis quam Aristarchus adsit anaphthidino constare , qtiana quae proxime proseaeea iansirit quorsium ros iri possint nisi ad Aristoplianom, difficito osse dictu . potorat nos ari ulliIin alium grananiaticuam onnotato, qua Apollonium et Aristophanoni Homero operam duilisso ituli patuin ost, in eius stii lii SOCiotatona vonisAo vi- lori. Nam Eratostliones septuagonarius suit nec ad id gonus cliuaestionuni doscondisse traditi ir: Rhianus illi aoqualis nominata ir: Istor homo non admo luna ingeniosius suisso vi-dotur: Amathoclos Zono loto propior: de Coniano Agallia Corcyraeo et L.ysania CI ronaeo gravos obtinent distitation R. n qu ulli iis praete quam Aristophanis ot Agathoolis

Suid. Πτολεμ. p. 526, l0 b) discipuli innotuomini qui Ho

merica attigerant. Sed tamen curri de florentissima illa Mus ei aotato tanta sit iii catuli dis ficultas et inopia, ut vix ipso Apollonius locum situm tonuerat, Xspoetam praeStabit, num liuid de uno aut altero nomino testimonii protrahi possit, noe de initiis artis ot rationis Aristarchoao cupidi iis quicquain statui. Satis est Piod quid roi costum sit pol impore, quod fuit inter Rhianti in et Apollonii obitum, ot

suorit liaud ita a Irre Cognosciti ir. Cui iis sequi dein si proventum proXiIno saeclito intuearis, ingoni omirn tunc institui cooptoruna vigoreIn, liti tum intor Aristare huni Cratotona, Aristophancorii In Rerin Oniam, id romim Dinnis gonoris inultitudinem, satoaris aut si quisl earturn rorum suppriori notatosuit, iniris e nos latero, cum praeter Apolloniti In quem luntrido Homero dissoriusso, nodum eontra nequale a1 Rempsi Sse, Oxploratuni non sit, alit tranquilliores ac ininus contentiosos prinios olus Studii gra lus suis8e quarii propct ullos posthac. utrianicumque probabilius Visum morat, causa adorit, cur pluros ei rui vel interfuisse vol favisse putentiir. Intor hos igitur singulari loco fuit Apollonius, noviis a luena otmodius quo lana moclo inter eos , qui obelo et astorisco ianidii dum exercitati alit seriis ioci suo go leuiat uui Miiset ad-Diuiligini by Cooste

130쪽

LIBRI II CAI UT II.

CXXV sueti erant, eosque, qui in sultimo aetatis usunt Ityponi neniata Oonserit,eliant. naIn provecta notate suit et ipse nulli foetatores habuerit valde dubiuiu: Asclopi actoin certo Myr-leanuni, do Pio Suidas S. V. 'Aσκλ. p. 790, 9 b testari vi- lobatur, eripuit V. cl. Lielarsius. non paenitui8Se nutOIn eorum illino dedicisset, adnio litan ingenuuin in inoduin doctaravit. quidquid aut ipse novunt in illo sodalitio Ol,sorvavit, aut ab alio fortassis aclinonitus porspexit, locum dispoxisso videtur in vetore Argonauticon editione ubi reponerui, iteletis eis quae OEIn Serip8erat. quo iit ut Omnis votiva pateat veluti desciripta tusella vim senis, thoe est, eius stititia Alexandrina. Hoc capite Oa reconsebuntur, quomin euIn ab aequalibus disputationein audivisset, ipso naemoriani in carinino, alii in hyponanematis SerVRriint, undo in seliolia nostra venerunt. Sed prae inittentur quae lain quase in DuniorO τῶν ἔξω περιφερομένων ζητημάτων, scliol. Il. P 608, suisso vi dentur, quo i de scripto expreSSR ab seo esse n anifestiun est. o ius leni ni odi ea fuisse putaverint, quae initio superioriA capitis posui.

Quod primo loco proponenduin DAt quasi perpetuunt ζήτημα Musci fuisso vi lotur. I o loco Il. a 214 - 217 lain

cutionem ad Cassini aciniin pertinero docot soliol. Γ 3TI : ὁ δὲ Καλλίμαχος ώς ονομα κυριον του ἱμάντος τον κεστὸν ἐκ- δεχεται. Porphyrius igitur in scholio ait v. 2I 6 ct ad Od.

Θ 288: διατί τὰ ἐρωτικὰ ἐν ἱμάντι φησὶ κατεστίχθαι; Σάτυρος μὲν οὐν φησι, ἐπεὶ πληγῶν ἄξια δρῶσιν οἱ ἐρῶντες. 'Aπίων δέ, ἐπεὶ δεσμοῖς ἐοίκασι καὶ βρόχοις οἱ καὶ τὰ τῶν ἐρώντων πάθη. 'Αρίσταρχος δέ, οτι ἄχρι του δέρματος διικνεPται τὰ ἐρωτικὰ πάθη τήκοντα τους ἐρῶντας καὶ ἀποξυοντα διὰ τῆς στυψεως τὰ μέλη. Iani logo Apollonii versus T' 761 ἔνδοθι δ' αἰιὶ τεῖρ' οδύνη σμυχουσα δια χροός, ἀμφί τ' ἀραιὰς ἶνας καὶ κεφαλῆς υπο νείατον ἰνίον ἄχρις, ἔνθ' ἀλεγεινότατον δυνει ἄχος, ὁππότ' ανίας '

ακάματοι πραπίδεσσιν ἐνισκίμψωσιν Ἐρωτες, habes in re ipsa et in vo bis σμυχουσα διὰ χροός Aristar-olii, quae dicitur, Solutioneni; quae vetustior fuerit oportet, Divitigeo Cooste

라틴어 텍스트